Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Αναδυόμενη απειλή χιτλερικού τύπου

Δημοσιεύτηκε στις

Απέτυχε παταγωδώς η ανιστόρητη στρατηγική που είχαν φτιάξει στο πόδι οι ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία 20 χρόνια, ότι δήθεν θα εξημερώσουμε την Τουρκία βάζοντάς την στην ΕΕ.

Δυστυχώς όμως οι ελληνικές ελίτ εξακολουθούν να πιστεύουν τα παραμύθια που φτιάχνουν μόνες τους – ότι δήθεν ο Ερντογάν τα κάνει όλα για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, ότι η Τουρκία όπου να ’ναι καταρρέει οικονομικά, ότι θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη επειδή είναι ένα πολυφυλετικό κράτος με σαθρά θεμέλια, ότι ο Ερντογάν ακολουθεί τα πατήματα του Σαντάμ Χουσεΐν και θα έχει την ίδια τύχη με εκείνον, και διάφορα τέτοια ευχολόγια που στερούνται οποιασδήποτε ρεαλιστικής βάσης. 

Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι δυσάρεστη για εμάς – γι’ αυτό την αποφεύγουμε συστηματικά. Στο πρόσωπο του Ερντογάν η Τουρκία έχει βρει έναν ηγέτη φιλόδοξο, με σπάνια χαρίσματα και ισχυρή βούληση, ο οποίος ενδιαφέρεται για το καλό της χώρας του και για την υστεροφημία του. Η Ελλάδα της ηθικής και οικονομικής χρεοκοπίας κοιτάζει πώς θα βγάλει τη μέρα και τη βδομάδα, ενώ οι Τούρκοι χαράζουν στρατηγική με προοπτική δεκαετιών. Εμείς δεν μπορούμε να φτιάξουμε σωστά ούτε τις μάσκες για τα παιδιά του Δημοτικού, και οι Τούρκοι έχουν μία πολεμική βιομηχανία που καλπάζει και που θα έπρεπε να προκαλεί δέος στην πολιτική ελίτ μας αν έβγαινε για λίγο από το μικροκομματικό καβούκι της και είχε τη στοιχειώδη νοημοσύνη και αντίληψη να καταλάβει τι έρχεται εξ ανατολών σε λίγο καιρό. 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο Ερντογάν βγαίνει κάθε λίγο και λέει με κομπασμό πως «η Τουρκία είναι ανάμεσα στις 10 χώρες του κόσμου που ναυπηγούν δικά τους πολεμικά πλοία» ή πως «η Τουρκία είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που αναπτύσσουν και κατασκευάζουν drones». Η τρομερή άνοδος της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξε το όχημα για να καταστεί η Τουρκία μεγάλη περιφερειακή Δύναμη με απώτερο στόχο να απεξαρτηθεί κάποτε πλήρως από την εισαγωγή όπλων από το εξωτερικό.

Και πράγματι σήμερα οι Τούρκοι έχουν φτάσει στο άκρως επικίνδυνο για εμάς σημείο να μην ενοχλούνται ιδιαίτερα από την άρνηση των ΗΠΑ να τους παραδώσουν τα μαχητικά αεροσκάφη F-35 αφού σχεδιάζουν ήδη τα δικά τους, ενώ εισάγουν σε υπηρεσία το δικό τους άρμα μάχης, ναυπηγούν μίνι αεροπλανοφόρα, φρεγάτες και κορβέτες, κατασκευάζουν μία τεράστια γκάμα πυραύλων αέρος-αέρος, αέρος-εδάφους, αντιπλοϊκούς και βαλλιστικούς, καθώς και αρκετούς τύπους τεθωρακισμένων οχημάτων, αυτοκινούμενων πυροβόλων και φορητού οπλισμού. Κι εμείς νομίζουμε ακόμα ότι έχουμε απέναντί μας την Τουρκία του Οζάλ ή της Τσιλέρ.   

Η Τουρκία του Ερντογάν είναι μία σαφώς αναθεωρητική Δύναμη η οποία θέλει να σπάσει τα δεσμά της Συνθήκης της Λωζάννης και να αναμορφώσει το γεωπολιτικό περιβάλλον της στα μέτρα της. Έχει πάει περίπατο προ πολλού η στρατηγική του Νταβούτογλου που προέβλεπε «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες». Αντί για μηδενικά προβλήματα, η Τουρκία τώρα δεν σταματά να υποδαυλίζει αναστάτωση όπου μπορεί και στον βαθμό που μπορεί – πάντα με την επίφαση της νομιμότητας και πάντα με τη δραστήρια δουλειά της διπλωματίας της η οποία κάνει τεράστιες καμπάνιες στο εξωτερικό για να προωθήσει ως απολύτως φυσιολογικές και νόμιμες τις πιο εξωφρενικές αξιώσεις σε βάρος άλλων χωρών.

Σε πρώτη φάση η Τουρκία επιδιώκει να επιβληθεί απόλυτα στον άμεσο περίγυρό της καθιστώντας δορυφόρους χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ, η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Λιβύη. Σε δεύτερη φάση θέλει να καταστεί πυρηνική Δύναμη αμφισβητώντας ευθέως τη στρατιωτική πρωτοκαθεδρία του Ισραήλ και απαγορεύοντας πλέον σε οποιαδήποτε άλλη Δύναμη του πλανήτη να της επιβάλει το οτιδήποτε. Ουσιαστικά δηλαδή η Τουρκία επιζητεί να γίνει η πρώτη χώρα που με τη στάση της θα αμφισβητήσει έμπρακτα το δικαίωμα των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (ουσιαστικά των νικητών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου) να διαμορφώνουν κατά το δοκούν τις παγκόσμιες ισορροπίες ισχύος.

Κι άλλες χώρες έχουν κατά το παρελθόν αποκτήσει το αναγκαίο οικονομικό ή δημογραφικό εκτόπισμα για να έχουν αξίωση να θεωρούνται ισότιμες των πέντε Μεγάλων Δυνάμεων (π.χ. η Γερμανία, η Ιαπωνία, η Ινδία και η Βραζιλία) αλλά καμία απ’ αυτές δεν έτρεφε τη φιλοδοξία να γίνει μία αναθεωρητική τοπική υπερδύναμη που θα άλλαζε τον στρατηγικό χάρτη προς όφελός της, όπως θέλει να το πράξει η Τουρκία. Επομένως στην περίπτωση της Τουρκίας δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με έναν δύστροπο γείτονα όπως την παρουσιάζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά με μία αναδυόμενη απειλή χιτλερικού τύπου.

Ο τρόπος που έχει επιλέξει η Τουρκία για να πετύχει αυτά που θέλει είναι μέσα από τη θρησκεία και τη φυλή. Μέσα από τη ρητορική του Ερντογάν αλλά και μέσα από τις ενέργειές της και τις στρατιωτικές επεμβάσεις της, παρουσιάζεται ως η μήτρα του παντουρανισμού εξαπλώνοντας την επιρροή της σε όλα τα τουρκογενή κράτη της Ασίας, αλλά και ως η έδρα του νέου χαλιφάτου για ολόκληρο τον σουνιτικό κόσμο αμφισβητώντας την πρωτοκαθεδρία της Σαουδικής Αραβίας.

Το πρόβλημα για τους Τούρκους είναι πως οι φιλοδοξίες τους δεν συμβαδίζουν με την οικονομική ισχύ που θα έπρεπε να έχουν για να τις υλοποιήσουν. Η σημερινή Τουρκία έχει ΑΕΠ λίγο επάνω από εκείνο της Ελβετίας των 8,5 εκατομμυρίων κατοίκων, μικρότερο από την Ολλανδία των 15 εκατομμυρίων, μόλις το 19% του ΑΕΠ της Γερμανίας που έχει σχεδόν ίδιο πληθυσμό με αυτή, και μόλις το 27% του ΑΕΠ της Γαλλίας.

Οι ένοπλες δυνάμεις της παρ’ ότι είναι ογκώδεις πάσχουν ακόμα από έλλειψη σύγχρονου υλικού ενώ και ποσοτικά (στον αεροναυτικό τομέα) δεν έχουν το μέγεθος που αντιστοιχεί σε μία περιφερειακή Δύναμη. Επομένως ούτε από οικονομική ούτε από στρατιωτική άποψη είναι έτοιμη η Τουρκία να πετύχει τον στόχο της, ελπίζει όμως ότι έχει μπει στην τροχιά που θα της επιτρέψει να το καταφέρει σε περίπου 50 χρόνια από σήμερα. 

Η μεγάλη απειλή για εμάς είναι το ότι η Τουρκία προχωρά με μεγάλη επιδεξιότητα προς την κατεύθυνση που έχει χαράξει, φροντίζοντας πάντα να καλύπτει τις ενέργειές της με μία επίφαση νομιμότητας. Ο Ερντογάν δεν είναι ούτε Σαντάμ ούτε Καντάφι και θα ήταν ολέθριο λάθος να τον υποτιμήσουμε και να τον κατατάξουμε σ’ αυτή την κατηγορία ηγετών. Η τουρκική διπλωματία είναι εξαιρετικά ικανή και η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει απομονωθεί διεθνώς για αυτά που πράττει, αλλά έχει και πολύ ισχυρή στήριξη από σημαντικούς συμμάχους – οι οποίοι, δυστυχώς, υποτίθεται πως είναι και δικοί μας σύμμαχοι.

Επιπλέον, πολλές φορές είναι η ίδια η Ελλάδα εκείνη που νομιμοποιεί με τη στάση της τις εξωφρενικές απαιτήσεις των Τούρκων, δεχόμενη να συζητήσει και να διαπραγματευτεί μαζί τους άνευ όρων και προϋποθέσεων, την ίδια ώρα που οι Τούρκοι προσβάλουν βάναυσα τον ελληνισμό. Έλληνες ευρωβουλευτές ήταν που ψήφισαν υπέρ της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης της Τουρκίας την επομένη της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, και ο Δένδιας ήταν που συμφώνησε να αρχίσουν διερευνητικές επαφές για διάλογο την ημέρα που οι Τούρκοι καταπατούσαν προκλητικά την κατεχόμενη Αμμόχωστο στην Κύπρο. 

Θέλει άραγε η Τουρκία να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ; Η απάντηση είναι «όχι στην παρούσα φάση» διότι ξέρει πως αν φύγει από το ΝΑΤΟ είναι ζήτημα χρόνου να υποστεί καταστροφική επίθεση από τη Ρωσία με την οποία ανέκαθεν είχε αντικρουόμενα στρατηγικά συμφέροντα – και δεν πρέπει να μας ξεγελά η ρωσοτουρκική λυκοφιλία των τελευταίων τριών χρόνων.

Η Τουρκία θα είναι έτοιμη να φύγει από το ΝΑΤΟ όταν αποκτήσει η ίδια πυρηνικά όπλα, οπότε θα έχει την απόλυτη στρατιωτική αποτροπή έναντι οποιουδήποτε αντιπάλου – συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας και του Ισραήλ. Η πικρή αλήθεια είναι πως με τη φόρα που έχει πάρει η Τουρκία ο μόνος τρόπος πλέον να σταματήσει να ασκεί ανελέητο bullying σε όλο τον περίγυρό της είναι να πάρει κάποια στιγμή ένα σκληρό στρατιωτικό μάθημα, να υποστεί ένα πολεμικό σοκ εκεί που δεν το περιμένει. Άλλος τρόπος τιθάσευσής της δεν υπάρχει.

Ούτε η κατρακύλα της τουρκικής λίρας ούτε οι υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής της ικανότητας μπορούν να την επηρεάσουν αποφασιστικά. Έχει αποδειχθεί διαχρονικά πως η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει καλά ο Τούρκος είναι η  γλώσσα της στρατιωτικής βίας, ενώ αντιθέτως εκλαμβάνει τη συγκαταβατικότητα ως αδυναμία.

Stirlitz

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή