Ο βετεράνος Κούρδος πολιτικός Hatip Dicle καταγγέλλει τον Ερντογάν για γενοκτονία των Κούρδων

Ο Hatip Dicle, μέλος της αντιπροσωπείας που συνομιλούσε με τον ηγέτη του κουρδικού απελευεθρωιτκού κινήματος, Αμπτνουλλάχ Οτζαλάν, στη φυλακή του İmralı, δήλωσε ότι ο Ερντογάν τερμάτισε τη διαδικασία «λύσης» του Κουρδικού με την επιβολή του Ergenekon και του MHP και είπε: «Η ειρήνη και η λύση δεν είναι δυνατή με την κυβέρνηση που εκπροσωπεί τη νοοτροπία των Νεοτούρκων της Ένωσης και της Προόδου. Αυτή η νοοτροπία καταρρέει και μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για μια δημοκρατική λύση στο κουρδικό ζήτημα. “

Ο Πρόεδρος του AKP, Ταγίπ Ερντογάν, άλλαξε για άλλη μια φορά τη συζήτησή του για το κουρδικό ζήτημα στο Ντιγιαρμπακίρ, όπου έφτασε στις 9 Ιουλίου. Ο Ερντογάν κατηγόρησε το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP) για τον τερματισμό της λεγόμενης διαδικασίας «λύσης» του  Κουρδικού, ενώ ο ίδιος είναι αυτός που είχε πει «βάζουμε το θέμα στο ψυγείο». Αυτές οι δηλώσεις του Ερντογάν έφεραν ξανά στην ημερήσια διάταξη το πώς ξεκίνησε η διαδικασία “λύσης”, την οποία διεξήγαγαν ο αρχηγός του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν και η κρατική αντιπροσωπεία μεταξύ 2013 και 2015 και πώς τελείωσε αυτή η διαδικασία.

Ο Οτζαλάν, ο οποίος κρατείται υπό βαριά απομόνωση στη φυλακή Υψηλής Ασφάλειας στο νησί του İmralı, στην οποία μεταφέρθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1999, μετά από μια διεθνή συνωμοσία, πάντα σε κάθε ευκαιρία έτεινε ένα χέρι ειρήνης στο κράτος για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος . Οι πολιτικοί κρατούμενοι στις φυλακές ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 12 Σεπτεμβρίου 2012, την επέτειο του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1980, επειδή ο Οτζαλάν δεν είχε τη δυνατότητα να συναντηθεί με τους δικηγόρους του μετά τις 27 Ιουλίου 2011 και πραγματοποιήθηκαν βίαιες συγκρούσεις. Οι αναταραχές συνεχίστηκαν για 68 ημέρες, τελείωσαν με το κάλεσμα του ηγέτη του PKK Öcalan να τερματιστούν. Ως αποτέλεσμα των ενεργειών αυτών, στις 3 Ιανουαρίου 2013, οι βουλευτές του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP) Ahmet Türk και Ayla Akat Ata πήγαν στο νησί İmralı και συναντήθηκαν με τον Öcalan. Μετά από αυτήν τη συνάντηση, το HDP και η κρατική αντιπροσωπεία μετέβαιναν στο νησί Ιμραλί και πραγματοποίησαν συνομιλίες με τον Öcalan έως τις 5 Απριλίου 2015.

Ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που διήρκεσαν 2 χρόνια, έγινε ένα από τα πιο σημαντικά βήματα σχετικά με τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας. Η αντιπροσωπεία του İmralı και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ανακοίνωσαν το κείμενο συναίνεσης του Dolmabahçe για την ημέρα της επετείου  του μεταμοντέρνου πραξικοπήματος στις 28 Φεβρουαρίου 1997. Αν και ο Ερντογάν καθόρισε ποιος θα καθίσει σε ποιες θέσεις στη συνάντηση όπου ανακοινώθηκε η συναίνεση Dolmabahçe, απέρριψε τη συμφωνία ένα μήνα αργότερα. Ο Ερντογάν είπε στις 20 Μαρτίου 2015, «Δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο. Δεν βλέπω αυτό το περιστατικό θετικά», ενώ στις 11 Αυγούστου 2015 είπε ότι “Η διαδικασία λύσης βρίσκεται τώρα στο ψυγείο.”

Όταν ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι απέρριψε τη συμφωνία και ότι τερμάτισε τη διαδικασία, η απομόνωση του Öcalan έγινε πιο αυστηρή. Οι διαπραγματεύσεις με τον Öcalan ολοκληρώθηκαν τις 5 Απριλίου 2015. Δύο ημέρες μετά τη δολοφονία 2 αστυνομικών στην περιοχή Ceylanpınar της Urfa στις 22 Ιουλίου, άρχισαν πάλι οι συγκρούσεις μεταξύ των ανταρτών του ΡΚΚ και των κρατικών δυνάμεων.

Μιλήσαμε για τον Hatip Dicle, ο οποίος ήταν μέλος της Αντιπροσωπείας του İmralı που συνομιλούσε με τον Öcalan, για τις δηλώσεις του Ερντογάν σχετικά με τη διαδικασία «λύσης» μετά από 7 χρόνια και για το άλυτο του κουρδικού ζητήματος.

Γιατί ο Ταγίπ Ερντογάν ήρθε στο Ντιγιαρμπακίρ; Πώς ερμηνεύετε την άφιξη του Ερντογάν στο Ντιγιαρμπακίρ σε μια εποχή που, σύμφωνα με έρευνες της κοινής γνώμης, έχασε πολλές ψήφους στις κουρδικές πόλεις; Ο Ερντογάν παίζει ξανά τους Κούρδους ψηφοφόρους σε πιθανές εκλογές;

Τώρα και το AKP και ο Erdoğan βλέπουν ότι βρίσκονται σε διαδικασία της πτώσης της δημοτικότητάς τους. Μπορούν να εντοπίσουν επίσης ότι οι απώλειες του MHP είναι περισσότερες. Μπορούν τώρα να δουν ότι έχουν χάσει πολλές ψήφους Κούρδων. Επομένως, η άφιξη του Ερντογάν στο Ντιγιαρμπακίρ έγινε αποκλεισιτκά γι’ αυτόν το λόγο. Επειδή αυτοί ξέρουν καλύτερα τι είδους προβλήματα αντιμετωπίζουν με τους Κούρδους. Οι Κούρδοι είδαν πολύ καλά ποιο είναι το πραγματικό τους πρόσωπο σε αυτή τη διαδικασία. Και το AKP και το MHP είδαν πολύ καθαρά ότι τελείωσαν. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι Κούρδοι που είναι ακόμα στο AKP τους λένε ξεκάθαρα: Πηγαίνετε και δείτε τους ανθρώπους που είχαμε μαζί μας και προσπαθήστε να τους πείσετε. Είναι σαφές ότι βρίσκονται σε κατάσταση απελπισίας. Αυτή η απόγνωση φέρνει δύο πράγματα. Πρώτον, υπάρχει πραγματικός πανικός. Τώρα αισθάνονται ότι είναι στα πρόθυρα να χάσουν την εξουσία. Για αυτόν τον λόγο, προσκολλούνται περισσότερο στην τακτική του Goebbels, του Υπουργού Προπαγάνδας του Χίτλερ.

Για παράδειγμα, πρόσφατα υπήρξε ζήτημα των εμβολίων και ο Ερντογάν βγήκε και είπε ότι αυτός το δίνει δωρεάν στους πολίτες, ενώ στις χώρες της Ευρώπης οι πολίτες το πληρώνουν ακριβά. Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα, φυσικά. Είμαι στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή, προφανώς αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα. Αλλά ο Goebbels πρότεινε ότι αν λέτε μεγάλα ψέματα, οι μάζες μπορεί να μην το πιστεύουν στην αρχή, αλλά αν επαναλαμβάνετε τα μεγάλα ψέματα όλη την ώρα, μετά από λίγο η κοινωνία αρχίζει να τα πιστεύει. Αυτή είναι επίσης μια επιχείρηση δημιουργίας εντυπώσεων.  Βλέπουμε ότι μετά την επ΄σκεψη Ερντογάν στο Ντιγιαρμπακίρ, άρχισε να εφαρμόζεται μια νέα επικοινωνιακή τακτική και για τους Κούρδους και για τους Τούρκους.

Έχουν περάσει σχεδόν 6 χρόνια από τη λήξη της διαδικασίας του Imrali. Εκείνη την εποχή, αφού τελείωσε η διαδικασία του Imrali, εμείς, ως μέλη της αντιπροσωπείας του Imrali, δώσαμε πολλές συνεντεύξεις και εξηγήσαμε στον κόσμο πώς και για ποιο λόγο διακόπηκε η διαδικασία ειρήνευσης, εξηγήσαμε πώς ο Ερντογάν ανέτρεψε το τραπέζι. Αλλά είναι ενδιαφέρον ότι εκείνη την εποχή, κανένα από τα μέλη του AKP, συμπεριλαμβανομένου του Ερντογάν, δεν είπε ότι δεν είναι σωστά αυτά που λέτε.  Άλλωστε υπάρχουν και τα πρακτικά του Imrali. Δεν τα επικαλέστηκαν για να μας κατηγορήσουν ότι δεν λέμε την αλήθεια. Επομένως, η τελευταία επίσκεψη του Ερντογάν στο Ντιγιαρμπακίρ, είναι μια αναζήτηση για το πώς μπορώ να ξεγελάσω και να εξαπατήσω τους Κούρδους ξανά, ή τουλάχιστον να αυξήσω τις ψήφους μου μεταξύ των Κούρδων στις επόμενες εκλογές. Είπε μεγάλα ψέματα.

Πιστεύετε ότι ο Ερντογάν έχει κάποια αξιοπιστία στα μάτια των Κούρδων; Πώς βλέπουν οι Κούρδοι τον Ερντογάν;

Φυσικά, ο κουρδικός λαός είναι ένας λαός με πολλές εμπειρίες, πολιτικές και άλλες, ένας λαός που έχει υποστεί πολλά και έχει πονέσει πολύ. Η μνήμη του είναι πολύ δυνατή. Θυμάμαι όταν ήμασταν παιδιά, μάθαμε για το κουρδικό ζήτημα από τις συζητήσεις των ηλικιωμένων ή των επισκεπτών μας στο σπίτι. Οι Κούρδοι έχουν μια πολύ δυνατή μνήμη σε αυτό το σημείο. Από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, από το 1925 έως το 1940, οι άνθρωποι γνωρίζουν πώς σφαγίαζαν τους Κούρδους, πόσο μεγάλα πρόστιμα επέβαλαν σε όσους μιλούσαν κουρδικά και πώς προσπάθησαν ασκώντας κάθε είδους πίεση να κάνουν τους ανθρώπους να ξεχάσουν την κουρδική γλώσσα.

Η προφορική μας ιστορία είναι πολύ σημαντική. Έτσι περνάει η ιστορία από τους μεγάλους στις νέες γενιές. Δεν είναι πολύ μακριά, αυτό που συνέβη μετά τη διαδικασία Imrali, αυτό που συνέβη μετά από 5-6 χρόνια, είναι ζωντανό στη μνήμη των ανθρώπων μας. Οι πολίτες μας γνωρίζουν πόσο εχθρικοί είναι αυτοί οι διορισμένοι διαχειριστές έναντι της κουρδικής γλώσσας, δηλαδή, όπως το MHP είναι ανοιχτά αντι-κουρδικό, το AKP είναι εντελώς αντι-κουρδικό. Επομένως, δεν πιστεύω ότι αυτά που λένε τώρα μπορούν να έχουν αντίκτυπο στο κοινό. Αλλά συνεχίζουν να προσκολλώνται στα μεγάλα ψέματα του Goebbels, του Υπουργού Προπαγάνδας του Χίτλερ. Αυτό έκανε ο Ερντογάν. Έκανε προπαγάνδα βασισμένη σε ψέματα, ακριβώς όπως το θέμα του εμβολίου. Θα δουν, θα πέσουν οι Κούρδοι στην παγίδα ή όχι; Θα το δούμε μαζί.

«Δεν ήμασταν εμείς αυτοί που τερματίσαμε τη διαδικασία λύσης», είπε ο Ερντογάν. Ωστόσο, ο Ερντογάν είναι αυτός που είχε πει “δεν το βρίσκω σωστό” για τη συμφωνία του Dolmabahçe το 2015, είναι ο ίδιος που είπε “το βάζουμε στο ψυγείο” για τη διαδικασία επίλυσης. Τι προσπαθεί να κάνει τώρα  ο Ερντογάν;

Αν και η τακτική του Goebbels ήταν αποτελεσματική σε ορισμένους κύκλους κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, τώρα όλα είναι καταγεγραμμένα. Για παράδειγμα, τι είπε ο Ερντογάν πριν από 5-6 χρόνια; Είπε «το βάζουμε στο ψυγείο». Επίσης, όταν ο Ερντογάν δήλωσε ότι “Η Συμφωνία Dolmabahçe συνήφθη χωρίς να το γνωρίζω”, βγήκαν ορισμένα κανάλια της αντιπολίτευσης και απέδειξαν ότι λέει ψέματα. Ανεξάρτητα από το πόσο αδύναμη είναι η μνήμη του κοινού, τα κανάλια της αντιπολίτευσης και ο Τύπος μπορούν να αποδείξουν εάν λέει την αλήθεια ή όχι. Για αυτόν τον λόγο, δεν πιστεύω ότι θα έχουν πολλά αποτελέσματα με αυτά που κάνουν.

Ποιος κατά την άποψή σας τερμάτισε τη διαδικασία επίλυσης του Κουρδικού, τι λέτε εσείς ως μέλος της Αντιπροσωπείας του İmralı;

Να σας το πω εν συντομία: Στο τέλος του 2013, στις 17-25 Δεκεμβρίου, η συμμαχία μεταξύ της κοινότητας Fethullah Gülen και του Ερντογάν, την οποία διατήρησαν με τη μορφή συνασπισμού, έληξε. Ένας μεγάλος αγώνας εξουσίας ξέσπασε μεταξύ τους. Τότε ο Ερντογάν είδε ότι έχει να αντιμετωπίσει και μια κρατική κλίκα. Ήταν ένα τμήμα που είχε οργανωθεί μέσα στο κράτος από το 1965, αλλά ενσωματώθηκε βαθιά σε κρατικά όργανα μετά τις 12 Σεπτεμβρίου 1980, μετά το πραξικόπημα του Εβρέν.

Ήξερε ότι είχε απέναντί του μια κρατική κλίκα. Όμως, εκτός από αυτήν την κρατική κλίκα, ο Ερντογάν είδε ότι είχε να αντιμετωπίσει επιπλέον και την οργάνωση Εργενεκόν. Αυτό έκανε τον Ερντογάν να σκεφτεί και έτσι άλλαξε γνώμη για το Κουρδικό. Όσο ήταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις, κάποια πράγματα είχαν διαρρεύσει. Αλλά αργότερα  η διαδικασία και το περιεχόμενο των συνομιλιών αποκαλύφθηκε πλήρως. Τότε η Εργενεκόν και το ΜΗΡ επέβαλαν στον Ερντογάν να τερματίσει τη διαδικασία επίλυσης του Κουρδικού και να προχωρήσει στην εκκαθάρισης της κοινότητας Γκιουλέν.

Αυτή η απόφαση ελήφθη ενώ ήταν σε εξέλιξη η διαδικασία «λύσης»;

Για αυτόν τον λόγο, αυτές οι συνομιλίες συνεχίστηκαν με χαμηλούς ρυθμούς όλο το 2014. Την ίδια περίοδο οι βουλευτές του ΑΚΡ επισκέπτονταν στα στελέχη της Εργενεκόν που ήταν στη φυλακή. Εμείς το μάθαμε αυτό και το θέσαμε στην κρατική αντιπροσωπεία, η οποία μας είπε: «Δεν το γνωρίζουμε αυτό, αλλά θα το ερευνήσουμε και θα σας ενημερώσουμε». Φυσικά, δεν δόθηκαν πληροφορίες για το θέμα στις συναντήσεις που πραγματοποιήσαμε. Ίσως να είπαν κάτι τον Ιτζαλάν για το θέμα. Σε τελική ανάλυση, από τον Σεπτέμβριο του 2014, γνωρίζαμε τώρα ότι αυτό συμβαίνει επίσημα.

Ποτέ δεν το αρνήθηκε κανένας κυβερνητικός αξιωματούχος. Έχει εκπονηθεί “Σχέδιο τερματισμού της διαδικασίας”. Η ημερομηνία αυτού του σχεδίου και η επίθεση του ISIS στο Kobanê είναι σχεδόν την ίδια ημέρα. Ξέρετε, μετά την επίθεση του ISIS  στο Kobanê, ξέσπασαν τα γεγονότα της 6-8 Οκτωβρίου. Μετά από αυτό, ένας ανώτερος διοικητής του ISIS συλλαμβάνεται από το YPG και ανακρίνεται. «Γιατί στοχεύσατε στο Kobanê;» τον ρωτούν. Επειδή το Kobanê δεν είναι περιοχή πετρελαίου, ούτε έχει πλούτο. Οι πληροφορίες που δίνονται από τον διοικητή του ISIS είναι πολύ σημαντικές. Δείτε τι λέει ο διοικητής του ISIS στην κατάθεσή του: «Στην πραγματικότητα, όλα τα σχέδιά μας ήταν να προελάσουμε προς τη Δαμασκό, αλλά η ηγεσία επέμεινε ότι πρέπει να πάρουμε τον Kobanê, επειδή έχουμε πολύ καλές σχέσεις με τον Πρόεδρο Ερντογάν της Τουρκίας. Γι’ αυτό ξεκινήσαμε αυτήν την επιχείρηση, για να μην τον κακοκαρδίσουμε». Δηλαδή βλέπουμε ότι ενώ ο Ερντογάν κάθεται στο τραπέζι με τους Κούρδους υποτίθεται για να βρεθεί πολιτική λύση στο Κουρδικό, από την άλλη πλευρά, κατευθύνει το ISIS εναντίον του Kobanê, δείχνοντας εχθρότητα εναντίον των Κούρδων.  Τέτοια εχθρότητα.

Αργότερα, ο τουρκικός στρατός κατέλαβε το Αφρίν. Τώρα είναι σαφές αυτό που έκαναν στο Αφρίν. Σκεφτείτε το, πριν από τον πόλεμο, ο κουρδικός πληθυσμός στην επαρχία του Αφρίν ήταν 96% – το Αφρίν ήταν μια πόλη με πληθυσμό 400-500 χιλιάδων – και τώρα ο κουρδικός πληθυσμός μειώθηκε στο 20%. Με απέλαση των Κούρδων από εκεί, προσπάθησαν να αλλάξουν τη δημογραφική δομή και να ασκήσουν πίεση στους υπόλοιπους Κούρδους. Με άλλα λόγια, είναι μια ανοιχτή εχθρότητα προς τους Κούρδους. Εν ολίγοις, μπορώ να δηλώσω τα ακόλουθα όσον αφορά τη διαδικασία του Imrali: Την τερμάτισε πρώτον επειδή υπέκυψε στις πιέσεις και έκανε συμμαχία με το ΜΗΡ και δεύτερον επειδή άσκησε πιέσεις για ορισμένα ζητήματα που αφορύν τη Ροζάβα.

Θα μπορούσατε να εξηγήσετε λίγο τις πιέσεις που αφορούσαν στη Rojava;

Ήθελε να μας επιβάλλει τις θέσεις του σε τρία θέματα που αφορούσαν τη Ροζάβα. Πίεσαν μέχρι το τέλος, ώσπου ο Οτζαλάν τους έδωσε μια σαφή απάντηση. Μετά δεν το έφεραν στο τραπέζι πλέον. Αυτά τα τρία πράγματα ήταν: Το πρώτο ήταν η κατάργηση του καθεστώτος στη Rojava, δηλαδή διάλυση των δομών του καθεστώτος δημοκρατικής αυτονομίας που ίσχυε ντε φάκτο στα καντόνια του Kobanê, του Qamishlo και του Afrin. Το δεύτερον ήταν η συμμετοχή του YPG στον οργανισμό ομπρέλας που ονομάζεται Free Syria Army (FSA), ο οποίος τότε ήταν υπό τον έλεγχο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με μια έννοια ήθελαν να αναγκάσουν το YPG  να τεθεί υπό τον έλεγχο της Τουρκίας. Το τρίτο που ζητούσαν, ήταν το YPG να κηρύξει τον πόλεμο στη Συρία. Αυτά απορρίφθηκαν. Παρόλο που αργότερα υπήρξε η συμφωνία του Dolmabahçe, το τραπέζι των συζητήσεων ανατράπηκε με τη δήλωση του Ερντογάν στις 5 Απριλίου. Έτσι, η διαδικασία τερματίστηκε και κάποια στιγμή ξανάρχισε ο πόλεμος.  Αυτό είναι πολύ σαφές.

* Έχουμε δει, ζήσει και υφιστάμεθα μαζί το κόστος για τη λήξη της διαδικασίας. Οι λαοί της Τουρκίας δεν έχουν δει μέχρι τώρα «λύση». Γιατί το κουρδικό πρόβλημα δεν επιλύεται;

Σε πολλά μέρη του κόσμου υπάρχουν τα προβλήματα που έχουμε κι εμείς. Σε κανένα μέρος του κόσμου, όμως, δεν είναι τόσο σοβαρά τα προβλήματα, όσο αυτά που αντιμετωπίζουν οι Κούρδοι. Παρόλα αυτά, ο Οτζαλάν προσπαθεί να βρει μια λύση που θα είναι όλοι ικανοποιημένοι. Επομένως, λόγω της προσέγγισης του τουρκικού κράτους στην επίλυση του προβλήματος, όπως δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις του Όσλο που διήρκεσαν 3 χρόνια  και έγιναν υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, έτσι δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα και στη διαδικασία Imrali.

Στην πραγματικότητα, αυτό οφείλεται στη φύση του τουρκικού κράτους. Η μη προσέγγιση μιας λύσης και η επιβολή συνεχώς γενοκτονίας στους Κούρδους είναι ένα χαρακτηριστικό που προέρχεται από τα στάδια γέννησης αυτού του κράτους. Όπως γνωρίζετε, η Ένωση και η Πρόοδος ήταν η τελευταία διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Χριστιανικοί λαοί, Αρμένιοι, Ασσύριοι, Έλληνες, εκκαθαρίστηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου από την Ανατολία. Επίσης, ξεκίνησαν να αφομοιώνουν πλήρως και να τουρκικοποιούν μουσουλμάνους λαούς, όπως Κούρδους, Άραβες, Κιρκάσιους, Λαζούς. Όταν ιδρύθηκε η Τουρκική Δημοκρατία της Τουρκίας, κληρονόμησε αυτήν την παράδοσης της İttihad-Terakki.

Έτσι, μετά την ίδρυση της Δημοκρατίας, ξεκίνησαν μια μεγάλη επίθεση εναντίον των Κούρδων, ξεκινώντας από το Σύνταγμα του 1924 και το Σχέδιο Μεταρρύθμισης της Ανατολίας μετά το κίνημα του Σεΐχη Σάιντ το 1925. Όπως γνωρίζετε, για 13-15 χρόνια, ξεκινώντας από το 1925, διέπραξαν μια μεγάλη σφαγή των Κούρδων, συμπεριλαμβανομένης της Γενοκτονίας του Dersim. Τώρα, αυτή η νοοτροπία İttihat-Terakki είναι ακριβώς στην εξουσία. Ο φασιστικός συνασπισμός AKP-MHP έχουν ως είδωλά τους είναι τον Enver Pasha και τον Talat Pasha. Υπέβαλαν τους Κούρδους σε φυσική γενοκτονία και, στη συνέχεια, σε πολιτιστική γενοκτονία. Εφάρμοσαν στους πολιτικούς των Κούρδων σε μια πολιτική γενοκτονία. Η φύση αυτού του κράτους δεν έχει αλλάξει καθόλου με την πάροδο των ετών από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. Αν και μερικές φορές έδειχναν κάποια σημάδια, αυτή η νοοτροπία ή η νοοτροπία İttihat-Terakki κυριάρχησε στη διαδικασία και προσπάθησαν να σφαγιάσουν τους Κούρδους.

Η ίδια πολιτική ισχύει σήμερα. Εδώ βλέπουμε ότι δεν είναι εχθρικοί μόνο προς το Βόρειο Κουρδιστάν, το ίδιο κάνουν και στο Νότιο Κουρδιστάν, το ίδιο κάνουν στη Ροζάβα, το ίδιο κάνουν στο Σένγκαλ. Όπου οι Κούρδοι είναι σε θέση να αποκτήσουν ένα καθεστώς, όταν βρίσκονται στα πρόθυρα να αποκτήσουν κάτι χύνοντας αίμα χιλιάδων μαρτύρων και πληρώνοντας μεγάλο τίμημα, η Τουρκία παρεμβαίνει και προσπαθεί να το εξαλείψει.

Θυμηθείτε, πώς συμπεριφέρθηκε η Τουρκία κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος στο Νότιο Κουρδιστάν. Ενώ είχαν καλές σχέσεις με το KDP και την κυβέρνηση του Νότιου Κουρδιστάν, είδαμε πόσο εχθρικοί ήταν κατά το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Η εχθρότητα δεν είναι μόνο εναντίον των Κούρδων στο Βόρειο Κουρδιστάν. Είναι ενάντια σε ολόκληρο το Κουρδιστάν και επί του παρόντος θέτει το Κουρδιστάν υπό την απειλή γενοκτονίας. Εάν τους το επέτρεπαν οι διεθνείς συνθήκες, κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει ότι θα έκαν στον κουρδικό λαό αυτό που έκαναν στους Αρμένιους. Γι ‘αυτό το λόγο δεν βρίσκεται λύση στο Κουρδικό. Όσο αυτή η νοοτροπία κυριαρχεί στην τουρκική εξουσία, όσο και οι Κούρδοι δείξουν καλή θέληση, δεν πρόκειται να υπάρξει λύση. Είμαστε μάρτυρε για το πόσο ευέλικτος ήταν ο κ. Οτζαλάν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας İmralı και της πολιτικής  win-win που ακολουθούσε. Παρόλα αυτά, ανέτρεψαν το τραπέζι των συνομιλιών, κάτι που είναι ενδεικτικό της νοοτροπίας που σας προανέφερα.

Ακολουθεί το Β΄ Μέρος της συνέντευξης

Πηγή: ahvalnews.com