Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Χρήστος Γιανναράς: Ατιμώρητοι οι ένοχοι για την κατάντια των πανεπιστημίων

Δημοσιεύτηκε στις

Για το κατάντημα των ελλαδικών πανεπιστημίων δεν φταίνε τα παιδιά. Ξέρουμε όλοι τους ενόχους.

Κάποιες χιλιάδες (έτσι λογάριασαν οι δημοσιογράφοι) νέα παιδιά, μερικοί ίσως και φοιτητές, επέβαλαν τις προάλλες να νεκρωθεί το κέντρο της πρωτεύουσας – μυριοστή φορά. Τι εκβίαζαν τώρα και γιατί; Να ακυρώσει η αυτάρεσκη στην καχεξία της κυβέρνησή μας τα μέτρα που σχεδιάζει για την προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, τη φύλαξη των πανεπιστημίων με ειδική υπηρεσία κλητήρων – επιτηρητών.

Σίγουρα, κάθε καινούργιος μισθοσυντήρητος του Δημοσίου που προστίθεται, βυθίζει ακόμα περισσότερο τη χώρα στον πνιγμό της ανέχειας, στη δουλεία των εξαρτήσεων. Αυτή τη διαμαρτυρία διατράνωνε η διαδήλωση των «φοιτητών»; Οχι βέβαια. Η τυραννική αυθαιρεσία τους απαιτούσε μόνο να ανακληθεί η κυβερνητική απόφαση για προστασία των πανεπιστημίων από τον αχαλίνωτο ετσιθελισμό του οποιουδήποτε.

Να συνεχίσει να έχει ανεμπόδιστη πρόσβαση στους πανεπιστημιακούς χώρους ο κάθε φυλής και γλώσσας λούμπεν αργόσχολος, πρεζάκιας, ψυχανώμαλος – να μπορεί ανεξέλεγκτος ο παρανοϊκός βάνδαλος, ο ψυχαναγκαστικός λωποδύτης, να μπαινοβγαίνουν σε αμφιθέατρα, γραφεία, σπουδαστήρια και, για το κέφι τους, να καταστρέφουν: Να διαλύουν έπιπλα, να αχρηστεύουν τεχνολογικό εξοπλισμό, να ατιμάζουν έργα ζωγραφικής και γλυπτά, να γράφουν χυδαιότητες στους τοίχους, να προπηλακίζουν καθηγητές, να διαπομπεύουν εκλεγμένους πρυτάνεις.

Με ποια λογική οι διαδηλωτές, που φάνταζαν χιλιάδες, απαιτούσαν να συνεχίζεται ανεμπόδιστα αυτή η παράνοια και φρίκη; Μα, μόνο, με τη λογική της «μη αστυνόμευσης» – να είναι ανεξέλεγκτη από κάθε εξουσία, όχι απλώς η διδασκαλία, η έρευνα, η μέθοδος, η τεχνογνωσία, η επιστημονική γνώμη, αντίρρηση, άποψη, αλλά και ο τραμπουκισμός, οι βανδαλισμοί, ο φανατισμός, η μικρονοϊκή αισχρουργία. Κάθε θεσμοποιημένος έλεγχος, υπηρετικός της κοινωνικής αυτοπροστασίας, είναι αυταρχισμός, αυθαιρεσία χούντας!

Αυτή η «λογική» των «χιλιάδων» διαδηλωτών μοιάζει με κατεστημένη συλλογική παράνοια, μαζοχιστικό σύνδρομο που διαρκεί σαράντα επτά (47) ολόκληρα χρόνια. Μισός αιώνας συλλογικού εθισμού σε μιαν εσκεμμένη παρανοϊκή φοβία. Ομως, δεν πρόκειται για λοιμώδη πανδημία, πρόκειται, ολοφάνερα, για επιδέξια οργανωμένο και θριαμβικά θεσμοποιημένο στρατήγημα. Στόχος του στρατηγήματος: να δυναστεύουν οι κομματικές νεολαίες τα πανεπιστήμια, προκειμένου να ανανεώνουν τα κόμματα την «εγγράμματη» πελατεία τους, επομένως και τη στελέχωσή τους από τα πανεπιστήμια, φέουδα των κομμάτων.

Μετρήστε, πόσα στελέχη, σε κάθε κόμμα, άρχισαν την «πολιτική» τους καριέρα από τα φοιτητικά τους χρόνια – μετρήστε και θα καταλάβετε. Υπολογίστε (από το επίπεδο της γλωσσικής εκφραστικής, την ελλειμματική οξύνοια, την ακαλλιέργητη συμπεριφορά) πόσοι υπουργοί και βουλευτές των τελευταίων 47 χρόνων πήραν πανεπιστημιακό πτυχίο χάρη στην κομματική τους στράτευση. Μετρήστε και θα καταλάβετε ότι στα φοιτητικά χρόνια αρχίζει το έγκλημα – οι έμπειροι της κομματικής αγοράς ξέρουν να διακρίνουν τους μειονεκτικούς και τους αδίστακτους: είναι οι δυο κατηγορίες οι πιο ευάλωτες στον προσηλυτισμό.

Οι μειονεκτικοί και οι αδίστακτοι. Γι’ αυτό και τα δολώματα χυδαία: «Αν έρθεις σε μας, θα ξέρεις από πριν τα θέματα των εξετάσεων σε δύο ή τρία ή και τέσσερα μαθήματα “δικών μας” καθηγητών. Εκδρομές δωρεάν κάθε τόσο. Πάρτι δικά μας και γνωριμίες για να μη στεγνώνεις στη μοναξιά. Σίγουρη προώθηση στα μεταπτυχιακά. Δες τον τάδε, δες τον δείνα: έγιναν υπουργοί δέκα μόλις χρόνια μετά το πανεπιστήμιο»!

Τα κόμματα δεν θα αφήσουν, ποτέ, να ξεφύγουν τα πανεπιστήμια από τον έλεγχό τους. Ποιο έγκλημα είναι μεγαλύτερο, δεν ξέρω – να πλεονάζουν στη διαχείριση των κοινών, σκόπιμα, οι μειονεκτικοί και οι αδίστακτοι ή να νεκρώνεται, σκόπιμα, η νεανική ευαισθησία έστω και ενός μόνο παιδιού; Στο σημείο αυτό η επιφυλλίδα, για πρώτη και μοναδική φορά, θα παρεμβάλει αφήγημα. Ισως σαν πολύ μακρινό σινιάλο συγκίνησης, σε χαμένον στον χρόνο και στο πλήθος παραλήπτη.

Θυμάμαι. Πολύ πρωί, μου είχαν τηλεφωνήσει οι κλητήρες από το πανεπιστήμιο: «Είχαμε κατάληψη τη νύχτα. Σπάσανε πόρτες, κατέστρεψαν γραφεία, μπήκαν και στο δικό σας». Δεν καθυστέρησα, έτρεξα αμέσως, στον περίβολο με περίμενε ένας υπάλληλος – με συνόδεψε, με έγνοια για το ενδεχόμενο σοκ: Είχαν σπάσει την πόρτα κομμάτια, δεν παραβίασαν απλώς την κλειδαριά. Ολα μέσα στον χώρο του γραφείου σπασμένα, τσακισμένα, πεταμένα σκόρπια στο πάτωμα. Το έπιπλο γραφείο, δίχως συρτάρια, αναποδογυρισμένο πάνω σε σωρούς από χειρόγραφα, φακέλους, υπηρεσιακά έγγραφα, αλληλογραφία, στοίβες σημειώσεων, σκόρπιες στον σωρό φωτογραφίες των παιδιών μου, σχεδιάσματα άρθρων, διαλέξεων, μαθημάτων. Μαζί, σκόρπια κομμάτια από ένα βάζο και όσα καδράκια είχα στους τοίχους, μαζί κουβαριασμένο και ένα κέντημα της γυναίκας μου που το είχα κορνιζάρει. Εικόνα παραλογισμού, ανεξήγητου μένους.

Και να, που σε μια κόχη του τουμπαρισμένου γραφείου διακρίνω γαντζωμένο σημείωμα σε φύλλο από επιτραπέζιο ημερολόγιο. Διαβάζω: «Είναι τώρα τρεις ώρες που κάθομαι εδώ και χαζεύω τον κόσμο σου. Τόσο διαφορετικόν από τον δικό μου. Συγνώμη»! Αυτή τη «συγνώμη» τη φυλάω θυμητάρι ακριβό. Είναι κοινότοπο, αλλά σίγουρα στέρεο, να πω: Για το κατάντημα των ελλαδικών πανεπιστημίων δεν φταίνε τα παιδιά. Ξέρουμε όλοι τους ενόχους.

Καθημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

12 Μίλια Τώρα: Η Γεωπολιτική Ευκαιρία που η Αθήνα «Φοβάται» να Αδράξει

Ο διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel, Ηλίας Παπανικολάου, μέσα από την εκπομπή Leaders+, απηύθυνε κάλεσμα στην ελληνική κυβέρνηση για άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε μια χρονική συγκυρία που χαρακτηρίζεται από ρευστές γεωπολιτικές ισορροπίες, ο διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel, Ηλίας Παπανικολάου, μέσα από την εκπομπή Leaders+, απηύθυνε κάλεσμα στην ελληνική κυβέρνηση για άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αναλύοντας παράλληλα τη νέα επικοινωνιακή στρατηγική της Άγκυρας.

Η «μεταμόρφωση» της τουρκικής διπλωματίας

Σύμφωνα με τον κ. Παπανικολάου, η Άγκυρα έχει υιοθετήσει τις τελευταίες 15 ημέρες μια ενιαία γραμμή «πασιφισμού», κατ’ εντολή του Χακάν Φιντάν. Όπως σημείωσε, οι Τούρκοι αξιωματούχοι και αναλυτές εμφανίζονται πλέον ως «ρομαντικοί ποιητές» και «ήρεμη δύναμη», υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα είναι εκείνη που προκαλεί. Ο αναλυτής τόνισε ότι αυτή η στάση είναι υποκριτική, καθώς συνοδεύεται από τη διατήρηση του στρατού κατοχής στην Κύπρο και τη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Το αίτημα για τα 12 μίλια

Ο Ηλίας Παπανικολάου χαρακτήρισε τη σημερινή κατάσταση ως μια «ευνοϊκή συγκυρία» που μπορεί να μην επαναληφθεί, αναφέροντας την απομόνωση της Τουρκίας από το Ισραήλ και την αβεβαιότητα των αμερικανικών εκλογών. «Το προεδρικό διάταγμα για τα 12 μίλια πρέπει να υπογραφεί αύριο το πρωί», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η Τουρκία εμφανίζεται «πιο ζαλισμένη από ποτέ».

Κατέρριψε επίσης τα τουρκικά επιχειρήματα περί «στραγγαλισμού» στο Αιγαίο, εξηγώντας ότι το Διεθνές Δίκαιο προστατεύει πλήρως την ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Κατά τον ίδιο, η εμμονή της Τουρκίας στο Casus Belli είναι καθαρά ψυχολογική, με στόχο την επιβολή «τσαμπουκά» επί της ελληνικής κυριαρχίας.

Η στρατιωτική ισορροπία

Απαντώντας σε όσους εκφράζουν φόβους για θερμό επεισόδιο, ο κ. Παπανικολάου υποστήριξε ότι η Τουρκία γνωρίζει το κόστος μιας σύγκρουσης. Σε μια τέτοια περίπτωση, προέβλεψε τον διαμελισμό της γειτονικής χώρας, κάνοντας λόγο για κουρδική σημαία στο Ντιγιαρμπακίρ και «μετατροπή της Άγκυρας σε Γάζα» από ισραηλινά πλήγματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Ιαπωνία μπαίνει δυναμικά στη Νότια Σινική Θάλασσα – Φρεγάτες, υποβρύχια και νέα άμυνα απέναντι στην Κίνα

Το Τόκιο επιστρέφει ως σκληρός παράγοντας ασφαλείας στην Ασία. Όχι με την αυτοκρατορική ρητορική του παρελθόντος, αλλά με βιομηχανία, φρεγάτες, υποβρύχια, ασκήσεις και αμυντικές συμφωνίες. Και αυτό αλλάζει τους συσχετισμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Ιαπωνία εγκαταλείπει σταδιακά τον ρόλο του διακριτικού παρατηρητή στην Ασία και περνά σε μια νέα φάση ενεργού αμυντικής παρουσίας, με στόχο να ενισχύσει χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας που πιέζονται από την κινεζική ισχύ στη θάλασσα. Στο επίκεντρο βρίσκονται η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες, δύο κράτη με κρίσιμο γεωστρατηγικό βάρος απέναντι στην κινεζική επέκταση.

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Χαρακτηριστική είναι η ανάλυση του South China Morning Post, μετά την περιοδεία του Ιάπωνα υπουργού Άμυνας Σιντζίρο Κοϊζούμι στη Νοτιοανατολική Ασία. Ο στόχος του επικεφαλής της ιαπωνικής άμυνας ήταν σαφής, αν και διπλωματικά προσεκτικός. Το Τόκιο θέλει να μετατρέψει την Ινδονησία και τις Φιλιππίνες σε δυσκολότερους στόχους για τις κινεζικές θαλάσσιες φιλοδοξίες. Η περιοδεία του έρχεται αμέσως μετά την ιστορική απόφαση του Τόκιο να χαλαρώσει τους μεταπολεμικούς περιορισμούς στις εξαγωγές φονικών οπλικών συστημάτων.

Στην Τζακάρτα, ο Κοϊζούμι υπέγραψε συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τον Ινδονήσιο ομόλογό του, Σιαφρί Σιαμσουντίν. Η συμφωνία προβλέπει συνεργασία σε ανθρωπιστική βοήθεια, αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, κοινές ασκήσεις, θαλάσσια ασφάλεια, αλλά και δυνατότητες συνεργασίας σε αμυντικό εξοπλισμό και τεχνολογία.

Πίσω από τη διπλωματική γλώσσα, όμως, υπάρχει σκληρή στρατηγική ουσία. Αναλυτές εκτιμούν ότι η Ινδονησία θα μπορούσε να εξετάσει την προμήθεια έως και οκτώ φρεγατών κλάσης Mogami, ενώ στο τραπέζι φέρεται να υπάρχουν και μεταχειρισμένα ιαπωνικά υποβρύχια. Για μια χώρα με τεράστιο αρχιπελαγικό χώρο, κρίσιμα θαλάσσια περάσματα και αυξανόμενες πιέσεις γύρω από τη Νότια Σινική Θάλασσα, τέτοιες δυνατότητες δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ζήτημα κυριαρχίας.

Ακόμη πιο ευαίσθητη είναι η περίπτωση των Φιλιππίνων. Η Μανίλα βρίσκεται ήδη σε άμεση αντιπαράθεση με το Πεκίνο στη Νότια Σινική Θάλασσα και αναζητεί μέσα για να καλύψει σοβαρά κενά στις ναυτικές της δυνατότητες. Σύμφωνα με το άρθρο, έχουν συζητηθεί μελέτες για τη μεταφορά ιαπωνικών πλοίων κλάσης Abukuma, ενώ πιθανός αποδέκτης στο μέλλον θα μπορούσε να είναι και η Μανίλα για υποβρύχια κλάσης Soryu, τα οποία αναμένεται να αποσυρθούν στα τέλη της δεκαετίας.

Η χρονική στιγμή δεν είναι τυχαία. Η Ιαπωνία συμμετέχει πλέον πιο ενεργά στις ασκήσεις Balikatan μαζί με τις ΗΠΑ και τις Φιλιππίνες. Μάλιστα, σε πρόσφατη κοινή άσκηση στις βόρειες Φιλιππίνες, ιαπωνικές δυνάμεις εκτόξευσαν αντιπλοϊκό πύραυλο Type 88, σε ένα σαφές μήνυμα θαλάσσιας αποτροπής με φόντο τη Νότια Σινική Θάλασσα.

Η μεγάλη αλλαγή είναι ότι η Ιαπωνία δεν περιορίζεται πλέον σε μη φονικό εξοπλισμό, ραντάρ, περιπολικά ή εκπαιδευτική υποστήριξη. Με τη νέα πολιτική εξαγωγών, ιαπωνικές εταιρείες μπορούν να προωθήσουν πολεμικά πλοία, πυραύλους και υποβρύχια σε επιλεγμένους αμυντικούς εταίρους, υπό κρατική έγκριση. Πρόκειται για τεράστια μετατόπιση από το μεταπολεμικό δόγμα αυτοσυγκράτησης.

Το Πεκίνο βλέπει αυτή την εξέλιξη με εμφανή ανησυχία. Από κινεζική σκοπιά, η ενίσχυση Φιλιππίνων και Ινδονησίας από την Ιαπωνία δεν είναι απλή αμυντική συνεργασία, αλλά μέρος ενός ευρύτερου δικτύου ανάσχεσης, μαζί με τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και άλλους συμμάχους. Ειδικά οι Φιλιππίνες, λόγω των ανοικτών θαλάσσιων διαφορών με την Κίνα, θα βρεθούν πιθανότατα αντιμέτωπες με ακόμη μεγαλύτερη διπλωματική και επιχειρησιακή πίεση.

Η Ινδονησία, από την άλλη, κινείται πιο προσεκτικά. Δεν θέλει να εμφανιστεί ως μέρος αντι-κινεζικού μετώπου. Θέλει, όμως, να ενισχύσει την αυτονομία της, να εκσυγχρονίσει τις ένοπλες δυνάμεις της και να αποκτήσει αξιόπιστους εταίρους πέρα από την ασταθή αμερικανική ομπρέλα.

Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα, πως η Ιαπωνία επιστρέφει ως σκληρός παράγοντας ασφαλείας στην Ασία. Όχι με την αυτοκρατορική ρητορική του παρελθόντος, αλλά με βιομηχανία, φρεγάτες, υποβρύχια, ασκήσεις και αμυντικές συμφωνίες. Και αυτό αλλάζει τους συσχετισμούς.

Για την Κίνα, η Νότια Σινική Θάλασσα δεν θα είναι πλέον μόνο υπόθεση πίεσης απέναντι σε ασθενέστερους γείτονες. Όσο η Ιαπωνία εξοπλίζει και εκπαιδεύει κράτη όπως οι Φιλιππίνες και η Ινδονησία, το κόστος κάθε κινεζικής κίνησης ανεβαίνει. Και αυτό ακριβώς είναι το νόημα της νέας ιαπωνικής στρατηγικής. Λιγότερα λόγια, περισσότερη αποτροπή.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Πού τον είδαν τον «πανικό»; Ο Τουρκικός Τύπος υποστηρίζει ότι Ελλάδα και Ισραήλ ανησυχούν για τον “Γιλντιρίμχαν”

Οι τουρκικές εφημερίδες κάνουν λόγο για «πανικό», «σοκ», «τρόμο» και «αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού», επιχειρώντας να εμφανίσουν την Τουρκία ως ανερχόμενη πυραυλική δύναμη με δυνατότητα στρατηγικής προβολής ισχύος σε ολόκληρη την περιοχή.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τουρκικός πανηγυρισμός για τον βαλλιστικό «Γιλντιρίμχαν»: «Σοκ» σε Ελλάδα και Ισραήλ βλέπουν τα τουρκικά ΜΜΕ

Σε κλίμα έντονου εθνικιστικού ενθουσιασμού και με σαφείς αναφορές στην Ελλάδα και το Ισραήλ, μεγάλος αριθμός τουρκικών φιλοκυβερνητικών και εθνικιστικών μέσων ενημέρωσης παρουσιάζουν τον νέο βαλλιστικό πύραυλο «Γιλντιρίμχαν» ως στρατηγικό όπλο που αλλάζει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και προκαλεί ανησυχία στους αντιπάλους της Άγκυρας.

Οι τουρκικές εφημερίδες κάνουν λόγο για «πανικό», «σοκ», «τρόμο» και «αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού», επιχειρώντας να εμφανίσουν την Τουρκία ως ανερχόμενη πυραυλική δύναμη με δυνατότητα στρατηγικής προβολής ισχύος σε ολόκληρη την περιοχή.

«Τουρκιγέ»: «Ο Γιλντιρίμχαν τρόμαξε τη συμμαχία του κακού»

Η φιλοκυβερνητική «Τουρκιγέ» κινήθηκε σε ιδιαίτερα επιθετικό τόνο, κυκλοφορώντας με τίτλο: «Ο Γιλντιρίμχαν τρόμαξε τη συμμαχία του κακού».

Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι ο νέος βαλλιστικός πύραυλος «προκάλεσε πανικό σε Ισραήλ και Ελλάδα», ενώ επικαλείται ισραηλινά δημοσιεύματα που –κατά την εφημερίδα– τον χαρακτηρίζουν «τέρας της Αποκάλυψης».

Η ίδια εφημερίδα φτάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι «κανένα σύστημα αεράμυνας δεν μπορεί να τον σταματήσει», ενώ μεταφέρει εκτιμήσεις ότι «οι Τούρκοι μπορούν να χτυπήσουν πριν καν προλάβουμε να απογειώσουμε τα αεροσκάφη μας».

Παράλληλα, παρουσιάζει την Ελλάδα να θεωρεί πως «οι κανόνες του παιχνιδιού άλλαξαν όχι μόνο στην ανατολική Μεσόγειο αλλά παγκοσμίως».

«Σαμπάχ»: «Νέα εποχή στην άμυνα»

Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και η φιλοκυβερνητική «Σαμπάχ», η οποία έκανε λόγο για «νέα εποχή στην άμυνα» και «αλλαγή ισορροπίας δυνάμεων».

Η εφημερίδα επιχείρησε να συνδέσει τον «Γιλντιρίμχαν» με τη συνολική προσπάθεια της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας να αποκτήσει στρατηγική αυτονομία και να ενισχύσει την αποτρεπτική ισχύ της Άγκυρας απέναντι σε περιφερειακούς αντιπάλους.

«Γενί Σαφάκ»: «Η Ελλάδα παρακολουθεί στενά»

Η επίσης φιλοκυβερνητική «Γενί Σαφάκ» διατήρησε πιο προσεκτικό ύφος, αλλά υποστήριξε ότι ο πύραυλος «προκάλεσε μεγάλο αντίκτυπο στα διεθνή μέσα ενημέρωσης».

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ελληνική διάσταση, με την εφημερίδα να σημειώνει πως «ο ελληνικός Τύπος παρακολούθησε στενά την εξέλιξη», επιχειρώντας να δείξει ότι η Αθήνα αντιμετωπίζει σοβαρά τις νέες τουρκικές δυνατότητες.

«Γενί Ακίτ»: «Τους κόβει τον ύπνο»

Ακόμη πιο σκληρή ήταν η εθνικιστική «Γενί Ακίτ», η οποία υποστήριξε ότι ο «Γιλντιρίμχαν» «κόβει τον ύπνο» σε Ελλάδα και Ισραήλ.

Σε δεύτερο δημοσίευμά της, η εφημερίδα κάνει λόγο για όπλο που «ανέτρεψε όλες τις ισορροπίες», ενώ παρουσιάζει το πυραυλικό πρόγραμμα ως «ανοιχτό στρατηγικό μήνυμα προς τον άξονα Ελλάδας–Ισραήλ».

Η ρητορική αυτή εντάσσεται στη γνωστή προσπάθεια μέρους του τουρκικού Τύπου να παρουσιάσει τη συνεργασία Αθήνας–Τελ Αβίβ ως εχθρικό μέτωπο απέναντι στην Άγκυρα.

«Τουρκγκιούν»: «Βαλλιστικό σοκ»

Σε ανάλογο ύφος κινήθηκε και η εθνικιστική «Τουρκγκιούν», που μίλησε για «βαλλιστικό σοκ σε Ελλάδα και Ισραήλ».

Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η Τουρκία συγκαταλέγεται πλέον στις λίγες χώρες με δυνατότητα πλήγματος σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Κεντρική Ασία, παρουσιάζοντας τον «Γιλντιρίμχαν» ως σύμβολο στρατηγικής ανόδου της χώρας.

«Χουριέτ»: «Ανησυχία πέρα από το Αιγαίο»

Η «Χουριέτ» επέλεξε χαμηλότερους τόνους, σημειώνοντας πάντως ότι ο πύραυλος «προκάλεσε ανησυχία πέρα από το Αιγαίο».

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο «Γιλντιρίμχαν» «προκάλεσε μεγάλο αντίκτυπο στον ελληνικό Τύπο», προβάλλοντας τίτλους περί «σοκ στην Ελλάδα» και «θαυμασμού στο Ισραήλ».

«Μιλάτ»: «Φόβος στους εχθρούς»

Τέλος, η εθνικιστική «Μιλάτ» συνέδεσε άμεσα το νέο πυραυλικό πρόγραμμα με την τουρκική αποτρεπτική στρατηγική.

Η εφημερίδα υποστήριξε ότι τα οπλικά συστήματα που παρουσιάστηκαν στην έκθεση SAHA 2026 «προκάλεσαν πανικό σε Ισραήλ και Ελλάδα», προσθέτοντας ότι η Τουρκία πλέον εμπνέει «εμπιστοσύνη στους φίλους και φόβο στους εχθρούς».

Επικοινωνιακή υπερβολή ή στρατηγικό μήνυμα;

Πέρα από τη συνήθη υπερβολή των τουρκικών φιλοκυβερνητικών μέσων, η μαζική προβολή του «Γιλντιρίμχαν» δείχνει κάτι βαθύτερο: η Άγκυρα επιχειρεί να οικοδομήσει εικόνα πυραυλικής δύναμης με περιφερειακή εμβέλεια και στρατηγική αυτονομία.

Η σύνδεση του νέου πυραύλου με την Ελλάδα και το Ισραήλ δεν είναι τυχαία. Αντανακλά την αυξανόμενη ανησυχία της Τουρκίας για την εμβάθυνση της ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας στην άμυνα, στην αεράμυνα, στα drones, στις ενεργειακές υποδομές και στη ναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο τι πραγματικές δυνατότητες διαθέτει ο «Γιλντιρίμχαν», αλλά και πώς η Τουρκία θα αξιοποιήσει επικοινωνιακά και στρατηγικά τέτοιου είδους οπλικά προγράμματα ως εργαλείο πίεσης, ψυχολογικών επιχειρήσεων και γεωπολιτικής προβολής ισχύος. Γιατί είναι προφανές, ότι η Άγκυρα θέλει να “τρομάξει” τους γείτονές της χωρίς να το καταφέρνει με επιτυχία. Εξάλλου το Geopolitico.gr σε σχετικό θέμα σας ενημέρωσε πως ο Γιλιντρίμχαν διχάζει την Τουρκία για την αποτελεσματικότητά του.

Η Τουρκία παρουσίασε πύραυλο εμβέλειας 6000 χλμ – Διχάζει ο «Γιλντιρίμχαν» – Επίδειξη ή σοβαρή απειλή;

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα2 ώρες πριν

Συναγερμός στη Λευκάδα για Μυστηριώδες «Σκάφος-Φάντασμα» σε Σπηλιά – Εντόπισαν ουκρανικό θαλάσσιο drone από την Ουκρανία

Η παρουσία ενός τέτοιου σκάφους, με αναμμένη μηχανή μέσα σε σπηλιά των Επτανήσων, γεννά κρίσιμα ερωτήματα για την αποστολή του...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 ώρες πριν

Το δίκτυο της Άγκυρας σε Ξάνθη και Προύσα – Προκλητικές φιέστες με «τουρκικές» σημαίες και βουλευτική κάλυψη

Μέσα από το προκάλυμμα θρησκευτικών τελετών και κοινωνικών εκδηλώσεων, οι Εγκάθετοι της Άγκυρας επιχείρησαν να εμπεδώσουν μια εικόνα «τουρκοποίησης» της μουσουλμανικής...

Άμυνα3 ώρες πριν

Η Ελλάδα ενδιαφέρεται για τα μεταγωγικά αεροσκάφη Embraer C-390 – Τι συζητήθηκε στη συνάντηση Δένδια με τον Πορτογάλο Υπουργό Άμυνας

Ελλάδα και Πορτογαλία προχωρούν σε εμβάθυνση της διμερούς αμυντικής τους σχέσης, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην αμυντική καινοτομία, τα μη επανδρωμένα...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

12 Μίλια Τώρα: Η Γεωπολιτική Ευκαιρία που η Αθήνα «Φοβάται» να Αδράξει

Ο διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel, Ηλίας Παπανικολάου, μέσα από την εκπομπή Leaders+, απηύθυνε κάλεσμα στην ελληνική...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ6 ώρες πριν

Έκθεση της Microsoft – Διευρύνεται το χάσμα χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών

Αυτό το χάσμα προκύπτει από τις σημαντικές ανισότητες στην πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια, στο διαδίκτυο και τις βασικές ψηφιακές δεξιότητες,...

Δημοφιλή