Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Επικίνδυνα παιχνίδια με τη Σαουδική Αραβία

Δημοσιεύτηκε στις

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
8 Δεκεμβρίου 2020

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση κρίνει ότι της περισσεύουν τα αντιαεροπορικά συστήματα εν μέσω έντασης με την Τουρκία. Φαίνεται επίσης ότι για το Υπουργείο Εξωτερικών η χώρα δεν έχει άλλα προβλήματα και μπορεί να εμπλακεί άμεσα στο ηφαίστειο της Μέσης Ανατολής.
.
Έτσι εξηγείται ότι η Αθήνα αποφάσισε να αφαιρέσει μια συστοιχία πυραύλων Patriot, που προστατεύει μια από τις κρισιμότερες περιοχές της Ελλάδας, και να τη στείλει κατεπειγόντως, μαζί με τους στρατιωτικούς που την εξυπηρετούν, στη Σαουδική Αραβία. Μαζί θα πάει και το ένα από τα δύο AN/MSQ- 104 Κέντρα Ελέγχου Πυρός που διαθέτει η χώρα μας. Δηλαδή, αν για κάποιο λόγο χαλάσει το άλλο, η Ελλάδα θα μείνει χωρίς αντιαεροπορική άμυνα! Αυτά όλα, ενώ βρισκόμαστε σε πολύ σοβαρή κρίση με την Τουρκία.
.
Θέλει μάλιστα να το κάνει αμέσως, εντός Δεκεμβρίου, και ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος μείζονος σύρραξης με το Ιράν, με χρήση ακόμα και τακτικών πυρηνικών όπλων, προτού φύγει ο Τραμπ από την αμερικανική προεδρία, όπως μας προειδοποιεί ο ίδιος ο πρώην αρχηγός της CIA και σειρά διεθνών παρατηρητών.
.
Σε εμάς τουλάχιστο είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψουμε ότι τέτοιες αποφάσεις λαμβάνονται στην Αθήνα ή ότι Έλληνες αξιωματικοί μπορεί να συμφωνούν με αυτές.

Τι εξυπηρετούν οι Patriot στη Σαουδική Αραβία

Δεν νομίζουμε ότι η Σαουδική Αραβία χρειάζεται τους ελληνικούς Patriot για να αμυνθεί από τους Ιρανούς ή τους Χούθι της Υεμένης και δεν μπορεί να επιτευχθεί διαφορετικά αυτό. Προφανώς οι σύμμαχοι της Σαουδικής Αραβίας, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, έχουν τον τρόπο να εξασφαλίσουν την άμυνα μιας τόσο στρατηγικής χώρας και δεν περίμεναν ούτε χρειάζονταν την ελληνική συμβολή για να το πράξουν.
.
Γιατί λοιπόν η πρεμούρα; Κατά τα φαινόμενα για ένα και μοναδικό λόγο, που δεν είναι άλλος από το να «χώσουν» ακόμα πιο βαθιά τη χώρα μας στο φιλοαμερικανικό-φιλοισραηλινό-αντιιρανικό μπλοκ στη Μέση Ανατολή, να καταστρέψουν οριστικά και πλήρως τις σχέσεις με μια παραδοσιακά φιλική χώρα, όπως το Ιράν, και να βαθύνουν ακόμα περισσότερο τις σχέσεις βαθιάς εξάρτησης της Ελλάδας (και της Κύπρου) από τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ. Όλα αυτά με άμεσο και σοβαρό κόστος στην ελληνική αμυντική ικανότητα και στο διεθνές κύρος και τις σχέσεις της χώρας, όπως θα δείξουμε στη συνέχεια.
.
Η κυβέρνηση, αν όχι όλος σχεδόν ο πολιτικός κόσμος, έχουν αποφασίσει να συμπορευθούν με τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ σε όλα σχεδόν τα θέματα. Δεν θα συζητήσουμε εδώ τη σκοπιμότητα αυτής της επιλογής. Ακόμα όμως και στα πλαίσια μιας τέτοιας επιλογής, δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί η Αθήνα σπεύδει να υλοποιήσει τόσο επικίνδυνα για την ελληνική εθνική ασφάλεια σχέδια, όπως η άμεση ελληνική στρατιωτική εμπλοκή στο μέτωπο της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν και την Υεμένη.
.
Το κάνει μάλιστα για χατήρι μιας Σαουδικής Αραβίας που σήμερα μπορεί να είναι εχθρός, αύριο μπορεί να είναι φίλος της Τουρκίας και πάντως υποστηρίζει επί μισό αιώνα σταθερά τις θέσεις της Άγκυρας για το Κυπριακό στην Ισλαμική Διάσκεψη. Και αποξενώνεται ταυτόχρονα από τις δυνάμεις στον αραβομουσουλμανικό κόσμο που απέτρεψαν έως σήμερα την αναγνώριση του ψευδοκράτους στην Κύπρο. Τι είδους πολιτική είναι αυτή;
.
Αφήνουμε το ότι η Σαουδική Αραβία είναι ένα μεσαιωνικό βασίλειο, οπαδός των πιο οπισθοδρομικών εκδοχών του Ισλάμ, με τις πιο άθλιες επιδόσεις σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλη τη Μέση Ανατολή, πατρίδα των τζιχαντιστών, που έχει επέμβει στην Υεμένη προκαλώντας έναν από τους χειρότερους λιμούς εδώ και δεκαετίες, σύμφωνα με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ.

Αποδομώντας τα εξωτερικά στηρίγματα της Ελλάδας

Η Ελλάδα (και η Κύπρος) επί πολλές δεκαετίες και αιώνες ακόμα είχε αναπτύξει μια σειρά από παράπλευρες σχέσεις, με τη Μόσχα, με το Βελιγράδι, με τους Παλαιστίνιους και με πολλούς άλλους, που απετέλεσαν ένα είδος «στρατηγικού βάθους» της χώρας, της επέτρεψαν να αντισταθεί στις δυτικές πιέσεις, να αμυνθεί απέναντι στην Τουρκία, να μείνει κάπως εκτός των φονικών μεσανατολικών συγκρούσεων και της προσέδωσαν ένα διεθνές κύρος αρκετά σημαντικότερο από το μέγεθός της. Σήμερα την πολιτική αυτή ασκεί η Τουρκία του Ερντογάν και η Ελλάδα που την άρχισε την εγκατέλειψε, με τα αποτελέσματα που όλοι μπορούν να διακρίνουν δια γυμνού οφθαλμού.
.
Εδώ και πολλά χρόνια, με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι ελληνικές κυβερνήσεις καταστρέφουν συστηματικά τις παράλληλες αυτές σχέσεις για να ικανοποιήσουν τρίτες δυνάμεις. Ο Οτσαλάν θα μπορούσε να φτάσει στην Τουρκία από διάφορες χώρες, τον πήγαν από την Ελλάδα, για να καταστραφεί και ο ελληνοκουρδικός άξονας. Ως Υπουργός Εξωτερικών ο Γιώργος Παπανδρέου πρωταγωνίστησε, ως μη όφειλε, στην ανατροπή του Μιλόσεβιτς. Αργότερα, με Υπουργό Άμυνας από το κόμμα της ΝΔ, ήθελαν να δώσουν όπλα στο Αζερμπαϊτζάν για να καταστρέψουν τις σχέσεις μας με την Αρμενία. Ο προηγούμενος πρωθυπουργός πήγε και υποστήριξε τον εβραϊκό χαρακτήρα της Ιερουσαλήμ, προτού καν αποφασίσει ο Τραμπ να μεταφέρει εκεί την πρεσβεία του. Αναλάβαμε «θρησκευτική εκστρατεία» στην Ουκρανία, την καρδιά του ρωσικού χώρου, λες και θέλαμε να πείσουμε τη Μόσχα ότι είμαστε εχθροί της.
.
Είπαμε να ανήκουμε «εις την Δύσιν», όπως ομνύουν πλέον όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα σήμερα. Δεν είπαμε όμως να δίνουμε τα πάντα και να καταστρέφουμε τις σχέσεις μας με όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα και το διεθνοπολιτικό μας κεφάλαιο, ούτε να αναλαμβάνουμε κινδύνους πολεμικών εμπλοκών σε θέατρα που δεν μας αφορούν. Γιατί με αυτές τις πολιτικής η Ελλάδα κινδυνεύει να διαπιστώσει, με πολύ οδυνηρό τρόπο, όπως πρόσφατα η Αρμενία, το κόστος που μπορεί να έχει αυτός ο βαθμός εξάρτησης και μονομέρειας της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Ίσως δεν είμαστε πολύ μακριά από το σημείο αυτό. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει κάποια σχέση, μας έκανε πάντως εντύπωση η πρόσφατη ναρκοθέτηση ενός ελληνόκτητου τάνκερ ελλιμενισμένου στη Σαουδική Αραβία. Παραδοσιακά είχαμε ως χώρα διατηρήσει ένα είδος ασυλίας στις φονικές μεσανατολικές συγκρούσεις και ήταν αυτή μάλλον, και όχι τα C4I, που επέτρεψε την ασφαλή διεξαγωγή Ολυμπιακών Αγώνων.
.
Ο κίνδυνος για την Αθήνα και τη Λευκωσία είναι, κάποια στιγμή, γυμνές πλέον από τις παραδοσιακές σχέσεις που τους επέτρεπαν να ισορροπούν κάπως διεθνώς και να διαθέτουν κάποιους βαθμούς ελευθερίας, να μην έχουν άλλη επιλογή από το να κάνουν ό,τι τους πούνε οι δήθεν “φίλοι και σύμμαχοι”, είτε πηγαίνοντας σε καταστροφικές παραχωρήσεις κυριαρχίας, αν χρειαστεί να τα ξαναβρούν αυτοί με την Άγκυρα, είτε σε καταστροφική σύρραξη με την Τουρκία. Και ίσως να μπορούμε να πάμε την Τουρκία στη λίθινη εποχή, όπως βγαίνουν και λένε στα κανάλια τώρα μερικοί καθηγητές στρατιωτικών σχολών, μόνο που κινδυνεύουμε να πάμε και εμείς μαζί της, κάτι που λησμονούν να αναφέρουν. Μήπως να κάνουμε όλοι μερικά εντατικά μαθήματα ελληνικής ιστορίας προτού, αντί να γιορτάσουμε το ’21, κινδυνέψουμε να το τελειώσουμε; Γιατί θα βλέπαμε, αν κάναμε τέτοια μαθήματα, μια αλυσίδα λεονταρισμών χωρίς προετοιμασία και καθ’ υπόδειξιν τρίτων, που ακολουθήθηκαν από παραχωρήσεις και καταστροφές.

“Αντιτουρκικές συμμαχίες”

Υποτίθεται, θα μας πουν, ότι αναζητούμε συμμάχους κατά της Τουρκίας στην Αίγυπτο, το Ισραήλ, τα Εμιράτα, ακόμα και τη Σαουδική Αραβία. Δηλαδή περιμένει κανείς στα σοβαρά τη Σαουδική Αραβία ή τα Εμιράτα να κηρύξουν πόλεμο στην Τουρκία σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύγκρουσης; Αν το πιστεύει, καλό θα ήταν να επισκεφθεί γιατρό.
.
Εκτός αν γίνει μίνι παγκόσμια σύρραξη στη Μέση Ανατολή. Τότε, το καλύτερο που θα είχε να κάνει η χώρα και η Κύπρος, θα ήταν να μείνουν όσο πιο μακριά μπορούν, γιατί μικρές χώρες είμαστε και θα κινδυνεύσουμε κυριολεκτικά να εξαϋλωθούμε.
.
Όσο για το Ισραήλ φρόντισε να το ξεκαθαρίσει το ίδιο με τον πιο επίσημο τρόπο με δηλώσεις υπουργών του και του πρέσβη του στην Αθήνα. Δεν πρόκειται να εμπλακεί σε ελληνοτουρκική σύρραξη.
.
Το μόνο που πετύχαμε δίνοντας τα πετρέλαια της Κύπρου στην Exxon, ανακοινώνοντας πανηγυρικά αγωγούς που δεν θα γίνουν ποτέ και συμμαχίες χωρίς πραγματικό περιεχόμενο, μετατρέποντας ολόκληρη τη χώρα σε απέραντη στρατιωτική βάση των Ηνωμένων Πολιτειών και καταστρέφοντας τις σχέσεις μας με όλους τους τρίτους, ήταν να συμβάλουμε στην αναζωπύρωση μιας ελληνοτουρκικής έντασης από την οποία δεν έχουμε να κερδίσουμε το παραμικρό και στην επανεμφάνιση του τουρκικού επεκτατισμού, χωρίς να έχουμε ένα σχέδιο αντιμετώπισής του και χωρίς να βελτιώσουμε ουσιαστικά τη θέση μας απέναντι στην Άγκυρα.
.
Άλλωστε για ποιες συμμαχίες μιλάμε όταν, σε μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας για πολιτικούς, ο πρώην και ο νυν Υπουργός Άμυνας δήλωσαν ότι, σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία, θα είμαστε μόνοι μας;
.
Μοιάζει να βρισκόμαστε σε σημείο ξένης εξάρτησης που δεν γνώρισε ποτέ η χώρα, ούτε καν κατά τη διάρκεια του μετεμφυλιακού καθεστώτος. Ακόμη και τότε ακουγόταν έστω η φωνή ενός Γεωργίου Παπανδρέου και ενός Ηλία Ηλιού στη Βουλή για το Κυπριακό. Υπήρχε αντιπολίτευση στην Ελλάδα.
.
Καλό θα είναι να αλλάξει άμεσα ρότα η χώρα, προτού μας βρει κανένα ακόμα πιο μεγάλο κακό από όσα μας έχουν ήδη συμβεί και επιβεβαιωθεί ο σπουδαίος λογοτέχνης μας, ο Αλέξανδρος Κοτζιάς, που έβαζε τον ήρωά του να πει στην Πολιορκία:“Δεν υπάρχει πιο σίγουρος θάνατος για ένα έθνος, πλην να παραδώσεις την πολιτική στους συμμάχους σου”.
.
Πηγή: kosmodromio.gr
Ιστολόγιο του Δ. Κωνσταντακόπουλου

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις20 λεπτά πριν

Καλεντερίδης: Η Ουκρανία στο έλεος του «διακόπτη» – Το μάθημα για την ελληνική άμυνα

Οι περιορισμοί στις δορυφορικές υπηρεσίες, η πίεση του Τραμπ στον Ζελένσκι και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική παραγωγή στο επίκεντρο...

Αναλύσεις50 λεπτά πριν

Ποιος είναι σκληρότερος; Η Προεκλογική μάχη Νετανιάχου – Άιζενκοτ

Ο Γκάντι Άιζενκοτ, κορυφαίος Ισραηλινός πολιτικός που ελπίζει να ανατρέψει τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στις εκλογές στα τέλη αυτού του...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Από την Τουρκία τα 60 νέα λεωφορεία των ΜΑΤ!

Ερωτήματα για την προμήθεια 60 λεωφορείων Mercedes-Benz που, σύμφωνα με δημοσίευμα, κατασκευάζονται στην Τουρκία και προορίζονται για τις ειδικές μονάδες...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Καμπουρίδης: Τι συμβαίνει με Τουρκία και Αλίεφ

Η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει την επιρροή της στο Μπακού, ο παράγοντας Ισραήλ και οι επιπτώσεις στις τουρκικές επιδιώξεις...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Καλεντερίδης: «Παγίδα» η τουρκική άδεια για το καλώδιο – «Η Ελλάδα πού είναι στη Λιβύη;»

Προειδοποίηση για τους χειρισμούς στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, πρόταση για ευρωπαϊκές κυρώσεις και αιχμές για την ελληνική παρουσία στη Λιβύη...

Δημοφιλή