Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Τρεις πολύ σοβαρές και αλληλένδετες απειλές για την Ελλάδα: Xάγη, 12 μίλια, κυπριακό

Δημοσιεύτηκε στις

Πώς η απόφαση της Χάγης, το ενδεχόμενο σύγκρουσης με την Τουρκία και η πιθανότητα διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας διαμορφώνουν τρεις σοβαρές απειλές για την Ελλάδα.
.
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου                     17 Ιανουαρίου 2021
.
Το δικαίωμα και η εξ αυτού απειλή (ακόμα και αν δεν είναι ρητή) της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια στο Αιγαίο είναι, τηρουμένων των αναλογιών, το διπλωματικό ισοδύναμο μιας «ατομικής βόμβας», δηλαδή ένα πολύ ισχυρό αποτρεπτικό εργαλείο έναντι της τουρκικής επιθετικότητας, πριν η χώρα αναγκαστεί να προσφύγει στην απειλή πολέμου και στον ίδιο τον πόλεμο.
.
Ισχύει για την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο ότι ισχύει και με τις κανονικές ατομικές βόμβες. Όποιος τις έχει είναι καλύτερο να μην τις χρησιμοποιεί, εκτός αν βρεθεί κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο και μόνο αφού έχει εξαντλήσει όλα τα άλλα αποτρεπτικά μέσα, και, ακόμα και τότε, πρέπει πρώτα να απειλεί τη χρήση τους και μόνο εν υστάτη ανάγκη να τις χρησιμοποιεί. Πρέπει όμως ταυτόχρονα να φροντίζει να διατηρεί απολύτως αξιόπιστη την απειλή χρήσης τους. Πρέπει να ελέγχει πολύ σταθερά τα όπλα που κρατάει στα χέρια του και, φυσικά, να μην αφήνει να του το πάρουν, να τον αφοπλίσουν δηλαδή, για παράδειγμα στις επικείμενες «διερευνητικές» και τα διάφορα περίεργα, υπό σύνταξη τώρα, «συνυποσχετικά» για τη Χάγη. Αλλά ούτε και πρέπει να βαδίζει χωρίς σχέδιο και να διακινδυνεύσει εύκολα πόλεμο με την Τουρκία για να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια.
.
Στην εξωτερική μας πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας υφίστανται σήμερα τρεις σοβαρές απειλές που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν είσοδο της Ελλάδας σε καταστροφική τροχιά:

  • Το ενδεχόμενο να αποποιηθούμε του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο κατά τις διερευνητικές επαφές και να αναγνωρίσουμε με συνυποσχετικό στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δικαίωμα να αποφασίσει για την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου.
  • Το ενδεχόμενο να οδηγηθούμε σε σύγκρουση με την Τουρκία, παίζοντας τον ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου» και με πιθανό αποτέλεσμα την καταστροφή των δύο κρατών και της Κύπρου.
  • Το ενδεχόμενο αυτοδιάλυσης ή υποβάθμισης από κράτος σε κρατίδιο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η απειλή στο Αιγαίο
.
Ο πρώτος κίνδυνος, όπως είπαμε, είναι να πάει η Αθήνα σε παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, αποδεχόμενη, δια του συνυποσχετικού, αμφισβήτηση της κυριαρχίας σε νησιά που η Ελλάδα την ασκεί εδώ και έναν αιώνα ή μετά το 1947, ή αμφισβήτηση του δικαιώματος να τα έχει εξοπλισμένα.
.
Κάτι τέτοιο κινδυνεύει να φέρει νομίμως την Τουρκία στο Αιγαίο, καταστρέφοντας την γενική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο που επέτρεψε, επί έναν αιώνα, να αποφευχθεί μείζων ελληνοτουρκικός πόλεμος. Κινδυνεύει επίσης να αποσταθεροποιήσει πλήρως το ελληνικό κράτος και την ελληνική κοινωνία, που αντιμετωπίζουν και εξαιρετικά σοβαρές άλλες, σχεδόν υπαρξιακές απειλές, προκαλώντας ακόμα και καθεστωτική κρίση (όπως η κρίση του 1974 στην Κύπρο προκάλεσε πολιτειακή, όχι μόνο πολιτική μεταβολή στην Αθήνα).
.
Τέτοιες έμμεσες, μέσω Χάγης, παραχωρήσεις κυριαρχίας προς την Τουρκία, ακόμα και αν δεν το λένε, τις υποστηρίζουν ισχυρές δυνάμεις σε όλο το πολιτικό φάσμα (και το γνωρίζουν αυτό και οι Δυτικοί και η Άγκυρα). Η κυβέρνηση, έστω και καθυστερημένα, αντελήφθη ότι δεν μπορεί να προβεί σε τέτοιες παραχωρήσεις και ότι, αν το πράξει, πριν ή μετά τις εκλογές που θέλει πιθανώς να κάνει φέτος, θα κινδυνεύσει να πέσει. Αποκλείει τώρα τέτοιες παραχωρήσεις προς την Τουρκία, αλλά το θέμα δεν είναι τι δηλώνει τώρα ή και η ειλικρινής πρόθεσή της, είναι τι πραγματικά θα πράξει, όταν και αν βρεθεί αντιμέτωπη με ισχυρές ευρωπαϊκές και αμερικανικές πιέσεις.
.
Αστοχία στη διπλωματική μας άμυνα
.
Ήδη η Αθήνα προσέρχεται υπό ευρωπαϊκή πίεση στις διερευνητικές. Είναι και εδώ βαριά η ευθύνη της Γερμανίας και της Ε.Ε. και επιλήψιμη η συμπεριφορά τους, αλλά δεν είναι και η Αθήνα άμοιρη ευθυνών για την εξέλιξη αυτή. Έχει η ίδια εμφανίσει το όλο θέμα της, διπλωματικά και στην παγκόσμια κοινή γνώμη, κυρίως ως θέμα διαμοιρασμού θαλασσίων ζωνών, όχι κυρίως ως πρόβλημα εθνικής ασφάλειας λόγω de facto και ρητών τουρκικών απειλών (διεκδικήσεις της Τουρκίας επί ελληνικών εδαφών, εισβολή και συνεχιζόμενη παραμονή τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο, μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, συγκρότηση του μεγαλύτερου στον κόσμο αποβατικού στόλου απέναντι από τα ελληνικά νησιά, επίσημη απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας σε περίπτωση επέκτασης στα 12 μίλια).
.
Αντιμέτωποι οι Ευρωπαίοι με κάτι που και εμείς εμφανίζουμε βασικά ως διαμάχη για θαλάσσιες ζώνες, δεχόμενοι τη διαρκή προπαγάνδα της Τουρκίας, χωρίς να δέχονται αντίστοιχα ελληνικά επιχειρήματα, καταλήγουν πολύ ευκολότερα στο «άντε πηγαίνετε να τα βρείτε στο Διεθνές Δικαστήριο». Εδώ και δύο δεκαετίες, η παγκόσμια κοινή γνώμη και τα υπουργεία Εξωτερικών δεν ακούνε τίποτα για τις τουρκικές απειλές ή την κατοχή της μισής Κύπρου, βλέπουνε αντίθετα μια Ελλάδα που πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε.!
.
Εμείς είμαστε πολύ αντίθετοι στο να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά των ελληνοτουρκικών. Για αυτό και επικρίναμε την εκχώρηση κυπριακών πετρελαίων στους Αμερικανούς, χωρίς αντίστοιχη εξασφάλιση εγγυήσεων από την Ουάσιγκτον, όταν θα εκδηλωνόταν η προβλέψιμη τουρκική επιθετικότητα. Για αυτό και είμαστε αντίθετοι στις ανοησίες των πανηγυρικών εξαγγελιών και συμφωνιών για έναν αγωγό που δεν θα γίνει (EastMed) και η μοναδική χρήση του οποίου ήταν, εκ του αποτελέσματος, να τροφοδοτήσει την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση.
.
Αλλά, αφού ανοίξαμε το θέμα και εφόσον φτάσαμε στο σημείο να ξυπνήσουν πέρυσι οι εν υπνώσει τελούσες επί σχεδόν δύο δεκαετίες τουρκικές εδαφικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, οφείλουμε να απαντήσουμε στο μέτρο και των αντίστοιχων τουρκικών προκλήσεων, θέτοντας και όσα προαναφέραμε.
.
Δεν είναι άλλωστε το μόνο ακατανόητο. Ζητάμε αίφνης εμπάργκο όπλων από την Ευρώπη στην Τουρκία, δεν ζητάμε όμως και από την σύμμαχό μας Αμερική, κύρια πηγή εξοπλισμού της Τουρκίας, προς την οποία κάνουμε, αντίθετα, κάθε είδους ασύλληπτες, ιστορικά πρωτοφανείς παραχωρήσεις. Σημειωτέον ότι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν κάναμε την πολιτική της Γερμανίας, κάναμε την πολιτική που ήθελαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.
.
Δεν ζητάμε κυρώσεις κατά της Τουρκίας από τις ΗΠΑ για τα δικά μας θέματα, δεν θέτουμε το σύνολο των τουρκικών απειλών στη διεθνή διπλωματία και κοινή γνώμη, εκδίδουμε όμως πανηγυρικές ανακοινώσεις για την επιβολή κυρώσεων επί της Άγκυρας για τους S-400. Υπάρχει άραγε κάποιος λόγος να «τσιμεντώνουμε» την τουρκική πεποίθηση ότι είμαστε εχθροί τους και τυφλό όργανο εχθρικών προς αυτούς δυνάμεων, για θέματα που δεν άπτονται των δικών μας εθνικών συμφερόντων; Ή προτιμάμε για κάποιο λόγο να μας απειλεί η Τουρκία με αμερικανικά όπλα; Κερδίζουμε κάτι από όλες αυτές τις «εξυπηρετήσεις» που κάνουμε και γιατί αυτό το κάτι παραμένει διαρκώς αόρατο και κανείς δεν μπορεί να το περιγράψει; Εμάς μας συμφέρει να απαγορευθεί στις χώρες του ΝΑΤΟ η προμήθεια όπλων από όποιον θέλουν; Εμείς και η Κύπρος δεν αναγκαστήκαμε να προσφύγουμε στη Γαλλία και στη Ρωσία για να καλύψουμε τις αμυντικές μας ανάγκες, υφιστάμενοι, για τον λόγο αυτό, ισχυρότατες αμερικανικές πιέσεις;
.
Οι Αμερικανοί λένε, και έχουν δίκιο, ότι πρέπει, για να είναι αποτελεσματική, μια εξωτερική πολιτική να έχει και καρότο και μπαστούνι. Δεν μπορούσαμε, πολύ περισσότερο δεν μπορούσαμε εν μέσω της κρίσης των Μνημονίων και Δανειακών, να αλλάξουμε υπέρ μας τον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην περιοχή (και πιστεύουμε ότι ούτε η Τουρκία μπορεί, χωρίς να διακινδυνεύσει πολεμική αναμέτρηση και άρα καταστροφή και των δύο χωρών και καλό θα είναι να της δώσουμε να το αντιληφθεί αυτό, αντί να της καλλιεργούμε την αυταπάτη ότι θα είναι εύκολο να σημειώσει κέρδη στο Αιγαίο και στο Κυπριακό, αυταπάτη που μπορεί να της δημιουργηθεί ακόμα και από την ανάγνωση των ελληνικών εφημερίδων και τις απόψεις ορισμένων «ειδικών» μας).
.
Η αντικειμενική κατάσταση προσέφερε λοιπόν πιθανότατα μια δυνατότητα διατήρησης του στάτους κβο, προς όφελος της ειρήνης αλλά και της σχετικής ανεξαρτησίας και των δύο παικτών, γιατί και η Τουρκία φοβάται ότι θα γίνουμε ή γίναμε όργανο εχθρικών προς αυτήν δυνάμεων. Η δυνατότητα μιας έστω άτυπης συνεννόησης σε τέτοια βάση υπήρχε, έχει τώρα μειωθεί πολύ σημαντικά με όσα έχουν γίνει και έχει γίνει πιο δύσκολη, αλλά δεν είναι ποτέ αργά για να επιδιωχθεί. Είναι η μακράν καλύτερη λύση στην σημερινή κρίση. Αλλά βέβαια προϋποθέτει πρώτον, ότι ξέρουμε τι θέλουμε, δεύτερο ότι μιλάμε με την απέναντι πλευρά σε πολιτικό επίπεδο, όχι μέσω τρίτων.
.
Η ένταση και ο κίνδυνος του πολέμου
.
Η δεύτερη μεγάλη απειλή για την Ελλάδα (και την Τουρκία στην πραγματικότητα) είναι η διολίσθηση σε διαρκώς αυξανόμενη ένταση, μέχρι ίσως και πόλεμο για λογαριασμό και προς συμφέρον τρίτων, από τον οποίο δεν θα υπάρξει νικητής, θα υπάρξουν δύο ηττημένοι, με δεδομένα τα οπλικά συστήματα που έχουν τα δύο κράτη.
