Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Ο Ιωάννης Μάζης για τη συμφωνία με την Αίγυπτο: Οι δυνητικές συνέπειές της για την Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε στις

“Γιατί ωρέ σορ Νικολάκη, από παρτσινέβελος να γενώ σέμπρος του Μισιρλή και του Τούρκου, στο δικό μου το νιτερέσσο;”[1]

υπό του Προφεσσόρου, στο ουνιβερσιτά το νατσιoνάλε, του Κόντε Καποντίστρια τση Αθήνας,

του σορ Γιαννάκη Μάζη από τη Μπαρουνιά Μαρτσέλλο, τσου Κορφούς.

Ή δια το πιστόν

 Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ (ΜΕΡΙΚΗΣ) “ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΟΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ” ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΝΗΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Ιωάννης Θ. Μάζης, Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής ΕΚΠΑ

Πρίν αρχίσει κανείς την ανάγνωση του παρόντος κειμένου θα ήταν καλό να ακούσει κανείς τις κατωτέρω συνεντεύξεις του συντάκτου από:

  1. i) 5-12-2019: Ανακήρυξη ΑΟΖ της Ελλάδος, https://youtu.be/8pHnKVFU6To?t=331 και μετά 1.30 λεπτό: Oριοθέτηση Ελλάδος – Κύπρου: https://youtu.be/8pHnKVFU6To?t=419
  2. ii) 9-12-2019: Ανακήρυξη ΑΟΖ ολόκληρης της Ελλάδος ή μερική οριοθέτηση Κρήτης – Κύπρου, https://youtu.be/KlifoZez4B0?t=664

iii) 20-12-2019: Ανακήρυξη ΑΟΖ ολόκληρης της Ελλάδος,  https://youtu.be/nVmdKnW10cc?t=3 και στο ίδιο βίντεο μερική οριοθέτηση Κρήτης και Δωδεκανήσου με Κύπρο: https://youtu.be/nVmdKnW10cc?t=385

  1. iv) 3-6-2020: Οριοθέτηση με Κύπρο, ( https://youtu.be/jc5zdIKHODU?t=47,
  2. v) 24-06-2020: https://youtu.be/OB_-8hO3668?t=911
  3. vi) 2-07-2020 και 6-7-2020: https://youtu.be/DxUZ2rbUXZ4?t=637

vii)17-7-2020:  Προβλήματα οριοθετήσεως με Αίγυπτο (δυτικά 28ου) https://youtu.be/fLspFtPF5jc?t=792 και ένα λεπτό αργότερα οριοθέτηση με Κύπρο όπου περιέγραψα μεταξύ άλλων που προαναφέρονται συνοπτικώς ανωτέρω – προβλέποντας επακριβώς – την ατυχή, ελιπή και συνεπώς επικίνδυνη για τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα Συμφωνία (μερικής) οριοθετήσεως Ελλάδος-Αιγύπτου, η οποία θεωρούσα – και δικαίως – ότι έχει αποφασισθεί σε κυβερνητικόν επίπεδον. Επιβεβαιώθηκα δυστυχώς. Εις αυτές συνεντεύξεις, υπεγράμμισα, συνολικώς, τα εξής:

            α) θα έπρεπε να έχομε ήδη προβεί εις την ανακήρυξη ( declaration) της ελληνικής ΑΟΖ η οποία είναι μονομερές δικαίωμα του παρακτίου κράτους

            β) όρισα την διαφορά μεταξύ declaration (ανακήρυξης) και delimitation (καθορισμός) της ΑΟΖ

            γ) ετόνισα ότι πρέπει να αρχίσομε την οριοθέτηση με την Κύπρο και κατόπιν να προχωρήσομε με την Αίγυπτο ώστε αφενός να αποφύγομε οδυνηρές εκπλήξεις και αφετέρου να θέσομε την Τουρκία αντιμέτωπη με την διεθνή νομιμότητα

            δ) ετόνισα ότι τίποτε χειρότερον δεν ηδύνατο η Τουρκία να πράξει εις βάρος της χώρας μας εξ αιτίας αυτής της διεθνώς εγκύρου οριοθετήσεως, από αυτά που ήδη πράττει

            ε) προέβλεψα το τελικώς συμφωνηθέν όριον του 28ου μεσημβρινού και τους κινδύνους που ελλοχεύουν για την Ελλάδα από την αποδοχή του και

            στ) προσδιόρισα τα τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου που ευρίσκονται στα σημεία όπου έχομε αποφασίσει να παραχωρήσομε στην Αίγυπτο καί άλλα… 

Α) Ορισμένες επισημάνσεις επί των “διαπραττομένων” και καταγραφομένων εις τον δημόσιον διάλογον.

  1. Γενική παρατήρησις είναι τα, μέχρι ερμηνευτικής παρεξηγήσεως, θλιβερά “ελληνικά” της ελληνογλώσσου εκδοχής της Συμφωνίας! Δεν είναι μόνον θέμα κακοποιήσεως της ελληνίδος φωνής, και μάλιστα εις υψηλής σημασίας διπλωματικόν κείμενον, είναι και οι ασάφειες οι οποίες παρεισφρύουν εις την ερμηνείαν του κειμένου, πράγμα άκρως επικίνδυνο για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να δημοσιευθεί – προς αυστηρότερον επιστημονικώς σχολιασμόν – το αγγλόγλωσσον κείμενον.
  2. Δεν πρόκειται περί “28ου παραλλήλου” αλλά περί “28ου μεσημβρινού”. Δεν επιτρέπεται εις αναλυτές διεθνών φαινομένων να αγνοούν θεμελιώδη γεωγραφικά μεγέθη.
  3. Το Σύμπλεγμα του Καστελορίζου έχει 13 νησιά και νησίδες και όχι 3.
  4. Η νήσος Μεγίστη είναι η κοινή ονομασία του “Καστελορίζου” και δεν υπάρχουν δύο νησιά: Η “Μεγίστη” και το “Καστελόριζο”! Όπως δεν υπάρχουν επίσης δύο νησιά: η “Μυτιλήνη” και η “Λέσβος”!
  5. Η Συμφωνία, παρόλο που είναι -όπως όλες άλλωστε- αποτέλεσμα πολιτικής/διπλωματικής διαπραγματεύσεως μεταξύ των συμβαλλομένων Μερών, καταλήγει εις ένα συμβατικόν κείμενον τεθέν προς υπογραφήν, το οποίον ελέγχεται κατά πόσον πληροί όχι μόνον τα στενά νομικά κριτήρια συμορφώσεώς του με το Γενικόν και Ειδικόν Διεθνές Δίκαιον αλλά και κρίσιμα δια την Ελλάδα γεωπολιτικά κριτήρια συνάδοντα εξίσου με το Διεθνές Δίκαιον. Δύναται όμως κάλλιστα να δημιουργήσει νομικόν δεδομένον που ασφαλώς θα σταθμιστεί, κατά μείζονα λόγον, από τη δικαστικήν/δικαιοδοτικήν κρίσιν εις ενδεχόμενες μελλοντικές αποφάσεις διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων με αντίστοιχες συνέπειες για την Ελλάδα.

            O κος Τσαβούσογλου, παραδείγματος χάριν, την 10η Αυγούστου 2020, εδήλωσε “δικαιωμένος” διότι:

“Έτσι όπως φαίνεται, έχουν γίνει υποχωρήσεις από τα κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών και της Κρήτης κι αυτό ουσιαστικά ενισχύει τις θέσεις μας. Αυτή η συμφωνία μας συμφέρει, διότι κανένας δεν μπορεί να μας πει πως προκαλούμε ένταση. Kανένας δεν μπορεί να μας πει να μην πάμε στις περιοχές αυτές. Κανένας δεν μπορεί οτιδήποτε για τις έρευνες και τις γεωτρήσεις που κάνει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο”[2].

            O κος Τσαβούσογλου εννοεί φυσικά την ζώνη από τον 28ο μεσημβρινό μέχρι και την νήσο Στρογγύλη η οποία, όπως και ολόκληρον το Σύμπλεγμα του Καστελορίζου, δεν “καλύπτεται” από την “μερική οριοθέτηση” της Συμφωνίας! Θα πεί κανείς ότι προβλέπεται από την συμφωνία να ορισθεί εις το μέλλον” και βεβαίως ο κος Τσαβούσογλου θα του απαντήσει “Ποιό μέλλον; Και πώς γνωρίζετε σε ποιόν θα αποδοθεί η περιοχή όταν, οψέποτε, καθορισθεί; Διότι αγαπητοί Έλληνες δεν μπορείτε πλέον να οριοθετήσετε ΑΟΖ με την Κύπρο που θα “σας κάνει τα χατίρια”, αν δεν ρωτήσετε την Αίγυπτο! Το υπογράψατε κύριοι στην Συμφωνία σας με το Κάιρο! Και εφόσον το Κάιρο “δεν σας έκανε το χατήρι” τώρα που έχει και φιλική προς την Ελλάδα Κυβέρνηση Σίσι, γιατί να σας το κάμει στο μέλλον, όταν πολύ πιθανόν να έχει κυβέρνηση Αδελφών Μουσουλμάνων που είναι και δικά μας καρντάσια;”. Kαι το φρικτόν είναι ότι θα έχει δίκαιο. Και ότι αυτή θα είναι η πλέον επιεικής απάντησις… Διότι σήμερα οι τουρκικές ναυτικές μονάδες έχουν ήδη εισέλθει εις την ελληνικήν υφαλοκρηπίδαν της “ακαλύπτου” κατά τους Τούρκους, περιοχής αυτής “με εντολήν του Προέδρου μας” όπως δηλώνει στην ίδια αναφορά του ο κος Τσαβούσογλου!

            5.1. Ερωτώ και πάλιν λοιπόν: τί περισσότερον εφοβείτο η Ελλάς ότι θα πράξει η Τουρκία, χειρότερο από αυτά που ήδη πράττει, και δεν οριοθέτησε ΑΟΖ εξ αρχής με την Κύπρο ώστε να έχει τουλάχιστον την ιδανική για τα εθνικά συμφέροντα και απολύτως νόμιμη οριοθέτηση αλλά και την διεθνή νομική ασπίδα; Π.χ το Oruc Reis βρίσκεται, τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, 88νμ νοτίως του Καστελορίζου και 10 νμ εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδος με απλωμένα τα καλώδια των μικροφώνων του για το ηχοβολιστικό σήμα! Δηλαδή διεξάγει παρανόμως έρευνα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα… Φυσικά, ανατολικώς του 28ου μεσημβρινού, επαληθευομένου λοιπόν του κου Τσαβούσογλου και το ιδικού μου ερωτήματος καταλήγοντος… “ρητορικού”!  Ορισμένοι δε λαλίστατοι δημοσιολογούντες και βουλευταί του κυβερνώντος κόμματος ισχυρίζονται ότι δεν παρανομεί η Τουρκία εις την περιοχήν αυτήν διότι “το ηχοβολιστικόν σήμα δεν ακούγεται λόγω θορύβου των προπελλών των ελληνικών σκαφών” ή άλλοι, ακόμη χειρότερα ισχυρίζονται ότι οι Τουρκοι “δεν παρανομούν, διότι το Oruc Reis… δεν εξέπεμψε ηχοβολιστικόν σήμα”, αγνοούντες ηθελημένα ότι μέγα μέρος του ελληνικού ΠΝ εκπέμπει σήμα προς άμεση αποχώρηση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους από την περιοχήν, όπου ευρίσκεται παρανόμως διεξάγον έρευνα επί της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδος!

            5.2. Ερωτώ και πάλιν λοιπόν: Δεν θα ηδυνάμεθα να απονομιμοποιούσομεν την Τουρκία εξ αρχής με μια ανάλογη οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου, και να την αναγκάσομε να έλθει σαφώς και αναποδράστως αντιμέτωπη με την διεθνή νομιμότητα εάν προέβαινε σε οποιαδήποτε προκλητική κίνηση, όπως πράττει τώρα, στην περιοχή αυτή (28ου-32ου μεσημβρινών);

            5.3. Ερωτώ και πάλιν λοιπόν: τί ή ποιός ή ποιοί εμπόδισαν και συνεχίζουν να εμποδίζουν την Αθήνα να πράξει αναλόγως; Απάντησιν αναμένω. Πειστικήν…

  1. Δεν υπάρχει πρόβλεψις του Δικαίου της Θαλάσσης για “μερικές οριοθετήσεις” οι οποίες μπορεί να μην είναι παράνομες αλλά ελέγχονται ως προς την σκοπιμότητά τους στην συγκεκριμένη γεωπολιτική συγκυρία.

            Εν ολίγοις ερωτώ: τί ελάβαμε ως αντάλλαγμα από την Αίγυπτον για να της παραχωρήσομε περί το 9% του εμβαδού της ιδικής μας υφαλοκρηπίδος[3] και μάλιστα εις την περιοχήν της Μεσογειακής Ράχης όπου, όπως εγκαίρως είχα αναφέρει, η γεωλογική δομή των αλατούχων δόμων[4] εγγυάται την ύπαρξιν τεραστίων ποσοτήτων φυσικού αερίου; Δεν θα έπρεπε να απαιτήσομε τουλάχιστον την αναγνώρισιν της κατά νόμον επήρειας του Συμπλέγματος του Καστελορίζου και δή της Στρογγύλης η οποία μας εξασφαλίζει την επαφήν της ελληνικής ΑΟΖ με αυτήν της Κύπρου;

  1. Από πλευράς ορολογίας, αυτή, αλλά και κάθε άλλη διεθνής συμφωνία, “κυρούται” και δεν “ψηφίζεται” εις τα εθνικά κοινοβούλια, σύμφωνα με τις σχετικώς προβλεπόμενες διαδικασίες (περί κύρωσης) της εσωτερικής έννομης τάξης κάθε χώρας.
  2. Η πρωτοκόλληση ή μη της οποιασδήποτε διεθνούς πράξεως εις το αποθετήριον του ΟΗΕ, είναι μεν σημαντική και απαραίτητη διαδικασία για τη διεθνή πρακτική (που αφορά την επίσημη διαδικασία θέσεως υπόψιν του κειμένου της Συμφωνίας στη διεθνή κοινότητα εκ μέρους των ίδιων των υπογραφομένων), αλλά σαφώς δεν παράγει από μόνη της διεθνή έννομα αποτελέσματα.
  3. Η Αίγυπτος δεν αποτελεί κλειδί λύσεως του προβλήματος αλλά πρόσχημα ανασχέσεως της επήρειας του Συμπλέγματος του Καστελορίζου υπό τις υποδείξεις άλλων…
  4. Είχα επανειλημμένως προαναγγείλει σε συνεντεύξεις μου (Παραπολιτικά / 18η Ιουνίου 2020, Σκαϊ / 24η Ιουνίου 2020 και 2α Ιουλίου 2020 και, κ.τ.λ) ότι κάποιοι προφαζίζονται αντιδράσεις της Αιγύπτου σχετικά με την επήρεια του Συμπλέγματος του Καστελορίζου για να δικαιολογήσουν την ελλιπή και ζημιογόνα μελλοντική “μερική οριοθέτηση” ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος-Αιγύπτου και μάλιστα χωρίς την χάραξη γραμμών βάσεως από πλευράς Ελλάδος, ενώ η Αίγυπτος έχει χαράξει γραμμές βάσεως με αντίστοιχα εμβαδικά κέρδη στην επιφάνεια του βυθού. Δυστυχώς η Ελλάς, λειτούργησε και εδώ κατ’ απομίμηση της επίσης, ζημιογόνου για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, συμφωνίας, αυτής μεταξύ Ελλάδος-Ιταλίας. Συνεπώς την είχα προ-καταγγείλει και την ανέμενα, δυστυχώς…
  5. Είχα τονίσει πολλάκις (φορές, ών ούκ έστι αριθμός…), μάλιστα εσχάτως, εις τον Σκάι (2/07/2020) ότι πρέπει να προηγηθεί ο καθορισμός ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου και να ακολουθήσει αυτός με την Αίγυπτο, λαμβάνοντας την απάντηση από κυβερνητικό στέλεχος: “με τη σειρά θα γίνουν όλα”. Και εις την ερώτησή μου: “…και ποιός ορίζει την “σειρά” αν όχι εμείς;”, δεν έλαβα απάντησιν[5].
  6. Θεωρώ, επιεικώς, ασύγνωστη αμετροέπεια αλλά και κακή ιδεοληπτική προαίρεση για ακαδημαϊκούς, να καταγγέλουν “για εθνικισμόν”…τον Σύριζα (!) και τον κο Κοτζιά! Το μόνο το οποίον θα ηδύνατο να προσάψει κάποιος στις αντιρρήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του κου πρώην ΥΠΕΞ, σχετικώς προς την ανωτέρω συμφωνία, είναι “νομικό και διπλωματικό ορθολογισμό” και – πάντως καλοδεχούμενη – “ωριμότητα εις την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων”. Για τίποτε άλλο, εάν τιμούμε τον ακαδημαϊκό μας θώκο και την επιστημονική μας αμεροληψία.

            Υπενθυμίζω ότι υπήρξα απολύτως αντίθετος -και ενεργώς πολέμιος- της υπό του κου Κοτζιά υπογραφείσης και υπό της κυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ κυρωθείσης “Συμφωνίας των Πρεσπών” και οι θέσεις μου μέχρι σήμερα διατηρούνται αναλοίωτες. Συνεπώς είμαι ο τελευταίος ο οποίος θα επεδίωκε να “θωπεύσει τα ώτα” του αγαπητού συναδέλφου κου Κοτζιά αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ.

Β) Παρατηρήσεις επί του κειμένου της Συμφωνίας

Ας εξετάσουμε τώρα τις δύο παραγράφους του Άρθρου 1 της Συμφωνίας και κατόπιν το Άρθρον 3 της αυτής συμφωνίας.

Άρθρο 1, Παράγραφος (δ)

“Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του σημείου (Α) μπορούν να αναθεωρηθούν προς τα Ανατολικά και του σημείου (Ε) προς τα Δυτικά με συμφωνία μεταξύ των δύο Μερών[6], σε περίπτωση μελλοντικής οριοθέτησης της ΑΟΖ με άλλα ενδιαφερόμενα γειτονικά κράτη, υπό την προϋπόθεση ότι η αναθεώρηση περιορίζεται στην περίπτωση αυτή στο σημείο (Α) προεκτεινόμενο (ΣΣ.: ένα “σημείο” δεν “προεκτείνεται”! Τί ακριβώς εννοεί ο συντάκτης και πώς το εννοεί;) προς τα Ανατολικά και στο σημείο (Ε) προεκτεινόμενο προς τα Δυτικά.”

Άρθρο 1, Παράγραφος (ε)

“Μη θιγομένης της διάταξης του Άρθρου 1(δ), εάν οποιοδήποτε από τα δύο Μέρη διεξάγει διαπραγματεύσεις με σκοπό την οριοθέτηση της ΑΟΖ του με άλλο κράτος που μοιράζεται με τα δύο Μέρη τις θαλάσσιες ζώνες τους, το Μέρος αυτό, προτού καταλήξει σε τελική συμφωνία με το Τρίτο κράτος, θα ενημερώσει και θα διαβουλευθεί με το άλλο Μέρος.”

Παρατηρήσεις:

1η. Το σημείο (Α) με την γεωμετρική ιδιότητά του ως “σημείο” δεν “προεκτείνεται” αλλά “μετακινείται” ή “μεταφέρεται” ή “επανατοποθετείται” προς τα Ανατολικά.

2η. Με δεδομένη την ισχύ του 1(ε), εάν η Ελλάδα θελήσει να επαναπροσδιορίσει ένα νέο σημείο, μετά το (Α) ή να μετακινήσει το ίδιο το (Α) προς τα Ανατολικά καθορίζοντας την ΑΟΖ της με την Κύπρο -πράγμα που έχει το απόλυτο δικαίωμα να πράξει με την συμφωνία μόνο της Κύπρου και της Ελλάδος, τώρα απλώς…δεν δύναται να το πράξει! Απόλυται δηλαδή για την Ελλάδα και την Κύπρο το εκ του Δ.τ.Θ απόλυτο δικαίωμα να καθορίσουν αποκλειστικώς μεταξύ των τα όρια των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών τους, εάν δεν συμφωνήσει και η…Αίγυπτος!!! Και τα ερωτήματα που τίθενται είναι:

            α) εφόσον σήμερα, με μια κυβέρνηση άκρως εχθρική απέναντι στην Τουρκία, η Αίγυπτος δεν συναίνεσε να προχωρήσει στην οριοθέτηση ανατολικότερα του 28ου μεσημβρινού, και να αναγνωρίσει την επήρεια του Συμπλέγματος του Καστελορίζου όπως ορίζει το άρθρο 121, παρ. 2, του Δ. τ. Θ., για ποιόν λόγο να συναινέσει αύριο, όπου η κυβέρνηση Σίσι μπορεί να μην ευρίσκεται πλέον στην εξουσία ενώ την θέσιν της θα έχει αναλάβει μια κυβέρνηση των Αδελφών Μουσουλμάνων; Ποιός το εγγυάται αυτό εις τους συντάκτας της Συμφωνίας;

            β) τί εφοβήθη η Αθήνα και δεν προχώρησε στην άμεση και απρόσκοπτη οριοθέτηση με την Κύπρο όπου

ι) θα είχε πλήρη αναγνώριση της επήρειας του Συμπλέγματος του Καστελορίζου και

ιι) θα είχε εξασφαλίσει την πλήρη επαφή των ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου, φέροντας την Τουρκία αντιμέτωπη με την διεθνή νομιμότητα (όπως ισχυριζόμεθα ότι εκάμαμε τώρα, με την σύναψη αυτής της ελλειπούς και επικινδύνου συμφωνίας μας με την Αίγυπτο) και μάλιστα με διεθνώς ανεγνωρισμένα από διεθνοδικαΪκής πλευράς, και νομικώς και θεσμικώς έγκυρα τετελεσμένα; 

            γ) Εάν αυτό συνέβαινε μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου, και η Αίγυπτος είχε την οποιαδήποτε αντίρρηση ποιός θα μας εμπόδιζε να προσφύγουμε, αμφότερες οι χώρες, εις την Χάγη; Και αυτό θα ήτο εφικτόν και μονοσήμαντον, διότι και οι δύο χώρες αναγνωρίζουν το Δ.τ.Θ και τις αποφάσεις των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων, ενώ η Τουρκία όχι!

            δ)  Τί το χειρότερον θα έπραττε η Τουρκία εναντίον της Ελλάδος από αυτά που ήδη εξαγγέλει και υλοποιεί εις βάρος της Χώρας μας; Μήπως, προ της καταθέσεως του σχεδίου της “Γαλάζιας Πατρίδας”, οι παλαιότερες απαιτήσεις της Τουρκίας δεν εθεώρουν τον 28ο μεσημβρινό ως όριον της τουρκικής ΑΟΖ; Eμείς τώρα, απλώς το… επιβεβαιώνομε (!) προσθέτοντας και το “ειδικόν στρατηγικόν βάρος” της Αιγύπτου εναντίον μας και εις επίρρωσιν των τουρκικών θέσεων!

            ε) Μήπως ο καθορισμός της Ελληνο-Κυπριακής ΑΟΖ δεν θα ακύρωνε απολύτως το ανυπόστατο Τουρκολιβυκό ΜOU, προστατεύοντας σαφώς τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο αναδεικνύοντας ταυτοχρόνως τις γεωστρατηγικές δυνατότητες του Διπόλου του Ελληνισμού Ελλάδος-Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και άρα την γεωστρατηγική αξία του Διπόλου αυτού για την Δύση;

            στ) Μήπως δεν μας το επέβαλε αυτό και η θεσμική διεθνής θέσις της Ελλάδος, ως εγγυητρίας Δυνάμεως για την Κύπρο;

            ζ) Aπεποιήθημεν συνεπώς, αυτής της εθνικής μας ευθύνης έναντι του Κυπριακού Ελληνισμού και πότε; Αυτό εννοούσε ο Έλλην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας, διαχωρίζοντας την περίπτωσιν Κύπρου/Barbaros και Ελλάδος/Oruc Reis; Nα μας ενημερώσουν αυτοί οι οποίοι το έπραξαν να τους γνωρίζομε. Να τους ενθυμείται και η Ελληνική Ιστορία.

            η) Θα βοηθούσε σημαντικότατα ή όχι, τους καλούς υπερατλαντικούς συμμάχους μας που αναγνωρίζουν την ισχύ του Δ.τ.Θ. για τα ελληνικά νησιά αλλά και τους νομοταγείς ευρωπαίους Εταίρους της Ελλάδος, εάν θα ηδύναντο να επικαλεσθούν το νομικόν τετελεσμένον των καθορισθέντων Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου έναντι μιας “αναθεωρητικής” και κατά κοινήν ευρωπαϊκήν και αμερικανικήν ομολογίαν,“εκτός διεθνούς νομιμότητος”, Τουρκίας;

            θ) Τί το αρνητικόν εις βάρος μας θα έπραττε το Κάιρον, αφενός μεν ευρισκόμενο απέναντι εις την διεθνή νομιμότητα της οποίας την ισχύ αναγνωρίζει, την οποία υπερασπίζει η Δύσις και της οποίας την αρωγήν έχει το Κάιρον απόλυτον ανάγκην;

            ζ) Tί το αρνητικόν θα έπραττε εις βάρος της Ελλάδος το Κάιρον, ευρισκόμενον εις την κρίσιμη κατάσταση μιας ενδεχομένης πολεμικής αντιμετωπίσεως της τουρκικής επεκτατικής δραστηριότητος στην Λιβύη, πρό των πυλών της Σύρτης και εν ολίγοις της Βεγγάζης, άρα εις τα δυτικά του σύνορα;

            η) Θα αγνοούσε την βοηθητική στάση της Ελλάδος έναντί του και τα κοινά των αμυντικά συμφέροντα έναντι της αναθεωρητικής Τουρκίας;

            θ) Γιατί λοιπόν, κατόπιν τούτων, “βάζομεν ακροσφαλή συνεταίρον” το Κάιρον εις τις εθνικές μας αποφάσεις αναφορικώς με την εδαφική μας κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, μέσω της ρήτρας του Άρθρου 1, (ε) της παρούσης Συμφωνίας;

            Τέλος ερωτώ κερκυραϊστί: “Γιατί ωρέ σορ Νικολάκη, από παρτσινέβελος να γενώ σέμπρος του Μισιρλή και του Τούρκου, στο δικό μου το νιτερέσσο;”

Υγ: θα ακολουθήσει και συνέχεια με Χαρτογραφική ανάλυση. 

[1]     Σ.Σ.: Φράση στο κερκυραϊκό ιδίωμα, που σημαίνει: “Γιατί κύριε Νίκο από αφεντικό να γίνω υπάλληλος του Αιγυπτίου στή δικιά μου την ιδιοκτησία/επιχείρηση;”

[2]     https://www.cnn.gr/kosmos/story/230224/tsavoysogloy-h-symfonia-mas-symferei-me-entoli-erntogan-ta-ploia-kateythynontai-stin-perioxi

[3]     βλ. https://youtu.be/PgptPmr1xnA, ορίζω προχείρως την επομένη το πρωί της συμφωνίας, ως παραχωρηθέν ποσοστό στην Αίγυπτο περίπου το 10% επί ζημίαν της Ελλάδος και μάλιστα χωρίς αντάλλαγμα εις την επήρεια του Καστελορίζου!

[4] 2-07-2020 και 6-7-2020: https://youtu.be/DxUZ2rbUXZ4?t=637 και17-7-2020:  Προβλήματα οριοθετήσεως με Αίγυπτο (δυτικά 28ου) https://youtu.be/fLspFtPF5jc?t=792

[5] 2-07-2020 και 6-7-2020: https://youtu.be/DxUZ2rbUXZ4?t=637

[6]     Σ.Σ.: Τα Μέρη: Ελλάδος και Αιγύπτου

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Σμαραγδής: «Στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας» – Ο Κολοκοτρώνης, η εθνική ταυτότητα και η απάντηση στους επικριτές

Ο σκηνοθέτης μίλησε στην Όλγα Λαθύρη στον Star Κεντρικής Ελλάδας για τη νέα ταινία με επίκεντρο τον Γέρο του Μωριά, την ανάγκη εθνικής ενότητας και τον πολιτισμό ως δύναμη αντίστασης στην ομογενοποίηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με αιχμηρές αναφορές στην παγκοσμιοποίηση, στην υποχώρηση της ελληνικής αυτοπεποίθησης και στις αρνητικές κριτικές που δέχθηκε ο «Καποδίστριας», ο Γιάννης Σμαραγδής παρουσίασε το σκεπτικό της επόμενης κινηματογραφικής του προσπάθειας. Στη συνέντευξή του στην Όλγα Λαθύρη για τον Star Κεντρικής Ελλάδας, αποκάλυψε ότι έχει ολοκληρωθεί η πρώτη μορφή του σεναρίου για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον οποίο αντιμετωπίζει ως φορέα της ελληνικής λαϊκής ψυχής και ως πρότυπο προσφοράς στην πατρίδα.

«Στην ουσία, στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας», ανέφερε χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ότι εννοεί την υπεράσπιση μιας «ανώτερης Ελλάδας». Συνέδεσε την τοποθέτησή του με το όραμα του Καποδίστρια και με τις αντιδράσεις απέναντι στην ταινία του, υποστηρίζοντας ότι η ανάδειξη της ελληνικής ιστορίας και ταυτότητας συναντά αντιστάσεις.

Η σύγκρουση με τους κριτικούς και τα ξένα πρότυπα

Ο Σμαραγδής επιτέθηκε σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κινηματογραφικής κριτικής, αναγνωρίζοντας πάντως ότι υπάρχουν εξαιρέσεις. Χρησιμοποίησε τον όρο «σύνδρομο της Στοκχόλμης» για να περιγράψει αυτό που ο ίδιος θεωρεί θαυμασμό προς τον «επικυρίαρχο».

Στη δική του ανάγνωση, η παγκοσμιοποίηση επιδιώκει την πολιτισμική ομοιομορφία, με τον αμερικανικό κινηματογράφο να λειτουργεί ως όχημα επιβολής προτύπων. Υποστήριξε ότι η άκριτη υιοθέτησή τους μπορεί να οδηγήσει σε πολιτισμική εξάρτηση, ενώ αντιπαρέβαλε τη δυνατότητα του ελληνικού κινηματογράφου να αναδεικνύει ιστορικές προσωπικότητες και να ενισχύει την αυτογνωσία του κοινού.

«Μας έχουν πείσει ότι είμαστε αδύνατοι να ξαναγίνουμε μεγάλοι», είπε. Κατά τον ίδιο, οι ταινίες του επιχειρούν να αμφισβητήσουν αυτή την εικόνα, υπενθυμίζοντας στους θεατές τις δυνάμεις και τις αξίες που διαθέτουν.

«Ο Κολοκοτρώνης είναι η ελληνική ψυχή»

Για τον Γέρο του Μωριά, ο σκηνοθέτης έδωσε ιδιαίτερο βάρος στον λαϊκό πολιτισμό, στην πίστη, στην παράδοση και στη μετάδοση των αξιών από γενιά σε γενιά.

«Πρώτα απ’ όλα, ο Κολοκοτρώνης είναι η ελληνική ψυχή», υπογράμμισε. Εξήγησε ότι θέλει να φωτίσει, πέρα από τη στρατιωτική του δράση, την εσωτερική διαδρομή ενός ανθρώπου που έφθασε να υπηρετεί κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του.

Ως κεντρικό νόημα της ταινίας περιέγραψε την υπέρβαση της ατομικής επιδίωξης χάριν μιας ανώτερης αποστολής. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε σε περιστατικά συγχώρεσης και αποφυγής της εκδίκησης, όπως ο ίδιος τα έχει εντάξει στην προσέγγισή του για τον ήρωα.

Παρουσίασε, επίσης, τον Κολοκοτρώνη ως το «alter ego» του Καποδίστρια: τον άνθρωπο της στρατιωτικής πράξης δίπλα στον άνθρωπο του πολιτικού οράματος. Η νέα ταινία, όπως εξήγησε, αποτελεί προέκταση της προηγούμενης, με κοινό άξονα την αφύπνιση της ελληνικής αυτοσυνειδησίας.

Εθνική ενότητα απέναντι στον διχασμό

Η αναφορά στους εμφύλιους της Επανάστασης έφερε τη συζήτηση στη σημερινή Ελλάδα. Ο Σμαραγδής χαρακτήρισε τους εμφύλιους «κατάρα των Ελλήνων» και ζήτησε υπέρβαση της εσωτερικής αντιπαλότητας.

«Να ενωθούμε», τόνισε, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για τον κατακερματισμό και τις κομματικές συγκρούσεις. Συνέδεσε το μήνυμα της ενότητας με την ανάγκη να αποκτήσουν οι νεότερες γενιές ουσιαστική σχέση με την ιστορία τους.

Ενδεικτική ήταν η αφήγησή του για ένα παιδικό πάρτι στις Λιβανάτες, όπου είδε να χρησιμοποιείται ο Spider-Man ως πρότυπο ψυχαγωγίας. Με αφορμή το περιστατικό, εξήγησε ότι επιθυμεί να αναδείξει τον Καποδίστρια και τον Κολοκοτρώνη ως ελληνικά πρότυπα για τα παιδιά.

Η τοποθέτηση για την Τριπολιτσά

Στο τέλος της συνέντευξης, όταν η Όλγα Λαθύρη έθεσε το ζήτημα των τουρκικών αναφορών στη σφαγή της Τριπολιτσάς, ο Σμαραγδής υποστήριξε ότι ο Κολοκοτρώνης απουσίαζε κατά τη σφαγή, συνδέοντας την απουσία του με τη συμφωνία αποχώρησης των Αλβανών.

Απέδωσε τη βία στη συσσωρευμένη οργή από την οθωμανική κυριαρχία, δηλώνοντας παράλληλα ότι η σφαγή «δεν έπρεπε να γίνει». Στην επιχειρηματολογία του επικαλέστηκε τις διώξεις των Ελλήνων, τις γενοκτονίες και την Κύπρο. Οι συγκεκριμένες ιστορικές αναφορές παρουσιάστηκαν ως δικές του εκτιμήσεις στη συνέντευξη.

Το σενάριο και το ζητούμενο της χρηματοδότησης

Στο πρακτικό σκέλος, ο Σμαραγδής ανέφερε ότι συνεργάζεται με τον Μελέτη Μελετόπουλο και τον ιστορικό Νίκο Γιαννόπουλο για την οργάνωση του ιστορικού υλικού. Δήλωσε ότι στόχος του είναι η δραματουργία να στηριχθεί στα πραγματικά περιστατικά.

Η πρώτη μορφή του σεναρίου έχει ολοκληρωθεί, αλλά προηγείται η εξασφάλιση της χρηματοδότησης. Ο σκηνοθέτης έχει τρεις ηθοποιούς στο μυαλό του για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς να τους έχει ενημερώσει.

Παράλληλα, ανέφερε ότι τον «Καποδίστρια» έχουν παρακολουθήσει περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι και μίλησε για δωρεάν προβολές σε σχολεία και για προβολές σε πολιτιστικά κέντρα διεθνώς. Για τον ίδιο, η συνέχεια αυτής της προσπάθειας έχει σαφή προορισμό: να μεταφέρει στις επόμενες γενιές την ιστορική μνήμη και την πίστη ότι η Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει ξανά.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Κάλλιο να πείσεις την Ουάσιγκτον να δεχθεί τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα σου στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, παρά να κινδυνεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματά σου από την Άγκυρα…

Δημοσιεύτηκε

στις

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα στον απόηχο του θορύβου που προκλήθηκε με αφορμή τα δημοσιευθέντα από την WSJ για το πώς η Αμερικανίδα Πρέσβης στην Αθήνα Γκίλφοϊλ εκλαμβάνει τον ρόλο της έναντι της ελληνικής κυβέρνησης και του ελλαδικού πολιτικού συστήματος.

Επιπλέον, η επίσκεψη αυτή πραγματοποιείται με δεδομένη τη διαβεβαίωση της Αθήνας ότι, μολονότι έχει ήδη φορτωθεί ο κρατικός προϋπολογισμός με αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια εξοπλισμών από τη Γαλλία και το Ισραήλ, νέες γενναιόδωρες εγκρίσεις της ελληνικής κυβέρνησης για αμερικανικά συστήματα είναι ante portas.

Σαφώς η ατζέντα έχει πολλά θέματα συμπεριλαμβανομένης της στρατηγικής συμμαχίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, την Ανατολική Μεσόγειο, τον Κάθετο Άξονα, τα ενεργειακά του ελλαδικού χώρου και την εμπλοκή αμερικανικών εταιρειών, το Κυπριακό, αλλά και το Αιγαίο, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε από την Ουάσιγκτον ο Μιχάλης Ιγνατίου.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Προφανώς, αντιλαμβάνεται κανείς ότι μιλώντας περί Αιγαίου, ο Πρωθυπουργός, και ο Έλληνας ομόλογος του κ. Ρούμπιο, θα θέσoυν στον Αμερικανό ΥΠΕΞ το ζήτημα των σταθερών τουρκικών επιδιώξεων και απειλών εις βάρος της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδος μας.

Και προφανώς, όποιος παρακολουθεί στενά τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις αντιλαμβάνεται ότι είναι δεδομένη η στήριξη που θα παράσχει ο Αμερικανός ΥΠΕΞ στη Ελλάδα και την Κύπρο μας. Υπάρχει όμως, ένα κρίσιμο ερώτημα που αφορά όχι την αμερικανική πλευρά, αλλά την Ελλάδα, την κυβέρνησή της, και κυρίως τους εμπλεκομένους, ορατούς και αοράτους, στην εξωτερική πολιτική της:

Έχουν άραγε αποφασίσει, ο κ. Μητσοτάκης, ο κ. Γεραπετρίτης, η κ. Παπαδοπούλου, ο κ. Δένδιας, να θέσουν στις ΗΠΑ και τον κ. Ρούμπιο, το ένα και μοναδικό ζήτημα που ως άλλο ξίφος του Μεγαλέξανδρου λύνει τον γόρδιο δεσμό στα Ελληνοτουρκικά;
Αυτό που δεν είναι άλλο από την επέκταση των ελληνικών εθνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο στα 12 ναυτικά μίλια (ή μέχρι τη μέση γραμμή, όπου αυτή αποτελεί το ανώτατο όριο);
Διότι, ας μη γελιόμαστε:

Το κατ᾽εξοχήν ζήτημα στα Ελληνοτουρκικά δεν είναι ούτε το casus belli της Τουρκίας, ούτε το φληνάφημα περί δήθεν κλεισίματος του Αιγαίου και μετατροπής του σε Blue Lagoon με τα 12 νμ ελληνικών ΕΧΥ, που διαδίδεται από χείλη ειδικών νομικών οι οποίοι επικαλούνται προς τούτο την UNCLOS, μολονότι η UNCLOS ακριβώς διασφαλίζει πώς με πλήρη επέκταση δεν προσκόπτεται η διεθνής ναυτιλία!

Ούτε καν είναι πρόβλημα αυτό που είχε ομολογήσει παλαιότερα ο πρώην Αρχηγός της ΕΥΠ, κι επικεφαλής των Διερευνητικών Επαφών Ελλάδας – Τουρκίας, Πρέσβης Παύλος Αποστολίδης, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή (5 Νοεμβρίου 2024), ότι αν επεκτείνουμε τα ΕΧΥ μας στο Αιγαίο δεν θα έχουμε τί να διαπραγματευόμαστε με την Τουρκία.

Θέση την οποία επανέλαβε προχθές, (Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026) ο Χρήστος Ροζάκης με άρθρο του στα ΝΕΑ, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ παραδέχθηκε ότι η πλήρης επέκταση των ελληνικών ΕΧΥ θα έλυνε για μεγάλο τμήμα του Αιγαίου το ζήτημα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας.
Το πρόβλημα είναι ότι η Αθήνα δεν θέλει ως τώρα να συμπεριφερθεί διεθνώς, και δη απέναντι στον ισχυρότερο στρατηγικό της σύμμαχο, τις ΗΠΑ, με το ανάστημα που πρέπει και αρμόζει στην Ελλάδα. Γι᾽ αυτό και ανέχεται την Αμερικανίδα Πρέσβη να εκφέρει απειλές που παραπέμπουν σε ιστορίες από το Σικάγο και τη Νέα Υόρκη των αρχών του 20ού αιώνα.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί τον ευρύτερο αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό στην περιοχή και να επιδιώξει τα μέγιστα ανταλλάγματα. Δεν δικαιολογείται πλέον να στερείται εθνικού πολιτικού ρεαλισμού σε αυτή τη συγκυρία όπου μας ζητούνται μέγιστες υπηρεσίες, τις οποίες φυσικά και παρέχουμε.

Δεν νοείται «στρατηγικός σύμμαχος» τέτοιου σπουδαίου εκτοπίσματος, όπως τόσο οι ΗΠΑ ήδη από την εποχή του κ. Πάιατ όσο και η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνομολογούν και διατυμπανίζουν για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, ο οποίος να μην τολμά να αξιώσει από τον σύμμαχό του στήριξη σε ενέργειες σύννομες με το Διεθνές Δίκαιο, που αυξάνουν την ισχύ του ιδίου του συμμάχου του!
Τί είδους Στρατηγικός Ελληνοαμερικανικός Διάλογος και τί είδους στρατηγική συμμαχία είναι αυτή, αν οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν έμπρακτα την μέγιστη ενίσχυση και ισχύ της εθνικής εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδος;

Η Αθήνα, επομένως, έχει χρέος να δώσει στην αμερικανική πλευρά και στον εκπρόσωπό της ΥΠΕΞ Ρούμπιο τη δυνατότητα να εκφράσει τη βούληση και τη στήριξή της στην επέκταση των ελληνικών Εθνικών Χωρικών Υδάτων στο Αιγαίο.

Όχι την μερική, κουτσουρεμένη, κι επικίνδυνα τμηματική, όπως κάποιοι επιθυμούν, νοτίως της Κρήτης απλώς, κατά μίμηση των λιλιπούτειων Θαλάσσιων Πάρκων στο κεντρικό Αιγαίο, ή του μοντέλου υποχωρητικότητας στην Κάσο. Αλλά την πλήρη, σύμφωνη προς τις επιταγές και προβλέψεις της UNCLOS επέκταση στα 12 νμ (ή το μέγιστο της μέσης γραμμής).

Καλά τα Ραφάλ, οι Μπελαρά, τα F-35, ο Θόλος του Αχιλλέα, και τα δισεκατομμύρια που καταβάλλουμε στους στρατηγικούς εταίρους μας με την προσδοκία διεθνούς προστασίας. Αλλά είναι καλύτερα να ενημερώσεις την Ουάσιγκτον για την επέκταση της εθνικής κυριαρχίας σου, παρά να αναγκαστείς να την εκχωρήσεις στην Άγκυρα.

Διότι όσο αφήνουμε Κερκόπορτες στο Αιγαίο ανοιχτές τόσο ρισκάρουμε εθνικές καταστροφές. Και η Κύπρος δεν κείται μακράν, ούτε χωρικά, ούτε χρονικά…

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Το GSI δοκιμάζει την ελληνική αποφασιστικότητα – Τι κρύβουν τα τουρκικά σενάρια σύγκρουσης

Η ελληνογαλλική συνεννόηση για το καλώδιο, η ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής και η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ βρέθηκαν στο επίκεντρο της εκπομπής «Direct News». Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υπογράμμισε ότι η ισχύς των εξοπλισμών αποκτά πραγματικό αντίκρισμα όταν συνοδεύεται από πολιτική βούληση.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σε κρίσιμο τεστ για την ελληνική αποφασιστικότητα και την προστασία των ενεργειακών υποδομών στην Ανατολική Μεσόγειο εξελίσσεται, σύμφωνα με την ανάλυση του Ανδρέα Μουντζουρούλια στην εκπομπή «Direct News», η προώθηση του Great Sea Interconnector. Παράλληλα, ο δημοσιογράφος παρουσίασε τουρκικά δημοσιεύματα που περιγράφουν σενάρια στρατιωτικής αντιπαράθεσης, επισημαίνοντας ότι πίσω από αυτά συνυπάρχουν ανησυχία για την ελληνική ισχύ και προσπάθεια δημιουργίας κλίματος φόβου.

Το βασικό ερώτημα που έθεσε είναι εάν η Αθήνα θα μετατρέψει τη διπλωματική υποστήριξη και την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων σε έμπρακτη υπεράσπιση των συμφερόντων της.

GSI: Ενημέρωση της Τουρκίας χωρίς αίτημα άδειας

Ο Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε σε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες Αθήνα και Παρίσι βρίσκονται κοντά σε φόρμουλα για την επανεκκίνηση των ερευνών του ηλεκτρικού καλωδίου. Στο πλαίσιο αυτό, ξεχώρισε τη σημασία της 26ης Οκτωβρίου, την οποία παρουσίασε ως προβλεπόμενη ημερομηνία έναρξης ερευνών στον βυθό, ανατολικά της Κάσου και της Καρπάθου.

Όπως ανέφερε, η γαλλική πλευρά αναμένεται να ενημερώσει προκαταβολικά την Άγκυρα για τις εργασίες. Τόνισε, ωστόσο, ότι η ενημέρωση δεν πρέπει να μετατραπεί σε διαδικασία αδειοδότησης από την Τουρκία.

«Άλλο η λέξη ενημέρωση, άλλο η έννοια της αδειοδότησης», υπογράμμισε, εξηγώντας ότι το διακύβευμα είναι να μη γίνει αποδεκτή η τουρκική αξίωση ελέγχου του έργου.

Άσκησε επίσης κριτική στις καθυστερήσεις της ελληνικής πλευράς, υποστηρίζοντας ότι ένα έργο τέτοιας γεωπολιτικής σημασίας απαιτεί πρωτοβουλία και αποφασιστικότητα. Προειδοποίησε για τον κίνδυνο επανάληψης μιας κρίσης όπως εκείνη της Κάσου και σημείωσε ότι οι πραγματικές προθέσεις όλων θα κριθούν στο πεδίο.

Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν ως πιθανά σενάρια αντίδρασης της Άγκυρας η έκδοση αντι-NAVTEX και η παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων. Ο ίδιος επικαλέστηκε πληροφορίες για ενδεχόμενη ελληνική ανάπτυξη ναυτικών και αεροπορικών μέσων, διευκρινίζοντας ότι μένει να φανεί πώς θα ενεργήσει η Αθήνα.

