Διεθνή
Γιατί οι Γερμανοί υπονομεύουν τη Frontex; Μήπως θέλουν να μείνουν αφύλακτα τα ελληνικά σύνορα;
FILE PHOTO: Με αφορμή την ανάπτυξη των δυνάμεων του FRONTEX στον Έβρο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης επισκέφθηκε την περιοχή, συνοδευόμενος από τον Εκτελεστικό Διευθυντή του FRONTEX Fabrice Leggeri και τη Διευθύντρια της Μονάδας Επιχειρησιακής Ανταπόκρισης του FRONTEX Ana Cristina Jorge. ΑΠΕ ΜΠΕ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, STR
Στην ιστοσελίδα του περιοδικού Le Point δημοσιεύεται εκτενές άρθρο του Emmanuel Beretta, με τίτλο: «Ποιος θέλει να ρίξει το αφεντικό του Frontex;» και υπότιτλο: Οι επιθέσεις με στόχο τον Fabrice Leggeri, τον εκτελεστικό διευθυντή του οργανισμού, αποκρυσταλλώνουν τις εντάσεις για το ζήτημα των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης.
Αναφέρει, μεταξύ άλλων:
Δεν υπάρχει εβδομάδα χωρίς ο γερμανικός τύπος να σφυροκοπά τον Frontex, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής και το αφεντικό του, ο Γάλλος Fabrice Leggeri, να είναι κατηγορούμενος για όλα τα κακά:
- pushback, μετανάστες στους οποίους παραβιάζεται το δικαίωμα ασύλου με τη συνενοχή των πρακτόρων του Frontex που βοήθησαν τους Έλληνες στα τουρκικά σύνορα, εξοστρακισμός όσων εντός του οργανισμού έχουν εξεγερθεί εναντίον αυτής της πολιτικής, διοικητικές καθυστερήσεις στην ανάπτυξη νέων συνοριοφυλάκων με ευρωπαϊκή στολή, παραβιάσεις των κανόνων υγιεινής έναντι της πανδημίας Covid-19, δήθεν μυστικές συναντήσεις με λόμπι εξοπλισμών εκτός των διαδικασιών διαφάνειας της ΕΕ…
Θα ήταν πιο γρήγορο να αναφερθεί η λίστα με τα παράπονα για τα οποία δεν κατηγορείται ο Fabrice Leggeri. Σπάνια ένας ευρωπαίος αξιωματούχος ήταν ο στόχος τόσο έντονων επιθέσεων σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Σε τέτοιο βαθμό που για πολλούς στις Βρυξέλλες, ο χρόνος του Leggeri του επικεφαλής του Frontex εξαντλείται.
Για να δούμε τα νήματα αυτής της σκοτεινής καμπάνιας του τύπου πέραν του Ρήνου, είναι απαραίτητο να προσδιορίσουμε από πού προέρχονται οι επιθέσεις και πότε συμβαίνουν. Από την 1η Ιανουαρίου, ο Frontex δεν είναι πλέον η ειρηνική υπηρεσία στη Βαρσοβία που πολλοί, συμπεριλαμβανομένης της Επιτροπής, θεωρούσαν αόριστα ως μια ανθρωπιστική βοηθητική δύναμη επιφορτισμένη με τη διάσωση μεταναστών στη θάλασσα. Αυτή η αποστολή δεν έχει εξαλειφθεί, φυσικά.
Στην κεντρική Μεσόγειο, μεταξύ της Λιβύης και της Ιταλίας, οι μετανάστες πάνω σε αυτοσχέδια σκάφη, χωρίς νερό και τροφή σώζονται ακόμη σύμφωνα με το νόμο της θάλασσας. Το 2020, 13.170 άτομα που βρέθηκαν σε κίνδυνο σώθηκαν από πνιγμό. Αλλά ο Frontex δεν περιορίζεται σε μια ανθρωπιστική υπηρεσία. Έχει γίνει αστυνομική δύναμη. Και για μερικούς, αυτό είναι ενοχλητικό…
Από την μεταναστευτική κρίση του 2015, η ατμόσφαιρα άλλαξε στα κράτη μέλη, τα οποία συνειδητοποίησαν ότι ο χώρος Σένγκεν πρέπει να προστατεύεται από ισχυρά εξωτερικά σύνορα. Μόνο υπό αυτήν την προϋπόθεση είναι δυνατή η ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ των κρατών του χώρου Σένγκεν.
Εξ ου και η ιδέα της αύξησης του αριθμού των συνοριοφυλάκων του Frontex σε 10.000 έως το 2027. Από την 1η Ιανουαρίου, από 1.250 υπαλλήλους του Frontex, οι 500 είναι συνοριοφύλακες. Δεν είναι πλέον δημόσιοι υπάλληλοι αποσπασμένοι από τα κράτη μέλη, αλλά αστυνομικοί που προσλαμβάνονται απευθείας από τον οργανισμό και φορούν ευρωπαϊκή στολή. Μια πολιτιστική επανάσταση! Η Ευρώπη φορά τώρα ένα όπλο στη ζώνη της …
Πολλοί δεν αυτό το δέχτηκαν. Ξεκινώντας από τις ΜΚΟ, οι οποίες κατηγορούν τον Frontex ότι τις εμποδίζει να ενεργήσουν στη Μεσόγειο ή ακόμη και ότι καλύπτει παράνομες πράξεις επαναπροώθησης. Όχι μόνο οι ΜΚΟ καταγγέλλουν τα pushback (επαναπροώθηση των μεταναστών χωρίς επαλήθευση των συνθηκών ασύλου), αλλά και … τα pullback.
Περί τίνος πρόκειται; Στην κεντρική Μεσόγειο, όταν ένα αεροπλάνο του Frontex εντοπίζει ένα παρασυρόμενο σκάφος, ειδοποιεί όλες τις παράκτιες αρχές παρέμβασης, συμπεριλαμβανομένων των συνοριακών φρουρών της Λιβύης. Και μερικές φορές, οι Λίβυοι θα ψάξουν επομένως τα σκάφη και έτσι εμποδίζουν τα πλοία των ΜΚΟ να φέρνουν τους μετανάστες στην Ευρώπη.
- «Όταν εντοπίζουμε ένα σκάφος σε κίνδυνο, ειδοποιούμε όλα τα κέντρα θαλάσσιας επιτήρησης στην περιοχή, ευρωπαϊκά ή μη ευρωπαϊκά, έτσι ώστε η βοήθεια να μπορεί να σταλεί χωρίς καθυστέρηση, εξηγεί ο Fabrice Leggeri.
- Κάθε λεπτό μετράει για να τη διάσωση των ναυαγών. Εάν δεν το κάνω, αναλαμβάνω την ποινική ευθύνη του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου ευθύνης. Πρότεινα αυτήν την προσέγγιση στην Επιτροπή το 2019, η οποία την ενέκρινε».
Μια πιο δυνατή Ευρώπη στα σύνορα ενοχλεί επίσης την Τουρκία του Ερντογάν, με την οποία οι μεσογειακές εντάσεις έχουν αυξηθεί αρκετά εδώ και ένα χρόνο. Οι τουρκικές αρχές έδωσαν εξάλλου, στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης τα βίντεο που έδειχναν επαναπροωθήσεις… Οι σχέσεις είναι τόσο τεταμένες που τα αεροπλάνα του Frontex έχουν μερικές φορές υποστεί επιθετικές προσεγγίσεις από τουρκικά μαχητικά. Έτσι, το ανθρωπιστικό πρόβλημα που περιγράφεται με τις ΜΚΟ συνδυάζεται με μια γεωπολιτική σύγκρουση με τον Ερντογάν.
Προς το παρόν, αυτός ο πρώτος γύρος επιθέσεων δεν πέτυχε. Το διοικητικό συμβούλιο του Frontex ανέθεσε έρευνα σε ομάδα εργασίας (11 εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη και εκπρόσωπος της Επιτροπής) σχετικά με τα φερόμενα γεγονότα επαναπροώθησης. Οι ειδικοί ανέλυσαν 13 παρεμβάσεις του Frontex σε μια προκαταρκτική έκθεση της 19ης Ιανουαρίου. Σε 8 περιπτώσεις, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Frontex δεν είχε αποτύχει στην αποστολή του. Πέντε περιπτώσεις αξίζουν περαιτέρω διερεύνησης λόγω έλλειψης επαρκών αποδεικτικών στοιχείων Η τελική έκθεση θα παραδοθεί τον Μάρτιο.
Σε ποιες περιπτώσεις και σε ποιο νομικό πλαίσιο έχουν δικαίωμα παρέμβασης οι αξιωματούχοι του Frontex; Ο ευρωπαϊκός κανονισμός καθορίζει το πεδίο παρέμβασης. Πρώτον, οι αξιωματούχοι του Frontex δεν ενεργούν μόνοι τους. Αναπτύσσονται από τις εθνικές αρχές, οι οποίες τους ζητούν και τους εποπτεύουν. Επομένως, οι Έλληνες διευθύνουν τις επιχειρήσεις στο Αιγαίο και είναι οι θεματοφύλακες της χρήσης βίας στην επικράτειά τους. Σε κάθε σκάφος του Frontex στο Αιγαίο, ένας Έλληνας αξιωματικός χρησιμεύει ως αναφορά.
Παρεμπιπτόντως, ας επισημάνουμε ότι οι Έλληνες δεν θέλουν οι υπάλληλοι του Frontex να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή επειδή, σε ευαίσθητες αποστολές, υπάρχουν εδαφικές αξιώσεις εναντίον των Τούρκων. Δεν υπάρχει περίπτωση γι ‘αυτούς να εκπροσωπούνται σε αυτή τη διένεξη με δύναμη άλλη, εκτός από τη δική τους. Ας σημειωθεί ότι οι Έλληνες και οι Τούρκοι δεν χρησιμοποιούν τους ίδιους χάρτες για να καθορίσουν τα θαλάσσια σύνορα, γεγονός που περιπλέκει το έργο.
Τι πρέπει να κάνει ένας υπάλληλος του Frontex εάν διαπιστώσει ότι οι ελληνικές αρχές απωθούν τους μετανάστες; Κατ ‘αρχήν, πρέπει να υποβάλει έκθεση. Στη συνέχεια, στο Frontex, ο υπεύθυνος για τα θεμελιώδη δικαιώματα πρέπει να διεξάγει ανεξάρτητη έρευνα και να υποβάλει έκθεση απευθείας στο διοικητικό συμβούλιο.
- Ωστόσο, υπάρχουν καθυστερήσεις στην πρόσληψη 40 ελεγκτών θεμελιωδών δικαιωμάτων, για τις οποίες ο Leggeri δέχθηκε έντονη κριτική στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά την ακρόασή του την 1η Δεκεμβρίου 2020. Ο Leggeri υπερασπίστηκε τον εαυτό του απαντώντας, ότι η Επιτροπή δεν είχε καταστήσει δυνατή τη θέσπιση σχετικού πλαισίου για τέτοιες προσλήψεις.
Ωστόσο, η πρόσληψη ελεγκτών θεμελιωδών δικαιωμάτων βρίσκεται σε εξέλιξη και ένα πρώτο κύμα 15 ατόμων αναμένεται να διοριστεί στα τέλη Μαρτίου ή τον Απρίλιο. Χρήσιμη διευκρίνιση: προσλαμβάνονται από τον υπεύθυνο θεμελιωδών δικαιωμάτων – και όχι από τον εκτελεστικό διευθυντή – και υπάγονται στην αποκλειστική ανεξάρτητη αρχή του. Είναι κατά κάποιον τρόπο οι πληροφοριοδότες εντός του Frontex.
(…)
Ο κανονισμός 615/2014 περιλαμβάνει ένα άλλο τμήμα στο οποίο δίνεται λιγότερη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης: Οι υπάλληλοι του Frontex είναι επίσης αρμόδιοι να πραγματοποιούν συλλήψεις, καθώς είναι επίσης υπεύθυνοι για την καταπολέμηση των διαφόρων εγκλημάτων ειδικά σ τα σύνορα (διακίνηση ναρκωτικών, όπλα, εμπορία ανθρώπων) … Σε αυτήν την περίπτωση, τα άτομα συλλαμβάνονται και οδηγούνται στην Ελλάδα για να φυλακιστούν.
«Στη θάλασσα, οι παρεμβάσεις μπορούν επίσης να οδηγήσουν τις ελληνικές αρχές να διατάξουν ένα σκάφος να αλλάξει πορεία, ώστε να μην εισέλθει στα χωρικά ύδατα ή να αποσυρθεί από αυτά όταν έχει εισέλθει και επιδιώκει να δραπετεύσει. Σε αυτήν την περίπτωση, υπάρχει υποψία εμπορίας ή εγκληματικής δραστηριότητας», εξηγεί ο Fabrice Leggeri.
Η γραμμή είναι δυσδιάκριτη όταν το ίδιο πλοίο μεταφέρει μετανάστες, όπλα και ναρκωτικά. Αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν. Το 2020, ο Frontex δηλώνει στην έκθεσή του ότι ανέπτυξε 1.000 άτομα κάθε μήνα, βοήθησε στον εντοπισμό 742 λαθρεμπόρων και 453 εμπόρων ναρκωτικών και κατάσχεσε 147 τόνους ναρκωτικών και 146 όπλα. Τα αεροπλάνα του παρακολούθησης πραγματοποίησαν 1.030 αποστολές.
Το νομικό πλαίσιο εξελίχθηκε με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ ) της 13ης Φεβρουαρίου 2020, το οποίο αποφάσισε υπέρ της Ισπανίας και έθεσε τα θεμέλια για μια νέα νομολογία που έχει αντίκτυπο στην πρακτική του Frontex. (…)
Από την πρόσφατη αυτή απόφαση, το ΕΔΔΑ, αναγνωρίζει εκ των πραγμάτων ότι υπάρχει εξωτερικό σύνορο της ΕΕ και ότι η διέλευσή του χωρίς άδεια και χωρίς βάσιμο λόγο αποτελεί παραβίαση του νόμου, ιδίως επειδή υπάρχουν νομικές δυνατότητες υποβολής αίτησης ασύλου. Για τις ΜΚΟ που είναι υπερ των μεταναστών, δεν είναι καλά νέα …
Το ερώτημα που τίθεται στη συνέχεια είναι: πώς εφαρμόζουμε αυτήν τη νομολογία του ΕΔΔΑ στα θαλάσσια σύνορα; Η έκθεση της ειδικής ομάδας που διερεύνησε τις φερόμενες επαναπροωθήσεις του Frontex στο Αιγαίο θέτει αυτό το πρόβλημα.
- Ζήτησε από τη νομική υπηρεσία της Επιτροπής να διευκρινίσει τι πρέπει να κάνει σε αυτήν την υπόθεση υπό το φως της νέας νομολογίας: τι να κάνει εάν ένα σκάφος εισέλθει στα ελληνικά χωρικά ύδατα χωρίς άδεια και οι ελληνικές αρχές παραδώσουν τους παραβάτες στις τουρκικές αρχές χωρίς ατομική εξέταση της κατάστασης των επιβαινόντων, γνωρίζοντας ότι η Τουρκία θεωρείται «ασφαλής χώρα», που επιπλέον δεσμεύεται από συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Μπορούμε επίσης να αναρωτηθούμε αν η απόφαση του ΕΔΔΑ θα έχει αντίκτυπο στη μεταρρύθμιση για το άσυλο που βρίσκεται επί του παρόντος υπό διαπραγμάτευση μεταξύ των 27.
Πέρα από τις συγκρούσεις της στιγμής, η συζήτηση είναι βαθιά πολιτική: πώς πρέπει να προσανατολιστεί η μεταρρύθμιση για το άσυλο και τη μετανάστευση; Τι ρόλο θα παίξει ο Frontex στα εξωτερικά σύνορα; Οι πολιτικές διαφωνίες γίνονται αισθητές εντός της ίδιας της Επιτροπής: η Επίτροπος Ylva Johansson, Σουηδή Σοσιαλδημοκράτης, δεν έχει μια πολύ άκαμπτη γραμμή. Θέλει να αναπτύξει τη νόμιμη μετανάστευση.
Πάνω από αυτήν, ο Αντιπρόεδρος και Επίτροπος Μαργαρίτης Σχοινάς, από το ΕΛΚ (Χριστιανοδημοκράτης), που βρίσκεται κοντά στην ελληνική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν θέλει πραγματικά να έρθει σε αντίθεση με την Αθήνα και θεωρεί ότι ο Frontex πρέπει να είναι ένας αξιόπιστος φύλακας των συνόρων. Ακόμα πιο πάνω, η Πρόεδρος της Επιτροπής, Ursula von der Leyen, έχει μια αρκετά ανοιχτή στάση απέναντι στη μετανάστευση και, κατά τη διάρκεια της Συριακής κρίσης του 2015, φιλοξένησε ακόμη και μια νεαρή πρόσφυγα στο σπίτι της.
Τέλος, η επικεφαλής της ΓΔ Εσωτερικών υποθέσεων, μια άλλη Γαλλίδα, η Monique Pariat, κατείχε τη θέση της Γενικής Διευθύντριας στη ΓΔ Ανθρωπιστικής Βοήθειας έως τον Ιανουάριο του 2020 … Οι τριβές μεταξύ της Monique Pariat και του Fabrice Leggeri, που δεν έχουν την ίδια προσέγγιση και κατηγορούν ο ένας τον άλλον για λάθη διαχείρισης, έχουν κάνει το γύρο των Βρυξελλών.
Εν ολίγοις: τίποτα δεν είναι απλό και αν προσθέσουμε ότι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Fabrice Leggeri έχει γίνει το «κόκκινο πανί» των οικολόγων ευρωβουλευτών, ορισμένων φιλελεύθερων και της αριστεράς, θα καταλάβουμε ότι τα καθήκοντα του εκτελεστικού διευθυντή της Frontex είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθούν.
Η προσωπικότητα του Leggeri, δεν βοήθησε στην εξάλειψη των δυσκολιών, σύμφωνα με μάρτυρες των έντονων συζητήσεων μεταξύ της Επιτροπής και του οργανισμού. Και έπειτα, όλοι έχουν μια πολιτική ατζέντα: η Επίτροπος Johansson είναι υπόλογος στο στρατόπεδο της. Στον Επίτροπο Σχοινά δεν αρέσει η σύγχυση που αντιλαμβάνεται… και αργά ή γρήγορα όλοι θα εξεταστούν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο του «Συμφώνου Μετανάστευσης» που επί του παρόντος βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.
Και εντός του οργανισμού, ο Leggeri έχει επικριτές. Η αλλαγή που έχει επηρεάσει τον Frontex, δεδομένου ότι προσλήφθηκαν 500 συνοριοφύλακες με ευρωπαϊκή στολή κλονίζει τις συνήθειες. Το προσωπικό του – μέχρι τώρα αποτελούμενο από γραφειοκράτες – είναι πλέον κατά το ήμισυ ένοπλοι και εκπαιδευμένοι αστυνομικοί.
- Μπορούμε να φανταστούμε τι μπορεί να συμβεί σε μια πολιτική διοίκηση, την οποία ορισμένοι θεωρούσαν κυρίως ανθρωπιστική, όταν, ξαφνικά, η ατμόσφαιρα στους διαδρόμους της μοιάζει περισσότερο με εκείνη ενός αστυνομικού τμήματος … «Ναι, αλλά μια υπηρεσία, η οποία έχει γίνει η μεγαλύτερη της ΕΕ, η οποία ασκεί τη χρήση βίας, αυτό απαιτεί αντίβαρα και ο Fabrice Leggeri δυσκολεύεται να το παραδεχτεί », ψιθυρίζουν στις Βρυξέλλες.
Τέλος, υπάρχει ένας παίκτης που παραμένει σιωπηλός προς το παρόν: είναι τα κράτη μέλη. Για πολλά από αυτά, το άσυλο έχει γίνει ένα εκλογικό βάρος, ένα εύφορο έδαφος αποσταθεροποίησης από τους λαϊκιστές, ειδικά επειδή, μεταξύ των μεταναστών, διείσδυσαν ορισμένοι τρομοκράτες. Η επίθεση με μαχαίρι στη Βασιλική της Νίκαιας στα τέλη του 2020 από έναν Τυνήσιο μετανάστη, από το Sfax που πέρασε από την Ιταλία, είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις. Εξ ου και η ανάγκη για αυστηρό έλεγχο στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η μεταρρύθμιση του ασύλου πρέπει ακριβώς να καταστήσει δυνατή την αύξηση των προνομίων του Frontex στην πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων και στη δυνατότητα να τις τροφοδοτεί με την παροχή πληροφοριών.
«Πριν από την πανδημία, υπήρχαν 600 εκατομμύρια νόμιμες είσοδοι και έξοδοι στον χώρο Σένγκεν, η πλειονότητα των οποίων είναι Ευρωπαίοι που ταξιδεύουν, που φεύγουν και επιστρέφουν, δηλώνει ο εκτελεστικός διευθυντής του Frontex. Επίσης υπάρχουν οι ξένοι που έρχονται και φεύγουν. Και στη συνέχεια , υπήρχαν 140.000 παράτυπες είσοδοι το 2019». Και ποια είναι η θεραπεία για μια παράτυπη είσοδο; Ένα μήλο της έριδος που δεν τελειώνει ποτέ στην Ευρώπη.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