.
Σε μια συνομιλία με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, το πρακτικό της οποίας δημοσιεύτηκε στα Αρχεία του και το οποίο αναδημοσίευσε πρόσφατα η εφημερίδα «Εστία», ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, εξήγησε στον Αμερικανό ομόλογό του ότι κινδυνεύει να γίνει πόλεμος με την Τουρκία για πετρέλαια που πιθανώς δεν υπάρχουν.
.
Η πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης αυξήθηκε λόγω της μεγάλης αστάθειας στο διεθνές περιβάλλον και της εμφάνισης στους κόλπους του δυτικού συστήματος μιας εξτρεμιστικής τάσης, κύριο όπλο της οποίας είναι η πρόκληση αστάθειας και χάους, και που ενδεχομένως θα μπορούσε να φτάσει στο σημείο να αναζητήσει «χρήσιμο ηλίθιο» για να αυξήσει τη διαπραγματευτική της θέση απέναντι στην Τουρκία ή να λύσει τα δικά της προβλήματα με τον Ερντογάν. Τώρα έχει μειωθεί αυτή η δυνατότητα, λόγω των διεθνών εξελίξεων, αλλά μπορεί να εμφανιστεί ξανά. Είναι άλλωστε πολύ νωρίς για να προβλέψουμε με ακρίβεια την πολιτική Μπάιντεν, το διεθνές σκηνικό και τις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οι πιέσεις προς την Ελλάδα να κάνει παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων μπορούν να αυξήσουν τελικά, αντί να μειώσουν, τον κίνδυνο πολεμικής αναμέτρησης, η πιθανότητα της οποίας, έστω και μικρή, ενυπάρχει άλλωστε και σε κάθε παρατεταμένη κρίση και αυξημένη ένταση. Ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο επίσης εμπεριέχει τον κίνδυνο μείζονος κρίσης ή και πολέμου με την Τουρκία.
.
Σε επόμενο άρθρο μας θα εξετάσουμε αναλυτικά το θέμα των 12 μιλίων, τα επιχειρήματα υπέρ και κατά της επέκτασης, αλλά και τους μεγάλους κινδύνους που προέρχονται από τις εξελίξεις στην Κύπρο και ιδίως από την καταστροφή των σχέσεων της Λευκωσίας με τη Μόσχα και από τις πολύ ασυνήθιστες επιθέσεις κατά του Προέδρου Αναστασιάδη. Ο γράφων έχει ασκήσει στο παρελθόν πολύ έντονη κριτική στον Κύπριο Πρόεδρο, την οποία δεν αναιρεί, θεωρούμε όμως πολύ πιθανό οι εναντίον του Αναστασιάδη επιθέσεις να εντάσσονται στην προετοιμασία νέας επίθεσης Λονδίνου και Ουάσιγκτον με σκοπό είτε την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας με μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, είτε την υποβάθμισή της από κανονικό κράτος σε κρατίδιο, τμήμα μιας «συνομοσπονδίας». Αν όμως η Κύπρος χαθεί και η Ελλάδα θα χαθεί, όπως τόνισε ο Ανδρέας Παπανδρέου τον Μάρτιο του 1987, εξαγγέλλοντας στη Βουλή το casus belli σε περίπτωση τουρκικής προέλασης στο νησί πέραν της γραμμής εκεχειρίας.
ΠΗΓΗ: kosmodromio.gr                   Ιστολόγιο του Δ. Κωνσταντακόπουλου

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις17 λεπτά πριν

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...

Γενικά θέματα47 λεπτά πριν

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Καλεντερίδης: Η Ουκρανία στο έλεος του «διακόπτη» – Το μάθημα για την ελληνική άμυνα

Οι περιορισμοί στις δορυφορικές υπηρεσίες, η πίεση του Τραμπ στον Ζελένσκι και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική παραγωγή στο επίκεντρο...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ποιος είναι σκληρότερος; Η Προεκλογική μάχη Νετανιάχου – Άιζενκοτ

Ο Γκάντι Άιζενκοτ, κορυφαίος Ισραηλινός πολιτικός που ελπίζει να ανατρέψει τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στις εκλογές στα τέλη αυτού του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Από την Τουρκία τα 60 νέα λεωφορεία των ΜΑΤ!

Ερωτήματα για την προμήθεια 60 λεωφορείων Mercedes-Benz που, σύμφωνα με δημοσίευμα, κατασκευάζονται στην Τουρκία και προορίζονται για τις ειδικές μονάδες...

Δημοφιλή