Γενικά θέματα
Όλα τα σενάρια λύσης Κυπριακού – Κακές και λιγότερο κακές λύσεις
Ποια είναι η βέλτιστη επιλογή λύσης του Κυπριακού ενόψει Πενταμερούς
Το 1963 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος βλέποντας τη δυσλειτουργία του κυπριακού κράτους προσπάθησε να τροποποιήσει 13 σημεία του Συντάγματος που προέκυψε από τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, ώστε το κράτος να γίνει λειτουργικό. Την προσπάθεια αυτή «αξιοποίησε» η Τουρκία δίνοντας εντολή στους Τουρκοκύπριους να αποχωρήσουν από την Κυβέρνηση και τη Βουλή.
Από τότε η Τουρκία έβαλε σε αναμονή το σχέδιο διχοτόμησης, αναμένοντας την κατάλληλη στιγμή. Το 1974 εισέβαλε στην Κύπρο και κατέλαβε σχεδόν το 37% του εδάφους, προκειμένου να εφαρμόσει το σχέδιο διχοτόμησης. Όμως τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά και ο στόχος της διχοτόμησης, με παράλληλη αποδοχή από τον διεθνή παράγοντα, δεν επετεύχθη λόγω των αντιδράσεων και των καταδικαστικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί, ότι η Τουρκία δεν επεδίωξε αναγνώριση της διχοτόμησης από το 1974 αλλά επικαλέστηκε την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης και στη συνέχεια την επίλυση του ζητήματος με διακοινοτικές συνομιλίες. Από το 1977 και εντεύθεν η συμφωνία Μακαρίου – Ντενκτάς για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) έχει γίνει «σημαία» όλων των μετέπειτα πολιτικών ηγεσιών μας, όχι γιατί υποστήριζαν κατ’ ανάγκη αυτή τη λύση, αλλά γιατί ένιωθαν ασφάλεια, επειδή τη συμφώνησε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος πριν από 50 χρόνια, ο οποίος έχαιρε αποδοχής από τον κυπριακό λαό.
Και ενώ τα πολιτικά, γεωοικονομικά και γεωπολιτικά δεδομένα έχουν μεταβληθεί σε τεράστιο βαθμό, όχι μόνο στην Κύπρο και στην Ευρώπη αλλά και στον κόσμο ολόκληρο, οι πολιτικοί μας ηγέτες νιώθουν ότι υποστηρίζοντας τη ΔΔΟ δεν θα έχουν πολιτικό κόστος. είτε γιατί είναι αδύναμοι να υποστηρίξουν αυτό που πιστεύουν ή επιβάλλουν τα εθνικά συμφέροντα.
Στις διαπραγματεύσεις πολιτικοοικονομικές ή ακόμα και ιδιωτικές, η κάθε πλευρά αξιολογεί τα δικά της πλεονεκτήματα/μειονεκτήματα σε σύγκριση με αυτά του αντιπάλου σε βραχυπρόθεσμο-μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα και καταρτίζει τη στρατηγική που θα ακολουθήσει επιλέγοντας τον κατάλληλο χρόνο που θα ευνοείται. Γιατί όταν η σύγκριση πλεονεκτημάτων/μειονεκτημάτων σε σχέση με τα αντίστοιχα της αντίπαλης πλευράς είναι δυσμενής, προφανώς θα είναι δυσμενής ακόμα και καταστροφική η κατάληξη της διαπραγμάτευσης.
Αν ρωτήσει σήμερα κάποιος διάφορους πολιτικούς στην Κύπρο πως εννοούν την λύση της ΔΔΟ οι απαντήσεις θα είναι σίγουρα διαφορετικές ανάλογα με την κομματική τους προέλευση. Με τις προσθήκες δε στο πολιτικό λεξιλόγιο των εννοιών της χαλαρής Ομοσπονδίας, Συνομοσπονδίας και χαλαρής Συνομοσπονδίας, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο μπερδεμένα ιδιαίτερα για την κοινή γνώμη.
Τα δεδομένα από το 1974 έχουν μεταβληθεί σε τεράστιο βαθμό. Η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε όλη την επικράτεια -έδαφος και θάλασσα- αποτελεί το μεγάλο πλεονέκτημά της, παρά τις μέχρι σήμερα αδυναμίες της ΕΕ στην εφαρμογή της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας. Ομοίως και η οικονομική μας κατάσταση και προοπτική σε σχέση με την αντίστοιχη των κατεχομένων είναι συντριπτικά υπέρτερη. Το κυριότερο μειονέκτημά μας είναι η μεγάλη διαφορά στρατιωτικής ισχύος με την Τουρκία, η οποία την χρησιμοποιεί ως εργαλείο απειλής και ελέγχου για να επιβάλει τη θέλησή της στο πλαίσιο της νέας επεκτατικής νεοοθωμανικής πολιτικής της. Λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα και με την ευκαιρία της νέας Πενταμερούς συνάντησης, επιχείρησα να αποκωδικοποιήσω τα δεδομένα και τις προοπτικές, με μια συνοπτική απλοποιημένη ανάλυση των εννοιών και των πιθανών σεναρίων λύσεων.
Α. Καθεστώς ομοσπονδίας- Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία
1. Η Ομοσπονδία συμφωνείται από δύο τουλάχιστον Πολιτείες που δεν αποτελούν ανεξάρτητα κράτη για συμμετοχή σε ένα Ενιαίο Κράτος με αποκεντρωμένες εξουσίες. Τέτοιο καθεστώς έχουν οι ΗΠΑ, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Ελβετία κ.α.
2. Η Κεντρική Κυβέρνηση του ομόσπονδου κράτους αποφασίζει και εκχωρεί εξουσίες και αρμοδιότητες στις συνιστώσες Πολιτείες.
3. Οι κύριες και καθοριστικές εξουσίες συνήθως Κεντρική Τράπεζα και Οικονομία- Άμυνα-Ασφάλεια και Εξωτερική Πολιτική, Ιθαγένεια, καθώς και το κατάλοιπο εξουσίας (ό,τι δεν εκχωρείται σαφώς στις Πολιτείες) παραμένει στην Κεντρική Κυβέρνηση
4. Απόσχιση αποκλείεται διότι οι Πολιτείες δεν έχουν κρατική οντότητα.
Η ομοσπονδιακή λύση προϋποθέτει διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη δημιουργία δύο συνιστωσών Πολιτειών, οι οποίες θα συγκροτήσουν το νέο ομόσπονδο κράτος με τα κύρια χαρακτηριστικά που αναφέρονται πιο πάνω εφόσον τα αποδεχθούν και οι δύο πλευρές. Άν και πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι δυνατή η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ομόσπονδο κράτος δεδομένων των πολλών υφιστάμενων προνοιών ομοσπονδιακής φιλοσοφίας στο Σύνταγμα του 1960 (Αρνησικυρία, χωριστές πλειοψηφίες, ποσοστώσεις στο Δημόσιο, ξεχωριστοί Δήμοι, Κοινοτικές Συνελεύσεις κ.λπ.) το ουσιαστικότερο στοιχείο είναι η απώλεια της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας πριν από τη δημιουργία του νέου κράτους.
Η Ομοσπονδία -πέραν των παραπάνω- απαιτεί ιδιαίτερα υψηλό κόστος καθόσον ουσιαστικά θα υπάρχουν τρεις διαφορετικές δημόσιες υπηρεσίες με πολλαπλά λειτουργικά έξοδα.
Στην περίπτωση της Κ.Δ. ακόμα και εάν όλα τα άλλα ζητήματα επιλυθούν, όπως η κατανομή της εξουσίας, το περιουσιακό κλπ, το θέμα της ασφάλειας αποτελεί το μείζον ζήτημα στο οποίο η Τουρκία δεν υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσει και να αποδεχθεί ότι το νέο κράτος θα έχει δικές του ανεξάρτητες και αυτόνομες δυνάμεις ασφαλείας. Ομοίως δεν αποδέχεται την εγκαθίδρυση διεθνούς δύναμης επιτήρησης και εφαρμογής της λύσης χωρίς την παράλληλη παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο.
Με τη διάλυση ή «μετεξέλιξη» της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη δημιουργία ταυτόχρονα δύο νέων πολιτειών (παρθενογένεση) που θα αποτελέσουν την Ομοσπονδία, δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής στην Κυπριακή Δημοκρατία εάν αποτύχει (που είναι πολύ πιθανόν) η λύση της Ομοσπονδίας. Στην καλύτερη περίπτωση εάν αποχωρήσει και πάλι η τουρκική πλευρά, όπως το 1963 θα αρχίσουμε από το μηδέν να αγωνιζόμαστε για τη διεθνή προσωπικότητα και αναγνώρισή μας. Προφανώς, η Τουρκία δεν πρόκειται να αποδεχθεί τη διατήρηση του Ομόσπονδου κράτους μόνο με το ελληνικό κρατίδιο το οποίο να εκπροσωπεί το «κουτσουρεμένο» ομόσπονδο κράτος ως μέλος της ΕΕ του ΟΗΕ και όλων των άλλων διεθνών Οργανισμών. Η Ελληνοκυπριακή Πολιτεία θα ψάχνει να βρει ταυτότητα σε έναν κόσμο που δεν θα την αναγνωρίζει πλέον ως κράτος και δεν θα έχει τη δυνατότητα προσφυγής ως ανεξάρτητο κράτος σε οποιονδήποτε διεθνή οργανισμό.
Β. Συνομοσπονδία
Η Συνομοσπονδία συγκροτείται μόνο μεταξύ ανεξάρτητων κρατών.
1. Εκχωρούνται από τα συνιστώντα κράτη εξουσίες προς την κεντρική κυβέρνηση, συνήθως μόνο εξωτερική πολιτική και άμυνα.
2. Όλες οι εξουσίες και αρμοδιότητες παραμένουν στα κράτη.
3. Το κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα αποχώρησης από τη συνομοσπονδία με προειδοποίηση προς το κεντρικό κράτος.
4. Η Συνομοσπονδία απαιτεί υψηλό κόστος λειτουργίας, καθόσον ουσιαστικά θα υπάρχουν τρεις κυβερνήσεις, δημόσιες υπηρεσίες κ.λπ. με πολλαπλά λειτουργικά έξοδα.
Δύο ανεξάρτητα κράτη με επιστροφή μέρους των κατεχομένων
1. Αναγνώριση του ψευδοκράτους από την ΚΔ με προϋπόθεση την επιστροφή ποσοστού των κατεχομένων εδαφών (π.χ. της Αμμοχώστου και της Μόρφου)
2. Αναγνώριση Ελληνοκυπριακού κράτους από την Τουρκία με τα ελεύθερα εδάφη και το ποσοστό που θα επιστραφεί στην Ελληνική πλευρά.
Η επιλογή αυτή είναι ίδια που θα προκύψει από τη διάλυση της συνομοσπονδίας. Η Τουρκία θα έχει τον πλήρη έλεγχο του κράτους /μόρφωμα των Τ/κ με όλους τους κινδύνους και απειλές για το Ελληνοκυπριακό κράτος που η επικράτεια του θα εκτείνεται σε έδαφος και θάλασσα σε πολύ μικρότερο ποσοστό από αυτό που αναλογεί στον ε/κ πληθυσμό σε σχέση με το αντίστοιχο των Τ/κ.
Διατήρηση της ΚΔ με επικράτεια τα ελεύθερα εδάφη και προσάρτηση κατεχομένων στην Τουρκία
Η επιλογή αυτή είναι η δυσμενέστερη για την ελληνική πλευρά παρόλο που η Τουρκία πολύ πιθανόν να δεχθεί τεράστιο κόστος. Δεν θα γίνει ποτέ αποδεκτή από τις Μεγάλες Δυνάμεις ούτε και από την ΕΕ και ειδικά από τις χώρες που αντιμετωπίζουν αποσχιστικά κινήματα (Ισπανία, Γαλλία ακόμα και Ιταλία) Το μεγάλο μας πλεονέκτημα είναι η ένταξη στην ΕΕ της ΚΔ με όλη την επικράτεια σε έδαφος και θάλασσα. Είναι μια επιλογή που εκτιμάται ότι θα ακολουθήσει ο Ερντογάν εάν επέλθει ολική ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Ερντογάν θα ταυτίσει αυτή την πράξη με την αντίστοιχη της προσάρτησης της Κριμαίας από την Ρωσία.
Διατήρηση της ΚΔ και τροποποίηση του Συντάγματος ώστε να εξασφαλίζει με αναλογικό συμβιβασμό τα δικαιώματα ε/κ και τ/κ
– Η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά την κατοχή, είναι το μόνο αναγνωρισμένο κράτος μέλος της ΕΕ (με όλη την επικράτεια σε ξηρά και θάλασσα) το οποίο συνεχίζει να μεριμνά και για τα δικαιώματα των τ/κ.
– Η ΚΔ δικαιώνεται με πληθώρα αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας όσον αφορά στην αποχώρηση των Κατοχικών Στρατευμάτων αναγνωρίζοντας ότι το Κυπριακό πρόβλημα μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ πρέπει να λυθεί μεταξύ των 2 πλευρών.
– Το Σύνταγμα της ΚΔ βρίσκεται σε ισχύ και με βάση αυτό λειτουργεί η ανεγνωρισμένη ΚΔ .
– Οι θέσεις των τ/κ στην εκτελεστική – δικαστική – νομοθετική εξουσία ακόμα και στον κυπριακό στρατό παραμένουν κενές με βάση το Σύνταγμα. Εφόσον η τ/κ διοίκηση αποφασίσει να επιστρέψει κάτω από την ομπρέλα της Κυπριακής Δημοκρατίας με ταυτόχρονη απομάκρυνση των τουρκικών στρατευμάτων και εφαρμογή των νόμων σε όλη την επικράτεια δεν πιστεύω ότι υπάρχει ελληνοκύπριος που δεν θα το αποδεχθεί.
Χειρότερη από το σημερινό status quo η Συνομοσπονδία
Η Συνομοσπονδία είναι ουσιαστικά η διχοτόμηση της Κύπρου που είναι πολύ χειρότερη ακόμα και από τη διατήρηση του status quo που έχουμε σήμερα. Η λύση αυτή πέραν του ότι δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή από την ελληνική πλευρά, δεν θα υποστηριχθεί ούτε από την ΕΕ και ιδιαίτερα από χώρες που αντιμετωπίζουν αποσχιστικά κινήματα (όπως η Ισπανία λόγω Καταλωνίας, η Γαλλία λόγω Κορσικής κ.λπ.).
Αυτή είναι μια από τις επιλογές που επιδιώκει η Τουρκία, γιατί πέρα από τον πλήρη έλεγχο που θα ασκεί στο «τ/κ κράτος», με μια τέτοια λύση (που εκ των πραγμάτων θα είναι και δύο κράτη εντός της ΕΕ) αποκτά ανοικτή πύλη εισόδου προς την ΕΕ παρόμοια με αυτή που έχει η Κίνα με το Χονγκ Κονγκ προς την Κοινοπολιτεία.
Ακόμα και αν η Τουρκία υποστηρίξει τη λύση Συνομοσπονδίας, λόγω των μεγάλων διαφορών μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ στη νοοτροπία, ήθη, έθιμα, πολιτική, οικονομική και πολιτιστική κουλτούρα αλλά και την πάγια πολιτική της Τουρκίας για έλεγχο της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου, η λύση Συνομοσπονδίας, έχει ελάχιστες πιθανότητες βιώσιμης λειτουργίας.
Διατήρηση του status quo ως έχει σήμερα
- Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει τον έλεγχο των ελευθέρων εδαφών με ανοικτά σημεία εισόδου -εξόδου με τις κατεχόμενες περιοχές και έλεγχο της ουδέτερης ζώνης από τα ΗΕ.
- Το ψευδοκράτος δεν μπορεί να αναγνωριστεί γιατί πέρα από την ένταξη ολόκληρης της Κύπρου στην ΕΕ υπό την ομπρέλα της ΚΔ, τυχόν αναγνώριση του θα ανοίξει τον ασκό του Aιόλου και στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες από τα αποσχιστικά κινήματα που θα επιδιώξουν την ανεξαρτητοποίησή τους.
- Η Κυπριακή Δημοκρατία θα συνεχίσει να ελέγχεται και να εκπροσωπείται από την ελληνική πλευρά όμως υπάρχει ο κίνδυνος παγίωσης των τετελεσμένων στο ψευδοκράτος και μόνιμης εφαρμογής καθεστώτος τύπου Tαϊβάν που δεν είναι αναγνωρισμένη, δεν είναι μέλος διεθνών οργανισμών, αλλά είναι de facto κράτος με ανεπτυγμένη οικονομία, εξαγωγές και διεθνή προσωπικότητα, με αεροπορική και ακτοπλοϊκή σύνδεση με διάφορες χώρες.
Τα Ηνωμένα Έθνη είναι αμφίβολο εάν θα συνεχίσουν να επιτηρούν επ’ αόριστο την ουδέτερη ζώνη. Η παρουσία αποσπάσματος του ΟΗΕ αποτελεί την απόδειξη ότι συνεχίζεται η κατοχή του εδάφους της ΚΔ από την Τουρκία. Τυχόν αποχώρηση της Δύναμης του ΟΗΕ θα αποτελέσει την απαρχή της παγίωσης των τετελεσμένων και της έμμεσης μετατροπής του ψευδοκράτους είτε σε τύπου Tαϊβάν είτε ως επαρχία και σύνορο της Τουρκίας.
Πολεμική αντιπαράθεση
Η επίλυση του ζητήματος με πολεμική αναμέτρηση αποτελεί επιλογή της Τουρκίας η οποία αναμένει την κατάλληλη στιγμή που δεν θα έχει σοβαρό κόστος για να την εφαρμόσει. Για τον λόγο αυτό απαιτείται η ύπαρξη ισχυρής Εθνικής Φρουράς με δυνατότητα να αντέξει για κάποιο ικανό χρονικό διάστημα την επιθετικότητα της Τουρκίας προκαλώντας υψηλό κόστος. Χωρίς όμως στρατιωτική συμμαχία και την ανάπτυξη ενιαίου μετώπου Θράκης -Αιγαίου – Κύπρου που να εξισορροπεί την ισχύ των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε όλο το μέτωπο, η πολεμική αντιπαράθεση ως τελευταία επιλογή άμυνας θα είναι μόνο για την τιμή, την περηφάνια και την αξιοπρέπειά μας.
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας