Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Συρία – Η ελεγχόμενη από τις ΗΠΑ βάση του Αλ-Τανφ χρησιμοποιείται ως βάση για το ΙΚ-ISIS – Αλήθεια ή προπαγάνδα;

Δημοσιεύτηκε στις

εικόνα: Φωτογραφία Αμερικανών στρατιωτών που εκπαιδεύουν τις δυνάμεις της Μαγκουέρ αλ-Θόρα στο θύλακα του Αλ Τανφ

 Hedwig Kuijpers*, Moon of Alabama
.
Πολλές ερωτήσεις παραμένουν αναπάντητες σχετικά με την αμερικανική βάση του Αλ-Τανφ στη συριακή έρημο, η οποία χαρακτηρίζεται ως παράνομη από τη συριακή κυβέρνηση και τη Ρωσία. Γιατί είναι το Αλ-Τανφ τόσο σημαντικό για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Τι κάνουν ακόμα εκεί οι Αμερικανοί στρατιώτες; Ποιος άλλος φιλοξενείται στον θύλακα του Αλ-Τανφ; Γιατί το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) αναπτύσσεται ξανά; Είναι πραγματικά το Αλ-Τανφ μια ράμπα εκτόξευσης για επιθέσεις του ISIS στην περιοχή;

Γιατί η βάση του Αλ-Τανφ είναι τόσο σημαντική για τις Ηνωμένες Πολιτείες;

Η βάση Αλ-Τανφ βρίσκεται στον θύλακα του Αλ-Τανφ, περίπου 20 χλμ. από το συνοριακό σταθμό του Αλ-Τανφ. Αυτή η ζώνη αποκλιμάκωσης ακτίνας 55 χλμ βρίσκεται κατά μήκος των συνόρων με το Ιράκ και την Ιορδανία και κόβει την εθνική οδό Βαγδάτης-Δαμασκού.  Ελέγχοντας αυτόν τον αυτοκινητόδρομο, οι Ηνωμένες Πολιτείες διασφαλίζουν ότι οι ιρανικές παραδόσεις στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό, δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσω της ξηράς. Αυτό έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς τα ιρανικό αεροπορικά φορτία και παραδόσεις είναι πολύ πιο εύκολο να παρακολουθούνται και εύκολος στόχος για τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές.
.
Οι δυνάμεις του συνασπισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ χρησιμοποιούν το Αλ-Τανφ ως σημείο εισόδου για να ξεκινήσουν επιχειρήσεις στη Συρία. Η βάση είναι εύκολα προσβάσιμη από τη Βαγδάτη και την Ιορδανία. Τόσο η συριακή κυβέρνηση όσο και οι Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν δηλώσει επανειλημμένα ότι η περιοχή του Αλ-Τανφ χρησιμοποιείται από τρομοκρατικές ομάδες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, ως καταφύγιο και ως σημείο εκκίνησης για τη διεξαγωγή επιθέσεων σε περιοχές που κρατούνται από την κυβέρνηση και ομάδες ιρανικών πολιτοφυλακών στη περιοχή του Αμπού Καμάλ. Αυτή η «βάση οπισθοφυλακής του Ισλαμικού Κράτους» προστατεύεται ενεργά από τις δυνάμεις που σταθμεύουν στο Αλ-Τανφ, οι οποίες απειλούν οποιαδήποτε ανάπτυξη του Συριακού Αραβικού Στρατού, των ομάδων ιρανικών πολιτοφυλακών και των ρωσικών δυνάμεων κοντά στο θύλακα του Αλ-Τανφ. Η επίσημη αιτιολογία που δίνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για αυτές τις ενέργειες είναι ότι τα στρατεύματα της συριακής κυβέρνησης, καθώς και οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από το Ιράν στη Συρία, αποτελούν απειλή για τις «λιγότερο ριζοσπαστικές» ομάδες ανταρτών που υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα αμερικανικά στρατεύματα που εξαπλώθηκαν εκεί.

Το πετρέλαιο, οι αντάρτες, το Ιράν, το χάος και η στρατιωτική μόχλευση

Υπάρχουν πολλοί ισχυρισμοί σχετικά με τις δραστηριότητες των Αμερικανών στρατιωτών που παρευρίσκονται στο Αλ Τανφ, παρόλο που η κυβέρνηση Τραμπ δήλωσε ότι ήθελε να αποσύρει τα στρατεύματά της από τη Συρία και ότι η νίκη επί του Ισλαμικού Κράτους έχει ανακοινωθεί.
.
Ένας από τους λόγους είναι η παρουσία ομάδων «ανταρτών» που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, όπως η Maghweer al-Thora. Σύμφωνα με μια έκθεση του γενικού επιθεωρητή του OIR που δημοσιεύτηκε στις 4 Αυγούστου 2020, οι αξιωματούχοι του OIR θέλουν να διπλασιάσουν τον αριθμό των αμερικανικών δυνάμεων στη Συρία και να ολοκληρώσουν την εκπαίδευση μιας μονάδας 2.200 ανδρών «φρούρησης των κοιτασμάτων πετρελαίου» .
.
Η ίδια έκθεση αναφέρει επίσης τα έσοδα από το πετρέλαιο της περιοχής. Οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ παρήγαγαν πιθανότατα τουλάχιστον 30.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, συγκεντρώνοντας έσοδα περίπου 3 εκατομμυρίων δολαρίων την ημέρα, μέχρι την πρόσφατη κατάρρευση των τιμών. 
.
«Παρόλο που οι υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ κουρδικές δυνάμεις ‘ενίσχυσαν’ την «παρουσία τους στην ασφάλεια κοντά στα μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στη βορειοανατολική Συρία’, παρέμειναν συνυφασμένες με τις δυνάμεις του συνασπισμού στον οποίο εξακολουθούν να βασίζονται οι ηγέτες των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) για προστασία », μπορούμε να διαβάσουμε στην έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή, η οποία υπενθυμίζει τη συνεργασία μιας αμφίβολης αμερικανικής εταιρείας πετρελαίου που συνεταιρίστηκε με τις SDF με Κούρδους επικεφαλής, για να διυλίσουν και να πωλούν το συριακό πετρέλαιο . Οι SDF που διευθύνονται από τους Κούρδους καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος των χωραφιών σιταριού της χώρας και την πλειονότητα των συριακών πετρελαιοφόρων περιοχών, και ως εκ τούτου, απειλούν ενεργά τη συριακή οικονομία.
.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα μπορούσε επίσης να επικαλεστεί «ανθρωπιστικούς λόγους». Πράγματι, 10.000 πρόσφυγες και Βεδουίνοι ζουν στη ζώνη αποκλιμάκωσης, η οποία διεισδύεται σε μεγάλο βαθμό από μαχητές του ΙΚ και που, σύμφωνα με Σύρους αξιωματούχους, είναι ένα μια ράμπα εκτόξευσης για τις επιθέσεις τους. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι θα μπορούσαν να πουν ότι αυτοί οι «πρόσφυγες» βρίσκονται υπό προστασία των ΗΠΑ εδώ και χρόνια τώρα, ότι αφήνοντας τους πίσω θα μπορούσε να τους θέσουν σε κίνδυνο, και ως εκ τούτου πρέπει να μείνουν.
.
Ο στρατηγός Joseph Votel, αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή, αναγνώρισε τη στρατηγική σημασία της βάσης για την αντιμετώπιση της ιρανικής επιρροής. Αναφέρθηκε ως εξής: «Η τοποθεσία του Αλ Τανφ είναι επίσης βασική για να εμποδίσουμε τους Ιρανούς να εγκατασταθούν πιο σταθερά στην περιοχή. Η βάση βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού που το Ιράν ελπίζει να αποτελέσει μέρος μιας «σιιτικής ημισέληνου»,  μιας συνεχούς χερσαίας γέφυρας που συνδέει το Ιράν με τον Λίβανο μέσω του Ιράκ και της Συρίας». Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν επίσης ότι η παρουσία τους στο Αλ Τανφ θα μπορούσε να δώσει ώθηση στις διαπραγματεύσεις για το τέλος της σύγκρουσης. Δεδομένου ότι η Συρία, η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν θέλουν όλοι οι Ηνωμένες Πολιτείες να εγκαταλείψουν τη Συρία, αυτό θα μπορούσε να τους δώσει κάποιο βάρος όταν διαμορφωθεί το μέλλον της Συρίας. 

Η Maghaweer al-Thowra, οι κρατούμενοι του Ισλαμικού Κράτους που απελευθερώνονται  και η Βρετανική Ειδική Αεροπορική Υπηρεσία (SAS)

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η αντάρτικη ομάδα «Στρατός του Επαναστατικού Κομάντο» ή «Maghaweer al-Thowra» που φιλοξενείται στο θύλακα του Αλ-Τανφ, ονομάζονται «οι λιγότερο ριζοσπαστικοί» και εκπαιδεύονται από τους Αμερικανούς στρατιώτες για να πολεμήσουν στις επιχειρήσεις κατά του Ισλαμικού Κράτους. Ωστόσο, ορισμένα μέλη της ομάδας ισχυρίστηκαν ότι «τα στρατεύματα των ΗΠΑ στη βάση του Αλ Τανφ έχουν πουλήσει όπλα στο Ισλαμικό Κράτος στη Συρία» και χρησιμοποιούν την ομάδα για να εμποδίσουν τις επιχειρήσεις του Συριακού Αραβικού Στρατού και των ιρανικών δυνάμεών στην περιοχή .
.
«Αμερικανοί εκπαιδευτές τους εκπαίδευσαν για σαμποτάζ πετρελαϊκών και μεταφορικών υποδομών, καθώς για τρομοκρατικές ενέργειες σε περιοχές που ελέγχονται από τη συριακή κυβέρνηση», δήλωσε μια άλλη ομάδα αποστατών από τη Μαγκουέιερ αλ-Θοουρά. Εκτός από τις ομάδες ανταρτών που υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αναφέρεται επίσης ότι πρώην μαχητές του ΙΚ φιλοξενούνται στο θύλακα του Αλ-Τανφ. Παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ δεν αμφισβήτησαν ότι μαχητές του ΙΚ μπορεί να διείσδυσαν στους πρόσφυγες εκεί, πολυάριθμες αναφορές υποστηρίζουν ότι κρατούμενοι του ΙΚ που απελευθερώθηκαν από Κούρδους αξιωματούχους έχουν μαζικά μεταφερθεί προς τη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ.
.
Δυτικές δυνάμεις στεγάζονται επίσης στη βάση του Αλ-Τανφ. Οι Ειδικές Δυνάμεις της Βρετανικής Ειδικής Αεροπορικής Υπηρεσίας (SAS) λειτουργούν παράλληλα με τις αμερικανικές δυνάμεις και με Σύρους «αντάρτες» από το 2016 σε επιχειρήσεις κρυμμένες από το κοινό. Η βρετανική μυστική επιχείρηση ξεκίνησε ήδη από το 2011 , όταν οι Βρετανοί βοήθησαν τους πρώτους Σύρους «αντάρτες» και αξιολόγησαν τις ανάγκες τους για να ανατρέψουν τον Σύρο πρόεδρο Άσαντ. Η SAS άρχισε να εκπαιδεύει ενεργά τους «αντάρτες» που πολεμούν τον Άσαντ από βάσεις στην Ιορδανία το 2012. Ταυτόχρονα, η SAS άρχισε επίσης να « σύρεται στη Συρία για αποστολές». Δεν έδιναν σημασία ότι οι αντάρτες που υποστήριζαν είχαν ισχυρές σχέσεις με το ΙΚ. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA), υποστηριζόμενος στη βρετανική επιχείρηση, όντως συμμαχούσε με το ΙΚ μέχρι το τέλος του 2013 και συνεργαζόταν μαζί του στο πεδίο της μάχης μέχρι το 2014, παρά τις εντάσεις μεταξύ των ομάδων. «Έχουν καλές σχέσεις με μας τα αδέλφια του FSA», δήλωνε το 2013, ο επικεφαλής του Ισλαμικού Εμιράτου, Αμπού Αθέερ, ο οποίος είχε αγοράσει όπλα από τον FSA, .
.
Το 2015, εκθέσεις άρχισαν να αναφέρουν ότι μαχητές της SAS ντυμένοι ως μαχητές του IΚ και με τη μαύρη σημαία, συνέχιζαν τις επιχειρήσεις εναντίον του Συριακού Αραβικού Στρατού.
.
Άλλες αναφορές δείχνουν ότι η SAS εκπαιδεύσε και αγωνίστηκε ενεργά στο πλευρό των κουρδικών SDF . Οι βρετανικές ειδικές δυνάμεις συνέχισαν να επιχειρούν στο έδαφος της Συρίας το 2019, με τουλάχιστον 120 στρατιώτες. Ανακοινώθηκε μια νέα μονάδα στον κυβερνοχώρο, η οποία «δημιουργήθηκε για την αντιμετώπιση ρωσικών και κινεζικών τεχνολογιών μάχης» και «για να κυνηγήσει τους παραμένοντες διοικητές του ΙΚ». Το 2020, η SAS εκτέλεσε «μυστικούς ελιγμούς» στη Συρία. Επίσης πολεμούσε στο πλευρό των Κουρδών των SDF και ντύθηκαν σε Μπουρκάς κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων στην περιοχή. Αναφορές στα βρετανικά μέσα ενημέρωσης δείχνουν επίσης ότι θα αναπτυχθούν δυνάμεις για να παρεμποδίσουν τις μυστικές δραστηριότητες της Ρωσίας και του Ιράν. Οι δυνάμεις της SAS σταθμεύονται στην Ιορδανία και το Αλ Τανφ. Μαχητές της SAS (πηγή: Pinterest.com)

Γιατί ανακάμπτει το ΙΚ;

Οι επιθέσεις που διεκδικεί το IΚ στο Ιράκ και τη Συρία έχουν αυξηθεί σημαντικά το 2020, καταδεικνύοντας την ικανότητα και την προθυμία του IΚ να συνεχίσει τις επιθέσεις και να ανακτήσει το έδαφος, την παρουσία του στην περιοχή και τους πόρους του. Το ΙΚ πραγματοποίησε με σταθερό ρυθμό δολοφονίες, ενέδρες και βομβιστικές επιθέσεις στην ανατολική Συρία το 2020 και είναι υπεύθυνος για τους θανάτους ορισμένων συριακών κυβερνητικών δυνάμεων και των SDS. Τον Αύγουστο, αναφέρθηκαν 126 επιθέσεις του ΙΚ σε ολόκληρη τη Συρία για το 2020 – έναντι 144 το 2019. Οι λόγοι που αναφέρονται για την αναβίωση του ΙΚ στη Συρία βρίσκονται σε πολλές περίπλοκες καταστάσεις. Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) υπό τον έλεγχο των Κούρδων ελευθέρωσαν περισσότερους από 600 μαχητές του ΙΚ και 15.000 υποστηρικτές του IΚ-ΙSIS από το στρατόπεδο του Αλ-Χολ. Επιπλέον, 785 μαχητές του IΚ δραπέτευσαν από την Ayn Issa κατά τη διάρκεια των τουρκικών βομβαρδισμών και περίπου 100 μαχητές του ΙΚ πιστεύεται ότι  δραπέτευσαν από τις φυλακές .Κρατούμενοι του ΙΚ στην Χάσακα (πηγή: Rudaw)
.
Ένας άλλος λόγος για τον οποίο το ΙΚ έχει την ευκαιρία να αναπτυχθεί είναι  η αυξανόμενη  ένταση μεταξύ των SDF και των φυλετικών δυνάμεων στο Deir ez-Zor, μετά τη δολοφονία μερικών ισχυρών Αράβων ηγετών φυλών. Οι SDF κατηγόρησαν τη συριακή κυβέρνηση, την Τουρκία, το Ιράν και τους αντίστοιχους τοπικούς συμμάχους τους ότι χρησιμοποίησαν ορισμένα στοιχεία στο Deir ez-Zor για να προκαλέσουν αστάθεια. Αν και το 2019 ανακηρύχθηκε η νίκη επί του ΙΚ, μετά  την  ανάκτηση του τελευταίου προπύργιου του ΙΚ-ISIS στη Μάχη της Μπαγκούζ, ο αριθμός των επιθέσεων του ΙΚ φαίνεται να έχει αυξηθεί.  Χάρτες του Gregory Waters δεικνύουν την ακριβή τοποθεσία των επιθέσεων του ΙΚ, και πώς η τοποθεσία των επιθέσεων επεκτάθηκε ξαφνικά από τον άξονα Αλ-Τανφ / Αμπού Καμάλ  στον άξονα Deir ez-Zor-Uqayribat (προπύργιο του ΙΚ-ISIS που απελευθερώθηκε από τον συριακό αραβικό στρατό το 2017) το 2020, ενώ οι επιθέσεις πολλαπλασιάζονται και εντείνονται σε τάξεις μεγέθους.Αναλύοντας αυτούς τους χάρτες, μπορούμε να παρατηρήσουμε μια ενδιαφέρουσα τάση. Οι επιθέσεις του ΙΚ-ISIS φαίνονται να επικεντρώνονται σε περιοχές που έχουν ανακαταληφθεί από τον συριακό αραβικό στρατό, που εκτείνονται βαθιά στο έδαφος της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας. Άλλες επιθέσεις του ΙΚ επικεντρώνονται σε περιοχές όπου υπάρχουν  ιρανικές πολιτοφυλακές γύρω από το Αμπού Καμάλ μέχρι το Deir ez-Zor. Ορισμένες επιθέσεις του ΙΚ έχουν επίσης πραγματοποιηθεί σε περιοχές που κρατούνται από τις SDF, εστιάζοντας στην περιοχή του Deir ez-Zor. Αυτές οι επιθέσεις φαίνονται να στοχεύουν τους ηγέτες Αραβικών φυλών που αντιτίθενται στη πετρελαϊκή συμφωνία μεταξύ των SDF και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Είναι πραγματικά το Αλ-Τανφ ένα σημείο εκκίνησης για επιθέσεις του ΙΚ-ISIS στην περιοχή;

Η αμφιλεγόμενη βάση του Αλ-Τανφ αναφέρεται από πολλά μέρη ως αφετηρία για τις επιθέσεις του ΙΚ-ISIS στην περιοχή. Όλες οι πλευρές φαίνεται να συμφωνούν ότι αμφισβητούμενες επιθέσεις – που φέρονται να διαπράχθηκαν από το ΙΚ-ISIS – φαίνεται να ξεκινούν από το θύλακα του Αλ-Τανφ.
.
Ο θύλακας του Αλ-Τανφ φιλοξενεί πρόσφυγες που είναι συνδεδεμένοι με το ΙΚ-ISIS και πολιτοφυλακές όπως η Μαγκουέιρ αλ-Θοουρά, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με το ΙΚ και χρησιμοποιούν περίπου το ίδιο modus operandi. Αυτές οι ομάδες εξακολουθούν  να εκπαιδεύονται από Αμερικανούς στρατιώτες σήμερα.
.
Είναι αναμφισβήτητο ότι οι μαχητές του ΙΚ που απόδρασαν ή απελευθερώθηκαν μπόρεσαν να ενταχθούν στην ομάδα. Οι απελευθερωμένοι τζιχαντιστές επιστρέφουν συχνά στο κόρφο του ΙΚ ή παρόμοιων ομάδων.
.
Οι βρετανικές δυνάμεις της SAS παραμένουν επιχειρησιακές στην περιοχή και βρίσκονται στην Ιορδανία και το Αλ Τανφ, από όπου ξεκινούν επιχειρήσεις. Λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητές τους στη Συρία, καθώς η SAS εξαιρείται από τους νόμους περί ελευθερίας της πληροφόρησης και λειτουργεί βάσει αυστηρής πολιτικής του «χωρίς σχόλια». Το μυστικό γύρω από αυτό το σώμα είναι πανταχού παρόν.
.
Οι δηλώσεις από αποστάτες, Ρώσους και Σύρους αξιωματούχους, και άλλα σημάδια που εξηγούνται σε αυτό το άρθρο δείχνουν όλα προς την ίδια κατεύθυνση ότι το Αλ-Τανφ έχει γίνει το σημείο εκκίνησης για αμφισβητούμενες δραστηριότητες στην περιοχή. Ισχυρίζονται ότι φράξιες του ΙΚ-ISIS που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, ομάδες ανταρτών που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ ή μυστικές επιχειρήσεις της SAS βρίσκονται πίσω από τις επιθέσεις.
.
Είναι πολύ δύσκολο να αποδείξουμε αυτούς τους ισχυρισμούς ή να διακρίνουμε τον πραγματικό δράστη των επιθέσεων, αλλά όλα τα στοιχεία δείχνουν το Αλ-Τανφ. Και ακόμη και αν αποδειχθούν, οι κατηγορίες θα παραμείνουν άγνωστες στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, όταν συζητάμε για αυτήν την αυξανόμενη απειλή, πρέπει να έχουμε κατά νου τις προηγούμενες ενέργειες του αμερικανικού στρατού στη Μέση Ανατολή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μακρά ιστορία κρατικής τρομοκρατίας και συνεργασίας με ριζοσπαστικές τρομοκρατικές και τζιχαντιστικές ομάδες. Οι αποδείξεις για αυτές τις επιχειρήσεις συχνά δεν εμφανίζονται παρά μόνο μετά από χρόνια. Και δεν θα εκπλαγώ αν – μια μέρα – η είδηση για την υπόγεια συνεργασία μεταξύ του ΙΚ και των Ηνωμένων Πολιτειών θα εμφανιστεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης μέσω διαρροών ή καταγγελιών ή αν θα γραφτούν βιβλία και γίνουν ντοκιμαντέρ.
.
πηγή: https://www.moonofalabama.org
μεταφράστηκε από το Réseau International
.
*Σχετικά με την Hedwig
.
Γεια σας, είμαι η Hedwig. Είμαι μια επτάγλωσση Βελγίδα ενθουσιώδης γεωπολιτικός που της αρέσει να γράφει για θέματα που τα κύρια μέσα μαζικής ενημέρωσης τείνουν να αποφεύγουν. Επικεντρώνομαι στο κουρδικό ζήτημα, το Ιράν και τη Συρία. Είμαι παθιασμένη με τα κουρδικά ανθρώπινα δικαιώματα.
.
Μιλάω Ολλανδικά, Γαλλικά, Αγγλικά, Τουρκικά, Περσικά και Κουρδικά (kurmanji / sorani). Έχω περάσει πάνω από 5 χρόνια στην περιοχή και έχω εκεί εκτεταμένες επαφές.
.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις24 λεπτά πριν

Οι κινητές ομάδες πυρός αεράμυνας και η απειλή των drones

Μία από τις απαντήσεις σε αυτή την απειλή ήταν η δημιουργία Κινητών Ομάδων Πυρός Αεράμυνας (Mobile Air Defense Fire Groups)....

Ιστορία - Πολιτισμός54 λεπτά πριν

17 Οκτωβρίου 1941: Η σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλλια

Στις 17/10/1941 οι Γερμανοί κατακτητές παίρνουν σκληρά μέτρα για να χτυπήσουν στη γέννησή τους τις πρώτες ένοπλες αντιστασιακές ομάδες. Κύκλωσαν...

GEOPOLITICO18 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός19 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις19 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

Δημοφιλή