Τα τουρκικά σενάρια για ραντάρ και αεροπορικές βάσεις

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο κύμα τουρκικών αναλύσεων που αποδίδουν στην Ελλάδα σχεδιασμούς ηλεκτρονικού πολέμου, παρεμβολής στα τουρκικά ραντάρ και πληγμάτων εναντίον στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Σύμφωνα με όσα μετέφερε ο παρουσιαστής, τα δημοσιεύματα περιγράφουν υποθετικές επιχειρήσεις με Rafale και F-16 Viper, καθώς και προσπάθεια αποδιοργάνωσης της τουρκικής αεράμυνας. Πρόκειται για σενάρια που αποδίδονται σε τουρκικές αναλύσεις και όχι για παρουσίαση επιβεβαιωμένου ελληνικού επιχειρησιακού σχεδίου.

Ο Μουντζουρούλιας έδωσε δύο βασικές ερμηνείες: αφενός ότι η ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής προβληματίζει την Τουρκία, αφετέρου ότι η προβολή μιας υποτιθέμενης ελληνικής απειλής εξυπηρετεί την εσωτερική συσπείρωση και την παρουσίαση της Αθήνας ως επιτιθέμενης στη διεθνή κοινότητα.

Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε τις αναφορές σε τουρκικούς πυραύλους Tayfun και τις απειλές για πλήγματα στην Ελλάδα, τις οποίες χαρακτήρισε μέρος ψυχολογικών επιχειρήσεων.

Επανήλθε, πάντως, στο ζήτημα της πολιτικής απόφασης: η αγορά σύγχρονων οπλικών συστημάτων, όπως επισήμανε, δεν αρκεί από μόνη της για να εξασφαλίσει αποτελεσματική αποτροπή.

Ελλάδα–Ισραήλ και ο ανταγωνισμός στη Μεσόγειο

Η ενίσχυση της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ αποτέλεσε έναν ακόμη κεντρικό άξονα της εκπομπής.

Ο παρουσιαστής αναφέρθηκε σε δηλώσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου για την ενίσχυση της ισραηλινής ναυτικής ισχύος και τις ερμήνευσε ως ένδειξη αυξανόμενης έμφασης στη θαλάσσια ασφάλεια. Συνέδεσε αυτή την κατεύθυνση με τις δυνατότητες συνεργασίας με την Ελλάδα, την προστασία υποθαλάσσιων υποδομών και τους ενεργειακούς διαδρόμους.

Παράλληλα, μετέφερε αναλύσεις της Jerusalem Post για τον ανταγωνισμό Τουρκίας–Ισραήλ, με επίκεντρο τη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με την παρουσίασή του, η τουρκική προσπάθεια παρεμπόδισης του GSI αφορά ευρύτερα περιφερειακά συμφέροντα, πέρα από την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Αναφέρθηκε επίσης σε σκέψεις για στενότερη περιφερειακή συνεργασία, την οποία ορισμένα δημοσιεύματα περιγράφουν ως «μεσογειακό ΝΑΤΟ», διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για συζητούμενη ιδέα και όχι για συγκροτημένη συμμαχία.

Η προπαγάνδα για Meta και Unit 8200

Ο Μουντζουρούλιας σχολίασε και δημοσίευμα της Milliyet, το οποίο απέδωσε στον Özay Şendir, σχετικά με υποτιθέμενη ισραηλινή χειραγώγηση των κοινωνικών δικτύων.

Όπως μετέφερε, το δημοσίευμα συνδέει τη Meta και στελέχη με προηγούμενη υπηρεσία στη μονάδα Unit 8200 με την προώθηση περιεχομένου εναντίον της Τουρκίας στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Ο ίδιος απέρριψε τους ισχυρισμούς ως ατεκμηρίωτους και τους ενέταξε στην προσπάθεια να παρουσιαστεί η ελληνική στάση ως προϊόν εξωτερικής καθοδήγησης.

P-3B Orion: Η σημασία της ναυτικής επιτήρησης

Στο αμυντικό σκέλος, η εκπομπή στάθηκε στο πρόγραμμα αναβάθμισης των P-3B Orion και στην εκπαίδευση των πληρωμάτων τους.

Ο παρουσιαστής ανέφερε την προσδοκία για δύο επιχειρησιακά αεροσκάφη έως το τέλος του 2026, επισημαίνοντας ότι κρίσιμο ζητούμενο παραμένει η αυτόνομη επιχειρησιακή δράση των ελληνικών πληρωμάτων.

Υπογράμμισε τη σημασία τους για τη ναυτική επιτήρηση, τη συλλογή πληροφοριών και τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, ιδιαίτερα σε μια περιοχή που εκτείνεται από το Αιγαίο και την Κρήτη έως την Κύπρο και τη Μέση Ανατολή.

Ιράκ και χριστιανοί της Συρίας

Στο τελευταίο μέρος, ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε την καταγγελία της Βαγδάτης για 398 τουρκικές παραβιάσεις εδάφους και εναέριου χώρου μέσα σε τέσσερις μήνες, καθώς και την τουρκική επίκληση του δικαιώματος αυτοάμυνας.

Αναφέρθηκε ακόμη σε επίθεση εναντίον χριστιανικής πόλης στην επαρχία Χάμα της Συρίας. Σύμφωνα με όσα μετέφερε, ένοπλοι πυροβόλησαν κατοικίες και καταστήματα, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό μιας γυναίκας, ενώ χριστιανικές οργανώσεις κατήγγειλαν ανεπαρκή προστασία από τις δυνάμεις ασφαλείας.

Ζήτησε μεγαλύτερη κινητοποίηση για την προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων και κατήγγειλε αυτό που θεωρεί επιλεκτική ευαισθησία απέναντι στις διώξεις τους.

Το μήνυμα που διαπέρασε την εκπομπή ήταν ότι η Ελλάδα χρειάζεται συμμαχίες, στρατιωτική ετοιμότητα και, κυρίως, τη βούληση να στηρίξει τις αποφάσεις της όταν αυτές δοκιμάζονται.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

school of gray fish school of gray fish
GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό

Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Σμαραγδής: «Στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας» – Ο Κολοκοτρώνης, η εθνική ταυτότητα και η απάντηση στους επικριτές

Ο σκηνοθέτης μίλησε στην Όλγα Λαθύρη στον Star Κεντρικής Ελλάδας για τη νέα ταινία με επίκεντρο τον Γέρο του Μωριά,...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Κάλλιο να πείσεις την Ουάσιγκτον να δεχθεί τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα σου στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, παρά να κινδυνεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματά σου από την Άγκυρα…

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα στον απόηχο του θορύβου...

Διεθνή8 ώρες πριν

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και...

Πολιτική11 ώρες πριν

Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας

Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.

Δημοφιλή