Άμυνα
Νέο εθνικό δόγμα: Νησιά χωρίς Έλληνες, βορά στις ορέξεις των Τούρκων και των μεταναστών
Με την πολιτική μας διευκολύνουμε τον έλεγχο των νησιών μας από την Τουρκία
Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου
– Επιτέλους, γίνεται πραγματικότητα το όνειρο της Ντόρας!.., αναφώνησε η φίλη μου κυματίζοντας σαν σημαία ένα διπλωμένο στη μέση φύλλο εφημερίδας με το που μπήκε στο σπίτι μου.
Έκανα να της το πάρω, χωρίς επιτυχία.
– Καλά, δεν κατοίκησαν βέβαια τα χωριουδάκια της Κρήτης – όπως το επιθυμούσε – για να λυθεί το δημογραφικό, αλλά γέμισαν τίγκα τα μικρονήσια μας δια χειρός… Μηταράκη, συμπλήρωσε καγχάζοντας κι αφού βούλιαξε στην άκρη του καναπέ, άπλωσε το χέρι της και μου παρέδωσε το τεκμήριο που βεβαίωνε του λόγου το αληθές της.
Έριξα το βλέμμα μου στο τσαλακωμένο χαρτί με το ρεπορτάζ και τη φωτογραφία του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Νότη Μηταράκη. Ο κορονοϊός, έλεγε, δεν φρέναρε μόνο την Οικονομία, αλλά και τον πελαργό ειδικά στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και τη Θράκη…
Κι αυτό, συνδυαζόμενο με κυβερνητικές κινήσεις αποσυμφόρησης κάποιων καταυλισμών παράνομων μεταναστών σε μεγάλα νησιά με μεταφορά τους στα ”γκριζαρισμένα” ήδη από την Τουρκία ερημονήσια του ανατολικού Αιγαίου, είναι ό,τι χειρότερο και εξυπηρετεί θαυμάσια τα σχέδιά της.
”Η Τουρκία ποντάρει στον μεταναστευτικό της στρατό”, σκέφτομαι, ”που πότε τον εργαλειοποιεί ως πολιορκητικό κριό για την παραβίαση των συνόρων μας (βλ. Έβρος, Μάρτιος 2020), πότε για να αλλάξει τη δημογραφία στον χώρο του Αιγαίου στέλνοντας κατά κύματα στα νησιά λαθρομετανάστες”.
Ωστόσο η ρίζα του κακού απ’ την οποία ξεκινούν όλα είναι η υπογεννητικότητα. Ένα απ’ τα πιο μεγάλα προβλήματα που κακοφορμίζει σαν ξεχασμένη πληγή στον κορμό της Ελλάδας, γιατί παραμένει άλυτο και διαιωνίζεται για δεκαετίες.
Τώρα, θα μου πείτε, ότι το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς η ζωή μας δυσκόλεψε, έγινε πιο απαιτητική. Οι γυναίκες βγαίνουν από καιρό ενεργά στον στίβο της εργασίας για να ενισχύσουν το ταμείο της οικογένειας. Παντρεύονται μεγαλύτερες και δύσκολα αποφασίζουν να κάνουν πάνω από δύο παιδιά.
Κι αυτό δεν οφείλεται μόνο στην οικονομική δυσπραγία, που εντάθηκε στα χρόνια των μνημονίων στο έπακρο και συνεχίζει να καρποφορεί ανέργους, αλλά και στο γεγονός της καθημερινής ανασφάλειας των γυναικών στον εργασιακό τομέα, αφού οι εργοδότες τους απεύχονται τις εγκυμοσύνες και τα οικονομικά συνακόλουθα της μητρότητας που τις ακολουθούν.
Έτσι οδηγούμαστε χρόνο με τον χρόνο στη μείωση των γεννήσεων Ελληνοπαίδων (η μικρή αύξηση που καταγράφηκε κατά τόπους απ’ το ’16 και μετά οφείλεται κατά 77% σε γεννήσεις από γυναίκες πρόσφυγες κι όχι Ελληνίδες), με αποτέλεσμα να φτάσουμε κάποια στιγμή στο σημείο μηδέν (με ισάριθμες τις γεννήσεις με τους θανάτους) και να το ξεπεράσουμε, καθώς – στα δέκα διαδοχικά τελευταία έτη – το ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων είναι αρνητικό (οι γεννήσεις υπολείπονταν των θανάτων κατά 40.000 άτομα βάσει της τελευταίας έρευνας του Μαρτίου του 2021).
Με δεδομένο αυτό και την στατιστικά επιβεβαιωμένη και έτι περαιτέρω επιβαρυμένη απ’ την πανδημία κορονοϊού (λόγω οικονομικών προβλημάτων και πιθανών συνεπειών του COVID-19 σε μια εγκυμοσύνη) συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού, η Ελλάδα γερνάει επικίνδυνα.
Και το επικίνδυνα έγινε απ’ το ’16 και εντεύθεν ραγδαία, καθώς τα στοιχεία κατέδειξαν ότι η μείωση του ρυθμού γονιμότητας στη χώρα μας βαίνει παράλληλα με την αύξηση του πληθυσμού άνω των 60 ετών κατά 10%. Ενώ το brain drain (η διαρροή εγκεφάλων στο εξωτερικό) επιτείνει το αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων.
Γεγονός που επηρεάζει αρνητικά και την εθνική μας Οικονομία (μείωση του ρυθμού αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 5,5%, ενώ – αν είχαμε αύξηση του δείκτη γονιμότητας κατά μία ποσοστιαία ομάδα – θα είχαμε αύξηση τιυ κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 2%, σύμφωνα με έκθεση της PricewaterhouseCoopers για λογαριασμό του μη κερδοσκοπικού οργανισμού HOPEgenesis, το 2018).
Μετά το καμπανάκι του ΔΝΤ στα χρόνια των μνημονίων και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για μείωση των γεννήσεων και αύξηση των θανάτων στη χώρα (πράγμα που επιβεβαιώνει την ραγδαία επιδείνωση του δημογραφικού μας προβλήματος), είναι σίγουρο πλέον ότι μέρα με την ημέρα χάνονται απ’ άκρη σε άκρη της ελληνικής Επικράτειας – εξαιρουμένων των μειονοτικών περιοχών της Θράκης, όπου παρατηρείται κλιμακούμενη αύξηση των γεννήσεων – ολόκληρα χωριά της πατρίδας μας με δραματικές επιπτώσεις στην πληθυσμιακή της γεωγραφία.
Ενδεικτικό της τραγικότητας της κατάστασης με την δημογραφική γήρανση που προκαλεί, πέραν των εθνικών και πολλά άλλα προβλήματα (ιατρικά, κοινωνικά, οικογενειακά, οικονομικά, ασφαλιστικά κλπ) είναι το γεγονός ότι στην νησιωτική Ελλάδα καταγράφηκαν την τελευταία πενταετία αρνητικά ρεκόρ γεννήσεων (ένα παιδί, λ.χ, στη Νάξο και τις Μικρές Κυκλάδες – σε μέτρηση του ’15 – και 1.196 θάνατοι στη Λέσβο έναντι 532 γεννήσεων.
Με βάση τα στατιστικά δεδομένα μάλιστα εκείνης της χρονιάς δεν γεννήθηκε κανένα Ελληνόπουλο στις περιοχές Σουφλί, Ορεστιάδα, Κάτω Νευροκόπι, Παρανέστι, Σούλι, Δωδώνη, Ζαγόρι, Κόνιτσα, Νέστο, Ανατολική Μάνη, Φάρσαλα και Ζαχάρω της ηπειρωτικής Ελλάδας και το ίδιο παρατηρήθηκε σε πλήθος νησιών ή νησιωτικών περιοχών του Αιγαίου και του Ιονίου [Παξοί, Ιθάκη, Ψαρά, Άγιος Ευστράτιος, Νίσυρος, Πάτμος, Οινούσσες, Λειψοί, Θήρα, Αστυπάλαια, Χάλκη, Αντίπαρος, Αμοργός, Ανάφη, Σίφνος, Σέριφος, Σίκινος, Τήλος, Φολέγανδρος, Σκύρος, Κάρπαθος, Κάσος, Σύμη, Κέα, Σκύρος, Κρήτη (Φαιστός) και Ελαφόνησος].
Με άλλα λόγια η βόμβα του δημογραφικού μας προβλήματος έχει ήδη εκραγεί και το φυτίλι που προκάλεσε την έκρηξη δεν το άναψε μόνο ο covid-19, αλλά και το εκρηκτικών διαστάσεων μεταναστευτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε τα τελευταία χρόνια και είναι ανεξέλεγκτο.
Με δεδομένα τα εφιαλτικά αυτά ντοκουμέντα – στα οποία πρέπει να προσθέσουμε το σβήσιμο προ πολλού απ’ τον χάρτη μικρονήσων και βραχονησίδων μας, όπως η Βελοπούλα, η Άτοκος, το Επτανήσιο, η Δρίμα. η Σαρία, ο Άγιος Μηνάς, η Σμύρνα, η Χρυσή και η Δρίμα, αλλά και την ”ερημοποίηση” μικρών νησιών σήμερα, όπως το Τρίκερι στον Αργοσαρωνικό, ο Πασάς στο ΒΑ Αιγαίο, η Τσουγκριά και το Αδέρφι στις Σποράδες, η Λέβιθα και ο Διάπορος στα Δωδεκάνησα, οδηγούμαστε στα εξής δραματικά συμπεράσματα:
1. Οι κυβερνήσεις που κυβέρνησαν μέχρι σήμερα (με εξαίρεση, ίσως, αυτήν του Κώστα Καραμανλή η οποία έκανε τους τρίτεκνους πολύτεκνους) πήραν ελάχιστα μέτρα για την υπογεννητικότητα (πενιχρές ενισχύσεις που δεν έδιναν κίνητρο στα ζευγάρια για πάνω από δύο παιδιά), ίσως γιατί υποτίμησαν την επικινδυνότητά της.
2. Από κάποια στιγμή κι ύστερα, με επίταση την τελευταία πενταετία, έκαναν το εθνοκτόνο λάθος – και συνεχίζουν να το κάνουν – να αντιμετωπίζουν το δημογραφικό πρόβλημα νομιμοποιώντας, χωρίς πλαφόν, χιλιάδες ξένους (λαθρομετανάστες και πρόσφυγες), τους οποίους μετεγκαθιστούν σταδιακά [προς αποσυμφόρηση των ΚΥΤ (Κέντρων Υποδοχής Ταυτοποίησης) στα νησιά-εισόδους του Αιγαίου (Χίο, Λέσβο, Σάμο) και τον Έβρο] σε Δομές Φιλοξενίας ανά την Ελλάδα.
3. Η εγκληματική αυτή πολιτική, όμως – σε συνδυασμό με την άλλη την ανύπαρκτη της υπογεννητικότητας – μετέτρεψε σε ξέφραγο αμπέλι τη χώρα μας, με αποτέλεσμα να καλύπτεται τάχιστα το κενό του δημογραφικού της προβλήματος από Αφροασιάτες μετανάστες (πολλοί από τους οποίους εκδηλώνουν τα βάρβαρα ένστικτά τους σε βάρος των γηγενών και κυρίως των γυναικών στους τόπους εγκατάστασής τους).
4. Τα δεδομένα αυτά, όπως ήταν επόμενο, εκτίναξαν την εγκληματικότητα στην Ελλάδα και οδηγούν ήδη με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας, αφού – πολύ σύντομα – θα γίνουμε μειονότητα οι Έλληνες στον τόπο μας.
5. Επιπρόσθετα σε αυτά τα κακά ήρθε να προστεθεί και η όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων στα ανώτερα σημεία κλιμάκωσής της. ‘Ετσι τα ελληνικά νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να μπουν στο στόχαστρο της τουρκικής βουλιμίας, αφού η Τουρκία φρόντισε ήδη απ’ το ’16 -’17 και εντεύθεν να τα ”γκριζοποιήσει”.
Μέσα σ’ αυτά και πέρα από αυτά – που αριθμούν 152 στους τουρκικούς χάρτες – περιλαμβάνονται και μικρονήσια που κινδυνεύουν με εγκατάλειψη και αφανισμό, πέραν των προαναφερθέντων, όπως η Γαύδος, η Δήλος, η Αλόννησος, η Μακρόνησος, η Ηρακλειά, το Κάτω Κουφονήσι, οι Αρκιοί, η Τέλενδος, η Περιστέρα, το Πιπέρι, η Παναγιά, το Γαϊδουρονήσι, η Ψέριμος, το Φαρμακονήσι, η Κίναρος, η Δοκός, το Γυαλί κλπ
Στο όνομα της ελληνικότητας αυτών των νησιών και των άλλων που άδειασαν από κατοίκους ή σβήστηκαν απ’ τον χάρτη και ξεχάστηκαν, η κυβέρνηση χρειάζεται να πάρει μέτρα σε διπλή κατεύθυνση, ενόψει και της προβλεπόμενης μείωσης κατά 20% του ελληνικού πληθυσμού στα επόμενα 50 χρόνια.
Από την μια οφείλει να φανεί γενναιόδωρη στην πολύτεκνη οικογένεια – με έμφαση σε αυτήν που μένει σε ακριτικές περιοχές της χώρας – κι από την άλλη να δώσει σοβαρά κίνητρα στους Έλληνες που θέλουν να κατοικήσουν τα ερημωμένα νησιά του Αιγαίου ή τα λίγων κατοίκων μικρονήσια μας τα οποία απειλούνται με αφελληνισμό από τα κύματα των μεταναστών κι απ’ τις διεκδικητικές διαθέσεις της Τουρκίας.
Η αξιοπρεπής σύνταξη στην Ελληνίδα πολύτεκνη μάνα, η απαλλαγή από φόρους και η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των πολύτεκνων οικογενειών, η δημιουργία νοσοκομείων στην ανατολική νησιωτική Επικράτεια (ώστε να μην τρέχουν οι νησιώτες στα τουρκικά νοσοκομεία που χτίστηκαν σκόπιμα για να προσελκύσουν του Έλληνες), το bonus πληθυσμιακής αύξησης ανά περιοχή στους κατοίκους, η δημιουργία κρατικών βρεφονηπιακών σταθμών στις εσχατιές της Ελλάδας από δήμους ή κοινότητες, είναι τα κύρια μέτρα που χρειάζεται να ληφθούν.
Μέτρα τα οποία – κοντά στα άλλα που σχεδιάζει η κυβέρνηση (”επίδομα 2.000 ευρώ για κάθε παιδί που θα γεννιέται, επαναφορά των επιδομάτων σε τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, αύξηση του αφορολόγητου κατά 1.000 ευρώ για κάθε παιδί κλπ) – θα βοηθήσουν την πατρίδα να ανακάμψει.
Να ανακάμψει στον τομέα της υπογεννητικότητας, η οποία την οδηγεί σε πορεία άνευ επιστροφής (με προοπτική εξαφάνισή της από τον παγκόσμιο χάρτη) αποδυναμώνοντας παράλληλα την παρουσία της σε κάθε γωνιά των κοιτίδων του Ελληνισμού σε Αιγαίο και Θράκη.
Κοιτίδων που θα αφανιστούν, αν εφαρμοστούν τα συριζαίικης έμπνευσης προγράμματα επιγαμιών τα οποία σχεδιάζουν οι ιθύνοντες του υπουργείου Μετανάστευσης. Προγράμματα που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν το θέμα της υπογεννητικότητας με εθνικά συμφέροντα τρόπο, αλλά θα προκαλέσουν αλλοίωση της πληθυσμιακής σύστασης των νησιών, αφού χωρίς Έλληνες αυτά θα γίνουν βορά στις ορέξεις των Τούρκων και των μεταναστών, σε καθεστώς αμφισβητούμενης ελληνικής κυριαρχίας…
Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)
GEOPOLITICO
Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν
Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.
Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.
Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.
Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο
Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.
Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.
Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είχα σήμερα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας συνάντηση γνωριμίας με τον Πρέσβη της #Ινδίας, κ. Ravi Shankar.
Συζητήσαμε για τις προκλήσεις ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή, για τις μεγάλες δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατηγικής μας αμυντικής συνεργασίας, καθώς και για τους ισχυρούς δεσμούς φιλίας 🇬🇷– 🇮🇳.
#Greece #India
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 8, 2026
Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο
Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.
Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.
Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.
Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.
Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.
Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.
Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.
Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.
Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.
Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο
Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.
Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.
Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.
Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.
Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία
Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.
Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.
Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.
Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα
Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.
Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.
Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.
Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.
Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.
Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.
Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.
Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.
Άμυνα
Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.
Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.
«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»
Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.
Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.
Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.
«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.
Η κόκκινη γραμμή των Meteor
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.
Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.
Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:
«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».
Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:
Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;
«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»
Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.
Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.
Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.
«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.
Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.
Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.
Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.
Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:
«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».
Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.
Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ
Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:
- πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
- νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
- υποστήριξη ελληνικών F-16,
- υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
- καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.
Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»
Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.
«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:
«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Drones και νέος τρόπος πολέμου
Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.
Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.
Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.
Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».
GEOPOLITICO
Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.
Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.
Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.
Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.
Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:
| Σημείο | Βόρειο πλάτος | Ανατολικό μήκος |
|---|---|---|
| 1 | 36°05,00΄ | 28°44,00΄ |
| 2 | 36°02,40΄ | 29°20,58΄ |
| 3 | 36°09,28΄ | 29°29,82΄ |
| 4 | 36°08,50΄ | 29°34,58΄ |
| 5 | 36°06,48΄ | 29°37,77΄ |
| 6 | 35°03,00΄ | 29°38,00΄ |
| 7 | 35°30,00΄ | 28°10,00΄ |
Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.
Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου
Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...
Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα
Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...
Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!
Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!
Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής
Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.
Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση
Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας