Απόψεις
Για τους Έλληνες Βλάχους των Σκοπίων
Με αφορμή μία συζήτηση που είχα πρόσφατα σχετικά με το ζήτημα περί διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία, μου ήρθε στο μυαλό ένα άλλο ζήτημα που ταλανίζει τη χώρα μας πολλά χρόνια και τείνει να μένει στο περιθώριο. Αυτό το ζήτημα αφορά τους Έλληνες Βλάχους που κατοικούν στα Σκόπια.
Η εξωτερική πολιτική της χώρας μας για ακόμη μία φορά αποδεικνύει την αδυναμία της απέναντι σε εθνικιστικές-προπαγανδιστικές πολιτικές γειτονικών κρατών αμφισβήτησης της ελληνικότητας εδαφών, καταγωγής ανθρώπων εντός και εκτός της χώρας μας.
Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: Εάν λοιπόν η ελληνική πολιτεία μεριμνεί για τη διδασκαλία γλωσσών όπως της τουρκικής στα ελληνικά σχολεία, δεν θα ήταν εύλογο να μεριμνήσει και για τη προστασία ανθρώπων που συνιστούν κομμάτι του ελληνισμού, όπως αυτής της ταυτότητας των Ελληνόβλαχων ;
Δηλώσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάνουν λόγο για αναγνώριση τουρκικής μειονότητας, μία γραμμή που τρόπον τινά φαίνεται να ακολουθεί και η ίδια η κυβέρνηση με τις άνωθεν δηλώσεις. Με την αναγνώριση ύπαρξης μειονότητας παραχωρείται αυτομάτως το δικαίωμα διεκδικήσεων και της καλλιέργειας ανθελληνικής ιδέας η οποία ξεκινά μέσα από την ίδια τη χώρα μας.
Σε αυτό το σημείο ελλοχεύει ο κίνδυνος αναγνώρισης μειονοτήτων, στη προκειμένη βορειομακεδονικής (όντας υποχρεωμένοι πλέον να αποκαλούμε τα Σκόπια), αντί μιας Βλάχικης-ελληνικής. Ο ελληνισμός των Βλάχων πλήττεται εδώ και πολλά χρόνια και έχει καταφέρει μέσα από αντιξοότητες μέχρι σήμερα να διατηρήσει την ελληνικότητά του. Τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις ακολουθούν την ελληνική παράδοση με ενσωματωμένο το βλάχικο στοιχείο.
Ας κάνουμε όμως μια σύντομη ιστορική αναδρομή. Μετά λοιπόν από την ήττα του Περσέα του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας και τη διείσδυση των Ρωμαίων στον ελλαδικό χώρο, οι ελληνόβλαχοι μοιράζονται σε τετραρχίες, χώροι όπου πρωτοκατοίκησαν, μία εκ των οποίων αποτελούσε και αυτή της Πελαγονίας (σημερινή βόρεια Μακεδονία). Εν συνεχεία έχουμε την επικράτηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με το χωρισμό διοικητικών περιφερειών, τα βιλαέτια και τα σαντζάκια και συνάμα με την καταστροφή της Μοσχόπολης, τις εσωτερικές μετακινήσεις ελληνικών πληθυσμών καθώς και των βλαχόφωνων. Έπειτα ακολουθούν και άλλα ιστορικά γεγονότα φτάνοντας στο 1870 και μετά με τον βουλγαρικό εθνικισμό, την επέκταση εδαφών στο μακεδονικό χώρο, τον Μακεδονικό αγώνα, τους Βαλκανικούς πολέμους, τον Α’ Παγκόσμιο έως το 1944 και την επινόηση ‘’μακεδονικού έθνους’’ από τον Τίτο.
Φτάνοντας λοιπόν στο σήμερα και στην υπάρχουσα πραγματικότητα στη γειτονική χώρα, η οποία δεν αναγνωρίζει τους Βλάχους ως Έλληνες αλλά ως μια εθνότητα συγγενής με τη ρουμανική, εφαρμόζοντας έναν ειδεχθή αφελληνισμό της ύπαρξης ελληνικού στοιχείου στη χώρα.
Από πλευράς της, η ελληνική πολιτεία θα πρέπει να μεριμνήσει προκειμένου να αποδυναμώσει σε ένα βαθμό τη προπαγάνδα της άλλης πλευράς. Το ελληνικό κράτος θα μπορούσε να κινητοποιηθεί εφαρμόζοντας μια ήπια πολιτική σε ότι αφορά την εκπαίδευση των ελληνόβλαχων και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και παιδείας. Εμβαθύνοντας λοιπόν στο κομμάτι της ταυτότητας αυτών των ανθρώπων, κάτι που αντίστοιχα πραγματοποιεί η ρουμανική πλευρά με την ρουμανική προπαγάνδα από το 1860 και έπειτα. Κατά τη γνώμη μου θα ήταν εύλογο να υπάρξει μια επίσημη πολιτική προσφοράς για τους νέους που θέλουν να σπουδάσουν και γενικότερα να στηρίξουμε τις απέλπιδες προσπάθειες αυτών των ανθρώπων που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού. Σαφώς το ελληνικό στοιχείο αποτελεί αδιαμφισβήτητο κομμάτι σε ολόκληρη την επικράτεια της Πελαγονίας και ιδιαίτερα στις πόλεις Μοναστήρι, Αχρίδα, Κρούσοβο. Οι Έλληνες Βλάχοι σε ότι αφορά τη λαογραφία, ήθη, έθιμα, τραγούδια, παιχνίδια, ταφικά έθιμα ακολουθούν όλα την ελληνική παράδοση. Στα κυριότερα λοιπόν έθιμα των Ελληνόβλαχων εντοπίζονται αρχαιοελληνικές ρίζες οι οποίες βρίσκονται στη μυκηναϊκή και ομηρική εποχή. Σε αυτό το σημείο γίνεται αντιληπτό το γεγονός ότι αυτά τα στοιχεία είναι αδιάσειστα και διόλου συμπτωματικά δε μπορούν να θεωρηθούν, επιβεβαιώνοντας μια ανθελληνική προπαγάνδα των γειτόνων μας.
Εν κατακλείδι παρατηρούμε ότι η ανυπαρξία και η αδιαφορία περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της αυθαιρεσίας κρατών, από πλευράς Διεθνούς Δικαίου αποτελεί ισχύουσα νομοθεσία και υφίσταται για πολλές άλλες πλην φυσικά αυτής που θα έπρεπε να μας απασχολεί περισσότερο από όλα, δηλαδή της ελληνικής γλώσσας και στοιχείου.
Η γλώσσα είναι μέσο σύνδεσης με το παρελθόν, με τις ρίζες, τους προγόνους μας και ότι αυτό συνεπάγεται. Η υιοθέτηση τέτοιων πολιτικών πρακτικών συνάμα με την ανύπαρκτη και αδύναμη χρόνια εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, επιτρέπει την ισχυροποίηση της εσωτερικής και συνάμα εξωτερικής πολιτικής των γειτόνων μας.
- Μαρία Παπαδοπούλου
Απόψεις
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας