Απόψεις
Χρήστος Γιανναράς: Η φιμωμένη οιμωγή
Πρόσωπα, που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στην Ελλάδα σήμερα, δεν τα αναδείχνει οπωσδήποτε η εκτίμηση των πολλών, δεν είναι η κοινωνική αναγνώριση που τα καταξιώνει. Μπορεί να είναι η λογική της «αγοράς»: αυτή να διαβαθμίζει την καταξίωση, να διαμορφώνει την κοινή αναγνώριση διανέμοντας τα αξιώματα. Για τη διαφήμιση μιας οδοντόπαστας, η «αγορά» δεν θα επιλέξει έναν σοφό γνώστη της Χημείας, θα προτιμήσει τη λάμψη του χαμόγελου μιας καλλονής. Ανάλογα κριτήρια εντυπωσιασμού, δυσεξήγητης όμως εγκυρότητας, καθορίζουν και το ποιος θα μας προετοιμάσει για την αδράνεια των «συμμάχων» μας, κρατών-μελών της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, εν όψει του εδαφικού και θαλάσσιου ακρωτηριασμού μας, που νυχθημερόν προετοιμάζει η Τουρκία.
Ηδη δεχθήκαμε να μπούμε στον 61ο γύρο «διερευνητικών επαφών» – οι 60 γύροι που προηγήθηκαν (σε διάρκεια πόσων ετών;) πέτυχαν, λέγεται, κάποια «προσέγγιση σε θέματα» (τόσο αόριστα) και έχει καταχωρηθεί η «προσέγγιση», εγγράφως, σε 5.000 σελίδες! Ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ, μέγας χλευαστής της αξιοπρέπειας του πατριωτισμού, όταν το 2016 ήταν κυβέρνηση, αρνήθηκε το Luna Park των 60 γύρων με τους Τούρκους. Η Ν.Δ., τις μέρες αυτές, επαναβεβαίωσε την πειθαρχημένη ελλαδική συμμόρφωση με τις προστακτικές της ευρωαμερικανικής επιτροπείας.
Η πληροφόρηση της ελληνικής κοινωνίας για διεργασίες που θα καθορίσουν αμετάκλητα το μέλλον της, δεν είναι πάρεργο «ενημέρωσης», που το εγκαταλείπει μια κυβέρνηση σε ευκαιριακούς εμπόρους του εντυπωσιασμού. Ξέρει ο απροκατάληπτος Ελληνας («κάθε τίμιος άνθρωπος», θα έλεγε ο Μακρυγιάννης) ότι τα ιδιωτικά κανάλια είναι εμπορικά, δεν γίνεται να υπηρετήσουν τις απαιτήσεις του κοινωνικού λειτουργήματος της δημοσιογραφίας, θα πειθαρχήσουν στις κερδοσκοπικές προτεραιότητες των ιδιοκτητών τους.
Την πλήρη ανελπιστία εξόδου από την ασφυκτική υποτέλεια την εδραιώνει το γεγονός ότι, κάθε κυβέρνηση, χρησιμοποιεί και τα κρατικά ΜΜΕ σαν ιδιωτική (του κυβερνώντος κόμματος) επιχείρηση. Πώς ανεχόμαστε οι πολίτες αυτή τη ριζική αλλοτρίωση του χαρακτήρα και των στόχων της «πληροφόρησης», την πολιτική, ιδεολογική, αισθητική αλλαξοπιστία του «μόνιμου» προσωπικού των ΜΜΕ – έναν παγιωμένο εξευτελισμό της δημοκρατίας που δεν τον συζητάμε.
Επιπρόσθετο σύμπτωμα απροκάλυπτου ολοκληρωτισμού, αυτονόητα αφομοιωμένου από την ελλαδική κοινωνία: Οι πολίτες ψηφίζουμε το κόμμα που υποτίθεται ότι κρίνουμε προτιμότερο, αποτελεσματικότερο. Κυρίως (και είναι λογικό) εμπιστευόμαστε τις ικανότητες του πρωθυπουργού. Ομως η επιλογή μας, των πολιτών, δεν προστατεύεται από μια δημοσιογραφία που αγρυπνεί, ελέγχει, κρίνει, αν ο πρωθυπουργός ανταποκρίνεται με συνέπεια στη λογική της ψήφου μας. Ο εκλεγμένος πρωθυπουργός, από τη φιλική του δημοσιογραφία μόνο επαινείται και από την αντιπολιτευόμενη δημοσιογραφία μόνο ψέγεται.
Στη σημερινή Ελλάδα έχουμε πολίτευμα πρωθυπουργικής απολυταρχίας, που το επέβαλε ο Ανδρέας Παπανδρέου και το συντηρούν ομόθυμα οι πάντες. Στυγνή μοναρχία: ο πρωθυπουργός διορίζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρόεδρο της Βουλής, τους Προέδρους των Ανώτατων Δικαστηρίων, την Ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Καμιά Δημοσιογραφία δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ – ωσάν ο ολοκληρωτισμός, η αυθαιρεσία, να είναι αυτονόητα δεδομένα, και η Ελλάδα τριτοκοσμική. Ενδέχεται ο υπουργός Εξωτερικών να μην έχει την παραμικρή εμπειρία Διεθνών Σχέσεων, καμιά θητεία σε Διεθνείς Οργανισμούς, άσχετος με την πράξη της Διπλωματίας – η δημοσιογραφία δεν θα διαμαρτυρηθεί. Ενδέχεται ο υπουργός Παιδείας να αγνοεί ολοκληρωτικά την εκπαιδευτική πράξη, τις δυσλειτουργίες των θεσμών, την τυραννία και τον τραμπουκισμό του συνδικαλισμού, το επίπεδο ντροπής των «εκπαιδευτικών» λεγόμενων Σχολών στα πανεπιστήμια, άσχετος ο υπουργός με τον εξευτελισμό του σχολείου από το φροντιστήριο – η δημοσιογραφία θα σωπαίνει και πάλι, εξ ορισμού ανίκανη για ρόλο κοινωνικής ευθύνης.
Η αγανάκτηση γίνεται πνιγμός και ο πνιγμός ασφυξία, σαράντα επτά ολόκληρα χρόνια. Στον δημόσιο λόγο είναι σιωπηρά απαγορευμένη η αναφορά σε ονόματα. Ολοι λοιπόν, εκόντες άκοντες, για να αξιωθεί με δημοσιότητα ο λόγος μας, αοριστολογούμε. Πώς όμως να μη μένει αδικαίωτη και περιθωριακή η κριτική σκέψη στην Ελλάδα, όταν αποσιωπούμε τους επώνυμους αυτουργούς της κακουργίας ή της ραστώνης;
Ισως να πρόκειται για καλά οργανωμένη άμυνα της μετριότητας (κάτι σαν την «εκδίκηση της γυφτιάς»). Ισως να πρόκειται μόνο για επανάληψη της πιστοποίησης που κραύγασε ο Θόδωρος Αγγελόπουλος με τον ανεπανάληπτο σπαραγμό του Θανάση Βέγγου: «Η Ελλάδα πεθαίνει. Και καλύτερα να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει και θόρυβο» («Το βλέμμα του Οδυσσέα»). Κάποιοι πιστεύουν πως θα ανακόψουν τον αδυσώπητο θάνατο αντιτάσσοντας τίμιο λόγο στην ντροπή της ελεεινής αυτοχειρίας. Τα ονόματά τους, με επιπόλαιη επιλογή: Ιωάννης Μάζης, Σταύρος Λυγερός, Σάββας Καλεντερίδης, Αγγελος Συρίγος, Φράγκος Φραγκούλης.
Ενδεικτική, ίσως και λάθος η επιλογή των ονομάτων. Τα γεγονότα όμως αμείλικτα. Η Τουρκία απαιτεί και τα θέλει όλα, εμείς (ύστερα από διακόσια χρόνια ατίμωσης και εμπαιγμού μας από Ευρωπαίους «φίλους» μας) πανηγυρίζουμε που χαρίσαμε στον εαυτό μας 12 μίλια από τη θάλασσά μας στο Ιόνιο! Ο Συρίγος εγκατέλειψε το γήπεδο, παραχώρησε τη «φανέλα» αποκλειστικά στον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη(!), δέχθηκε να παίξει στα «τσικό» – για ποια «τιμή», ποιων «όπλων», αφού Ελλάδα χωρίς ραχοκοκαλιά ευτολμίας δεν υπάρχει.
Οταν οι πολιτικοί αρχηγοί θα έχουν καταλάβει την οιμωγή του Βέγγου, θα είναι πολύ αργά για οτιδήποτε.
ΠΗΓΗ: Kathimerini.gr
Απόψεις
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας