Άμυνα
Η Παναγία στο κοινοβούλιο και οι αντιρρησίες συνείδησης της ελληνικότητας
Η επίθεση στα πολιτιστικά σύμβολα του ελληνισμού είναι επίθεση στην δημοκρατία
Του Γιώργου Ρακκά
Σφοδρή ήταν η αντίδραση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργού Παιδείας, Νίκου Φίλη, για την προβολή της εικόνας της Παναγίας στο κτήριο της Βουλής την ημέρα της εορτής των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε για την ανάγκη ουδετερόθρησκου κράτους, και αναφέρθηκε στο πάγιο αίτημα του “προοδευτικού χώρου”, για τον χωρισμό Κράτους-Εκκλησίας. Ακόμα παραπέρα, η άποψη που πρεσβεύει υποστηρίζει ότι η ολοκλήρωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, προϋποθέτει πέραν της αποθρησκειοποίησης, και την αποεθνικοποίηση της Πολιτείας.
Η αντίληψή του αυτή, δεν περιορίζεται στην αριστερά του πολιτικού φάσματος. Είναι κοινή σε ένα πολύ ευρύτερο ρεύμα που διαπερνάει τον φιλελευθερισμό, τον νεοφιλελευθερισμό, και την σοσιαλδημοκρατία, και το οποίο συστήνει ένα υποτιθέμενο προοδευτικό μέτωπο. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται μια θέση εξαιρετικά αυτοαναιρούμενη. Γιατί για την Ελλάδα, προϋπόθεση της ολοκλήρωσης της δημοκρατίας, αλλά και του εκσυγχρονισμού του κράτους και των θεσμών είναι να συμβεί το αντίθετο.
Γιατί οι Έλληνες επαναστάτησαν το 1821 διεκδικώντας μια Ελεύθερη Ελληνική, Χριστιανική Πολιτεία;
Υπάρχει ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης που είναι εύκολο να το διατρέξουμε: Για να πηγάζει η εξουσία από την λαϊκή εντολή, οι θεσμοί που καλούνται να την υπηρετήσουν οφείλουν να αντικατοπτρίζουν την θρησκευτική και την ιστορική συνείδηση που καθιστά τον λαό αυτόν αυθύπαρκτο συλλογικό υποκείμενο. Αυτή η διάσταση, ενυπάρχει σε όλα τα ελληνικά Συντάγματα, αρχής γενομένης από εκείνο του Ρήγα, και βέβαια, της Επανάστασης του 1821.
Σε όλα τα παραπάνω συνταγματικά εγχειρήματα, ο ελληνικός χαρακτήρας του κράτους και το χριστιανικό του υπόβαθρο, ήταν κάτι παραπάνω από σαφής. Λειτουργούσε δε, σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο από την ανεξιθρησκεία, και την πολυεθνοτική συνύπαρξη που προβλέπονταν εντός της επικράτειας. Με λίγα λόγια, το κράτος ήταν ελληνικό και χριστιανικό γιατί συνιστούσε φορέα ενός συγκεκριμένου πολιτισμού, και της συνέχειάς του μέσα στον χρόνο. Ως ελληνικό και χριστιανικό κράτος, με τις αξίες που φέρουν εντός τους ετούτοι οι προσδιορισμοί, εισηγείται την ανεξιθρησκεία και την πολυεθνική ανεκτικότητα. Έτερον εκάτερον.
Η επιμονή στη θρησκευτική διάσταση, έχει φυσικά ιστορικές ρίζες: Η οθωμανοκρατία εξέφραζε την κατοχή μιας ξένης θρησκείας και ενός ξένου πολιτισμού. Η χειραφέτηση από αυτήν εκφραζόταν κατ’ εξοχήν στο θρησκευτικό πεδίο. Φυσικά, με την θρησκευτική διάσταση διαπλέκεται στενά και η γεωπολιτική: Η οθωμανοκρατία σηματοδοτούσε την επέκταση της ισλαμικής Ανατολής σε βάρος της ελληνικής, χριστιανικής Δύσης. Η αποκατάσταση του Χριστιανισμού, ήταν συνάμα και αποκατάσταση του ιστορικού ορίου ανάμεσα στην ανατολική εκδοχή του δεσποτισμού, και στην ελληνική έκφραση της ελευθερίας. Περιεχόμενο, που αφορά εν τέλει όλες τις συγκρούσεις που θα δώσει ο ελληνισμός με τις εξ ανατολών δυνάμεις, στην αρχαιότητα, τον μεσαίωνα και την αυγή των νεώτερων χρόνων.
Υπό αυτήν την έννοια αποθρησκειοποιημένο, και αποεθνικοποιημένο κράτος είναι ένα κράτος ενάντια στο ιστορικό βίωμα του συγκεκριμένου έθνους και ενάντια στη συνείδηση που σφυρηλάτησε μέσω αυτού. Ας μην ξεχνάμε ότι μέσα στην Τουρκοκρατία το συνέχειν των υπόδουλων στους Οθωμανούς Ελλήνων, υπήρξε ταυτοτικό –δηλαδή πολιτισμικό– και όχι πολιτειακό, και παράλληλα έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε το πολιτισμικά αλλότριο κράτος ως εχθρικό, κατακτητικό κράτος.
Το πρόβλημα μεταξύ ισότητας και ελευθερίας, πολιτείας και κοινωνίας
Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται ένα βαθύτερο πρόβλημα. Ο δυτικοευρωπαϊκός φιλελευθερισμός, δένει την ελευθερία πάνω στο άτομο, και επιφυλάσσει στο κράτος τον ρόλο του ουδέτερου ρυθμιστή μεταξύ των ατομικών ελευθεριών. Το κράτος εκεί οφείλει να είναι ‘ξένο’, δηλαδή, ουδέτερο ως προς τα άτομα που διαφεντεύει, ώστε δίκαια να ρυθμίζει τον βαθμό δικαιοδοσίας της ελευθερίας τους.
Στην Ελλάδα, αντίθετα, υπάρχει η κοινοτική παράδοση της ελευθερίας, όπου αυτή βιώνεται στη σχέση του ατόμου με την κοινότητα. Για την ελληνική πολιτισμική σφαίρα, η αυτοπραγμάτωση επιτυγχάνεται την στιγμή της ηρωικής θυσίας του ατόμου χάριν της συλλογικής μας σωτηρίας και ελευθερίας. Είναι το πρότυπο του «αγίου» που ρυθμίζει την ελληνική εκδοχή της ελευθερίας, και όχι εκείνο του «μοναχικού λύκου» το οποίο πραγματεύεται ο Χομπς.
Αυτό σημαίνει ότι το κράτος, και οι θεσμοί οφείλουν να είναι πολιτισμικά φορτισμένοι, για να παρακινούν την κοινωνία σε ταύτιση μαζί τους. Αν δεν είναι, δεν υφίσταται κοινωνικό συμβόλαιο, και διολισθαίνουμε στον μηδενισμό με τον οποίο χαρακτηρίζεται η σχέση του νεοέλληνα με το κράτος και την κοινωνία του. Με λίγα λόγια, ο ‘ελληνικός φιλελευθερισμός’, δηλαδή η πολιτειολογία που προέκυψε ιστορικά μέσω των αγώνων που πραγματοποίησαν οι Έλληνες για την ελευθερία, έχει ως σημείο αφετηρίας και αναφοράς το άτομο μέσα στην κοινότητα, και όχι έξω από αυτήν –θεός ή τέρας κατά τον Αριστοτέλη όποιος ζει εκτός της πολιτικής κοινωνίας.
Με το να αρνούμαστε αυτήν την πραγματικότητα, και να την υποκαθιστούμε με τον δυτικοευρωπαϊκό (υπερ)φιλελευθερισμό, ουσιαστικά εισάγουμε στην Ελλάδα ένα πρόβλημα.
Ο ψευδεπίγραφος εκσυγχρονισμός του Κ. Σημίτη
Αγγίζουμε εδώ, τον πραγματικό λόγο αποτυχίας του πρόσφατου εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος που συνδέθηκε με τον Κώστα Σημίτη. Στα χρόνια των μνημονίων, και εξαιτίας της χρεοκοπίας, επικράτησε σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης να θεωρεί ότι για την ελληνική κατάρρευση ευθύνεται η διεθνής στρατηγική που η χώρα ακολούθησε τις τελευταίες δεκαετίες. Η σχέση μας με την Ευρώπη κρίθηκε υπαίτια για την κατάρρευση, και όχι ο τρόπος που καταναλώσαμε αυτήν την σχέση στο εσωτερικό μας.
Το πρόβλημα, ωστόσο, με τον εκσυγχρονισμό του Κωνσταντίνου Σημίτη ήταν η ψευδεπίγραφη και παρασιτική του διάσταση. Όταν συγκρούεται κανείς με την Εκκλησία για τον χριστιανικό χαρακτήρα της Ελλάδας, επί της ουσίας λέει στην κοινωνία ότι το κράτος πλέον δεν της ανήκει. Γίνεται όμως, να θέλεις να εκσυγχρονίσεις μια χώρα, και ταυτόχρονα, να δημιουργείς χάσμα και αποσύνδεση μεταξύ κράτους και κοινωνίας;
Εν τέλει ο εθνομηδενιστικός εκσυγχρονισμός, αφού υπονόμευσε το αξιακό, πολιτισμικό, και εθνικό πλέγμα ταύτισης κοινωνίας-πολιτείας έπρεπε με κάτι να το υποκαταστήσει. Δεν νοείται διακυβέρνηση δίχως την ύπαρξη στοιχειωδών σημείων επαφής των «από πάνω» με τους «από κάτω». Το νέο κοινωνικό συμβόλαιο αφορούσε στον… παρασιτισμό, το ‘μπραζιλέρο’ στην οικονομία, τον «κύριο εισαγόμενο», την ‘μεσανατολικοποίηση’ της χώρας προς αναζήτηση φθηνής και ευκαιριακής εργατικής δύναμης για το χωράφι, την οικοδομή, την εστίαση κ.ο.κ. Έτσι, ο εκσυγχρονισμός συνδέθηκε με την υποχώρηση, την οπισθοδρόμηση στη βιωσιμότητα της χώρας, και οδηγηθήκαμε με αρκετή ταχύτητα προς την κατάρρευση του 2009.
Δημοκρατικό κράτος = ελληνικό κράτος με ορθόδοξο υπόβαθρο
Μετά από αυτήν την πικρή εμπειρία, που ακόμα μας ταλανίζει ποικιλοτρόπως στην αυγή της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, οφείλουμε να συμβάλλουμε σε μια ριζική αναθεώρηση του τρόπου που βλέπουμε τα πράγματα. Οι απόψεις του Νίκου Φίλη, που στο συγκεκριμένο εκφράζει αυτά που επίσης πρεσβεύουν και δεν θέλουν να ομολογήσουν δημόσια και τμήματα της κυβέρνησης, του ΚΙΝΑΛ, της πανεπιστημιακής και πνευματικής τάξης της χώρας, είναι κατ’ εξοχήν παρωχημένες απόψεις.
Αντίθετα, από την ελληνική εμπειρία του 20ου αιώνα, γνωρίζουμε κυρίως δύο πράγματα, που διαπλέκονται στενά μεταξύ τους: Πρώτον, ότι η εθνική ολοκλήρωση προϋποθέτει την δημοκρατία, διότι μόνον αυτή εγγυάται την ισότιμη ένταξη όλων των μελών του έθνους στην πολιτική του συγκρότηση. Δεύτερον, ότι η δημοκρατική ολοκλήρωση προϋποθέτει το έθνος, και ότι άρα το κράτος οφείλει να είναι φορτισμένο με την ιστορική μνήμη, το θρησκευτικό υπόβαθρο, τον πολιτισμό της κοινωνίας που καλείται να κυβερνήσει, διότι μόνον έτσι θα καταστεί αυθεντική προέκταση της ύπαρξής της.
Και φυσικά, αυτή η βασική προϋπόθεση δεν αντιβαίνει στην ανεξιθρησκία, ή την αποδοχή του «άλλου», αλλά την ενσωματώνει. Όπως καθιστά εφικτό και τον διοικητικό διαχωρισμό του Κράτους και της Εκκλησίας, διότι πλέον αφού το κράτος θα εκφράζει και δεν θα αποπέμπει την ελληνικότητα, δεν θα υπάρχει ανάγκη για την Εκκλησία να εισέρχεται σε αυτό το πεδίο, κάτι που θα της επιτρέψει από την πλευρά της να επιστρέψει στο κύριο κομμάτι του έργου της που είναι πνευματικό.
Εν τέλει, το να προβάλει ανοιχτά το ελληνικό κράτος τα σύμβολα της συνέχειας το Ελληνισμού, από τον Παρθενώνα, μέχρι την Αγία Σοφία, και την Παναγία – προστάτιδα των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι ζήτημα αυτοκυβέρνησης και όχι ‘θεοκρατίας’. Στην αυτοκυβέρνηση επιτίθεται ο Νίκος Φίλης, όταν διαρρηγνύει τα ιμάτιά του γι’ αυτές τις εικόνες, και όχι σε κάποιον υποτιθέμενο «σκοταδισμό»…
Δημοσιεύθηκε στο Άρδην
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας