Άμυνα
Η αντίσταση στον τουρκικό επεκτατισμό ως κεντρικό ζήτημα του ελληνισμού
Του Γιάννη Ξένου
Συμπληρώνουμε έναν χρόνο που η τουρκική επιθετικότητα βρίσκεται στα «κόκκινα». Και παρότι κάθε λίγο οι οπαδοί του κατευνασμού της Τουρκίας επαναλαμβάνουν ότι σύντομα θα επέλθει η «αποκλιμάκωση», αφού μεσολαβήσουν οι ΗΠΑ ή οι Γερμανοί, η πολυπόθητη αποκλιμάκωση δεν έρχεται. Ακόμα και χθες, που πολλοί πίστευαν ότι ο Τσαβούσογλου μπροστά στον Γερμανό ομόλογό του θα ήταν πιο συγκρατημένος, αυτός έριξε και πάλι λάδι στην φωτιά. Θιγμένος από την αντίδραση του κυβερνήτη της φρεγάτας «Λήμνος» να διεμβολίσει την τουρκική ναυαρχίδα, Κεμάλ Ρέις, μετά από επιθετική ενέργεια της δεύτερης, απείλησε την ελληνική πλευρά ότι «αυτή τη φορά δε θα προκληθεί ατύχημα, αυτή τη φορά θα κάνουμε αυτό που πρέπει». Με άλλα λόγια ο Τσαβούσογλου θέλει να αφαιρέσει από την Ελλάδα το δικαίωμα της άμυνας, προφανώς γιατί στους τουρκικούς σχεδιασμούς το βασικό σενάριο ήταν ότι η Ελλάδα μετά από ένα δυο τζαρτζαρίσματα, σε στρατιωτικό επίπεδο, θα έτρεχε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων άνευ όρων.
Η ελληνική αντίσταση που ξεδιπλώνεται το τελευταίο εξάμηνο, από τον Έβρο και μετά, ανατρέπει το βασικό σενάριο της Τουρκίας και αυτό προκαλεί εκνευρισμό στο τουρκικό καθεστώς. Πέρυσι το καλοκαίρι, αμέσως μετά τις εκλογές η Τουρκιά άνοιξε την κάνουλα του μεταναστευτικού και μέσα σε επτά μήνες (Αύγουστος 2019 – Φεβρουάριος 2020) έστειλε στην Ελλάδα 57.368 μετανάστες και πρόσφυγες[1]. Ήταν οι πρώτες βολές στην νέα ελληνική κυβέρνηση και στην Ευρώπη που προανάγγελλαν ότι το επόμενο διάστημα η Τουρκία θα παίξει πιο επιθετικό παιχνίδι. Στα τέλη του Νοεμβρίου 2019 ακολούθησε το τουρκολιβυκό μνημόνιο που υφαρπάζει ΑΟΖ από τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη. Στην πρώτη ουσιαστική συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στις αρχές Δεκεμβρίου θεωρήθηκε ότι ο Ερντογάν θα αποκλιμακώσει την κατάσταση, αλλά το αποτέλεσμα ήταν το αντίθετο. Η επιμονή του πρωθυπουργού να τονίζει ότι η τουρκική ακτοφυλακή σπρώχνει τους μετανάστες/πρόσφυγες στην ελληνική πλευρά αντί να τους εμποδίζει ενόχλησε τον Ερντογάν. Είχε συνηθίσει σε πιο κατευναστικές συμπεριφορές Ελλήνων πρωθυπουργών όπως του Τσίπρα, μερικούς μήνες πριν (τον Φεβρουάριο του 2019) όπου από την δύο ωρών συνομιλία τους στο «παλάτι» του Ερντογάν ελάχιστα μάθαμε για όσα συζητήθηκαν.
Από τις αρχές Μαρτίου και την επιχείρηση της ειρηνικής «εισβολής» που είχε ως στόχο να αποσταθεροποιήσει την Ελλάδα, η τουρκική επιθετικότητα είναι πια καθημερινή και εντεινόμενη. Το γεγονός ότι δεν τα κατάφεραν στον Έβρο, σε συνδυασμό με άλλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Τουρκία (οικονομικές, σε άλλα πολεμικά μέτωπα Συρία, Β. Ιράκ, Λιβύη κ.λπ.) ωθεί την τουρκική πλευρά μονίμως να προβαίνει στο επόμενο βήμα για να πάρει την ρεβάνς. Έτσι η κατάσταση βαίνει διαρκώς κλιμακούμενη με τον Ερντογάν να καταφεύγει τόσο στην πολιτιστική γενοκτονία με την μετατροπή της Αγίας Σοφίας και της Μονής της Χώρας σε τζαμιά, όσο και στην στρατιωτική απειλή.
Τα μηνύματα αντίστασης που λαμβάνει από την ελληνική κυβέρνηση, τις ένοπλες δυνάμεις και τον ελληνικό λαό ερεθίζουν έτι περισσότερο το καθεστώς Ερντογάν. Πίστευαν ότι η δεκαετής οικονομική κρίση σε συνδυασμό την υπονομευτική δουλειά που γίνεται από τα Ίμια και μετά με το αφήγημα περί Ελληνοτουρκικής Φιλίας και η δράση του κυρίαρχου εθνομηδενισμού θα είχαν αμβλύνει την διάθεση για αντίσταση. Επίσης, η Συμφωνία των Πρεσπών είχε ανοίξει την όρεξη στον Ερντογάν που πίστεψε ότι θα έφθανε χωρίς πολύ κόπο σε μια ανάλογη συμφωνία με την Ελλάδα, που θα που αναγνώριζε καθεστώς συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο, δυαρχίας στην Θράκη και θα του παρέδιδε την Κύπρο.
Τον Ερντογάν όμως ερεθίζει κάτι επιπλέον, ότι λόγω της αντίστασης της Ελλάδας, έχουν βρει την ευκαιρία εχθροί της από άλλα μέτωπα (Γαλλία, αραβικός κόσμος, Ισραήλ) να της ασκούν επιπλέον πιέσεις. Καρφί στον μάτι του αποτελεί το ότι η Αίγυπτος συμφώνησε με την Ελλάδα μερική ΑΟΖ ανατρέπει τους τουρκικούς σχεδιασμούς στην Λιβύη, καθώς και ότι η Γαλλία βρίσκει την ευκαιρία μέσω της Κύπρου και της Ελλάδας να έχει μόνιμη παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και ουσιαστικά αντισταθμίζει την πίεση που δέχεται από την τουρκική διείσδυση στην Αφρική, Γι’ αυτό στις χθεσινές δηλώσεις του ο Τσαβούσογλου τόνισε ότι «Η Τουρκία προτρέπει την Ελλάδα να ‘’μη θέσει τον εαυτό της σε κίνδυνο’’ τρώγοντας το δόλωμα ορισμένων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα να μην εξαπατάται από χώρες που την πετάνε στο δρόμο του τουρκικού ναυτικού…», καρφώνοντας την Γαλλία, το Ισραήλ και τον αραβικό κόσμο. Ο Τσαβούσογλου μας θέλει χωρίς συμμαχίες στην περιοχή. Το δίλημμα που μας θέτει η Τουρκία είναι ξεκάθαρο ή εξαφάνιση αν συνεχίζεστε να αντιδράτε και να συμπεριφέρεστε ως ανεξάρτητη χώρα ή μετατροπή της Ελλάδας σε δορυφόρο της Τουρκίας με «ειρηνικό» τρόπο.
Με την οικονομική κατάσταση της Τουρκίας, όπου η λίρα συνεχίζει την κατρακυλά και την τουρκική οικονομία αργά ή γρήγορα να έχει μόνη διέξοδο την προσφυγή στο ΔΝΤ, με τα μέτωπα της Λιβύης και της Συρίας όπου αντιμετωπίζει αξεπέραστα προβλήματα και με το κουρδικό αντάρτικο να αναζωπυρώνεται μετά από ένα διάστημα, είναι δύσκολο να ευοδωθεί ο εκβιασμός που γίνεται στην χώρα μας. Αλλά, ο Ερντογάν ποντάρει σε τρεις παράγοντες, ότι στις ΗΠΑ στην προεδρία θα βρίσκεται τουλάχιστον μέχρι τον Ιανουάριο ο «άνθρωπός του» Τραμπ. Αν χάσει τις εκλογές, που είναι το πιθανότερο σενάριο, έχει ένα διάστημα πέντε μηνών ο Ερντογάν, μέχρι να αναλάβει η νέα διοίκηση που τουλάχιστον δεν θα είναι τόσο «φιλική», για να κάνει όποια κίνηση θέλει χωρίς να φοβάται ιδιαίτερη αμερικανική αντίδραση. Ο δεύτερος παράγοντας είναι η Γερμανία, που για κακή μας τύχη, αυτό το εξάμηνο ασκεί την προεδρία της ΕΕ και οι χώρες της Ευρώπης (Ισπανία, Ιταλία, Ουγγαρία, Βουλγαρία και Μάλτα) που σε συνεννόηση μαζί της ακολουθούν φιλοτουρκική στάση. Ο τρίτος παράγοντας είναι η ρωσική πολιτική, που χάνει την επιρροή της γειτονικές χώρες όπως η παλαιότερα στην Ουκρανία και σήμερα στη Λευκορωσία και πιστεύει ότι θα ανταποδώσει τα χτυπήματα στο ΝΑΤΟ στηρίζοντας την Τουρκία. Μια κοντόφθαλμη πολιτική που θα στοιχίσει πολλά και στην ίδια την Ρωσία, αφού ο Ερντογάν συχνά πυκνά αναφέρεται στους Τάταρους της Κριμαίας και πόσο καταπιέζονται από την ρωσική διοίκηση[2]. Αλλά χωρίς την ρωσική υποστήριξη είναι αμφίβολο αν η Τουρκία θα επιδείκνυε τέτοιο θράσος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το εσωτερικό μέτωπο
Όλα τα παραπάνω μας προετοιμάζουν για ένα πολύ δύσκολο πεντάμηνο, όπου οι αντοχές κυβέρνησης, ένοπλων δυνάμεων και λαού θα δοκιμαστούν πολλαπλώς, και η κρίση με το Όρουτς Ρέις είναι δυστυχώς η αρχή. Πολλοί θα αντιτείνουν ότι στην κυβέρνηση στο μέλλον θα κυριαρχήσουν οι φωνές του κατευνασμού της Μπακογιάννη, του ΕΛΙΑΜΕΠ και των μεγάλων συγκροτημάτων του Τύπου (όμιλος Σκάι, όμιλος Μαρινάκη) και θα καταφύγει στην Χάγη με ανοιχτή ατζέντα διαλόγου. Είναι ένα σοβαρό ενδεχόμενο, αλλά σε αυτό τον ένα χρόνο, παρά τις προσπάθειες κατευνασμού, έχει κινηθεί στην αντίθετη κατεύθυνση, καθώς η τουρκική ιταμότητα δεν επιτρέπει εύκολα συμβιβασμούς. Εξάλλου, όσο ο ελληνικός λαός πιστεύει ότι η αντίσταση στον τουρκικό επεκτατισμό δεν είναι μάταιη και οι ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν να κάνουν καλά την δουλειά τους, η δυνατότητα στροφής δεν είναι εύκολη, χωρίς να μεταβληθεί σε μειοδοσία.
*****
Η Τουρκία σαν επεκτατική δύναμη που απλώνει τα δίκτυα επιρροής της σε τρεις ηπείρους, Ευρώπη, Ασία και Αφρική έχει μονίμως στραμμένο το βλέμμα της στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις μόνιμες επωδούς των Ερντογάν – Τσαβούσογλου είναι ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν τα «κακομαθημένα παιδιά» της Ευρώπης. Η παραπάνω αστειότητα είναι όρος που εφηύρε και χρησιμοποίησε ως τίτλο σε βιβλίο ο καθηγητής Κώστας Κωστής, «αγαπημένο παιδί» του ελληνικού εκσυγχρονισμού. Πολλοί από τον εκσυγχρονιστικό χώρο δίνουν επιχειρήματα στην τουρκική, και αν θέλαμε να επεκταθούμε θα χρειαζόταν να ασχοληθούμε με τους περισσότερους συνεργάτες του ΕΛΙΑΜΕΠ.
Αλλά ακόμα και αυτοί, με ίσως κάποιες εξαιρέσεις όπως του Αλ. Ηρακλείδη ή του Π. Ιωακειμίδη το τελευταίο διάστημα έχουν σωπάσει ή τουλάχιστον δεν εκφράζουν τα κατευναστικά τους αφηγήματα τόσο συχνά, ζυγίζοντας και τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης. Αντιθέτως, βλέπουμε όλο και συχνότερα πρόσωπα του πατριωτικού χώρου να υποστηρίζουν «μαξιμαλιστικά» επιχειρήματα του αρχιτέκτονα της Συμφωνίας των Πρεσπών, Νίκου Κοτζιά. Ο Κοτζιάς που με την ευκαιρία των ελληνοτουρκικών βγήκε πάλι στον αφρό, χαρακτήρισε την συμφωνία με την Αίγυπτο ως γονατογράφημα[3], αλλά δεν απαντά στο ερώτημα γιατί αυτός επί τέσσερα χρόνια στο ΥΠΕΞ δεν έκλεισε μια καλύτερη συμφωνία με την Αίγυπτο που θα μας γλίτωνε και από το μεταγενέστερο τουρκολιβυκό σύμφωνο.
Άλλοι αναλυτές του πατριωτικού χώρου επαναλαμβάνουν την επιχειρηματολογία του Τσαβούσογλου ότι μας βάζουν μπροστά οι Πομπέο – Ισραήλ – Γαλλία[4] για δικούς τους λόγους και όταν γίνει το επεισόδιο θα βρεθούμε μόνοι μας[5]. Θυμούνται και παλιές ιστορίες από την εισβολή στην Κύπρο για να ενισχύσουν την επιχειρηματολογία τους,[6] αλλά ξεχνούν ότι πέραν των εγκλημάτων της Χούντας στην Κύπρο, ή του διπλού παιχνιδιού των ΗΠΑ, η Τουρκία δεν θα τολμούσε να προχωρήσει στην εισβολή αν δεν είχε το πράσινο φως από την Ρωσία που ήθελε και τότε να δυναμιτίσει την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Η θέση τους είναι ότι επειδή οι δυτικές δυνάμεις δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μετωπικά την Κίνα και την Ρωσία, προκαλούν αναστάτωση σε όλο τον κόσμο και ειδικά στην Μεσόγειο και ότι Τουρκία και Ελλάδα είναι θύματα αυτών των παιγνίων και άρα το καλύτερο που θα είχε να κάνει η Ελλάδα είναι να «μείνει μακριά, να μην καταστεί πεδίο σύγκρουσης αυτών των δυνάμεων»[7]. Πέρα από ότι αυτό το σκεπτικό αθωώνει πλήρως τον τουρκικό επεκτατισμό δεν μας λέει πώς θα αποκλιμακώσουμε μόνοι μας την κατάσταση, όταν η Τουρκία θέτει ως όρο την άνευ όρων παράδοση. Μάλλον αυτή η άποψη εκκινώντας από τον πατριωτικό χώρο, συγκλίνει με την άποψη των εθνομηδενιστών για διάλογο εφ’ όλης της ύλης.
Αλλά πέρα από αυτές τις «πατριωτικές» φωνές που συσκοτίζουν την κατάσταση, η χώρα τείνει να εμπλακεί και στον εμφύλιο της μάσκας. Οι κάθε βαθμίδος αρνητές της πανδημίας του κορωνοϊού στρέφοντας αποκλειστικά την δημόσια συζήτηση στις δυσάρεστες για όλους επιπτώσεις της πανδημίας αποδυναμώνουν το εσωτερικό μέτωπο. Οι «φυσιολογικές» χώρες έχουν να αντιμετωπίσουν την πανδημία και τα δεινά της, την οικονομική ύφεση, το δημογραφικό που απασχολεί τις περισσότερες χώρες της Δύσης, όπως επίσης και το μεταναστευτικό ή το παραγωγικό τους μοντέλο που έχει προβλήματα κ.ά. Η Ελλάδα και η Κύπρος πέρα από αυτά τα οξύτατα προβλήματα έχουν ένα πολύ μεγαλύτερο και θα το αντιμετωπίσουν στην πλήρη του εκδίπλωση το επόμενο πεντάμηνο, την τουρκική επιθετικότητα. Επομένως, για το επόμενο διάστημα και μέχρι να ανασάνουμε (αν τα καταφέρουμε) από την τουρκική επιθετικότητα η σκέψη και έγνοια μας οφείλει να βρίσκεται στην κύρια αντίθεση, που είναι πως θα βγάλουμε πέρα με την Τουρκία, παραμένοντας ο ελληνισμός αυθύπαρκτη οντότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι δορυφόρος της. Τα υπόλοιπα έπονται.
[1] Στοιχεία που έχουν αντληθεί από την ιστοσελίδα Γραφείου Ελλάδας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, http://data2.unhcr.org/en/situations/mediterranean/location/5179#_ga=2.148994930.539392293.1598425595-1003861103.1598425595
[2] «Οι Τάταροι της Κριμαίας και ο Ερντογάν», https://ardin-rixi.gr/archives/215311
[3] Κοτζιάς: «Γραμμένη στο πόδι» η συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου για ΑΟΖ, https://www.tanea.gr/2020/08/08/politics/kotzias-grammeni-sto-podi-i-symfonia-elladas-aigyptou-gia-aoz/
[4] Στην λογική τους διαχωρίζεται ο «συνετός» Τραμπ από το νεοσυντηρητικό γεράκι Πομπέο που κάνει κουμάντο στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ
[5] Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, “Η σύγκρουση στο διεθνές κατεστημένο και τα ελληνοτουρκικά πολεμικά σενάρια”, https://slpress.gr/ethnika/i-sygkroysi-sto-diethnes-katestimeno-kai-ta-ellinotoyrkika-polemika-senaria/
[6] «Ο δικτάτορας Ιωαννίδης μιλά απ’ τον τάφο: “Έτσι με εξαπάτησαν οι Αμερικάνοι”», https://www.konstantakopoulos.gr/11812/%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%84%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%b9%cf%89%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%ac-%ce%b1%cf%80-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%84
[7] Δ. Κωνσταντακόπουλος, “Η σύγκρουση στο διεθνές…,
GEOPOLITICO
Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν
Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.
Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.
Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.
Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο
Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.
Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.
Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είχα σήμερα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας συνάντηση γνωριμίας με τον Πρέσβη της #Ινδίας, κ. Ravi Shankar.
Συζητήσαμε για τις προκλήσεις ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή, για τις μεγάλες δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατηγικής μας αμυντικής συνεργασίας, καθώς και για τους ισχυρούς δεσμούς φιλίας 🇬🇷– 🇮🇳.
#Greece #India
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 8, 2026
Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο
Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.
Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.
Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.
Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.
Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.
Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.
Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.
Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.
Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.
Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο
Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.
Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.
Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.
Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.
Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία
Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.
Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.
Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.
Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα
Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.
Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.
Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.
Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.
Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.
Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.
Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.
Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.
Άμυνα
Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.
Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.
«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»
Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.
Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.
Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.
«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.
Η κόκκινη γραμμή των Meteor
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.
Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.
Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:
«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».
Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:
Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;
«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»
Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.
Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.
Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.
«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.
Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.
Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.
Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.
Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:
«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».
Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.
Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ
Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:
- πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
- νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
- υποστήριξη ελληνικών F-16,
- υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
- καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.
Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»
Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.
«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:
«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Drones και νέος τρόπος πολέμου
Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.
Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.
Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.
Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».
GEOPOLITICO
Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.
Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.
Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.
Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.
Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:
| Σημείο | Βόρειο πλάτος | Ανατολικό μήκος |
|---|---|---|
| 1 | 36°05,00΄ | 28°44,00΄ |
| 2 | 36°02,40΄ | 29°20,58΄ |
| 3 | 36°09,28΄ | 29°29,82΄ |
| 4 | 36°08,50΄ | 29°34,58΄ |
| 5 | 36°06,48΄ | 29°37,77΄ |
| 6 | 35°03,00΄ | 29°38,00΄ |
| 7 | 35°30,00΄ | 28°10,00΄ |
Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας