Γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Eνώ, από τη μια, ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν απαιτεί την απομάκρυνση των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων που βρίσκονται στην Κύπρο μετά το πέρας της κρίσης στο Ιράν, από την άλλη συνεχίζει να ενισχύει το τελευταίο χρονικό διάστημα, εν μέσω κρίσης και δικοινοτικού διαλόγου για ΜΟΕ και επανέναρξη των συνομιλιών, τον Αττίλα με νέα αντιαεροπορική πυροβολαρχία «HISAR» και με αυτοκινούμενο «RADAR ALP-100», εμβέλειας 185 χλμ, που αναπτύχθηκε στην περιοχή του σταθμού στην Καντάρα επί της οροσειράς Πενταδακτύλου, με δυνατότητες να μετακινείται γρήγορα όπου αλλού χρειαστεί. Ταυτοχρόνως, το Σύνταγμα Καταδρομών των κατοχικών δυνάμεων, με έδρα τη Χαλεύκα, έχει αναβαθμιστεί σε Ταξιαρχία.

Τουρκική αναβάθμιση και Διοικητήριο ΕΕ στην Πάφο

Αυτές οι τουρκικές κινήσεις, που γίνονται με τις ευλογίες του μετριοπαθούς, κατά τα άλλα, ηγέτη, Τουφάν Ερχιουρμάν: 1) Είναι συνέχεια προηγούμενων. Εντάσσονται στη διαρκή αναβάθμιση του Αττίλα και στην πρόθεσή του ν’ ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις. Είχαμε επισημάνει από τις 25/1/2025 ότι στα κατεχόμενα είχε, ήδη, αναπτυχθεί και τεθεί σε επιχειρησιακή ετοιμότητα μια αντιαεροπορική πυροβολαρχία «HISAR». Τώρα, έχει γίνει μεταφορά και δεύτερης, με σκοπό την κάλυψη ευρύτερου φάσματος στρατηγικών ζωτικών χώρων. Οι πρακτικές αυτές συνδυάζονται με ραντάρ χαμηλών στόχων, όπως το αυτοκινούμενο ALP-100. 2) Είναι συναφείς με την κλιμάκωση της τουρκικής ρητορικής σε βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, οι φραστικές απειλές συνοδεύονται με ενίσχυση των πραγματικών απειλών, μέσω της συνεχούς στρατιωτικής αναβάθμισης του Αττίλα, που δικαιολογεί την όποια αντίδραση και αγορά νέων οπλικών συστημάτων από την Εθνική Φρουρά εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία τελεί υπό κατοχή και καθεστώς αυτοάμυνας. Υπό αυτές τις συνθήκες, δικαιολογείται η παραμονή των ελληνικών F-16 και των φρεγατών και μετά τη λήξη του πολέμου στο Ιράν, διότι η τουρκική κατοχή και απειλή συνεχίζουν να είναι υπαρκτές στην Κύπρο. Και η Ελλάδα είναι εγγυήτρια δύναμη. Στο πλαίσιο, δε, της Κυπριακής Προεδρίας, που έχει ως έναν από τους κεντρικούς πυλώνες την αυτόνομη άμυνα, να προωθηθεί η θεσμοθέτηση του Ad hoc Πολυεθνικού Κέντρου που εδρεύει στη Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο ως τμήμα της Κοινής Ευρωπαϊκής Άμυνας και Ασφάλειας, όπου θα μπορούν να συσταθμεύουν μαζί με τα αμερικανικά, τα ελληνικά και άλλα ευρωπαϊκά μαχητικά.

Με έδρα την Κερύνεια

Στις 25/1/2025 γράφαμε ότι το αντιαεροπορικό «HISAR», με τους τρεις εκτοξευτές και τα λοιπά τμήματα τού συστήματός του, που είναι τουρκικής κατασκευής και προελεύσεως, εμφανίζεται ως φονέας των UAV, drones και δη αεροσκαφών και ελικοπτέρων, όπως είναι τα γαλλικά της Εθνικής Φρουράς (H145M). Η μία πυροβολαρχία των «HISAR» έχει ως έδρα την κατεχόμενη Κερύνεια. Επί τούτων προσθέταμε ότι το «HISAR» συνιστά οπλικό σύστημα τρίτης γραμμής αεράμυνας (βραχείας), που εξυπηρετεί τις ανάγκες των σύγχρονων πολεμικών συρράξεων και εντάσσεται στο ευρύτερο πλέγμα των επιμέρους θόλων αεράμυνας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, που είναι διασυνδεδεμένοι μεταξύ τους με το κεντρικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου «ΗΑΚΙΜ».

Δίκτυο Ραντάρ με Τουρκία

Τι είναι ακριβώς το «HΑΚΙΜ»; Πρόκειται για το τουρκικό δικτυοκεντρικό σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (C2) για την αεράμυνα, που λειτουργεί ως ο «κεντρικός εγκέφαλος». Ως εκ τούτου, συνδέει ραντάρ, αισθητήρες και αντιαεροπορικά μέσα σε ένα ενιαίο δίκτυο, αποσαφηνίζοντας εναέριες εικόνες σε πραγματικό χρόνο (ποιος πετά, πού, πώς και ποια τα χαρακτηριστικά της απειλής). Στο πλαίσιο αυτής της λειτουργίας αξιολογεί και ιεραρχεί απειλές (UAV, αεροσκάφη, πύραυλοι cruise και ελικοπτέρων), δίνοντας εντολή εμπλοκής του καταλληλότερου διαθέσιμου όπλου. Λαμβάνει γρήγορες αποφάσεις εντός δευτερολέπτων, χωρίς διπλές εμπλοκές και λάθη μεταξύ διαφορετικών μονάδων. Χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα στις ηλεκτρονικές παρεμβολές και αυξημένη αποτελεσματικότητα των αντιαεροπορικών συστημάτων που συνδέονται σε αυτό. Συνεργάζεται με ραντάρ και ηλεκτρονικά συστήματα που βρίσκονται στον Πενταδάκτυλο – στο ύψωμα 888, όπου βρίσκεται το ραντάρ TRS-22XX με ακτίνα επιτήρησης 500 χιλιόμετρα – και στο Κιόνελι (πρόκειται για το σύστημα STR-700G με ραντάρ εμβέλειας 250 χιλιομέτρων) και άλλους ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και τα ραντάρ των λοιπών αντιαεροπορικών συστημάτων που βρίσκονται στα κατεχόμενα. Όλο αυτό το δίκτυο είναι συνδεδεμένο με την Τουρκία και, πιο συγκεκριμένα, με το σύστημα «HΑΚΙΜ».

Τεχνικά χαρακτηριστικά…

Το «HISAR» έχει δικό του ραντάρ, που καλύπτει μιαν ακτίνα των 120 χλμ. και μπορεί να έχει αυτονομία δράσης. Είναι δε διασυνδεδεμένο με άλλα οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, που βρίσκονται στην κατεχόμενη Κύπρο, με κύριο χαρακτηριστικό την αμοιβαία ανταλλαγή και μετάδοση πληροφοριακών στοιχειών και σύνθεση της εικόνας των απειλών. Το βεληνεκές των πυραύλων του – αναλόγως του μοντέλου – κυμαίνεται από 15 και 25 έως 40 χιλιόμετρα, με υψηλή ακρίβεια προσβολής στόχου και ανθεκτικότητα σε ηλεκτρονικές παρεμβολές. Καλύπτει στρατηγικούς και ζωτικούς χώρους όπως Βάσεις, στρατιωτικές μονάδες, ραντάρ, λιμάνια, αεροδρόμια και μέρος της κατεχόμενης ΑΟΖ.

Ακόμη, μπορεί ν’ αναχαιτίζει:

• UAV (εξοπλισμένα με οπλικά συστήματα ή μη, οποιουδήποτε τύπου).
• Loitering Munitions – (περιφερόμενα πυρομαχικά).
• Ελικόπτερα.
• Αεροσκάφη.
• Πυραύλους στην τελική τους φάση.
• Επιτηρεί εναέριο χώρο, αφού δίνει και παίρνει εικόνα σε πραγματικό χρόνο με δικό του ραντάρ προς το Κέντρο Διοίκησης (στο σύστημα «HAKIM») στην Τουρκία και σε άλλα ραντάρ και οπλικά συστήματα που είναι ανεπτυγμένα στην Κύπρο από τον Πενταδάκτυλο ώς το Κιόνελι, καθώς και σε κινητές μονάδες πλησίον της γραμμής αντιπαράταξης.

Το «HISAR» ενεργεί ως κόμβος τοπικής αεράμυνας και εξασφαλίζει την προστασία ζωτικών χώρων – εγκαταστάσεων συγκέντρωσης δυνάμεων και παράλληλα περιορίζει την αποτελεσματική δράση των πτητικών μέσων, αυξάνοντας το κόστος του αντιπάλου.

Ανατολικά της Λευκωσίας…

Η νέα τουρκική πυροβολαρχία των «HISAR» καλύπτει τη Λευκωσία και προς τα ανατολικά αυτής μονάδες του Αττίλα και ζωτικούς χώρους όπως είναι τα αεροδρόμια Τύμπου και Λευκονοίκου, μονάδες τεθωρακισμένων, πυροβολικού και τη ναυτική Βάση στο Μπογάζι. Ταυτοχρόνως, το νέο αυτοκινούμενο ραντάρ ALP-100 συμπληρώνει τα ραντάρ εγκαίρου προειδοποιήσεως και δη στον Προφήτη Ηλία, για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση drones.

Η αλήθεια για τα Leopard 1A5…

Υπό αυτές τις συνθήκες, γίνονται διάφορες κινήσεις ενίσχυσης της Εθνικής Φρουράς για την αναβάθμισή της και την αξιοπιστία τής αποτροπής, όπως ήταν το ισραηλινό αντιαεροπορικό σύστημα Barak και άλλα εξοπλιστικά συστήματα, που δεν υπάρχει λόγος αναφοράς τους. Συν του ότι η κυπριακή αεράμυνα στηρίζεται στην παρούσα φάση από Ευρωπαϊκές Δυνάμεις και το Ισραήλ. Λίαν προσφάτως είδαν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες ότι γίνεται συζήτηση μεταξύ Αθηνών και Λευκωσίας για την παραχώρηση από την Ελλάδα στην Κύπρο, παλαιών Leopard 1A5, τα οποία θα είναι δυνατό ν’ αναβαθμιστούν. Επί τούτου θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής:

