Πολιτική
Μη σκεπτόμενες δεξαμενές σκέψης και μοδάτοι ακαδημαϊκοί
Γράφουν οι Ουίλιαμ Μάλλινσον και Χαράλαμπος Τσιτσόπουλος
Μια διαμάχη ταλανίζει το πεδίο των Διεθνών Σχέσεων εκ καταβολών του και μάλιστα με αμείωτη ένταση. Η διαμάχη αυτή έχει, ως επί το πλείστον, λάβει τη μορφή μιας αντιπαράθεσης μεταξύ εκείνων που τονίζουν τη σημασία της ισχύος ως πρωταρχικού στοιχείου των σχέσεων μεταξύ κρατών (οι Ρεαλιστές) κι εκείνων που θεωρούν τη θεσμική συνεργασία ή/και τις ιδέες ως καταλληλότερο εφαλτήριο για την κατανόηση των διακρατικών σχέσεων (οι Ιδεαλιστές ή οι Λειτουργιστές). Είναι μάλλον αναμφίλεκτο ότι κι οι δύο παραπάνω σχολές προσφέρουν σημαντικά εργαλεία κατανόησης. Εν τούτοις, μια καινοφανής εξέλιξη έχει λάβει χώρα στους περισσότερους δυτικούς ακαδημαϊκούς κύκλους, η απαρχή της οποίας συμπίπτει με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου: ολοφάνερες πραγματικότητες που απηχούν την άνιση κατανομή της ισχύος, τις αποκλίνουσες φιλοδοξίες των κρατών και τον τρόπο με τον οποίο οι τελευταίες προωθούνται, αποσιωπώνται σχεδόν καθολικά ως διανοητικά άβολες, επ’ωφελεία βολικών και διανοητικά οκνηρών προσεγγίσεων που προσιδιάζουν περισσότερο στο ευκταίο κι αποφεύγουν την ανάλυση που εδράζεται σε διανοητική ενδελέχεια. Υπομόχλια της παραπάνω εξέλιξης έχουν υπάρξει οι λεγόμενες ‘δεξαμενές σκέψης’, οι περισσότερες εκ των οποίων προβαίνουν σε συστάσεις πολιτικής και ‘θετικές ατζέντες’. Οι ίδιες είναι εν γένει περισσότερο ορατές -και με περισσότερη πρόσβαση στα υψηλά κλιμάκια της πολιτικής- από τους συνήθως πιο ανεξάρτητους και σχολαστικούς ακαδημαϊκούς τους ομολόγους.
Θεωρητικά, οι ‘δεξαμενές σκέψης’ προορίζονται να είναι ανεξάρτητες και να προωθούν την ελευθερία της έκφρασης. Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) διεκδικεί τον τίτλο ‘ενός ανεξάρτητου, μη-κερδοσκοπικού οργανισμού παραγωγής έρευνας, ιδεών και προτάσεων πολιτικής, που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1988.’ Σκοπός του είναι ‘να τροφοδοτεί τη δημόσια σφαίρα με επιστημονικά τεκμηριωμένες έρευνες, μελέτες, αναλύσεις και προτάσεις πολιτικής, και να προσφέρει μια διαρκή, ανοιχτή πλατφόρμα δημόσιου διαλόγου για τα σημαντικά ζητήματα που εντάσσονται στους τομείς των ενδιαφερόντων του.’ Περίπου η μισή χρηματοδότησή του προέρχεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ένα τρίτο από τον Ελληνικό και ξένο ιδιωτικό τομέα και το υπόλοιπο από Ελληνικά ιδιωτικά ιδρύματα, πρεσβείες και το ΝΑΤΟ. Αποτελεί συχνά χρήσιμο σκαλοπάτι για την προβολή νέων ακαδημαϊκών που ασχολούνται με τις διεθνείς σχέσεις. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί ο Αθανάσιος Ντόκος, ο οποίος αναρριχήθηκε μέσω του ΕΛΙΑΜΕΠ και αφότου διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του είναι πια Σύμβουλoς Εθνικής Ασφαλείας του Έλληνα Πρωθυπουργού.
Τα αξιοσέβαστα -και εμπνέοντα τρόμο στους διεφθαρμένους κύκλους – Wikileaks αποκάλυψαν πρόσφατα ότι το 2010, ο Ντόκος, ως Γενικός Διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ, απέστειλε με προσωπική ιδιότητα ένα ως τότε αδημοσίευτο κείμενο εργασίας του ιδρύματος σχετικό με την τουρκική εξωτερική πολιτική, στην Τουρκική Πρεσβεία στις Βρυξέλλες. Συντάκτης του εν λόγω κειμένου είναι ο Ιωάννης Γρηγοριάδης, ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Μπιλκέντ της Άγκυρας. Τι ήταν τόσο σημαντικό που επέβαλε την αποστολή πριν τη δημοσίευση, προσφέροντας έτσι στην Τουρκική Πρεσβεία ένα άδικο πλεονέκτημα;
Τα συμπεράσματα του κειμένου κι οι συστάσεις πολιτικής του εξηγούν πολλά: ‘η Τουρκική εξωτερική πολιτική πρέπει να δώσει νέα ώθηση στη διαδικασία ένταξης της Τουρκίας, η οποία από το 2005 έχει κάνει βήματα προς τα πίσω. Η παραπάνω διαδικασία θα μπορούσε να συμβάλει στην επίλυση τις σημαντικές εσωτερικές διαμάχες της Τουρκίας, δηλαδή το κουρδικό ζήτημα και τη διαμάχη ισλαμιστών και κοσμικών. Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε ιδανική θέση να διευκολύνει αυτήν τη διαδικασία, η ένταξη της Τουρκίας καθίσταται ζωτικής σημασίας και δε μπορεί να αντιμετωπιστεί απλά ως μία από τις στρατηγικές επιλογές της Τουρκίας. Οι ευρωπαϊκές αρχές θα πρέπει να καταστήσουν σαφές ότι οι τουρκικές φιλοδοξίες για ηγετικό περιφερειακό και παγκόσμιο ρόλο δεν είναι ασύμβατες με την ένταξη στην ΕΕ, υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία συγκλίνει πλήρως με τα κριτήρια ένταξης της πρώτης. Στην πραγματικότητα, μια Τουρκία που απολαύει αναβαθμισμένης στρατηγικής θέσης και εγκάρδιων σχέσεων με τους γείτονές της στη Μέση Ανατολή θα αποτελέσει ελκυστικότερο μέλος της ΕΕ και πλεονέκτημα για τον ευρωπαϊκό στρατηγικό σχεδιασμό.’
Τα παραπάνω βρίσκονται σε αντιστοιχία με την πολιτική των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας και του ΝΑΤΟ, σίγουρα όμως όχι με της Γαλλίας, για παράδειγμα, της οποίας ο αποθανών Πρόεδρος Ζισκάρ ντ’Εσταίν είπε κάποτε ότι πιθανή ένταξη της Τουρκίας θα σηματοδοτούσε το τέλος της Ένωσης, χρησιμοποιώντας παρόμοια επιχειρήματα με αυτό του Βρετανού Πρέσβη στην Τουρκία, το 1977: ‘αν εξαιρέσουμε την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και την ακτή του Αιγαίου, η Τουρκία ανήκει περισσότερο στην Εγγύς Ανατολή και την Ασία παρά στην Ευρώπη. Όχι μόνο γεωγραφικά, με 97% της επικράτειάς της στην Ασία, αλλά και με όρους ιδιοσυγκρασίας. […] Ίσως η ηθελημένη καλλιέργεια μιας δυτικής προοπτικής, με ό,τι συνεπάγεται αυτή για το σύστημα εκπαίδευσης, να έχει οδηγήσει τους κυρίαρχους πολιτικούς, πνευματικούς και οικονομικούς κύκλους να θεωρούν τους εαυτούς τους πραγματικά Ευρωπαίους και την Τουρκία εν γένει δυτική. […] Δεν υπάρχει, εν τούτοις, αυτονόητος λόγος για τον οποίο οι Τούρκοι θα πρέπει να επιμένουν τόσο για την ευρωπαϊκή τους σύνδεση. […]’ Όσο πιο πολύ αλλάζουν τα πράγματα, τόσο πιο πολύ μένουν τα ίδια!
Φυσικά, η Ελλάδα δεν τολμάει να υιοθετήσει τη γραμμή Μακρόν, ίσως και κατανοητά, αφού η ιδιότητά της ως μέλους του ΝΑΤΟ θεωρητικά την προστατεύει από το φαντασιακό εχθρό του ΝΑΤΟ, τη Ρωσία, αν και όχι από το άλλο μέλος του, την Τουρκία, με όλες τις απειλές της και τους λεονταρισμούς της, την εξόντωση του μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής κοινότητας στην Τουρκία τη δεκαετία του ’60, την παράνομη κατοχή της Κύπρου, την αμφισβήτηση μερών της ελληνικής επικράτειας, την κρίση στα Ίμια κλπ. Διαδοχικές εθελόδουλες ελληνικές κυβερνήσεις υποστηρίζουν, εν τούτοις, την αμερικανική και βρετανική εμμονή με την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη. Το ΕΛΙΑΜΕΠ υιοθετεί επίσης μια αντίστοιχα υποτακτική στάση.
Ως θέμα αρχής δεν υπάρχει, φυσικά, τίποτα κακό με την προσπάθεια για στενότερη ευρω-τουρκική συνεργασία. Δεδομένου, όμως, του εφ’όλης της ύλης και στην καλύτερη περίπτωση γενικόλογου και αμφίσημου χαρακτήρα των συστάσεων του κειμένου του καθηγητή Γρηγοριάδη, εγείρονται συγκεκριμένα ερωτήματα: α) πώς μπορούν οι περιφερειακές και παγκόσμιες φιλοδοξίες της Τουρκίας να είναι συμβατές με ένταξη στην ΕΕ, αφού ο δρόμος προς την γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας (δηλαδή η μεταμόρφωση της τελευταίας σε ναυτική δύναμη) περνάει -και πάντα περνούσε- μέσα από το γεωπολιτικό ακρωτηριασμό δύο κρατών-μελών της ΕΕ? Οι δύο συγγραφείς του ΕΛΙΑΜΕΠ θα πρέπει να γνώριζαν ότι, την εποχή εκείνη, η κατοχή της Κύπρου και το casus belli εναντίον της Ελλάδας, σε περίπτωση που η τελευταία επεξέτεινε νόμιμα τα χωρικά της ύδατα, βρίσκονταν σε πλήρη ισχύ και δεν έδειχναν να υποχωρούν στο ελάχιστο, β) τι συνεπάγεται ακριβώς ο ‘ευρωπαϊκός στρατηγικός σχεδιασμός’ στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής; Θα μπορούσαν οι επίμονες νέο-φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που η ΕΕ προωθούσε στη Συρία εκείνη την εποχή να θεωρηθούν δείγμα μιας καλά καταρτισμένης στρατηγικής; Ή μήπως η ΕΕ είχε αναπτύξει κάποιο ‘στρατηγικό σχεδιασμό’ για το Ιράκ, το οποίο τότε δεινοπαθούσε υπό ξένη κατοχή; Ταυτίζονταν η στάση της Γερμανίας και της Γαλλίας αναφορικά με μια πιθανή τουρκική ένταξη στην ΕΕ σε τέτοιο βαθμό που να δικαιολογεί τον όρο ‘ευρωπαϊκός στρατηγικός σχεδιασμός’; Και τι συνεπάγεται για την πνευματική διαύγεια και ακαδημαϊκή εγκυρότητα των εν λόγω ακαδημαϊκών, το γεγονός ότι έχουν για τόσο καιρό οικοδoμήσει επιστημολογικά επιχειρήματα στη βάση μιας ιδέας που με το ζόρι δικαιολογεί την ύπαρξή της; Οι ερωτήσεις μοιάζουν να απαντώνται μόνες τους.
Πέρα από τα συμπεράσματα του κειμένου εργασίας, το τελευταίο παραθέτει τα λόγια του τότε τούρκου ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου: ‘μέχρι την επέτειο των 100 χρόνων από την εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, το 1923, οραματίζομαι μια Τουρκία που θα είναι πλήρες μέλος της ΕΕ, αφού θα πληροί όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις, θα ζει σε πλήρη αρμονία με τους γείτονές της, ενταγμένη στις γειτονικές ζώνες σε όρους οικονομίας και οράματος κοινής ασφάλειας, θα είναι αποτελεσματικός παράγοντας στη διαμόρφωση περιφερειακών τάξεων όπου έγκεινται τα εθνικά συμφέροντά μας και θα είναι ενεργή σε όλα τα παγκόσμια ζητήματα, καθώς και μία από τις δέκα μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη.’
Τα παραπάνω αποτελούσαν, φυσικά, όνειρα θερινής νυκτός. Θα ακούγονταν, εν τούτοις, ευχάριστα στην τουρκική κυβέρνηση.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΛΙΑΜΕΠ περιλαμβάνει τον Αλέξη Παπαχελά, που είναι επίσης Διευθυντής της Καθημερινής, γνωστό απολογητή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, σε αντίθεση με τον Πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος έχει αποκαλέσει το τελευταίο ‘εγκεφαλικά νεκρό’. Το ΕΛΙΑΜΕΠ αντιπροσωπεύει, με τρόπο αταβιστικό, αυτούς που υποστήριξαν των Τσώρτσιλ και το Στρατηγό Σκόμπι: είναι τα αντι-Ρωσικά τέκνα του Ψυχρού Πολέμου ενδεδυμένα μετριοπαθή αμφίεση, που προσπαθούν σκληρά να τα έχουν καλά με τις πρεσβείες της Αμερικής και της Βρετανίας. Καταρτισμένοι στις δημόσιες σχέσεις, υποβαθμίζουν τις επικρίσεις εναντίον των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Το ΕΛΙΑΜΕΠ αποτελεί συχνά πρόσφορη πλατφόρμα προπαγάνδας. Για παράδειγμα, τον Οκτώβριο του 1999, ο πρώην Βρετανός ΥΠΕΞ Ντέιβιντ Όουεν, χορηγούμενος από την Τριμερή Επιτροπή, χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να εξηγήσει σε ένα κοινό γοητευμένων Ελλήνων φοιτητών Διεθνών Σχέσεων, διπλωματών, ακαδημαϊκών και δημοσιογράφων γιατί ήταν απαραίτητο να βομβαρδιστεί η Γιουγκοσλαβία. Του συνεδρίου προήδρευσε ο Βρετανός Πρέσβης, Ντέιβιντ Μάντεν, ο οποίος, τρία χρόνια αργότερα, λίγο πριν την παράνομη επίθεση στο Ιράκ, εξηγούσε σε ένα κοινό φοιτητών στο New York College, πώς ‘εμείς, οι δυνάμεις του καλού’, πρέπει να επέμβουμε, υποβαθμίζοντας έτσι τον εαυτό του σε ένα απλό όργανο προπαγάνδας, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ χρησιμεύει ως φερέφωνο του ΝΑΤΟ για τους απείθαρχους Έλληνες.
Το προαναφερθέν ηλεκτρονικό μήνυμα προς την Τουρκική πρεσβεία θα μπορούσε να είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Ποιος γνωρίζει τι άλλες αδιακρισίες μπορεί να έχουν λάβει χώρα; Και ακόμα πιο ανησυχητικά, πώς θα μπορούσε τώρα ο Ντόκος να διαχειρίζεται απόρρητα κρατικά έγγραφα;
Ο Γιώργος Παγουλάτος, καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, έχει πλέον αντικαταστήσει το Ντόκο. Ελπίζει κανείς ότι υπό την επίβλεψη του, το ΕΛΙΑΜΕΠ θα παροτρύνει την ελεύθερη και υπεύθυνη αντιπαράθεση ιδεών και θα γίνει ακαδημαϊκά πιο σχολαστικό, εάν βέβαια επιθυμεί να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη αντί να αποτελεί φερέφωνο του ΝΑΤΟ ή καταφύγιο και σκαλοπάτι για πολιτικά ένθετους ακαδημαϊκούς. Στη μακρά παράδοση της σκέψης για τις διακρατικές σχέσεις, η κληρονομιά του Ε.Χ. Καρρ ξεχωρίζει ακόμα ως μία δέουσα προειδοποίηση για το τι έπεται της πλήρους κατίσχυσης της ικανότητας να σκέφτεται κανείς πραγματιστικά από τις σκέψεις περί ευκταίου. Πρόσφατα, ο Philip Cunliffe του Πανεπιστημίου του Κεντ έχει εργαστεί στην ίδια κατεύθυνση με τον Καρρ, αποκαλώντας τη βιομηχανία των Διεθνών Σχέσεων τα τελευταία 20 χρόνια ‘Νέα Εικοσαετή Κρίση.’ Μπορεί κανείς μόνο να ελπίζει ότι οι επαΐοντες των διεθνών πραγμάτων θα ακολουθήσουν το παράδειγμα του και θα προβούν σε μια, εδώ και καιρό απαραίτητη, σημαντική αλλαγή πλεύσης.
Ουίλιαμ Μάλλινσον, Καθηγητής Πολιτικών Ιδεών και Θεσμών, Πανεπιστήμιο Guglielmo Marconi, Ρώμη. Χαράλαμπος Τσιτσόπουλος, Υποψήφιος Διδάκτορας, Πανεπιστήμιο “L’Orientale”, Νάπολι.
Αθήνα, 12 Απριλίου 2021
GEOPOLITICO
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Σταθμού Ηρακλείου. Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την επανέναρξη των ερευνών της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, με το γαλλικής σημαίας πλοίο «Abeille Marengo».
Νέο επεισόδιο στον ανταγωνισμό για τις θαλάσσιες αρμοδιότητες στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η Τουρκία, αυτή τη φορά σε περιοχή από την οποία προβλέπεται να διέλθει το ερευνητικό σκάφος που θα πραγματοποιήσει εργασίες για το υποθαλάσσιο καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.
Ο τουρκικός Σταθμός Αττάλειας εξέδωσε ναυτική αγγελία, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου σε θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελλόριζου.
Η τουρκική ενέργεια σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την έκδοση ελληνικής NAVTEX, με την οποία δεσμεύτηκε η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης πυρών «EUNOMIA», στις 19 Οκτωβρίου.
Η Άγκυρα απάντησε εκδίδοντας δική της NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή εμπίπτει στη δική της ζώνη ευθύνης για την έκδοση ναυτικών αγγελιών.
Μάλιστα, προχώρησε στην επανέκδοση της αγγελίας για τη συμμαχική άσκηση, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες συντεταγμένες που είχαν περιληφθεί στην ελληνική ανακοίνωση.
Η κίνηση αυτή δεν αφορά την πραγματοποίηση διαφορετικής τουρκικής άσκησης, αλλά τη διεκδίκηση της αρμοδιότητας έκδοσης της σχετικής ναυτικής προειδοποίησης.
Το γαλλικό ερευνητικό και η επανεκκίνηση του Great Sea Interconnector
Το περιστατικό αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση καθώς συνδέεται χρονικά και γεωγραφικά με την προετοιμασία για την επανέναρξη των εργασιών του Great Sea Interconnector.
Πρόκειται για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου, το οποίο προβλέπει την εγκατάσταση υποθαλάσσιου καλωδίου υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος 500 kV.
Στις 14 Οκτωβρίου, η γαλλική Nexans, ανάδοχος του καλωδίου, προχώρησε στις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση NAVTEX, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής του γαλλικής σημαίας ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo».
Το συγκεκριμένο πλοίο πρόκειται να πραγματοποιήσει προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες στη διαδρομή μεταξύ της Κορακιάς Ηρακλείου και της Κύπρου.
Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη χαρτογράφηση του βυθού, την εξέταση της μορφολογίας του και τον προσδιορισμό της καταλληλότερης όδευσης για την τοποθέτηση των καλωδίων.
Η περιοχή νότια του Καστελλόριζου, στην οποία εκδηλώθηκε η νέα τουρκική αμφισβήτηση, περιλαμβάνεται στη σχεδιαζόμενη πορεία του ερευνητικού.
Δεν έχει, ωστόσο, ανακοινωθεί ακόμη οριστική ημερομηνία έναρξης των νέων ερευνών.
Το έγγραφο του Λιμενικού και η προθεσμία της 16ης Οκτωβρίου
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έγγραφο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος, με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2026, το οποίο αφορά την αίτηση εξαίρεσης για τη χρήση του γαλλικού πλοίου.
Σύμφωνα με το έγγραφο, το αίτημα είχε υποβληθεί στις 9 Οκτωβρίου από το ναυτικό πρακτορείο «Δ. Πατρίκιος ΙΚΕ», για λογαριασμό της ιταλικής Next Geosolutions Europe SpA.
Η ιταλική εταιρεία έχει αναλάβει τις προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες για λογαριασμό της Nexans.
Η χρησιμοποίηση πρόσθετου ερευνητικού σκάφους κρίθηκε απαραίτητη εξαιτίας των ιδιαίτερα απαιτητικών τεχνικών χαρακτηριστικών της προβλεπόμενης όδευσης.
Συγκεκριμένα, οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σε περιοχές μεγάλου βάθους, με απότομες υποθαλάσσιες πλαγιές και γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά που απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό.
Το Λιμενικό κάλεσε τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και τους ναυτιλιακούς φορείς να διερευνήσουν εάν υπάρχουν διαθέσιμα πλοία ελληνικής σημαίας με αντίστοιχες δυνατότητες.
Η προθεσμία για την υποβολή των σχετικών απαντήσεων λήγει σήμερα, Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στις 13:00.
Το έγγραφο κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.
Οι έρευνες έχουν παράταση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026
Σημαντική λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι οι υποθαλάσσιες έρευνες είχαν αρχικά εγκριθεί από το υπουργείο Εξωτερικών τον Ιούνιο του 2024.
Με νεότερη απόφαση, τον Φεβρουάριο του 2026, δόθηκε παράταση της σχετικής έγκρισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.
Η επανέναρξη των εργασιών προϋποθέτει την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών, ενώ προβλέπεται ενημέρωση της Υδρογραφικής Υπηρεσίας και της Διοίκησης Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την έναρξη των ερευνών.
Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού επιβεβαιώνει την υποβολή αίτησης για τη χρησιμοποίηση του «Abeille Marengo», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ήδη δοθεί η τελική έγκριση ή ότι το πλοίο έχει ξεκινήσει τις εργασίες του.
Η «EUNOMIA» και το γεωπολιτικό μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο
Η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA» πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, το πρόγραμμα δραστηριοτήτων εκτείνεται από τις 16 έως τις 22 Οκτωβρίου, με επιπλέον δραστηριότητα στις 26 Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη NAVTEX που επικαλείται το Liberal αφορά άσκηση πυρών στις 19 Οκτωβρίου.
Η τουρκική παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή σημειώνεται σε περιοχή που συνδέεται με τον σχεδιασμό ενός ευρωπαϊκού ενεργειακού έργου.
Η Άγκυρα δεν αμφισβητεί απλώς μια ναυτική ανακοίνωση. Επαναφέρει τη διεκδίκησή της περί αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX σε μια θαλάσσια ζώνη όπου η ελληνική πλευρά προετοιμάζει δραστηριότητες που αφορούν την ηλεκτρική διασύνδεση.
Πρέπει, ωστόσο, να διακρίνεται η αρμοδιότητα έκδοσης ναυτικών αγγελιών από την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Πρόκειται για διαφορετικά νομικά ζητήματα και η έκδοση μιας NAVTEX δεν καθορίζει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.
Το κρίσιμο τεστ για την Αθήνα: Τι θα συμβεί όταν φτάσει το γαλλικό σκάφος;
Το πραγματικό ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στην επόμενη φάση.
Όταν ολοκληρωθεί η αδειοδότηση και εκδοθεί η NAVTEX για τις έρευνες του «Abeille Marengo», θα διαπιστωθεί εάν η Τουρκία περιοριστεί σε νέα αμφισβήτηση μέσω ναυτικών αγγελιών ή προχωρήσει σε άλλες ενέργειες.
Το προηγούμενο των εντάσεων γύρω από τις έρευνες για το καλώδιο καθιστά το συγκεκριμένο ερώτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την Αθήνα και τη Λευκωσία.
Επιπλέον, η συμμετοχή γαλλικής εταιρείας και πλοίου γαλλικής σημαίας προσδίδει στο θέμα ευρωπαϊκή διάσταση, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως στρατιωτική ή διπλωματική αντίδραση του Παρισιού.
Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των εργασιών και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων.
Η ουσία είναι ότι το Great Sea Interconnector επανέρχεται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης πριν ακόμη αρχίσουν οι νέες έρευνες.
Η ελληνική πλευρά έχει ενεργοποιήσει τη διαδικασία για την επιστροφή του ερευνητικού σκάφους στη θάλασσα. Η Τουρκία, από την πλευρά της, επέλεξε να επαναφέρει την αμφισβήτηση της αρμοδιότητας του Ηρακλείου με αφορμή την άσκηση «EUNOMIA».
Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν οι νέες έρευνες θα προχωρήσουν χωρίς παρεμπόδιση ή εάν το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα αποτελέσει ξανά πεδίο έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.
GEOPOLITICO
«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία
Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.
Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.
Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.
Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά
Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.
Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.
Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.
Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».
Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.
Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου
Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.
Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.
Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.
Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.
Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit
Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.
Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.
Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.
Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας
Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».
Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.
Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.
Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.
Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.
Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους
Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.
Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός
Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.
Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.
Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.
Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας