Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Κυπριακό: Θέλουν να θάψουν το δημοψήφισμα για λύση, για να αποφύγουν τη λαϊκή βούληση

Δημοσιεύτηκε στις

Ο κίνδυνος να μπει το δημοψήφισμα για λύση του Κυπριακού στο ράφι

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης αναλύει τις βρετανικές ιδέες για να παρακαμφθεί το δημοψήφισμα και να περάσει συνομοσπονδιακή λύση χωρίς την δημοκρατική έγκριση του λαού. Διαφωνία Αναστασιάδη-Αβέρωφ για «πολιτική ισότητα». Τοποθετήσεις Ελένης Θεοχάρους και Γιώργου Λιλλήκα για δημοψήφισμα και «κυριαρχική ισότητα». Από το 2006 δεν θέλει δημοψήφισμα ο Αβέρωφ.

Σοβαρές ενδείξεις πως ξεκίνησε η διάχυση βρετανικών ιδεών στην κυπριακή πολιτική και δημοσιογραφική σκηνή με στόχο να πιεσθεί η κοινή γνώμη να αποδεχθεί την πολιτική ισότητα και τη λύση δύο κρατών χωρίς να περάσει καν από δημοψήφισμα. Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι χειρότερη και από το Σχέδιο Ανάν του 2004.

Με σημερινή παρέμβαση του την «Πρώτη Εκπομπή» του «Ράδιο Πρώτο», ο πολιτικός αναλυτής Δρ Γιάννος Χαραλαμπίδης εξήγησε τον τρόπο που θα συμβεί αυτό.

Μετά την επίσκεψή του στην Υπάτη Αρμοστεία της Βρετανίας στις 22 Φεβρουαρίου, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε για την ανάγκη παραχώρηση στην Τουρκία και στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων της ιδέας της «πολιτικής ισότητας». Προς τούτο προετοιμάζεται και συνάντηση μεταξύ ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ.

Να σημειωθεί πως η ιδέα της «πολιτικής ισότητας», πάγιο αίτημα των Τούρκων πολύ πριν από την εισβολή, την είχε αποδεχθεί πρώτος ο εκλελεγμένος με το ΑΚΕΛ Πρόεδρος Γιώργος Βασιλείου το 1989. Η ουρά που είχε μπει τότε ήταν πως αυτή έπρεπε να συμφωνεί με τον τρόπο που τις καθορίζει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Νέο δεσμευτικό κείμενο

Για τη κρισιμότητα της άτυπης Πενταμερούς για το Κυπριακό, ο κ. Χαραλαμπίδης ανέφερε πως η Πενταμερής, από τη στιγμή που συμμετέχουν οι Εγγυήτριες Δυνάμεις και οι δύο κοινότητες, μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση, «κάθε άλλο παρά “άτυπη” μπορεί να θεωρηθεί» αφού αν την ακολουθήσει ένα Κοινό Ανακοινωθέν κάθε άλλο παρά «άτυπη» θα είναι. Και αυτό διότι ένα Κοινό Ανακοινωθέν «δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από ένα, πολιτικά τουλάχιστον, δεσμευτικό κείμενο το οποίο θα αποτελεί μια νέα συμφωνία κορυφής μεταξύ των δύο ηγετών που θα τους δεσμεύει πολιτικά αλλά και σε αρκετά μεγάλο βαθμό νομικό επίπεδο για το τι θα πράξουν παρακάτω».

Συνεπώς, εξηγεί ο κ. Χαραλαμπίδης, «η Πενταμερής είναι η πύλη η οποία ανοίγει σε μια νέα φάση του Κυπριακού το οποίο θέτει καθαρά πάνω σε συνομοσπονδιακές βάσεις».

Διαφωνία Αβέρωφ-Αναστασιάδη για «πολιτική ισότητα»

Για το πραγματικό περιεχόμενο της «πολιτικής ισότητας» που ζητούν οι Τούρκοι, ο κ. Χαραλαμπίδης ανέφερε πως η έρευνα δείχνει πως «υπάρχουν τα έγγραφα των Βρετανών, τον Ιούλιο του 1996, που ζητούν την πολιτική ισότητα όπως είχε καθοριστεί με τον κ. Βασιλείου. Εξελέγη μεν ως Πρόεδρος το 1993 ο Γλαύκος Κληρίδης με σημαία και την πολιτική εναντίον της Δέσμης Ιδεών Γκάλι του 1992 αλλά ξεκίνησαν και στο παρασκήνιο και μέσα από την Δέσμη για πολιτική ισότητα. Με την πάροδο του χρόνου η πολιτική ισότητα έχει λάβει την μορφή που την εννοούν οι Τούρκοι. Δηλαδή μια συνομοσπονδία και στον διαμελισμό της εξουσίας μεταξύ των δύο πλευρών, είτε μέσα από κρυφά βέτο είτε μέσα από φανερά βέτο είτε μέσα από αριθμητικό διαχωρισμό της κυριαρχίας.»

Υπογράμμισε πως «δεν το λέω εγώ αυτό. Σε ένα από τα τελευταία Εθνικά Συμβούλια, όταν ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ο Αβέρωφ Νεοφύτου, προσπάθησε να ισχυριστεί ότι η τουρκική πλευρά δεν θα θέσει θέμα συνομοσπονδίας αλλά θέμα πολιτικής ισότητας και ισότιμης κυριαρχίας ο Πρόεδρος Αναστασιάδης τον διέκοψε και του επέστησε την προσοχή τονίζοντας ότι όταν οι Τούρκοι μιλούν για πολιτική ισότητα εννοούν συνομοσπονδία. Συνεπώς, το πρώτο που θα πρέπει να γίνει είναι να τα βρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μαζί με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Εάν έχει αλλάξει κάτι τότε ο κόσμος και η κοινή γνώμη είναι υποχρεωμένοι να μάθουν. Όταν λέμε πολιτική ισότητα ή ισότιμη κυριαρχία ή ο,τιδήποτε άλλο συναφές οι Τούρκοι το εννοούν ως συνομοσπονδία. Αυτό τουλάχιστον αντιλαμβάνεται και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.»

«Δύο Κράτη» & Κοινές Δηλώσεις 2008 και 2014

Η «πολιτική ισότητα» και το «ισότιμο καθεστώς» δύο πολιτειών ή κρατών είχαν ήδη καταγραφεί σε προηγούμενες Κοινές Δηλώσεις μεταξύ «των ηγετών των δύο κοινοτήτων».

Στην Κοινή Δήλωση Χριστόφια-Ταλάτ του 2008 έλεγε ότι αυτός ο συνεταιρισμός θα έχει μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση με μια και μόνη διεθνή προσωπικότητα καθώς και μια τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία και μια ελληνοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία οι οποίες θα έχουν ισότιμο καθεστώς.

Το ίδιο επαναλαμβάνεται και στην Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη-Έρογλου το 2014, προσθέτοντας μάλιστα ότι η κυριαρχία θα προέρχεται εξίσου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, εννοώντας τις πολιτείες, δηλαδή τα δύο κράτη.

Η αναφορά σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους χωρίς την αναφορά της έννοιας «λαός» πουθενά, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, επιτρέπει προς την τουρκική πλευρά αντί να αναφέρεται σε κοινότητες να αναφέρεται σε λαούς, εξήγησε ο κ. Χαραλαμπίδης. «Συνεπώς, λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης ή χωριστή πηγή εξουσίας. Επίσης, έχει δοθεί το λεγόμενο “κατάλοιπο εξουσίας”. Για τους πιο παλιούς, θα ενθυμούνται ότι ήταν ανάθεμα εάν το κατάλοιπο εξουσίας ανήκε στα κρατίδια αντί στην κεντρική κυβέρνηση», ανέφερε.

Εξήγησε ότι το κατάλοιπο εξουσίας σημαίνει ότι όσες εξουσίες δεν ανήκουν στην κεντρική αλλά στα κρατίδια, πράγμα που σημαίνει ότι θα έχουν περισσότερες εξουσίες από αυτή. Με αυτό τον τρόπο θα παράγουν πρωτογενές δίκαιο εφ’ όσον δεν θα ελέγχονται από την κεντρική κυβέρνηση.

Αυτό ήταν κάτι που δόθηκε ήδη από το Σχέδιο Ανάν και είναι κάτι ανάλογο με την «αρχή της επικουρικότητας» της ΕΕ, δηλαδή όσες εξουσίες δεν έχουν μεταβιβαστεί από τα κράτη-μέλη προς τις Βρυξέλλες, διότι αυτά παράγουν εξουσία και κυριαρχία, τότε παραμένουν σε αυτά αφού ασκούν και το πρωτογενές δίκαιο.

«Άρα κατ’ αναλογία, ευφυώς οι Τούρκοι χρησιμοποιούν και τις αρχές τις ΕΕ προκειμένου να τεκμηριώσουν ότι αυτό το οποίο προσπαθούν να οικοδομήσουν δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από δύο κράτη», υπογράμμισε.

Αβέρωφ & δικαίωμα ψήφου στο βορρά

Ο κ. Χαραλαμπίδης χαρακτήρισε «εύτολμο» τον Αβέρωφ Νεοφύτου καθώς με τα όσα λέει και κάνει που προωθεί αυτές τις αντιλήψεις γιατί ενημερώνει την κοινή γνώμη και μαθαίνει τι πραγματικά συμβαίνει στο Κυπριακό, «ενώ άλλοι ενδεχομένως προσπαθούν να τα κρύψουν».

«Δηλαδή», εξήγησε, «έχουμε δύο κράτη ήδη μέσα από το λεγόμενο κεκτημένο των συνομιλιών. Γιατί; Διότι οι Ελληνοκύπριοι οι οποίοι θα επιστρέψουν, έχουμε δεσμευτεί με το κεκτημένο των συνομιλιών, δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου στο βορρά, στο “τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος”. Το δικαίωμα της ψήφου είναι συμφυές, αυθύπαρκτο, μαζί με την έννοια του κράτους, του εδάφους και του προσώπου. Όταν δηλαδή οι Ελληνοκύπριοι οι οποίοι θα έχουν μόνιμη κατοικία στο “τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος” δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου, τι σημαίνει αυτό; Ότι στο βορρά θα έχουμε ένα άλλο κράτος και όταν θα υπάρχουν εθνικές εκλογές οι Ελληνοκύπριοι θα εξαναγκάζονται να φεύγουν από το βόρειο κράτος για να έρχονται στο νότιο να ψηφίσουν. Εφόσον είναι η πατρίδα τους το βόρειο κράτος, ποιος τους απαγορεύει να ψηφίσουν εφόσον μάλιστα είναι μόνιμοι κάτοικοι;»

«Αυτή η δέσμευση», συνέχισε, «αποτελεί τμήμα του λεγόμενου κεκτημένου των συνομιλιών διότι ο βορράς θα είναι εσαεί τουρκικός, δηλαδή έχουμε ήδη νομιμοποιήσει μέσα από το κεκτημένο των συνομιλιών ότι ο βορράς θα είναι τουρκικός.»

Επιστροφή ως «τουρίστες» & εκ των προτέρων αποτυχία Πενταμερούς

Στο σχόλιο ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου αποδέχεται την πολιτική ισότητα με αντάλλαγμα την Μόρφου και την Αμμόχωστο (δεν αναφέρθηκε στην Κερύνεια), ο κ. Χαραλαμπίδης είπε «τουρίστες! Το να πας τουρίστας είναι ένα πράγμα. Το να πας κύριος και αφέντης με δικαιώματα στην πατρίδα σου είναι άλλο πράγμα. Συνεπώς οποιοδήποτε και εάν είναι το αποτέλεσμα της Πενταμερούς εκ των προτέρων λόγω του κεκτημένου των συνομιλιών είναι αποτυχημένο. Δηλαδή εάν προχωρήσει αυτή η διαδικασία θα οδηγήσει στην απώλεια εδαφών και θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως το αναφέρει η ΕΕ για τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεύτερο, αν πάλι δεν καταφέρουν να εκδώσουν κοινό ανακοινωθέν, πάλι θα είναι αποτυχία. Δηλαδή έχουν οδηγήσει, λόγω της έλλειψης σχεδίου β’, την κατάσταση σε αποτυχία οτιδήποτε και αν γίνει.»

«Νενικήκαμεν» & βρετανική ιδέα για λύση χωρίς δημοψήφισμα

«Και το τονίζουμε αυτό διότι αντιλαμβανόμαστε ότι θα βρεθούμε ενδεχομένως μπροστά σε ένα νέο “νενικήκαμεν”. Διότι είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι κάθε φορά που τα κάνουν θάλασσα έρχονται και ισχυρίζονται ότι κέρδισαν τους Τούρκους. Και το χειρότερο; Η δική μου η πληροφόρηση είναι ότι οι Βρετανοί προωθούν τη λύση χωρίς δημοψήφισμα. Και έχουν ήδη προσεγγίσει πολιτικούς δικούς μας για να μπορέσουν να βγουν μπροστά προκειμένου να πείσουν ότι δεν χρειάζεται δημοψήφισμα διότι υπάρχουν κάποιοι επιτήδειοι οι οποίοι θα παρασύρουν τον κόσμο που δεν γνωρίζουν όσα γνωρίζει η σοφία των πολιτικών μας τι σημαίνει αυτή η λύση διότι δεν έχουν τις γνώσεις και άρα θα γίνει το ένα και το άλλο», είπε.

Ο κ. Χαραλαμπίδης πιστεύει ότι η κλήση Αβέρωφ προς ΑΚΕΛ είναι μια ειλικρινής προσπάθεια «προκειμένου να συμπήξει συμμαχία μαζί με τις όμορες δυνάμεις της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. Δηλαδή, εγώ δεν βλέπω γιατί είναι κάτι καχύποπτο ή κάτι κακό. Εφόσον συμφωνούν στο Κυπριακό, ο κ. Νεοφύτου αυτό προσπαθεί να κάνει. Δηλαδή να συμπήξει μια συμμαχία η οποία θα καλύπτει πέραν του 60% για να μπορεί να ισχυρίζεται ότι νομιμοποιείται η οποιαδήποτε απόφαση λαμβάνεται.»

Βρετανικές ομάδες μελετούν το 2004

Υπενθύμισε το τι γινόταν το 2004 σε Κύπρο και Ελλάδα με τις εφημερίδες που υποστήριζαν το ΝΑΙ. «Υποστήριζαν γράφοντας ότι “σχηματίζεται συμμαχία της τάξη του 70%+”. Δηλαδή οι ψηφοφόροι του ΑΚΕΛ με τους ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ. Αυτό που έχουν πάθει οι Βρετανοί το 2004, όπως πληροφορούμαι, το μελετούν επισταμένα με ομάδες τους. Δηλαδή, ποιοι ήταν οι λόγοι για τους οποίους έχασαν; Ένας από τους λόγους τους κύριους ήταν το δημοψήφισμα», είπε ο κ. Χαραλαμπίδης.

Αναφέρθηκε επίσης και σε ένα δεύτερο λόγο που σχετίζεται με το Κραν Μοντάνα «έτσι ώστε να είναι ευάλωτος ως προς τη λύση του Κυπριακού ο Πρόεδρος Αναστασιάδης». Το πρώτο σημείο ήταν οι εκλογές, με τον Πρόεδρος να προτιμά τη θέση αυτή παρά αυτή του “συμπροέδρου” σε περίπτωση λύσης και το δεύτερο σημείο είναι ότι οι δημοσκοπήσεις σε περίπτωση δημοψηφίσματος, ακόμα και πριν το Κραν Μοντανά, δεν ξεπερνούσαν το 23% με 25%.

Να δεσμευτούν για δημοψήφισμα οι πολιτικές ηγεσίες

«Άρα, για να περάσει η λύση, πρέπει να αφαιρεθεί από το κάδρο ο λαός», τόνισε ο κ. Χαραλαμπίδης.

