Άρα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Και η υποκρισία  περισσεύει.

   Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

Στο bankingnews.gr  δημοσιεύτηκε στις 14.11.2020 ένα ανεπίγραφο άρθρο της Σύνταξης στο οποίο ο γράφων εκπλήσσεται καιν διερωτάται «Πώς εξηγείται ότι η Ελλάδα επί 50 ημέρες παρακολουθεί το Oruc Reis χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα», απαντώντας  ότι πρόκειται για «de facto αναγνώριση δικαιωμάτων στην Τουρκία», μια «πικρή αλήθεια» που «η ελληνική κυβέρνηση έχει υποχρέωση να πει στον ελληνικό λαό».

   Και όχι μόνο, γιατί ενώ πρώτα το Oruc Reis συνοδευόταν από πολεμικά πλοία για προστασία, τώρα έχει επέλθει μια βασική διαφορά και το τουρκικό ερευνητικό πλέει πια μόνο του, δηλαδή φτάσαμε στο σημείο σαν να λέμε πως δεν χρειάζεται πια προστασία επειδή δικαιωματικά βρίσκεται εκεί που βρίσκεται διότι βρίσκεται σε τουρκικά ύδατα, οπότε είναι μέσα στη «πάτρια» θάλασσα, όχι πια σε ξένα νερά, οπότε δεν χρειάζονται πολεμικά πλοία να το προστατεύουν!

  Κάτι που σημαίνει, συνεχίζει ο αρθρογράφος, πως η Ελλάδα «έχει ουσιαστικά αναγνωρίσει ότι η Τουρκία μπορεί να διεξάγει έρευνες» στη περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου, δηλαδή «στη θαλάσσια ελληνική δικαιοδοσία» και «να ερευνά την «ελληνική υφαλοκρηπίδα ανενόχλητη».

  Όχι μόνο. αλλά και στην εκτεταμένη  περιοχή δυνητικής ελληνικής δικαιοδοσίας ΑΟΖ που συνορεύει με την ΑΟΖ της Κύπρου.

   Συμπερασματικά ο αρθρογράφος δηλώνει την μόνη αλήθεια που υπάρχει, δηλαδή ότι «η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη όπου ένα ερευνητικό σκάφος άλλης χώρας διεξάγει έρευνες στις θάλασσές της και η ίδια δεν κάνει απολύτως τίποτα».

   Βεβαίως είναι εκ ολοκλήρου σωστά και δικαιολογημένα όσα λέει το άρθρο.

   Ως και ένας τυφλός θα έβλεπε πως η Ελλάδα δείχνει ολοκάθαρα ότι έχει παραιτηθεί παντελώς – ή μήπως οικειοθελώς η Ελλάδα θέλησε να ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥΝ!! –  από όλη εκείνη τη θαλάσσια περιοχή που ξεκινάει απ’ τον 28^ο μεσημβρινό και ανήκει στην ΑΟΖ της με τη Κύπρο.

   Δηλαδή, με λίγα λόγια, η Ελλάδα δεν θέλει να έχει καμία σχέση με την κυπριακή ΑΟΖ, τουτέστιν με την ίδια τη Κύπρο!

   Υπάρχει μια απόλυτη διακοπή, μια λύση διάρκειας της θαλάσσιας συνέχειας Ελλάδας-Κύπρου, ένα τεράστιο κενό που η Ελλάδα επίτηδες άφησε στα χέρια της Τουρκίας – τα γεγονότα είναι εκεί, μπροστά μας, κάτι που εκμεταλλεύεται στο έπακρον το Oruc Reis το οποίο ως τώρα,

   αντί να έχει εμποδιστεί απ’ την Ελλάδα που μας λέει (μήπως είμαστε χαζοί;)ότι εκείνη η περιοχή είναι δική της, «όργωσε» κανονικά και ανενόχλητα πάνω από 11.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα υφαλοκρηπίδας, δηλαδή πάνω από 2 φορές η Κρήτη,

   και η Ελλάδα αρκέστηκε – στη δική της υφαλοκρηπίδα, όπως διαλαλεί συνέχεια – να το παρακολουθεί από μακριά(!!!), μια άλλη στάχτη στα μάτια και μια άλλη ηλιθιότητα.

   Ας έρθουμε όμως στο δια ταύτα.

   Ερωτώ τον οδυνηρά έκπληκτο συγγραφέα του κειμένου, και ερωτώ τους πάντες:

   κατά τη γνώμη σας τί σκέφτεστε; ποια είναι η ελληνική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο;

   Από πού ξεκινάει και ως πού φτάνει η ελληνική υφαλοκρηπίδα;

   Και ακόμη ερωτώ: ποια είναι η ΑΟΖ της Ελλάδας στο Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο;

   Από πού ξεκινάει και ως πού φτάνει η ελληνική ΑΟΖ;

   Ποιος  μπορεί να μας το πει και να μας το δείξει έμπρακτα; Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μας δείξει ποια είναι διεθνώς η ελληνική ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα;

   Δεν υπάρχει κανείς! Φυσικά και αυτονόητα δεν υπάρχει γιατί ποτέ η Ελλάδα δεν μερίμνησε να συντάξει χάρτη ή χάρτες της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας της, που ή ίδια να θεωρεί ότι είναι εθνικά δική της, και να τους έχει δημοσιοποιήσει στον ΟΗΕ,

   αντιθέτως με τη Τουρκία που μας φλόμωσε με τους χάρτες της,  έστω κι αν αυτοί όλοι, όπως γνωρίζουμε και θά ‘πρεπε να γνωρίζουμε, εκτός από τελείως παράνομοι, διότι δεν συμβαδίζουν με τους χάρτες ΑΟΖ (και επομένως και υφαλοκρηπίδας) που προκύπτουν από τη  εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης για το Δίκειο της Θάλασσας (UNCLOS),

   είναι και εκτός πάσης λογικής, εξωφρενικοί, με βάση μια αλλοπρόσαλλης τουρκικής εφεύρεσης αντίληψη των γεωγραφικών καταστάσεων και ερμηνεία των διεθνών κανόνων.

   Όσο για την ελληνική ΑΟΖ, η Ελλάδα ποτέ δεν παρουσίασε κάποιον, δικής της κατασκευής,  χάρτη της συνολικής ΑΟΖ της Ιονίου-Μεσογείου-Αιγαίου με σχετική δήλωση κυριότητας κατατεθειμένη στον ΟΗΕ.

   Ουσιαστικά η ΑΟΖ της Ελλάδας δεν προκύπτει από κανένα έντυπο ελληνικής προέλευσης, αν και προ καιρού βρίσκεται καθαρά μέσα στους χάρτες ΑΟΖ της ΕΕ για ολόκληρη την Ένωση, αλλά και σε άλλους διάφορους χάρτες τους οποίους ουδέποτε η Ελλάδα δεν αξιοποίησε!

   Οπότε, με βάση ό, τι διεθνώς ισχύει, η Ελλάδα, μη έχοντας ποτέ οριοθετήσει ΑΟΖ,  δεν διαθέτει ΑΟΖ σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο!!

   Όσο και να «κουνιόμαστε», αυτό δεν προκύπτει από κανένα ελληνικό γραπτό τεκμήριο.

   Τώρα μόλις, το 2020, μετά από «κόπους» δεκαετιών, διαθέτει μια κουτσουρεμένη ΑΟΖ στο Ιόνιο με Ιταλία και μισή ΑΟΖ με Αίγυπτο σε Μεσόγειο, αμφότερες πουλημένες.

   Από κει και πέρα η Ελλάδα αλλού δεν διαθέτει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, επίσημα και διεθνώς δηλωμένες!!

   Το μόνο που διαθέτει είναι μια αιγιαλίτιδα ζώνη 6 ν.μ. και μια εναέρια ζώνη 10 ν.μ., μια τελείως βλακώδης διαφοροποίηση που επιπρόσθετα δυσχεραίνει αφάνταστα και δεν ευνοεί καθόλου τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

   Υπάρχει ένας παλιός νόμος (του 1913 και του 1931) που ορίζει τα ελληνικά χωρικά ύδατα στα 10 ν.μ. για «αστυνομία και αεροπορία» του χώρου.

   Εάν, πάντως, τα 10 ν.μ. σχετίζονται με καταστάσεις πολέμου, ασφαλώς είναι απόλυτα  επίκαιρα διότι  οι σημερινές  συμπεριφορές της Τουρκίας τίποτα άλλο δεν προϊδεάζουν παρά μια σιωπηρή, γενικευμένη εμπόλεμη κατάσταση όπου καθαρές είναι οι εχθρικές επιθετικές τουρκικές ενέργειες.

   Επομένως οι Έλληνες, όσο και αν αυτό τους φαίνεται σκληρό, άδικο και ακαταλαβίστικο. δεν έχουν κανένα δικαίωμα να «χτυπιούνται» και να «νταλαβερίζονται» με καμία δήθεν δική τους υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στο Αιγαίο, ενώ στη Μεσόγειο πρέπει να αρκούνται σε μια μικρή λωρίδα θάλασσας από τον 25^ο ως τον 28^ο μεσημβρινό της ΑΟΖ με Αίγυπτο.

   Όλη η άλλη θάλασσα, από Χαλκιδική ως νότια των Κυκλάδων και από Ρόδο και 28^ο μεσημβρινό ανατολικά ως τη Κύπρο, είναι διεθνή ύδατα, θάλασσα κανενός, όπου όλοι μπορούν να κάνουν ό, τι θέλουν ως ενέργειες οικονομικού περιεχομένου, αλλά και να λένε ότι είναι δική τους!, όπως κάνουν τώρα οι Τούρκοι.

   Η Ελλάδα δεν έχει κανένα δικαίωμα να επεμβαίνει, να εμποδίζει, να χτυπάει, να διώχνει. Όπως όντως έκανε ως τώρα και κάνει!

   Το ότι έρχονται όλοι αυτοί οι Έλληνες πολιτικοί και παραπολιτικοί, αρχίζοντας από τον πρωθυπουργό έως τον πιο μηδαμινό υπουργό, βουλευτή, σύμβουλο και άλλουα παρατρεχάμενους

   και με ύφος δέκα παπαγάλων, νομίζοντας πως δεν καταλαβαίνουμε από εγκληματική υποκρισία και ψευτιά, με στόμφο δηλώνουν τα διάφορα παραπλανητικά και περιπαικτικά: «το τάδε τουρκικό πλοίο είναι μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα», «η τάδε θαλάσσια ζώνη  είναι ελληνική υφαλοκρηπίδα και οι Τούρκοι την παραβιάζουν», «το τάδε Oruc Reis ή ό, τι άλλο κάνει έρευνες μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα», και χίλιες άλλες ίδιες δήθεν εντυπωσιακές, ενφατικές κορώνες –

   είναι ό, τι πιο πλαστό θα μπορούσαν να πουν για να εξαπατήσουν τον κόσμο, ό,τι πιο κοροϊδευτικό των Ελλήνων πολιτών, ό, τι πιο υποκριτικό θα μπορούσαν να παραμυθιάσουν,

   και, ειλικρινά, πρέπει να το ξέρουν πολύ καλά και οι ίδιοι, κανονικά.

    Και τότε  ακριβώς εδώ βρίσκεται το έγκλημα ενάντια στον ελληνικό λαό, η τραγική φάρσα που οι «πολιτικοί» παίζουν εις βάρος των Ελλήνων, σαν  αυτοί οι ίδιοι να μην είναι Έλληνες, αλλά ξένοι εχθροί που συνειδητά εμπαίζουν και ψεύδονται.    

   Έτσι, όλος αυτός ο διασυρμός των πάντων γίνεται πολύ απλά γιατί αυτοί οι «πολιτικοί» γνωρίζουν άριστα, καλύτερα από οιονδήποτε, ότι όλα εκείνα που λένε δήθεν για ελληνική υφαλοκρηπίδα ή ελληνική ΑΟΖ είναι αρλούμπες, είναι οδυνηρή στάχτη στα μάτια, είναι δυστυχώς έμμεση ελληνική επιβεβαίωση, ως και δικαίωση(!) των τουρκικών δηλώσεων και δογμάτων ιδιοκτησίας της θάλασσας(!!),

   το ξέρουν πολύ καλά, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι χωρίς καμία διεθνή οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ  που να εμφαίνεται καθαρά πάνω σε επίσημους ελληνικούς χάρτες,

   όλα τα, περί αντιθέτου, λόγια τους είναι κουραφέξαλα, εμπαιγμός όλων των Ελλήνων και αχρείαστο δώρο στη Τουρκία!!

   Μη παίζουμε με τα λόγια.

   Δεν ξέρω αν κάποιος επεσήμανε ότι οι Τούρκοι σχεδόν δε μιλούν πια τια το τουρκο-λιβυκό σύμφωνο/ΑΟΖ από τότε που η Ελλάδα, νόμιμα, όρισε την, έστω και κουτσουρεμένη, ΑΟΖ της με την Αίγυπτο.

   Δυο τινά έχουν συμβεί: 1) μετά την ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου, οι Τούρκοι έχουν σχεδόν ξεχάσει την συμφωνία τους με τον ας-Σαράτζ, και 2) από τότε οι Τούρκοι έριξαν «όλο το βάρος» τους στη θαλάσσια περιοχή της εν δυνάμει ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου, με κάποιες παράλληλες κινήση\εις προς το Καστελλόριζο.

   Η έστω και «αποδεκατισμένη» ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου, με την καθ’ όλα νόμιμη συμφωνία της βάση της UNCLOS, επισκίασε και εξουδετέρωσε το τουρκο-λιβυκό έκτρωμα, στη πράξη, ό, τι  και να λέει ο Ερντογάν.

   Και αυτό φαίνεται άμεσα  στο γεγονός ότι οι Τούρκοι όλες τις «έρευνες» που έκαναν ως τώρα σε «ελληνικές θλασσες», ήταν έρευνες σε θάλασσες ελεύθερες από διεθνείς συμφωνίες, που ήταν και είναι διεθνή ύδατα,

   ενώ ευλαβικά τηρούν την οριοθετική γραμμή του 28^ου μεσημβρινού (κάτι λιγότερο από 28^ο στη πραγματικότητα) που υποδηλώνει την καθόλα νόμιμη ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου.

   Κανείς Τούρκος και ποτέ δεν έχει εισβάλλει δυτικά του 28^ου μεσημβρινού!

   Κάτι που σημαίνει πως ο Τούρκος αναγκαστικά σέβεται την UNCLOS και τα όρια που αυτή σηματοδοτεί στη θάλασσα, διότι καταλαβαίνει πως η παραβίαση του διεθνούς νόμιμου ορίου  μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου δεν δικαιολογείται με τίποτα και μπορεί να έχει σοβαρές δυσμενείς επιπτώσεις.

   Και τώρα ούτε καν του περνάει απ’ το μυαλό να πάει να κάνει «έρευνες» στο «κομμάτι» του παράνομου τουρκο-λιβυκού συμφώνου που «σκεπάστηκε» νόμιμα από την ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου!

   Πέρα όμως του 28^ου μεσημβρινού οργιάζει ο Τούρκος και, κατά τη γνώμη του, με το δίκιο του, μιας και πέρα, ανατολικά, του 28^ου μεσημβρινού η Ελλάδα., η Αίγυπτος, η Κύπρος δεν οριοθέτησαν ΤΙΠΟΤΑ βάση διεθνών κανόνων(UNCLOS)!!

   Και σε μια θάλασσα που είναι «διεθνή ύδατα» κανείς δεν έχει κανένα μονοπώλιο διάβασης, εξερεύνησης, εκμετάλλευσης.

   Προσοχή όμως! Σ ‘ αυτόν τον «ελεύθερο χώρο», όπου κανένας δεν μπορεί να πει πως διατηρεί δικαιώματα ιδιοκτησίας, η μακροχρόνια «χρήση» δίχως καμία έμπρακτη αμφισβήτηση από κάποια χώρα μπορεί να μεταβληθεί σε  «χρησικτησία», μπορεί να γίνει «τετελεσμένη παρουσία», ως και «τετελεσμένη ιδιοκτησία»!!,

   εφόσον κανένας άλλος δεν αντιτίθεται με νόμιμες οριοθετήσεις προσκομίζοντας τίτλους κυριαρχίας/ιδιοκτησίας τους οποίους εγκρίνει το διεθνές δίκαιο βάση των οποίων αυτοί μπορούν και να εφαρμοστούν – και όποιος το εμποδίζει ή παραβιάζει, παρανομεί.

   Η Ελλάδα έως σήμερα δεν έκανε καμία κίνηση σε αυτή τη κατεύθυνση, μάλλον υπακούοντας σε «κάποιον».

   Αντιθέτως, εγκατέλειψε ολωσδιόλου τη περιοχή αφήνοντας τη Τουρκία να την «χτενίσει» και να την διερευνήσει τελείως ελεύθερα.

   Σκέτες μπούρδες λοιπόν είναι οι λεονταρισμοί πρωθυπουργού, ΥΠΕΞ και όποιων άλλων κυβερνητικών ή μη που μιλούν για μια ανύπαρκτη στα χαρτιά, και στα διεθνή κιτάπια ελληνική υφαλοκρηπίδα και ελληνική ΑΟΖ,

   και καταγγέλλουν ότι παραβιάζεται από τη Τουρκία, όταν αυτοί οι ίδιοι πρωθυπουργοί, ΥΠΕΞ και άλλοι κυβερνητικοί με εγκληματική υποκρισία δεν έκαναν ποτέ και δεν κάνουν απολύτως ποτέ τίποτα για να νομιμοποιήσουν διεθνώς (UNCLOS) την ελληνική κυριαρχία, δηλαδή την ελληνική υφαλοκρηπίδα και ελληνική ΑΟΖ,

   δηλαδή  με λίγα λόγια δεν οριοθέτησαν ελληνικά τίποτα!

   Έτσι λοιπόν, η συνέπεια  της κακουργηματικής ελληνικής αδράνειας στη ΜΗ διεθνή ελληνοποίηση των θαλάσσιων περιοχών αντιστοιχούντων στην ελληνική ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας

   μας έφερε στο άκρως δυσάρεστο σημείο η Τουρκία να νοιώθει ότι de facto και σιωπηρώς σε εκείνες τις περιοχές αναγνωρίζονται τουρκικά δικαιώματα κυριαρχίας,

   αφού κανένας άλλος δεν τα διεκδικεί με πράξεις διεθνούς νομικού περιεχομένου!!

   Πώς μπορούμε να λέμε, μέσα στην Ελλάδα αλλά και προς το εξωτερικό, ότι «αυτό» ή «εκείνο» μας ανήκουν όταν τόσο πολύ φοβόμαστε μη και κάποιος «γνωστός μας» φίλος μας κάνει «ντά», ώστε ανενδοίαστα παραιτούμαστε από οποιαδήποτε πράξη ελληνικής νομιμοποίησης «αυτού» ή «εκείνου» που λέμε ότι είναι δικά μας;;!!

   Και, αλήθεια. ναι, η υφαλοκρηπίδα μπορεί να θεωρηθεί ipso jure και de facto ανήκουσα σε ένα κράτος, είναι εκεί από μόνη της, ως ύπαρξη, μόνο ως ύπαρξη γενικά και απροσδιόριστα. 

   Στη πράξη όμως «εφαρμογής» της η υφαλοκρηπίδα δεν είναι κάτι που δεν έχει όρια. Τίποτα δεν υπάρχει πάνω στον πλανήτη που να μην έχει όρια.

   Έχει όρια, και πώς, και το κράτος που ενδιαφέρεται για την υφαλοκρηπίδα του και θέλει να την εκμεταλλευτεί οικονομικά δεν αρκεί να λέει: «αυτή ή εκείνη η υφαλοκρηπίδα είναι δική μου», ενώ η άλλη παραπέρα δεν είναι!

   Πρέπει να την ορίσει, με χάρτες και σημεία και αριθμούς – και εάν κάποιο άλλο κράτος έχει αντιρρήσεις διότι, κατά την άποψή του, ζημιώνεται, εκεί είναι το διεθνές δικαστήριο για να «ξεδιαλύνει» τη κατάσταση.

   Όλων των παραπάνω δοθέντων, λοιπόν, τί κάνουμε τώρα;

   Η ελληνική κυβέρνηση την θέτει αυτή την ερώτηση ή όχι;

   Κι αν την θέτει, τί απαντάει; Γιατί η απάντησή της θα καθορίσει το μέλλον της ίδιας της ελληνικής κυριαρχίας ή μη κυριαρχίας και τα όρια της,

   το μέλλον της ελληνικής ύπαρξης ή μη ύπαρξης στο Αιγαίο και, πιο νότια, στη θάλασσα με τη Κύπρο.

   Μέσα σε αυτό το γενικό στρατηγικό πλαίσιο τίθεται και η ναυτική παρουσία της Ελλάδας. 

   Αν η Ελλάδα δεν ενδιαφέρεται να έχει στη διάθεσή της πολεμικά πλοία με ΑΜΥΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ (γαλλικά Belharra, αμερικανικά Arleigh Burke ή και γαλλο-ιταλικά  FREMM),

   όπως δυστυχώς μας δείχνουν οι συμπεριφορές απρονόητων ναυάρχων και πολιτικών αφεντικών τους,

   διότι μόνο με πλοία αυτού του είδους η Ελλάδα μπορεί να υπερασπίζεται την ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα της στο Αιγαίο και στα νερά με τη Κύπρο,

   τότε σημαίνει πως οι Έλληνες κυβερνώντες – και είναι κάτι που δεν τολμούν να το πουν ανοιχτά στους πολίτες τους –

   ύπουλα και σιωπηρά αποφάσισαν – ή και «άλλοι» τους αποφάσισαν και αυτοί το έκαναν αμέσως δεκτό – να αρνηθούν το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, τη περιοχή νότιο-ανατολικά της Ρόδου και όλη τη περιοχή Ελλάδας-Κύπρου.

   Και σημαίνει επίσης πως αποφάσισαν να αρνηθούν σχεδόν ολόκληρο το Αιγαίο,

   διότι η άρνηση επέκτασης των χωρικών υδάτων από τα 6 ν.μ. στα 10 ή στα 12 ν.μ. αυτό ακριβώς σημαίνει: εγκατάλειψη ή άρνηση του Αιγαίου!!

   Και αν αυτό το συνδυάσουμε με το φλερτ των κυβερνώντων, υπό τη τραγική επιρροή συμβούλων ανάξιων να ονομάζονται Έλληνες, με τις τουρκικές επιδιώξεις «συνδιαχείρισης» ή «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου,

   κάτι απολύτως θανάσιμο για την Ελλάδα,

   που τίποτα άλλο δεν είναι παρά παραχώρηση του Αιγαίου στους Τούρκους και απόλυτη απομόνωση όλων των ελληνικών ανατολικών νησιών, μετά την εγκατάλειψη της Κύπρου

   και την οριστική ματαίωση της σύνδεσης ΑΟΖ Ελλάδας με Κύπρο, μια μοναδική ΑΟΖ που κόβει τα πόδια των Τούρκων,

   (το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό οι Έλληνες πολίτες;;),

   τότε πάει να πει πως η Ελλάδα είναι χαμένη από πρώτο χέρι, τίποτα δεν τη σώζει.

   Και  τότε, εκτός όλων των άλλων που είπαμε ως εδώ, μέσα στον γενικό χαμό των ελληνικών προοπτικών,  εκείνη που θα χάσει περισσότερο, και σε βάθος χρόνου, θα είναι η μελλοντική ύπαρξή της Ελλάδας, θα είναι δηλαδή η νεολαία της που θα μετατραπεί  στο μεγάλο εξιλαστήριο θύμα της ελληνικής κυβέρνησης μέσα ενός άλλου τρομερά απειλητικού «νεωτερισμού»(!):

   μέσα στις εξοντωτικές δημογραφικές δαγκάνες του εξωφρενικού και καταλυτικού «πολυπολιτισμικού δόγματος» που με επιμονή και κυνισμό πρεσβεύει ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προς διάλυση της ελληνικής χώρας του.

   Γεωγραφικά, οικονομικά, πληθυσμιακά οι αλλοδαπές και ημεδαπές επιθέσεις στον Ελληνισμό είναι παρούσες δαμόκλειες σπάθες. 

                                                                 Κρεσέντσιο  Σαντζίλιο

                                                                         Ελληνιστής

ΥΓ. 1. Σκέφθηκε κανείς τί μπορεί να σημαίνουν δυο καταστάσεις που οι Τούρκοι πολύ πρόσφατα δημιούργησαν και αφορούν το τόξο Έβρος-Σαμοθράκη-Λήμνος-Λέσβος ως Σάμο;

Ξαφνικά οι Τούρκοι άρχισαν να κατηγορούν την Ελλάδα ακριβώς για ό, τι της κάνουν οι ίδιοι, δηλαδή για παραβιάσεις συνόρων, παραβιάσεις σρατιωτικοποιήσεων και «παράνομων κινήσεων»(!) ελληνικών πολεμικών πλοίων, με ιδιαίτερη λεκτική επιθετικότητα, ενώ απ’ την άλλη ενισχύθηκε η τουρκική 4^η Στρατιά στην Ανατολική Θράκη με την 41^η Ταξιαρχία Καταδρομών, 8.000 άνδρες με «ειδικό» πολεμικό υλικό.

Μήπως ετοιμάζουν κάποιο θερμό επεισόδιο-παγίδα ώστε να φανεί πως η Ελλάδα είναι εκείνη που επιτίθεται και η καημένη η Τουρκία αναγκάζεται να αμυνθεί;!

Δηλαδή μια αντιστροφή των όρων; Το καταλαβαίνουν πρωθυπουργός και ελληνικά επιτελεία ή άλλα τους συμβουλεύουν οι «γνωστοί» φιλότουρκοι;

ΥΓ. 2. Ακούσαμε πάλι τον κ. Μητσοτάκη να μιλάει για «διαφορές» μεταξύ Ελλάδα και Τουρκίας που «λύνονται» στο διεθνές δικαστήριο.

Για ποιες ελληνο-τουρκικές «διαφορές» μας παραμυθιάζει πάλι ο κύριος πρωθυπουργός αφού όλοι τους στην ελληνική κυβέρνηση λένε ότι η μοναδική διαφορά Ελλάδας –Τουρκίας είναι η υφαλοκρηπίδα;!

Πότε θα πάψουμε να «κοροϊδευόμαστε» με τα λόγια; Ποιες είναι τώρα αυτές οι «διαφορές»; Να τις ακούσουμε, με καθαρές κουβέντες,  για να δούμε αν τις εγκρίνουμε ή όχι!

ΥΓ. 3. Στις 20.12.2019 ο Αλέξανδρος Ασωνίτης στο slpress.gr δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο: «Η Ελλάδα διολισθαίνει σε κράτος περιορισμένης κυριαρχίας».

Ένα χρόνο μετά μπορούμε να πούμε πως φτάσαμε αισίως πολύ κοντά στο σχήμα ενός ελληνικού κράτους με σχεδόν μηδαμινή κυριαρχία, όχι πολύ μακριά από το να καταποντιστεί σε κράτος-λούμπεν, εσωτερικά καταρρακωμένο, εξωτερικά  ανύπαρκτης κυριαρχίας σε όλες τις εκφάνσεις και σχέσεις.

Θα λέγαμε: «Ο θεός βοηθός», αλλά μη μπλέκουμε τον θεό στον κόπρο των ανθρώπων. Αυτοί ας όψονται!

            …………………………………………………………………………………