Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Πως να αποκτήσεις πλεονέκτημα στο Αιγαίο με “made in Greece” όπλο

Δημοσιεύτηκε στις

Το γαλλικό μαχητικό αεροσκάφος Rafale. Φωτογραφία via Dassault Rafale
.
Του ΚΩΣΤΑ ΓΡΙΒΑ
.
Τον τελευταίο καιρό έχει ξεκινήσει, μετά από πολλά χρόνια αδράνειας, μια μεγάλη προσπάθεια ενίσχυσης του ελληνικού οπλοστασίου, με αιχμή του δόρατος την αγορά των 18 αεροσκαφών Rafale. Αυτό είναι πολύ θετικό βήμα, που πιστώνεται στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Και φυσικά, η αγορά των Rafale είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου.
.
Ένας μεγάλος αριθμός μικρότερων προγραμμάτων “τρέχουν” αυτήν τη στιγμή στο υπουργείο Άμυνας με γρήγορους ρυθμούς. Ωστόσο, αυτή η προσπάθεια δεν είναι απαλλαγμένη παθογενειών, οι οποίες αποτελούν προϊόν της περιθωριοποίησης της άμυνας για πολλά χρόνια. Μία από τις πιο επικίνδυνες παθογένειες είναι η άρνηση μελέτης κρίσιμης σημασίας οπλικών συστημάτων και τεχνολογιών.
.
Η πιο εντυπωσιακή περίπτωση είναι των αντιπλοϊκών βαλλιστικών πυραύλων (anti-ship ballistic missiles ή ASBM). Κι αυτό παρ’ ότι οι συνέπειες της δράσης τους στο Αιγαίο μπορεί να είναι καταλυτικές. Οι πύραυλοι αυτοί δεν είναι κάτι νέο. Η πρώτη σχετική αναφορά σε ανοιχτές πηγές που γνωρίζει ο γράφων για τους κινεζικούς ASBM έγινε το 2006, ενώ το Ιράν παρουσίασε τον πρώτο του ASBM, τον Khalij Fars, το 2011.
.
Ο γράφων είχε πρωτοαναφερθεί στους κινεζικούς αντιπλοϊκούς πυραύλους και στη δυνητική απειλή που αυτοί συνιστούν για την Ελλάδα (λόγω της στενής συνεργασίας Κίνας-Τουρκίας στην ανάπτυξη πυραυλικής τεχνολογίας) σε διημερίδα της Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (Θεσσαλονίκη 26-27 Νοεμβρίου 2008) με τίτλο “Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα στα υποσυστήματα Ν.Α. Ευρώπης-Καυκάσου & Ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Ο Ρόλος της Ελλάδας”. Η σχετική εισήγηση βρίσκεται δημοσιευμένη στα πρακτικά.
.
Εδώ καιγόμαστε, με αυτά θα ασχολούμαστε!
.
Τα επόμενα χρόνια, σε πλήθος άρθρων και παρουσιάσεων ασχολήθηκα με τις εξελίξεις σε αυτά τα συστήματα και τις γεωπολιτικές επιδράσεις τους. Δύο μελέτες μου (“Η Στρατιωτική Άνοδος της Κίνας και η Γεωπολιτική του Πολέμου στη Μέση Ανατολή” και “Η Νέα Στρατιωτική Επανάσταση και η Ελληνική Αμυντική Στρατηγική”, εκδόσεις Λιβάνη, 2013 και το 2019) ασχολούνται κατά κόρον με αυτά τα όπλα και γενικότερα με τα συστήματα αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD), των οποίων οι ASBM αποτελούν την αιχμή του δόρατος.
.
Όσες φορές είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με αρμόδιους διαφόρων επιπέδων για τους κινδύνους που προκαλούν και τις ευκαιρίες που προσφέρουν στην ελληνική άμυνα τα όπλα αυτά, οι απαντήσεις που έπαιρνα μπορούν να συμπυκνωθούν στο τρίπτυχο “και τις μας νοιάζει εμάς τι κάνουν οι Κινέζοι;”, “αυτά είναι κινέζικα, σιγά μη δουλεύουν” και “εδώ καιγόμαστε, με αυτά θα ασχολούμαστε;”. Παραπλήσιες απαντήσεις έπαιρναν και άλλοι συνάδελφοι που μελετούσαν το θέμα.
.
Αυτή η άρνηση της πραγματικότητας γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή αν σκεφτεί κανείς ότι από τότε μέχρι σήμερα η εξέλιξη των ASBM ειδικώς και των πλεγμάτων αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής γενικότερα, έχουν αλλάξει τη γεωπολιτική ταυτότητα του πλανήτη αλλά και τον τρόπο του μάχεσθαι διεθνώς. Και βεβαίως το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι εξαίρεση.
.
Από την Κίνα στο Ιράν και στον αμερικανικό Στρατό
.
Στον “αρχετυπικό” ASBM, τον κινεζικό DF-21, έχουν προστεθεί πολλοί άλλοι από διάφορες χώρες με επαυξημένες ικανότητες. Ο πιο σημαντικός είναι ο κινεζικός DF-26, με βεληνεκές άνω των 3.000 χλμ. Τον Ιανουάριο 2021 το Ιράν δοκίμασε τρεις νέους ASBM με βεληνεκές 1.800 χλμ, γεγονός που του επιτρέπει να απειλεί τα αμερικανικά πολεμικά στον Ινδικό Ωκεανό, θέτοντας νέα γεωστρατηγικά δεδομένα στην περιοχή. Ακόμη και η Βόρειος Κορέα αναπτύσσει έναν σχετικό πύραυλο. Κομβικό μελλοντικό όπλο του αμερικανικού Στρατού θα είναι ο πύραυλος PrSM (Precision Strike Missile), που είναι διάδοχος του γνωστού μας ATACMS και θα αποκτήσει και αντιπλοϊκές ικανότητες.
.
Όπως ο γράφων έχει υποστηρίξει επανειλημμένως, ο πύραυλος αυτός μπορεί να αλλάξει δραματικά υπέρ ημών τους συσχετισμούς ισχύος στο Αιγαίο. Γι’ αυτό και θα έπρεπε να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο μιας μελλοντικής ελληνοαμερικανικής στρατιωτικής και γεωπολιτικής συνεργασίας. Χάρη στις μικρές σχετικά γεωγραφικά διαστάσεις του Αιγαίου και στο τεράστιο δυνητικό πλεονέκτημα που μας προσφέρουν τα νησιά, παρόμοιους ρόλους μπορούν να παίξουν και πιο “ταπεινά” όπλα, που είναι πιο εύκολο να αποκτηθούν ή και να κατασκευαστούν εδώ, όπως τροποποιημένες βαριές ρουκέτες με βεληνεκή μερικών εκατοντάδων χλμ.
.
Αιγαίο και εγκλωβισμός στο παρελθόν
.
Δυστυχώς, αυτά τα συστήματα δεν φαίνεται να εξετάζονται. Αντιθέτως, δείχνουμε σαν να έχουμε επιστρέψει στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και ξανακάνουμε τη συζήτηση εκείνου του καιρού για νέα αεροσκάφη και φρεγάτες. Μακάρι να υπάρχουν μυστικά προγράμματα, αλλά δεν φαίνεται κάποιο “αποτύπωμά” τους στον εξοπλιστικό σχεδιασμό με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες.
.
Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, οι Έλληνες στρατιωτικοί είναι σαφώς ενήμεροι για τις διεθνείς εξελίξεις και συχνά διαθέτουν περισσότερες γνώσεις από τους ομόλογους τους στο ΝΑΤΟ. Όμως, το υπουργείο Άμυνας δείχνει να έχει εγκλωβιστεί στο παρελθόν. Έτσι, η σύγκρουση με το “σοκ του μέλλοντος”, που αργά ή γρήγορα θα έλθει, ενδέχεται να είναι οδυνηρή και η περίπτωση των αντιπλοϊκών πυραύλων ASBM είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου.
.
Αν ήμασταν Πορτογαλία ή Δανία θα μπορούσαμε ίσως να περιμένουμε να δούμε που θα πάνε τα πράγματα. Όμως, η Τουρκία δεν μας δίνει αυτό το περιθώριο. Έχουμε πολλαπλές ενδείξεις ότι επενδύει σε παρόμοια πυραυλικά συστήματα για να επιτύχει ασυμμετρία ισχύος με την Ελλάδα μέσα στην τρέχουσα δεκαετία. Κι αυτό ανεξαρτήτως των ελληνικών προσπαθειών για την απόκτηση “συμβατικών” οπλικών συστημάτων.
.
Η προσπάθεια αυτή της Άγκυρας μπορεί να ενισχυθεί έτι περαιτέρω, εξ ανάγκης, αν όντως οι ΗΠΑ προχωρήσουν σε ένα παρατεταμένο εμπάργκο στρατιωτικού υλικού, γεγονός που θα την οδηγήσει σε πιο αντισυμβατικές λύσεις έτσι ώστε να καλύψει το κενό που θα προκύψει με τη διαθεσιμότητα π.χ. των μαχητικών της αεροσκαφών εξαιτίας έλλειψης ανταλλακτικών.
.
Μια παλιά ιστορία για Τουρκία, μια αγνοημένη απειλή για Ελλάδα
.
Ειδικά για τους πυραύλους ASBM και τα φθηνά υποκατάστατά τους, δηλαδή τις βαριές κατευθυνόμενες ρουκέτες μεγάλου βεληνεκούς, έχουμε σοβαρές ενδείξεις ότι η Τουρκία εδώ και πολλά χρόνια προσπαθεί να τους αναπτύξει. Στο πλαίσιο της συνεργασίας Κίνας-Τουρκίας στον πυραυλικό τομέα είναι αδύνατον να μην έχουν εξεταστεί παρόμοια όπλα.
.
Στα μέσα της δεκαετίας 2000, το Ισραήλ παρουσίασε τον βαλλιστικό πύραυλο LORA, επιδεικνύοντας τον στην τότε ηγεσία του τουρκικού υπουργείου Άμυνας. Πολύ πριν γίνει ευρέως γνωστή η ύπαρξη του κινεζικού DF-21D, οι Ισραηλινοί είχαν υποστηρίξει ότι ο LORA μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εναντίον πλοίων. Αυτό το είχαν επισημάνει και ο γράφων με τον στρατηγικό αναλυτή Ζαχαρία Μίχα στη μελέτη τους “2021. Ελληνική Αμυντική Στρατηγική για τον 21ο Αιώνα” (Εκδόσεις Κασταλία, 2006).
.
Από τότε λοιπόν οι Τούρκοι μελετούσαν βαλλιστικούς πυραύλους με αντιπλοϊκές ικανότητες. Όταν η τουρκική πολεμική βιομηχανία πρωτοπαρουσίασε τον πύραυλο cruise SOM στο Λονδίνο το 2011 (έκθεση αμυντικού υλικού DSEi), η κατασκευάστρια εταιρεία είχε αναφέρει ότι ο πύραυλος είχε σχεδιαστεί για να λειτουργεί σε δικτυοκεντρικό περιβάλλον, να μπορεί να λαμβάνει δεδομένα στοχοποίησης εν πτήσει, να αλλάζει την πορεία του και να μπορεί να προσβάλει κινούμενους θαλάσσιους στόχους. Δηλαδή, από τότε σχεδίαζαν “φονικές αλυσίδες” (kill chains) που περιλαμβάνουν τον εντοπισμό, την ιχνηλάτηση και την παρακολούθηση του στόχου και εν συνεχεία την αξιοποίηση των πληροφοριών αυτών από κάποιο μέσο κρούσης, που στην πιο φονική μορφή του είναι ένας αντιπλοϊκός βαλλιστικός πύραυλος.
.
Αφορά εμάς
.
Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, μετά τον πόλεμο στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, έγινε πλέον ξεκάθαρο ότι η Τουρκία βασίζεται ολοένα και περισσότερο σε πλέγματα αναγνώρισης-κρούσης (reconnaissance-strike complexes), τα οποία στην πιο φονική μορφή τους χρησιμοποιούν κατευθυνόμενους βαλλιστικούς πυραύλους ως “εκτελεστικά όργανα”.
.
Άρα, δεν μιλάμε πλέον για κάτι που αφορά τη μακρινή Κίνα αλλά εμάς. Και μας αφορά άμεσα. Πρέπει να προσαρμοστούμε αν δεν θέλουμε να εγκλωβιστούμε σε ένα καινοτομικό μειονέκτημα με την Τουρκία, πολλώ δε μάλλον αν θέλουμε να αποκτήσουμε εμείς καινοτομικό πλεονέκτημα. Αυτό το πλεονέκτημα δεν μπορεί να προκύψει μόνον με μαζική αγορά ακριβών οπλικών συστημάτων από το εξωτερικό αλλά, κυρίως, με την εγχώρια έρευνα και ανάπτυξη.
.
Με τη σειρά της, η εγχώρια έρευνα και ανάπτυξη εδράζεται στο θεμελιώδες: μια εθνική στρατιωτική σκέψη, βγαλμένη από εμάς για εμάς και όχι από κάποιους γκουρού του εξωτερικού. Όμως, τόσο η έρευνα και ανάπτυξη όσο και η εθνική στρατιωτική σκέψη δείχνουν να βρίσκονται στο περιθώριο εν Ελλάδι, αν όχι υπό διωγμό. Γι’ αυτό όμως το κρίσιμο θέμα θα συζητήσουμε σε επόμενα κείμενα.
.
ΠΗΓΗ: https://slpress.gr              Απόψεις
Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις10 λεπτά πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις40 λεπτά πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...

Γενικά θέματα2 ώρες πριν

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Καλεντερίδης: Η Ουκρανία στο έλεος του «διακόπτη» – Το μάθημα για την ελληνική άμυνα

Οι περιορισμοί στις δορυφορικές υπηρεσίες, η πίεση του Τραμπ στον Ζελένσκι και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική παραγωγή στο επίκεντρο...

Δημοφιλή