Άμυνα
Στόλοι και ασύστολοι στο Αιγαίο
«Είναι η μεζούρα των προκλήσεων με την οποία τελικά οι Τούρκοι δοκιμάζουν κάθε ελληνική και κυπριακή κυβέρνηση, κατά πόσον θα αντιτάξουμε μια έτοιμη για όλα σθεναρή αποφασιστικότητα, ή θα λειτουργήσουν τα Σημιτικά ανακλαστικά των Ιμίων, προστρέχοντας κι αποβλέποντας αντίθετα σε ξένες προστατευτικές παρεμβάσεις που θα μας οδηγήσουν, όμως, στην παγίδα της τράπεζας των διαπραγματεύσεων»
Τίτος Χριστοδούλου
Σε αποκλιμάκωση αλλά ζωντανή η κρίση στο Καστελόριζο και ευρύτερα στο Αιγαίο, αν και «κλικοβόρα» διαδικτυακά μέσα συνεχίζουν σε πολεμοκάπηλους ρυθμούς με τίτλους που κραυγάζουν με πολεμικώς «ορθοδόξους» τίτλους, μάλλον «ιαχές» και «παιάνες», όπως «με το δάκτυλο στην σκανδάλη», «κλιμακώνουν οι Τούρκοι στο Αιγαίο» και «την τελευταία στιγμή απετράπη». Αλλά τα άρθρα των ΜΜΕ προεξοφλούν, διερμηνεύουν ή διεγείρουν μια ελληνική «αποφασιστικότητα» που είναι όσο ποτέ απαραίτητη για να αποθαρρυνθούν οι Τούρκοι, και που, αν υπάρχει κι αν έπεισε, αυτή μόνη είναι που θα αποσοβούσε κάθε τουρκική απειλή, και όποια – εσωτερικά ψηφοθηρικά ή εξωτερικά γεωστρατηγικά ωφελήματα αποβλέπει ίσως να αποκομίσει με το «γάβγισμά» του ο αλυχτών Ερντογάν.
Η αποτροπή, ωστόσο, στα ξένα και κυρίως γερμανικά ΜΜΕ απεδόθη στον «ρόλο πυροσβέστη» που προβάλλεται να έπαιξε η Μέρκελ, μεγαλοποιώντας οπωσδήποτε αυτόν τον ρόλο, ίσως και ως φιλογερμανικό δώρο από τον Ερντογάν – αλλά και «αυτοδώρο» να μην φανεί η υποχώρησή του ως αναδίπλωση μπροστά στην ελληνική αποφασιστικότητα – επανάληψη δηλαδή του 2018, με την καταλυτική «νικηφόρα» παρέμβαση της φρεγάτας Νικηφόρος Φωκάς. Τα γερμανικά ΜΜΕ, όπως η Bild, πάντως, μεγαλοποιούν διθυραμβικά την παρέμβαση της Μέρκελ, με διακριτική δηκτικότητα για τον ρόλο τής Γαλλίας στην περιοχή και την αξία της ως προστάτιδος συμμάχου στα μάτια Ελλήνων και Κυπρίων. «Τα πολεμικά πλοία του Ερντογάν ήταν ήδη εν πλω. Η Μέρκελ σταματά στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων», ήταν ο τίτλος της «Bild», που ζωγράφιζε ένα πολεμικό σκηνικό, γράφοντας ότι μετά την υπερπτήση τουρκικού F 16 πάνω από το Καστελόριζο, «Το μεσημέρι… το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό κήρυξε κατάσταση συναγερμού. Όλες οι καλοκαιρινές διακοπές των στρατιωτών ανεστάλησαν, ενώ επέστρεψε εσπευσμένα από την Κύπρο, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, Κωνσταντίνος Φλώρος, λόγω της στρατιωτικής δραστηριότητας γύρω από την τουρκική ναυτική βάση Ακσάζ».
Αποφασιστικότητα κι αποτροπή
Aλλά, γιατί επέλεξε ο Ερντογάν να δημιουργήσει αυτήν την κρίση; Ήταν, κυρίως, η προσπάθειά του να σφυρηλατήσει ένα εσωτερικό μέτωπο στήριξής του, σε δύσκολους για την παραπαίουσα τουρκική οικονομία καιρούς, εξάγοντας τα εσωτερικά του προβλήματα; Ή συνεχίζει σταθερά την νεο-οθωμανική προς δυσμάς πολιτική του προβολής της τουρκικής ισχύος με απώτατο όριο την Ανδαλουσία στην Ισπανία, επιβάλλοντας ως καθοριστική την τουρκική παρουσία στην πετρελαιοφόρα ως υπόσχεται τώρα Μεσόγειο, με πρώτο εμπόδιο την Ελλάδα, και άρα κύριο και καίριο σκοπό να επιμετρήσει την αποφασιστικότητα αυτής της ελληνικής Κυβέρνησης να απαντήσει στις προκλήσεις προχωρώντας στην κλιμάκωση μέχρι τέλους;
Είναι η μεζούρα των προκλήσεων με την οποία τελικά οι Τούρκοι δοκιμάζουν κάθε ελληνική και κυπριακή κυβέρνηση, κατά πόσον θα αντιτάξουμε μια έτοιμη για όλα σθεναρή αποφασιστικότητα, ή θα λειτουργήσουν τα Σημιτικά ανακλαστικά των Ιμίων, προστρέχοντας κι αποβλέποντας αντίθετα σε ξένες προστατευτικές παρεμβάσεις που θα μας οδηγήσουν, όμως, στην παγίδα της τράπεζας των διαπραγματεύσεων, τράπεζα που στο μενού της θα έχει τα «αδιαίρετα» εθνικά μας δικαιώματα στον χώρο του Αιγαίου και της ανατολής Μεσογείου. Όποιος θα κάτσει στο τραπέζι θα φάει τελικά κάτι, στον κατάλληλο καιρό, είναι η πολιτική της πάντα επεκτατικής Τουρκίας, δοκιμασμένη από τον καιρό του 1956 στην Κύπρο όταν, αυτοκτονικώς, η Ελλάδα την δέχθηκε στην Τριμερή για την Κύπρο, για να κατέχει 18 χρόνια αργότερα το ένα τρίτο του νησιού, και λειτουργώντας απειλητικά ως επικυρίαρχος όλου. Η «χωρίς όρια ή κορεσμό» νεο-οθωμανική επεκτατική πολιτική ενός Ερντογάν που στηρίζει την εξουσία του προβάλλοντας στα πιο οπισθοδρομικά και προ-κεμαλικά ισλαμικά κοινωνικά το μπαϊράκι ενός Σουλεϊμάν του κατακτητού, και γαργαλώντας τα αταβιστικά «λεηλατικά» ανακλαστικά του πειρατικού «πλιάτσικου» που ορίζουν την ιστορική ταυτότητα και «υπερηφάνεια» των Τούρκων, μια χώρα που ονομάζει εθνικά της (επεκτατικά) οράματα με το όνομα του φοβερού πειρατή Μπαρμπαρόσα, τον οποίο είχε ο Σουλτάνος αναδείξει επίσημα ως «ναύαρχο» του στόλου της οθωμανικής αυτοκρατορίας στην ακμή της.
Οθωμανικοί συμβολισμοί που παίζουν μεγάλως στην «υποκειμενική» διάσταση του πολεμοχαρούς οθωμανικού αυτοειδώλου, καθώς ο Ερντογάν θα «υπογράφει την ιδρυτική διακήρυξη» μιας επιστροφής στις οθωμανικές δόξες που επανιδρύει με παρουσία του στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί κι ενώ, σε τωρινή εξέλιξη, 25 πλοία του τουρκικού στόλου – 15 από τον ναύσταθμο του Αχζάζ και 10 από την Σμύρνη – βρίσκονται εν πλω, παρακολουθούμενα από τον ελληνικό στόλο, κι αυτά στην ημέρα επετείου της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης, 24 Ιουλίου. Επαληθεύει μια ιστορική ταυτότητα ο Ερντογάν και καθοδηγείται από τις εντολές των οραμάτων αυτών, σαλπίζοντας εθνικούς στόχους που είναι πιο μόνιμοι οδοδείκτες απ’ ό,τι οι πολιτικοί ελιγμοί αναφορικά με τις μεταβαλλόμενες διπλωματικές πραγματικότητες θα άφηναν να εννοηθεί. Ή, απλά, με το «επίδικο υλικό κέρδος», όπως το πετρέλαιο του Αιγαίου, ως αιτία πολέμου. Η αναμέτρηση με την Τουρκία είναι διαρκής και «ορίζουσα» της ταυτότητας των εμπλεκομένων, πρόκειται για ό,τι οι θεωρητικοί των διεθνών συγκρούσεων ερμηνεύουν με όρους της θεωρίας των ψυχοπολιτισμικών συγκρούσεων, στην οποία οι εθνοτικές συγκρούσεις θεωρούνται ως συγκρούσεις ταυτότητας, δηλαδή, με αναφορά στις ψυχολογικές και πολιτισμικές δυνάμεις που πλαισιώνουν τις πεποιθήσεις για τον εαυτό, τους άλλους και τη συμπεριφορά, κι ως τέτοιες είναι «intractable», ασυμβίβαστες ή μη επιλύσιμες. Οι «δομικές αιτίες», structural causes, όπως το πετρέλαιο ή η υφαλοκρηπίδα, αν και πραγματικές αιτίες, δεν επαρκούν να εξηγήσουν την διάρκεια, το εύρος ή την αγριότητα – το μη έλλογον – της κρίσης και απειλής. Που δεν είναι απλώς «από» την Τουρκία, είναι η Τουρκία, αλήθεια που πάει πίσω στο πώς είδε ο Ηρόδοτος την απειλή από «το Ασιατικόν» κι ο Χάλφορντ Μακίντερ, ο πατέρας της γεωπολιτικής, την επεκτατική και συγκρουσιακή πορεία των Ασιατικών λαών της «ενδοχώρας» δυτικά προς την θάλασσα.
Ψευδής αυτοπεποίθηση ως αιτία πολέμου και… προάγγελος ήττας
Γράφοντας για τις αιτίες πολέμου o Stephen Van Evera (Causes of War. Power and the Roots of Conflict’, Cornell UniversityPress. Ithaca 1996), βρίσκει στην απατηλή αισιοδοξία τού επιτιθέμενου για νίκη μια βασική αιτία έναρξης των πολέμων, αν και την ίδια ώρα βρίσκει και στην απαισιοδοξία για την προοπτική ήττας ενός έθνους που γνωρίζει την αδυναμία του αιτίες πολέμου, καθώς μπορεί να επιζητηθεί από ένα έθνος που ξεκινά τον πόλεμο η δόξα των μαρτύρων, σε μια ένδοξη άνιση αναμέτρηση. Αυτό, βέβαια, δεν ισχύει για την Τουρκία, που μας έχει δείξει στην σύγχρονη εποχή ότι στηρίζει τους κατά βάση επιθετικούς αρπακτικούς της πολέμους είτε στα καταφανή πλεονεκτήματα της διαφοράς ισχύος, όπως στην εισβολή των αρμάτων μάχης της στην Συρία εναντίον του ατομικού οπλισμού Κούρδων ανταρτών, ή στην εξασφαλισμένη νίκη από προδοσία και προσυμφωνία παράδοσης του αντιπάλου, όπως στην Κύπρο του 1974. Η ελληνική όσο και η κυπριακή Κυβέρνηση έχουν εργαστεί να οικοδομήσουν διπλωματικά ερείσματα και συμπαρατάξεις, που αν δεν αποκλείουν τυχόν τουρκικά τετελεσμένα, καθιστούν πιο ορατές και άμεσες ευρωπαϊκές κυρώσεις στο ενδεχόμενό τους. Την ίδια ώρα, σύμμαχος δηλοί, αν και πιο μακριά χωρικά και χρονικά η Γαλλία, με όλο το πολιτικό βάρος όμως της συμπαράταξής της και της δικής της αποφασιστικότητας ότι δεν θα επιτρέψει στην Τουρκία να καταστεί επικυρίαρχος στην Μεσόγειο.
Πάντως οι απατηλές προσδοκίες της νίκης μπορούν να γίνουν ανάγκη από αυταπάτες και κακούς υπολογισμούς σε αναφορά προς την σχετική δύναμη των αντιπάλων, τους σχετικούς αριθμούς, αλλά και την αποφασιστικότητα του αντιπάλου για σενάρια μήνα. Στα παραδείγματα, ο Van Evera υποδεικνύει πόσο υποτιμούσε η Βρετανία τις μαχητικές ικανότητες και την αποφασιστικότητα των αποίκων στην Αμερική το 1775-76. Ο Βρετανός Στρατηγός Thomas Cage παρατίθεται να είχε υπερφίαλα διακηρύξει την εποχή εκείνη ότι «ανάμεσα στους αποίκους δεν υπάρχει ούτε ένας άντρας που μπορεί να καθοδηγήσει στρατό η να διατάξει στρατιώτες». Η εξέλιξη της ιστορίας έδειξε ακριβώς τα αντίθετα.
Στην μέτρηση της εκατέρωθεν αποφασιστικότητας παίζει σημαντικό ρόλο και τι ισοζύγιο θα θελήσει ο επιτιθέμενος για την αποφασιστική σύγκρουση. Θα πλήρωνε ο αντίπαλος οποιοδήποτε κόστος για τη νίκη; Η απάντηση είναι εκείνη που συχνά αποφασίζει ποιος θα είναι ο νικητής της. Εδώ, τα κράτη τείνουν να υπερεκτιμούν την δική τους θέληση, αλλά συχνά υποτιμούν εκείνη του αντιπάλου. Σαν αποτέλεσμα, υπολογίζουν εσφαλμένα την αντοχή και την δύναμη που μπορεί να παρατάξει ο αντίπαλος. Διαβάζοντας, έτσι, το ισοζύγιο με αυταπάτες προς όφελός τους. Αυτό, βέβαια, δημιουργεί εσφαλμένες προσδοκίες για νίκη. Και προετοιμάζει, αν δεν προεξοφλεί, την ήττα.
Η άμεση κινητοποίηση του ελληνικού ναυτικού με απαντήσεις επαρκείς σε ό,τι σχεδιάζει η Τουρκία και με πρόδηλη την αποφασιστικότητα των Ελλήνων να μην επιτρέψουν παραβίαση της ελληνικής δημοκρατίας, που όπως υπέδειξε ο αρχηγός Φλώρος μετά από εκείνο μάλιστα το βροντερό «θα τους κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιοι είναι οι εισβολείς», δεν θα είναι «σημειακή» απάντηση, είναι ανοικτή σε γενίκευσή της, δηλαδή μέχρι και σε θερμό επεισόδιο. Αυτή δεν είναι η Ελλάδα του 1996, των υποχωρητικών, Ιμίων, πολύ περισσότερο δεν είναι η προδομένη και προδίδουσα Ελλάδα του 1974. Είναι η Ελλάδα του 1987 και του 2018, με τις αποφασιστικές απαντήσεις τους στις τότε προκλήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο. Κι είναι μια Ελλάδα με οπλική επάρκεια, με ικανό ισοζύγιο δυνάμεων σε στόλο, αεροπορία και πεζικό αλλά και ψυχικό σθένος για να αντιτάσσει ετοιμότητα και πειστικότητα στην αναμέτρηση που απειλεί, αλλά δεν τολμά η Τουρκία.
Σημερινή
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας