Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Κυπριακή Δημοκρατία: Αποτίμηση 60 χρόνων

Δημοσιεύτηκε στις

O πρώην Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Ιακώβου αξιολογεί βασικούς σταθμούς στην πορεία του κυπριακού κράτους.

Φρίξος Δαλίτης  

Το όνομα του είναι συνυφασμένο με τη σύγχρονη κυπριακή ιστορία. Από τους πρωταγωνιστές της πορείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, άφησε τη σφραγίδα του σε κρίσιμες στιγμές. Υπηρέτησε τρεις φορές, σε διαφορετικές κυβερνήσεις ως υπουργός Εξωτερικών και έκλεισε την πολιτική του πορεία ως Επίτροπος Προεδρίας. Διετέλεσε διπλωμάτης, Πρέσβης, διευθυντής του κέντρου παραγωγικότητας και υπεύθυνος στην Υπηρεσία Μερίμνης για τους πρόσφυγες μετά την τουρκική εισβολή. Διεκδίκησε ακόμα και το προεδρικό αξίωμα, ενώ ως υπουργός Εξωτερικών είχε να διαχειριστεί κρίσιμους σταθμούς για την πορεία του Κυπριακού. Την ανακήρυξη του ψευδοκράτους επί Σπύρου Κυπριανού και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων επί Τάσσου Παπαδόπουλου. Έζησε επίσης από τη θέση του επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής του κράτους τις δύο πιο σημαντικές πρωτοβουλίες για επίλυση του Κυπριακού. Τη Δέσμη Ιδεών Γκάλι επί Γιώργου Βασιλείου και το Σχέδιο Ανάν επί Τάσσου Παπαδόπουλου.

Ο Γιώργος Ιακώβου με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων Κυπριακής Δημοκρατίας γυρίζει τον χρόνο πίσω και μοιράζεται μαζί μας γνωστές και άγνωστες στιγμές της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Αναφέρεται στις διπλωματικές μάχες που είχε να δώσει ο ίδιος προσωπικά, στο παρασκήνιο αλλά και τις σχέσεις του με τους εκάστοτε Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας με τους οποίους είχε συνεργαστεί. Η κουβέντα μας όμως δεν περιορίστηκε εκεί. Όπως ανέφερε, σημαντικοί σταθμοί στην πορεία του Κυπριακού δεν υπήρξαν μόνο από το 1960 και μετά, αλλά και πριν. Και αυτοί οι σταθμοί είναι που καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό και τη μετέπειτα πορεία…

«Έγιναν και πριν την ανακήρυξη πολλά λάθη που μας οδήγησαν στις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και τα οποία δεν πρέπει να ξεχνάμε διότι υπάρχουν ομοιότητες και με την παραπέρα πορεία». Με αυτή την επισήμανση ξεκινά να κάνει την πολιτική αποτίμηση για την πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας. «Για παράδειγμα αυτό που συμφωνήθηκε μεταξύ Καραμανλή και Μεντερέζ στη Ζυρίχη το 30% ως ποσοστό συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων στο νέο κράτος ήταν ένα βαρίδι. Πού βρέθηκε αυτό το ποσοστό; Οι Τούρκοι ισχυρίζονταν πως όταν ήρθαν οι Βρετανοί στην Κύπρο, το 30% του πληθυσμού ήταν Τούρκοι. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Στην καταμέτρηση του πληθυσμού που έγινε τότε από τους Βρετανούς, το ποσοστό των μωαμεθανών ήταν περίπου στο 25% και οι περισσότεροι ήταν λινοβάμβακοι. Παρακολουθώντας την απογραφή πληθυσμού, αυτό το ποσοστό μειωνόταν και έφτασε το 1923 στο 18%. Σταθμός ήταν και το γεγονός ότι η Βρετανία πρότεινε στην Ελλάδα την ένωση με την Κύπρο δύο φορές. Το 1912 και το 1915, αλλά η προσφορά απερρίφθη. Υπάρχουν διάφορες δικαιολογίες αλλά ουσιαστικά ο λόγος ήταν ότι η Ελλάδα ήταν πολύ μικρή τότε και η Κύπρος πολύ μακριά.«Μεγάλος σταθμός θεωρώ ότι ήταν επίσης η θέση της Εθναρχίας «ένωσης και μόνο ένωσης» και μη συζήτησης οποιασδήποτε άλλης λύσης», σημειώνει, επισημαίνοντας πώς εάν πηγαίναμε νωρίτερα για την ανεξαρτησία θα είχαμε πολύ καλύτερους όρους». 

Πρώτος σταθμός μετά την ανεξαρτησία, αναφέρει ο πρώην ΥΠΕΞ ήταν το 1963. «Τα 13 σημεία για την αλλαγή του Συντάγματος που προώθησε ο Μακάριος, σήμαναν την έναρξη μιας νέας φάσης μιας συνεχιζόμενης κρίσης. «Διότι όταν υπέγραψες πριν από τρία χρόνια και υπέγραψαν και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις και λες ότι θέλεις να αναθεωρήσεις μία διεθνή σύμβαση, με μία τεράστια Τουρκία από πάνω μας, θεωρώ ότι έγιναν κακοί υπολογισμοί ως προς τη διεθνή υποστήριξη που πιστεύαμε ότι θα είχε η Κύπρος», σημειώνει ο κ. Ιακώβου. «Το κουβέντιασα αρκετές φορές με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Έφυγαν οι Τουρκοκύπριοι από την Κυβέρνηση και η Τουρκία καραδοκούσε να επιβάλει τη θέληση της. Φτάσαμε στην ΕΟΚΑ Β’ που έδειχνε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ένα κράτος υπό αμφισβήτηση ακόμα και μεταξύ των Ελληνοκυπρίων. Από την άλλη είχαμε τη Χούντα πού ήταν ανεκδιήγητη. Οι χουντικοί ήταν πράκτορες και είδαμε πώς σκέφτονταν το σχέδιο Άτσενσον. Όταν έγινε το πραξικόπημα, η εισβολή ήταν αναπόφευκτη και δεν μπορούσε να τη σταματήσει κανένας. Όλες οι μαρτυρίες που υπάρχουν δείχνουν ότι το πραξικόπημα υποδαυλίστηκε από στοιχεία των ΗΠΑ, μυστικές υπηρεσίες που φρόντισαν να ρυθμίσουν το Κυπριακό».

Η ανακήρυξη του ψευδοκράτους

Η ανάληψη του Υπουργείου Εξωτερικών επί προεδρίας Σπύρου Κυπριανού, από τον κ. Ιακώβου, σημαδεύτηκε από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους. «Όταν έγινα Υπουργός Εξωτερικών είχα πάει τον Οκτώβριο του 1983 και είπα στον κ. Κυπριανού ότι έχω ενδείξεις ότι οι Τουρκοκύπριοι θα ανακηρύξουν “κράτος”. Μου είπε το εξής: «Γιώργο άκουσε, θα ανακηρύξουν ‘’κράτος’’ κάποια στιγμή σίγουρα αλλά όχι σε αυτό το στάδιο». «Όταν πήγα πίσω στο γραφείο τηλεφώνησα στον Σερ Ίαν Μπράουνλι ο οποίος ήταν ο σύμβουλος της Κυβέρνησης και ήταν καθηγητής του διεθνούς δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και του ζήτησα μία γνωμάτευση σχετικά με το καθεστώς και τις επιπτώσεις μίας ανακήρυξης “κράτους” από τους Τουρκοκυπρίους. Είχε προηγηθεί το 1982, η υπογραφή της συνθήκης για το δίκαιο της θάλασσας και ζήτησα την άποψή του για το τι μπορούμε να κάνουμε σε σχέση με την ΑΟΖ. Ήμουν τόσο σίγουρος ότι θα προχωρούσαν σε ανακήρυξη του “κράτους”, που είχα πει να αρχίσουν να ετοιμάζουν την ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας, στα Ηνωμένα Έθνη. Όλες οι ενδείξεις που είχα και η χρονοτριβή του Ντενκτάς ακόμη και προς τον ΓΓ του ΟΗΕ να μπει σε διαπραγματεύσεις οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι αποσκοπούσε στην ανακήρυξη “κράτους”. Έφτασα στη Νέα Υόρκη μέσω Λονδίνου. Στη Νέα Υόρκη ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου τον οποίο συνάντησα, μου είπε ότι πρέπει να συγκληθεί αμέσως το Συμβούλιο Ασφαλείας, διότι όπως μου είπε, είχαν πληροφορίες ότι μία σειρά από μουσουλμανικές χώρες θα αναγνώριζαν το ψευδοκράτος. Τον ρώτησα να μου πει συγκεκριμένα πράγματα και μου ανέφερε το Μπαγκλαντές. Ζήτησα να μου πάρουν τον Υπουργό Εξωτερικών του Μπαγκλαντές και μου είπε ότι δεν θα το αναγνωρίσουν. Μου είπε ότι είχε πάρει ο στρατηγός Εβρέν, που ήταν τότε Πρόεδρος της Τουρκίας, τον Πρόεδρο της χώρας του και ότι ζήτησε αναγνώριση, αλλά του απάντησε  ο Πρωθυπουργός ότι δεν θα το έκαναν και να βρει τρόπο να αποφύγει τον Εβρέν. 

Ο Σπύρος Κυπριανού βρισκόταν στην Αθήνα και έκανε διαβουλεύσεις. Με πήρε τηλέφωνο και μού είπε ότι είπε στους πολιτικούς αρχηγούς να έρθουν στη Νέα Υόρκη για να με βοηθήσουν. Διερωτήθηκα πώς θα με βοηθούσαν και μου απάντησε: «Γιώργο, δεν τους θέλω να μείνουν στην Κύπρο. Σκέψου λίγο πολιτικά. Στην Κύπρο θα κάνουν αντιπολίτευση». Του απάντησα ότι εγώ θα προχωρήσω σε σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας και αν έρθουν, ήρθαν. Έκανα τις διαβουλεύσεις, είδα και τον ΓΓ του ΟΗΕ και όταν είδα ότι και οι ΗΠΑ και η Ρωσία και η Κίνα και η Γαλλία θα μας υποστήριζαν, τους “επέβαλα” και το ψήφισμα καταδίκης του ψευδοκράτους.

Ο ρόλος της Μάλτας και ο πύργος των ιπποτών

Στον αγώνα αυτό βοήθησε η Μάλτα η οποία ήταν η χώρα που προήδρευε του Συμβουλίου Ασφαλείας. «Έψαχνα τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Μάλτας στα Ηνωμένα Έθνη, ο οποίος όταν τον βρήκα μου είπε ότι είχε εντολές να τηρήσει ουδέτερη στάση. Διότι όπως μου είπε, ο Πρωθυπουργός της Μάλτας ήθελε να καλέσει τον Κυπριανού και τον Ντενκτάς στον πύργο των ιπποτών στη Μάλτα για να γίνει συζήτηση για λύση του Κυπριακού, όπως έκανε με τον Ρήγκαν και τον Γκορμπατσόφ. Ζήτησα να μου πάρουν τηλέφωνο τον Πρωθυπουργό της Μάλτας και μου είπαν ότι ήταν ιππασία. Τελικά όταν έφτασαν οι πολιτικοί αρχηγοί, ο Βάσος Λυσσαρίδης είπε ότι είναι πολύ φίλος του και προθυμοποιήθηκε να τον πάρει τηλέφωνο. Πήρε την ίδια απάντηση, ότι ήταν ιππασία. Του είπα, μας λένε ψέματα διότι στη Μάλτα τώρα είναι μεσάνυκτα. Ζήτησα να μου πάρουν τον Υπουργό Εξωτερικών της Μάλτας τον οποίο γνώριζα και ρώτησα τι συμβαίνει. Μου είπε την ίδια ιστορία, ότι η Μάλτα θέλει να παίξει ρόλο στη λύση του Κυπριακού. Τον παρακάλεσα να δώσει εντολή άμεσα να συνέλθει το Συμβούλιο Ασφαλείας. Πήρε ο ίδιος την ευθύνη ενώ εγώ κρατούσα από το χέρι τον Μαλτέζο τον Πρέσβη και του έδωσα το τηλέφωνο και του είπε να προχωρήσει στη σύγκλιση του ΣΑ. Ο Πρόεδρος Κυπριανού έφτασε μετά, έκανα την εναρκτήρια ομιλία καταθέτοντας το ψήφισμα 541 στο οποίο έκαναν αποχή το Πακιστάν και η Ιορδανία εάν δεν κάνω λάθος».

Έτσι προέκυψε το ψήφισμα 789

Ο Γιώργος Ιακώβου θυμάται χαρακτηριστικά το πώς προέκυψε ένα από τα δύο σημαντικότατα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για την Αμμόχωστο, το οποίο αποτελεί μέχρι σήμερα τη διπλωματική ασπίδα του θέματός μας. «Ήμασταν στη Νέα Υόρκη για τις Ιδέες Γκάλι. Λέω του Προέδρου Βασιλείου, ο οποίος ήταν εκεί και έκανε διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, οι οποίες δεν πήγαιναν καλά, ότι θα έμενα διότι πίστευα ότι θα έμπαινε κάποιο ψήφισμα και δούλεψα μαζί με διάφορες φιλικές χώρες για αυτό. Βοηθός ΓΓ του ΟΗΕ ήταν ένας πολύ καλός μου φίλος, ο Πετρόφσκι ο οποίος προηγουμένως ήταν στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας. Μου έδειξε το ψήφισμα που θα κατατίθετο για την Κύπρο το οποίο ήταν πολύ καλό, όμως το τοπικιστικό μου, μου χτύπησε ένα καμπανάκι για την Αμμόχωστο. Ζήτησα και είδα όλους τους εκπροσώπους των μονίμων αντιπροσωπειών και τους είπα ότι θέλω να μπει μια αναφορά για το Βαρώσι. Είπα χαρακτηριστικά στον Εγγλέζο ότι μπορεί να είναι ο καταλύτης για τη λύση του Κυπριακού το Βαρώσι. Ο Αμερικάνος μου είπαν ότι λείπει και ήρθε ένας δεύτερος τη τάξει και του είπα την παράκληση μου να μπει μία πρόνοια για το Βαρώσι διότι πέρασαν 8 χρόνια από το 1984 που εγκρίθηκε το ψήφισμα 550. Ως καθαρόαιμος γραφειοκράτης μου απάντησε ότι έχουν αριθμηθεί οι πρόνοιες του ψηφίσματος και δεν μπορεί να αλλάξουν. Του εισηγήθηκα, στην παράγραφο που λέει να τεθεί η νεκρή ζώνη υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών να συμπεριληφθεί «και η περιοχή Βαρωσίων». Τρεις λέξεις μόνο του είπα. Και μου λέει εντάξει και το έγραψε, «περιλαμβανομένη και της πόλης της Αμμοχώστου». 

Ιδέες Γκάλι και Σχέδιο Ανάν

Σημείο αναφοράς είναι και οι δύο σημαντικότερες ίσως πρωτοβουλίες για το Κυπριακό. Όπως επισημαίνει: «Πρώτα να πω για το σχέδιο Ανάν ότι είχε πολλά τιμωρητικά στοιχεία διότι θα μπαίναμε στην ΕΕ. Όλοι δουλέψαμε για την ένταξη της ΕΕ αλλά αν το ελληνικό κοινοβούλιο δεν έλεγε ότι δεν θα ψήφιζαν οποιαδήποτε διεύρυνση στην οποία δεν θα συμπεριλαμβανόταν και η Κύπρος, δεν θα είχε επιτευχθεί η ένταξη. Έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Αυτή η θέση μάς έβαλε στην ΕΕ. Λόγω αυτού οι Τούρκοι ζητούσαν ως αντάλλαγμα -λες και μόνοι οι Ελληνοκύπριοι θα έμπαιναν- να μπουν διάφορες πρόνοιες που ήθελαν στο σχέδιο λύσης. Εγώ δεν είχα κανένα δισταγμό να ταχθώ εναντίον του σχεδίου Ανάν. Το είχα πει στον ειδικό αντιπρόσωπο του ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών, Άλβαρο ντε Σότο και κατ΄ιδίαν διότι ήταν φίλος μου, και δημόσια ότι έχει το κόμπλεξ που έχουν όλοι οι συγγραφείς: να υπερασπίζεται αυτά που έγραψε. Το πρόβλημα ήταν ότι επί Κληρίδη δόθηκαν διαβεβαιώσεις ότι θα δεχόμασταν το κείμενο Ανάν. Τελικά, όταν φαινόταν ότι η Κύπρος θα εντασσόταν στην ΕΕ και χωρίς το σχέδιο, ο Ανάν υπέκυψε στις πιέσεις που είχε από πλευράς Τουρκίας και ενέταξε πρόνοιες στο σχέδιο τις οποίες εμείς δεν μπορούσαμε να δεχθούμε».

«Όσον αφορά τις Ιδέες Γκάλι, κοιτώντας όλα τα σχέδια που ήρθαν ενώπιόν, μας δεν υπήρχε κανένα σχέδιο το οποίο θα μπορούσαμε να πάμε στην πλατεία Ελευθερίας και να πούμε “νενικήκαμεν”. Φυσικά, επί Κυπριανού ήταν και πολύ σκληρές οι θέσεις μας. Για παράδειγμα στο εδαφικό έλεγε ότι δεν δεχόταν πάνω από 23%. Τη στιγμή που η Τουρκία κατέχει το 37% των εδαφών μας,  προσπαθούμε να τους πείσουμε να υποχωρήσουν στο 28% και δεν δέχονται. Όπως είπα αυτό το νούμερο «30» το είχαν ως βάση από την αρχή. Εάν καταφέρναμε να πέσουν στο 27%-28% θα ήταν επιτυχία».

Άνοιγμα οδοφραγμάτων από Ντενκτάς

Ο Γ. Ιακώβου θυμάται το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και την επισήμανση του πώς ο Ντενκτάς μας πρόλαβε πάλι και στέκεται στις συζητήσεις που έγιναν μετά για διάνοιξη και άλλων οδοφραγμάτων.

«Στη θητεία μου δίπλα από τον Δημήτρη Χριστόφια ως Επίτροπος Προεδρίας δεν συμμετείχα ενεργά στο Κυπριακό. Ασχολούμουν με τα πρακτικά των συζητήσεων με τον Οζντίλ Ναμί και για τις συζητήσεις Χριστόφια – Ταλάτ. Ο Ταλάτ ήταν διαφορετικός από τους υπόλοιπους. Όταν ήρθε ο Έρογλου είχα πει στον Χριστόφια ότι είναι ώρα να πάμε σπίτι μας. «Τώρα βλέπω με πολύ ανησυχία. Η Τουρκία έχει αναπτυχθεί πολύ και είναι παντού. Θεωρώ ότι πολύ δύσκολα θα εξευρεθεί λύση», αναφέρει.

Η γνωριμία με τον Μακάριο 

Η γνωριμία με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, θυμάται, ήταν κάπως περίεργη. «Θα πρέπει να πω εδώ ότι ο Μακάριος δεν ήθελε να διοριστώ διευθυντής του Κέντρου Παραγωγικότητας, διότι ήθελε να διοριστεί κάποιος άλλος. Τελικά τα βρήκαμε στο Λονδίνο λίγο μετά την εισβολή. Είχα πάει στη Γενεύη να κάνω μία ομιλία στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και μετά στο Λονδίνο σε ένα συλλαλητήριο με πολύ κόσμο. Κατά την παρουσία μου εκεί, πήγα να δω και τον Αρχιεπίσκοπο. Η πρώτη αντίδραση του ήταν η εξής: «Θα σε ρωτήσω μία ερώτηση Ιακώβου. Να γυρίσω στην Κύπρο ή να μη γυρίσω». Του είπα: «Ασφαλώς να γυρίσετε». Και μου είπε να καθίσω και αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε. Από τον πρώτο χρόνο της επιστροφής του άρχισε να μου προσφέρει διάφορες θέσεις. Όμως του είχα πει ότι δεν πρόκειται να δεχθώ τίποτε για να μην πουν ότι εκμεταλλεύτηκα τη θέση μου για τη δουλειά που έγινε για τους πρόσφυγες. Όταν πέθανε ο Μακάριος, εγώ είχα φιλίες με τον Κυπριανού από τότε που ήμασταν φοιτητές και όταν του μίλησε η κ. Σουλιώτη η οποία είχε και στενή σχέση με τον Μακάριο και ήταν πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού, ο Μακάριος με είχε υπόψη του για γενικός διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών. Τελικά διορίστηκε ο κ. Ρολάνδης Υπουργός Εξωτερικών και μου πρότεινε να πάω πρέσβης στη Ρωσία αλλά απέρριψα την πρόταση διότι είχα μόνιμο συμβόλαιο με τα Ηνωμένα Έθνη». 

Φιλελεύθερου

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.

Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.

Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.

Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.

Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.

Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.

Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.

Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.

Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.

Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.

Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.

Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.

Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος

Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.

Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.

Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.

Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο

Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.

Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.

Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.

Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.

Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.

Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας

Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.

Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.

Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.

Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.

Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.

Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.

Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.

Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.

Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.

Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.

Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.

Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.

Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό

Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.

Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.

Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.

Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.

Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια

Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.

Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.

Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.

Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.

Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας

Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.

Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;

Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.

Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.

Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.

Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.

Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις

Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.

Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.

Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια

Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.

Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.

Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν

Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.

Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.

Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας

Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.

Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.

Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.

Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.

Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ

Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.

Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.

Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου

Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...

Διεθνή2 ώρες πριν

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή5 ώρες πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

Δημοφιλή