Πηγαίνοντας πιο πέρα, αναρωτήθηκε: «Και παρακαλώ, έχετε ακούσει το τελευταίο διάστημα να γίνεται αναφορά σε δημοψήφισμα; Ας δεσμευτούν, αφού δεν είναι έτσι τα πράγματα, οι ηγεσίες, δηλαδή των μεγάλων κομμάτων, ότι θα έχουμε δημοψήφισμα.»

Διαπραγματευτικά λάθη & συνταγολόγιο επίλυσης συγκρούσεων

Σε άλλη τοποθέτηση του χθες βράδυ στις «Τομές στα Γεγονότα» του «Σίγμα», ο κ. Χαραλαμπίδης ανέφερε πως «η Πενταμερής έχει λόγο μόνο εάν τεθεί επί τάπητος ότι θα επιβιώσει η Κυπριακή Δημοκρατία». Κάλεσε τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να τα βρει με τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και με την υπόλοιπη πολιτική ηγεσία για να μην μπει η ελληνοκυπριακή πλευρά πολυτεμαχισμένη σε μια διαπραγμάτευση, πράγμα που θα εκληφθεί ως αδυναμία από τους Τούρκους.

Προειδοποίησε επίσης πως η αποδοχή από τώρα της πολιτικής ισότητας είναι και διαπραγματευτικό λάθος, αφού οι Τούρκοι θα το θεωρήσουν δεδομένο και θα ζητήσουν ακόμη περισσότερα στην τράπεζα των συνομιλιών.

Άλλωστε, όπως υπενθύμισε, αυτή την πρακτική την εφαρμόζουν οι Τούρκοι και έχουν πετύχει όλες τις έως τώρα διαπραγματευτικές επιτυχίες τους εις βάρος μας. «Είναι το λεγόμενο συνταγολόγιο της επίλυσης συγκρούσεων, έτσι το λέμε στην διαδικασία επίλυσης συγκρούσεων. Δηλαδή μελετάς τον αντίπαλό σου πώς αντιδρά και εμείς δυστυχώς δίνουμε, δίνουμε, δίνουμε προτού κάτσουμε στο τραπέζι. Είναι λάθος τακτική δηλαδή. Και να είχες πρόθεση να το δώσεις, δεν το δίνεις εκ των προτέρων.»

«Community States» – Τοποθετήσεις Ελ. Θεοχάρους & Γ. Λιλλήκα

Στο ίδιο πλαίσιο μίλησαν στην ίδια εκπομπή και η Ελένη Θεοχάρους και ο Γιώργος Λιλλήκας που ήδη εξέφρασαν ανησυχίες για τα όσα ακούγονται για την προοπτική μη τέλεσης δημοψηφίσματος και την προοπτική να υπάρξει “ενδιάμεση συμφωνία” που να περάσει από την βουλή και όχι από τον λαό.

Η κ. Θεοχάρους χαρακτήρισε ως «παραληρηματική» τη δήλωσή του Αβέρωφ Νεοφύτου και πως η πολιτική ισότητα έχει παραχωρηθεί με το ψήφισμα 716 του 1991 όπου και καταγράφεται για πρώτη φορά. Θεωρεί πως είναι ήδη κεκτημένο για τους Τούρκους οπότε απορεί τι άλλο μένει να δώσει ο κ. Νεοφύτου σε αυτούς και εικάζει πως αυτό είναι η «κυριαρχική ισότητα» των «community states».

Αυτά, αναφέρει, υπήρξαν μόνο σε τρεις περιπτώσεις στον κόσμο. Στο ρατσιστικό άπαρτχαϊντ της Νοτίου Αφρικής, στη Βόρειο Ιρλανδία όπου υπάρχει διαχωρισμός Καθολικών και Διαμαρτυρομένων και στην πρόταση του Τραμπ για επίλυση του Παλαιστινιακού. Πιστεύει πως είναι αυτή την «κυριαρχική ισότητα» που θα ζητήσουν να κερδίσουν στην Πενταμερή.

Υπάρχει επίσης ανησυχία πως θα επιδιωχθεί μια «ενδιάμεση στρατηγική συμφωνία» διότι η Πενταμερής δεν είναι στην ουσία άτυπη και πως προωθείται το τουρκο-βρετανικό σχέδιο της συνομοσπονδίας δύο κρατών. Η ίδια δήλωσε πως δεν θα δεχθούν να περάσει τέτοια λύση χωρίς δημοψήφισμα και έκφραση της βούλησης του κυπριακού λαού. Είπε χαρακτηριστικά πως «κανενός οι ώμοι δεν είναι τόσο ισχυροί για να αντέξουν αυτό το βάρος το οποίο για τα δικά μας δεδομένα σημαίνει τον πλήρη εκτουρκισμό και εξισλαμισμό της πατρίδα μας». Αυτό δεν μπορεί να γίνει ούτε από τη Βουλή ούτε από πρόσκαιρες συμμαχίες ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ, όπως έκαναν με τον «Νόμο Ακιντζί».

Ο κ. Λιλλήκας ανάφερε πως η τουρκική πλευρά ακολουθεί τη στρατηγική της με ευλάβεια και κάθε φορά που υπάρχει αδιέξοδο εμείς αφήνουμε τις υποχωρήσεις και τους συμβιβασμούς μας στο τραπέζι και η Τουρκία να επανέρχεται στον επόμενο γύρο με ακόμα πιο ακραίες απαιτήσεις.

Αναρωτήθηκε τι χρειάζεται σύγκληση της άτυπης Πενταμερούς, δεδομένων των θέσεων Ερντογάν και Τατάρ για δύο κράτη, πέραν από τη «νομιμοποίησει» την Τουρκία στο να θέσει στο τραπέζι την συνομοσπονδία και τα δύο κράτη.

Με βάση και τα όσα γράφτηκαν στα τουρκικά ΜΜΕ για το ρόλο της Βρετανίας, ο κ. Λιλλήκας ανησυχεί πως από «μια διαδικαστική άτυπη διάσκεψη πολύ φοβάμαι ότι θα εξελιχτεί σε μια ουσιαστική διάσκεψη για να συζητούμε πάνω στο βρετανικό σχέδιο».

Για την ΕΕ ανέφερε πως τον ενδιαφέρουν οι πράξεις και όχι τα λόγια και πως ίσως να μην διαφωνούσε κιόλας με μια λύση δύο κρατών που θα της επέτρεπε να προχωρήσει στις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις της με την Τουρκία.

Αβέρωφ: Από το 2006 κατά του δημοψηφίσματος

Σύμφωνα με τα αμερικανικά έγγραφα που διέρρευσαν στο Wikileaks, ο Αβέρωφ Νεοφύτου είναι τουλάχιστον από τον Μάιο του 2006 που θεωρεί πως η όποια λύση του Κυπριακού πρέπει να επιβληθεί χωρίς δημοψήφισμα.

Όπως ανέφερε το «SigmaLive» τον Απρίλιο του 2019, έγγραφο με κωδικό 06NICOSIA766, ημερομηνίας 23ης Μαΐου 2006, σύμφωνα με το οποίο ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου ανέφερε ότι το κόμμα του έχει υποφέρει τα μάλα για την επιλογή του “ΝΑΙ” στο σχέδιο Ανάν για το δημοψήφισμα και για αυτό τον λόγο το κόμμα του δεν μπορεί δημόσια να υποστηρίξει το σχέδιο. Ο Α. Νεοφύτου, σύμφωνα πάντα με το έγγραφο, πρόσθεσε ότι κατ` ιδίαν είναι διατεθειμένος να ομολογήσει ότι το σχέδιο Ανάν παραμένει η μόνη βιώσιμη βάση για επανένωση.

«Ο Αβέρωφ Νεοφύτου πρότεινε όπως: (1) το όνομα «Ανάν» θα πρέπει να αφαιρεθεί από οποιοδήποτε σχέδιο, (2) δεν θα πρέπει να υπάρξουν στο µέλλον δημοψηφίσματα για Ναι και Όχι και (3) Οι Ελληνοκύπριοι θα πρέπει να καθησυχαστούν ότι η ΕΕ παίζει κεντρικό ρόλο, ακόμα και αν αυτό δεν ίσχυε.

«Εξήγησε (ο Αβέρωφ) ότι οι Ελληνοκύπριοι έχουν μια τάση να δείχνουν περιφρόνηση στη διεθνή κοινότητα σαν σύμβολο πατριωτισμού, και τα πλειοψηφικά “Όχι” σε τέτοια σενάρια αντιμετωπίζoνται γενικά ως εθνικός θρίαμβος. Η δύναμη του “Όχι” είναι βαθιά ριζωμένη στην ελληνική ψυχή και μαρτυρεί την εθνική γιορτή κάθε 28η Οκτωβρίου, όταν ο Μεταξάς απέρριψε το τελεσίγραφο Musolini την ημέρα του ΟΧΙ», αναφέρει.

Κατεχόμενα: Οι Βρετανοί παρακολουθούν «με ενδιαφέρον» την πρόταση λύσης δύο κρατών

Σύμφωνα με το Γραφείο Τύπου & Πληροφοριών, η «Güneş» σε σημερινό της δημοσίευμα γράφει ότι Βρετανοί Βουλευτές απέστειλαν συγχαρητήρια επιστολή στον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ερσίν Τατάρ για την νίκη τους στις παράνομες «προεδρικές εκλογές». Στην επιστολή, η οποία υπογράφεται από τον Λόρδο Northbrook, συμπρόεδρο της ομάδας φιλίας με το κατοχικό καθεστώς της «ΤΔΒΚ» (APPG-KKTC) που αποτελείται από όλα τα κόμματα, γίνεται αναφορά στην επίσκεψη Τατάτ στο Λονδίνο όταν ήταν «πρωθυπουργός» και στην πολιτική που εξήγησε σε ομιλία του στο Κοινοβούλιο περί δύο κρατών στη βάση της κυριαρχικής ισότητας. Επισημαίνοντας ότι τον περιμένουν ξανά στο Λονδίνο, οι βρετανοί βουλευτές σημειώνουν ότι «θα παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την λύση δύο κρατών που προτείνατε».

Απαντώντας στην επιστολή, ο Τατάρ εξέφρασε ικανοποίηση για τις προσπάθειες της εν λόγω ομάδας κατά «της απάνθρωπης απομόνωσης που εφαρμόζεται στον τουρκοκυπριακό λαό και των αδικιών». Ο Τατάρ ανέφερε και τα εξής:

«Αποδίδω μεγάλη σημασία στη συνέχιση συντονισμένων εργασιών λόμπι στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη διερεύνηση νέων ευκαιριών σε θέματα όπως το εμπόδιο και οι απευθείας πτήσεις μετά το BREXIT. Με τον Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών Dominic Raab συζητήσαμε και αυτά τα θέματα μαζί με άλλα κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στο νησί. Ως τουρκοκυπριακή πλευρά που υποστηριζόμαστε πλήρως από την Τουρκία θέτουμε επί τάπητος τη θέση ότι οποιαδήποτε βιώσιμη και ρεαλιστική λύση στην Κύπρο πρέπει να βασίζεται στην κυριαρχική ισότητα δύο κρατών που ζουν πλάι-πλάι σε συνεργασία».

Υπενθυμίζοντας ότι δεν κατέστη δυνατή η εξεύρεση λύσης με το Σχέδιο Ανάν το 2004 και στο Κραν Μοντά να το 2017, ο Τατάρ ισχυρίστηκε ότι δεν έχει διαπράξει κανένα λάθος η τουρκοκυπριακή πλευρά στις διαπραγματεύσεις για εξεύρεση ομοσπονδιακής λύσης, οι οποίες τελείωσαν λόγω του γεγονότος ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά απορρίπτει τον διαμοιρασμό της εξουσίας και της ευημερίας με την «αδιάλλακτη και ηγεμονική της επιθυμία».

Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή