Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Ποια «Πολυμερής Σύνοδος» κρατών Αν. Μεσογείου και πράσινα άλογα;

Δημοσιεύτηκε στις

 Ποιον κοροϊδεύουμε; Ντροπή!

Μια ερώτηση:  από πού κι ως πού όταν και εάν η Τουρκία αποφασίζει και προτείνει ένα δικό της σχέδιο, η Ελλάδα πρέπει να το ακολουθήσει μόνο και μόνο γιατί της το ζητούν οι φίλοι και προστάτες της Τουρκίας;;;;

ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΧΘΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ή ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΔΗΘΕΝ ΠΟΛΥΜΕΡΗ «ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ» ΕΕ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ δήθεν κρατών ανατολικής Μεσογείου!!!

   ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΔΕΧΘΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗ ΤΥΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!!!

   ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΔΙΑΝΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑ ΦΑΡΣΑ!!!!

   Όλοι ξέρουμε πολύ καλά ότι η Σύνοδος Κορυφής του περασμένου Δεκέμβρη έληξε ακόμη μια φορά ευνοϊκά για τη Τουρκία, ενώ οι «κύριοι» της «κορυφής» πάλι έγραψαν την Ελλάδα και τα ελληνικά αιτήματα στα παλιά τους τα παπούτσια.

   Και τώρα, μετά από τις χθεσινές «προσημειωμένες» τηλεδιασκέψεις της σπουδαίας Φον ντερ Λάινεν και του σπουδαίου Μπορέλ με τον Ερντογάν ως προς την αποδοχή του πονηρού σχεδίου του τρίτου για μια δήθεν «τακτοποίηση» των, τουρκικής και μόνο έμπνευσης, δήθεν «εκκρεμοτήτων» που δήθεν χωρίζουν την Ελλάδα απ’ τη Τουρκία,

   έρχονται αυτοί οι δυο ξεδιάντροποι κοινοτικοί Εφιάλτες και, αναφερόμενοι σε εκείνη τη οδυνηρή για την Ελλάδα Σύνοδο Κορυφής, ανακοινώνουν (δεν το έκαναν ακόμη, αλλά είναι υπόθεση ημερών, γι’ αυτό ήταν και οι τηλεδιασκέψεις) ότι «αποφασίστηκε» δήθεν μια διεθνής διάσκεψη δήθεν από τα κράτη ης ανατολικής Μεσογείου η οποία δήθεν θα θέσει τέρμα σε όλα τα προβλήματα που δήθεν υπάρχουν στην ανατολική Μεσόγειο (δηλαδή Αιγαίο και Κύπρος) – και δήθεν θα φέρει επιτέλους την ειρήνη σε όλη αυτή τη μεγάλη περιοχή που, υπονοούν, ταράζεται δήθεν από τις ελληνικές αυθαιρεσίες!!

   Για να γνωρίζουν όμως οι εθελοντές-αφελείς Έλληνες πολίτες, οι Έλληνες αγνώμονες πολίτες, οι Έλληνες «καλοί άνθρωποι»  που έχουν εμπιστοσύνη (ακόμη) στη «μαμά» Ε.Ε. και στο τίμιο, αγαπημένο της τουρκόπαιδο,

   αυτή η δήθεν «διάσκεψη» των κρατών της ανατολικής Μεσογείου που Φον ντερ Λάινεν, Μπορέλ και Ερντογάν στη τηλεδιάσκεψη συμφώνησαν να φορτώσουν στην Ελλάδα και στη Κύπρο,

   έναν και μοναδικό σκοπό έχει, σε μια και μοναδική «λύση» αποβλέπει:

   – στη μοιρασιά των ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων,

   με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, που λέμε: μια «διεθνής διάσκεψη» για να τεθούν επί τάπητος, να συζητηθούν» οι τουρκικές «ενστάσεις» για τις δήθεν ελληνικές «παρανομίες», για τις           δήθεν ελληνικές «πλαστές ιδιοκτησίες», για το ελληνικό «θαλάσσιο περιορισμό» όπως προνοούν οι τουρκικές «νόμιμες» προβλέψεις, για την παντελή απουσία κυπριακής ΑΟΖ, για τις «παράνομες» κυπριακές ενέργειες σε «τουρκικές θάλασσες», για την «τουρκική υφαλοκρηπίδα» έως την Εύβοια και τη Ρόδο/Κάρπαθο, και άλλα τοιαύτα ευτράπελα.

   Η «διάσκεψη» που ο Τούρκος (Τουρκία) ολότελα ξένος προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με τους κοινοτικούς Γερμανία (προπαντός!) και Σία, θέλει να επιβάλλει (άκουσον άκουσον!) σε δυο ευρωπαϊκούς και κοινοτικούς εταίρους (Ελλάδα-Κύπρος)

   είναι το παμπόνηρο, ανατολίτικου στιλ, τέχνασμα του Ερντογάν (τα σκέφτεται όλα ο διάολος!) για να μη γίνει ποτέ καμία προσφυγή στη Χάγη, να αποφύγει οποιαδήποτε προσφυγή στη Χάγη,

   όπου τα «πράγματα» ο κολπαδόρος ανατολίτης σίγουρα σκέφτεται ή υποψιάζεται πως μπορεί και να μη πάνε καθόλου καλά για την Τουρκία ή όχι τόσο καλά όσο το φαντάζεται, και, όπως λέμε, «να πάει για μαλλί και να βγει κουρεμένος», με τρόπο πλέον αδιαμφισβήτητο, οριστικό και αμετάκλητο, κάτι που θα κόψει τα πόδια του για πάντα!  

   Ο Ερντογάν ποτέ δεν έδειξε πως η «λύση της Χάγης» του είναι αρεστή, την δέχεται και είναι έτοιμος να την ακολουθήσει, έστω και, ενδεχομένως και κατ΄ εξαίρεση, για το μοναδικό θέμα της υφαλοκρηπίδας ή/και της ΑΟΖ –

   πού τότε για όλες τις άλλες τρελές «ιδέες» που έχει και θέλει παρανοϊκά να «προβάλλει» για ελληνικά νησιά, χωρικά ύδατα, εναέριος χώρος και ό, τι άλλο ηλίθιο και παράλογο του στριφογυρίζει στο μυαλό!!

   Και επειδή η Χάγη, όσο και να ‘ναι δεν φαίνεται να του είναι ένα σίγουρο χαρτί, και διόλου απίθανο να κρύβει οδυνηρές γι’ αυτόν εκπλήξεις σε σχέση με τα μεγαλεπήβολα και μεγαλοϊδεατικά σχέδια του απόλυτης κυριαρχίας και ιδιοκτησίας σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο μέσα στα ευρύτερα θριαμβευτικά σύνορα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (!!),

   «σκαρφίστηκε», μαζί με τους καρδιακούς του φίλους Γερμανούς, Ισπανούς και Ιταλούς (Μέρκελ, Φονμ ντερ Λάινεν, Μπορέλ, Κόντε) – τρεις «οπαδοί» του ποπυ τον γεμίζουν με όπλα και του ετοιμάζουν πλοία, υποβρύχια, ακόμη και ένα αεροπλανοφόρο!! –

   την απίθανη «διάσκεψη» των κρατών της (δήθεν) ανατολικής Μεσογείου», ένας χρήσιμος και κατάλληλος deus ex machina που:

1)  θα τον λυτρώσει από τον υπαρκτό κίνδυνο μιας πολύ πιθανής αμετάκλητης χασούρας στη Χάγη,

2)    θα τον βοηθήσει να χαριεντιστεί με άπλα κινήσεων σε όλη τη γκάμα των «νόμιμων απαιτήσεών του», των  «καταπατημένων τουρκικών δικαιωμάτων» απ’ τους  παράνομους Έλληνες, των «ατελείωτων ελληνικών παραβάσεων και παραβιάσεων» που κρατούν την «τεράστια Τουρκία»(!!) με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη(!!),

– σαν να είναι η Τουρκία «ευρωπαϊκή χώρα»(!!), κατ’ αρχήν, που όμως οι ίδιοι οι ψευδεπίγραφοι Έλληνες κυβερνώντες και πρώην προδοτικά την δικαιώνουν για το «απέραντο θαλάσσιο μέτωπό της» κόντρα στο μικροσκοπικό ελληνικό!!! –

   την κρατούν λοιπόν να ασφυκτιά απαράδεκτα περιορισμένη από 6-7 νησιά, πρώην τουρκικά, τα οποία επιπλέον κάθονται(!) πάνω στη τουρκική υφαλοκρηπίδα και επομένως δεν μπορούν παρά να είναι κι αυτά τουρκικά(!!) και θα πρέπει να αποδοθούν δικαιωματικά στη Τουρκία.

   Όλη η ιστορία για το πάπλωμα. Και τί πάπλωμα! Η Τουρκία θέλει το ελληνικό ωραίο «πάπλωμα» ώστε η Ελλάδα να μείνει γυμνή να πουντιάσει!

   Και βεβαίως, εκτός από το «πωλητήριο» της Ελλάδας και της Κύπρου που Ε.Ε., Γερμανία, Ιταλία και οι συν αυτοίς θέλουν να θέσουν σε εφαρμογή

   με «ενσωματωμένη» μια μεγάλη νίκη για τη Τουρκία,

   (αλήθεια, οι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν πόσο μικρή τα σχέδια προβλέπουν να γίνει η Ελλάδα; Αν το ήξεραν, αλήθεια, τι θα έκαναν; Ένα ελληνικό «Καπιτώλιο» ή χειρότερα για τους Έλληνες μειοδότες;),

   οι σεσημασμένοι πάντως εγκληματικά «φίλοι και σύμμαχοι» της Ελλάδας ένα άλλο ταφής της Ελλάδας «τουρκικό σχέδιο» είναι έτοιμοι να πραγματοποιήσουν,

   για μια ολοκληρωμένη τουρκική επιτυχία,

   και δηλαδή:

   – επειδή η Τουρκία δεν αναγνωρίζει και αγνοεί τη Κυπριακή Δημοκρατία

   – και στη «συνδιάσκεψη» δεν μπορεί να παρευρεθεί η ηγεσία της

   – επειδή όμως οι Τούρκοι είναι γενναιόδωροι

   – θα μπορεί να κληθεί και η Κυπριακή Δημοκρατία ως ελληνοκυπριακή κοινότητα

  – αλλά υποχρεωτικά θα πρέπει να κληθεί και η ΤΔΒΚ των Κατεχομένων ως τουρκοκυπριακή κοινότητα

   με αυτόν τον τρόπο όμως αναβαθμίζοντας διεθνώς ως επίσημο κράτος την ποικιλοτρόπως παράνομη τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου!!!,

   δηλαδή: – ανάγοντας τα παράνομα Κατεχόμενα σε νόμιμη κρατική οντότητα διεθνώς αναγνωρισμένη σε/με μια διεθνή διάσκεψη!!,

   εκτός κι αν Ελλάδα και Κύπρος δεν αναγνωρίζουν την ΤΔΒΚ και δεν την θέλουν στην «συνδιάσκεψη», οπότε δεν μπορεί να παραστεί» ούτε και η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία!

   Στην ουσία η Τουρκία θέλει να «ανταλλάξει» ένα νόμιμο με διεθνή αναγνώριση με ένα παράνομο με καμία διεθνή αναγνώριση!

   Αναμφισβήτητα δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε τη διαβολική «σύμπτωση» τουρκικών και ευρωπαϊκό-κοινοτικών διαθέσεων και προθέσεων, όπως δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε τα άκρως εκβιαστικά διλήμματα τα οποία οι τουρκο-κοινοτικοί καρντάσιδες επιχειρούν να επιβάλλουν σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.

   Είναι παραπάνω από φυσικό πως η απάντηση για αμφότερες δεν μπορεί παρά να είναι μόνο μία:

   ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΧΘΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ή ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΤΟΥΡΚΟ-ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ «ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ» ΠΑΡΩΔΙΑΣ

   δήθεν των κρατών της ανατολικής Μεσογείου τα οποία (Συρία, Ιορδανία, Ισραήλ, Αίγυπτος, Παλαιστινιακό κράτος) καμία άμεση σχέση δεν έχουν)!!

   ΜΗ ΤΥΧΟΝ!!

   Πιστεύουμε πως θα είναι η ειδεχθέστερη εσχάτη προδοσία.

   Καμία ελλαδική και ελληνοκυπριακή αποδοχή δεν μπορεί να δικαιολογήσει ένα έκτρωμα όπως είναι αυτή η σχεδιασμένη δήθεν «συνδιάσκεψη» που αποσκοπεί στην κατά κράτος ήττα της Ελλάδας και τον κατά κράτος τουρκικό έλεγχο της Κύπρου.

   Ακόμη ένα ΟΧΙ λοιπόν χρειάζεται, ΟΧΙ από Ελλάδα και ΟΧΙ από Κύπρο. Και αυτό το ΟΧΙ πρέπει να το πουν οι κύριοι Μητσοτάκης και Αναστασιάδης τώρα αμέσως!

Περιμένουμε να δούμε πόσο Ελληνισμό διαθέτουν και εκφράζουν!

   Βεβαίως Ελλάδα και Κύπρος μπορούν να πουν και ΝΑΙ, αλλά για να το πουν θα πρέπει να γίνουν δυο δημοψηφίσματα και το ΝΑΙ να το πουν οι λαοί τους!

                                                                           Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

                                                                                   Ελληνιστής

ΥΓ. 1.  Μόλις μάθαμε ότι  ορίστηκε(!), και στις 25 του Γενάρη στη Κωνσταντινούπολη θα αρχίσει ο πρώτος (μετά από πολλούς άλλους άσκοπους και άκαρπους) «γύρος» των «διερευνητικών» συνομιλιών μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων.

Η τηλεοπτική ανακοίνωση είχε έκφραση σχεδόν θριαμβευτικού χαρακτήρα και χροιάς.

Οι τρομπέτες λοιπόν ήχησαν, αλλά τώρα ας μας πουν οι Έλληνες λεβέντες που θα πάνε στη Πόλη ποια θέματα θα «ερευνήσουν» με τους Τούρκους.

ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΟΥΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ,

γιατί κανονικά ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙ ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΟ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ!!

Μήπως θα είναι μόνο για την υφαλοκρηπίδα/(ΑΟΖ), όπως συνέχεια επισήμως διαβεβαιώνουν τους πολίτες ως τώρα;

Ή μήπως είναι

– για τα ελληνικά νησιά που θέλουν οι Τούρκοι

– για την «συνδιαχείριση» του Αιγαίου με τους Τούρκους

– για την ανύπαρκτη ελληνική ΑΟΖ ως τη Κύπρο με φταίξιμο των Ελλήνων κυβερνώντων

– για την ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη στα 3 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο

– για την απόσυρση στρατού και πολεμικού υλικού από ελληνικά νησιά

– για τις εκατοντάδες ελληνικές βραχονησίδες που οι Τούρκοι «βάφτισαν» τουρκικές

– και άλλες ακόμη βαφτισμένες α λα τούρκα «εκκρεμότητες» κλπ. κλπ.;;!!

ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΟΥΝ, ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΗΘΙΚΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ.

Και κάτι άλλο: για ποιο λόγο τόση σπουδή να αρχίσουν αυτές οι έτσι κι αλλιώς αμφιλεγόμενες «διερευνητικές»;!

Πρώτα βγήκε ο Τσαβούσογλου να μας πει για τις 21 του Γενάρη, δηλαδή ακριβώς μια μέρα  μετά την ορκωμοσία του Μπάιντεν (!) και μετά το «διόρθωσαν» οι Κοινοτικοί για τις 25 του Γενάρη, να μη δίνουμε και τόσο πολύ στο μάτι για κάποιες… παράξενες συμπτώσεις!

Βιάζονται και οι Έλληνες να προλάβουν τα τετελεσμένα των Τούρκων πριν δούμε τί μέλλει γενέσθαι με τον Μπάιντεν; Ή μήπως για να βρεθεί ο Μπάιντεν μπροστά σε τετελεσμένα υπέρ της Τουρκίας με τη βοήθεια της «φίλης Ευρώπης» και δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα υπέρ της Ελλάδας;!

Η Γερμανία επέβαλε (πάλι) στην Ελλάδα αυτή τη βιασύνη;!

ΥΓ.2. Και μια «παραλλαγή» των ως άνω.

Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης ή μας κοροϊδεύει ασύστολα ή παίζει με τη φωτιά – αμφότερα ανεύθυνα και επικίνδυνα.

Θέλει – λέει – να ξεκινήσουν οι «διερευνητικές επαφές» για το ένα (και μοναδικό, υποθέτουμε πως εννοεί από τα λόγια του) «ζήτημα που αντιμετωπίζουμε», δηλαδή την «οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών».

Και εδώ μπαίνουμε άνετοι και ωραίοι στην ασάφεια, η οποία όχι μόνο δεν είναι «δημιουργική» (με βάση το τελείως βλακώδες «γλωσσικό αφήγημα»), αλλά μπορεί να κρύψει πολύ άσχημες εξελίξεις.

Πάψαμε λοιπόν να μιλάμε για «υφαλοκρηπίδα», και βέβαια ούτε λόγος για ΑΟΖ!!!, δυο στοιχεία πολύ συγκεκριμένα, από φύση ή σύμβαση υπάρχοντα άνευ ουδεμίας αμφιβολίας, και αναφερόμαστε – έτσι, γιατί ο κόσμος είναι χαζός και δεν καταλαβαίνει – στην αφηρημένη έννοια της «θαλάσσιας ζώνης», μια «ζώνη» ξέφραγο αμπέλι, σαν λάστιχο που μεγαλώνουμε ή μικραίνουμε όπως θέλουμε ή όπως μας υποδεικνύουν να κάμουμε.

Ποια είναι αυτή η «θαλάσσια ζώνη» ή μάλλον οι πολλές «θαλάσσιες ζώνες», πολλές και, υποθέτουμε, διαφορετικές;!

Είναι τα χωρικά ύδατα; Είναι η συνορεύουσα ζώνη; Είναι η ανοιχτή θάλασσα; Ή μήπως (και μάλλον) είναι μια καινούρια έννοια που εφευρέθηκε για να αντικαταστήσει κατά το δοκούν την ΑΟΖ και τα νόμιμα δεδομένα της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας;

– δηλαδή για να αποφύγουμε την σκόπελο του διεθνούς νόμου και να «τακτοποιηθούμε» με έναν ad hoc δικής μας έμπνευσης νόμο –

την οποία Σύμβαση – μη το ξεχνάμε – η Τουρκία δεν υπέγραψε και ούτε αναγνωρίζει, και μήτε – ούτε λίγο ούτε πολύ, πού φτάσαμε και τα ανεχόμαστε! – δέχεται μια άλλη χώρα (η Ελλάδα!) να την εφαρμόσει!!

και γι’ αυτό εφεύρε ένα δικό της τουρκικό διεθνές δίκαιο(!!!) που θέλει με το ζόρι να εφαρμόσει μόνο με την Ελλάδα και τη Κύπρο

(πού το κουράγιο του ανατολίτη να το «εφαρμόσει» και στη Μαύρη Θάλασσα με τις άλλες συνορεύουσες χώρες!),

και έτσι, στη μεγάλη καλοκαρδία του αλλά μαζί και βαθιά υπακοή του σε φίλους και συμμάχους, ο Μητσοτάκης δέχεται αυτό το «τουρκικό διεθνές δίκαιο» να διέπει τις σχέσεις και συζητήσεις Ελλάδας-Τουρκίας ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ/ΚΥΠΡΟΥ.

Τώρα όμως κάποιος σοφιστής θα πρέπει να μας εξηγήσει πώς γίνεται και οι Τούρκοι δέχθηκαν να αρχίσουν συζητήσεις για το ένα και μοναδικό «θέμα» που μας παραμυθιάζει ο Μητσοτάκης!

Αλλά και το αντίστροφο: αν τα πράγματα «δεν είναι έτσι», τότε πώς οι Έλληνες δέχθηκαν να αρχίσουν συζητήσεις για τα πολλά «θέματα» που εγείρουν οι Τούρκοι ενώ μας λένε και μας επιβεβαιώνουν ότι οι συνομιλίες είναι μόνο και αποκλειστικά για το μένα «θέμα»;!

Ποιος ψεύδεται και εγκληματεί εναντίον της χώρας του; Οι Έλληνες ή οι Τούρκοι; Ο Μητσοτάκης ή ο Ερντογάν; Ποιος κοροϊδεύει ποιον;

Άλλωστε το ίδιο «πρόβλημα» ή «δίλημμα» ή «αίνιγμα» δεν προκύπτει κει με την «λεγόμενη Χάγη» και τους «συστημικούς» οπαδούς της;

Οι Έλληνες μας λένε: να πάμε στη Χάγη επισήμως διευκρινίζοντας μόνο για γην υφαλοκρηπίδα.

Οι Τούρκοι εννοούν μια προσφυγή (αν και δεν μιλούν πολύ γι’ αυτήν!) για όλες τις απαιτήσεις τους.

Πώς γίνεται όμως μια «Χάγη» με τόσο διαφορετικές έννοιες; Οπότε εάν τελικά πάμε στη Χάγη, με ποια θέματα θα πάμε; Στον κόσμο θα πούμε πως πάμε μόνο για την υφαλοκρηπίδα και στα κρυφά θα πάμε με όλα τα «θέλω» της Τουρκίας;

Αυτή είναι η ελληνική «διεθνής πολιτική» ή κάτι άλλο που όλοι σκέφτονται αλλά φοβούνται να που τη λέξη;!

Όχι μόνο «κάτι δεν πάει καλά», αλλά τα πάντα δεν πάνε καλά,

και αυτό μας βάζει σε μεγάλες μαύρες υποψίες:

μήπως οι Έλληνες κυβερνώντες ετοιμάζονται για ένα νέο, αρνητικό ρεκόρ;

δηλαδή: να υπερβούν «θριαμβευτικά» τα εγκληματικά  πεπραγμένα του αλησμόνητου Σημίτη το 1997 και 1999!!!

Κι όποιον πάρει ο Χάρος;!

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις7 λεπτά πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα37 λεπτά πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Δημοφιλή