Ακολουθήστε μας

Άμυνα

ΕΛΒΟ, ΕΑΣ, ΕΑΒ, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά – Παίζεται το τελευταίο χαρτί της αμυντικής βιομηχανίας

Δημοσιεύτηκε στις

Το αντιαεροπορικό σύστημα Άρτεμις, ένα θαύμα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, που έμεινε ημιτελές!

Οι αυξημένες αμυντικές ανάγκες της χώρας και η απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ένα σημαντικό μεσοπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα που μπορεί να προσεγγίσει ακόμα και τα 6 δισ. ευρώ αυξάνει τις πιέσεις για την ανάταξη των ελληνικών κρατικών αμυντικών βιομηχανιών που μαστίζονται από χρόνια και μεγάλα προβλήματα.

Τα υπουργεία Οικονομικών, Ανάπτυξης και Αμυνας πρωταγωνιστούν τους τελευταίους μήνες στην επιτάχυνση των διαδικασιών εξυγίανσής τους, είτε μέσω ιδιωτικοποίησης, είτε μέσω στρατηγικών συνεργασιών, είτε με εκτεταμένες εσωτερικές αναδιαρθρώσεις, προκειμένου να μπορέσουν να επιταχύνουν το έργο που έχουν ήδη αναλάβει αλλά και να λάβουν πρόσθετο.

Παράλληλα, σε εγρήγορση βρίσκονται και ελληνικές ιδιωτικές επιχειρήσεις που αναπτύσσουν δραστηριότητες στα εξοπλιστικά και στα προγράμματα προμηθειών αναλώσιμων υλικών και εξαρτημάτων. Αλλά, βέβαια, και ένας μεγάλος αριθμός ξένων ομίλων ερίζει για την εξασφάλιση συμβάσεων με το ελληνικό κράτος για την πώληση είτε πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών είτε οπλικών συστημάτων.

Η κυβέρνηση έχει ήδη προχωρήσει την ιδιωτικοποίηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων, την οποία αποκτούν αυτές τις ημέρες κατά πλειοψηφία ισραηλινά συμφέροντα, ενώ εξετάζει εναλλακτικές για την αναβάθμιση της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας, για την οποία εκδηλώνεται αυξημένο διεθνές ενδιαφέρον. 

Σε προχωρημένο στάδιο βρίσκεται και η πώληση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που αναμένεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να εμπλακούν στην υποστήριξη του Πολεμικού Ναυτικού, με τον πρώτο σχετικό διαγωνισμό πώλησής τους να εκτιμάται πως θα προκηρυχθεί εντός του προσεχούς μήνα.

Επίσης, επιταχύνονται η αναδιάρθρωση και η αύξηση της εγχώριας παραγωγής πολεμοφοδίων αλλά και της εξαγωγικής δραστηριότητας της «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα», το ομίλου που προέκυψε από τη συγχώνευση της ΕΒΟ με την ΠΥΡΚΑΛ. Την υπόθεση της ΕΛΒΟ και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά χειρίζεται το υπουργείο Οικονομικών με προσωπική επίβλεψη από τον υπουργό Χρήστο Σταϊκούρα, ενώ για την ΕΑΒ ανέλαβε πρόσφατα ρόλο επισπεύδοντος ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης.

Επενδυτές 

Ιδιαιτέρως ενθαρρυντικό χαρακτηρίζεται το γεγονός ότι και για τις τρεις επιχειρήσεις έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από διάφορα αξιόλογα επενδυτικά σχήματα, το οποίο ενίοτε συνοδεύεται με μεσοπρόθεσμα επιχειρησιακά σχέδια αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, «ήδη στα Ναυπηγεία Ελευσίνας αμερικανικά κεφάλαια επενδύονται στον εκσυγχρονισμό τους και στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά σύντομα εισέρχεται στρατηγικός επενδυτής, ενώ ολοκληρώθηκε η διαγωνιστική διαδικασία για την ΕΛΒΟ και αναδιοργανώνεται η ΕΑΒ, ώστε να μετατραπεί σε κέντρο συντήρησης αεροσκαφών για την ευρύτερη περιοχή».

Ο πρωθυπουργός εξήγγειλε εξοπλιστικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει μία μοίρα 18 μαχητικών αεροσκαφών Rafale, τέσσερις νέες φρεγάτες πολλαπλού ρόλου, τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση τεσσάρων φρεγατών ΜΕΚΟ και νέα αντιαρματικά όπλα, νέες τορπίλες βαρέος τύπου και νέους κατευθυνόμενους πυραύλους.

ΕΛΒΟ

Περνάει στον έλεγχο ισραηλινών ομίλων

Εντός των επόμενων εβδομάδων αναμένεται να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ) στον στρατηγικό επενδυτή που επικράτησε στον σχετικό διαγωνισμό του ειδικού εκκαθαριστή. Την Παρασκευή η κοινοπραξία της ισραηλινής Plasan με την ομοεθνή της SK Group κατέθεσε την προβλεπόμενη εγγυητική επιστολή, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τη μεταβίβαση του ενεργητικού της προβληματικής επιχείρησης στη Νέα ΕΛΒΟ, εταιρεία συμφερόντων του προτιμητέου επενδυτή, στην οποία το Δημόσιο έχει το δικαίωμα να μετέχει με ποσοστό μέχρι 21%, καθώς και να εκπροσωπείται στο διοικητικό συμβούλιο. Η ισραηλινή κοινοπραξία, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, έχει καταθέσει business plan που έχει αποτιμηθεί αρμοδίως μεταξύ 95 και 135 εκατομμύριων ευρώ. Αυτό είναι το ποσό που δεσμεύεται να επενδύσει σε ορίζοντα πενταετίας ο υποψήφιος αγοραστής της βορειοελλαδικής βιομηχανίας. Κατά τη διάρκεια του επιχειρηματικού σχεδίου εκτιμάται ότι το ελληνικό Δημόσιο θα εισπράξει πάνω από 25 εκατ. ευρώ από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, η δε συνολική οικονομική επένδυση εκτιμάται περί τα 29 εκατ. ευρώ, όπως ανέφερε πρόσφατα στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, ο οποίος και πιστώνεται την ολοκλήρωση της αποκρατικοποίησης. Το επιχειρηματικό σχέδιο προβλέπει επίσης σταδιακή πρόσληψη νέου προσωπικού 600 ατόμων, αναβάθμιση των υπαρχουσών δομών, αγορά νέου σύγχρονου εξοπλισμού, καθώς και επέκταση της δραστηριότητας και σε μη στρατιωτικά οχήματα και νέες στρατιωτικές τεχνολογίες, υπογράμμισε ο υπουργός. Η δραστηριότητα της νέας ΕΛΒΟ θα έχει, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», τέσσερις άξονες. Αυτοί είναι το μηχανουργείο, οι υπερκατασκευές, η βαφή και η συναρμολόγηση. Σκοπός είναι αρχικά να παράγονται τρεις κατηγορίες οχημάτων: στρατιωτικά οχήματα, οχήματα ειδικού τύπου και πολιτικά οχήματα. Στο μέλλον ενδέχεται οι κατηγορίες να διευρυνθούν και να περιλάβουν θωρακισμένα πολιτικά οχήματα, πρόσθετα συστήματα θωράκισης στρατιωτικών οχημάτων, φορητά όπλα αλλά και ηλεκτροοπτικό εξοπλισμό, αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές.

«Η σημαντική εμπειρία της ΕΛΒΟ στην ευρωπαϊκή αγορά αλλά και σε ορισμένες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με την επιτυχημένη διαδρομή, τις δυνατότητες marketing και την υλοποίηση σημαντικών έργων σε περισσότερες από 45 χώρες που έχουν να επιδείξουν οι επενδυτές, δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε η νέα ΕΛΒΟ να καταστεί ένας σημαντικός εταίρος για πολλές συναφείς επιχειρηματικές ευκαιρίες», σημειώνουν πηγές της αγοράς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πώληση της ΕΛΒΟ έρχεται έπειτα από επτά χρόνια και τρεις αποτυχημένες προσπάθειες εκποίησής της. Είχαν διενεργηθεί τρεις δημόσιοι πλειοδοτικοί διαγωνισμοί, χωρίς αποτέλεσμα. Ο πρώτος, τον Απρίλιο 2017, ακυρώθηκε, αφού οι φάκελοι των ενδιαφερομένων δεν πληρούσαν τους όρους της προκήρυξης. Ο δεύτερος, τον Αύγουστο 2017, δεν προχώρησε, αφού δεν υποβλήθηκαν προσφορές. Και ο τρίτος, τον Φεβρουάριο 2019, ματαιώθηκε.

Ναυπηγεία Σκαραμαγκά

Εντονο ενδιαφέρον από το εξωτερικό

Η γαλλική Naval Group, η ολλανδική Damen Shipyards Group, η Northstar γκρουπ συμφερόντων του Ελληνα εφοπλιστή Θεοφίλου Πριοβόλου, άλλα δύο σχήματα ελληνικών συμφερόντων και ενδεχομένως η γερμανική Thyssen, αναφέρονται μεταξύ των δυνητικών υποψηφίων επενδυτών που μπορεί να συμμετέχουν στον επικείμενο διαγωνισμό πωλήσεις των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ). Κάποιοι μάλιστα έχουν πραγματοποιήσει ήδη επισκέψεις στις εγκαταστάσεις. Αν και ακόμα υφίστανται κάποια τεχνικά ζητήματα επί των οποίων αναμένονται διευκρινίσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η διαγωνιστική διαδικασία αναμένεται να ξεκινήσει εντός των επόμενων εβδομάδων. Τις τελευταίες νομικές λεπτομέρειες προκειμένου να προκηρυχθεί ο διαγωνισμός τακτοποίησε η κυβέρνηση με τροπολογία που ψηφίστηκε τη Δευτέρα από τη Βουλή. Ρυθμίστηκαν έτσι το θέμα της διαδικασίας ανταλλαγής ακινήτων μεταξύ της υπό ειδικής διαχείρισης επιχείρησης και του Δημοσίου, η παραχώρηση δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και η αδειοδότηση της υφιστάμενης λιμενικής υποδομής και εγκατάστασης όπως και θέματα πυροπροστασίας, αυθαιρέτων κ.λπ. Τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (ΕΝΑΕ) θα πωληθούν ως στρατιωτικό και εμπορικό σκέλος, με την ειδική διαχείριση να είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή διαγωνισμού για την πώληση του πρώτου και την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) για τη διεξαγωγή διαγωνισμού για την πώληση του δεύτερου. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η ειδική διαχείριση των ΕΝΑΕ θα έχει προχωρήσει στην προκήρυξη διαγωνισμού για την πώληση του τμήματος που ελέγχει έως τα μέσα Οκτωβρίου.

Το στρατιωτικό σκέλος των ΕΝΑΕ καλύπτει έκταση 400 στρεμμάτων περίπου, ενώ το εμπορικό 200 στρεμμάτων. Η ειδική διαχείριση και η ΕΤΑΔ κατέληξαν έπειτα από διαπραγματεύσεις σε συμφωνία για το δικαίωμα χρήσης του αιγιαλού από το στρατιωτικό σκέλος του ναυπηγείου. Το αντάλλαγμα παραχώρησης των σχετικών εκτάσεων θα προσδιορισθεί με απόφαση των υπουργείων Οικονομικών και Ανάπτυξης, με βάση τις εκθέσεις πιστοποιημένων εκτιμητών. Σε ό,τι αφορά το στρατιωτικό σκέλος, έχει υποβληθεί από την ειδική διαχείριση για τα αυθαίρετα κτίρια και κατασκευές ο φάκελος των απαραίτητων δικαιολογητικών στη Γενική Διεύθυνση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το οποίο ελέγχει την πληρότητα των στοιχείων ή δικαιολογητικών. Απομένει ο τελικός υπολογισμός του προστίμου υπαγωγής σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου περί αυθαιρέτων.
Στην ψηφισθείσα ρύθμιση, μεταξύ άλλων, προβλέπεται πως «το Δημόσιο παραχωρεί για σαράντα εννέα (49) έτη από τη σύναψη της σύμβασης παραχώρησης, με δυνατότητα παράτασης, το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης επί της ζώνης ή τμημάτων της ζώνης αιγιαλού, όπως έχει καθορισθεί με την υπ’ αρ. 16301/30.9.1994 απόφαση της νομάρχου Δυτικής Αττικής (Δ’ 1147) έμπροσθεν των εγκαταστάσεων των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, καθώς και επί του αναγκαίου θαλάσσιου χώρου, σε κάθε πρόσωπο, το οποίο λειτουργεί νομίμως επιχείρηση ναυπηγείου».

ΕΑΒ

Σε αναζήτηση στρατηγικού εταίρου

Σχέδιο δύο σταδίων για την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) έχει θέσει σε εφαρμογή η κυβέρνηση. Το project, που έχει αναλάβει ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης, εστιάζεται κατ’ αρχήν στην εξεύρεση αξιόπιστου εταίρου για τη σύναψη συνεργασίας που θα μπορέσει να εξασφαλίσει την απαραίτητη ρευστότητα για να επιταχύνει την παραγωγή της ΕΑΒ. Ειδικότερα, να «τρέξει» με γρηγορότερους ρυθμούς τις αναβαθμίσεις των αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας αλλά και τις συντηρήσεις. Και σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, εκδηλώνεται ήδη αυξημένο ενδιαφέρον από συγκεκριμένους ομίλους. Σε δεύτερο στάδιο η κυβέρνηση θα αναζητήσει μέσω κατάλληλης συντεταγμένης διαδικασίας στρατηγικό έτερο που θα αποκτήσει σημαντικό μέρος του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΑΒ προκειμένου η εταιρεία να μπορέσει να αποκτήσει τα μεγέθη που απαιτούνται για να προχωρήσει και σε εξαγωγές. Μεταξύ των συνομιλητών της κυβέρνησης για την προσπάθεια αυτή συγκαταλέγονται τόσο δυτικοί όμιλοι και επενδυτικά κεφάλαια όσο και τρίτες χώρες, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η ΕΑΒ, που ιδρύθηκε το 1975, διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι εταιρεία ειδικευμένη στην κατασκευή τμημάτων πολιτικών και στρατιωτικών αεροσκαφών, ενώ έχει αναλάβει και τη συντήρηση των αεροσκαφών της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Είναι η μεγαλύτερη κρατική αμυντική βιομηχανία της χώρας, η μοναδική αεροναυπηγική, και η εξυγίανση και ανάπτυξή της είναι αυτονόητα προτεραιότητα, εξηγούν κυβερνητικές πηγές. Την Πέμπτη δημοσιοποιήθηκε η προκήρυξη για την επιλογή νέου διευθύνοντος συμβούλου, ενώ μια σειρά καίριων παρεμβάσεων έχει ήδη ολοκληρωθεί από το υπουργείο Οικονομικών. Συγκεκριμένα προώθησε την υλοποίηση του προγράμματος αναβάθμισης μαχητικών αεροσκαφών F-16, στελέχωσε τις κενές εξειδικευμένες θέσεις, διευκόλυνε τη διαδικασία εισπράξεων της εταιρείας και εισροής κεφαλαίων, ρύθμισε τελωνειακές εκκρεμότητές της, ξεκαθάρισε χρονίζοντα ζητήματα φορολογικής μεταχείρισης από πλευράς ΦΠΑ αναφορικά με τα υλικά τα οποία παραδίδονται στις εγκαταστάσεις της και όρισε εσωτερικό ελεγκτή για να μπει τάξη στον ισολογισμό της. Εξασφάλισε ευελιξία ώστε ο προϋπολογισμός της αφενός να εφαρμόζεται και αφετέρου να μην «κουβαλάει» αδυναμίες προηγούμενων ετών και συγκρότησε ομάδα εργασίας –χωρίς αμοιβή– από ειδικούς σε θέματα έρευνας και ανάπτυξης, καινοτομίας και οικονομικών καθώς και πανεπιστημιακούς για τη δημιουργία προϊόντων υψηλής τεχνολογίας. Στόχος εδώ είναι, σύμφωνα με τον Χρήστο Σταϊκούρα, η Ελλάδα, διαμέσου της ΕΑΒ, να καταστεί παραγωγός και πωλητής σύγχρονων ψηφιακών συστημάτων. 

Υπενθυμίζεται πως, όπως αποκάλυψε η «Κ», λίγο πριν από την πανδημία και συγκεκριμένα στις αρχές Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συνοδευόμενος από πολυμελή αντιπροσωπεία της κυβέρνησης επισκέφθηκε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία από τότε είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την ΕΑΒ.

ΕΑΣ

Εξυγίανση του ισολογισμού

Επόμενη πρόκληση για την κυβέρνηση είναι η εξυγίανση της κρατικής εταιρείας «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα», που παράγει κυρίως πυρομαχικά και της οποίας ο ισολογισμός έχει σοβαρότατα προβλήματα. Κύριος μέτοχος των ΕΑΣ είναι το υπουργείο Οικονομικών, ενώ η εταιρεία εποπτεύεται από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς αποτελεί βασικό προμηθευτή του.

Προ μηνών ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος εισηγούμενος στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή τον διορισμό της νέας διοίκησης δήλωσε πως θα στηρίξει μαζί με το υπουργείο Οικονομικών την προσπάθεια εξυγίανσης. Σχολιάζοντας δε τη βιωσιμότητα των ΕΑΣ, ο υπουργός είπε ότι εφόσον αναλάβει η νέα διοίκηση, θα δει ποια είναι η πραγματική κατάσταση και θα σχεδιάσει τα επόμενα βήματα.

Το περασμένο έτος (2019) οι πωλήσεις της διαμορφώθηκαν στα 30,5 εκατομμύρια ευρώ από 13,4 εκατ. το 2018. Ομως έκλεισε τη χρήση με ζημίες μετά φόρων ύψους 34,23 εκατ. Η αύξηση των ζημιών αποδίδεται από τη διοίκηση κυρίως στην προσαρμογή των κονδυλίων ενεργητικού στα πραγματικά δεδομένα, με τη δημιουργία επαρκών προβλέψεων και της ορθολογικής εκτίμησης των σχετικών παραδοχών που έκανε το νέο management. 

Να σημειωθεί πως το σύνολο των σωρευτικών ζημιών της εταιρείας στις 31.12.2019 έφθασε το 1,54 δισ. Ετσι τα ίδια κεφάλαια είναι αρνητικά κατά 86,6 εκατ. και πρέπει άμεσα να ληφθούν μέτρα για την οικονομική εξυγίανση της εταιρείας. Το σύνολο των δανειακών υποχρεώσεων στα τέλη του 2019 ήταν 213,451 εκατ. Ενα σημαντικό μέρος αυτών είναι με εγγύηση του Δημοσίου.

Η εταιρεία αποτέλεσε συχνό θέμα στις συζητήσεις με τους πιστωτές κατά την περίοδο των μνημονίων λόγω τόσο των ζημιών της όσο και της κρατικής στήριξης που απολαμβάνει. 

Είχε τότε συμφωνηθεί πως από τα πέντε εργοστάσιά της και το σχετικό προσωπικό έπρεπε να μείνουν μόνον τρία ανοιχτά με τους απαραίτητους απασχολούμενους.

Τα ΕΑΣ οψίμως δείχνουν να έχουν στραφεί στις εξαγωγές και να ενεργοποιούν συμβάσεις που δεν είχαν υλοποιηθεί εδώ και χρόνια, όπως με το υπουργείο Αμυνας της Τυνησίας προϋπολογισμού 2,07 εκατ. ευρώ για την προμήθεια πυρομαχικών 12,7 x 99mm. Παράλληλα, η νέα διοίκηση έχει ξεκινήσει ένα κύκλο επαφών με πρεσβείες και επιμελητήρια ώστε να παρουσιάσει το δυναμικό της και να κλείσει νέες συμφωνίες.

Σε αυτό το πλαίσιο, άλλωστε, το management της κρατικής εταιρείας υπέγραψε πριν από λίγες μέρες συμφωνία, μετά διεθνή διαγωνισμό, με το υπουργείο Αμυνας της Αιγύπτου για την προμήθεια πυρομαχικών 105mm, προϋπολογισμού 3 εκατ. ευρώ. Τα ΕΑΣ ιδρύθηκαν το 2014 μετά τη συγχώνευση της ΠΥΡΚΑΛ και της ΕΒΟ και είναι η μόνη ελληνική εταιρεία που εδώ και 145 χρόνια σχεδιάζει, κατασκευάζει και εμπορεύεται οπλικά και πυραυλικά συστήματα και πυρομαχικά, πιστοποιημένα για το ΝΑΤΟ.

Καθημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο Βόρειο πλάτος Ανατολικό μήκος
1 36°05,00΄ 28°44,00΄
2 36°02,40΄ 29°20,58΄
3 36°09,28΄ 29°29,82΄
4 36°08,50΄ 29°34,58΄
5 36°06,48΄ 29°37,77΄
6 35°03,00΄ 29°38,00΄
7 35°30,00΄ 28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή

Ο Οδικός Χάρτης Άγκυρας–Παρισιού ανοίγει δρόμο για στενότερη στρατιωτική συνεργασία – SAMP/T και Meteor αλλάζουν τα δεδομένα και δημιουργούν ερωτήματα για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η υπογραφή Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία και τη Γαλλία δεν είναι μία τυπική διπλωματική κίνηση και ασφαλώς δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από την Αθήνα.

Άγκυρα και Παρίσι συμφώνησαν να εμβαθύνουν τον στρατηγικό τους διάλογο, να αυξήσουν τις στρατιωτικές επαφές και να εξετάσουν νέα πεδία συνεργασίας. Η τουρκική πλευρά μιλά ήδη για μετάβαση από τα «θετικά μηνύματα» σε συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία.

Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η Γαλλία συνομιλεί με την Τουρκία. Το κρίσιμο είναι τι ακριβώς είναι διατεθειμένη να δώσει στο τουρκικό οπλοστάσιο και κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τον στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας στον εξοπλιστικό διάλογο με την Άγκυρα

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η Γαλλία δεν είναι για την Ελλάδα ένας απλός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ.

Αθήνα και Παρίσι έχουν υπογράψει από το 2021 Στρατηγική Εταιρική Σχέση για την Άμυνα και την Ασφάλεια, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας της μίας πλευράς. Η συμφωνία ανανεώθηκε τον Απρίλιο του 2026 για ακόμη πέντε χρόνια.

Πάνω σε αυτή τη σχέση οικοδομήθηκε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αμυντικής στρατηγικής των τελευταίων ετών: Rafale, φρεγάτες FDI, κοινές ασκήσεις και στενός στρατηγικός διάλογος.

Τώρα, όμως, το Παρίσι ανοίγει ταυτόχρονα έναν θεσμοθετημένο δρόμο αμυντικής συνεργασίας και με την Άγκυρα.

Αυτό δεν ακυρώνει την ελληνογαλλική συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, μια προφανή αντίφαση συμφερόντων, ιδίως εάν η νέα συνεργασία οδηγήσει στην ενίσχυση κρίσιμων τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.

Το πρώτο καμπανάκι: SAMP/T

Το πιο σοβαρό ζήτημα αφορά το SAMP/T.

Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια την απόκτηση του γαλλοϊταλικού συστήματος αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς και, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η γαλλική αντίσταση σε μία τέτοια συμφωνία έχει υποχωρήσει σημαντικά. Οι συζητήσεις συνδέονται και με τον σχεδιαζόμενο τουρκικό ολοκληρωμένο θόλο αεράμυνας «Steel Dome».

Για την Ελλάδα, μία πιθανή τουρκική απόκτηση SAMP/T δεν είναι αδιάφορη.

Θα ενίσχυε σημαντικά την τουρκική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα και θα δυσκόλευε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε περίπτωση κρίσης.

Ακόμη σημαντικότερο θα ήταν ένα ενδεχόμενο πλαίσιο συμπαραγωγής ή μεταφοράς τεχνολογίας, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει σταθερά όχι μόνο την αγορά συστημάτων αλλά και την ενσωμάτωση ξένης τεχνογνωσίας στη δική της αμυντική βιομηχανία.

Σε αυτή την περίπτωση, το Παρίσι δεν θα πουλούσε απλώς ένα όπλο στην Τουρκία. Θα βοηθούσε στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης τουρκικής αμυντικής αυτονομίας.

Το δεύτερο καμπανάκι: Meteor

Ακόμη πιο άμεσα αφορά την Ελλάδα η πιθανότητα πρόσβασης της Τουρκίας στον πύραυλο Meteor.

Ο Meteor αποτελεί βασικό όπλο των ελληνικών Rafale και ένα από τα σημαντικότερα ποιοτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στον αέρα.

Εάν η Τουρκία αποκτήσει το ίδιο βλήμα και καταφέρει να το ενσωματώσει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, ένα μέρος αυτού του ελληνικού πλεονεκτήματος περιορίζεται.

Δεν σημαίνει ότι εξισώνονται αυτομάτως οι δυνατότητες των δύο αεροποριών. Σημαίνει όμως ότι η Άγκυρα αποκτά πρόσβαση σε όπλο της ίδιας τεχνολογικής κατηγορίας, με μεγάλη ακτίνα εμπλοκής και ισχυρή δυνατότητα μάχης πέραν οπτικής επαφής.

Αυτό είναι στοιχείο που η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει ως μια ακόμη εμπορική απόφαση της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η Γαλλία παίζει σε δύο ταμπλό

Η εικόνα είναι πλέον σαφής.

Η Γαλλία διατηρεί στρατηγική αμυντική σχέση με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να αποκαταστήσει και να διευρύνει τη σχέση της με την Τουρκία.

Από τη γαλλική σκοπιά αυτό μπορεί να είναι απολύτως συμβατό: το Παρίσι επιδιώκει γεωπολιτική επιρροή, αμυντικές εξαγωγές και ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Για την Αθήνα όμως υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:

Μπορεί μία χώρα να αποτελεί στρατηγικό αμυντικό εταίρο της Ελλάδας και ταυτόχρονα να εξοπλίζει την Τουρκία με συστήματα που μεταβάλλουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο;

Η απάντηση δεν είναι νομική. Είναι στρατηγική.

Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής παραμένει – αλλά δεν αρκεί από μόνη της

Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι σαφής: σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας μίας από τις δύο χώρες προβλέπεται αμοιβαία βοήθεια και συνδρομή, ακόμη και με χρήση ένοπλης ισχύος.

Αυτό αποτελεί σημαντική στρατηγική δέσμευση.

Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζει ολόκληρη την αποτρεπτική της στρατηγική στην υπόθεση ότι ένας σύμμαχος θα παρέμβει σε μία μελλοντική κρίση.

Το ουσιαστικότερο είναι να μην επιτρέπεται στο μεταξύ η σταδιακή συρρίκνωση του ελληνικού ποιοτικού πλεονεκτήματος.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να εξεταστεί η γαλλοτουρκική συνεργασία.

Η Άγκυρα προσπαθεί να σπάσει την απομόνωση από τη Δύση

Η συμφωνία με το Παρίσι εντάσσεται και σε μια ευρύτερη τουρκική στρατηγική.

Η Τουρκία επιδιώκει να επανενταχθεί βαθύτερα στα δυτικά αμυντικά δίκτυα, χωρίς να εγκαταλείψει την αυτόνομη στρατηγική της.

Συνομιλεί με τις ΗΠΑ για F-35 και κυρώσεις CAATSA, με την Ευρώπη για Eurofighter, SAMP/T και Meteor και ταυτόχρονα αναπτύσσει τα δικά της drones, πυραύλους και συστήματα αεράμυνας.

Ο στόχος είναι προφανής: να αποκτήσει πρόσβαση στη δυτική τεχνολογία χωρίς να χάσει τη δυνατότητα να ασκεί ανεξάρτητη περιφερειακή πολιτική.

Η προσέγγιση με τη Γαλλία εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική.

Τι πρέπει να κρατήσει η Αθήνα

Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να δραματοποιήσει μία συμφωνία της οποίας το ακριβές εξοπλιστικό περιεχόμενο δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Έχει όμως κάθε λόγο να ζητήσει καθαρές απαντήσεις.

Άλλο πράγμα ο στρατηγικός διάλογος Γαλλίας–Τουρκίας και άλλο η μεταφορά στην Άγκυρα συστημάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν απέναντι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το όριο βρίσκεται εκεί.

Για την Αθήνα το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η Γαλλία θέλει καλές σχέσεις με την Τουρκία.

Είναι εάν αυτές οι σχέσεις θα χρηματοδοτηθούν και θα οικοδομηθούν πάνω στην ενίσχυση του τουρκικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος απέναντι στην Ελλάδα.

Και ειδικά σε SAMP/T, Meteor και μεταφορά τεχνολογίας, η ελληνική κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ζητήσει σαφείς εξηγήσεις από έναν εταίρο με τον οποίο έχει υπογράψει όχι μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά μια στρατηγική αμυντική εταιρική σχέση.

Γιατί οι στρατηγικές συμμαχίες δεν κρίνονται μόνο από τις υπογραφές.

Κρίνονται και από το ποιον εξοπλίζεις όταν τα συμφέροντα των συμμάχων σου συγκρούονται.

Καμπουρίδης: “Συμφωνία ενίσχυσης διαλόγου και προπαγάνδα”

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στις 03 Οκτωβρίου υπεγράφη ο “Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας” μεταξύ της Τουρκίας και της Γαλλίας….

Πρόκειται για μια Συμφωνία “ενίσχυσης του στρατιωτικού διαλόγου με απώτερο σκοπό το αμοιβαίο όφελος”…

Πρόκειται για μια Συμφωνία η οποία προήλθε μετά από την επίσκεψη μελών του Γαλλικού Κοινοβουλίου στην Τουρκία το 2025 για αναζήτηση κοινών τόπων συνεργασίας.

Τουρκικά ΜΜΕ σχολίασαν το θέμα με συγκρατημένη αισιοδοξία τονίζοντας ότι η Συμφωνία αυτή δεν αναφέρει πουθενά θέματα προμήθειας των πυραύλων meteor για τα τουρκικά Eurofighter, του Γαλλοιταλικου Αντιαεροπορικου – Αντιβαλλιστικου Συστήματος SAMP/T κλπ.

Αντιθέτως ελληνικοί κύκλοι υπερθεματισαν, υπερτονίζοντας τη σημασία αυτής της Συμφωνίας αναφέροντας ότι αυτή διεμβολιζει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας και επιπλέον εμφανίζοντας τη γαλλική πλευρά να δίνει το πράσινο φως για τους πυραύλους meteor!!!!

Το αβάσιμο αυτού του ισχυρισμού φαίνεται και από το γεγονός ότι στις επιτροπές Τουρκίας και Γαλλίας οι οποίες υπέγραψαν τη Συμφωνία αυτή, δεν υπήρχαν αξιωματούχοι του τομέα Αμυντικής Βιομηχανίας των δύο χωρών!!!

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα και επιπλέον δεν υφίσταται και καμία πρόοδος στο θέμα της προμήθειας του Αντιβαλλιστικου – Αντιαεροπορικου Συστήματος SAMP-T στην Τουρκία αφού η Άγκυρα επιδιώκει απόκτηση τεχνολογίας και συμπαραγωγή, κάτι το οποίο δεν το συζητά η Γαλλοιταλικη πλευρά!!!

Σίγουρα μια τέτοια Συμφωνία Τουρκίας – Γαλλίας δεν είναι καλή εξέλιξη για τον Ελληνισμό όμως πρόκειται για ένα πλαίσιο έναρξης διαλόγου και τίποτα περισσότερο…

Η Τουρκία έχει πολλά ανοιχτά θέματα με τη Γαλλία και σύγκρουση συμφερόντων στο γεωπολιτικό πεδίο και ο διάλογος αυτός είναι καταδικασμένος να αποτύχει.!!!

Καλό είναι εμείς οι ίδιοι να μην “ρίχνουμε νερό στον μύλο” της τουρκικής προπαγάνδας!!!

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Πώς η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει έλεγχο στο Αιγαίο – Οι προτάσεις για την προστασία των ακριτικών νησιών

Η σταδιακή διεύρυνση των τουρκικών διεκδικήσεων, η ενίσχυση του Λιμενικού και η οικονομική και δημογραφική αντοχή των νησιών κυριάρχησαν στις εισηγήσεις του Στέλιου Φενέκου και της Ντόρας Βακιρτζή. Παρεμβάσεις για την ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου, τις γραμμές βάσης και την άμυνα του Αιγαίου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Τουρκία επιχειρεί να μεταφέρει τις διεκδικήσεις της από τους χάρτες στην καθημερινή λειτουργία του Αιγαίου, ενώ τα ακριτικά νησιά αντιμετωπίζουν πιέσεις που αγγίζουν τη δυνατότητά τους να διατηρούν πληθυσμό, παραγωγή και κοινωνική συνοχή. Αυτές οι δύο όψεις της εθνικής ασφάλειας βρέθηκαν στο επίκεντρο της εσπερίδας του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, με θέμα «Πρακτικές προσεγγίσεις για τις θαλάσσιες ζώνες, τη νησιωτική πολιτική και τα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας».

Βασικοί εισηγητές ήταν ο υποναύαρχος ε.α. Στέλιος Φενέκος και η Ντόρα Βακιρτζή. Την εκδήλωση προλόγισε ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Μπαλτζώης, ενώ τη συζήτηση συντόνισε ο Λεόντιος Πορτοκαλάκης. Οι εισηγήσεις και οι παρεμβάσεις ανέδειξαν συγκεκριμένες προτάσεις, αλλά και διαφορετικές προσεγγίσεις για την κατοχύρωση των ελληνικών δικαιωμάτων.

Φενέκος: Η διεκδίκηση γίνεται καθημερινή πίεση

Ο Στέλιος Φενέκος εστίασε στην προσπάθεια της Άγκυρας να εμφανίζεται ως αρχή ελέγχου σε περιοχές όπου προβάλλει μονομερείς διεκδικήσεις. Χρησιμοποίησε τον όρο «creeping jurisdiction», περιγράφοντας μια σταδιακά διευρυνόμενη δικαιοδοσία που επιχειρείται να επιβληθεί στην πράξη.

Συνέδεσε τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα, τη «Γαλάζια Πατρίδα», τις ανταγωνιστικές NAVTEX και την παρουσία μέσων επιτήρησης με μια ευρύτερη τακτική: τη δημιουργία της εντύπωσης ότι για δραστηριότητες στο Αιγαίο απαιτείται τουρκική έγκριση ή συνεννόηση.

Διευκρίνισε ότι οι μονομερείς αυτές πράξεις δεν δημιουργούν από μόνες τους διεθνές δίκαιο. Μπορούν, όμως, κατά την εκτίμησή του, να αποθαρρύνουν αλιείς, εταιρείες και τρίτες χώρες από τη δραστηριοποίηση σε συγκεκριμένες περιοχές.

Έθεσε ως υποθετικό παράδειγμα τη σύλληψη αλιέων από τουρκικό σκάφος και τη μεταφορά τους σε τουρκικό δικαστήριο. Το ζητούμενο για την Ελλάδα, υποστήριξε, είναι η έγκαιρη αποτροπή μιας τέτοιας ενέργειας, καθώς η διαχείρισή της γίνεται δυσκολότερη αφού συντελεστεί.

«Η στρατηγική της καθημερινότητος απαιτεί συνεχή παρουσία στο Αιγαίο»

Η απάντηση που πρότεινε περιλαμβάνει ενίσχυση του Λιμενικού με προσωπικό, ισχυρά σκάφη και εκπαίδευση, καθώς και στενότερη συνεργασία και συνεκπαίδευση με το Πολεμικό Ναυτικό.

Κατά τον ίδιο, η πολιτική ηγεσία χρειάζεται περισσότερα εργαλεία χειρισμού κρίσεων, ώστε να αντιμετωπίζει ενέργειες αστυνομικού χαρακτήρα στο αντίστοιχο επίπεδο, διατηρώντας τη δυνατότητα στρατιωτικής αντίδρασης εφόσον απαιτηθεί.

Πρότεινε επίσης να εξεταστεί η αξιοποίηση στο Λιμενικό περιπολικών που έχουν παραληφθεί από τις ΗΠΑ, καθώς και η μεταφορά εμπειρίας από στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού.

«Η στρατηγική της καθημερινότητος απαιτεί συνεχή παρουσία στο Αιγαίο», τόνισε, συνδέοντας την παρουσία αυτή με την προστασία των ψαράδων και την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των νησιωτών.

Η αποτροπή, στην προσέγγισή του, απαιτεί έναν κρατικό μηχανισμό που λειτουργεί καθημερινά. Όπως υπογράμμισε, «η ισχύς της χώρας δεν είναι μόνο τα όπλα της»: περιλαμβάνει την πολιτική απόφαση, τους διοικητικούς μηχανισμούς και τα μέτρα αστυνόμευσης.

Γραμμές βάσης και 12 μίλια: Η προετοιμασία πίσω από τις αποφάσεις

Ο υποναύαρχος αναφέρθηκε στην αξιοποίηση των γραμμών βάσης και στο κλείσιμο κόλπων, υποστηρίζοντας ότι μπορούν να διευρύνουν τον θαλάσσιο χώρο ελληνικής κυριαρχίας. Επέμεινε ότι η εφαρμογή τους προϋποθέτει πολιτική απόφαση και προετοιμασία.

Για την επέκταση της χωρικής θάλασσας στα 12 ναυτικά μίλια, έδωσε έμφαση στον σχεδιασμό για τις προσβάσεις στο Αιγαίο και στη διαχείριση της διεθνούς ναυσιπλοΐας.

Στη συζήτηση διευκρινίστηκε ότι δεν κλείνουν όλες οι νότιες προσβάσεις με μια τέτοια επέκταση, καθώς σε ορισμένα περάσματα οι αποστάσεις επιτρέπουν τη διατήρηση διαδρόμων πέρα από τη χωρική θάλασσα.

Έγιναν επίσης παρεμβάσεις για τη διάκριση ανάμεσα στην αβλαβή διέλευση και τη διέλευση τράνζιτ. Η συζήτηση ανέδειξε τη σημασία της ακριβούς εξέτασης κάθε στενού, με διαφορετικές τοποθετήσεις σε επιμέρους νομικά ζητήματα.

Ο Ηρακλής Καλογεράκης επισήμανε τη διάκριση μεταξύ αρχιπελάγους και αρχιπελαγικού κράτους: ο γεωγραφικός χαρακτηρισμός του Αιγαίου ως αρχιπελάγους δεν συνεπάγεται ότι η Ελλάδα υπάγεται στο ειδικό καθεστώς των αρχιπελαγικών κρατών.

Το καλώδιο προς την Κύπρο και η παγίδα του «συντονισμού»

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε ο Φενέκος στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και στις τουρκικές απαιτήσεις για την πόντιση καλωδίων.

Στη δική του προσέγγιση, η διάκριση μεταξύ καλωδίων και αγωγών έχει κρίσιμη σημασία. Υποστήριξε ότι η Άγκυρα μετακινεί τη διατύπωσή της από την απαίτηση «άδειας» στην απαίτηση «συντονισμού», επιδιώκοντας να διατηρήσει ρόλο στη διαδικασία.

Αξιολόγησε θετικά την ανάδειξη του έργου ως ευρωπαϊκού ζητήματος, επειδή διευρύνει τα διαθέσιμα διπλωματικά εργαλεία. Παρουσίασε ως ενδεχόμενες επιλογές μια διαφορετική όδευση σε σχέση με την οριοθετημένη περιοχή Ελλάδας–Αιγύπτου και έναν χειρισμό μέσω NAVTEX, τον οποίο χαρακτήρισε επισφαλή ως προς τον τρόπο εφαρμογής του.

Οι επιλογές αυτές παρουσιάστηκαν ως σενάρια χειρισμού και όχι ως ανακοινωμένες αποφάσεις αλλαγής του έργου.

Ο ίδιος ζήτησε συστηματική προετοιμασία των ελληνικών νομικών επιχειρημάτων και ενεργή παρουσία στους διεθνείς οργανισμούς, ώστε καμία τουρκική διεκδίκηση να μη μένει αναπάντητη.

Βακιρτζή: Η ασφάλεια των νησιών περνά από την αντοχή των κοινωνιών τους

Η Ντόρα Βακιρτζή εξέτασε τη νησιωτική πολιτική μέσα από τις κρίσεις και την ανθεκτικότητα. Έθεσε το ερώτημα κατά πόσο οι ευρωπαϊκές πολιτικές για τις ανατολικές παραμεθόριες περιοχές ανταποκρίνονται στις ανάγκες του Ανατολικού Αιγαίου και της Κύπρου.

Επισήμανε ότι χαρακτηριστικά απειλής που αναγνωρίζονται σε άλλα ευρωπαϊκά σύνορα —η εργαλειοποίηση της μετανάστευσης, οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου και η εχθρική ρητορική— αφορούν και τον ελληνικό και κυπριακό χώρο.

Επικαλούμενη στοιχεία στην παρουσίασή της, ανέφερε δημογραφική συρρίκνωση περίπου 12% στο Βόρειο Αιγαίο μεταξύ 2019 και 2023 και κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης στο 41,2% του ευρωπαϊκού μέσου όρου για το 2024.

Συνέδεσε αυτές τις πιέσεις με την ανάγκη ενίσχυσης της τοπικής παραγωγής, των υπηρεσιών και των υποδομών που επιτρέπουν στους κατοίκους να παραμένουν στον τόπο τους.

Η παραγωγή των νησιών και η κτηνοτροφική κρίση

Η εισηγήτρια ανέδειξε τα ιδιαίτερα προϊόντα των νησιών, όπως η μαστίχα της Χίου και το ελαιόλαδο της Λέσβου, ως βάση μιας οικονομίας με περισσότερα στηρίγματα.

Άσκησε έντονη κριτική στη διαχείριση της κτηνοτροφικής κρίσης στη Λέσβο, υποστηρίζοντας ότι οι εκτεταμένες θανατώσεις ζώων απειλούν την τοπική παραγωγή και έναν σημαντικό γενετικό πόρο. Διατύπωσε επίσης καταγγελίες για τον τρόπο ταφής των ζώων και τους κινδύνους που, κατά την ίδια, δημιουργούνται για το έδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα.

Η τοποθέτησή της συνέδεσε την προστασία της παραγωγής με την παραμονή των κατοίκων: η απώλεια ενός παραγωγικού κλάδου σε μια ακριτική περιοχή επηρεάζει την απασχόληση, τις οικογένειες και τη συνοχή της τοπικής κοινωνίας.

Τουρισμός και επενδύσεις με κριτήριο την ασφάλεια

Στο πεδίο του τουρισμού, η Βακιρτζή αναγνώρισε τα έσοδα από τους Τούρκους επισκέπτες και τη θετική σημασία των σχέσεων μεταξύ των πληθυσμών. Προειδοποίησε, ωστόσο, για τις επιπτώσεις της υπερβολικής εξάρτησης της τοπικής οικονομίας από τη ζήτηση της γειτονικής χώρας.

Έθεσε παράλληλα ζητήματα ελέγχου επενδύσεων και αγορών ακινήτων σε ευαίσθητες περιοχές. Στη συζήτηση που ακολούθησε, επισημάνθηκε από παρεμβαίνοντες ότι υπάρχουν διαδικασίες ελέγχου στις παραμεθόριες περιοχές και δυνατότητα παρέμβασης των αρμόδιων αρχών άμυνας.

Η εισήγησή της έδωσε προτεραιότητα στην οικονομική ανθεκτικότητα με γνώμονα την ασφάλεια: παραγωγή με περισσότερες πηγές εισοδήματος, σύνδεση με την ελληνική ενδοχώρα και φίλιες αγορές, καθώς και υποδομές που μπορούν να λειτουργούν σε περίοδο κρίσης.

Υποδομές, ιστορική μνήμη και εμπιστοσύνη στους ακρίτες

Οι προτάσεις της περιλάμβαναν υποδομές διπλής χρήσης για την ανάπτυξη και την άμυνα, μεγαλύτερη ενεργειακή και υδατική αυτονομία, ενίσχυση κοινωνικών υπηρεσιών και υποστήριξη της αποκεντρωμένης παραγωγής.

Στάθηκε επίσης στην ιστορική μνήμη και την πολιτισμική ταυτότητα. Πρότεινε στενότερη σύνδεση της στρατιωτικής θητείας με τη γνωριμία των στρατευμένων με τις ακριτικές κοινωνίες, δικτύωση σχολείων και προσανατολισμό των μαθητικών επισκέψεων προς τις παραμεθόριες περιοχές.

Κλείνοντας, επέκρινε τη στάση της πολιτείας απέναντι στις αντιδράσεις των νησιωτών για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, αναφερόμενη στα γεγονότα του 2020.

«Δεν νομίζω ότι με αυτό τον τρόπο χτίζεις συνοχή», ανέφερε. «Δεν νομίζω ότι με αυτό τον τρόπο δημιουργείς αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης στους ακρίτες».

Μαρτζούκος: Το πρόβλημα είναι πολιτικό και επεκτατικό

Ο αντιναύαρχος ε.α. Βασίλειος Μαρτζούκος υπογράμμισε ότι πίσω από τη νομική συζήτηση βρίσκεται ένα πολιτικό και επεκτατικό ζήτημα.

Προειδοποίησε ότι «κάθε παραχώρηση και συμβιβασμός απομονώνει τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου», ενώ έθεσε ερωτήματα για το δημογραφικό και τις επενδύσεις σε περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Η παρέμβασή του ανέδειξε την ανάγκη συνολικής αντιμετώπισης των πιέσεων στα νησιά, συνδέοντας τη διπλωματική στάση με την άμυνα και την κοινωνική τους αντοχή.

Κατσούφρος: Η πρόταση για ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου μέσω του Δικαστηρίου της ΕΕ

Στη διαδικτυακή παρέμβασή του, ο Θεόδωρος Κατσούφρος παρουσίασε την πρόταση προσφυγής Ελλάδας και Κύπρου στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με επίκληση του άρθρου 273 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ και κοινό συνυποσχετικό, για την οριοθέτηση της μεταξύ τους ΑΟΖ.

Κατά την άποψή του, η διαδρομή αυτή προϋποθέτει πολιτική βούληση και εξέταση των σχετικών προϋποθέσεων, με εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.

Ο Φενέκος εξέφρασε επιφυλάξεις για τις επικαλυπτόμενες διεκδικήσεις και το ζήτημα της επήρειας του Καστελλόριζου, τονίζοντας ότι μια τέτοια επιλογή χρειάζεται ισχυρή υποστήριξη.

Η συζήτηση ανέδειξε συγκεκριμένες επιλογές για την ελληνική πολιτική: καθημερινή προστασία στη θάλασσα, διεθνή τεκμηρίωση των ελληνικών θέσεων και παραγωγική, δημογραφική και κοινωνική ενίσχυση των ακριτικών νησιών.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική11 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή