Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Η Τουρκία και οι μισθοφόροι της διαπράττουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος στο Αφρίν

Δημοσιεύτηκε στις

Οι Σύριοι μισθοφόροι που στηρίζει η Τουρκία εγκληματούν στο Αφρίν

Η γαλήνια τοπογραφία του περίκλειστου εδάφους του Αφρίν στη Συρία έρχεται σε αντίθεση με το κενό δύναμης και τη βία που πλήττει αρκετές περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο δυνάμεων που στηρίζονται από την Τουρκία στη διαλυμένη από τον πόλεμο βορειοανατολική περιοχή της χώρας.

Γράφουν οι:

  • Dan Wilkofsky @Dwilkofsky1
  • Amberin Zaman @amberinzaman
  • Mohammed Hardan @_MohammedHardan

Κατά τη διάρκεια 17 ήμερης αιχμαλωσίας, η Leila Mohammed Ahmed έγινε μάρτυρας της αυτοκτονίας 10 νέων γυναικών μετά το βιασμό τους από μέλη της ταξιαρχίας Sultan Murad, μια σουνιτική φατρία ανταρτών η οποία επιχειρεί με το λάβαρο του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA) που χαίρει της στηρίξεως της Τουρκίας . Η 63 χρονη Κούρδη από το Αφρίν, που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του κουρδικού ενκλαβίου στη βόρεια Συρία που βρίσκεται υπό την κατοχή δυνάμεων τις οποίες στηρίζει η Άγκυρα από τον Ιανουάριο του 2018, μετέφερε μέσω τηλεφωνικής συνέντευξης, στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Al Monitor, την οδύνη των συγκρατούμενών της. «Κάποιες κρεμάστηκαν με ζώνες, άλλες χρησιμοποίησαν στυλό ή άλλα αιχμηρά αντικείμενα για να καρφώσουν τον λαιμό τους. Όμως, υπήρχαν και τα καημένα κορίτσια που χτυπούσαν με δύναμη τα κεφάλια τους στον τοίχο μέχρι να καταρρεύσουν»: είπε η Ahmed.

Η ιστορία της Ahmed δεν είναι ασυνήθιστη. Στις περιοχές που βρίσκονται υπό την κατοχή της Τουρκίας έχει καθιερωθεί ένα μοτίβο βίας και εγκληματικότητας.  Οι ομάδες, οι οποίες υποστηρίζονται από την Τουρκία, και που κάποτε βρίσκονταν σε αντιπαλότητα (με το συριακό καθεστώς) και είχαν αφοσιωθεί σε πολιτικούς αγώνες, κατηγορούνται από τους πολίτες ότι έχουν μετατραπεί σε συνδικάτα εγκλήματος που κάνουν απαγωγές για να βγάλουν χρήματα και πως εκμεταλλεύονται τους πόρους των κατοίκων ενεργώντας προς ίδιον όφελος.

«Ήμαστε περίπου 150. Μας έδιναν μία πατάτα και μισή φρατζόλα συριακού ψωμιού δύο φορές την ημέρα. Μας σακάτευαν στο ξύλο κάθε βράδυ από τις 1π.μ. έως τις 3π.μ. Κάθε νύχτα οι άντρες έπαιρναν κάποιες κοπέλες για να τις ατιμάσουν λέγοντας -Σας πάμε στο γιατρό- Είχε γίνει κάτι σαν παράδοση»: είπε η Ahmed για το κέντρο κράτησης που βρισκόταν βόρεια στην πόλη al-Rai και ήταν υπό την κατοχή της Άγκυρας, μιλώντας με φωνή που ταλαντευόταν μεταξύ πόνου και οργής.

Η Ahmed είχε συλληφθεί λόγω της σχέσης της με την κουρδική διοίκηση που  στο παρελθόν κυβερνούσε το Αφρίν, μια λοφώδης, κατάφυτη περιοχή γεμάτη από ελαιώνες και αρχαία ερείπια, μέχρι που ο τουρκικός στρατός και οι σύμμαχοί τους, ο Συριακός Εθνικός Στρατός, το κατέλαβαν ύστερα από μία δίμηνη στρατιωτική εκστρατεία που έπνιξε στο αίμα την περιοχή.

Με το μεγαλύτερο μέρος του κουρδικού πληθυσμού να έχει εκτοπισθεί βιαίως και να έχει γίνει μειονότητα, το Αφρίν αποτελεί μια δυσάρεστη μαρτυρία για την μετατροπή του επαναστατικού ζήλου της συριακής αντιπολίτευσης, στηριζόμενης από την Τουρκία, σε αχαλίνωτη απληστία και εγκληματικότητα. Πρόκειται για ένα «εργαστήριο» για τα πειράματα της Τουρκίας στη δημογραφική μηχανική και στον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό που ενισχύονται από την αποφασιστικότητα (των Τούρκων) να αποτρέψουν τους Κούρδους της Συρίας να εγκαθιδρύσουν αυτοδιοίκηση.

Η κορδωμένη εξουσία της Τουρκίας έδειξε όλο της το μεγαλείο αυτή τη βδομάδα καθώς ο πολεμοχαρής υπουργός εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού πήγε στο Αφρίν για την εκδήλωση της μουσουλμανικής γιορτής των θυσιών (ιντ αλ-αντχά ή Κουρμπάν Μπαϊράμ).

Ο Σοϊλού ανέβασε στο λογαριασμό του στο Twitter φωτογραφίες που τον έδειχναν στο Κέντρο Διοίκησης των τουρκικών ειδικών δυνάμεων. Γιγαντιαίες τουρκικές σημαίες διακοσμούσαν το κτήριο και πορτρέτα του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Κεμάλ Ατατούρκ ήταν κρεμασμένα στον τοίχο.

Η εισβολή της Τουρκίας, με την επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης», σε περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους στη βορειοανατολική Συρία τον Οκτώβριο του 2019 έλαβε χώρα κατόπιν έγκρισης από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ και προκάλεσε κατακραυγή σε ολόκληρο τον κόσμο. Ταξιαρχίες συνδεόμενες με τον Συριακό Εθνικό Στρατό ενεπλάκησαν σε μια σειρά κακοποιήσεων με την πιο γνωστή περίπτωση να είναι η εκτέλεση της Κούρδης πολιτικού, Hevrin Khalaf, με συνοπτικές διαδικασίες. Την τράβηξαν έξω από το αυτοκίνητό της, την πυροβόλησαν και την λιντσάρισαν μέλη της ταξιαρχίας Ahrar al-Sharqiyah που υπάγεται στον Συριακό Εθνικό Στρατό. Ο Τραμπ αποδοκιμάστηκε και από τα δύο κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών, διότι πρόδωσε τους Κούρδους συμμάχους που είχαν συμβάλει με ηρωισμό στη νίκη επί του Ισλαμικού Κράτους και μάλιστα πιεζόταν να ανακαλέσει την απόφασή του να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία.

Δεν έγινε τέτοιος σάλος όταν η Τουρκία εισέβαλε στο Αφρίν με το επιχείρημα ότι η κουρδική διοίκηση που κυβερνούσε την περιοχή ήταν υπό την επιρροή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος που διεξάγει ένοπλο αγώνα εναντίον της Τουρκίας. Οι Η.Π.Α. ισχυρίστηκαν ότι το Αφρίν δεν βρισκόταν υπό τον έλεγχό τους, καθιστώντας έτσι τις Ηνωμένες Πολιτείες ανίσχυρες να πράξουν. Η Ρωσία, η οποία κυριαρχεί στα βορειοδυτικά, ίσως να άφησε την Τουρκία να εισβάλει στο Αφρίν έτσι ώστε να τιμωρήσει τους Κούρδους για την άρνησή τους να διακόψουν δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να υποταχθούν στην εξουσία του Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Ο Bassam al-Ahmed, Σύριος ακτιβιστής των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ιδρυτής της μη κερδοσκοπικής ερευνητικής ομάδας Σύριοι για την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη η οποία καταγράφει κακοποιήσεις από όλες τις εμπλεκόμενες μεριές στη δεκαετή σύγκρουση στη Συρία είπε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Al-Monitor: «Σχεδόν όλος ο κόσμος ήταν εναντίον της επιχείρησης «Πηγή Ειρήνης». Αλλά στην περίπτωση του Αφρίν υπήρξε μια απέραντη σιωπή. Αυτό που συμβαίνει τώρα στο Αφρίν είναι μια βαθιά εθνοκάθαρση από την οποία η Τουρκία και οι ταξιαρχίες που στηρίζει αποκομίζουν οικονομικά οφέλη.

Η Leila Mohammed Ahmed είναι τυχερή. Ελευθερώθηκε από την ταξιαρχία Sultan Murad επειδή ήταν «αρκετά μεγάλη» και οδηγήθηκε πίσω στο Αφρίν. Το σπίτι της, στο χωριό Ματίνα, τώρα κατοικείται από έναν Σύριο Άραβα που έχει δύο συζύγους και δέκα παιδιά. Μεταφέρθηκαν από την πόλη Χομς της Συρίας ως μέρος της φημολογούμενης κινητοποίησης της Τουρκίας να καθαρίσει εθνοτικά το Αφρίν από τον κουρδικό πληθυσμό του. Μια μπερδεμένη βλάστηση έχει απομείνει από τις 150 ελιές που κάποτε ανήκαν στην οικογένειά της. Ζει στο Χαλέπι που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του καθεστώτος του Ασάντ από το 2019 εξαγοράζοντας τη φυγή της από το Αφρίν για 350 δολάρια, ποσό που θεωρείται τεράστιο στη φτωχοποιημένη Συρία του σήμερα.

«Πριν από περίπου μία εβδομάδα, ένα φιλικό μου πρόσωπο που κρατείτο στην πόλη al-Rai γύρισε πίσω και μου είπε πως υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός γυναικών και κοριτσιών που βρίσκονται ακόμη στη φυλακή»: είπε η Ahmed.

Η μαρτυρία της είναι σύμφωνη με πληθώρα κακοποιήσεων που καταγράφονται στο Αφρίν καθώς και σε άλλες περιοχές που βρίσκονται υπό την κατοχή του Συριακού Εθνικού Στρατού που στηρίζεται από την Τουρκία.  Πρόκειται για βιασμούς, απαγωγές, εθνοκάθαρση και στρατολόγηση παιδιών που χρειάζονται για τις επιδρομές της Άγκυρας σε Λιβύη και Αζερμπαϊτζάν.

Οι παραβιάσεις, στις οποίες εμπλέκονται οι ταξιαρχίες αυτές, και κυμαίνονται από λεηλασίες έως και επιβολή «φόρων» στους παλιούς κατοίκους, δηλαδή τους Κούρδους, καθώς και στους νεοαφιχθέντες Άραβες, στις ζώνες της τουρκικής κατοχής, συνδέονται ολοένα και περισσότερο με ένα κοινό κίνητρο το οποίο είναι το κέρδος. Οι διοικητές των ταξιαρχιών χρησιμοποιούν τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από αυτές τις παράνομες δραστηριότητες για να επενδύσουν σε ακίνητα καθώς και σε άλλα προσοδοφόρα έργα τόσο στην Τουρκία όσο και στη βορειοδυτική Συρία που ελέγχουν οι Σύριοι αντάρτες.

Σε μια έκθεση του Μαρτίου, η Διεθνής Εξεταστική Επιτροπή σχετικά με την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας αναφερόταν ότι: Μετά την κατάληψη του Αφρίν που ανακοινώθηκε το 2018… προέκυψε κενό ασφαλείας δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για την εμπλοκή των εισβολέων σε απαγωγές, ομηρίες και εκβιασμούς». Επίσης, στην έκθεση σημειωνόταν ότι παρόμοια μοτίβα «αν και σε μικρότερη κλίμακα» παρατηρήθηκαν μέσα και πέριξ των πόλεων Ras al-Ain και Tell Abyad μετά την επιχείρηση Πηγή Ειρήνης «επηρεάζοντας κυρίως τους επαναπατρισθέντες κουρδικής καταγωγής συμπεριλαμβανομένων των γυναικών».

«Όσο ήταν υπό κράτηση, οι Κούρδες (και περιστασιακά οι γυναίκες Γιεζίντι) έπεσαν θύματα βιασμού και υποβλήθηκαν σε άλλες μορφές σεξουαλικής βίας, όπως εξευτελιστικές και ταπεινωτικές πράξεις, απειλές βιασμού, εκτέλεση του «τεστ παρθενίας» ή κυκλοφορία φωτογραφιών ή βίντεο που δείχνουν την κρατούμενη να κακοποιείται»: αναφέρει η έκθεση.

Η Meghan Bodette, ερευνητής με έδρα την Ουάσινγκτον και ιδρυτής του Μελέτη για τις αγνοούμενες γυναίκες του Αφρίν (The Missing Afrin Women Project), ισχυρίζεται ότι έχει καταγράψει 135 περιπτώσεις γυναικών που εξακολουθούν να αγνοούνται, από έναν συνολικό αριθμό 228 περιπτώσεων δηλωμένων απαγωγών. Είπε ότι υπάρχουν αναφορές για την απελευθέρωση 91 γυναικών, ενώ δύο δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας τους. «Έχοντας μιλήσει στις ίδιες τις επιζούσες καθώς και έχοντας διαβάσει και μαρτυρίες , εκτιμώ ότι ο πραγματικός αριθμός των απαγωγών και των εξαφανίσεων είναι πιθανότατα υψηλότερος από όσο γνωρίζουμε, λόγω των δυσκολιών και των κινδύνων που ενέχουν οι αναφορές τέτοιων κακοποιήσεων καθώς και το ότι η Τουρκία αρνείται να επιτρέψει σε ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να έχουν πρόσβαση στην περιοχή»: είπε η Bodette στο Al-Monitor.

Σε μία από τις σπάνιες περιπτώσεις που η Τουρκία επέτρεψε σε διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης να εισέλθουν στο Αφρίν, το αποτέλεσμα ήταν ένα ενοχλητικό κουκούλωμα. Στο φύλλο της 16ης Φεβρουαρίου, το ειδησεογραφικό πρακτορείο The New York Times ανέφεραν: «Η Τουρκία έχει γίνει η μόνη διεθνής δύναμη που προστατεύει περίπου  πέντε εκατομμύρια εκτοπισμένων και ευάλωτων πολιτών. Σήμερα, οι Τούρκοι στρατιώτες είναι το μόνο που στέκεται μεταξύ των πολιτών  και μιας πιθανής σφαγής από τα χέρια των δυνάμεων του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και των Ρώσων συμμάχων του.

Δεν έγινε καμία αναφορά στις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τους προστατευόμενους της Τουρκίας. Οι Σύριοι Κούρδοι ήταν έντρομοι.

Η Sinam Mohammed, εκπρόσωπος της Ουάσινγκτον στο Συριακό Δημοκρατικό Συμβούλιο, ένα πολιτικό όργανο που επιβλέπει την κουρδική διοίκηση στην βορειοανατολική Συρία η οποία προστατεύεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, είπε: «Ταράχθηκα βαθέως που οι New York Times εξωράϊζαν τους ανθρώπους που διαπράττουν εγκλήματα στο Αφρίν. Πρόκειται για ψευδείς ειδήσεις που δείχνουν πως όλα είναι καλά».

Η Mohammed είπε στο Al-Monitor: «Ξέρω τι συμβαίνει εκεί. Κάθε μέρα προβαίνουν σε κακοποιήσεις. Βιάζουν κορίτσια και βασανίζουν άνδρες μέχρι θανάτου. Αλλάζουν το δημογραφικό». Η οικογενειακή οικία της Mohammed υφηρπάσθη, τα μηχανήματα των εργοστασίων του συζύγου της αποσυναρμολογήθηκαν και τώρα σαπίζουν. «Εγώ καθώς και πολλά μέλη της κουρδικής κοινότητας στείλαμε επιστολές στο ειδησεογραφικό πρακτορείο The New York Times αλλά ποτέ δεν λάβαμε απάντηση»: προσέθεσε η Mohammed.

Τα Ηνωμένα Έθνη αλλά και διάφορες ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων ισχυρίζονται ότι οι κακοποιήσεις που διαπράττονται από τις φατρίες που συνδέονται με τον Συριακό Εθνικό Στρατό ισοδυναμούν με εγκλήματα πολέμου. Ωστόσο, σύμφωνα με περισσότερες από δέκα τουρκικές, κουρδικές και συριακές αραβικές πηγές από τις οποίες πήρε συνέντευξη το Al- Monitor , η λεηλασία και το πλιάτσικο συνεχίζονται με αρκετούς πολέμαρχους να γίνονται μέρα με τη μέρα πλουσιότεροι. Τούρκοι, οι οποίοι έχουν διασυνδέσεις με το AKP, φημολογείται ότι συμμετέχουν στο διαμοιρασμό των λαφύρων.

Ο ακτιβιστής Bassam Ahmed  της μη κερδοσκοπικής ερευνητικής ομάδας Σύριοι για την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη είπε: «Αν δεν ήξεραν ότι χαίρουν της προστασίας της Άγκυρας, δε θα μπορούσαν ποτέ να κάνουν αυτά τα πράγματα. Η εθνικότητα των περισσοτέρων από τους υψηλόβαθμους διοικητές των ταξιαρχιών είναι τουρκική».

Η Τουρκία αρνείται τέτοιους ισχυρισμούς. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε., ένα στρατιωτικό δικαστήριο της αντιπολίτευσης της Συρίας, γνωστής και ως προσωρινής κυβέρνησης, καταδίκασε ένα μέλος της φατρίας Ahrar al-Sharqiyah, για τη δολοφονία της Hevrin Khalaf.

Μηδενική Διάκριση

Δεν είναι μόνο οι Κούρδοι που στοχοποιούνται- Σύριοι Άραβες που μεταφέρθηκαν από την Ανατολική Ghouta, αφότου έπεσε στα χέρια του συριακού καθεστώτος, στο Αφρίν, υπόκεινται και αυτοί σε κάποιες από τις (προαναφερθείσες) κακοποιήσεις. Ένας κάτοικος, ο οποίος έφτασε στο Αφρίν την Άνοιξη του 2018, σκιαγραφεί μια δυσάρεστη εικόνα της κάποτε γαλήνιας πόλης λέγοντας: «Νοίκιαζα ένα σπίτι από έναν Κούρδο, αλλά η ταξιαρχία που διατηρούσε τον έλεγχο στην περιοχή πέταξε εμένα καθώς και τον ιδιοκτήτη της οικίας έξω και κατέσχεσε το σπίτι υπό το πρόσχημα ότι εκείνος ανήκε στο PKK». Η εν λόγω ταξιαρχία ήταν η Ahrar al-Sharqiyah. «Αυτό συνέβη σε δεκάδες οικογένειες από την ανατολική Ghouta, οι οποίες εκδιώχθηκαν από τις οικίες τους από την Ahrar al-Sharqiyah»: προσέθεσε ο κάτοικος.

Ένας Τούρκος ερευνητής με βαθιά γνώση των φατριών του Συριακού Εθνικού Στρατού, ο οποίος έχει ταξιδέψει στο Αφρίν πολλές φορές, είπε στο Al Monitor, υπό την προϋπόθεση να μην γίνει αναφορά στο όνομά του φοβούμενος αντίποινα από τις τουρκικές αρχές: «Το Αφρίν διαμοιράστηκε μεταξύ των διαφόρων φατριών ως λάφυρο πολέμου και αυτές μεταξύ τους καθόρισαν ζώνες και σύνορα. Αφήρπαξαν ιδιοκτησίες τις οποίες μετά πωλούσαν στους αρχικούς ιδιοκτήτες. Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι νόμιμο ή δίκαιο».

Επίσης, ο κάτοικος του Αφρίν ανέφερε: «Κάθε γειτονιά έχει τη δική της ταξιαρχία. Για παράδειγμα, η γειτονιά Mahmoudiya αποτελείται από 10 μικρότερες, για καθεμία από τις οποίες  είναι υπεύθυνη μία ταξιαρχία. Πολίτες που δεν έχουν καμία στήριξη από κάποια ταξιαρχία χάνουν τις περιουσίες τους. Αν έρθεις στο Αφρίν, με την πρώτη βόλτα που θα κάνεις στην περιοχή θα καταλάβεις πως μόνο η δύναμη των όπλων κυβερνά το μέρος αυτό. Υπάρχει ένα τρομακτικό φαινόμενο που είναι τα οπλοπωλεία τα οποία ξεφυτρώνουν συνεχώς. Όπου και αν περπατήσετε, θα βρείτε το οπλοπωλείο Hunter’s, το οπλοπωλείο τάδε και το οπλοπωλείο δείνα. Πρόκειται για ένα πραγματικά άσχημο θέαμα.

Ο Τούρκος ερευνητής ισχυρίστηκε ότι η τουρκική κυβέρνηση επιδιώκει να επιβάλει νόμο και τάξη στο Αφρίν. Παρόλα αυτά, η διοίκηση του Hatay που διαχειρίζεται την κατοχή του Αφρίν, εξασφαλίζοντας βασικές υπηρεσίες και εποπτεύοντας την ανοικοδόμηση του, δεν επηρεάζει ιδιαίτερα την κατάσταση. «Φαίνονται είτε απρόθυμοι ή ανίκανοι να ελέγξουν τις ταξιαρχίες. Το μόνο μέλημα της Τουρκίας είναι η δική της ασφάλεια»: προσέθεσε ο ερευνητής.

Αυτό περιλαμβάνει την αποτροπή σποραδικών επιθέσεων από τις Απελευθερωτικές Δυνάμεις του Αφρίν, ένα παρακλάδι του PKK, το οποίο διεξάγει αντάρτικο χαμηλής έντασης με σκοπό να διώξει τις δυνάμεις της Τουρκίας και της συριακής αντιπολίτευσης, χωρίς, όμως, ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Επιθέσεις, όπως ο βομβαρδισμός μιας λαϊκής αγοράς στο κέντρο του Αφρίν, που αποδίδονται σε αυτή την ομάδα, καθώς και σε παραφυάδες της, έχουν στοιχίσει τη ζωή σε πολίτες και στρατιώτες.

Κάτω τα χέρια από το πράμα

Στις 21 Μαΐου, υπήρξε απειλή, στην ασφάλεια της Τουρκίας, η οποία προερχόταν από τις φατρίες που στηρίζονται από το τουρκικό καθεστώς και συνδέονται με τον Συριακό Εθνικό Στρατό, όταν εκατοντάδες μέλη των φατριών αυτών παραβίασαν ένα κενό του συνοριακού τείχους που χωρίζει την Τουρκία από τη Συρία. Άρχισαν να εισβάλουν από το Atmeh, το οποίο είναι ένα τεράστιο στρατόπεδο για εκτοπισμένους Σύριους, και επιτέθηκαν σε τουρκικό συνοριακό σταθμό επανδρωμένο από δυνάμεις της χωροφυλακής στην περιφέρεια του Reyhanli στο Hatay. Ντόπιοι χωρικοί που μίλησαν στην ανεξάρτητη ειδησεογραφική ιστοσελίδα Duvar, είπαν ότι οι (επιτιθέμενοι) Σύριοι έβαλαν φωτιά στις καλλιέργειες σιταριού και στις ελιές τους. Μάλιστα, ένας από τους χωρικούς ανέφερε ότι: «Ο σταθμός της χωροφυλακής δέχθηκε βροχή από πυρά. Δεν ξέρω αν ήταν συνδυασμός με μολότοφ ή κάτι άλλο, αλλά ένας από αυτούς έριξε ένα εκρηκτικό. Αν δεν υπήρχε το τσιμεντένιο τείχος, όλοι οι στρατιώτες εκεί θα είχαν χάσει τη ζωή τους».

Εικόνες ανθρώπων να τρέχουν, σύννεφα καπνού και μια λαμπερή, πορτοκαλί χρώματος, φλόγα να υψώνεται κοντά στον πύργο παρακολούθησης, φαίνεται πως επιβεβαιώνουν τους παραπάνω ισχυρισμούς.

Οι χωρικοί είπαν πως δεν ήξεραν τι προκάλεσε την επίθεση. Ωστόσο, ο Umit Ozdag, ένας ανεξάρτητος βουλευτής της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, υπονόησε μέσω ενός tweet που ανέβασε στον λογαριασμό του, μία εβδομάδα αργότερα, πως το γεγονός συνδεόταν με την κατάσχεση περισσοτέρων του ενός τόνου χαπιών του διεγερτικού ναρκωτικού captagon, η διάθεση του οποίου στην αγορά θα απέδιδε 37 εκατομμύρια δολάρια, στο λιμάνι Iskendrum του Xatay στις 15 Μαΐου. Η Τουρκική αστυνομία είχε πει ότι τα χάπια, τα οποία είχαν κρυφτεί μέσα σε τούβλα, προορίζονταν για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ο Ozdag, ένθερμος υποστηρικτής της απέλασης των 4 εκατομμυρίων περίπου Σύριων προσφύγων, έγραψε στο λογαριασμό του στο Twitter: «Οι Σύριοι ξεσηκώθηκαν στο Reyhanli. Ένας συνοριακός σταθμός δέχθηκε επιδρομή. Οι στρατιώτες αποτραβήχθηκαν για να αποφύγουν τη σύγκρουση. Εκλάπησαν όπλα από το σταθμό. Ο λόγος για αυτό το ξέσπασμα ήταν η επιχείρηση για τα ναρκωτικά στο Iskenderum. Η συριακή μαφία λέει-Κάτω τα χέρια από την περιουσία μου. Ως εδώ και μη παρέκει». Οι Τούρκοι αξιωματούχοι δεν έδωσαν καμία εξήγηση.

Ο Selfik Cirkin, ένας έμπειρος πολιτικός από το Hatay και μέλος του κεντροδεξιού κόμματος της αντιπολίτευσης Καλό Κόμμα (İYİ Parti) είπε στο Al-Monitor: «Δυστυχώς, μπορώ να πω ότι αυτή η ιστορία είναι αληθινή εκατό τοις εκατό». Παρόλα αυτά, ο Cirkin αρνήθηκε να επεκταθεί. Ο Ozdag δεν αποκρίθηκε στο αίτημα του Al-Monitor για κάποιο σχόλιό του.

Έγιναν αναφορές για πολλές ακόμη κατασχέσεις ναρκωτικών στο Hatay, αυτό το έτος, και πιο πρόσφατα τον Ιούλιο όταν ένα φορτηγό πλοίο που μετέφερε 117 κιλά κοκαΐνης συνελήφθη στα ανοικτά της ακτής του Iskenderum. Σε αρκετές περιπτώσεις έγιναν πολλές συλλήψεις, αλλά η ταυτότητα και η εθνικότητα των υπόπτων δεν αποκαλύφθηκαν. Καμία σύλληψη δεν έχει ανακοινωθεί από τις τουρκικές αρχές σχετικά με την κατάσχεση των ναρκωτικών χαπιών στις 15 Μαΐου.

Η Elizabeth Tsurkov, φοιτήτρια διδακτορικού στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον και μέλος του ινστιτούτου Newlines, δεξαμενή σκέψης της Ουάσινγκτον, συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων εμπειρογνωμόνων στη συριακή αντιπολίτευση. Η Tsurkov είπε στο Al-Monitor: «Πολλές συριακές φατρίες που βρίσκονται σε περιοχές υπό τον έλεγχο της Τουρκίας εμπλέκονται στο εμπόριο ναρκωτικών».

Ωστόσο, η Tsurkov σημείωσε ότι το Atmeh ελέγχεται από την φατρία Hayat Tahrir Sham, η οποία κυβερνά το Idlib, και είναι στα μαχαίρια με αρκετές από τις φατρίες που συνδέονται με τον Συριακό Εθνικό Στρατό.

Γνωρίστε τον Abu Amsha

Ο Mohammed Jassem είναι ο διοικητής της ταξιαρχίας Sultan Suleiman Shah, η οποία εδρεύει στο Αφρίν, είναι συνδεδεμένος με τον Συριακό Εθνικό Στρατό και πήρε το όνομά του από έναν από τους ιδρυτές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η σορός του οποίου βρίσκεται θαμμένη στη βόρεια Συρία. Ο Jassem, γνωστός κυρίως ως Abu Amsha, αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το κερδοσκοπικό παιχνίδι του πολέμου στην βορειοδυτική Συρία. Η ταξιαρχία Suleiman Shah, που συνήθως αναφέρεται ως Amshat παίρνοντας το όνομα του αρχηγού της, έχει εμπλακεί σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αφρίν, συμπεριλαμβανομένων απαγωγών, εθνοκάθαρσης και εξαναγκάζοντας τους ελαιοκαλλιεργητές να πληρώνουν την ταξιαρχία με μέρος από τη συγκομιδή τους.

Τα tweets που ανεβάζει ο Jassem στον λογαριασμό του φαντάζουν ως όρκος υποτέλειας στην Τουρκία και στον τωρινό Σουλτάνο, Ερντογάν. Πιο συγκεκριμένα, αποτίεται φόρος τιμής σε διάφορους Τούρκους υπερεθνικιστές, έχουν αναρτηθεί τα συλλυπητήρια στον Τούρκο υπουργό εσωτερικών για το θάνατο της μητέρας του (που πέθανε τον Μάρτιο σε ηλικία 75 ετών από καρδιακή ανεπάρκεια), ορκίζεται να καταδιώξει τα «σκυλιά» των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), που στηρίζονται από τις Η.Π.Α., και «που στην πραγματικότητα είναι το PKK». Επίσης, η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» της Τουρκίας εναντίον του Αφρίν και η επακόλουθη επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» βασίζονται σε αυτή τη λογική, ότι δηλαδή οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις «στην ουσία είναι το PKK».

Ο Jassem, παπαγαλίζοντας τις απόψεις της Τουρκίας για το PKK και την ρητορική του Ερντογάν που είναι ένα μείγμα ισλαμισμού και εθνικισμού, κατάφερε να αποκτήσει την κάλυψη που χρειαζόταν μέσω της οποίας συνεχίζει να επεκτείνει ένα μικρό τσιφλίκι στην περιοχή Sheikh Hadeed, έξω από το Αφρίν, το οποίο απέκτησε όταν βοήθησε την Τουρκία να καταλάβει βιαίως τον θύλακα.

Ένας μαχητής της ταξιαρχίας Sultan Suleiman Shah μίλησε στο Al-Monitor υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας του λέγοντας ότι: «Όταν οι φατρίες της συριακής αντιπολίτευσης ανέλαβαν τον έλεγχο του Αφρίν, η μεραρχία Sultan Suleiman Shah κατέλαβε την περιοχή Sheikh Hadeed και έστησε το κέντρο διοικήσεως εκεί. Ο διοικητής της μεραρχίας, Abu Amsha, δεν παίρνει εντολές από τον Συριακό Εθνικό Στρατό ή το υπουργείο αμύνης της προσωρινής κυβέρνησης της συριακής αντιπολίτευσης που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη, αλλά συνεργάζεται με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων ισχυρίζονται ότι οι φατρίες  έχουν βοηθήσει το μηχανισμό ασφαλείας της Άγκυρας μεταφέροντας παράνομα στην Τουρκία εκατοντάδες Σύριων Αράβων και Κούρδων, από τις κατεχόμενες περιοχές, οι οποίοι έχουν κατηγορηθεί πως δουλεύουν για το PKK.

Οι φατρίες τακτικά ασκούν την απειλή της παράδοσης για να αποσπάσουν μεγάλα χρηματικά ποσά, και αυτοί που δεν μπορούν να πληρώσουν παραδίδονται στην Τουρκία, όπως έχει αναφερθεί και στο παρελθόν από το Al-Monitor.

Η ευημερία που πρόσφατα έχει ανακαλύψει ο Jassem προέρχεται από πολλαπλές πηγές. Μία από αυτές είναι ο έλεγχος των σημείων ελέγχου όπου χρεώνουν τέλη διέλευσης για επαγγελματικά οχήματα. Η άλλη πηγή είναι το ελαιόλαδο. Ο μαχητής της ταξιαρχίας Sultan Suleiman Shah γίνεται πιο συγκεκριμένος: «Στην αρχή η φατρία Sultan Suleiman Shah στο Αφρίν, λειτουργούσε όπως και οι άλλες φατρίες στην περιοχή. Έκοψε και πούλησε ελαιόδεντρα, αλλά πρόσφατα άλλαξε τη στρατηγική της. Τα μέλη της, άρχισαν να καλλιεργούν ελαιόδεντρα σε κατασχεμένη γη, η οποία ανήκε σε αυτούς που κατηγορούνται ότι είναι πιστοί στον SDF. Μετά επέβαλαν φόρο εισοδήματος 25% έως 50% στους γαιοκτήμονες. Ωστόσο, η υλοτομία δεν έχει σταματήσει ακόμη καθώς τα μέλη της ταξιαρχίας κόβουν δέντρα και τα πουλάνε για να επωφεληθούν από την τιμή τους. Η ηγεσία της φατρίας επιτρέπει στα μέλη της να έχουν ένα μικρό όφελος από τα κέρδη, έτσι ώστε να κερδίσει την αφοσίωσή τους».

Στην Τουρκία, ο κρατικός Αγροτικός Πιστωτικός Συνεταιρισμός αγοράζει το ελαιόλαδο από τις ταξιαρχίες μέσω μεσαζόντων και εν συνεχεία το πουλά σε Τούρκους παραγωγούς που εξάγουν στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το παράνομο εμπόριο έχει τεκμηριωθεί επαρκώς.

«Αν δεν υπήρχαν οι ελιές του Αφρίν, δε θα είχαμε καταφέρει να επιτύχουμε αυτό το επίπεδο εξαγωγών»: δήλωσε ο Τούρκος εξαγωγέας λαδιού, Ali Nedim Gureli, σε τουρκική εκπομπή της Deutsche Welle.

«Σε παλαιότερες εποχές, για να πωληθεί το προϊόν αυτό στους παραγωγούς, ερχόταν παράνομα από το Αφρίν. Αυτή τη στιγμή, οι πωλήσεις (αυτές) γίνονται από το κράτος. Τώρα η πλειονότητα της εκτιμώμενης (ετήσιας παραγωγής) 30.000 τόνων ελαιόλαδου του Αφρίν, έρχεται στην Τουρκία. Το λάδι του Αφρίν έγινε τουρκική παραγωγή»: καυχήθηκε ο Gureli.

Όμως, δεν είναι όλοι οι Τούρκοι παραγωγοί ικανοποιημένοι. Σύμφωνα με τον εθνικιστή πολιτικό, Cirkin, ένα αρκετά καλό μέρος του ελαιόλαδου από το Αφρίν, φτάνει σε σημείο να πωλείται σε τοπικό επίπεδο αρκετά φθηνότερα από τις τιμές της αγοράς μέσω καλοστημένης κομπίνας. «Είπα στον διοικητή του Hatay όπου υπάγεται το Αφρίν, πως γίνεται λαθρεμπόριο και πώληση του ελαιόλαδου εδώ. Του είπα να κάνει κάτι, διότι ζημιώνονται οι παραγωγοί, αλλά δεν έγινε τίποτα»: δήλωσε ο Circin.

Οι προσπάθειες που κάνει η Τουρκία για να παρουσιάζει ως νόμιμο το εμπόριο ελαιόλαδου από το Αφρίν διοχετεύοντάς το μέσω των Αγροτικών Πιστωτικών Οργανισμών δε φαίνεται να εντυπωσιάζει τους νομικούς που έχουν γνώση του Διεθνούς Δικαίου. «Το Διεθνές Δίκαιο παρέχει μια σειρά προστασιών σε όσους ζουν σε κατεχόμενες περιοχές όπως οι άνθρωποι που ζουν στο κατεχόμενο από την Τουρκία Αφρίν. Η πραγματική και προσωπική τους περιουσία προστατεύεται από τη Συνθήκη της Γενεύης»: είπε ο Roger Lu Phillips, δικηγόρος του Διεθνούς Δικαίου και διευθυντής του νομικού τμήματος της μη κερδοσκοπικής εταιρείας που εδρεύει στην Ουάσινγκτον Κέντρο Δικαιοσύνης και Λογοδοσίας της Συρίας (Syrian Justice and Accountability Centre) και προσέθεσε: «Ουσιαστικά, όταν γίνεται επίταξη τροφίμων από τη δύναμη κατοχής, και μάλιστα όταν ο πληθυσμός υποφέρει από έλλειψη τροφίμων, αυτό έρχεται σε αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο».

Επιπλέον, η δύναμη κατοχής, πρέπει να διασφαλίσει ότι η δίκαιη αξία πληρώνεται για κάθε επιταχθέν προϊόν. «Αν η Τουρκία παίρνει ελαιόδεντρα και ελαιόλαδο από τους τοπικούς παραγωγούς χωρίς δίκαια αποζημίωση, παραβιάζει τους νόμους της κατοχής, ακόμη και αν το κάνει υπό την κάλυψη ενόπλων ομάδων τις οποίες ελέγχει».

Ο Jassem έχει επενδύσει κάποια από τα κέρδη του σε επιχειρήσεις στην Τουρκία, σύμφωνα με πηγές που πληροφόρησαν το Al-Monitor επί του θέματος.

Πρόκειται για αρκετά εστιατόρια και αντιπροσωπείες αυτοκινήτων. Ανταποκριτής της Al-Monitor επικοινώνησε τηλεφωνικά με την αντιπροσωπεία El Safir Oto, η οποία ανήκει στον Jassem και βρίσκεται στην παραμεθόρια πόλη του Gaziantep, και ρώτησε: «Είναι αυτή η αντιπροσωπεία αυτοκινήτων που ανήκει στον Abu Amsha»; Τότε, ένας άντρας με βαριά τουρκική προφορά απάντησε: «Ναι, αυτή είναι. Εσύ ποιος είσαι»;

«Ο Jassem είναι ο νούμερο ένα όσον αφορά τις επιχειρήσεις στην περιοχή»: δήλωσε ο Ahmed Ramadan, αρχισυντάκτης του Euphrates Post, ενός μέσου ενημέρωσης της συριακής αντιπολίτευσης με έδρα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ramadan ο οποίος έχει ερευνήσει τις εμπορικές δραστηριότητες των φατριών είπε στο Al-Monitor: «Όλος ο κόσμος ξέρει ότι κλέβουν, είναι κερδοσκόποι του πολέμου και κερδοσκόποι της κρίσης. Δεν ντρέπονται πλέον».

Το πρακτορείο StepNews το οποίο είναι υπέρ της αντιπολίτευσης, ισχυρίστηκε σε άρθρο του στις 17 Μαΐου, ότι άνδρες των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας είχαν κάνει επιδρομές στα σπίτια πολλών μελών της ταξιαρχίας Sultan Suleiman Shah, συμπεριλαμβανομένου του αδερφού του Jassem, σε ξεχωριστές επιχειρήσεις στο Gaziantep, Reyhanli και στο Osmaniye.

Σύμφωνα με το StepNews, οι επιδρομές της αστυνομίας συνδέονταν με την κατάσχεση των ναρκωτικών χαπιών που έλαβε χώρα στις 15 Μαΐου. Το πρακτορείο ειδήσεων ASO που συνδέεται με τη διοίκηση των Κούρδων στη βορειοανατολική Συρία αναμετάδωσε τους ισχυρισμούς του StepNews.

Η Tsurkov είπε ότι τα ευρήματά της ταιριάζουν με τους ισχυρισμούς αυτούς: «Στην έρευνά μου σχετικά με τις παράνομες δραστηριότητες των φατριών, φαίνεται ότι οι Amshat είναι αυτοί που εμπλέκονται σε μεγαλύτερο βαθμό στο εμπόριο ναρκωτικών. Σύμφωνα με τις πηγές μου, μέσα στη φατρία Amshat το εμπόριο ναρκωτικών έχει αναλάβει ο Sayf Jassem, αδερφός του Abu Amsha, και οι μαχητές και διοικητές της προσωπικής του συνοδείας».

«Τα περισσότερα ναρκωτικά διακινούνται λαθραία από περιοχές του καθεστώτος από την τέταρτη μεραρχία του συριακού στρατού, που αποτελεί τον μηχανισμό του καθεστώτος που ηγείται της κατασκευής και διακίνησης των ναρκωτικών μέσα στη Συρία και δια μέσου των συνόρων. Τα ναρκωτικά μεταφέρονται λαθραία από τις σιιτικές περιοχές Nubul και Zahraa, του Χαλεπίου ελεγχόμενες από τη Hezbollah και στο Αφρίν από την ταξιαρχία Amshat»: δήλωσε η Tserkov προσθέτοντας ότι: «Ο Abu Amsha έθεσε σε εφαρμογή την πλήρη απαγόρευση του λαθρεμπορίου ναρκωτικών στην Τουρκία». Αυτό, όμως, δεν αποκλείει τη χρήση του Iskenderum για σκοπούς διέλευσης.

Εκτός από την φημολογούμενη εμπλοκή του Jassem στο εμπόριο ναρκωτικών, καλλιεργείται εδώ και καιρό, εσωτερικά, ένα κλίμα μνησικακίας.

Το 2018, η Isra Khalil, σύζυγος ενός μαχητή της ταξιαρχίας Sultan Murad, ισχυρίστηκε μέσω βιντεοσκοπημένης μαρτυρίας ότι ο Jassem την είχε βιάσει πολλές φορές και μάλιστα μια φορά αυτό έγινε υπό την απειλή όπλου. «Ο Abu Amsha με βίασε. Μετά κοντοστάθηκε στην πόρτα καθώς έφευγε. Με έβγαλε από το δωμάτιο και είπε πως αν έλεγα ότι αυτός ήρθε σε μένα θα σκότωνε τον άνδρα μου και τον αδερφό του. Του είπα ότι δεν έχω κάνει τίποτα και ότι ο Θεός θα κρατήσει μυστικά αυτά που είναι να κρατηθούν μυστικά. Του είπα πως δεν του είχα κάνει τίποτα. Όμως, δεν είχε βιάσει μόνο εμένα. Το είχε κάνει σε αρκετές γυναίκες. Είχε ατιμάσει πολλές κοπέλες» Η Khalil περιέγραψε πολλά άλλα περιστατικά λεπτομερώς.

Μια εβδομάδα μετά, η Khalil ανέβασε ένα άλλο βίντεο στο οποίο ισχυριζόταν ότι «ένα κακό άτομο» είχε προσφερθεί να της δώσει όσα χρήματα θα του ζητούσε αρκεί να δημοσιοποιούσε το προηγούμενο βίντεο για τον Abu Amsha. Μια αξιόπιστη πηγή από την αντιπολίτευση είπε στο Al-Monitor πως ανάγκασαν με τη βία την Khalil να αναιρέσει τις προηγούμενες κατηγορίες της.

Ο Ahmed Rahhal, ένας στρατηγός ο οποίος αυτομόλησε από τον Συριακό στρατό στους επαναστάτες και θεωρείται πως δεν διστάζει να ασκήσει κριτική για τη διαφθορά των φατριών και τις κακοποιήσεις στις οποίες αυτές προβαίνουν, είπε για την αναίρεση των λεγομένων της Khalil πως κάτι δεν του καθόταν καλά σε αυτό.

«Όταν επικοινώνησα με άτομα που εμπιστευόμουν, μέσα στη Συρία, είπαν πως ο Abu Amsha απλά δωροδόκησε τον δικαστή δίνοντάς του ένα αυτοκίνητο, τον αξιωματούχο της αστυνομίας δίνοντάς του, πάλι, ένα αυτοκίνητο, και δύο άλλους δίνοντας σε αυτούς από ένα αυτοκίνητο και έτσι το θέμα λύθηκε. Η κοπέλα τράβηξε το βίντεο με τη βία, παρά τη θέλησή της. Έχω γράψει για αυτό. Αυτός ο βιασμός ήταν λάθος»: προσέθεσε ο Rahhal.

Ο Rahhal πλήρωσε το τίμημα για την ειλικρίνειά του. Τον Αύγουστο του 2020 του αφαίρεσαν την τουρκική υπηκοότητα και φυλακίσθηκε για 73 ημέρες, χωρίς να του απαγγελθεί επίσημα κατηγορία για κάτι. Ο Rahhal θεώρησε πως αυτό ήταν πολύ προσβλητικό και πιστεύει πως ο Jassem και οι άνδρες του έκαναν ψευδείς καταγγελίες στις τουρκικές αρχές εναντίον του, ισχυριζόμενοι πως είτε ήταν πράκτορας των ΗΑΕ ή πράκτορας της Σαουδικής Αραβίας ή των Κούρδων. Δέχεται εκατοντάδες απειλές για τη ζωή του καθημερινά από άτομα που συνδέονται με τις ταξιαρχίες, και έχει στοχοποιηθεί  αυτός και η οικογένειά του. Έκανε δημόσια έκκληση στον Ερντογάν, στον Σοϊλού και στην προσωρινή κυβέρνηση της Συρίας, ζητώντας τη βοήθειά τους.

Τον Απρίλιο, το Orient, μέσο μαζικής ενημέρωσης φίλα προσκείμενο στην συριακή αντιπολίτευση, προώθησε βίντεο στο οποίο Τούρκοι μαχητές του Συριακού Εθνικού Στρατού κατηγορούσαν τον Jassem ότι «έκλεψε» τους μισθούς τους, τους οποίους είχε υποσχεθεί για τη συμμετοχή τους στον πόλεμο του Αζερμπαϊτζάν εναντίον της Αρμενίας. «Τους είχαν πει για 2000 δολάρια το μήνα, αλλά έλαβαν πολύ λιγότερα και με καθυστερήσεις»: είπε η Tsurkov.

Ο Τούρκος πληροφοριοδότης

Ο Sedat Peker, ένας κατάδικος Τούρκος μαφιόζος που ζει σε εξορία στο Ντουμπάι εμπλέκει νυν και τέως αξιωματούχους, οι οποίοι είχαν στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση Ερντογάν, σε σοβαρά εγκλήματα, όπως βιασμούς, διακίνηση ναρκωτικών και μεταφορά όπλων σε Σύριους Τζιχαντιστές. Η ροή των βίντεο του στο You Tube μετράει εκατομμύρια προβολές και για πολλούς θεωρείται αληθινός γιατί παραδέχεται πως συμμετείχε σε κάποια από τα εγκλήματα αυτά. Σε πρόσφατο βίντεο ισχυρίζεται: «Αν θέλετε να κάνετε δουλειές στη Συρία, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε; Υπάρχει ένας κύριος Metin Kiratli και επιτρέψτε μου να πω το όνομα του γραφείου του. Διεύθυνση Διοικητικών Υποθέσεων της Τουρκικής Προεδρείας. Πρέπει να πάτε σε αυτόν αλλά όχι για μικροδουλειές, όπως δύο φορτηγά γεμάτα με πραμάτεια. Εννοώ μεγαλοδουλειές».

Ο υφυπουργός εξωτερικών της Συρίας, Bashar Jaafari, είπε σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στην Deutsche Welle: «Θα ήθελα να πω ότι επιβεβαιώνω, διαβεβαιώνω και επαληθεύω πως αυτά που είπε ο κύριος Sedat Peker είναι αλήθεια». Ο Kiratli αρνήθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς και κατέθεσε μήνυση κατά του Sedat Peker.

Είτε ο Peker λέει την αλήθεια ή όχι, το εμπόριο που περιγράφει φαίνεται να επεκτείνεται με τις ευλογίες της Άγκυρας: Ένα νέο ανεπίσημο συνοριακό πέρασμα που βρίσκεται μεταξύ της Ras al-Ain και της Tell Abyad στη ζώνη της «Πηγής της Ειρήνης» που είναι γνωστή ως Tufaha ή Μήλο και που ενώνει τη συριακή αντιπολίτευση, που στηρίζεται από την Τουρκία, με τις περιοχές που ελέγχει ο SDF στη βόρεια Ράκα, άρχισε να λειτουργεί από τις αρχές του έτους.

Η Tufaha διευθύνεται από τον Abu Hatem Shaqra ο οποίος είναι ηγέτης της φατρίας Ahrar al-Sharqiyah και θεωρείται κορυφαία φιγούρα στις παράνομες δραστηριότητες του κερδοσκοπικού πολέμου. Είναι γνωστός με το προσωνύμιο χταπόδι λόγω των μεγάλων οικονομικών δυνατοτήτων του. Δύο άλλες ταξιαρχίες που συνδέονται με τον Συριακό Εθνικό Στρατό, η Jaysh al-Sharqiyah και το απόσπασμα 20 μοιράζονται τον έλεγχο της Tufaha.

Η πληροφορία που συνελέχθη από ανοιχτές πηγές από την Al-Monitor και παρατηρήθηκε από τον ερευνητή γνωστό ως @obretix στο Twitter, δείχνει ένα φορτηγό πετρελαιοφόρο σταθμευμένο στο πέρασμα στις 13 Ιουλίου.

Τα περάσματα μεταξύ περιοχών ελέγχου που ανήκουν σε διαφορετικές ομάδες είναι σαν θησαυροί για τους επαναστάτες των φατριών. Η Tufaha θα γίνει ένα μεγάλο οικονομικό πέρασμα, με μηνιαίο εισόδημα που ίσως φτάσει το ένα εκατομμύριο δολάρια σύμφωνα με τον Ramadan, εκδότη της εφημερίδας.

Η Sinam Mohammed του Συριακού Δημοκρατικού Συμβουλίου επιμένει πως οι Η.Π.Α. πρέπει να χαρακτηρίσουν τις ταξιαρχίες του Συριακού Εθνικού Στρατού που έχουν διαπράξει εγκλήματα πολέμου ως τρομοκρατικές και πιστεύει πως αυτό είναι απαραίτητο βήμα, ειδάλλως δε θα σταματήσουν.

Όμως, ο Bassam Ahmed της μη κερδοσκοπικής ερευνητικής ομάδας Σύριοι για την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη, είπε ότι πιστεύει πως αυτός είναι ένας μη ρεαλιστικός στόχος λέγοντας: «Το περισσότερο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι να ασκηθούν κυρώσεις σε κάποιους από αυτούς τους πολέμαρχους για τα εγκλήματά τους. Είναι καιρός οι Ηνωμένες Πολιτείες να δράσουν εναντίον των ομάδων αυτών».

Ένας εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που δεν θέλει να κατονομαστεί, είπε στο Al-Monitor: «Η διοίκηση ανησυχεί, διότι υπάρχουν συνεχείς αναφορές ότι ορισμένα στοιχεία του Συριακού Εθνικού Στρατού έχουν παραβιάσει το Δίκαιο των ενόπλων συγκρούσεων και έχουν προβεί σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη βόρεια Συρία. Συνεχίζουμε να προτρέπουμε την Τουρκία να ασκεί πίεση στις ομάδες της αντιπολίτευσης που στηρίζει για να σταματήσουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να κάνει τους δράστες να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους και να πάρει μέτρα έτσι ώστε να μην επαναληφθούν αυτά στο μέλλον».

Ο/η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ συνέχισε λέγοντας: «Η οριστική λήξη των εχθροπραξιών αποτελεί κοινό συμφέρον των Η.Π.Α. και της Τουρκίας. Εμείς θα συνεχίσουμε να συμβουλευόμαστε την Άγκυρα σε θέματα πολιτικής στη Συρία και να ψάχνουμε οδούς συνεργασίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία έχουν κοινά συμφέροντα στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, στη λήξη των εχθροπραξιών στη Συρία  και στην αποθάρρυνση κακών επιρροών στην περιοχή».

Τον Ιούλιο οι Η.Π.Α. προσέθεσαν την Τουρκία στην λίστα με τις χώρες που χρησιμοποιούν παιδιά ως στρατιώτες τον τελευταίο χρόνο, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο σε χώρα μέλος του ΝΑΤΟ.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην έκθεσή του για την εμπορία ανθρώπων το 2021, κατέγραψε ότι η Τουρκία «παρείχε ξεκάθαρη υποστήριξη» στη μεραρχία Sultan Murad, η οποία χρησιμοποίησε παιδιά ως στρατιώτες στις συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στη Λιβύη, όπως έκαναν και άλλες ομάδες. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ κατονόμασε και τον SDF, μαζί με άλλες ένοπλες ομάδες στη Συρία που στρατολογούν ανηλίκους για μάχη. Η Άγκυρα ήταν εξοργισμένη. Το υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας δήλωσε ότι «απορρίπτει εντελώς» τους ισχυρισμούς αυτούς και ότι το ιστορικό της είναι καθαρό.

Πηγή: al-monitor.com

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις7 λεπτά πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Αναλύσεις37 λεπτά πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...

Γενικά θέματα2 ώρες πριν

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...

Δημοφιλή