Η Ελλάδα ολοκλήρωσε στις 15 Ιανουαρίου την παράδοση στρατιωτικού υλικού προς τις Λιβανικές Ένοπλες Δυνάμεις, κίνηση που εντάσσεται –όπως επισημαίνεται– στη γραμμή της ελληνικής «αμυντικής διπλωματίας» και στην προσπάθεια περαιτέρω ενίσχυσης των διμερών σχέσεων Αθήνας–Βηρυτού.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η μεταφορά έγινε με αρματαγωγό του Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο κατέπλευσε στο λιμάνι της Βηρυτού μεταφέροντας 13 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού M-113 και 10 οχήματα γενικής χρήσης STEYR 680M 2,5 τόνων, μαζί με ανταλλακτικά που κρίνονται απαραίτητα για τη συντήρηση και την υποστήριξή τους.

Η ολοκλήρωση της παράδοσης έρχεται σε συνέχεια υψηλού επιπέδου επαφών μεταξύ των δύο χωρών. Υπενθυμίζεται ότι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη στον Λίβανο, ενώ είχαν προηγηθεί και συναντήσεις στην Αθήνα με τον Λιβανέζο ομόλογό του, Μισέλ Μενασσά, με στόχο την οριστικοποίηση των όρων του πακέτου στρατιωτικής βοήθειας, που αποσκοπεί στην ενίσχυση του Λιβανικού Στρατού.

Πέρα από το σκέλος της στρατιωτικής συνεργασίας, το κείμενο επισημαίνει ότι οι ελληνολιβανικές σχέσεις έχουν και ισχυρό ιστορικό-κοινωνικό υπόβαθρο, με αναφορά στη σημαντική παρουσία της Ελληνορθόδοξης κοινότητας στον Λίβανο, γνωστής τοπικά ως “Rum Orthodox”. Στη Λεβαντίνη, ο όρος «Rum» παραπέμπει στην πνευματική και πολιτισμική κληρονομιά της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας, ενώ οι ρίζες της κοινότητας ανάγονται –σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση– ήδη στην εποχή της κατάκτησης από τον Μέγα Αλέξανδρο.

Η ελληνορθόδοξη κοινότητα αποτελεί, όπως αναφέρεται, τη δεύτερη μεγαλύτερη χριστιανική κοινότητα της χώρας μετά τους Μαρωνίτες και την τέταρτη μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα συνολικά. Με βάση το Εθνικό Σύμφωνο του Λιβάνου, της αποδίδονται μόνιμα οι θέσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του αντιπροέδρου της Βουλής, ενώ διαθέτει 14 από τις 128 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.

Ως προς τη γεωγραφική κατανομή, οι “Rum” συγκεντρώνονται κυρίως στη Βηρυτό, στην περιοχή Koura (η μοναδική επαρχία στον Λίβανο με ελληνορθόδοξη πλειοψηφία), στην Τρίπολη και το Akkar στον βορρά, καθώς και στη Zahle στην κοιλάδα Μπεκάα.

Η παράδοση του ελληνικού στρατιωτικού υλικού προς τον Λίβανο, με συνδυασμό στρατιωτικής συνδρομής και συμβολικού μηνύματος σταθερής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, καταγράφεται ως κίνηση που «κουμπώνει» τόσο στη διπλωματία άμυνας της Αθήνας όσο και στην ιδιαίτερη ιστορική σχέση με τις ελληνορθόδοξες κοινότητες της περιοχής.

Με σαφή στόχευση στην αποτροπή και στη μετάβαση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε «νέα εποχή», ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας προχώρησε σε υψηλούς τόνους δηλώσεις για το ναυτικό σκέλος του εξοπλιστικού προγράμματος, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και στον Νίκο Χατζηνικολάου.

Ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι η απόκτηση της φρεγάτας FDI HN “Κίμων” –μαζί με τις επόμενες τρεις γαλλικές που θα ακολουθήσουν– συνιστά την ένταξη ενός «εξαιρετικά σημαντικού οπλικού συστήματος» με «εξαιρετικές δυνατότητες». Στο ίδιο πλαίσιο, έδωσε έμφαση και στην προοπτική απόκτησης τεσσάρων ιταλικών φρεγατών στα επόμενα χρόνια, παρουσιάζοντας τη συνολική εικόνα ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου αναβάθμισης ισχύος στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κρίσιμο σημείο των δηλώσεών του ήταν η αναφορά ότι οι τέσσερις γαλλικές φρεγάτες «στο τέλος της ημέρας θα αναβαθμιστούν πλήρως», ενώ στάθηκε ιδιαιτέρως στις δυνατότητες κρούσης, κάνοντας λόγο για πύραυλο εμβέλειας 1.000 χιλιομέτρων που θα μπορούν να μεταφέρουν οι Belharra. Με αυτό το δεδομένο, υποστήριξε ότι –όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται– «θα είναι οι 4 πιο ισχυρές φρεγάτες στον πλανήτη».

Στο πολιτικό-θεσμικό σκέλος, ο υπουργός συνέδεσε την αλλαγή φάσης με το νομοσχέδιο που πέρασε πρόσφατα από τη Βουλή, δηλώνοντας ότι «έως το 2030 θα έχουμε τις ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις στην ιστορία του ελληνισμού», με δυνατότητα να αποτρέψουν «οποιονδήποτε σκεφτεί να απειλήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».

Απαντώντας, τέλος, στο ερώτημα για τις αντιδράσεις της Άγκυρας απέναντι στην ελληνική ενίσχυση σε θάλασσα και αέρα, ο κ. Δένδιας έστειλε μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, αντιστρέφοντας τη ρητορική: «Η Άγκυρα δεν έχει λόγο να εκνευρίζεται. Εμείς δεν απειλούμε κανέναν. Το ανάποδο συμβαίνει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Επιμέλεια: Μαρία Ζαχαράκη, SigmaLive

Η επικαιρότητα στην Τουρκία κυριαρχείται τις τελευταίες ώρες από δύο παράλληλα αφηγήματα που αφορούν την Ελλάδα, τα οποία αναδεικνύονται με ένταση από τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης. Από τη μία πλευρά, ο τουρκικός Τύπος παρακολουθεί στενά και σχολιάζει την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας, ενώ από την άλλη, εστιάζει στις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Τα τουρκικά ΜΜΕ «θάβουν» το ραντεβού στην Άγκυρα και πανηγυρίζουν το «καρφί» Φιντάν για Μητσοτάκη-Νετανιάχου.

Η ανάλυση των δημοσιευμάτων αποκαλύπτει ότι η Άγκυρα δεν αντιμετωπίζει την παραλαβή της νέας φρεγάτας ως μια απλή διαδικασία εκσυγχρονισμού των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Αντιθέτως, με όρους πρόθεσης και όχι απλής αμυντικής αναβάθμισης αντιμετωπίζει ο τουρκικός Τύπος την ένταξη Πολεμικό Ναυτικό. Τα τουρκικά ΜΜΕ προς το παρόν επιλέγουν την ουδέτερη καταγραφή, αλλά στους τίτλους τους εντάσσουν το γεγονός σε ένα ευρύτερο αφήγημα «εξοπλιστικής κλιμάκωσης», με σαφή αναφορά στο Αιγαίο και στο τραύμα Oruc Reis.

CNNTürk – «Συνεχίζεται η επίθεση εξοπλισμών: Η Ελλάδα αποκαλύπτει την πρώτη φρεγάτα Belharra»

Το ειδησεογραφικό δίκτυο CNN Türk προσεγγίζει το ζήτημα υιοθετώντας έναν λόγο ευθέως καχύποπτο, παρουσιάζοντας την ελληνική κίνηση ως συνέχεια μιας μακράς «επίθεσης εξοπλισμών» που, κατά το δίκτυο, ξεκίνησε μετά την κρίση 2020. Η ανάλυση του σταθμού δεν περιορίζεται στα τεχνικά χαρακτηριστικά του πλοίου, αλλά επεκτείνεται στις γεωπολιτικές προεκτάσεις της απόκτησής του.

Συγκεκριμένα, το δημοσίευμα τονίζει ότι «η Ελλάδα πραγματοποίησε επίδειξη ισχύος για τη νέα », συνδέοντας την τελετή ένταξης μήνυμα προς την Τουρκία. Η Belharra δεν παρουσιάζεται ως τεχνικό επίτευγμα, αλλά ως συμβολικό εργαλείο αποτροπής, το οποίο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό της Αθήνας για την περιοχή.

Επιπροσθέτως, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο οικονομικό μέγεθος , με τη σημείωση ότι πρόκειται για «το πρώτο πρόγραμμα εξοπλισμών ύψους 14,5 δισ. ευρώ», ενώ υπενθυμίζεται ότι οι τέσσερις φρεγάτες αποκτήθηκαν από τη Γαλλία έναντι περίπου 4 δισ. ευρώ, στοιχείο που ενισχύει το αφήγημα περί «συστηματικής στρατιωτικής ενίσχυσης». Η αναφορά αυτή στο κόστος εξυπηρετεί την πάγια τακτική των τουρκικών μέσων να παρουσιάζουν τα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας ως δυσβάσταχτα για την οικονομία της.

Σαμπάχ – «Γαλλικές ενισχύσεις για το ελληνικό ναυτικό! Η πρώτη φρεγάτα Belharra παραδόθηκε»

Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Σαμπάχ επιλέγει πιο φορτισμένη γλώσσα, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Γαλλία ως στρατηγικό υποστηρικτή. Ο όρος «γαλλική ενίσχυση» υποδηλώνει έμμεσα γεωπολιτική συμμαχία με σαφές αποτύπωμα στην ανατολική Μεσόγειο, υπογραμμίζοντας τον ρόλο του Παρισιού στην ενίσχυση των ελληνικών θέσεων.

Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας, το πλοίο παρουσιάζεται ως «σημαντικό βήμα στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού ». Η διατύπωση αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς επιχειρεί να προσδώσει επιθετικά χαρακτηριστικά στην ελληνική αμυντική στρατηγική.

Η εφημερίδα δεν σχολιάζει άμεσα επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι η Belharra εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική αναβάθμισης που αλλάζει τις ισορροπίες, ιδίως σε μια περίοδο όπου οι περιφερειακές συμμαχίες βρίσκονται σε ρευστότητα. Η ανάλυση υπονοεί ότι η κίνηση αυτή της Αθήνας παρακολουθείται με προσοχή από την τουρκική ηγεσία.

Χουριέτ – «Η Ελλάδα παρέλαβε το πρώτο από τα πολεμικά πλοία που παρήγγειλε»

Από την πλευρά της, η εφημερίδα Χουριέτ κινείται σε πιο συγκρατημένο ύφος, ωστόσο και εδώ η επιλογή λέξεων δεν είναι αθώα. Η παράδοση «πρώτο» βήμα μιας ευρύτερης αλυσίδας παραδόσεων, υπογραμμίζοντας ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός, αλλά για μέρος ενός εξελισσόμενου προγράμματος.

Η εφημερίδα αποφεύγει τις αιχμηρές διατυπώσεις, όμως το πλαίσιο παραμένει σαφές: η Ελλάδα υλοποιεί σταθερά τις εξοπλιστικές , ενισχύοντας το ναυτικό οι ελληνοτουρκικές ισορροπίες παρακολουθούνται στενά. Η Χουριέτ καταγράφει την εξέλιξη ως μια σοβαρή παράμετρο που επηρεάζει τον συσχετισμό δυνάμεων στο Αιγαίο Πέλαγος.

Συνολικά, ο τουρκικός Τύπος βλέπει τη Belharra ως σύμβολο στρατηγικής κατεύθυνσης , άλλοτε με υπαινιγμούς περικύκλωσης και άλλοτε με ψυχρή καταγραφή, το κοινό νήμα είναι σαφές: η ελληνική φρεγάτα διαβάζεται στην Τουρκία ως μήνυμα ισχύος με αποδέκτη το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

Η Άγκυρα «δείχνει» Μητσοτάκη και ο τουρκικός Τύπος πανηγυρίζει

Πέραν των εξοπλιστικών, η τουρκική ειδησεογραφία εστιάζει έντονα στο διπλωματικό πεδίο. Παράλληλα, ο τουρκικός τύπος σήμερα δεν προβάλλει καθόλου και πουθενά τις δηλώσεις Μητσοτάκη και τη συνεδρίαση πιθανότατα το Φεβρουάριο, παρά μόνο την απάντηση -ως πολιτικό τρόπαιο μάλιστα- προς την Ελληνίδα δημοσιογράφο, Βάνα Στέλλου για το SLPress για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η ρητορική που αναπτύσσεται στα τουρκικά μέσα μιλά για διεθνή απομόνωση , ευρωπαϊκή αμηχανία και, στο επίκεντρο, η Ελλάδα ως «εξαίρεση» που εκτίθεται διεθνώς λόγω της στάσης της στο ζήτημα του πολέμου στη Γάζα.

Γενί Ακίτ

«Ιστορική επίπληξη »

Με σχεδόν θριαμβευτικό τόνο, η Γενί Ακίτ παρουσιάζει τη δήλωση Φιντάν ως «ιστορικό άδειασμα» πρωθυπουργού. Το δημοσίευμα δεν κρύβει τον ενθουσιασμό ΥΠΕΞ, την οποία χαρακτηρίζει «εντυπωσιακή» και πολιτικά αποκαλυπτική, θεωρώντας ότι εκθέτει την ελληνική πλευρά.

Όπως γράφει χαρακτηριστικά η εφημερίδα, η στιγμή-κλειδί ήρθε όταν ο Φιντάν απάντησε:

«Δεν βλέπετε κανέναν πρωθυπουργό, εκτός , να πηγαίνει στο Τελ Αβίβ για να φωτογραφηθεί. Κανείς δεν πηγαίνει. Γιατί όχι; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν ότι το να φωτογραφίζονται μαζί μας. Ούτε αυτός (ο Νετανιάχου) μπορεί να πάει πουθενά. Ίσως θα μπορούσε να πάει στην Ελλάδα».

Η Γενί Ακίτ σχολιάζει ότι η φράση αυτή «αποκάλυψε ειρωνικά αλλά καθαρά» τη διεθνή απομόνωση των σχέσεων με το Ισραήλ λόγω στην Ελλάδα υπάρχει «σοβαρή ανησυχία» για τη σχέση. Η εφημερίδα ερμηνεύει τη δήλωση ως απόδειξη της διπλωματικής υπεροχής της Άγκυρας έναντι της Αθήνας στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Το συμπέρασμα : η δήλωση Φιντάν αποτελεί «ζωντανή απόδειξη» ότι η αποστασιοποίηση ρεύμα, με την Ελλάδα να εμφανίζεται ως πολιτική εξαίρεση που επιμένει σε μια στάση η οποία, κατά την τουρκική άποψη, δεν συνάδει με το διεθνές κλίμα.

Μιλιέτ

«Ο Χακάν Φιντάν απαντά σε Έλληνα δημοσιογράφο για τον Νετανιάχου: “Ίσως έρθει εκεί”»

Πιο προσεκτική στο ύφος, αλλά εξίσου αιχμηρή στο υπονοούμενο, η Μιλιέτ προβάλλει τη δήλωση Φιντάν ως πολιτικό σχόλιο με διεθνή εμβέλεια. Η εφημερίδα στέκεται κυρίως στο πλαίσιο: την άρνηση με το Ισραήλ όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στη Γάζα, προβάλλοντας την τουρκική στάση ως ηθικά επιβεβλημένη.

Η Μιλιέτ παραθέτει εκτενώς τη θέση :

«Η γενοκτονία που ξεκίνησαν μετά τις 7 Οκτωβρίου… Γι’ αυτό φτάσαμε σε αυτό το σημείο στις σχέσεις μας. Όταν οι Ισραηλινοί σταματήσουν την καταπίεση και τη βία εναντίον των Παλαιστινίων, η Τουρκία δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να επιδιώξει την ομαλοποίηση των σχέσεών της».

Ωστόσο, η εφημερίδα αναδεικνύει ως πολιτικό «καρφί» τη σύγκριση με την Ελλάδα, επαναλαμβάνοντας τη φράση που —όπως δείχνει και ο τίτλος— κλέβει την παράσταση:

«Εκτός , δεν βλέπετε κανέναν άλλο πρωθυπουργό να πηγαίνει στο Τελ Αβίβ και να ποζάρει. Κανείς δεν πηγαίνει. Γιατί δεν πηγαίνουν; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν ότι σήμερα δεν είναι ευχάριστο να ποζάρουν μαζί του. Ο ίδιος (ο Νετανιάχου) δεν μπορεί να πάει πουθενά. Ίσως να μπορεί να πάει στην Ελλάδα».

Η Μιλιέτ αφήνει να εννοηθεί ότι η Άγκυρα στέκεται στη «σωστή πλευρά », ενώ η Αθήνα εμφανίζεται —έμμεσα αλλά καθαρά— απομονωμένη μέσα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον που αλλάζει στάση απέναντι στο Ισραήλ. Η ανάλυση καταλήγει στο ότι η Τουρκία ευθυγραμμίζεται με την παγκόσμια συνείδηση, σε αντίθεση με την ελληνική κυβέρνηση.