Γενικά θέματα
Η τεχνητή νοημοσύνη στον αγγλικό στρατό – Μικροσκοπικά κατασκοπευτικά «drones-έντομα» για κάθε στρατιώτη
Μικροσκοπικά κατασκοπευτικά «drones-έντομα» για κάθε στρατιώτη αναπτύσσει ο Βρετανικός Στρατός
Αυτόνομα ιπτάμενα μικροσκοπικά «drones-έντομα» που μπορούν να κατασκοπεύουν τον εχθρό ως «ατομικός εξοπλισμός αναγνώρισης» στρατιώτη. Δοκιμασία, ενσωμάτωση και εκμετάλλευση πειραματικής τεχνολογίας αιχμής και εφευρέσεων μικρών εταιρειών από τις βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις, χωρίς γραφειοκρατικά κωλύματα. Ασύμμετρες απειλές και συστήματα «αντι-drone».
Δρ Λάμπρος Γ. Καούλλας
Αυτόνομα ιπτάμενα «drones-έντομα» που μπορούν να κατασκοπεύουν τον εχθρό μέχρι και σε απόσταση ενάμιση χιλιομέτρου δοκιμάζει ο Βρετανικός Στρατός.
Το «bug drone», βάρους 196 γραμμαρίων (περίπου το ίδιο με ένα έξυπνο τηλέφωνο), είναι ένα πλήρως αυτόνομο μη-επανδρωμένο αερόχημα (UAV) ενώ είναι δυνατός ο έλεγχός του μέσω τηλεχειρισμού. Η μπαταρία του αντέχει μέχρι και 40 λεπτά και λόγω του χαμηλού οπτικού του προφίλ έχει τη δυνατότητα να παραμένει απαρατήρητο και να μην γίνεται αντιληπτό από τον αντίπαλο.
Ο Βρετανικός Στρατός παρέλαβε ήδη 30 drones-έντομα για τις πρώτες δοκιμές. Θεωρείται υψηλής αποδόσεως σε σχέση με το κόστος τους λόγω των πολλαπλών οφελημάτων που προσφέρει.
Είναι ιδανικό για περιπολίες και χαρτογράφηση ενώ επίσης μπορεί να μεταδίδει υλικό σε πολλαπλές συσκευές όπως κινητά, φορητούς υπολογιστές και ταμπλέτες. Οι κατασκευαστές τους αναφέρουν πως είναι έτοιμο για λειτουργία σμήνωσης (swarm), με πολλά drones να λειτουργούν μαζί, ενώ επίσης διαθέτει αντίμετρα ηλεκτρονικού πολέμου. Επίσης, χρησιμοποιεί δίκτυα κινητής τηλεφωνίας και μπορεί να προσγειώνεται, να «βλέπει» και να «ακούει» επιτρέποντας «αόρατη» παρατήρηση για ώρες. Όσον αφορά στον εξοπλισμό που μπορεί να φέρει, περιλαμβάνει μικρόφωνα, ηχεία, θερμική κάμερα, συσκευές αντιπερισπασμού, κάμερα χαρτογράφησης, συσκευές υπέρυθρου ή υπεριώδους φωτός και άλλα. Μπορεί να λειτουργήσει με ανέμους μέχρι και περίπου 80 χιλιομέτρων την ώρα.
Από τις μικρές εταιρείες στον Βρετανικό Στρατό
Οι βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις θέλουν να εκμεταλλευτούν τις εφευρέσεις και την πειραματική τεχνολογία μικρών εταιρειών προς όφελος τους το συντομότερο δυνατόν, χωρίς επιπλέον γραφειοκρατικά κωλύματα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Daily Mail» (30/12/2020), το «The Bug» δοκιμάστηκε στο πρόσφατο «Army Warfighting Experiment» και αποδείχτηκε το μοναδικό μικρό drone που κατάφερε να αντέξει τις δύσκολες καιρικές συνθήκες.
«Παραδώσαμε το Bug σε συνεργασία με τη UAVTEK, η οποία σχεδιάζει και κατασκευάζει μη-επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAV) από το εργαστήριό της στο Κότσγουολντς. Η εμπειρία μας στην ανάπτυξη μεγάλων όγκων ασφαλούς υλισμικού (hardware) σημαίνει πως ήμασταν σε θέση να βοηθήσουμε την ομάδα να μετατρέψει το έξοχο σχέδιο σε ένα πραγματικό προϊόν που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις μας», ανέφερε ο James Gerard, διευθυντής τεχνολογίας της βρετανικής BAE Systems. «Η συνεργασία λαμβάνει χώρα μέσα σε όλη την BAE Systems είναι ένας πολύ καλός τρόπος να πάρουν γρήγορα στα χέρια τους οι στρατωτικοί χρήστες την καλύτερη σκέψη από μικρές εταιρείες», πρόσθεσε.
«Ακόμα και στον πιο σκληρό καιρό, το Bug μπορεί να προσφέρει ζωτικές τακτικές πληροφορίες για το τι υπάρχει στην γωνιά ή πίσω τον επόμενο λόφο, δουλεύοντας αυτόνομα για να δώσει στους στρατιώτες μια οπτική ενημέρωση», ανέφερε ο Gerard και εξήγησε πως σε συνδυασμό με άλλο λογισμικό που αναπτύσσει η εταιρεία το βίντεο μπορεί να μοιράζεται ταυτόχρονα σε πολλούς χρήστες. Αυτό θα επιτρέπει στους διοικητές σε ξηρά, θάλασσα και αέρα να έχουν καλύτερη πληροφόρηση και επίγνωση της κατάστασης επί του εδάφους που θα τους βοηθήσει στη λήψη αποφάσεων.
Με την αποτελεσματικότητα του να θεωρείται δεδομένη, οι επιστήμονες βλέπουν τώρα πως θα εξελίξουν περισσότερο τον σχεδιασμό του μικρού ρομποτικού κατασκόπου με την προσθήση νέων αισθητήρων και δυνατοτήτων και την ενσωμάτωση σε άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό.
![bug-drone01-1[1].jpg](https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/bug-drone01-11.width-768.jpg)
Black Hornet 3
Ένα άλλο μικρό drone που ήδη χρησιμοποιείται ως «ατομικό σύστημα αναγνώρισης» («personal reconnaissance system») από τον Αμερικανικό Στρατό στη Συρία είναι το «Black Hornet 3» της FLIR. Σύμφωνα με το «The Drive» (20/07/2020), αυτό το «κατασκοπευτικό νανο-drone» («nano spy drone») αναπτύσσεται από το 2010 και μοιάζει με μικροσκοπικό ελικόπτερο. Φέρει δύο κανονικές και μια θερμική κάμερα και ο χειριστής του μπορεί να το στείλει σε συγκεκριμένο σημείο δίνοντας συντεταγμένες GPS. Βρετανοί και Γάλλοι, αναφέρει η ίδια πηγή, έχουν επίσης πειραματιστεί με αυτό το drone.
Στις 19 Ιουλίου 2020, δύο άνδρες του Συριακού Αραβικού Στρατού ανέβασαν φωτογραφία στα ΜΚΔ κρατώντας ένα τέτοιο drone το οποίο βρέθηκε κοντά στην πόλη Tal Tamr.
Στρατιωτικό μέλλον & «Army Warfighting Experiment»
Το «Army Warfighting Experiment» είναι μια ετήσια διοργάνωση υπό την αιγίδα του «Future Capability Group» του βρετανικού Υπουργείου Άμυνας με σκοπό την εξερεύνηση αναδυόμενων τεχνολογιών και την παροχή ανατροφοδότησης σχετικά με αυτές.
Το σύνθημα στην σχετική επίσημη ιστοσελίδα του Βρετανικού Στρατού είναι «αξιοποίηση της τεχνολογίας για να είμαστε έτοιμοι για τον σύνθετο πόλεμο του μέλλοντος».
Σκοπός των ασκήσεων αυτών είναι η «μεταμόρφωση του τρόπου με τον οποίο εκπαιδευόμαστε, με ενσωμάτωση και πειραματισμό με τεχνολογία αιχμής».
Στους στόχους περιλαμβάνεται η σμίκρυνση της διαφοράς μεταξύ συλλογής δεδομένων και εκμετάλλευσής τους, η τοποθέτηση του στρατιώτη στην καρδιά της τεχνολογίας για να είναι συμβατός με τις δυνατότηες και τις προσδοκίες της «Γενιάς Ζ» («Generation Z») και η άμεση αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας σε όλο το φάσμα των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Στο τελευταίο περιλαμβάνεται και η εγκόλπωση νέων πειραματικών τεχνολογιών και ιδεών με σκοπό την άμεση δοκιμασία, ενσωμάτωση και αξιοποίησή τους.
Η «Guardian» (28/12/2020) αναφέρει πως πέρσι το βρετανικό ΥΠΑΜ ανακοίνωσε προϋπολογισμού ύψους £66 εκατομμυρίων σε ρομποτικά προγράμματα για τα πεδία των μαχών, συμπεριλαμβανομένων «μινι-drones» επιτήρησης καθώς και άλλων πολεμικών οχημάτων ή οχημάτων διοικητής μέριμνας που λειτουργούν με τηλεχειριστήριο ή και αυτόνομα.
Τα τελευταία χρόνια έχει κορυφωθεί η κούρσα εξοπλισμών στις Ένοπλες Δυνάμεις μεγάλων χωρών για έξυπνα συστήματα, κεφαλαιοποίηση της κυβερνοτεχνολογίας, της ανοιχτής πληροφόρησης και των μεταδεδομένων και του πειραματισμού με εξωτικές τεχνολογίες.
Πρόσφατα, διεπιστημονική στρατιωτική επιτροπή για θέματα ηθικής έδωσε έγκριση στις γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις για ανάπτυξη εμφυτευμάτων, χαπιών και τεχνολογίας για δημιουργία υπερστρατιωτών στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με άλλες χώρες, σύμφωνα με την «Σημερινή της Κυριακής» (15/12/2020).
Σε συνέντευξή του πριν δύο μήνες, ο Στρατηγός Σερ Nicholas Carter, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου , προειδοποίησε πως ο κόσμος περνά μια «πολύ αβέβαιη και ανήσυχη» περίοδο ως αποτέλεσμα της πανδημίας του κορωνοϊού, μαζί με το ρίσκο οι περιφερειακές εντάσεις να κλιμακωθούν σε έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Βρετανός επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, σχολιάζοντας τον αμυντικό προϋπολογισμό της χώρας του, ανέφερε πως χρειάζονται μακροπρόθεσμες επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό που ουσιαστικά θα σημαίνει απόσυρση δυνατοτήτων της βιομηχανικής εποχής και υιοθέτηση αυτών της πληροφοριακής εποχής. Σχολιάζοντας την κατάσταση του Βρετανικού Στρατού μέχρι το 2030, δήλωσε: «Υποψιάζομαι πως μπορεί να έχουμε ένα στρατό των 120.000, εκ των οποίων οι 30.000 μπορεί να είναι ρομπότ, ποιος ξέρει; Αλλά η απάντηση είναι πως πρέπει να ανοίξουμε τα μυαλά μας στο ότι πιθανόν οι αριθμοί να μην είναι αυτοί που καθορίζουν το τι πρέπει να κάνουμε, αλλά το αποτέλεσμα που μπορούμε να πετύχουμε, αυτό είναι στην πραγματικότητα το τι πρέπει να αναζητούμε» (Σημερινή Online, 09/11/2020).
Ασύμμετρες απειλές & συστήματα αντι-drone
Ταυτόχρονα, αναπτύσσονται και «αντι-drone» τεχνολογίες (Counter-Unmanned Aircraft Systems, C-UAS), όπως τα συστήματα «Drone Dome» του Ισραήλ και «Sapsan-Bekas» της Ρωσίας για την αντιμετώπιση συμβατικών και ασύμμετρων απειλών που προέρχονται από τη χρήση μη-επανδρωμένων αεροχημάτων. Όπως αναφέρει η αμυντική ιστοσελίδα «Defence Redefined» (02/05/2020), «η τεράστια ανάπτυξη που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην χρήση των μικρών σε μέγεθος drones με έλικες (π.χ. quadcopters) τείνει να αποτελεί “πονοκέφαλο” για τα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις κάθε χώρας, αφού λόγω του μικρού τους μεγέθους, χαμηλού σχετικά κόστους και ευκολίας στον χειρισμό, μπορούν να μετατραπούν από συσκευές ψυχαγωγίας ακόμη και σε όπλα, χτυπώντας αιφνιδιάστηκα και με αποτελεσματικότητα επίγειους στόχους με την μεταφορά φορτίου εκρηκτικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας επίθεσης συνέβη στις 06 Μαρτίου 2020 όταν αμερικανικές δυνάμεις οι οποίες φρουρούσαν πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ανατολική Συρία, δέχτηκαν επίθεση από μικρά drones τα οποία έριχναν αυτοσχέδια πυρομαχικά.»
Το ισραηλινό σύστημα «Drone Dome» λειτουργεί σε όλες τις καιρικές συνθήκες έχει την ικανότητα να εντοπίζει άγνωστους στόχους χωρίς να προκαλεί παρεμβολές σε φίλια αεροσκάφη χρησιμοποιώντας συγκεκριμένο εύρος ζώνης παρεμβολής και μια προηγμένη κατευθυντική κεραία. Καταρρίπτει drones είτε με παρεμβολή των συστημάτων πλοήγησης του στόχου (soft kill) είτε χρήση ισχυρής δέσμης ακτίνων λέιζερ (hard kill).
Το ρωσικό σύστημα «Avtomatika Sapsan-Bekas» έχει την δυνατότητα να εντοπίζει μη επανδρωμένα αεροχήματα πολιτικού και στρατιωτικού τύπου σε αποστάσεις μέχρι 10 χλμ και να εξουδετερώνει σε αποστάσεις περίπου 6 χλμ, παρεμβάλλοντας την επικοινωνία μεταξύ χειριστή-UAV.
Στο βιβλίο του «Drones and Terrorism: Asymmetric Warfare and the Threat to Global Security» που κυκλοφόρησε από την I.B. Tauris το 2018, ο Nicholas Grossman προειδοποιούσε για τη χρήση των drones από τρομοκρατικές οργανώσεις τόσο για συλλογή πληροφοριών, όσο και για επιθέσεις.
Η αποτελεσματική χρήση των φονικών τουρκικών drones στο Αρτσάχ από το Αζερμπαϊτζάν υπήρξε ένας καταλυτικής σημασίας παράγοντας για τα κέρδη που αποκόμισαν επί του εδάφους Τούρκοι και Αζέροι. Η σημασία της εκτεταμένης χρήσης των drones είναι δεδομένο που αποτελεί «το πιο επείγον μάθημα» από αυτή τη σύρραξη (Σημερινή της Κυριακής, 08/12/2020).
Ο Αρμένιος πρόεδρος της αυτονομιστικής «Δημοκρατίας του Αρτσάχ», Arayik Harutyunyan, απαριθμώντας τους λόγους, κάτω από τους οποίους η Αρμενία, αναγκάστηκε να υπογράψει την συνθηκολόγηση ανάφερε μεταξύ άλλων και τα εξής, τα οποία θα πρέπει να προβληματίσουν Κύπρο και Ελλάδα: «Πρόσφατα, καταφέραμε να λύσουμε το πρόβλημα των drone, αλλά την τελευταία μέρα, ο εχθρός κατάφερε να χρησιμοποιήσει ξανά τα UAV του προξενόντας μας σημαντικά πλήγματα. Όλοι μας, όλοι οι ηγέτες, πρέπει να απαντήσουμε στο γεγονός ότι είχαμε ένα τέτοιο πρόβλημα.» (Σημερινή Online, 10/11/2020)
Η Τουρκία αναπτύσσει επίσης το «Ulaq» ένα νέο οπλισμένο μη-επανδρωμένο θαλάσσιο σκάφος επιφανείας το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως «το άκαρδο φάντασμα». Οι αποστολές που μπορεί να αναλάβει περιλαμβάνουν την αναγνώριση, επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών, συνοδεία σκαφών ως δύναμη προστασίας, προστασία στρατηγικών υποδομών και επιχειρήσεις μάχης επιφανείας.
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας