Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Οι πρόξενοι Γαλλίας, Γερμανίας, ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη απαντούν σε ερωτήσεις

Δημοσιεύτηκε στις

Τρεις ερωτήσεις για τρεις διπλωμάτισσες που υπηρετούν σε προξενεία στη Θεσσαλονίκη

  Τις φωνές τους κατά της κακοποίησης των γυναικών ενώνουν τρεις γυναίκες πρόξενοι, στη Θεσσαλονίκη, και με δηλώσεις τους στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων υπογραμμίζουν την ανάγκη ενίσχυσης του ρόλου του γυναικείου φύλου στην κοινωνία.

Οι γενικές πρόξενοι της Γαλλίας Σαντρίν Μουσέ (Sandrine Mouchet), της Γερμανίας Σίβυλλα Μπέντικ (Sibylla Bendig) και των ΗΠΑ Ελίζαμπεθ Λι (Elizabeth K. Lee) μας μιλούν για το κύμα αντίδρασης που προκάλεσε στην Ελλάδα η υπόθεση της Σοφίας Μπεκατώρου, για τη Θεσσαλονίκη το 2021 και τον κόσμο μετά την πανδημία.

   Οι τρεις διπλωμάτισσες καταθέτουν τις απόψεις τους για τη μεγάλη συζήτηση που άνοιξαν στην Ελλάδα οι καταγγελίες της χρυσής Ολυμπιονίκη της ιστιοπλοΐας, υπογραμμίζουν τον σημαντικό ρόλο της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή και εύχονται το 2021 να δούμε το τέλος της πανδημίας και των περιορισμών που έχει επιφέρει στην καθημερινότητά μας.

      Ηχηρό μήνυμα κατά της κακοποίησης

      Οι τρεις γενικές πρόξενοι επικροτούν το θάρρος της Σοφίας Μπεκατώρου να μιλήσει για την προσωπική της περιπέτεια, δεν κρύβουν τη θλίψη και τον θυμό τους για ιστορίες όπως της Ελληνίδας αθλήτριας και υπογραμμίζουν την ανάγκη ενδυνάμωσης των γυναικών στην κοινωνία.

   «Η Σοφία Μπεκατώρου έδειξε μεγάλο θάρρος και αποφασιστικότητα με το να μιλήσει για τη σεξουαλική κακοποίηση το 1998 από μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας. Ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη που αισθάνομαι θυμό και λύπη όταν ακούω την ιστορία της», τονίζει η γενική πρόξενος των ΗΠΑ Ελίζαμπεθ Λι, χαιρετίζοντας την υποστήριξη της Μπεκατώρου «από τα υψηλότερα κλιμάκια της ελληνικής κυβέρνησης, όπως από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ή την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου».

   Σε ό,τι αφορά τη χώρα της, επισημαίνει πως «σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, περισσότερες από μία στις τρεις γυναίκες έχει βιώσει σεξουαλική βία -συμπεριλαμβανομένης της σωματικής επαφής- κατά τη διάρκεια της ζωής της» και εξηγεί ότι τα θύματα σεξουαλικής βίας δεν είναι μόνο γυναίκες και κορίτσια, αλλά και άνδρες και αγόρια.

   «Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουν για την ισότητα των φύλων, αλλά έχουμε κάνει τεράστια βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση», σημειώνει η Ελίζαμπεθ Λι, δηλώνει περήφανη για την πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρο στην ιστορία των ΗΠΑ και αναφέρεται στη μακρά παράδοση γυναικών γενικών προξένων των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη, με πρώτη τη Μύριαμ Χιούζ το 1994.

   «Απαιτεί μεγάλο θάρρος να μιλήσει κάποιος/α που έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά. Ειδικά για όσους/ες είναι οι πρώτοι που μιλούν», λέει, από την πλευρά της, η Γαλλίδα γενική πρόξενος υπογραμμίζοντας ότι «η σιωπή είναι ένα σημαντικό πρόβλημα».

   «Μ΄ αυτόν τον τρόπο, (όσοι μιλούν) απελευθερώνουν τις φωνές σ’ αυτό το θέμα ταμπού, βοηθούν άλλους ανθρώπους να μιλήσουν. Η σιωπή είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Πολλά θύματα έχουν κρατήσει τον εφιάλτη τους για τον εαυτό τους, καθώς αναγκάστηκαν να σιωπήσουν από τον δράστη ή άλλους ενήλικες γύρω τους, ή κατάλαβαν ότι έπρεπε να σιωπήσουν καθώς οι ενήλικες δεν ήθελαν να βγει η αλήθεια, ειδικά σε πατριαρχικές κοινωνίες. Έτσι, τα θύματα όχι μόνο υφίστανται αυτή τη φρίκη της κακοποίησης, αλλά πρέπει επίσης να κρατήσουν κι αυτό το βάρος. Αυτό είναι τρομερό», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Μουσέ.

   Τονίζει ότι είναι σημαντικό τα θύματα να εκφράζονται στα ΜΜΕ ή στα κοινωνικά δίκτυα αλλά επίσης να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη, ενώ αναφέρεται και στο παράδειγμα της Γαλλίας, όπου υπήρξαν πολλές περιπτώσεις θυμάτων που μίλησαν ύστερα από χρόνια σιωπής τα τελευταία χρόνια, με πιο πρόσφατη αυτή της Καμίλ Κουσνέρ της 45χρονης δικηγόρου, κόρης του Μπερνάρ Κουσνέρ, που εξέδωσε βιβλίο στο οποίο κατηγορεί τον σύζυγό της μητέρας της για σεξουαλική κακοποίηση του δίδυμου αδελφού της, όταν εκείνος ήταν στην εφηβεία.

   Θαρραλέα χαρακτηρίζει τη στάση της Σοφίας Μπεκατώρου και η γενική πρόξενος της Γερμανίας Σίβυλλα Μπέντικ και υπογραμμίζει την ανάγκη να βρει μιμητές. «Με εξέπληξε η κατακραυγή στην Ελλάδα, καθώς μου φάνηκε σαν να ήταν η πρώτη φορά που κάποιος μίλησε. Είναι κάτι θαρραλέο και είναι εξαιρετικά απαραίτητο η κοινωνία να είναι ευγνώμων και να ανοίξει η συζήτηση, έτσι ώστε κι άλλες γυναίκες να έχουν αυτό το θάρρος», αναφέρει.

   Υπογραμμίζει πως «καμία κοινωνία σήμερα δεν μπορεί να πετύχει χωρίς ισχυρές, δραστήριες γυναίκες. Καμία εταιρεία, καμία κυβέρνηση, κανένα μέσο, κανένα σχολείο, καμιά επιστήμη ή τέχνη …. πρέπει να επιτύχουμε πλήρη ισότητα σε κάθε τομέα, επειδή οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ίσοι».

   Η κ. Μπέντικ δεν κρύβει τη θλίψη και τον θυμό της, όπως χαρακτηριστικά λέει, «όταν βλέπω γυναίκες που εκφοβίζονται από άντρες που είναι “φυσικά” τα αφεντικά. Οι γυναίκες πρέπει να είναι αφεντικά οι ίδιες».

      …και δράση για την ενδυνάμωση των γυναικών

      Ενθουσιασμένη όσο και οι συναδέλφισσές της από τη Γαλλία και την ΗΠΑ για το γεγονός ότι οι χώρες τους εκπροσωπούνται στη Θεσσαλονίκη από γυναίκες, η Γερμανίδα γενική πρόξενος ανυπομονεί για την ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών με γυναίκες της πόλης από διαφορετικούς κλάδους και την ανάπτυξη ενός κοινού δικτύου. «Ανυπομονώ για τις δραστηριότητες ενός πολυμερούς δικτύου γυναικών κι ελπίζω ότι πολλοί θα συμμετάσχουν μαζί μας», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

   Στις εμβληματικές γυναικείες προσωπικότητες της Θεσσαλονίκης, σε διάφορους τομείς -από την πολιτική, την οικονομία και πανεπιστήμιο ως τη δημοσιογραφία, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό κ.ά- αλλά και στην πρώτη γυναίκα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, αναφέρεται η Γαλλίδα γενική πρόξενος. «Έχω σκεφτεί, από την άφιξή μου ήδη εδώ, πως θα ήταν ωραίο να ενισχύσω τις σχέσεις μ’ αυτές τις εμβληματικές κυρίες. Θα δούμε πώς αυτό είναι δυνατόν», επισημαίνει.

   Πολύ χαρούμενη με την προοπτική συνεργασίας της με τις δύο συναδέλφισσές της δηλώνει και η γενική πρόξενος των ΗΠΑ Ελίζαμπεθ Λι. Αναφέρεται επίσης στο ευρύ φάσμα προγραμμάτων που υποστηρίζουν εδώ και πολύ καιρό οι ΗΠΑ στην Ελλάδα για την προώθηση γυναικών και κοριτσιών, φέρνοντας ως παραδείγματα τα προγράμματα γυναικείας επιχειρηματικότητας στη Θεσσαλονίκη για γυναίκες από όλη την Ελλάδα αλλά και τα Βαλκάνια, ή το πρόγραμμα «Code Girls», την υποστήριξη σε ασυνόδευτα κορίτσια πρόσφυγες, τη συμμετοχή σε Σχολείο Πολιτικής για γυναίκες Ρομά κ.ά.

      Η Θεσσαλονίκη των τεράστιων δυνατοτήτων και ευκαιριών

      Αν και μεσούσης της πανδημίας του νέου κορονοϊού κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον -πολλώ δε μάλλον τη δεδομένη χρονική στιγμή-, στην ερώτηση πώς βλέπουν το 2021 για τη Θεσσαλονίκη οι τρεις διπλωμάτισσες υπογραμμίζουν τις τεράστιες δυνατότητες της πόλης.

   Τη σημασία που έχει η Βόρεια Ελλάδα για τη Γερμανία υπογραμμίζει η Σίβυλλα Μπέντικ γεγονός που καταδεικνύεται, όπως τονίζει, από την παρουσία του προξενείου στη Θεσσαλονίκη. «Πολλοί Έλληνες εδώ έχουν δεσμούς με τη Γερμανία, έχουν περάσει μέρος της ζωής τους εκεί και επέστρεψαν. Η Γερμανική Σχολή, το Ελληνογερμανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, το Ινστιτούτο Goethe βρίσκονται εδώ από την Οθωμανική εποχή- γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον, είμαστε φίλοι, ενωμένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση», επισημαίνει η κ. Μπέντικ.

   Αυτή ακριβώς η σχέση, όπως λέει, μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε μαζί τα προβλήματα της εποχής. «Με την πανδημία του κορονοϊού, η ΕΕ αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη πρόκληση στην ιστορία της. Οι συνέπειες στην οικονομία θα γίνουν κατανοητές τα επόμενα χρόνια. Κι ενώ πολεμούμε την Covid-19, η θερμοκρασία (στον πλανήτη) αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Για μένα, αυτό φαίνεται πιο επικίνδυνο μακροπρόθεσμα από τον ιό», τονίζει.

   «Σε αυτούς τους δύο τομείς», προσθέτει, «βλέπω τεράστιες ευκαιρίες συνεργασίας. Μόνο μαζί, με τη διεθνή συνεργασία μπορούμε να σταματήσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη και τον κορονοϊό. Οι γερμανικές εταιρείες έχουν μεγάλη εμπειρία στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τη διαχείριση νερού και λυμάτων, το βιοαέριο και πολλούς άλλους τομείς. Η ευαισθητοποίηση του κοινού για περιβαλλοντικά προβλήματα πρέπει να είναι καλύτερη. Η Ελλάδα και η Γερμανία δεσμεύονται και οι δύο στη μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία βάσει της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας».

   «Σίγουρα, η Βόρεια Ελλάδα έχει μεγάλες δυνατότητες, λόγω της γεωγραφικής της κατάστασης, έχοντας χερσαία σύνορα με 3 χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και την Τουρκία, ενώ η Θεσσαλονίκη είναι ένα πολύ σημαντικό λιμάνι στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Θεσσαλονίκη είναι επίσης μια πόλη με πολλή ενέργεια, με πολύ δραστήρια οικονομική, ακαδημαϊκή και πολιτιστική ζωή», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Σαντρίν Μουσέ και δηλώνει πως ανυπομονεί, το 2021 να επιστρέψει η κανονικότητα και να δει τους ανθρώπους χωρίς μάσκες και διά ζώσης, όχι μέσα από μία οθόνη.

   Η Γαλλίδα πρόξενος “βλέπει” πολλές ευκαιρίες για περαιτέρω ενίσχυση της ήδη πολύ στενής διμερούς συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών μας, ιδιαίτερα σε τομείς που στη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή παρουσιάζουν δυναμική, όπως η καινοτομία στην τεχνολογία και το περιβάλλον. Στο πλαίσιο αυτό ανυπομονεί να γνωρίσει όλους τους εταίρους σε τοπικό -και όχι μόνο- επίπεδο.

   Υπογραμμίζει ακόμη τη στενή διμερή συνεργασία για τους εορτασμούς των 200 χρόνων μετά την Ελληνική Επανάσταση με σειρά εκδηλώσεων, εκθέσεων κ.λπ., ενώ δεν κρύβει την ελπίδα της, η επιδημιολογική κατάσταση να επιτρέψει τη διεξαγωγή της φετινής ΔΕΘ, όπου η Γαλλία είναι η τιμώμενη χώρα.

   Με την ιδιότητα της επικεφαλής του παλαιότερου προξενείου της Γαλλίας στον κόσμο και της διευθύντριας του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης, η κ. Μουσέ αναφέρεται και στις πολλές ευκαιρίες συνεργασίας στον ακαδημαϊκό, τον εκπαιδευτικό και τον πολιτιστικό τομέα. «Το 2021 και τα επόμενα χρόνια, θα θέλαμε να ενισχύσουμε τις συνεργασίες με το ΑΠΘ, το ΠΑΜΑΚ, αλλά και με άλλα πανεπιστήμια στη Β. Ελλάδα», λέει, υπογραμμίζοντας την έμφαση που δίνεται στη διάδοση της γαλλικής γλώσσας, με τα μαθήματα στο Ινστιτούτο, που συνεχίζονται διαδικτυακά, αλλά και δράσεις όπως το Choix Goncourt Grece που δίνει τη δυνατότητα στο ελληνικό κοινό να εμβαθύνει στη γαλλική λογοτεχνία. Το “στοίχημα” της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης έχει κερδίσει και το γαλλικό σχολείο που ιδρύθηκε το 1906, όπως λέει η κ. Μουσέ, η οποία έχει στα σχέδιά της ν’ ανοίξει το σχολείο ευρύτερα σε νέους μαθητές, από 2 έως 18 ετών.

   Στην τεράστια δυναμική της Θεσσαλονίκης ώστε να εξελιχθεί σε τεχνολογικό κόμβο των Βαλκανίων αναφέρεται η γενική πρόξενος των ΗΠΑ σημειώνοντας πως «θα συνεχίσουμε όλοι μας στην πρεσβεία και το προξενείο να δουλεύουμε για να φέρουμε περισσότερες αμερικανικές επενδύσεις στην πόλη».

   «Η Θεσσαλονίκη εδραιώνεται σταθερά ως περιφερειακό κέντρο καινοτομίας και τα τελευταία δύο χρόνια, η Pfizer, η Cisco και η Deloitte, δημιούργησαν κόμβους τεχνολογίας και καινοτομίας στην πόλη, προσλαμβάνοντας εκατοντάδες ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων Ελλήνων που είχαν φύγει από τη χώρα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Αυτές οι τρεις εταιρείες όχι μόνο εδραιώνονται εδώ αλλά συνεχίζουν και να αναπτύσσονται: για παράδειγμα, η Pfizer θα συνεχίσει να επεκτείνει τον κόμβο ψηφιακής καινοτομίας της και θα προσλάβει περίπου 350 άτομα για να δημιουργήσει ένα ξεχωριστό παγκόσμιο κέντρο υπηρεσιών. Η Deloitte ανακοίνωσε επίσης πρόσφατα ότι θα διπλασιάσει το προσωπικό του Αλεξάνδρειου Επιχειρησιακού Κέντρου και η Cisco συνεργάζεται με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Ζέρβα για την ανάπτυξη μιας πρότασης που θα μετατρέψει την πόλη σε μια έξυπνη πόλη πλήρους κλίμακας. Άλλες εταιρείες θα ακολουθήσουν σίγουρα και σύντομα», επισημαίνει η κ. Λι.

   Αναφέρεται ακόμη στα διακόσια χρόνια της ελληνικής ανεξαρτησίας, «μία πολύ ιδιαίτερη χρονιά», υπενθυμίζοντας πως η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα θα διοργανώσει διάφορες εκδηλώσεις σε όλη τη διάρκεια του έτους, υποστηρίζοντας το πρόγραμμα της Επιτροπής “Ελλάδα 2021” δίνοντας έμφαση στους Αμερικανούς φιλέλληνες που πολέμησαν στο πλάι των Ελλήνων. Αποκαλύπτει, μάλιστα, πως το προξενείο των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη θα τιμήσει την επέτειο μέσω μίας ψηφιακής -προς το παρόν, λόγω συνθηκών- έκθεσης, που θα αναδείξει τους ισχυρούς δεσμούς του Προξενείου με την πόλη, και την εδώ αμερικανική παρουσία.

      Ελπίδες και προσδοκίες για τον κόσμο μετά την πανδημία

      Έναν κόσμο που να μοιάζει τουλάχιστον σ’ αυτόν πριν από την πανδημία «όταν ήμασταν ελεύθεροι, όταν όλοι μπορούσαν να εργαστούν, να συναντήσουν οικογένεια και φίλους», προσδοκά η Σαντρίν Μουσέ.

   «Η πανδημία μάς έχει μάθει να προσαρμοζόμαστε: στον τρόπο που ζούμε, δουλεύουμε, επικοινωνούμε», λέει η γενική πρόξενος της Γαλλίας, αν και τονίζει πως θα χρειαστεί χρόνος για την ανάκαμψη από τις συνέπειες της Covid. «Η πανδημία επιδεινώνει τις ανισότητες. Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους, την επιχείρησή τους ή έναν συγγενή τους, πολλοί αισθάνονται μόνοι ή έχουν κατάθλιψη», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ωστόσο, όπως λέει, μάθαμε να εκτιμούμε πολύ απλά πράγματα, όπως να βγαίνουμε για ένα ποτό ή στο εστιατόριο με φίλους «χωρίς να φοράμε μάσκες που κρύβουν πρόσωπα και χαμόγελα» ή να κάνουμε ένα ταξίδι σε κάποιο από τα υπέροχα μέρη της Β. Ελλάδας.

   Αυτό το οποίο πραγματικά ελπίζει η κ. Μουσέ είναι ότι με την επιστροφή στην κανονικότητα -την επανέναρξη ουσιαστικά- θα υπάρξει μεγαλύτερη στροφή στην υγεία και το περιβάλλον. «Αυτό έχει κατά νου η κυβέρνησή μας, με το ένα τρίτο του γαλλικού σχεδίου ανάκαμψης να είναι αφιερωμένο στην οικολογική μετάβαση (στις μεταφορές, τα κτίρια, τη βιομηχανία ενέργειας και τη γεωργία)», εξηγεί.

   Στο βιβλίο “Δέκα Μαθήματα για τον Κόσμο μετά την Πανδημία” του Αμερικανού συγγραφέα και σχολιαστή Φαρίντ Ζακάρια, που διαβάζει αυτές τις μέρες, αναζητά απάντηση στο ερώτημα πώς η πανδημία θα επαναπροσδιορίσει την ανθρώπινη ιστορία η Ελίζαμπεθ Λι.

   «Ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε ακόμα εν μέσω της πανδημίας, οπότε πιστεύω ότι είναι πολύ νωρίς να υποθέσουμε ποιες αλλαγές θα είναι προσωρινές και ποιες μόνιμες, αλλά νομίζω ότι μερικές από τις τάσεις που πιο γρήγορα θα υιοθετηθούν συμπεριλαμβάνουν την ψηφιοποίηση, όχι μόνο της οικονομίας αλλά και πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής», σημειώνει, ενώ θέτει και το ζήτημα της επανεκτίμησης της πραγματικής, τρισδιάστατης και “αναλογικής” ζωής. «Ενώ υπάρχουν πολλά πράγματα για τα οποία συμβιβαζόμαστε για την ευκολία μας, πιστεύω ότι αυτό που μάθαμε όλοι τον τελευταίο χρόνο είναι ότι δεν υπάρχει αντικατάσταση της ανθρώπινης παρουσίας και οικειότητας. Ανυπομονώ να επιστρέψω ξανά πίσω στον “δρόμο” και να επισκεφθώ διάφορα μέρη της περιοχής ευθύνης του προξενείου και να συναντήσω πρόσωπο με πρόσωπο, ανθρώπους σε όλη τη Β. Ελλάδα», καταλήγει.

   Τις ελπίδες της για το 2021 και το τέλος της πανδημίας “κωδικοποιεί”, μέσα σε λίγες γραμμές, η γενική πρόξενος της Γερμανίας. «Ελπίζω σε λιγότερη περιβαλλοντική μόλυνση, πιο ήσυχες πόλεις καθώς έχουμε συνηθίσει να μην οδηγούμε γύρω- γύρω τόσο πολύ. Λιγότερες πτήσεις, καθώς έχουμε συνηθίσει στην ψηφιακή επικοινωνία και τις ψηφιακές διασκέψεις. Περισσότερη εκτίμηση ο ένας για τον άλλον κι ευτυχία όταν επιτέλους ξανασυναντηθούμε!», λέει χαρακτηριστικά η κ. Μπέντικ.

    Σοφία Παπαδοπούλου

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις4 λεπτά πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Αναλύσεις34 λεπτά πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...

Γενικά θέματα2 ώρες πριν

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...

Δημοφιλή