Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Τι σημαίνει η προτεινόμενη «λύση των δύο κρατών» στην Κύπρο;

Δημοσιεύτηκε στις

Η προτεινόμενη «λύση των δύο κρατών», είτε με, είτε χωρίς δύο «συνιστώντα κράτη», είναι η σύγχρονη ενσάρκωση της μακρόχρονης στρατηγικής της Τουρκίας από το 1956. Περαιτέρω, αυτός ο όρος αποτελεί έναν παραπλανητικόν ευφημισμό που καμουφλάρει το τι πραγματικά σημαίνει – τη «δικοινοτική» διαίρεση του λαού της ΚΔ, την κατάργηση ή τον υποβιβασμό της ΚΔ, την αναβάθμιση του παράνομου κατοχικού καθεστώτος και τη διατήρηση των δύο βρετανικών αποικιακών υπολειμμάτω.ν

Τις τελευταίες εβδομάδες, το λεγόμενο «κυπριακό πρόβλημα» έχει προκαλέσει μια σειρά δηλώσεων. Σε αυτό το άρθρο, θα επισημάνω τέσσερεις δηλώσεις και θα εντοπίσω ορισμένες πραγματικότητες που δεν αναφερθήκανε σε αυτές. Παράλληλα, θα προσπαθήσω να απαντήσω το ερώτημα που τίθεται στον τίτλο του άρθρου.

Αρχίζω με τη δήλωση του Πρόεδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας στις 15 Νοεμβρίου 2020, όταν επισκέφθηκε τα κατεχόμενα βόρεια εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ). Με θράσος, ο Πρόεδρος Ερντογάν εξέδωσε ένα απλό, αλλά εντελώς διχαστικό, νεο-αποικιακό και παραπλανητικό μήνυμα: «Στην Κύπρο σήμερα, υπάρχουν δύο διαφορετικοί λαοί, δύο διαφορετικές δημοκρατικές τάξεις και δύο διαφορετικά κράτη». Ο Πρόεδρος Ερντογάν πρόσθεσε ότι αυτές οι δήθεν πραγματικότητες πρέπει να καθοδηγήσουν τις προσπάθειες με στόχο την επίτευξη μιας «λύσης».

Με την ίδια διχαστική λογική, ο Πρόεδρος Ερντογάν μίλησε για «τον τουρκοκυπριακό λαό», «την τουρκική πλευρά» και «την [λεγόμενη] Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Έτσι, χρησιμοποίησε παραπλανητικούς όρους με αυτονόητο στόχο την πλύση εγκεφάλου, την προώθηση του διαχωρισμού και την υπονόμευση της ΚΔ.

«Λύση δύο κρατών»

Στις 30 Νοεμβρίου 2020, η παράνομη «de facto» διοίκηση της Τουρκίας στα κατεχόμενα δημοσίευσε στα Αγγλικά μια σχετική δήλωση του Ερσίν Τατάρ, δηλαδή του «de facto» επικεφαλής αυτής της παράνομης διοίκησης. Το μήνυμα είχε τον ακόλουθο τίτλο: «President Tatar: ‘Two-state solution’», δηλαδή «Πρόεδρος Τατάρ: ‘Λύση δύο κρατών’».

Ο κ. Τατάρ όχι μόνο οραματίστηκε «μια λύση δύο κρατών» αλλά, σαν τον παπαγάλο, εξέφρασε τις διχαστικές, νεο-αποικιακές και παραπλανητικές ιδεολογικές αρχές που είχε υποστηρίξει ο Πρόεδρος Ερντογάν όταν επισκέφτηκε τα κατεχόμενα. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Τατάρ μίλησε υπέρ μιας «συμφωνίας» που «θα βασίζεται στην κυρίαρχη ισότητα («sovereign equality»)», που θα οδηγήσει σε «μια λύση δύο κρατών», που «θα λύσει τα προβλήματα των δύο κρατών» και που θα διευκολύνει «τη μοιρασιά του πλούτου και την ευημερία προς όφελος όλων των ανθρώπων στην Κύπρο».

Για διάφορους λόγους, οι κύριοι Ερντογάν και Τατάρ διαστρέβλωσαν την αλήθεια. Για παράδειγμα, υπονοώντας ότι ήδη υπάρχουν «δύο κράτη» στη Νήσο Κύπρο, περιφρόνησαν το διεθνές δίκαιο. Σύμφωνα με αυτό, στη Νήσο Κύπρο δεν υπάρχουν «δύο κράτη». Υπάρχει μόνον ένα νόμιμο κυρίαρχο κράτος. Αυτό το κράτος είναι η ΚΔ, η οποία εγκαθιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου 1960, όταν η Νήσος Κύπρου διχοτομήθηκε για πρώτη φορά – μέσω της εγκαθίδρυσης της ΚΔ ως κυρίαρχου κράτους και της ταυτόχρονης διατήρησης δύο τμημάτων του Βρετανικού Στέμματος της Κύπρου υπό συνεχιζόμενη βρετανική κυριαρχία.

Στα κατεχόμενα βόρεια εδάφη της ΚΔ, υπάρχει ένα παράνομο κατοχικό καθεστώς, το οποίο είναι το παράνομο προϊόν των δύο τουρκικών εισβολών του 1974, της επακόλουθης «de facto» διχοτόμησης της ΚΔ, της σχετικής τουρκικής κατοχής, η οποία συνεχίζεται, και των ατιμώρητων διεθνών εγκλημάτων για τα οποία έγραψα στο προηγούμενό μου άρθρο στη «Σημερινή» υπό τον τίτλο «H Νυρεμβέργη, «το ανώτατο διεθνές έγκλημα» και η συζητούμενη «προσάρτηση» των κατεχομένων». (Δείτε: https://simerini.sigmalive.com/article/2020/12/8/h-nuremberge-to-anotato-diethnes-egklema-kai-e-suzetoumene-prosartese-ton-katekhomenon/

«Η τελική λύση»

Έρχομαι τώρα στη γραπτή «Δήλωση του Ρώσου Πρέσβη Στανισλάβ Οσάτσι», που μετέδωσε το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων στις 20 Νοεμβρίου 2020 και που δημοσιεύτηκε στα Ελληνικά στον επίσημο ιστότοπο της Πρεσβείας της Ρωσίας στη Λευκωσία. Εκ μέρους της Ρωσίας, ενός από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, ο Πρέσβης Οσάτσι, ανακοίνωσε ότι:

«Κατά την άποψή μας, το πακέτο των αποφάσεων των ΗΕ [Ηνωμένων Εθνών] σε σχέση με την Κύπρο, που προνοεί την εγκαθίδρυση μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας με μια διεθνή προσωπικότητα, αποτελεί μια βέλτιστη συναινετική βάση για λύση του Κυπριακού και για τις δύο κοινότητες του νησιού …

«[Η λύση] θα χρειαστεί ψύχραιμη και σχολαστική δουλειά από τις πλευρές σε όλα τα επίπεδα, καθώς και πολιτική βούληση και θέληση για επίτευξη συμφωνιών συμβιβασμού. Στο τέλος της ημέρας, η τελική λύση είναι στα χέρια τους». (Πηγή: https://cyprus.mid.ru/web/cyprus_en/press-releases).

Προβλέποντας ρητά την προτεινόμενη «εγκαθίδρυση μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας» (ΔΔΟ), μήπως ο Πρέσβης Οσάτσι επιβεβαίωσε σιωπηρά ότι, σε περίπτωση τέτοιας «λύσης», θα καταργηθεί η ΚΔ; Όπως εξηγώ παρακάτω, η απάντηση είναι «μάλλον». Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι στη δήλωσή του ο Πρέσβης Οσάτσι απέφυγε να αναφέρει την Τουρκία, τις τουρκικές εισβολές, την τουρκική κατοχή, την παρανομία του «de facto» καθεστώτος στα κατεχόμενα και το κρίσιμο θέμα των ατιμώρητων εγκλημάτων.

Κάτι άλλο που είναι σίγουρο είναι ότι ο Πρέσβης Οσάτσι χρησιμοποίησε τον ακατάλληλο όρο «τελική λύση». Έτσι, απεικόνισε τα μηνύματα που έστειλα στο άρθρο μου στη «Σημερινή» της 26ης Ιανουαρίου 2020, υπό τον τίτλο «Η Τελική Λύση» και η «Ναζιστικοποίηση» της Κυπριακής Δημοκρατίας». Σε εκείνο το άρθρο, έγραψα:

«Όπως παρατήρησε το Διεθνές Στρατοδικείο στη Νυρεμβέργη στην Απόφασή του το 1946, ‘‘η ‘Τελική Λύση’ [ως ευφημισμός των Ναζί] σήμαινε την εξόντωση των Εβραίων’’…». Ωστόσο, στην ΚΔ, «η φράση ‘τελική λύση’ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του λεξιλογίου του λεγόμενου ‘κυπριακού προβλήματος’…». (Πηγή: https://simerini.sigmalive.com/article/2020/1/26/e-telike-luse-kai-e-nazistikopoiese-tes-kupriakes-demokratias/).

Η «συνάντηση» Αναστασιάδη-Τατάρ

Η τέταρτη πρόσφατη δήλωση που θα ήθελα να αναλύσω είναι η «Γραπτή δήλωση» του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη της ΚΔ στις 17 Νοεμβρίου 2020, μετά τη συνάντησή του με τον κ. Τατάρ στις τρεις του ιδίου του μηνός. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ανακοίνωσε:

«Σε απάντηση των όσων ο κ. Ερσίν Τατάρ αναληθώς ισχυρίστηκε απαντώντας σε ερώτηση αγγλόφωνου τουρκικού καναλιού, ότι τάχα δεν του απέκλεισα κατηγορηματικά τη λύση δύο κρατών, όταν την ήγειρε κατά την πρώτη μας συνάντηση, και ότι ανέμενα ουσιαστικά την τοποθέτησή του αυτή, λόγω των δηλώσεων και θέσεών του τόσο κατά το παρελθόν, όσο και κατά την προεκλογική περίοδο στα κατεχόμενα, επιθυμώ να δηλώσω τα ακόλουθα: …

»Όταν ο κ. Τατάρ ήγειρε κατά τη συνάντησή μας το θέμα της λύσης των δύο κρατών, όχι μόνο την απέρριψα, αλλά επιχειρηματολόγησα και ανέφερα, μεταξύ άλλων, και πέραν των όσων ανέφερα προηγουμένως, ότι κανείς σε διεθνές επίπεδο, στα ΗΕ και ειδικά στην ΕΕ, δεν πρόκειται να αποδεχθεί τέτοιου είδους λύση».

Δύο «συνιστώντα κράτη»

Ο Προέδρος Αναστασιάδης ισχυρίστηκε ότι δεν δέχεται τη «λύση των δύο κρατών». Ωστόσο, το 2004, ως βουλευτής, υποστήριξε το «Σχέδιο Ανάν» που, στο Άρθρο 2.1.α. των Κυρίων Άρθρων, πρόβλεπε την ύπαρξη «δύο ίσων συνιστώντων κρατών, του ελληνοκυπριακού κράτους και του τουρκοκυπριακού κράτους». Πιο πρόσφατα, υπό τη δήθεν ιδιότητά του ως «ηγέτη» της «Ελληνοκυπριακής Κοινότητας», ο Προέδρος Αναστασιάδης έχει δεχθεί μια μορφή «λύσης δύο κρατών». Στα Αγγλικά, μέσω της «Κοινής Δήλωσης του Ε/κ ηγέτη Νίκου Αναστασιάδη και του Τ/κ ηγέτη Ντερβίς Έρογλου (11 Φεβρουαρίου 2014)», όπως ονομάζεται από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της ΚΔ, ο κ. Αναστασιάδης υποστήριξε την ακόλουθη ιδέα – ότι οποιαδήποτε «λύση», με βάση ΔΔΟ, θα περιλαμβάνει δύο «constituent states» («συνιστώντα κράτη») – «the Greek-Cypriot constituent state» («το ελληνικό κυπριακό συνιστών κράτος») και «the Turkish-Cypriot constituent state» («το τουρκικό κυπριακό συνιστών κράτος»).

(Πηγές: www.presidency.gov.cy/cypresidency/cypresidency.nsf/dmlnew_el/dmlnew_el?OpenDocument, www.pio.gov.cy και www.uncyprustalks.org/11-february-2014-joint-declaration-on-cyprus/)

Με όλα αυτά υπόψη, τι εννοούσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όταν «απέρριψε» τη «λύση των δύο κρατών»; Απέρριψε την ιδέα ότι η «λύση» θα βασίζεται σε δύο «συνιστώντα κράτη» – «το ελληνικό κυπριακό συνιστών κράτος» και «το ελληνικό κυπριακό συνιστών κράτος»; Εάν «ναι», ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα πρέπει να επιβεβαιώσει ότι η στάση του έχει αλλάξει; Εάν «όχι», γιατί, στη «Γραπτή δήλωσή» του της 17ης Νοεμβρίου 2020, δεν ξεκαθάρισε ρητά ότι απέρριψε οποιαδήποτε «λύση» που θα βασίζεται σε «δύο κράτη», αλλά συνεχίζει να υποστηρίζει μια «λύση» που θα βασίζεται σε δύο «συνιστώντα κράτη»;

Με σεβασμό, καλώ τον Πρόεδρο να εξακριβώσει την πολιτική του.

Εν τω μεταξύ, λαμβάνοντας υπόψη τη «Δήλωση» του Πρέσβη Οσάτσι για την προτεινόμενη «εγκαθίδρυση μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας», είναι λογικό να συμπεράνει κάνεις ότι τέτοια «εγκαθίδρυση» θα οδηγήσει είτε στην κατάργηση της ΚΔ είτε στον υποβιβασμό της – από ένα κυρίαρχο κράτος που αντιπροσωπεύει όλους τους πολίτες της ΚΔ, στο να είναι ένα είδος «ελληνικού κυπριακού κράτους» που θα αντιπροσωπεύει μόνον τους «Ελληνοκυπρίους» και που θα συνυπάρχει με ένα αναβαθμισμένο «τουρκικό κυπριακό κράτος».

Συμπεράσματα

Η προτεινόμενη «λύση των δύο κρατών», είτε με, είτε χωρίς δύο «συνιστώντα κράτη», είναι η σύγχρονη ενσάρκωση της μακρόχρονης στρατηγικής της Τουρκίας από το 1956. Περαιτέρω, αυτός ο όρος αποτελεί έναν παραπλανητικόν ευφημισμό που καμουφλάρει το τι πραγματικά σημαίνει – τη «δικοινοτική» διαίρεση του λαού της ΚΔ, την κατάργηση ή τον υποβιβασμό της ΚΔ, την αναβάθμιση του παράνομου κατοχικού καθεστώτος και τη διατήρηση των δύο βρετανικών αποικιακών υπολειμμάτων.

Άρα, η προτεινόμενη «λύση των δύο κρατών» ισοδυναμεί με την προτεινόμενη νομιμοποίηση της «τριζωνικής» διχοτόμησης της Νήσου Κύπρου σε «ελληνοκυπριακές», «τουρκοκυπριακές» και βρετανικές ζώνες.

Φωτογραφία: Χάρτης που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του «Σχεδίου Ανάν» σε έκθεση της 1ης Φεβρουαρίου 2005 της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασίλειου. Πηγή: https://publications.parliament.uk/pa/cm200405/cmselect/cmfaff/113/11304.htm

*Επίκουρος Καθηγητής στη Νομική Σχολή Πανεπιστημίου UCLan Cyprus. Οι απόψεις του είναι προσωπικές

Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις7 λεπτά πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα36 λεπτά πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Δημοφιλή