Απόψεις

Forreign Affairs: Η απειλή για την ασφάλεια που κρύβεται σε κοινή θέα

Δημοσιεύτηκε στις

9 Ιανουαρίου 2021 στις 21:39

από τον

ΧΑΚ

Περίληψη: Οι σπόροι της ανομίας που έχει σπείρει ο Τραμπ θα δώσουν άσχημα φρούτα στο μέλλον και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να προετοιμαστούν για περισσότερες αναταραχές τους επόμενους μήνες και χρόνια.

Γράφει ο DANIEL BYMAN, καθηγητής στη Σχολή Εξωτερικών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Georgetown και ανώτερος συνεργάτης στο Brookings Institution.

Ο ένοπλος, υπέρ του Trump όχλος που εισέβαλε στο Κογκρέσο την Τετάρτη [1] και διέκοψε βίαια την διαδικασία πιστοποίησης των εκλογών έκανε τη μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου να μοιάζει με μια μπανανία στα χέρια της κυριαρχίας του όχλου. Πριν από την βία, οι ταραχοποιοί είχαν ακούσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να κηρύσσει ψευδώς τις εκλογές ως νοθευμένες και στην συνέχεια να τους παρακινεί να διαδηλώσουν στο Καπιτώλιο [2]. Όσο σουρεαλιστικό και αν φαίνεται το επεισόδιο, το ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα είναι αν αντιπροσωπεύει τον επιθανάτιο ρόγχο μιας διεφθαρμένης και άνομης διοίκησης ή έναν προάγγελο μελλοντικών συγκρούσεων. Και τα δύο μπορεί να είναι αληθή.

—————————————————-

Η παραβίαση της περιμέτρου του Καπιτωλίου ήταν αναμφίβολα μια κολοσσιαία αποτυχία ασφαλείας. Το νομοθετικό σώμα της πιο ισχυρής χώρας στον κόσμο κατακλύστηκε από εκατοντάδες ένοπλους, θυμωμένους διαδηλωτές. Η επιβολή του νόμου, η οποία χρησιμοποιεί βαρύ χέρι ενάντια στους διαδηλωτές του Black Lives Matter [3] και προετοιμάζεται προσεκτικά για να σταματήσει πιθανές επιθέσεις της Αλ Κάιντα, προφανώς δεν ήταν προετοιμασμένη για το μείγμα των λευκών ρατσιστών, των αντικυβερνητικών εξτρεμιστών, των συνωμοσιολόγων, και άλλων υποστηρικτών του Τραμπ οι οποίοι οργάνωσαν ανοιχτά [4] το να «καεί η DC τελείως» (“burn DC to the ground”) για να ανατραπούν οι εκλογές κατόπιν εντολής του προέδρου. Αν και είναι πολύ νωρίς για να καταλογιστούν ευθύνες, η Αστυνομία του Καπιτωλίου και άλλες δυνάμεις ασφαλείας έχουν σαφώς κάποιες εξηγήσεις να δώσουν.

Αξίζει ένα νοητικό πείραμα εδώ: τι θα γινόταν αν μια ομάδα τζιχαντιστών έμπαινε στο διαδίκτυο και ζητούσε από τους υποστηρικτές της να αρπάξουν τα όπλα τους, να συγκεντρωθούν στην Ουάσιγκτον και να καταλάβουν το Κογκρέσο; Σε κάθε στάδιο, θα τους σταματούσαν. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης [5], οι υπηρεσίες πληροφοριών και επιβολής του νόμου θα συγκέντρωναν αποδεικτικά στοιχεία για ένα προγραμματισμένο έγκλημα και θα εντόπιζαν τα επικίνδυνα άτομα -και στην συνέχεια θα τα συλλάμβαναν προτού προσπαθήσουν να κινηθούν. Εάν κάτι τέτοιο αποτύγχανε, η ανταπόκριση της αστυνομίας θα ήταν επιθετική και αποφασιστική. Ωστόσο, επειδή τα συλλαλητήρια του Τραμπ τακτικά χαρακτηρίζονται από βία [6] και επειδή ο πρόεδρος καταφεύγει ως συνήθως στην εμπρηστική ρητορική, οι πολιτικοί και οι Αρχές επιβολής του νόμου ίσως να έχουν συνηθίσει την απειλή που θα μπορούσαν να θέσουν οι πιο ακραίοι υποστηρικτές του εάν πίεζαν ακόμη περισσότερο.

Ωστόσο, το χάος δεν ήταν παρά μια αποτυχία ασφαλείας˙ έδειξε επίσης πόσο δύσκολο είναι για την επιβολή του νόμου, τον στρατό και άλλες δυνάμεις ασφαλείας να ενεργήσουν σε ένα εξαιρετικά πολιτικό περιβάλλον. Όταν ο Τραμπ ενθαρρύνει την βία [7] και δαιμονοποιεί πολιτικούς αντιπάλους, καθιστά σχεδόν αδύνατο για τους αξιωματούχους ασφαλείας να ενεργήσουν χωρίς να θεωρηθούν ότι συμμετέχουν σε μια εσωτερική πολιτική διαμάχη, μια αντίληψη που προσπαθούν απελπισμένα να αποφύγουν. Τον Ιούνιο, για παράδειγμα, ο Τραμπ σκηνοθέτησε μια φωτογραφία με τον στρατηγό Mark Milley, αρχηγό «ΓΕΕΘΑ», καθώς η αστυνομία απομάκρυνε διαδηλωτές Black Lives Matter από την πλατεία Λαφαγιέτ. Ο Milley αργότερα ζήτησε συγγνώμη για την συμμετοχή του [8] στο θέατρο, και δικαίως. Ήταν ακριβώς το είδος της πολιτικοποίησης που οι αξιωματούχοι πρέπει να αποφεύγουν.

Τα καλά νέα είναι ότι η αποχώρηση του Τραμπ από τον Λευκό Οίκο θα είναι ένα μεγάλο βήμα προόδου. Τα τελευταία χρόνια, το FBI [9] και το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας [10] έχουν ήδη αυξήσει την εστίασή τους στην αντικυβερνητική βία, αλλά η διοίκηση εμπόδισε μια ισχυρότερη αντίδραση. Απρόθυμο να αστυνομεύσει τους υπέρ του Τραμπ εξτρεμιστές, επικεντρώθηκε σε λιγότερο επικίνδυνα κινήματα όπως το Antifa [11]. «Υπάρχει κάποια απροθυμία μεταξύ των πρακτόρων να πραγματοποιήσουν μια έρευνα που να στοχεύει αυτό που ο πρόεδρος αντιλαμβάνεται ως βάση του», δήλωσε ένας πρώην ανώτερος αξιωματούχος του FBI [12] στην [εφημερίδα] Washington Post. «Είναι μια κατάσταση χωρίς νίκη για τον πράκτορα ή τον προϊστάμενό του στο FBI». Μόλις φύγει ο Τραμπ, η αστυνομία και άλλοι θα μπορούν να κάνουν την δουλειά τους χωρίς να χρειάζεται να εξετάσουν εάν ο πρόεδρος θα τους υποστηρίξει, θα τους καθυβρίσει, ή θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τις πράξεις τους. Εκτός εξουσίας, εξάλλου, [ο Τραμπ] δεν θα έχει πλέον το εκφοβιστικό βήμα που είχε πριν, ακόμα κι αν δεν εξασθενίσει εντελώς. (Πράγματι, τα tweets και οι ομιλίες του μπορεί να γίνουν πιο εξωφρενικά καθώς προσπαθεί απεγνωσμένα να παραμείνει στο προσκήνιο).

Ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα που θέτει η επίθεση είναι το μέλλον του κινήματος που δημιούργησε ο Τραμπ. Ο Τραμπ έχει κινητοποιήσει δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανούς, συμπεριλαμβανομένων πολλών που δεν ήταν προηγουμένως πολιτικά ενεργοί. Το κίνημα «Make America Great Again» δεν είναι ιδιαίτερα οργανωμένο, αλλά είναι πολύ δικτυωμένο, με τις ιδέες να στροβιλίζονται γρήγορα στο εσωτερικό του, συχνά μέσω των κοινωνικών μέσων. Οι λεπτομέρειες είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Έχει πτυχές μιας λατρείας, αλλά βασίζεται επίσης στον εθνικισμό, τον λαϊκισμό, την λευκή υπεροχή, και μια σειρά από θεωρίες συνωμοσίας, συμπεριλαμβανομένου του περίεργου κόσμου του QAnon [13].

Τα μαζικά κινήματα μπορούν να αποτελέσουν και γέφυρα και εμπόδιο κατά της βίας. Μια μελέτη [14] για την Ευρώπη, για παράδειγμα, δείχνει ότι χώρες με ισχυρά αντι-μεταναστευτικά κόμματα είχαν συχνά λιγότερη, κι όχι περισσότερη, αντι-μεταναστευτική βία˙ επειδή οι άνθρωποι ένιωθαν ότι το σύστημα άκουγε τις ανησυχίες τους, ήταν πιο δύσκολο για τους εξτρεμιστές να διοχετεύσουν τον θυμό τους. Ο κίνδυνος γίνεται οξύτερος, ωστόσο, όταν τα κινήματα αισθάνονται ότι έχουν εμποδιστεί από την ειρηνική πολιτική διαδικασία -για παράδειγμα, από εκλογές που θεωρούν νοθευμένες. Ένα τέτοιο γεγονός πείθει τους οπαδούς ότι το ίδιο το σύστημα είναι εναντίον τους και ότι η πολιτική ως συνήθως θα αποτύχει αναπόφευκτα. Η συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών θα παραμείνει ειρηνική, αλλά όταν ένα κίνημα έχει εκατομμύρια αποστόλους, ακόμη και ένα μικρό ποσοστό από αυτούς δημιουργεί μεγάλον αριθμό.

Οι αχαλίνωτες θεωρίες συνωμοσίας που επικρατούν στους σκληροπυρηνικούς οπαδούς του Τραμπ τους καθιστούν επικίνδυνους και απρόβλεπτους. Ο Τραμπ έχει από καιρό αγκαλιάσει [15] θεωρίες συνωμοσίας, και πιθανότατα θα συνεχίσει να το κάνει ως πρώην πρόεδρος. Αυτές οι θεωρίες μπορεί να οδηγήσουν μικρές ομάδες ή άτομα να ξεφύγουν από μόνοι τους, χτυπώντας εχθρούς όπως τους αντιλαμβάνονται, για παράδειγμα δημοσιογράφους ή πολιτικούς. Οι σπόροι της ανομίας που έχει σπείρει ο Τραμπ θα δώσουν άσχημα φρούτα στο μέλλον και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να προετοιμαστούν για περισσότερες αναταραχές τους επόμενους μήνες και χρόνια.

Αλλά οι εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media) μπορούν να επιβραδύνουν την εξάπλωση της παραπληροφόρησης και θα πρέπει να είναι ακόμη πιο επιθετικές. Οι μεγαλύτερες από αυτές τώρα επαγρυπνούν [16] όταν πρόκειται για το Ισλαμικό Κράτος (ή ISIS) και αρχίζουν να κάνουν περισσότερα ενάντια στους λευκούς ρατσιστές και άλλους εγχώριους ριζοσπάστες. Ωστόσο, πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την καταπολέμηση των Αμερικανών εξτρεμιστών, ακόμη και (ή ειδικά), όταν παρακινούνται από τον Πρόεδρο -ένα πολιτικά επικίνδυνο βήμα. Το Twitter, το Facebook και το YouTube προχώρησαν περισσότερο από ποτέ όταν κατέβασαν τις δημοσιεύσεις του Trump [17] κατά την διάρκεια της κρίσης και θα πρέπει να παραμείνουν σε εγρήγορση για μελλοντικές κρίσεις. Θα πρέπει επίσης να συνεργαστούν στενά με την επιβολή του νόμου για τον εντοπισμό επικίνδυνων προτύπων και αλλιώς να προσπαθήσουν να προβλέψουν την βία για να την καταστείλουν από το ξεκίνημα της.

Μια προφανής λύση είναι η μεγάλης κλίμακας απόρριψη του Τραμπ από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Μην στοιχηματίζετε σε αυτό. Τουλάχιστον ορισμένοι υπεύθυνοι Ρεπουμπλικάνοι έχουν φτάσει στο σημείο καμπής τους και καταδίκασαν τον Τραμπ [18] για πρόκληση βίας. Αλλά πάρα πολλοί άλλοι προσπαθούν να μοιράσουν την διαφορά για να παραμείνουν δίπλα του, μιλώντας για «εκλογικές παρατυπίες» αλλά απορρίπτοντας την βία. Εάν πιστεύουν ότι είναι μια αξιοπρόσεκτη θέση, κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Για τουλάχιστον μερικούς θυμωμένους και συνομωσιολόγους οπαδούς του Τραμπ, μια νοθευμένη εκλογική διαδικασία δικαιολογεί την βία. Όταν οι νομοθέτες παίζουν με αυτή την φωτιά για να φλερτάρουν την έγκριση του Τραμπ, η φωτιά καίει τους πάντες.

Σύνδεσμοι:
[1] https://www.washingtonpost.com/dc-md-va/2021/01/06/dc-protests-trump-ral…
[2] http://www.tampabay.com/news/breaking-news/2021/01/06/ill-never-concede-…
[3] https://www.nytimes.com/2021/01/06/us/politics/capitol-george-floyd-dc-p…
[4] http://www.nytimes.com/2021/01/07/opinion/sway-kara-swisher-john-matze.h…
[5] https://www-jstor-org.proxy.library.georgetown.edu/stable/26497093?seq=1…
[6] http://ballotpedia.org/Violence_and_Donald_Trump%27s_presidential_campaign
[7] https://www.vox.com/21506029/trump-violence-tweets-racist-hate-speech
[8] https://www.nytimes.com/2020/06/11/us/politics/trump-milley-military-pro…
[9] https://www.nytimes.com/2020/09/17/us/politics/fbi-russia.html
[10] https://www.dhs.gov/sites/default/files/publications/2020_10_06_homeland…
[11] https://warontherocks.com/2020/06/what-antifa-is-what-it-isnt-and-why-it…
[12] https://www.washingtonpost.com/national-security/fbi-faces-skepticism-ov…
[13] https://www.nytimes.com/article/what-is-qanon.html
[14] https://ejpr.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/1475-6765.12254
[15] https://www.factcheck.org/2020/10/trumps-long-history-with-conspiracy-th…
[16] https://ctc.usma.edu/a-view-from-the-ct-foxhole-an-interview-with-brian-…
[17] https://www.cnn.com/2021/01/06/tech/twitter-trump-riots-us-capitol/index…
[18] https://twitter.com/dnvolz/status/1346968321124675585/photo/1

Σχετικά θέματα

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Απόψεις

Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση

Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

14 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.

Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.

Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass

Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.

Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.

Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!

___________________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

14 Οκτωβρίου 2026

από τον

Χρήστος Κηπουρός

Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.

Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.

«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.

Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;

Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;

Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο

Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..

Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».

Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.

Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.

__________________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

14 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»

Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*

Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.

Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).

Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.

Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.

Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.

Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**

Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.

Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.

Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.

Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.

Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.

Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…

Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου

Καρδιολόγος

* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955

** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026