1. Για τα συγκεκριμένα άρματα είχε γίνει λόγος μεταξύ Κύπρου – Ελλάδος και στο παρελθόν. Η αναβάθμισή τους, όμως, κρίθηκε τότε ασύμφορη. Προ ετών, όταν πολλές χώρες του ΝΑΤΟ ξεφορτώνονταν τα Leopard 1A5 επειδή ήταν παλαιά – ήταν άρματα της δεκαετίας του ’60 με τον τύπο 1Α5 του ’80 και είχαν κατασκευαστεί για την αντιμετώπιση των ρωσικών T-72 – ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας ενθάρρυνε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών για προγράμματα αναβάθμισης του αρματικού τους υλικού. Τότε εκδηλώθηκε σχετικό ενδιαφέρον και από την Κύπρο. Τελικά, όμως, κρίθηκε ασύμφορη η φόρμουλα αυτή. Ούτε και η ίδια η Ελλάδα το έπραξε, παρά μόνο προσέτρεξε σε πιο σύγχρονα άρματα, λόγω κόστους και επιχειρησιακών δυνατοτήτων. 2. Ακόμη και αν παραχωρηθούν τα Leopard 1A5, υπάρχει ζήτημα κυριότητας για την Κυπριακή Δημοκρατία που επιφέρει περιορισμούς ενεργειών. 3. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα ρωσικά T-80, που διαθέτει η Εθνική Φρουρά, είναι νεότερης γενιάς και πολύ καλύτερα από τα Leopard 1A5. Το πρόβλημα των T-80 είναι πολιτικό, κυρίως, και αφορά στις πιέσεις των ΗΠΑ για την απαλλαγή του ρωσικού οπλισμού της Εθνικής Φρουράς. Για την κάλυψη του κενού στην παρούσα κατάσταση, λόγω των εξελίξεων στην περιοχή, όχι, όμως, ανυπέρβλητο. Επαφές γίνονται και με τη γαλλική αγορά. Τα ερωτήματα με τα Leopard 1A5, ως παλαιά άρματα, είναι τα εξής: Α) Πόσα θα κοστίσει η αναβάθμιση και αν αξίζει τον κόπο, όταν σε προηγούμενες περιπτώσεις κρίθηκε ασύμφορη και δεν κάλυπτε τις σύγχρονες επιχειρησιακές ανάγκες. Β) Υπάρχει τόσο μεγάλη ανάγκη από επιχειρησιακής πλευράς, που δεν μπορεί η ΕΦ χωρίς τα Leopard 1A5; Αν έτσι έχουν τα πράγματα, σημαίνει ή όχι ότι το πρόβλημα είναι σοβαρό; Το θέμα δεν είναι μόνο πόσο θα κοστίσει η αναβάθμιση, αλλά και πόσο χρόνο θα πάρει, από ποιους θα γίνει και αν ο στόχος είναι ή όχι ο εκσυγχρονισμός της ΕΦ και πώς ή εάν θ’ αποτελέσουν την «προσωρινή λύση» του παρελθόντος. Ότι, δηλαδή, συνέβη με τα άρματα ΑΜΧ-30G. Η επιλογή αυτή κατέστη, τελικά, μόνιμη στην ΕΦ με σωρεία προβλημάτων, ιδιαίτερα γνωστή στο προσωπικό της Δύναμης.

Οι διαπιστώσεις και τα γεγονότα καθώς και τα ερωτήματα είναι στη λογική και την πρακτική της δημιουργίας όσο το δυνατόν πιο σταθερής και αξιόπιστης αποτροπής. Υπεύθυνα και σοβαρά. Χωρίς την παραμικρή υπόνοια διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Για να μην έχουμε νέο ’74.

Η ολοένα και στενότερη σύμπλευση Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου δεν είναι μια συγκυριακή διπλωματική εξέλιξη, αλλά η απαρχή μιας νέας περιφερειακής πραγματικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, γράφει σε άρθρο του στην εφημερίδα «Γεντιότ Αχρονότ» ο Ισραηλινός πανεπιστημιακός και αναλυτής Νιλ Μπαρ.

Η Τουρκία, αναφέρει, έχει αντιληφθεί πως ο άξονας Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου αποκτά πλέον ουσιαστικό στρατηγικό βάθος και συνιστά πραγματικό αντίβαρο στις περιφερειακές της φιλοδοξίες. Κατά την ανάλυσή του, η αυξανόμενη τουρκική ενόχληση δεν υπονομεύει τη σημασία αυτής της συνεργασίας, αλλά λειτουργεί ως έμμεση επιβεβαίωσή της.

Ο Μπαρ εντάσσει αυτή τη μετατόπιση στο νέο περιβάλλον, που διαμορφώθηκε μετά την 7η Οκτωβρίου, εκτιμώντας ότι η εξασθένηση του Ιράν και το στρατηγικό κενό που ακολούθησε όξυναν τον ανταγωνισμό για περιφερειακή ηγεμονία. Όπως σημειώνει, η Άγκυρα για μεγάλο διάστημα έβλεπε το Ισραήλ να φθείρεται σε πολλαπλά μέτωπα και να μην είναι σε θέση να συγκροτήσει αποτελεσματικό γεωπολιτικό ανάχωμα απέναντι στην τουρκική ισχύ. Αυτό ακριβώς, αναφέρει, αρχίζει τώρα να αλλάζει.

Στην ανάγνωσή του, ο ακαδημαϊκός, με ειδίκευση στις ριζοσπαστικές ιδεολογίες, τον πολιτικό εξτρεμισμό, τα ακροδεξιά κόμματα και τα υπερεθνικιστικά κινήματα, στέκεται ιδιαίτερα στο ότι αυτή η τριμερής συνεργασία έχει ήδη ξεπεράσει το επίπεδο της τεχνογνωσίας, της οικονομικής συνεργασίας και των αμυντικών επαφών και εξελίσσεται σε βαθύτερη στρατηγική σχέση με σαφές πολιτικό αποτύπωμα.

Ο Μπαρ θεωρεί ότι η Τουρκία έχει αναγνωρίσει τη μεταβολή αυτή και επιχειρεί να την αναχαιτίσει, κυρίως μέσω πολιτικής και επικοινωνιακής πίεσης προς την Αθήνα και τη Λευκωσία. Ως ενδεικτικό παράδειγμα, παραπέμπει σε άρθρο της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας «Γενί Σαφάκ», το οποίο, όπως σημειώνει, ήταν γραμμένο στα αγγλικά και παρουσίαζε την Ελλάδα ως «Δούρειο Ίππο» του Ισραήλ για την αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Το γεγονός ότι το κείμενο απευθυνόταν σε διεθνές και όχι σε τουρκικό κοινό, δείχνει, θεωρεί, οργανωμένη προσπάθεια διαμόρφωσης ευρύτερης αφήγησης κατά της τριμερούς.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και τις προειδοποιήσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν προς Ελλάδα και Κύπρο. Ο Μπαρ σημειώνει ότι τόσο η Αθήνα όσο και η Λευκωσία απέρριψαν τη ρητορική αυτή, επιμένοντας στην ανεξαρτησία των επιλογών τους. Όσο πιο έντονα αντιδρά η Άγκυρα στη σύσφιγξη των σχέσεων Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου, υπογραμμίζει, τόσο περισσότερο αποκαλύπτει ότι θεωρεί τον συγκεκριμένο άξονα σοβαρό στρατηγικό παράγοντα και όχι απλώς ένα προσωρινό διπλωματικό σχήμα.

Στην εκπομπή «DIRECT NEWS με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια», ο παρουσιαστής επιχείρησε μια συνολική αποτίμηση των τελευταίων γεωπολιτικών εξελίξεων, με βασικούς άξονες την Τουρκία, το Ισραήλ, την Ελλάδα, τη Γαλλία και το μέτωπο του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα βρίσκεται σε φάση αυξημένης πίεσης και νευρικότητας λόγω των νέων συσχετισμών που διαμορφώνονται στην περιοχή.

Η εκπομπή ξεκίνησε με αναφορά στις δηλώσεις του Τομ Μπάρακ στο φόρουμ της Αττάλειας, με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια να στέκεται κυρίως στις τοποθετήσεις που αφορούσαν την πιθανή επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, αλλά και στη σύγκριση που έγινε με την Ελλάδα και τους S-300. Κατά την παρουσίαση, υπογραμμίστηκε ότι τέτοιες δηλώσεις δεν αλλάζουν επί του παρόντος τα δεδομένα, ενώ εκφράστηκε η εκτίμηση πως το ζήτημα επανέρχεται κάθε φορά που η Ουάσιγκτον θέλει να «καλοπιάσει» την Άγκυρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει πραγματική δυνατότητα άμεσης υλοποίησης.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και σε άρθρο του Αμερικανού αναλυτή Michael Rubin, το οποίο παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα σκληρό μήνυμα προς την Τουρκία. Ο παρουσιαστής ανέφερε ότι, σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, το Ισραήλ θα μπορούσε να εξετάσει ακόμη και προληπτικό χτύπημα κατά της Τουρκίας, εφόσον κρίνει ότι η στρατιωτική της ισχύς εξελίσσεται σε υπαρξιακή απειλή. Η σχετική συζήτηση συνδέθηκε με το ισραηλινό δόγμα ασφαλείας και με την ιστορική αναφορά στο 1967, με την εκπομπή να επιμένει ότι τα μηνύματα από ισραηλινής και αμερικανικής πλευράς προς την Άγκυρα πυκνώνουν.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε ότι αυξάνονται τα δημοσιεύματα και οι παρεμβάσεις από ισραηλινούς κύκλους υπέρ της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας–Ισραήλ και κατά της Τουρκίας, με την Άγκυρα να εμφανίζεται όλο και πιο ανήσυχη απέναντι σε αυτόν τον άξονα. Όπως τονίστηκε, τουρκικά δημοσιεύματα μιλούν πλέον ανοιχτά για «στρατηγικό στραγγαλισμό» της Τουρκίας από Ελλάδα και Ισραήλ, με ειδική αναφορά και στην «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Το ρεπορτάζ της εκπομπής επεκτάθηκε και στο Κυπριακό μέτωπο, με αναφορές σε πιθανή παραχώρηση Leopard από την Ελλάδα προς την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και στην τουρκική αντίδραση σε αυτό το ενδεχόμενο. Παράλληλα, ο παρουσιαστής επανέφερε πληροφορίες περί τουρκικών σχεδίων για δημιουργία νέων ταξιαρχιών και ανάπτυξη νέας δύναμης κομάντο κοντά στην κατεχόμενη Κερύνεια, συνδέοντας τις εξελίξεις αυτές με προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων στην Κύπρο και στη νεκρή ζώνη.

Σημαντικό μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε και στις ελληνογαλλικές σχέσεις, με αφορμή την επικείμενη επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Ελλάδα. Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσίασε ως κομβικό ζήτημα την ανανέωση της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας, ενώ αναφέρθηκε και στις γαλλικές προτάσεις για νέα υποβρύχια, νέες φρεγάτες Belharra και ναυπήγηση σε ελληνικά ναυπηγεία. Κατά την εκπομπή, η γαλλική στήριξη προς την Ελλάδα και την Κύπρο αξιολογείται ως σταθερή και ουσιαστική, ιδιαίτερα μέσα στο τρέχον περιβάλλον αστάθειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο μέτωπο του Ιράν, η εκπομπή έκανε αναφορά στις τελευταίες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, στις συζητήσεις περί συμφωνίας, αλλά και στις εξελίξεις γύρω από τα Στενά του Ορμούζ. Ο παρουσιαστής σημείωσε ότι το τοπίο παραμένει απόλυτα ρευστό και ότι τα δεδομένα αλλάζουν από ώρα σε ώρα, ενώ μετέφερε πληροφορίες και εκτιμήσεις για τις εσωτερικές ισορροπίες στο Ιράν, τη στάση της Κίνας και τα πρόσωπα που ενδέχεται να διαδραματίσουν ρόλο στην επόμενη ημέρα.

Η εκπομπή στάθηκε ακόμη σε πληροφορίες περί διαρροής προσωπικών δεδομένων πρακτόρων της MIT, σε αμερικανικές πιέσεις για αύξηση της αμυντικής χρηματοδότησης προς Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και σε ρωσική προειδοποίηση προς την Τουρκία λόγω της στήριξής της στην Ουκρανία με drones. Όλα αυτά εντάχθηκαν σε ένα συνολικό αφήγημα, σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλαπλά ανοικτά μέτωπα, την ώρα που η Ελλάδα ενισχύει τη θέση της μέσω συμμαχιών και αμυντικών επιλογών.

Συνολικά, το βασικό μήνυμα που επιχείρησε να περάσει η εκπομπή ήταν ότι η περιοχή εισέρχεται σε μια νέα φάση έντονων ανακατατάξεων, με την Ελλάδα να εμφανίζεται ενισχυμένη λόγω των σχέσεών της με Ισραήλ και Γαλλία, ενώ η Τουρκία, κατά την εκτίμηση του παρουσιαστή, αντιδρά νευρικά απέναντι σε ένα σκηνικό που δεν ελέγχει πλήρως.