Ακολουθήστε μας

Διεθνή

O Ερντογάν ψάχνει απεγνωσμένα «κατάκτηση» στην κατεχόμενη Κύπρο

Δημοσιεύτηκε στις

BIROL BEBEK VIA GETTY IMAGES
Σε έρευνα που αναρτήθηκε στην Cumhuriyet, το 53,1% δηλώνει πως τα οικονομικά του χειροτέρευσαν σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Οι νεο-οθωμανικές φαντασιώσεις των παντουρκιστών της Άγκυρας μετακόμισαν στην μαρτυρική Κύπρο με αφορμή την επέτειο ανακήρυξης ψευδοκράτους ανδρείκελων στις 15 Νοεμβρίου 1983.

Ο προβληματικός «κατακτητής» (Ρ.Τ. Ερντογάν), έχοντας δίπλα του το φασιστικό δεκανίκι που τον στηρίζει στην εξουσία (Ντεβλέτ Μπαχτσελή), έφθασαν στο κατεχόμενο τμήμα της μαρτυρικής Κύπρου για να παραβρεθούν στην επίδειξη μιας καλά προετοιμασμένης (κιτς) φιέστας με προκλητικήπεριφρόνηση όλων των σχετικών αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών τις οποίες όμως, οι ίδιοι άνθρωποι αυτοπροσώπως, επικαλούνται φορτικά όποτε τους βολεύει (Λιβύη, Ναγκόρνο Καραμπάχ κ.ο.κ.).

Η (κιτς) φιέστα περιλάμβανε αεροπλάνα που σχημάτιζαν την τουρκική σημαία στους αιθέρες, πλήθος από τουρκικές σημαίες σε αυτούς που παρακολουθούσαν ώστε να βλέπουν όλοι ποιος είναι ο «ιδιοκτήτης» του ψευδοκράτους που εγκαταστάθηκε στην κατεχόμενη Κύπρο με τις πλάτες των μεγάλων συμμάχων μας, πικνίκ στην αποκλεισμένη περιοχή της Αμμοχώστου, μεγάλος αριθμός στρατιωτικών μονάδων καθώς και πολεμικά πλοία για την αναγκαία διακόσμηση της συνολικής «παράστασης», ομιλίες και λόγοι που συνοδευόταν απαραίτητα από «κατευθυνόμενες» ζητωκραυγές προς τους κατακτητές και τους ντόπιους υποτακτικούς.

Στην πιο κρίσιμη φάση της φιέστας, όταν το δίδυμο των «κατακτητών» (Ερντογάν, Μπαχτσελή) έφθανε στην Αμμόχωστο, άνοιξαν οι ουρανοί σε μια καταρρακτώδη βροχή και ο Εύρος, ο θεός του ανέμου, εξαπέλυσε θυελλώδεις ανέμους.

Οι «κατακτητές», μαζί με τον αχυράνθρωπο Ερσίν Τατάρ κατέφυγαν όπως-όπως σε στέγαστρα της Λεωφόρου Κένεντι, για να καταλήξουν στο συγκρότημα διαμερισμάτων «Σερενίσιμα».

Είχε προηγηθεί εξαιρετικά «ενοχλητική» συγκέντρωση διαμαρτυρίας Κυπρίων μουσουλμάνων στην κατεχόμενη Κύπρο με βασικά συνθήματα «Όχι πικνίκ πάνω στον πόνο», «Αυτή η πατρίδα είναι δική μας».

Όλα αυτά βέβαια δεν εμπόδισαν τον λαλίστατο αρχηγό του τουρκικού κράτους να επιδοθεί στην καθημερινή παραπληροφόρηση στην οποία έχει εθιστεί ολόκληρη η ηγετική ομάδα της τουρκικής εξουσίας, αφού όλοι γνωρίζουν πως το θεμέλιο όλων των φασιστικών καθεστώτων αποτελεί η επιστήμη της παραπληροφόρησης, των ψευδών «ειδήσεων» και της προπαγάνδας.

Έτσι, στην Λευκωσία μπροστά στο μνημείο Φαζίλ Κιουτσούκ και σε μικρή απόσταση από την διαδήλωση των Κύπριων μουσουλμάνων, ο Ρ. Τ. Ερντογάν ξεδίπλωσε όλο το (αναμφισβήτητο) ταλέντο του λέγοντας ένα σωρό ανοησίες συχνά αντιφατικές, όπως «Η Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου είναι το δεύτερο ανεξάρτητο κράτος του τουρκικού έθνους μετά την Τουρκική Δημοκρατία», «Προτεραιότητα της τουρκικής πλευράς είναι μια δίκαιη, βιώσιμη λύση», «Υπεύθυνη για το αδιέξοδο στο Κυπριακό είναι και η ΕΕ, γιατί δεν τηρεί τις υποσχέσεις της», «Η ανάδειξη του Ερσίν Τατάρ στην τουρκοκυπριακή ηγεσία έδειξε ότι η πλειοψηφία των τουρκοκυπρίων ζητά λύση δυο κρατών», «Καμία εξίσωση στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή πλευρά, δεν πρόκειται να σημειώσει επιτυχία», μέχρι την ανέγερση «ενός νέου προεδρικού μεγάρου στο βόρειο τμήμα της Κύπρου» και την απόφασή του ο Κύπριος αχυράνθρωπος που παριστάνει τον «Πρόεδρο» του ψευδοκράτους να επισκεφτεί σύντομα το… Αζερμπαιτζάν. Είναι φανερό ότι μαγειρεύεται «αναγνώριση» του ψευδοκράτους από τον «αδελφό» του Αφγανιστάν Αλίεφ, από τον «αδελφό» του Πακιστάν Αλβί και από τον γνωστό «υπάλληλο» που εξυπηρετεί τα τουρκικά συμφέροντα στην εμπόλεμη Λιβύη.

Στο ίδιο μήκος κύματος και σε πλήρη εναρμόνιση παραπληροφόρησης με τα αφεντικά του, το ντόπιο ανδρείκελο των «κατακτητών» Ερσίν Τατάρ, δήλωσε χωρίς κανένα ίχνος ντροπής πως «Πραγματοποιήσαμε αυτό το βήμα για την ανθρωπότητα!»

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναγνωρισμένης από εκατοντάδες χώρες του κόσμου (πλην Τουρκίας που «αναγνωρίζει», μόνη αυτή, το ψευδοκράτος που δημιούργησε η ίδια στην κατεχόμενη Κύπρο) κατήγγειλε -μεταξύ άλλων- πως «Η Άγκυρα ουδόλως σέβεται τη διεθνή νομιμότητα, τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, αλλά και τις υποχρεώσεις της έναντι της ΕΕ, περιφρονώντας και παραβιάζοντας επιδεικτικά τις σχετικές αποφάσεις και ψηφίσματα των ΗΕ. Ταυτόχρονα, η Τουρκία και ο Πρόεδρος της, με τις ενέργειες τους τορπιλίζουν την προοπτική δημιουργίας κατάλληλου κλίματος, το οποίο ζητά ο ΓΓ των ΗΕ για να εκδηλώσει τη νέα του πρωτοβουλία με στόχο την επίλυση του Κυπριακού. Η προκλητική και παράνομη ενέργεια του Τούρκου Προέδρου θα καταγγελθεί εκ νέου σε όλα τα διεθνή βήματα, στα οποία συμμετέχει η Κυπριακή Δημοκρατία».

Είχε προηγηθεί (14/11/2020) ανακοίνωση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών με έντονη καταδίκη της τουρκικής ενέργειας: «Η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου, συνοδευόμενου από κυβερνητικό κλιμάκιο, στα κατεχόμενα Βαρώσια, ανήμερα της “επετείου” της μονομερούς και παράνομης ανακήρυξης της τουρκοκυπριακής οντότητας στα κατεχόμενα, αποτελεί μια πρωτοφανή πρόκληση, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καθώς και τα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου».

Η τρέχουσα, εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Τουρκία είναι εκρηκτική.

Η ισοτιμία της Τουρκικής Λίρας απέναντι στο Ευρώ την 1/1/2020 ήταν 6,67. Στις 17 Νοεμβρίου 2020 βρίσκεται 38% υψηλότερα, δηλαδή 1 Ευρώ ισούται πλέον με 9,20 τουρκικές λίρες. Λίγες μέρες νωρίτερα (6 Νοεμβρίου 2020) και πριν από την εκπαραθύρωση του γαμπρού της «φαμίλιας» που υποδυόταν τον Υπουργό Οικονομικών καθώς και του κεντρικού τραπεζίτη της Τουρκίας, η ισοτιμία 1 Ευρώ είχε σκαρφαλώσει στις 10,23 τουρκικές λίρες.

Σε μια έρευνα της εταιρίας Konsensus που δημοσίευσε η πάλαι ποτέ αντιπολιτευόμενη (σήμερα τρομοκρατημένη με συνεχείς φυλακίσεις δημοσιογράφων της) εφημερίδα Cumhurietστις 16 Νοεμβρίου 2020, περιλαμβανόταν και τρείς εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ερωτήσεις: «Αξιολογείστε την απόδοση πολιτικών μας είτε σας αρέσουν, είτε δεν σας αρέσουν», «Νομίζετε πως θα γίνει ή δεν θα γίνει πόλεμος με την Ελλάδα;» και «Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας σας, σε σύγκριση με ένα χρόνο νωρίτερα πήγε καλύτερα, χειρότερα ή παρέμεινε σταθερή;»

Στην πρώτη ερώτηση την πρώτη θέση κατέλαβε ο (άχρηστος) Υπουργός Υγείας Φαχρετίν Κοτζά ο οποίος με «σοφές» αποφάσεις οδήγησε μισό εκατομμύριο περίπου Τούρκους να νοσήσουν από κορονοιό, 12.000 περίπου από τους οποίους πέθαναν (επίσημα στοιχεία από 11/3/2020 που άρχισε η καταμέτρηση έως 19/11/2020) – στην σκληρή τουρκική πραγματικότητα όμως οι αριθμοί είναι πολλαπλάσιοι. Δεύτερος στην κατάταξη, ο «μεγάλος ηγέτης» Ρ. Τ. Ερντογάν, τρίτος ο πρώην φυλακισμένος Υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ και τέταρτος ο πανίσχυρος Υπουργός εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού ο οποίος είχε παραιτηθεί τον Απρίλιο, αλλά η παραίτηση του «δεν έγινε αποδεκτή». Προσοχή όμως: Η ερώτηση δεν ήταν ευθεία «σας αρέσουν/ δεν σας αρέσουν», αλλά «αξιολογείστε την απόδοση τους, είτε σας αρέσουν, είτε δεν σας αρέσουν» – ο φόβος με τόσες φυλακίσεις δημοσιογράφων, φυλάει τα έρημα!

Στην δεύτερη ερώτηση αν οι ερωτώμενοι πιστεύουν ότι θα γίνει πόλεμος με την Ελλάδα, μόνο το 13,5% απάντησε θετικά, ενώ το 86,5% δήλωσε πως δεν πιστεύει ότι θα γίνει πόλεμος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Στην τρίτη ερώτηση που αφορούσε την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα, το 53,1% δήλωσε πως η οικονομική κατάσταση χειροτέρευσε, το 38,7% ότι παρέμεινε σταθερή και μόλις το 8,2% ότι έγινε καλύτερη.

Συμπεράσματα: Ο Τούρκος πρόεδρος αναζητά εναγωνίως μία «κατάκτηση». Δεν την έχει εξασφαλίσει «χειροπιαστά» ούτε στο Ιράκ, ούτε στη Συρία, ούτε στη Λιβύη, ούτε καν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ αφού η «νίκη» είναι της Ρωσίας που έβαλε πόδι σε κρίσιμες περιοχές για να προστατεύει στρατιωτικά πρώτα πολύτιμους αγωγούς φυσικού αερίου και μετά την «εκεχειρία» Αρμενίας-Αζερμπαιτζάν. Ούτε φυσικά στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο παρά τις άχρηστες πρακτικά κομπορρημοσύνες «διεξαγωγής ερευνών» με την συνοδεία τηλεοπτικών συνεργείων για τις ανάγκες προπαγάνδας του καθεστώτος.

Η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί, εκ πρώτης όψεως, ένα «ρεαλιστικό στόχο» για τις επείγουσες ανάγκες του τουρκικού καθεστώτος. Η εισβολή του 1974 με τις πλάτες των συμμάχων μας, έδωσε στην Τουρκία κάποια πλεονεκτήματα τα οποία επιδιώκει να «αξιοποιήσει» επειγόντως για πολλούς λόγους οι οποίοι περιλαμβάνουν το επερχόμενο 2023 (εκατό χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής «Δημοκρατίας», θεωρητικά «εκλογές») αλλά και την μακροπρόθεσμη στρατηγική των παντουρκιστών για «κατάκτηση» ολόκληρης της Κύπρου.

Φυσικά, τόσο η Ελλάδα μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία, όσο και ο συνασπισμός πολλών και ισχυρών κρατών (Γαλλία, Αίγυπτος, Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία και πολλοί άλλοι) τα οποία ορθώνουν διπλωματικό και στρατιωτικό τείχος σε όλες τις νέο – οθωμανικές φαντασιώσεις των παντουρκιστών της Άγκυρας, καλούνται να αποδείξουν πως ο νέο-σουλτάνος της Άγκυρας λογαριάζει και πάλι χωρίς τον ξενοδόχο!

Πηγή: huffingtonpost.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις47 λεπτά πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Απόψεις1 ώρα πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα2 ώρες πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Δημοφιλή