Διεθνή
Διάλογος Βερύκιου – Καλεντερίδη για τα εθνικά: Οι «σφαλιάρες» του Δένδια στον Τσαβούσογλου ακούστηκαν μέχρι τις Βρυξέλλες
Πρόσφατα στην εκπομπή «Γεωπολιτικά Παίγνια» που μεταδίδεται κάθε Σάββατο στις 12:00 το μεσημέρι στο ραδιόφωνο του Alpha 98,9, ο Δήμος Βερύκιος είχε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Σάββα Καλεντερίδη που με το μάτι του «επιχειρησιακού» γνωρίζει όσο ελάχιστοι την Τουρκία.
Μετά τις «καθαρές κουβέντες» Δένδια στην Άγκυρα τι μέλλει γενέσθαι στα Ελληνοτουρκικά δρώμενα; Το ερώτημα αυτό κυριαρχεί στις συζητήσεις μεταξύ πολιτικών, διπλωματών και διεθνολόγων. Αλήθεια, πού το πάει ο Ερντογάν; Τι θέλει; Τι επιδιώκει και τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα; Ποιες είναι οι μεταλλάξεις του Ερντογανοϊού που την τελευταία δεκαετία συμπεριφέρεται ως επιθετικός «ιός»;
Πρόσφατα στην εκπομπή «Γεωπολιτικά Παίγνια» που μεταδίδεται κάθε Σάββατο στις 12:00 το μεσημέρι στο ραδιόφωνο του Alpha 98,9, ο Δήμος Βερύκιος είχε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Σάββα Καλεντερίδη που με το μάτι του «επιχειρησιακού» γνωρίζει όσο ελάχιστοι την Τουρκία.
Ο Ερντογάν – θεωρεί ο Σάββας Καλεντεριδης ότι – ακολούθησε την γνωστή πολιτική της «υπερέκτασης» και της «υπερέκθεσης» σε όλα τα μέτωπα πέριξ της Τουρκίας με στρατιωτική παρουσία στο Ιράκ, την Συρία, την Λιβύη. Ακόμα και στην Τυνησία αποπειράθηκε να κάνει βάση για να βοηθάει τις επιχειρήσεις στη Λιβύη. Βάσεις έστησε επίσης στη Σομαλία, την Υεμένη, τον Νίγηρα και στο Μαλλί εμπλεκόμενος στο εκεί πραξικόπημα. Και μην ξεχνάμε τον στρατό κατοχής στην Κύπρο.
Δήμος Βερύκιος: Παρατηρώ ότι ο Ερντογάν απλώνει τα πλοκάμια του σε περιοχές όπου ανθούν οι τρομοκρατικές οργανώσεις…
Σάββας Καλεντερίδης: «Ανθίζουν, γιατί ο Ερντογάν μέσω της μουσουλμανικής αδελφότητας φιλοδοξεί να είναι και ο πολιτικός ηγέτης. Χρησιμοποιεί επ’ωφελεία του τουρκικού Κράτους την μουσουλμανική Αδελφότητα, τους δεσμούς και τις οργανώσεις που υπάρχουν σε αυτές τις χώρες».
Δήμος Βερύκιος: Και το σχέδιο του Ερντογάν ποιο ακριβώς είναι με όλη αυτή την επεκτατική δράση που αναπτύσσει;
Σάββας Καλεντερίδης: «Το σχέδιο του ήταν να μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε μία μουσουλμανική λίμνη. Και αυτό που το στήριζε; Με την «Αραβική Άνοιξη» και την ανατροπή του Καντάφι η Τουρκία έβαλε πόδι στην Λιβύη. Στην Αίγυπτο είχαμε την ανατροπή του Μουμπάρακ και την ανάληψη της εξουσίας από τον Μόρσι. Στην Λωρίδα της Γάζας δρα η Χαμάς η οποία είναι και στενά συνδεδεμένη με την μουσουλμανική αδελφότητα. Στην Συρία περίμενε ο Ερντογάν ότι σε μερικές εβδομάδες θα μπορούσε να ανατραπεί ο Άσαντ και να μετατραπεί και η Συρία σε ένα προτεκτοράτο της Τουρκίας διοικούμενο από τη μουσουλμανική Αδελφότητα.
Στον Λίβανο το πολιτικό σύστημα ελέγχεται από την Χεζμπολάχ η οποία διάκειται φιλικά προς την μουσουλμανική αδελφότητα. Στον Λίβανο υπάρχουν και οι σουνίτες, επομένως σαφώς και θα ήταν στις φιλικές προς την Τουρκία χώρες.
Αν λοιπόν δούμε τον χάρτη θα παρατηρήσουμε ότι εάν βγει τα σχέδια του Ερντογάν θα είχε μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε μία μουσουλμανική λίμνη τουρκικών συμφερόντων με μοναδικές νησίδες ελευθερίας, το Ισραήλ, και το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου, της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Δήμος Βερύκιος: Τελικώς ο Ερντογάν έχει μεταλλαχτεί ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Ο Ερντογάν ξεκίνησε ως ένας φιλοδυτικός πολιτικός που παρουσίαζε στην Ουάσινγκτον ότι ο άνθρωπος που μπορεί να ηγηθεί του μετριοπαθούς Ισλάμ, ως η αξιόπιστη λύση για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Την πρώτη δεκαετία έκανε μεταρρυθμίσεις, ξερίζωσε όλους τους μηχανισμούς του βαθέος κράτους που σκότωναν ανθρώπους, αλλά μετά το ‘10 άρχισε να φτιάχνει τους δικούς του μηχανισμούς. Όταν ο Ερντογάν στάθηκε στα πόδια του μετά το 2010 άρχισε να φτιάχνει τους δικούς του μηχανισμούς. Άρχισε να επιτίθεται στους Κούρδους, τους Αρμένιους , τους Αλεβίτες , όπως και εμάς τους Έλληνες».
Δήμος Βερύκιος: Ουσιαστικά δηλαδή τη δεκαετία του 2000 ο Ερντογάν κορόιδεψε τη Δύση ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Για την ακρίβεια δεν κορόιδεψε την Δύση αλλά λειτούργησε ως γνήσιος Ισλαμιστής. Υπάρχει μία λέξη στο Κοράνι που λέγεται τακίγια που σημαίνει ότι με βάση την παρακαταθήκη του Μωάμεθ όταν υπάρχει ανάγκη να αποκρύψεις την ατζέντα σου, το πρόσωπό σου την ταυτότητά σου για το καλό του Ισλάμ αυτό επιτρέπεται…»
Δήμος Βερύκιος: Δηλαδή κινήθηκε βάσει κορανίου. Μας κορόιδεψε βάσει κορανίου…
Σάββας Καλεντερίδης: «Ναι βάσει κορανίου, και όταν στάθηκε στα πόδια του τότε αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο».
Δήμος Βερύκιος: Να δούμε όμως που το πάει τώρα ο Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο…
Σάββας Καλεντερίδης: «Ο Ερντογάν με την πολιτική του, επειδή δεν του βγήκε το σχέδιο, ο Άσαντ είναι ακόμα στην Συρία , ο Σίσι παραμένει στην Αίγυπτο. Στην Λιβύη ελέγχει μόνο το 25% του εδάφους, το υπόλοιπο ελέγχεται απο εχθρούς του Ερντογάν. Ωστόσο αυτή τη στιγμή επίσημα συνεργάζεται με την Αλ κάιντα και με το Ισλαμικό κράτος στο Ιντλίμπ. Στέλνει μισθοφόρους στη Λιβύη, στο Αζεμπαϊτζάν, στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, στην Υεμένη και τώρα ετοιμάζεται να στείλει και στην Ουκρανία. Όλοι αυτοί οι μισθοφόροι είναι μέλη και στελέχη είτε της Αλ Κάιντα ,είτε του Ισλαμικού Κράτους».
Δήμος Βερύκιος: Στην Υεμένη οι Τούρκοι είναι στο πλευρό των Χούτι ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Όχι είναι με τους απέναντι. Εκεί συγκρούεται με τους Χούτι και με το Ιράν και είναι με τους σουνίτες. Είναι ένας νομάρχης εκεί στην Υεμένη ο οποίος είναι στην ουσία χρηματοδοτούμενος από την Άγκυρα. Η Τουρκία έχει δημιουργήσει εκεί ένα στρατόπεδο. Έχει στρατιωτική παρουσία η Τουρκία στην Υεμένη και εκεί προσπαθεί επ’ωφελεία της Τουρκίας να καταλάβει εδάφη από τους Σουφί κόντρα στην Σαουδική Αραβία.
Η Τουρκία θέλει να κάνει με μία ναυτική βάση στη Σομαλία , όπως είχε με το προηγούμενο καθεστώς στο Σουδάν. Ο Ερντογάν είχε αγοράσει και ένα νησί, το οποίο το πήρε πίσω τώρα η καινούργια κυβέρνηση του Σουδάν. Ήθελε να έχει ναυτική παρουσία στη Ερυθρά θάλασσα γιατί αυτό εντάσσονταν νέο-οθωμανικά οράματα του Ερντογάν».
Δήμος Βερύκιος: Μήπως υπερβάλουμε όταν λέμε ότι Ερντογάν επιχείρησε να μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε μουσουλμανική λίμνη ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Καθόλου δεν υπερβάλουμε. Στόχος του Ερντογάν ήταν σ αυτή την μουσουλμανική λίμνη κυρίαρχη δύναμη να ήταν Τουρκία και όλα τα άλλα κράτη θα ήταν στην ουσία προτεκτοράτα, με εξαίρεση την Αίγυπτο που είναι μία μεγάλη χώρα. Όλα τα υπόλοιπα κράτη, Συρία Λίβανος Λιβύη, Χαμάς, προτεκτοράτο της Τουρκίας και εκεί δύο νησίδες το Ισραήλ και η ελεύθερη Κύπρος τις οποίες, ο Ερντογάν θα ήθελε σταδιακά να τις καταστήσει και αυτές προτεκτοράτο δια του …πνιγμού. Δηλαδή να θεωρούνται και αυτές ότι έχουν την ανάγκη της Τουρκίας. Αυτό όμως το σχέδιο δεν του βγήκε, γιατί :
Ο Άσαντ είναι όρθιος στην Συρία.
Ο Χαφτάρ είναι εκεί στην Λιβυη.
Ο Σίσι ανακατέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο εξοστρακίζοντας τον Μόρσι.
Το Ισραήλ παραμένει ο ισχυρός πυλώνας στην Μέση Ανατολή που επιτυγχάνει ανοίγματα με τον Αραβικό Κόσμο. Πέντε χώρες ήδη έχουν συνάψει διπλωματικές σχέσεις, ετοιμάζεται και η Σαουδική Αραβία. Αν γίνει αυτό μιλάμε για την μεγαλύτερη ανατροπή».
Δήμος Βερύκιος: Ο Ερντογάν περίμενε ότι το Ισραήλ θα τα έβρισκε με τις χώρες του Αραβικού Κόλπου ; Μήπως και γι αυτό βλέπουμε τελευταία τον Τούρκο Πρόεδρο να ρίχνει νερό στο κρασί του και να δείχνει ότι επαναπροσδιορίζει την στάση του στην περιοχή ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Όχι, αιφνιδιάστηκε. Όμως δεν είναι μόνον αυτές οι συμφωνίες».
Δήμος Βερύκιος: Τον ενοχλεί τον Ερντογάν το γεγονός ότι αυτές οι χώρες (Αραβικού κόσμου) έχουν έρθει πιο κοντά στην Ελλάδα;
Σάββας Καλεντερίδης: «Τον ενοχλεί πάρα πολύ. Έχω διαβάσει και δημοσιεύματα, αλλά τον έχω ακούσει και τον ίδιο τον Ερντογάν να μιλάει και να απευθύνεται στους Άραβες και να τους κατηγορεί ότι δεν είναι έντιμο αυτό που έκαναν , δηλαδή να τα βρίσκουν με το Ισραήλ . Αυτό όμως που πραγματικά, υποχρέωσε τον Ερντογάν να κάνει στροφή 180 μοιρών είναι το μεγάλο σχέδιο που κρύβεται πίσω από αυτές τις συμφωνίες. Ποιο είναι αυτό; Είναι το φυσικό αέριο του Κατάρ, που έχει τα μεγαλύτερα διαπιστωμένα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο. Αλλά και το φυσικό αέριο όλων των αραβικών χωρών και τα πετρέλαια όλων των άλλων χωρών, όπου με αγωγούς θα ακολουθώντας διάφορες διαδρομές θα μεταφέρονται στο Ισραήλ και από εκεί μέσω της Μεσογείου στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.
Από το Ισραήλ το πετρέλαιο με δεξαμενόπλοια θα μεταφέρεται στις αγορές, το φυσικό αέριο θα διοχετευθεί στον East Med και έτσι θα προσδώσει βιωσιμότητα στον East Med, που είναι ένα σχέδιο το οποίο είναι δύσκολο να υλοποιηθεί. Eαν όμως μεταφερθεί εκεί το φυσικό αέριο, τότε το Ισραήλ θα γίνει ένα ένας ενεργειακός Κόμβος , ενεργειακό hub που θα κατευθύνει το φυσικό αέριο προς την Τουρκία ή προς τον east med. Για αυτό ο Πομπέο ήταν παρών στο East Med Gaz forum που έγινε στο Κάιρο , γι αυτό οι ΗΠΑ είναι ενεργά παρούσες σε κάθε δράση που αφορά τα ενεργειακά στην Ανατολική Μεσόγειο και τον East Med».
Δήμος Βερύκιος : Γιατί εγώ έχω διαβάσει ότι ο ενεργειακός αγωγός από τον Αραβικό Κόλπο προς την Μεσόγειο σχεδιάζεται να καταλήξει στην Αίγυπτο και όχι στο Ισραήλ ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Ακόμα και στην Αίγυπτο να κατέληγε ο αγωγός δεν έχει σημασία, είναι σχεδόν το ίδιο για αυτό που κρίνουμε τώρα πώς αντιμετωπίζει η Τουρκία την εγκατάσταση. Βλέποντας λοιπόν ο Ερντογάν ότι παίζεται ένα τεράστιο ενεργειακό – γεωπολιτικό παιχνίδι από το οποίο η Τουρκία αποκλείστηκε εξαιτίας των επιλογών του, αποφάσισε να αλλάξει πολιτική κάνοντας στροφή 180 μοιρών επιχειρώντας τώρα να ξαναφτιάξει τις σχέσεις του κυρίως με την Αίγυπτο. Μέσα Μαΐου αναμένεται να μεταβεί για πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια διπλωματική αντιπροσωπεία της Τουρκίας στο Κάιρο».
Δήμος Βερύκιος: Οι σχέσεις των δυο Μουσουλμανικών χωρών είχαν φτάσει στο έσχατο σημείο…
Σάββας Καλεντερίδης: «Μετά την ανατροπή Μόρσι στην Αίγυπτο η ηγετική ομάδα της μουσουλμανικής αδελφότητας μεταφέρθηκε η πλειοψηφία στην Τουρκία και ένα κομμάτι στο Κατάρ. Όμως η πολιτική και επικοινωνιακή βάση είναι η Κωνσταντινούπολη. Σε ορισμένους από αυτούς έχουν δοθεί και διαβατήρια, άδειες παραμονής και από την Πόλη εκπέμπει και το τηλεοπτικό κανάλι και πολλές διαδικτυακές πύλες της μουσουλμανικής αδελφότητας. Η Αίγυπτος έβαλε δέκα όρους για να ξεκινήσει η διαδικασία επαναπροσέγγισης. Η Τουρκία ήδη κάποιους από αυτούς τους όρους τους έχει ικανοποιήσει, οι πιο σκληροί όροι που έβαλε η Αίγυπτος ήταν να παραδώσει η Τουρκία και να εκδώσει δύο ηγετικά στελέχη της μουσουλμανικής αδελφότητας ο ένας ενέχεται στην δολοφονία του γενικού εισαγγελέα της Αιγύπτου και ο άλλος διώκεται και αυτός για ένα αντίστοιχο αδίκημα. Η Αίγυπτος ζητάει να δικαστούν στην Αίγυπτο τα δυο αυτά στελέχη ώστε στη συνέχεια να γίνουν πρακτικά βήματα».
Δήμος Βερύκιος: Το ζητούμενο είναι ποιο θα είναι το μεγάλο παιχνίδι που θα παιχτεί το επόμενο διάστημα στην Μεσόγειο και τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Η Τουρκία βλέποντας ότι το παιχνίδι πάει να χαθεί για την ίδια και ότι είναι αποκλεισμένη από το EastMed, το Gaz Forum αλλά και από τις υπόλοιπες εξελίξεις προσπαθεί να βγει από την απομόνωση. Βλέποντας ότι είναι αποκομμένη από τους παραδοσιακούς της Συμμάχους πέραν του Ατλαντικού και Αραβικού Κόλπου έκανε πρόταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση να γίνει μία διεθνής διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο. Όμως είδε ότι σε αυτό το τραπέζι να συμμετέχουν οι χώρες μόνο που βρέχονται από την Ανατολική Μεσόγειο και όχι η Γαλλία για παράδειγμα. Και βλέποντας ότι σε αυτό το τραπέζι δεν θα έχει καμία φιλική χώρα, όλες είναι εναντίον της, η Τουρκία αναγκάστηκε να κάνει μία στρατηγική να αναθερμάνει τις σχέσεις με όσο περισσότερες χώρες μπορεί για να έχει φιλικές χώρες στο τραπέζι και αυτό την ώθησε, επειδή ακριβώς υπάρχουν και αυτά τα προβλήματα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ να αναθερμάνει τις σχέσεις και με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Για να ανοίξει ο δρόμος για την Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να ξεπεραστούν τα εμπόδια της Κύπρου και της Ελλάδας. Κύπρος και Ελλάδα αρπάζοντας την ευκαιρία που τους έδωσε η Τουρκία με τις πειρατικές ενέργειες που έκανε με τα πλοία της στην περιοχή πήραν τα ελληνοτουρκικά προβλήματα τα μετέφεραν στις Βρυξέλλες και τα κατέστησαν ευρωτουρκικά προβλήματα. Μάλιστα φτάσαμε και κοντά στην επιβολή κυρώσεων με το τη λίστα, τον κατάλογο κυρώσεων του Μπορέλ, τέλη Αυγούστου του 2020. Βλέποντας αυτό λοιπόν η Τουρκία αναζήτησε συμμάχους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πχ Γερμανία όπου εκεί γεννήθηκε η ιδέα των διερευνητικών επαφών και του διαλόγου διότι όταν κάνεις διερευνητικές επαφές και διάλογο δεν μπορείς να επιβάλλεις και κυρώσεις».
Δήμος Βερύκιος: Δηλαδή το ταξίδι του Δένδια στην Άγκυρα έγινε καθ υπόδειξη , μην πω απαίτηση των Βρυξελλών και της Γερμανίας;
Σάββας Καλεντερίδης: «Βεβαίως για αυτό λέω ότι οι σφαλιάρες που έριξε ο Δένδιας στον Τσαβούσογλου ακούστηκαν μέχρι τις Βρυξέλλες».
Δήμος Βερύκιος: Θέλω να μας πεις τι θα γίνει με το Ισραήλ…
Σάββας Καλεντερίδης: «Τις προάλλες είχαμε σκληρές δηλώσεις του Ερντογάν και τον υπουργού εξωτερικών του Ισραήλ επειδή την ημέρα που άρχισε το ραμαζάνι, το Ισραήλ έκανε αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της Χαμάς στην περιοχή στη λωρίδα της Γάζας. Ο Ερντογάν παρ ότι θέλει διακαώς να φτιάξει τις σχέσεις του με το Ισραήλ, από την άλλη αναγκάστηκε να κάνει σκληρές δηλώσεις κατά του ΥΠΕΞ του Ισραήλ γιατί δέχεται ασφυκτική πίεση από το εσωτερικό. Είναι αυτό που λέει ο λαος μας, όταν σκάβεις το λάκκο κάποιου κάποια στιγμή πέφτεις ο ίδιος μέσα. Υπάρχει όμως και άλλη μια παράμετρος πολύ σημαντική που πάντα θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν όταν προσεγγίζουμε τις τουρκο-εβραϊκές σχέσεις».
Δήμος Βερύκιος: Δηλαδή τι;
Σάββας Καλεντερίδης: «Στην Τουρκία υπάρχει πολύ ισχυρή παρουσία εύρωστων Τούρκων πολιτών εβραϊκής καταγωγής και θρησκείας. Είναι οι λεγόμενοι Τούρκο – Εβραίοι ή Ντονμέδες που είναι κράτος εν κράτει στην Τουρκία. Αρκεί να σας πω ότι όταν πριν από ορισμένα χρόνια η Κνεσέτ ήταν να φέρει προς ψήφιση την αναγνώριση Γενοκτονίας των Αρμενίων ο Ζακ Καμπχί, μία εμβληματική φυσιογνωμία των Εβραίων της Τουρκίας, ο άνθρωπος που έγραψε ένα βιβλίο στο 94 του λέει ότι “εγώ είμαι αυτός που κατέβασα την Ελληνική σημαία από τη Νομαρχία της Σμύρνης το 1922, πριν αναχωρήσουν οι Έλληνες” και που έπαιξαν ρόλο στην απελευθέρωση της Τουρκίας αυτός πήρε το ιδιωτικό του αεροπλάνο πήγε στο Ισραήλ και στην ουσία ανάγκασε την Κνεσέτ να μην φέρει ποτέ προς συζήτηση και ψήφιση την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων . Δηλαδή είναι τόσο ισχυροί αυτοί οι άνθρωποι και στην Τουρκία αλλά και που διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με το Ισραήλ. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά τα χρόνια της σκληρής αντιπαράθεσης οι εμπορικές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ πολλαπλασιάστηκαν…»
Δήμος Βερύκιος: Ποιος κατά την γνώμη σου είναι ο πραγματικός ρόλος της ΕΕ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις;
Σάββας Καλεντερίδης: «Το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε μία πραγματικά διπλωματική επιτυχία μετατρέποντας σε μεγάλο βαθμό τα ελληνοτουρκικα προβλήματα σε ευρωτουρκικά δεν άρεσε ούτε στην Ευρώπη πολύ δε περισσότερο στο Βερολίνο. Ήταν ένα πολύ μεγάλο βάρος για την ΕΕ γι αυτό και στις Βρυξέλλες έψαξαν τρόπους για να αποποιηθούν κάθε ευθύνη μεταθέτοντας το πρόβλημα και πάλι στις πλάτες της Ελλάδας με την υπόδειξη – πρόσταγμα : «ξαναβρείτε τα με την Τουρκία». Και έτσι επινοήθηκαν από τις Βρυξέλλες -το είπε άλλωστε και η ίδια η Μέρκελ- τις διερευνητικές και τις διαδοχικές επισκέψεις Δένδια- Τσαβούσογλου σε Άγκυρα και Αθήνα και προετοιμάζοντας συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν».
Δήμος Βερύκιος: Θετική εξέλιξη νομίζω η αποκατάσταση διαύλων επικοινωνίας μετά την πρωτοφανή ένταση του θέρους του 2020. Συμφωνείς με τις διερευνητικές ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Δεν έγινε με σωστούς όρους κατά την άποψή μου. Το λάθος ήταν ότι δεν βάλαμε όρους για να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία δηλαδή ασφαλιστικές δικλείδες. Οι μοναδικοί όροι που μπήκαν από το Βερολίνο και ικανοποίησαν την Ελλάδα και την Κύπρο ήταν η απόσυρση του Γιαβούζ και του Μπαρμπαρός από τις ελληνικές θάλασσες και για αυτό πιστεύω ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δήλωσε ότι το Ρουτς Ρέις δεν θα ξαναγυρίσει. Το γεγονός ότι τέθηκε μόνον αυτός ο όρος ήταν σαν να ανάβει “πράσινο φως” στην Άγκυρα για να βάλει όλα τα υπόλοιπα στο τραπέζι της συζήτησης και αυτό έγινε στην Άγκυρα με την επίσκεψη Δένδια. Έβαλαν τα πάντα στο τραπέζι, ο Τσαβούσογλου με διπλωματική γλώσσα ήταν προκλητικός στην συνέντευξη τύπου γεγονός που εκνεύρισε Δένδια».
Δήμος Βερύκιος: Διπλωματικά ήταν σωστή η στάση του Δένδια ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Είδαμε έναν Έλληνα υπουργό εξωτερικών που από ‘74 και μετά κανένας άλλος Έλληνας ΥΠΕΞ δεν είχε διατυπώσει με τόση σαφήνεια, με τόση σκληρότητα και ταυτόχρονα με ένα μειλίχιο ήρεμο ύφος, τις ελληνικές θέσεις. Δεν έχω ξαναδεί Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών να βάζει αυτά τα θέματα και μάλιστα εκτός έδρας μες στην Άγκυρα. Πέραν του ότι ικανοποίησε συναισθηματικά όλους τους Έλληνες, όλους επειδή άκουσα και τη μετάφραση στα τουρκικά, ο μεταφραστής δεν έφαγε ούτε λέξη.
Ο Ερντογάν αναγκάστηκε να πει ότι ο Τσαβούσογλου έδωσε την απάντηση που έπρεπε στον Δένδια γιατί ένιωσε την ανάγκη, γιατί υπήρχαν ανησυχίες στην τουρκική κοινή γνώμη. Αναγκάστηκε ο Ερντογάν να καλύψει τον Τσαβούσογλου γιατί φάνηκε ηττημένος στα μάτια της τουρκικής κοινής γνώμης και αυτό δεν έγινε αντιληπτό εδώ στην Ελλάδα ότι ο Δένδιας με αυτό που έκανε διακόρευσε και την τουρκική κοινή γνώμη κάτι που έγινε για πρώτη φορά, γιατί ότι περνάει στην Τουρκία σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά φιλτράρεται».
Δήμος Βερύκιος: Είναι κάτι που φοβάσαι μέσα από τις διερευνητικές και τον διάλογο που έχει ήδη ξεκινήσει ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Διαγράφονται τεράστιες απειλές στον ορίζοντα. Ο Τσαβούσογλου είπε ότι ήταν δικιά του πρόταση η πολυμερή διάσκεψη γεγονός που με κάνει να αναρωτιέμαι και να αναζητώ τι παγίδα μας στήνει η Τουρκία; Πρώτον διότι για να καθίσει στο τραπέζι θα υποχρεώσει την Κύπρο να παραστεί με δύο κοινότητες, δηλαδή στην ουσία θα επιδιώξει είτε την αναγνώριση του ψευδοκράτους είτε την από-αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το θέμα είναι λίγο σύνθετο.
Η Τουρκία έχει μία στρατηγική, να απομονώσει το Καστελόριζο από το Αιγαίο. Ο ιδιος ο Τσαβούσογλου από την Ρόδο μας είχε πει κατάμουτρα ότι το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο ανήκει στη Μεσόγειο. Αυτό δεν είναι ένα γεωγραφικό ζήτημα. Eίναι κομμάτι του στρατηγικού σχεδίου της Τουρκίας. Που σημαίνει ότι εάν πάει με να οριοθετήσουμε, με οποιοδήποτε τρόπο, είτε μέσω μία πολυμερούς είτε σε ένα διεθνές δικαστήριο να οριοθετήσουμε τις θαλάσσιες ζώνες δηλαδή ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, το Καστελόριζο η θέση της Ελλάδας είναι ότι το Καστελόριζο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των Δωδεκανήσων τα οποία Δωδεκάνησα αποτελούν της Ελληνικής πολυνησίας του Αιγαίου. Άρα δεν θεωρούν το Καστελόριζο και το σύμπλεγμα της Μεγίστης ως νησιά που αποτελούν προέκταση του Αιγαίου.
Εάν όμως πάμε σε Πολυμέρη μόνο της ανατολικής Μεσογείου τότε δείτε ποια θα είναι η εικόνα. Φανταστείτε το χάρτη με 1.500 χλμ ακτές της Τουρκίας και εκεί κάπου μία κουτσουλιά ένα νησάκι πόσα στρέμματα είναι το οποίο θα έχει περισσότερη ΑΟΖ με βάση το Διεθνές Δίκαιο από την Τουρκία των 80 εκατομμυρίων. Εκεί ο δικαστής θα κρίνει με βάση αυτή την εικόνα. Εάν λοιπόν αποχωρήσουμε από την Πολυμερή , τότε στην ουσία θα θάψουμε όχι μόνο το Καστελόριζο αλλά και ολόκληρο το Αιγαίο. Εγώ δεν θέλω Πολυμερή που θα απομονώσει το Καστελόριζο από το Αιγαίο. Θα είναι τραγικό, είναι το σχέδιο της Τουρκίας. Δυστυχώς, ορισμένοι πολιτικοί στην Ελλάδα δεν γνωρίζουν τι λένε και παίζουν στην ουσία το παιχνίδι της Τουρκίας. Εάν με κάποιο τρόπο η Τουρκία κατορθώσει να αποκόψει το Καστελόριζο από το υπόλοιπο Αιγαίο τότε το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό για την Ελλάδα. Γι αυτό πιστεύω ότι η ελληνική διπλωματία να πρέπει να βρει τρόπο να απεμπλακεί από αυτή τη διαδικασία της Πολυμερούς εάν σε αυτήν τη διαδικασία η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα του Καστελορίζου θεωρηθεί και κριθεί από κάποιο όργανο ξεχωριστά από τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου».
Δήμος Βερύκιος: Δεν καταλαβαίνω γιατί η Ελλάδα πρέπει να φύγει από την Πολυμερή ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Θα επιδιώξουν με την πολυμερή διάσκεψη να συζητηθούν όλα εκεί, η ΑΟΖ δηλαδή των Κατεχομένων της Κυπριακής Δημοκρατίας όλων των χωρών για αυτό θα συμμετέχουν όλες οι χώρες και επαναλαμβάνω, εάν γίνει αυτό δεν είναι δυνατόν αυτή η πολυμερής διάσκεψη να κρίνει ποια είναι η ΑΟΖ της Σαμοθράκης. Θα αποκόψουν το Καστελόριζο από το υπόλοιπο Αιγαίο και εκεί θα συμβεί το κακό».
Δήμος Βερύκιος: Απ όλα τα παραπάνω τι θα μας συνιστούσες να κρατήσουμε στην μνήμη μας ;
Σάββας Καλεντερίδης: «Αυτά που είπε ο Δένδιας στην Άγκυρα διότι δεν τα έχει πει ο οποιοσδήποτε Υπουργός Εξωτερικών τόσα χρόνια σε μία Σύνοδο του ΝΑΤΟ εις επήκοον όλων των υπουργών, γιατί η Τουρκία εκεί, είναι προνομιακός χώρος για την Τουρκία στο ΝΑΤΟ. Οι ευρωπαίοι διπλωμάτες αναρωτιούνται γιατί η Ελλάδα στρατιωτικοποιεί τα νησιά παραβιάζοντας το Διεθνές δίκαιο ; Γιατί δεν ξέρουν ότι τα ελληνικά νησιά απειλούνται από την Στρατιά του Αιγαίου. Οι ελληνικές θέσεις δεν ακούγονται εκεί που πρέπει και όπως πρέπει».
Δήμος Βερύκιος: Μπορεί η Ελλάδα να αντιμετωπίσει την Τουρκία
Σάββας Καλεντερίδης: «Για να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία καταρχάς πρέπει να πλαισιώσουμε και να οριοθετήσουμε την απειλή. Ποια είναι η απειλή; Το ΕΛΙΑΜΕΠ, το οποίο ήταν υπεύθυνο να ενημερώνει και την πολιτική ηγεσία της χώρας αλλά και την ελληνική κοινή γνώμη, θα έπρεπε να έχει προσδιορίσει την απειλή . Το ΕΛΙΑΜΕΠ στην ουσία μας αποκοίμιζε και βρεθήκαμε σε αυτή την τραγική κατάσταση. Για να λύσεις ένα πρόβλημα πρέπει να κατανοήσεις ποιο είναι. Για να αντιμετωπίσουμε την απειλή πρέπει να την ορίσουμε. Ποια είναι;»
ΠΗΓΗ: Newpost.gr
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
