Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, ο πρόεδρος Μπάιντεν δεν προτίθεται να εγγυηθεί την «ισότητα στο δίκαιο» για όλους τους Αμερικανούς πολίτες ανεξάρτητα από τη φυλή τους. Αντιθέτως, σκοπεύει να είναι ο πρωταθλητής της «φυλετικής ισονομίας», δηλαδή μιας μορφής ισότητας μεταξύ, όχι των ατόμων, αλλά αυτού που θεωρεί ως “διακριτών φυλετικών ομάδων”. Σε αυτό το άρθρο, ο Τιερί Μεϊσάν θα χρησιμοποιήσει τον όρο «ρατσισμός» κατά γράμμα και όχι με την κοινή έννοια της «διακριτικής συμπεριφοράς». Θα δείξει ότι ανακοινώνοντας την πρόθεσή τους να επεκτείνουν τη «φυλετική ισονομία» σε ολόκληρο τον κόσμο, ο πρόεδρος Μπάιντεν και το Δημοκρατικό Κόμμα απειλούν την παγκόσμια ειρήνη.
Αναλύσεις
Ο Τζο Μπάιντεν εφευρίσκει εκ νέου τον ρατσισμό ή το ξαναγράψιμο της Ιστορίας των ΗΠΑ

- Η βασική προτεραιότητα του προέδρου Μπάιντεν είναι να επιβάλει την ιδεολογία του «Προγράμματος 1619» (1619 Project) στην αμερικανική κοινωνία και τον κόσμο.
Σε ένα ομοσπονδιακό κράτος, κάπου στον κόσμο, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας αποφάσισε να διδάξει στα δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία ότι η ανθρωπότητα χωρίζεται σε ξεχωριστές φυλές.
Αν και αυτές οι φυλές είναι ξεχωριστές, είναι δυνατόν να ζευγαρώσουν και να γεννήσουν παιδιά. Ωστόσο, αυτά θα είναι στείρα όπως τα μουλάρια από ένα γάιδαρο και μια φοράδα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα στατιστικά στοιχεία του ομοσπονδιακού κράτους μετρά λευκούς, μαύρους κ.λπ. αλλά όχι μιγάδες.
.
Δεδομένου ότι υπάρχει μια σιωπηρή ιεραρχία μεταξύ αυτών των ξεχωριστών φυλών και, ότι δυστυχώς, οι μιγάδες δεν είναι στείροι, υπολογίζονται αυτομάτως ως ανήκοντες σε κατώτερη φυλή. Πρέπει όντως να προστατευτεί η ανώτερη φυλή από κάθε ακαθαρσία.
.
Αυτό το ομοσπονδιακό κράτος ήταν το ναζιστικό Ράιχ, αλλά είναι επίσης οι Ηνωμένες Πολιτείες του Τζο Μπάιντεν και του υπουργού Παιδείας του, Μιγκέλ Καρντόνα.
.
Είμαστε θεατές της επιστροφής του «επιστημονικού ρατσισμού» που προκάλεσε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τους 70 εκατομμύρια θανάτους του. Κανείς όμως δεν φαίνεται να συνειδητοποίησε τον κίνδυνο, και πολλοί πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί Δημοκρατικοί είναι παραδείγματα ανοίγματος στους άλλους.
.
Ας θυμηθούμε ότι ο ρατσισμός της δεκαετίας του 1930 είχε όλα τα γνωρίσματα της Επιστήμης. Ήταν αντικείμενο ερευνών σε πολλά επιστημονικά ινστιτούτα και διδασκόταν σε πανεπιστήμια τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στη Δυτική Ευρώπη. Για τη διατήρηση της ανώτερης φυλής, πολλά «σύγχρονα» κράτη είχαν απαγορεύσει τους διαφυλετικούς γάμους πριν από τον Α ’Παγκόσμιο Πόλεμο.

- Αναμνηστικό μετάλλιο που εμπνεύστηκε από τον Karl Goetz (τότε ταξινομημένο στα αριστερά). Στην εμπρόσθια όψη, μια καρικατούρα ενός μαύρου Γάλλου στρατιώτη με το σύνθημα «Liberté, Égalité, Fraternité», στο πίσω μέρος, μια Γερμανίδα δεμένη και βιασμένη κάτω από ένα γαλλικό κράνος. Αυτό το ανοιχτά ρατσιστικό κομμάτι μεταδόθηκε από μερικές δεξιές οργανώσεις και από σχεδόν όλες τις δυτικές αριστερές οργανώσεις.
Ο ρατσισμός δεν είναι ούτε από τη δεξιά ούτε από την αριστερά
Στη συλλογική φαντασία, ο ρατσισμός αναπτύσσεται μόνο σε δεξιούς εθνικιστικούς κύκλους. Αυτό είναι απολύτως λάθος.
.
Έτσι, στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Γαλλία κατέλαβε στρατιωτικά τη περιοχή με ανθρακωρυχεία του Ρουρ. Μεταξύ των στρατευμάτων ήταν Αφρικανοί από τη Σενεγάλη και τη Μαδαγασκάρη για δύο χρόνια. Γρήγορα αναπτύχθηκε ένα κίνημα διαμαρτυρίας στη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά για να καταγγείλουν την ατίμωση των Γάλλων που τοποθέτησαν 20.000 μαύρους για να κυριαρχήσουν λευκούς Γερμανούς και να βιάσουν τις γυναίκες τους. Αυτό το ρατσιστικό κίνημα καθοδηγήθηκε από την κύρια αντιρατσιστική προσωπικότητα της αρχής του αιώνα, τον ED Morel [1], και συγκέντρωσε όλες τις διεθνείς φεμινιστικές οργανώσεις κατά τη διάρκεια μεγάλων διαδηλώσεων [2].
.
Στη ίδια τη Γαλλία, οι Σοσιαλιστές εντάχθηκαν σε αυτό το ρατσιστικό κίνημα, συμπεριλαμβανομένου του εγγονού του Καρλ Μαρξ, Ζαν Λόνγκουετ, δημοσιογράφου στην L’Humanité και μελλοντικού ηγέτη του SFIO (σοσιαλιστικό κόμμα).
.
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι σε δύσκολους καιρούς όπως τα χρόνια του μεσοπολέμου ή όπως αυτό που ζούμε σήμερα, οι άνθρωποι ακολουθούν τις παρορμήσεις τους ανεξάρτητα από τις ιδέες τους. Συχνά έρχονται σε πλήρη αντίφαση με τον εαυτό τους και δεν το συνειδητοποιούν.

- Ο Δημοκρατικός πρόεδρος, Woodrow Wilson (1913-1921), ήταν ο σχεδιαστής της Κοινωνίας των Εθνών, προκάτοχου του οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών. Προώθησε το Ku Klux Klan στο κόρφο του κόμματος του και καθιέρωσε το φυλετικό διαχωρισμό.
To ρατσιστικό παρελθόν και της δουλείας των Αμερικανών Δημοκρατικών
Στις Ηνωμένες Πολιτείες η δουλεία και ο ρατσισμός υπερασπίστηκαν ως επί το πλείστον από τους Δημοκρατικούς ενάντια στους Ρεπουμπλικάνους.
.
Τα προγράμματα του Δημοκρατικού Κόμματος των 1840, 1844, 1848, 1852 και 1856 επιβεβαιώναν ότι η κατάργηση της δουλείας μειώνει την ευτυχία του λαού και θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και τη μονιμότητα της Ένωσης.
.
Το πρόγραμμα του 1856 δήλωνε ότι οι πολιτείες μέλη της Ένωσης μπορούν ή όχι να ασκούν οικιακή δουλεία και να την συμπεριλαμβάνουν στο σύνταγμα τους.
.
Το πρόγραμμα του 1860 περίγραφε τις προσπάθειες των πολιτειών όπου είχε καταργηθεί η δουλεία οι οποίες αρνιούνταν να συλλάβουν τους φυγάδες σκλάβους ως ανατρεπτικούς και επαναστατικούς.
.
Η 14η τροπολογία που παρέχει πλήρη υπηκοότητα στους απελευθερωμένους σκλάβους εγκρίθηκε το 1868 από το 94% των βουλευτών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και το 0% των βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος.
.
Η 15η τροπολογία που παρέχει το δικαίωμα ψήφου στους απελευθερωμένους σκλάβους εγκρίθηκε το 1870 από το 100% των βουλευτών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και από το 0% των βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος.
.
Το 1902, το Δημοκρατικό Κόμμα ψήφισε νόμο στη Βιρτζίνια που καταργεί το δικαίωμα ψήφου για περισσότερους από το 90% των Αφροαμερικανών.
.
Ο πρόεδρος Woodrow Wilson καθιέρωσε τον φυλετικό διαχωρισμό των ομοσπονδιακών υπαλλήλων και επέβαλε τη παρουσία φωτογραφίας σε κάθε αίτηση εργασίας.
.
Η Εθνική Συνέλευση του Δημοκρατικού Κόμματος το 1924, στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης, ονομάστηκε «Klan-Bake» λόγω της επιρροής του Ku Klux Klan στο κόμμα.
.
Τα πράγματα δεν άλλαξαν πραγματικά μέχρι το 1964, όταν, λίγο μετά τις προσπάθειες του Κένεντι, ο πρόεδρος Lyndon Johnson πέρασε τον νόμο Civil Rights Act (Πράξη Πολιτικών Δικαιωμάτων). Αυτή η αναστροφή ήταν οδυνηρή, με τους Δημοκρατικούς βουλευτές να καταφέρουν να μπλοκάρουν το νόμο για 75 ημέρες.

- Το «Πρόγραμμα 1619» (Project 1619) είναι μια επιχείρηση του New York Times Magazine. Στόχος του είναι να ξαναγράψει την ιστορία των ΗΠΑ.
Το «Πρόγραμμα 1619» (Project 1619)
Η κυβέρνηση Μπάιντεν ισχυρίζεται ότι είναι αντιρατσιστική και κανείς δεν αμφιβάλλει για την καλή της πίστη. Αλλά είναι με τον τρόπο του Δημοκρατικού Κόμματος των ετών 1840-1961. Στην πράξη, δηλαδή: καθόλου. Ακριβώς το αντίθετο.
.
Οι αποφάσεις της σε εκπαιδευτικά θέματα στοχεύουν στην προώθηση της ιδεολογίας του «Προγράμματος 1619». Σύμφωνα με αυτό το πρόγραμμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ιδρύθηκαν από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας κατά του Βρετανικού Στέμματος, αλλά περισσότερο από δύο αιώνες νωρίτερα, το 1619, με την ιδέα της επιβουλής της δουλείας στους μαύρους.
.
Το “Πρόγραμμα 1619” χαρακτηρίστηκε από μια σειρά συμπληρωμάτων, στη συνέχεια από αφιερωμένα άρθρα των New York Times από το 2019. Με αυτόν τον τρόπο, αυτή η καθημερινή εφημερίδα έπαψε να προσπαθεί να συσχετίσει την αλήθεια για να γίνει εργαλείο προπαγάνδας για την πουριτανική ιδεολογία. Κατ’ αυτή, οι Ινδιάνοι εφάρμοσαν τη δουλεία όπως οι Ευρωπαίοι. Ωστόσο, οι Ισπανοί ελευθέρωναν τους σκλάβους των Ινδιάνων που διέφευγαν από τους αφέντες τους με την προϋπόθεση να προσηλυτίζονται στην αληθινή πίστη, τον Καθολικισμό. Εντέλει, οι ευρωπαϊκές αποικίες της Αμερικής δεν αναπτύχθηκαν πραγματικά παρά μόνο μετά την άφιξη των μαύρων σκλάβων από την Αγκόλα στο έδαφος των σημερινών ΗΠΑ, το 1619. Ο πόλεμος της Ανεξαρτησίας δεν στράφηκε κατά των αδικαιολόγητων φόρων του Βρετανικού Στέμματος, αλλά για να διατηρηθεί το σύστημα της δουλείας. Γι ’αυτό οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ρατσιστικές με συστημικό τρόπο. Είναι καθήκον κάθε λευκού ανθρώπου να συνειδητοποιήσει το καταχρηστικό προνόμιο που απολαμβάνει και να αποκαταστήσει τα εγκλήματα της λευκής πατριαρχίας.
.
Αυτή η θεωρία δεν προκύπτει από την ιστορία [3]. Αναμιγνύει τη δουλεία και το ρατσισμό (για παράδειγμα, οι ιθαγενείς Αμερικανοί Ινδιάνοι έβαζαν τους εχθρούς τους στη δουλεία, αλλά δεν ήταν ρατσιστές). Αγνοεί τους λευκούς σκλάβους (μεταξύ των πρώτων σκλάβων στη Βόρεια Αμερική, υπήρχαν Άγγλοι που είχαν καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη). Περιφρονεί τη χειραφέτηση των αποίκων έναντι στην Αγγλία. Τέλος, δεν ήταν οι ΗΠΑ, αλλά οι Πορτογάλοι που έφεραν τη δουλεία στους εποίκους και έκαναν το δουλεμπόριο. Περαιτέρω, αυτή η θεωρία είναι αμερικανο-κεντρική και αγνοεί τη δουλεία των Μαύρων και τον συστηματικό ευνουχισμό τους από τους Άραβες για μια χιλιετία.
.
Αυτή η θεωρία είναι θρησκευτική. Επαναλαμβάνει τον μύθο της αρχικής αμαρτίας, τον οποίο μεταμορφώνει, και για τον οποίο καθιστά υπεύθυνο κάθε λευκό άνθρωπο. Όπως οι εικονοκλάστες, οι πουριτανοί ή οι ουαχαμπιστές, οι υποστηρικτές της καταστρέφουν τις ακάθαρτες παραστάσεις εκείνων που έχουν αμαρτήσει, ξεκινώντας από τους νότιους στρατηγούς.
.
Κάθε ψέμα γεννά ένα νέο. Πράγματι, οι Νότιοι δεν υπερασπίστηκαν τη δουλεία (την οποία κατάργησαν πριν από το τέλος του εμφυλίου πολέμου), αλλά το δικαίωμα για κάθε ομοσπονδιακό κράτος να έχει το δικό του τελωνείο.
.
Οι υποστηρικτές του «Προγράμματος 1619» ενεργούν ακριβώς όπως αυτό που σκοπεύουν να πολεμήσουν: οι άνθρωποι δεν είναι πλέον ένοχοι για αυτό που κάνουν, αλλά κατά τη γέννηση τους, από κληρονομικότητα.

- Ο κυβερνήτης Κέβιν Στίτ ηγείται του αγώνα κατά της θεσμοποίησης του ρατσισμού από την κυβέρνηση Μπάιντεν
Η θεσμοθέτηση του ρατσισμού από τον Τζο Μπάιντεν
Όταν ο υπουργός παιδείας της κυβέρνησης Μπάιντεν, Μιγκέλ Καρτόνα, αποφάσισε να προωθήσει το «Πρόγραμμα 1619» στα δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία, ένα κίνημα διαμαρτυρίας διέσχισε ολόκληρη τη χώρα.
.
Η πιο ενδιαφέρουσα αντίδραση ήταν στην Οκλαχόμα. Το τοπικό Κογκρέσο ψήφισε νόμο εκεί, που υπογράφτηκε αμέσως από τον κυβερνήτη Κέβιν Στίτ. Ο τελευταίος είναι ένας Ινδιάνος Τσερόκι και τζακσονικός όπως ο Ντόναλντ Τραμπ [4]. Αυτός ο νόμος, HB 1775 (κατεβάστε το κείμενο στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας), απαγορεύει σε οποιονδήποτε να διδάξει τις ακόλουθες οκτώ ρατσιστικές προτάσεις:
1. μία φυλή ή φύλο είναι εγγενώς ανώτερη από μια άλλη φυλή ή φύλο.
2. ένα άτομο, λόγω φυλής ή φύλου του, είναι εγγενώς ρατσιστής, σεξιστής ή καταπιεστικός, συνειδητά ή ασυνείδητα.
3. ένα άτομο θα έπρεπε να υφίσταται διακρίσεις ή να υφίσταται δυσμενή μεταχείριση αποκλειστικά ή εν μέρει λόγω φυλής ή φύλου του,
4. τα μέλη μιας φυλής ή φύλου δεν μπορούν και δεν πρέπει να προσπαθούν να μεταχειρίζονται τους άλλους χωρίς σεβασμό της φυλής ή του φύλου τους.
5. ο ηθικός χαρακτήρας ενός ατόμου καθορίζεται αναγκαστικά από τη φυλή ή το φύλο του.
6. ένα άτομο, λόγω φυλής ή φύλου του, φέρει την ευθύνη για πράξεις που διαπράχθηκαν στο παρελθόν από άλλα μέλη της ίδιας φυλής ή φύλου.
7. Κάθε άτομο πρέπει να αισθανθεί δυσφορία, ενοχή, αγωνία ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ψυχολογικής δυσφορίας λόγω της φυλής ή του φύλου του
8. Η αξιοκρατία ή χαρακτηριστικά όπως μια ηθική της σκληρής δουλειάς είναι ρατσιστικά ή σεξιστικά ή έχουν δημιουργηθεί από μέλη μιας συγκεκριμένης φυλής για να καταπιέζουν τα μέλη μιας άλλης φυλής.
Το κείμενο που απαγορεύει τη διδασκαλία όλων ή τμημάτων αυτών των οκτώ προτάσεων στα σχολεία της Οκλαχόμα εγκρίθηκε από το 100% των Ρεπουμπλικανών βουλευτών και από το 0% των Δημοκρατικών βουλευτών.
.
Πρέπει να μετρήσουμε τις συνέπειες της ιδεολογίας του “Προγράμματος 1619” που το Δημοκρατικό Κόμμα και η κυβέρνηση Μπάιντεν σκοπεύουν να εφαρμόσουν όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και να εξαπλώσουν σε όλο τον κόσμο. Δεν μπορεί παρά μόνο να οδηγήσει σε τεράστιες βίαιες αντιδράσεις.
Συνημμένα Έγγραφα
[1] Ο ED Morel κατήγγειλε τη σκληρή μεταχείριση των Κογκολέζων ό από τον Βασιλιά των Βέλγων, Λεοπόλδο Β’.
[2] “Black Horror on the Rhine”: Idealism, Pacifism, and Racism in Feminism and the Left in the Aftermath of the First World War, Peter Campbell, Histoire sociale/Social history, Volume 47, Number 94, Juin/June 2014. («Μαύρος τρόμος στον Ρήνο»: Ιδεαλισμός, ειρηνισμός και ρατσισμός στον Φεμινισμό και η Αριστερά μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, Peter Campbell, Histoire sociale / Social history , Volume 47, Number 94, Juin / June 2014). DOI: https://doi.org/10.1353/his.2014.0034.
[3] The New York Times’ 1619 Project: A racialist falsification of American and world history, Niles Niemuth & Tom Mackaman & David North, World Socialist Web Site (2020). 1620: A Critical Response to the 1619 Project, Peter W. Wood, Encounter Books (2020).
[4] Σημείωση: Η δημοκρατική ιστοριογραφία θεωρεί τον πρόεδρο Τζάκσον υπεύθυνο για τη γενοκτονία των Ινδιάνων Τσερόκι στο «μονοπάτι των δακρύων». Προφανώς δεν είναι έτσι που σκέφτεται ο Τσερόκι Kevin Stitt.
.
Άμυνα
Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.
Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.
«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»
Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.
Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.
Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.
«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.
Η κόκκινη γραμμή των Meteor
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.
Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.
Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:
«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».
Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:
Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;
«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»
Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.
Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.
Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.
«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.
Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.
Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.
Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.
Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:
«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».
Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.
Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ
Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:
- πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
- νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
- υποστήριξη ελληνικών F-16,
- υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
- καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.
Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»
Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.
«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:
«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Drones και νέος τρόπος πολέμου
Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.
Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.
Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.
Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».
GEOPOLITICO
Συμπτώματα Παρακμής…
Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες της σε ουσιαστική αποτροπή. Ο Θανάσης Κ. ασκεί αιχμηρή κριτική στην πολιτική της ελληνοτουρκικής «φιλίας» και θέτει το κρίσιμο ερώτημα: πώς μπορεί η Ευρώπη να οικοδομεί στρατηγική αυτονομία, όταν εξοπλίζει μια χώρα που απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο;
Του Θανάση Κ.
* Η Τουρκία ξαναμπαίνει, βήμα-βήμα, στη δυτική αμυντική αγορά.
Γαλλία και Τουρκία υπέγραψαν πρόσφατα έναν «οδικό χάρτη» για την αμυντική τους συνεργασία. Δεν είναι συνθήκη αμυντικής συνδρομής. Δεν είναι κάτι ανάλογο με την ελληνογαλλική συμφωνία του 2021. Δεν “δεσμεύει” τη Γαλλία να υπερασπιστεί στρατιωτικά την Τουρκία.
Ας μην υπερβάλλουμε, λοιπόν.
Αλλά ας μην το υποτιμούμε κιόλας.,,
Τα Eurofighter προχωρούν. Οι Meteor, οι γαλλικοί πύραυλοι αέρος-αέρος, ανοίγουν τον δρόμο τους προς την Τουρκία. Και η Τουρκία ξαναμπαίνει σταδιακά στην αλυσίδα της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας.
Όχι χωρίς εμπόδια…
Τα F-35 δεν τα πήρε.
Τα 40 αμερικανικά F-16 Block 70 καθυστερούν.
Τα 79 αμερικανικά πακέτα αναβάθμισης παλαιών F-16 σε Viper εγκρίθηκαν από το Κογκρέσο, αλλά στη συνέχεια η Άγκυρα απέσυρε αυτή την αμερικανική λύση και επέλεξε να προχωρήσει στην αναβάθμιση με δικές της δυνατότητες.
Οι αμερικανικοί κινητήρες F110 για το KAAN τελικά αποδεσμεύθηκαν. Αλλά δεν αποτελούν “αναβάθμιση”. Και ο τουρκικός κινητήρας, δεν αναμένεται πριν από τις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Το αντι-αεροπορικό SAMP/T εξακολουθεί να συναντά γαλλικές αντιρρήσεις.
Με άλλα λόγια, η Τουρκία δεν κέρδισε τα πάντα.
Αλλά κερδίζει έδαφος.
Και αυτό είναι το σημαντικό.
Γιατί κάθε φορά που συναντά ένα εμπόδιο δεν εγκαταλείπει.
Πιέζει.
Διαπραγματεύεται.
Αλλάζει δρόμο.
Αναζητά άλλη λύση.
Υπέρ-προβάλλει κι ύστερα αξιοποιεί στο μέγιστο τη “γεωπολιτική της αξία”.
Και περιμένει την κατάλληλη στιγμή.
Έτσι λειτουργούν οι χώρες που θέλουν να γίνουν περιφερειακές δυνάμεις.
Η Ελλάδα, αντιθέτως, έχει αναλάβει έναν παράξενο ρόλο: να εξηγεί στους άλλους ότι η Τουρκία είναι… “φίλη μας”.
* Η “Διακήρυξη των Αθηνών” του Δεκεμβρίου 2023 δεν είναι συνθήκη ούτε νομικά δεσμευτική συμφωνία. Είναι πολιτική διακήρυξη φιλίας και καλής γειτονίας.
Και αυτό ακριβώς ήταν το πρόβλημα.
Γιατί η διπλωματία δεν κρίνεται μόνο από το νομικό περιεχόμενο των κειμένων.
Κρίνεται και από τα μηνύματα που εκπέμπεις.
Και το μήνυμα που εκπέμψαμε τότε ήταν σαφές:
Η Τουρκία είναι “φίλη” μας!
Την ώρα που δημιουργεί συνεχώς νέα τετελεσμένα και κλιμακώνει ασταμάτητα τις προκλήσεις σε βάρος μας.
Αφού εμείς λέμε ότι, παρ’ όλα αυτά, “η Τουρκία είναι φίλη μας”,
γιατί να μην το πιστέψουν και οι άλλοι;
Γιατί οι Γάλλοι να θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα, όταν συζητούν την πώληση όπλων στην Τουρκία;
Γιατί οι Γερμανοί να διστάζουν να πουλήσουν Eurofighter;
Και, κυρίως, γιατί οι χώρες της περιοχής, που έχουν δικά τους προβλήματα με την Τουρκία, να θεωρούν την Ελλάδα “φυσικό σύμμαχο” απέναντί της;
Εμείς οι ίδιοι τους διαμηνύουμε να μη περιμένουν τίποτα από μας.
* Κι εδώ βρίσκεται η ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής.
Δεν είναι λάθος “να συνομιλείς” με την Τουρκία. Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν πολλαπλοί δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ μας.
Δεν είναι λάθος να επιδιώκεις αποκλιμάκωση.
Λάθος είναι να βαφτίζεις «φιλική» μια συμπεριφορά που δεν είναι φιλική!
Και να στέλνεις παντού το λάθος μήνυμα…
Γιατί η συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα δεν είναι συμπεριφορά “φίλου”.
Κι αυτό πρέπει να ειπωθεί ψύχραιμα, καθαρά και απερίφραστα.
Προς πάσαν κατεύθυνση…
* Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη.
Και αυτό πρέπει να λέγεται στην Ευρώπη ξανά και ξανά.
Η Τουρκία απειλεί δύο κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ελλάδα και την Κύπρο. Και κατέχει παράνομα έδαφος ενός κράτους-μέλους: Της Κύπρου…
Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, η Ευρώπη να εξοπλίζει την Τουρκία και ταυτόχρονα να μιλά για “ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία”;
Πώς μπορεί να θέλει να γίνει “αμυντικά ανεξάρτητη” – όταν μόνη της καθίσταται αμυντικά “ανύπαρκτη”;
Όταν απειλούνται κράτη-μέλη από τρίτη χώρα και άλλα κράτη-μέλη εξοπλίζουν την τρίτη χώρα, γεωπολιτικά δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτό πρέπει να διακηρύσσει η Ελλάδα.
Σε κάθε ευρωπαϊκό συμβούλιο.
Σε κάθε Σύνοδο Κορυφής.
Στο ΝΑΤΟ.
Στα Ηνωμένα Έθνη.
Παντού.
Για να γίνει στρατηγικά αυτόνομη η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει προηγουμένως να υπάρχει. Και εξοπλίζοντας την Τουρκία την ώρα που η Τουρκία απειλεί κράτη μέλη της, η Ευρώπη αυτο-ακυρώνεται.
Αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο.
Αφορά την Ευρώπη συνολικά.
Δεν είναι “κραυγή αγωνίας” της Ελλάδας προς την Ευρώπη.
Είναι “καμπανάκι” για την Ευρώπη συνολικά.
* Και μετά υπάρχει το τρίτο, το αυτονόητο.
Η Ελλάδα πρέπει να ξαναβρεί τους φυσικούς της συμμάχους στην περιοχή.
Το Ισραήλ.
Την Αίγυπτο.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Την Ανατολική Λιβύη.
Την Ινδία.
Να τους πει καθαρά:
Η Ελλάδα είναι χώρα πρώτης γραμμής απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό – αναθεωρητισμό. Δεν είναι «φίλη» της τουρκικής πολιτικής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει “αντί-τουρκική” η Πολιτική της Ελλάδας,,,
Σημαίνει ότι πρέπει να γίνει, επιτέλους, Ελληνική!
Να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.
Να αξιοποιήσει τις δυνητικές συμμαχίες της.
Να δημιουργήσει νέες.
Να προσφέρει στους άλλους λόγο να στηρίζονται στην Ελλάδα.
Γιατί σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο:
Όταν η Αθήνα διακηρύσσει ότι η Τουρκία είναι “φίλη” της, απογοητεύει όσους έχουν λόγους να φοβούνται την Τουρκία.
Και ενθαρρύνει άλλες χώρες να τα βρουν απευθείας με την Άγκυρα.
Γιατί να επενδύσει περισσότερο το Κάιρο στην Αθήνα, όταν η ίδια η Αθήνα διαβεβαιώνει ότι οι σχέσεις της με την Άγκυρα είναι “σχέσεις φιλίας”;
Φτάσαμε στο παράδοξο να υπερασπίζεται ο Νετανιάχου, στα Ηνωμένα Έθνη, την Ελλάδα και την Κύπρο απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις με μεγαλύτερη καθαρότητα από εκείνη που επιδεικνύουν οι ίδιες οι ελληνικές διπλωματικές αντιπροσωπείες.
Αυτό δεν είναι εξωτερική πολιτική. Είναι αυτοϋπονόμευση.
* Και δεν είναι η πρώτη φορά.
— Στη Λιβύη, η Τουρκία μπήκε δυναμικά και άλλαξε τον συσχετισμό.
Η Γαλλία είχε τότε κοινά συμφέροντα με εμάς.
Η Αίγυπτος και τα Εμιράτα επίσης.
Η Ανατολική Λιβύη επίσης.
Εμείς;
Χαρακτηρίσαμε τον Χαφτάρ που αντιστεκόταν στην τουρκική διείσδυση “καμένο χαρτί” και “τελειωμένο”.
Τελικά οι Γάλλοι σταμάτησαν την τουρκική διείσδυση στη Λιβύη με τη βοήθεια της Αιγύπτου και των Εμιράτων.
Μετά η Τουρκία έκανε άνοιγμα στον Χαφτάρ (που οι δικοί μας φωστήρες των είχαν “τελειωμένο”). Τώρα ο υιός Χαφτάρ τα βρήκε με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Κι εμείς απλώς είμαστε απόντες. Γιατί όλοι μας υπολογίζουν ως “φίλους” της Τουρκίας…
— Η Γαλλία μάς είχε προτείνει συμφωνία αμυντικής συνδρομής και μας πήρε πάνω από έναν χρόνο για να απαντήσουμε.
Τελικά, χρειάστηκε η κρίση των γαλλικών υποβρυχίων με την Αυστραλία για να ανοίξει ο δρόμος προς τις Belharra και την ελληνογαλλική συμφωνία. Από “σπόντα”…
Εμείς περιμέναμε την ευκαιρία. Η ευκαιρία πέρασε από μπροστά μας. Και παρά λίγο να τη χάσουμε…
Κι ύστερα διακηρύξαμε την “φιλία μας” προς την Τουρκία και τα ακυρώσαμε όλα…
Εμείς διστάζουμε και καρκινοβατούμε!
Η Τουρκία δεν περιμένει.
Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα…
* Δεν χρειάζεται να υπερτιμούμε την Τουρκία.
Πρέπει να πάψουμε να υποτιμούμε την Ελλάδα!
Γιατί η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της περιοχής που ανήκει ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Έχει ναυτική θέση που δεσπόζει στην Ανατολική Μεσόγειο.
Έχει ενεργειακές, εμπορικές και στρατηγικές δυνατότητες.
Έχει ευκαιρίες.
Πολύ περισσότερες απ’ όσες αξιοποιεί.
Και αυτή είναι, ίσως, η μεγαλύτερη διαφορά μας με την Τουρκία.
Η Τουρκία συναντά εμπόδια και προσπαθεί να τα ξεπεράσει.
Εμείς συναντάμε ευκαιρίες και συχνά τις αφήνουμε να περάσουν.
Εκείνη πιέζει.
Εμείς καθησυχάζουμε.
Εκείνη διεκδικεί.
Εμείς εξηγούμε γιατί είμαστε “καλά παιδιά” – σε ένα σύγχρονο κόσμο ανάστατο, που κανείς δεν δίνει σημασία πια στα “καλά παιδιά”…
Εκείνη οικοδομεί επιρροή.
Εμείς διακηρύσσουμε «φιλία» με όσους μας απειλούν!
Εκείνη θέλει να γίνει περιφερειακή δύναμη.
Εμείς διστάζουμε, μήπως η διεκδίκηση του δικού μας ρόλου ενοχλήσει κάποιον.
Αυτό πρέπει να τελειώσει!
* Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να γίνει επιθετική.
Χρειάζεται να γίνει παρούσα. Και Αξιόπιστη…
Δεν χρειάζεται να ψάχνει εχθρούς.
Χρειάζεται να αναγνωρίζει τους πραγματικούς φίλους της.
Δεν χρειάζεται να κόψει τις γέφυρες με την Τουρκία.
Χρειάζεται να πάψει να στρώνει μόνη της τον δρόμο στην Τουρκία.
Γιατί η Τουρκία θα συνεχίσει να πιέζει.
Θα συνεχίσει να αναζητά όπλα.
Θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται τις αντιθέσεις των μεγάλων δυνάμεων.
Θα συνεχίσει να διεκδικεί.
Και αν εμείς συνεχίσουμε να αποκαλούμε
«φιλία» την υποχώρηση,
«σταθερότητα» την αδράνεια
και «επιτυχία» την απουσία κρίσης,
κάποια στιγμή θα ανακαλύψουμε κάτι πολύ δυσάρεστο:
η Τουρκία θα έχει γίνει περιφερειακός ηγεμόνας — κι εμείς θα έχουμε αυτοϋποβιβαστεί σε παρατηρητή της δικής μας ανυπαρξίας.
Μαζί, και της ανυπαρξίας της Ευρώπης…
Οι ευκαιρίες δεν χάνονται όλες μαζί.
Χάνονται μία-μία.
Μέχρι να μην υπάρχουν άλλες.
Και τότε θα είναι πολύ αργά.
* Η “Συμφωνία των Αθηνών” που τώρα έχει οριστικά χρεοκοπήσει,
– αλλά ακόμα δεν έχει οριστικά εγκαταλειφθεί – δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό.
Είναι ένα ακόμα σύμπτωμα της Παρακμής του πολιτικού συστήματος, για την οποία μίλησε χθες και ο Αντώνης Σαμαράς.
Η Ελλάδα αγοράζει Belharra και Rafale, αλλά την ίδια στιγμή παραιτείται από την υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων (ορίζει την “κόκκινη γραμμή” στα 6 μίλια!) και διακηρύσσει τη… “φιλία” της με εκείνους που της τα καταπατούν. Την ίδια στιγμή ξεπλένει την Τουρκία, ώστε να εξοπλιστεί κι εκείνη με οπλικά συστήματα που πριν δεν της τα έδιναν.
Η Ελλάδα ακυρώνει την Αποτροπή της και απογοητεύει συνεχώς δυνητικούς συμμάχους της στην περιοχή.
Η Ελλάδα δεν αξιοποιεί ούτε τις δυνατότητές που έχει
ούτε τις ευκαιρίες που της παρουσιάζονται.
Ούτε οικονομικά, ούτε διπλωματικά, ούτε γεωπολιτικά.
* Κι αν πάμε ακόμα βαθύτερα: Στην Ελλάδα το πολιτικό σύστημα δεν εκπροσωπεί τη χώρα στο εξωτερικό, αλλά το “Εξωτερικό”μέσα στη χώρα!
Δεν οικοδομεί συμμαχίες έναντι κοινού εχθρού.
Αναζητεί προστάτες! Που εμφανίζονται όλο και πιο απρόθυμοι…
Και δεν θέλει ούτε να εμπνεύσει ούτε να εκπροσωπήσει τους Έλληνες.
Επιδιώκει απλώς να τους “ελέγξει”.
Και γι’ αυτό απογοητεύει όλο και περισσότερους.
Να τους ελέγξει για λογαριασμό μιας “δυτικής πολιτικής” που είτε είναι βαθιά διχασμένη, είτε έντονα αμφισβητούμενη στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι “Προπύργιο” της Ευρώπης και της Δύσης στην περιοχή – και γίνεται η “Αχίλλειος πτέρνα” της.
Και η Ευρώπη θα μπορούσε να είναι η “ατμομηχανή” της Δυτικής επιρροής στον κόσμο – και κοντεύει να γίνει η “μαύρη Τρύπα” της Δύσης.
Ό,τι άλλο συμβεί δίπλα μας ή γύρω μας,
η Ελλάδα πρέπει να σταθεί όρθια στα πόδια της
και να σταματήσει τον κατήφορο της Παρακμής της…
Κι ίσως έτσι βοηθήσουμε πραγματικά, την αληθινή Ευρώπη.
Αλλά για την ώρα πρέπει να σώσουμε τους εαυτούς μας.
Είναι πιο “επείγον” απ’ ό,τι φανταζόμαστε
και λιγότερο “ανέφικτο” απ’ ό,τι προσπαθούν να μας πείσουν…
Αναλύσεις
Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν
Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να επικαλείται μεταναστευτικές πιέσεις και απειλές για τη δημόσια ασφάλεια, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά επαρκέστερη τεκμηρίωση και σταδιακή άρση των ελέγχων, το ερώτημα γίνεται επιτακτικό: πότε ένα προσωρινό μέτρο αρχίζει να μετατρέπεται σε μόνιμο καθεστώς;
Το καθεστώς της επαναφοράς/παράτασης του ελέγχου των συνόρων στα εσωτερικά σύνορα των Κρατών – Μελών Schengen διέπεται από το άρθρο 25 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/399, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2024/1717, συγκεκριμένα:
Όταν απαιτείται άμεση δράση για «απρόβλεπτες απειλές», ένα Κράτος-Μέλος μπορεί να επαναφέρει ελέγχους μέγιστης αρχικής διάρκειας ως ένα μήνα. Αν η απειλή επιμένει, μπορεί να παραταθεί με ανώτατο συνολικό όριο τους τρεις μήνες.
Για «προαναγγελλόμενες ή αναμενόμενες απειλές», η αρχική επαναφορά μπορεί να γίνει για χρονικό διάστημα μέγιστης διάρκειας έξι μηνών. Κάθε παράταση μπορεί να διαρκεί ως έξι μήνες, με ανώτατο συνολικό όριο τα δύο έτη.
Σ’ εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου η «σοβαρή απειλή» επιμένει μετά το πέρας των δύο ετών, επιτρέπεται η παράταση των ελέγχων για επιπλέον έξι μήνες κάθε φορά, με απόλυτο μέγιστο όριο το ένα επιπλέον έτος (συνολικά 3 έτη). Ωστόσο, αυτό απαιτεί ειδική κοινοποίηση, επικαιροποιημένη εκτίμηση κινδύνου και ενεργοποιεί αυστηρότερο έλεγχο αναλογικότητας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Οι έλεγχοι πρέπει να επιβάλλονται μόνο ως έσχατη ανάγκη. Τα Κράτη-Μέλη υποχρεούνται πλέον:
• Ν’ αποδεικνύουν ότι εξέτασαν εναλλακτικά μέτρα, όπως η αυξημένη αστυνομική συνεργασία ή οι στοχευμένοι έλεγχοι σε παραμεθόριες ζώνες αντί για πλήρεις συνοριακούς ελέγχους.
• Να υποβάλλουν λεπτομερή εκτίμηση κινδύνου (risk assessment) που να δικαιολογεί ότι η κλίμακα και διάρκεια των ελέγχων δεν υπερβαίνουν το απολύτως απαραίτητο.
Αν οι έλεγχοι παρατείνονται για περισσότερους από δώδεκα μήνες συνολικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρεούται (άρθρο 27α) να εκδώσει επίσημη γνώμη (opinion), ενώ δύναται να ξεκινήσει και διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ των εμπλεκόμενων Κρατών-Μελών.
Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιλαμβάνει τουλάχιστον:
• αξιολόγηση του κατά πόσο η επαναφορά ή η επέκταση του ελέγχου συνόρων στα εσωτερικά σύνορα συμμορφώνεται με τις αρχές της αναγκαιότητας και αναλογικότητας
• αξιολόγηση του κατά πόσο διερευνήθηκαν επαρκώς εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση της σοβαρής απειλής.
Επαναφορά ελέγχου στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα της Γερμανίας
Από το Σεπτέμβριο 2024, η Γερμανία επανέφερε τους ελέγχους στα κοινά της χερσαία (εσωτερικά) σύνορα με Γαλλία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Ελβετία, Αυστρία, Τσεχία και Πολωνία και τους διατήρησε με διαδοχικές εξάμηνες παρατάσεις, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια.
Στις 02 Ιουνίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε γνώμες για εννέα χώρες, μεταξύ αυτών και για τη Γερμανία [έγγραφο C (2026) 3557], με τις οποίες είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την αναγκαιότητα και αναλογικότητα των ελέγχων σ’ όλα τα εσωτερικά σύνορα χωρίς διάκριση, συστήνοντας τη σταδιακή κατάργησή τους.
Ειδικά για τη Γερμανία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι οι κοινοποιήσεις (παράτασης επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα) δεν τεκμηριώνουν επαρκώς γιατί χρειάζονται έλεγχοι σ’ όλα τα κοινά χερσαία σύνορα χωρίς διάκριση, γιατί επιλέγονται εξάμηνες περίοδοι κι όχι συντομότερες, ούτε γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα (π.χ. στοχευμένοι αστυνομικοί έλεγχοι). Συνέστησε σταδιακή κατάργηση των εσωτερικών ελέγχων, ωστόσο δεν διαπίστωσε ρητά ότι οι έλεγχοι αυτοί είναι ασύμβατοι με το δίκαιο της Ένωσης και, συνεπώς, δεν τους σταμάτησε.
Η τελευταία παράταση (16/09/2026 – 15/03/2027), κοινοποιήθηκε τον Αύγουστο 2026 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στ’ άλλα Κράτη-Μέλη από το Γερμανό Υπουργό Εσωτερικών Alexander Dobrindt, μ’ επίσημη αιτιολογία τις συνεχιζόμενες σοβαρές απειλές για τη δημόσια ασφάλεια και τάξη, λόγω: υψηλών επιπέδων παράνομης μετανάστευσης, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, καθώς και της επίδρασης της διεθνούς κατάστασης ασφαλείας (πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας, κατάσταση στη Μέση Ανατολή και στην Κεντρική Ασία).
Η παράταση αυτή καταχωρήθηκε στο Μητρώο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ισχύει. Η διατύπωση «ισχύει αν δεν αντιταχθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή» είναι δημοσιογραφική.
Νομικά, το μέτρο ενεργοποιείται με την κοινοποίηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί ν’ ασκήσει διαδικασία παράβασης, αλλά ως τώρα δεν έχει μπλοκάρει τις παρατάσεις της επαναφοράς ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της Γερμανίας.
Με αφορμή τις διαδοχικές παρατάσεις που έχουν σημειωθεί στην επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά (κοινά χερσαία) σύνορα της Γερμανίας με τις εννέα γειτονικές της χώρες, εγείρονται γενικοί και σοβαροί προβληματισμοί:
• Αρχικά, οι συνεχείς παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων και, συνεπώς της αναστολής λειτουργίας του Σένγκεν στο συγκεκριμένο είδος συνόρων (εν προκειμένω στα χερσαία σύνορα) για διάστημα δύο ετών, με πιθανότητα να διευρυνθεί συνολικά σε 3 έτη (ήδη το Μάρτιο 2027 θα είναι 2,5 χρόνια επαναφοράς εσωτερικών ελέγχων) εγείρουν θεμελιώδεις και σοβαρές αιτιάσεις αμφισβήτησης της ομαλής κι εύρυθμης λειτουργίας του χώρου Σένγκεν, καθώς και της βασικής φιλοσοφίας του χώρου Σένγκεν «ως χώρου ελευθερίας ασφάλειας και δικαιοσύνης», λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι Γερμανικές Αρχές δεν αιτιολόγησαν επαρκώς: την ανάγκη ελέγχων στα κοινά χερσαία σύνορα της Γερμανίας μ’ όλες τις γειτονικές της χώρες, χωρίς διάκριση, γιατί επέλεξαν εξάμηνες κι όχι συντομότερες περιόδους, καθώς και γιατί δεν αρκούν εναλλακτικά μέτρα αντί για συνεχόμενες παρατάσεις επαναφοράς των εσωτερικών ελέγχων
• Αν «οποιεσδήποτε σοβαρές απειλές στα σύνορα» δεν αιτιολογούνται κατάλληλα ή δεν είναι δυνατό ν’ αντιμετωπιστούν σε διάστημα έξι μηνών ή ενός έτους, από τις αρχές μίας χώρας όπως η Γερμανία των 85 εκατ. κατοίκων, η οποία διαθέτει επαρκή αριθμό αστυνομικών και συνοριοφυλάκων σ’ όλα τα σύνορά της (εξωτερικά κι εσωτερικά), τότε τίθενται στο τραπέζι γενικοί προβληματισμοί για τη συνολική κι εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν, ειδικά όσον αφορά μικρότερα Κράτη-Μέλη σε πληθυσμό, υποδομές/δυνατότητες/μέσα και προσωπικό επιβολής του νόμου
• Ενώ η Γερμανία διατηρεί, από το Σεπτέμβριο 2024, την επαναφορά ελέγχων στα κοινά χερσαία της (εσωτερικά) σύνορα με γειτονικά Κράτη – Μέλη, λόγω μεταναστευτικών πιέσεων, πίεσης στο σύστημα υποδοχής ασύλου, λαθρεμπορίου και πιέσεων στη δημόσια ασφάλεια, η Ελλάδα, παρότι τη θερινή περίοδο 2025 επικαλέστηκε «κατάσταση ανωτέρας βίας», λόγω των αυξημένων προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών δια θαλάσσης, από την Ανατολική Λιβύη στα νησιά Γαύδο και Κρήτη, καθώς και της συνακόλουθης μεγάλης πίεσης στο εθνικό μας σύστημα υποδοχής και ασύλου (με την πίεση αυτή στο σύστημα υποδοχής και ασύλου μάλιστα να εκδηλώνεται και φέτος κατά τη θερινή περίοδο 2026), δεν αιτήθηκε την επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά της σύνορα
• Με βάση πρόσφατα περιστατικά επιθέσεων, από υπηκόους τρίτων χωρών, στη Γερμανία αλλά και σε άλλα Κράτη – Μέλη ΕΕ, σε ανυποψίαστους πολίτες, η παραβατικότητα κάποιων από τους οποίους ήταν ήδη γνωστή στις αρχές επιβολής του νόμου, είναι προφανές ότι η αποτελεσματικότητα των ελέγχων στα σύνορα συνδέεται άμεσα με το επίπεδο και την ποιότητα της εσωτερικής ασφάλειας των Κρατών – Μελών ΕΕ, ενώ εγείρονται επίσης ερωτήματα γιατί αυτοί κυκλοφορούσαν ελεύθεροι ή γιατί δεν είχαν απελαθεί από την ΕΕ.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
