Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Μαϊντάν, Νοβάλνι, Καστελλόριζο: Η στρατηγική του Χάους

Δημοσιεύτηκε στις

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
.
Πριν από πολλά χρόνια πήρα μια συνέντευξη από τον Μπρεντ Σκώουκροφτ, σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του πατρός Μπους (και πιστεύω από τους αρχιτέκτονες της αιματηρής διάλυσης του ρωσικού κοινοβουλίου και της σφαγής των οπαδών του, το 1993, διάλυση που άνοιξε το δρόμο στις ρωσικές ιδιωτικοποιήσεις, τη μεγαλύτερη λεηλασία στην ιστορία της ανθρωπότητας). Τον ρώτησα τι πρέπει να κάνουν οι ΗΠΑ με τη Ρωσία και με την Κίνα. «Πρέπει να έχουμε καλύτερες σχέσεις με τη Μόσχα και το Πεκίνο, από ότι αυτοί μπορούν να έχουν μεταξύ τους», μου απήντησε.
.
Η ίδια φόρμουλα ισχύει και για την Ανατολική Μεσόγειο. Η Αυτοκρατορία επιβάλλει την ειρήνη ή επιβάλλει τον πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας γιατί έχει πολύ καλύτερες σχέσεις και με την Αθήνα και με την Αγκυρα, απότι αυτές μεταξύ τους, για την ακρίβεια Ελλάδα και Τουρκία δεν έχουν σχέσεις πλέον. Ο κ. Ερντογάν και ο κ. Μητσοτάκης δεν μιλάνε καν. Μετά από μία περίοδο ελληνικών «εξυπνακισμών» (EastMed, κατά φαντασίαν «συμμαχίες» με Ισραήλ κ.α.), καθ’ υπαγόρευσιν Αμερικανών και Ισραηλινών, τώρα είναι η σειρά του κ. Ερντογάν να υιοθετήσει μια περίπου Μουσσολινική ρητορεία. Τα περιθώρια να διασωθεί η ειρήνη και να μην καταστραφούν οι τρεις χώρες (Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος), που θα είναι το πιθανότερο αποτέλεσμα μιας ελληνοτουρκικής σύρραξης, μειώνονται κάθε μέρα που περνάει, με τον επαγγελματία εμπρηστή κ. Πομπέο να πετάγεται δίκην δήθεν πυροσβέστη από χώρας εις χώρα της περιοχής.

Πλατεία Μαϊντάν, Κίεβο, 2014

Το αεροπλάνο που μετέφερε τον Γάλλο, τον Γερμανό και τον Πολωνό Υπουργό Εξωτερικό είχε μόλις απογειωθεί  από το Κίεβο όταν άρχισε η σφαγή στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Σε λίγο κατέρρεε η συμφωνία που έκλεισε η ΕΕ για μια ειρηνική εκτόνωση της κρίσης στο Κίεβο. Ακολούθησε ο εμφύλιος πόλεμος και η αδιανόητη μέχρι τότε, ακόμα και για τον ίδιο τον Πρόεδρο Ομπάμα (!), καταστροφή των σχέσεων ΗΠΑ – Ρωσίας και Ευρώπης – Ρωσίας.
.
Ήταν ένα πολύ μεγάλο πλήγμα για τη Ρωσία, για την Ουκρανία, που είναι σήμερα σε οικτρή κατάσταστη, έρμαιο ναζιστικών πολιτοφυλακών και μαφιόζικων συγκροτημάτων, αλλά και την Ευρώπη που, καταστρέφοντας τις σχέσεις της με τη Ρωσία, κατ’ εντολήν των Αμερικανών, όχι μόνο γελοιοποιήθηκε, αλλά και στερήθηκε της δικής της δυνατότητας ανεξάρτητης πολιτικής, κατόρθωμα που πάει να επαναλάβει τώρα με την υπόθεση Νοβάλνι. Κατηγορούν τη Ρωσία για την δηλητηρίαση ενός πολιτικού που δεν απειλούσε κανένα, με εντελώς ύποπτα στοιχεία, προκειμένου να καταστρέψουν το στρατηγικής σημασίας και για την Ευρώπη και για τη Ρωσία σχέδιο NordStream ΙΙ, όπως έκαναν τα πάντα για να μην περάσει ο αγωγός South Stream από τη Βουλγαρία και την Ελλάδα.
.
Υποθέτουμε κι εμείς, με τη σειρά μας, ότι δεν είναι μόνο η Γερμανία που ελέγχει τους ‘Ελληνες πολιτικούς, γνωρίζοντας τους λογαριασμούς τους στην Ελβετία και τον Παναμά και τι τους πλήρωσε η Ζήμενς, είναι επίσης οι μεγάλες παγκόσμιες τράπεζες και οι Αμερικανοί που μπορούν να εκβιάζουν τους Ευρωπαίους πολιτικούς, των Γερμανών περιλαμβανομένων. Αν δεν συμβαίνει αυτό, ή και παράλληλα με αυτό, ο κ. Τραμπ έχει εγκαταστήσει ένα μηχανισμό οικονομικής τρομοκρατίας δια των κυρώσεων, που δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε το Βερολίνο, εφόσον δεν αποφασίζει να προχωρήσει το ευρωπαϊκό swift παρακάμπτοντας το δολλάριο και τις αμερικανικές τράπεζες.
.
Τότε, το 2014, η νεοσυντηρητική Αν. Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ είπε στον Τζέφρει Πάιατ, τότε Πρέσβη στο Κίεβο και νυν στην Αθήνα, «Γάμα την ΕΕ» (Fuck the EU), μια φράση που όχι μόνο έγινε γνωστή παγκόσμια, είναι στην πραγματικότητα και αποκαλυπτική μιας βασικής επιδίωξης της αμερικανικής πολιτικής. Τις προάλλες έγιναν τα ίδια με τον Πομπέο, που παρενέβη για να ανατρέψει το μορατόριουμ Ελλάδας – Τουρκίας που είχε διαπραγματευθεί η Γερμανίδα Καγκελλάριος Μέρκελ.
.
Οι πόλεμοι Αμερικής – Ευρώπης,  Αμερικής – Ρωσίας, Αμερικής – Κίνας περνάνε και από την Ελλάδα.

Ο Πόλεμος που έρχεται

Η καταστροφή της Ουκρανίας και των σχέσεων Ουκρανίας – Ρωσίας και Ευρώπης – Ρωσίας ήταν ένα πολύ μεγάλο βήμα στον προετοιμαζόμενο Παγκόσμιο Πόλεμο κατά της Ρωσίας και της Κίνας. Αυτό είναι το κεντρικό σχέδιο του εξτρεμιστικού πυρήνα στο παγκόσμιο σύστημα, που επικαθορίζει όλες τις επιμέρους κρίσεις και επεισόδια. Αν δεν το καταλάβει κανείς αυτό δεν μπορεί να καταλάβει πολλά πράγματα.
.
Βεβαίως, αυτός ο πόλεμος μπορεί να μην πάρει και δεν θα πάρει εύκολα μετωπικές μορφές, όπως ο Α’ και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, λόγω της ύπαρξης πυρηνικών όπλων. Θα πάρει όμως όλες τις άλλες. Φανταστείτε π.χ. αν κατάφερναν οι κ.κ. Πομπέο και Νετανιάχου να ξεκινήσουν τον πόλεμο με το Ιράν που επεδίωξαν στις αρχές Ιανουαρίου. ‘Ολη η ευρεία Μέση Ανατολή θα γινόταν ερείπια και από πάνω θα είχαμε και τον κορονοϊό. Θα ήταν το τέρμα κάθε κινεζικού σχεδίου για το One Belt, One Road και μια σπουδαία αρχή για το decoupling, την αποδέσμευση από την Κίνα, που θέλει ο Τραμπ. Το ίδιο θα ήταν και ένας μεγάλος ελληνοτουρκικός πόλεμος.
.
H δημιουργία παγκόσμιου χάους είναι μια άλλη μέθοδος διεξαγωγής παγκόσμιου πολέμου, όταν η «κανονική» μέθοδος δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
.
Όσο για τη φιλία του Τραμπ με τη Ρωσία, μακάρι να διαψευστούμε, αλλά μας φαίνεται ότι έχει όση αξία είχε η φιλία του Χίτλερ με τον Στάλιν και το σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μόλοτωφ.
.
Στον παγκόσμιο Πόλεμο που ετοιμάζουν η πολιτική του Τραμπ και των συμμάχων του χρειάζεται για την καταστροφή των θεσμών της αστικής δημοκρατίας και επίσης κάθε είδους εθνικού και διεθνούς κανόνα, για να γενικευθεί η επίθεση στη Λογική και στην Επιστήμη, για να γίνουν οι κοινωνίες αγέλες άγριων ζώων, σε μια sui generis επανάληψη του ναζιστικού εγχειρήματος.
.
Πόλεμος κατά της Ρωσίας και της Κίνας δεν μπορεί να γίνει με οποιαδήποτε μορφή «φιλελεύθερου» καπιταλισμού, χρειάζεται, όπως και το 1939, ένα ολοκληρωτικό καθεστώς στη Δύση, έναν sui generis Χίτλερ, τηρουμένων των αναλογιών. Αυτό είναι το πρόγραμμα και η ιστορική λειτουργία που ήρθαν να επιτελέσουν οι Τραμπ, οι Τίελ, οι Νετανιάχου, οι Πομπέο και δε συμμαζεύεται.

 Από το Fuck the EU στην ανατίναξη του μορατόριουμ

Θυμήθηκα όπως σας είπα το Fuck the EU πριν μερικές εβδομάδες, όταν είδα τη συνεννόηση που είχε πετύχει η Μέρκελ μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας να τινάζεται στον αέρα από τον κ. Πομπέο που χρησιμοποίησε για τον σκοπό αυτό την επιρροή του στον Νίκο Δένδια και στον Αιγύπτιο δικτάτορα (κα μεγάλο φίλο του Νετανιάχου), τον Σίσι.
.
Μάλιστα, ο κ. Δένδιας (φανατικά φιλο-ισραηλινός και φιλο-αμερικανός, όπως και ο προκάτοχός του, ο κ. Κοτζιάς) φάνηκε να ενδιαφέρεται περισσότερο να προκαλέσει σύγκρουση με την Τουρκία – ή τουλάχιστο να αποφύγει κάποια «εκεχειρία» – που θυσίασε σε αυτή την επιδίωξη τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα! Αν έχετε αμφιβολία διαβάστε πως ο Τούρκος αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ χρησιμοποιεί την συμφωνία με την Αίγυπτο για να στηρίξει τις θέσεις της Άγκυρας στην Αν. Μεσόγειο.
.
Πραγματικά μένει κατάπληκτος κανείς. Διακινδυνεύουμε τώρα πόλεμο στην Αν. Μεσόγειο διεκδικώντας αυτά που, με παρότρυνση, αν όχι εντολή του Πομπέο, έχει ήδη δώσει ο Δένδιας στην Τουρκία!!!  Αν αυτό δεν είναι τηλεκατευθυνόμενη ασυναρτησία, τι είναι άραγε; Όχι δηλαδή ότι είναι πρώτη φορά στη χώρα που συμβαίνουν τέτοια πράγματα. ‘Όμως τότε, τουλάχιστο,  που ξανασυνέβησαν, δεν λέγαμε ότι είχαμε δημοκρατία.

Μια Ελλάδα υπερ-εξαρτημένη, ένας Ερντογάν «μουρλαμένος»

Το κακό βέβαια είναι ότι, αν από αυτή την πλευρά του Αιγαίου έχουμε  άνευ προηγούμενου ξένη εξάρτηση, μετά ιδίως το 2015, ξένη εξάρτηση που δεν είχαμε ποτέ μετά το 1974, από την άλλη πλευρά έχουμε έναν όλο και πιο αλλοπρόσαλλο πολιτικό, σε ουσιαστικό αδιέξοδο, έτοιμο ψυχολογικά να εισπράξει όλα τα παραπλανητικά σήματα που πιθανώς του στέλνουν οι Αμερικανοί, Βρετανοί, Ισραηλινοί, εφόσον επιδιώκουν να παροξύνουν την κρίση, αν όχι να προκαλέσουν σύγκρουση, που θα καταστρέψει μεν την Τουρκία, με κόστος τη δική μας καταστροφή όμως.
.
Για παράδειγμα, το τελευταίο τεύχος του Foreign Affairs ανάβει σαφέστατο «κόκκινο φως» στην Τουρκία νοτίως, και μόνο νοτίως της Κρήτης, όπερ ερμηνεύσιμο από την ‘Αγκυρα ως πράσινο ανατολικά και νοτιοανατολικά της Κρήτης. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλα εκατό «παρεξηγήσιμα», στην καλύτερη περίπτωση, σήματα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
.
Το πόσο εύκολο είναι να παρασύρεις τον Ερντογάν με λάθος σήματα το απέδειξε εξάλλου ο ίδιος διατάσσοντας την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού το 2015. Αν η Ρωσία είχε αποδεχθεί την πρόκληση η Τουρκία θα καταστρεφόταν, έστω κι αν η Μόσχα πλήρωνε κι αυτή ένα μεγάλο κόστος. Είναι ενδιαφέρον  ότι αυτοί που ενεθάρρυναν από το εξωτερικό τον Ερντογάν, ουδόλως ενοχλήθηκαν από τη ζημιά που θα προέκυπτε σε μία χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ. Και η Τουρκία αναλώσιμη είναι. Από τότε είχαν καταρτισθεί άλλωστε τα σχέδια για την ανατροπή του Τούρκου Προέδρου που τέθηκαν σε εφαρμογή τον Ιούλιο 2016.
.
Ο Ερντογάν δεν γίνεται αφελής γιατί είναι χαζός, έστω και αν το πολιτικό προσωπικό της Τουρκίας, ιδίως οι ισλαμιστές, είναι πραγματικά για τα «σίδερα», διακρίνονται για έναν απίστευτο πρωτογονισμό. Ο Ερντογάν γίνεται «αφελής» γιατί δεν είναι έτοιμος, δεν θέλει, δεν μπορούν οι κοινωνικές δυνάμεις που τον υποστηρίζουν να συγκρουσθούν μετωπικά με τη Δύση. Θέλει να πιστεύει τις ενθαρρύνσεις του Τραμπ, όπως ο Μιλόσεβιτς ήθελε να πιστεύει τον Χόλμπρουκ και τους Αμερικανούς, όπως ο Σαντάμ πίστεψε την αμερικανίδα Πρέσβη και μπήκε στο Κουβέιτ.

Η Ρωσία, το ΝΑΤΟ και ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος

Τις προάλλες ένας φίλος μούπε ότι μια σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας μόνο το ΝΑΤΟ θα βλάψει, μόνο τους Ρώσους θα ωφελήσει, άρα δεν μπορεί να γίνει.
.
Του απήντησα ότι κάνει λάθος. Άμα προετοιμάζεις παγκόσμιο πόλεμο, ούτε καν το ΝΑΤΟ δεν σε ενδιαφέρει. Αντίθετα, πρέπει να γκρεμίσεις όλους τους θεσμούς της αστικής κοινωνίας και του φιλελεύθερου καπιταλισμού, περιλαμβανομένης της ΕΕ, ίσως και το ίδιο το ΝΑΤΟ, γιατί δεν είναι στην πραγματικότητα φτιαγμένοι για να σε πάνε σε τέτοιο πόλεμο. Είναι φτιαγμένοι ασφαλώς για την ανάσχεση της Ρωσίας, όχι όμως για να παίξουν ρώσικη ρουλέτα με την ίδια την ύπαρξη του κόσμου. Αυτά δεν αποφασίζονται σε Συγκλήτους, όσο ολιγαρχικές κι αν είναι. Αυτά θέλουν Νέρωνες, Καλιγούλες, Ηλιογάβαλους για να γίνουν. Τέτοιοι είναι οι Τραμπ, Μπολσονάρου, Πομπέο, Νετανιάχου. Ακόμα χειρότεροι όσοι είναι πίσω τους.
.
Θα προτιμούσαν ασφαλώς μια σύγκρουση Ρωσίας και Τουρκίας και την αποπειράθηκαν ήδη. Δεν είναι όμως εύκολη γιατί η Μόσχα δεν είναι Αθήνα και γιατί είναι δύσκολο στον Ερντογάν να πιστέψει ότι μπορεί να τα βάλει μαζί της.
.
Μια σύγκρουση με την Ελλάδα είναι η δεύτερη καλύτερη εναλλακτική που διαθέτουν, γιατί η Ελλάδα έχει τα μέσα να καταστρέψει την Τουρκία καταστρεφόμενη και η ίδια.
.
Είναι αμφίβολα εξάλλου τα όποια οφέλη της Ρωσίας από μια τέτοια εξέλιξη, έστω κι αν, όπως είναι φυσικό, θα επιχειρήσουν να την πείσουν για το αντίθετο οι κ.κ. Τραμπ και Νετανιάχου, στην προσπάθειά τους να την πάρουν μαζί τους εναντίον της Κίνας.
.
Πρώτον, γιατί η Μόσχα θα δει να καταστρέφεται ο ελληνισμός, στρατηγικός σύμμαχος της Ρωσίας στη Μεσόγειο εδώ και χίλια χρόνια. (Εκτιμούμε, όπως έχουμε εξηγήσει σε πολλά άρθρα μας ότι πόλεμος Ελλάδας – Τουρκίας σημαίνει καταστροφή των δύο κρατών και της Κύπρου). Οι κυβερνήσεις και τα καθεστώτα μπορεί να αλλάζουν, το να χαθεί όμως έθνος είναι άλλο πράγμα, συνιστά μόνιμη και βαθειά μεταβολή της μεσογειακής γεωπολιτικής.
.
Δεύτερον, θα δει να εγκαθίσταται στην Άγκυρα πιθανώς μια φιλοδυτική δικτατορία στραμμένη εναντίον της. Έχοντας συμβάλλει στην καταστροφή μιας ιστορικής χώρας όπως η Ελλάδα, η Τουρκία δεν θα έχει άλλωστε το παραμικρό μέλλον. Θα θεωρηθεί ο απόβλητος όλης της ανθρωπότητας, όπως η Γερμανία μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και θα είναι ακόμα πιο εξαρτημένη από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ απ’ ότι στο παρελθόν .
.
Και βεβαίως, μεγάλα θύματα του πολέμου θα είναι η Κίνα, με τα σχέδια One Belt, One Road και η ίδια η Ευρώπη.
.
Αυτή είναι η Στρατηγική του Χάους. Κι έχει πολύ σοβαρές πιθανότητες να επικρατήσει, όχι γιατί δεν έχει πολλούς αντιπάλους στο σύστημα και εκτός αυτού, αλλά γιατί οι αντίπαλοί της δεν θέλουν να πιστέψουν ότι αυτά μπορεί να συμβούν. Βρίσκονται στην ίδια ψυχολογική κατάσταση που διευκόλυνε την έκρηξη του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
.
ΥΓ. Γράψαμε το παραπάνω άρθρο γιατί συνιστά μια πιθανή εξήγηση της ελληνοτουρκικής κρίσης. Υπάρχουν ακόμα δύο ερμηνείες όμως της παρούσης ελληνοτουρκικής κρίσης και μπορεί να ισχύουν παράλληλα με την περιγραφείσα ή όχι. Πρώτον, η πιθανότητα να χρειάζεται μια τέτοια κρίση στις πετρελαϊκές εταιρείες ώστε να οριοθετηθούν οι θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και να γίνει δυνατή η εκμετάλλευση των πετρελαίων. Δεν την πολυπιστεύουμε, γιατί δεν έχουμε σοβαρές ενδείξεις για έναν τέτοιο πακτωλό πετρελαίων, αλλά δεν μπορούμε να την αποκλείσουμε. Δεύτερον, να επιθυμούν οι Ισραηλινοί να πραγματοποιήσουμε εμείς την αναχαίτιση της Τουρκίας και, ερχόμενοι σε αντιπαράθεση μαζί της, να εξαρτηθούμε ακόμα περισσότερο από αυτούς. Η πλέον ακραία εκδοχή αυτού του σεναρίου είναι να πάμε, από την ίδια τη διαλεκτική της αντιπαράθεσης, σε σύρραξη και αμοιβαία καταστροφή Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου. Αυτό είναι πιθανότερο σενάριο, μπορεί να συνδυαστεί κάλλιστα με τη γενικότερη στρατηγική του χάους που αναφέραμε και υπέρ αυτού υπάρχει η πολύ αποφασιστική ένδειξη του πραξικοπήματος του 2016. Προφανώς οι διεθνείς δυνάμεις που επεδίωξαν να ανατρέψουν τον Τούρκο Πρόεδρο το 2016 αναζητούν πάντα τρόπο να το πετύχουν.
.
konstantakopoulos

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.

Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.

Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο

Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.

Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.

Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο

Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.

Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.

Ανάλογη σημασία είχε και η παρουσία ινδικών μαχητικών Su-30MKI στις ελληνικές ασκήσεις «ΗΝΙΟΧΟΣ», με την αεροπορική συνεργασία να δημιουργεί δυνατότητες ανταλλαγής τακτικών γνώσεων και εμπειρίας.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.

Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.

Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.

Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.

Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.

Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.

Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο

Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.

Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.

Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.

Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.

Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία

Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.

Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.

Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα

Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.

Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.

Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.

Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.

Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.

Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο Βόρειο πλάτος Ανατολικό μήκος
1 36°05,00΄ 28°44,00΄
2 36°02,40΄ 29°20,58΄
3 36°09,28΄ 29°29,82΄
4 36°08,50΄ 29°34,58΄
5 36°06,48΄ 29°37,77΄
6 35°03,00΄ 29°38,00΄
7 35°30,00΄ 28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO45 λεπτά πριν

Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου

Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...

Διεθνή1 ώρα πριν

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή4 ώρες πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

Δημοφιλή