Αναλύσεις

Ντοκουμέντο: Ένας διάλογος Γκορμπατσόφ-Θάτσερ για το ΝΑΤΟ και το Αφγανιστάν

Δημοσιεύτηκε στις

17 Αυγούστου 2021 στις 15:20

από τον

Το 1987 η “Σιδηρά Κυρία” επισκέπτεται τη Μόσχα και συναντάται με τον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Το 1987 η Βρετανή πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ επισκέπτεται τη Μόσχα, εκπέμπει τα σήματά της στη σοβιετική κοινωνία και συναντάται με τον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Θα του κάνει τις διαλέξεις που συνηθίζει περί καπιταλισμού, θα αφήσει να εννοηθεί ότι παρακολουθεί με ενδιαφέρον αυτά που κάνει, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα τον κρίνουνε από το πώς θα επηρεάσουν οι εσωτερικές αλλαγές στην ΕΣΣΔ την εξωτερική της πολιτική και θα εκδηλώσει τη μεγάλη σημασία που αποδίδει στην αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν.

Η Θάτσερ χρησιμοποιεί ως επιχειρήματα για να τεκμηριώσει τη σοβιετική επιθετικότητα τις επεμβάσεις στην Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία και το Αφγανιστάν και λέει στη συνέχεια στον Γκορμπατσόφ ότι στο τελευταίο δεν έχουν να φοβούνται τίποτα από τους Αμερικανούς αφού δεν είναι “παρόντες στην περιοχή”.

Αργότερα, όταν ο Γκορμπατσόφ θα ενημερώσει το Πολιτικό Γραφείο για τις συνομιλίες του, θα σταθεί στους φόβους της Θάτσερ για να υποστηρίξει ότι δεν υπάρχει μόνο το στρατιωτικό – βιομηχανικό σύμπλεγμα στη Δύση, υπάρχει και ο γνήσιος φόβος της ΕΣΣΔ που εξηγεί την πολιτική της. Και σε ένα μήνα θα χρησιμοποιήσει τις απόψεις Θάτσερ (τους φόβους της) για να εγκριθεί, παρά τις αντιρρήσεις, το νέο αμυντικό αποτρεπτικό δόγμα της ΕΣΣΔ.

Έχει κανείς την εντύπωση ότι δεν τους ενημερώνει τόσο για την επίσκεψη, όσο προστατεύεται από τυχόν κριτικές ότι την κάλεσε στη Μόσχα. Τελικά θέλει να δώσει την εντύπωση ότι δεν αποδίδει και μεγάλη σημασία στις θέσεις της και στην επίσκεψή της, ούτε αναφέρεται στην απαίτησή της για αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν. “Ούτε κερδίσαμε τίποτα, ούτε χάσαμε τίποτα”, τους λέει.

Ο αμυντικός και φιλειρηνικός χαρακτήρας του ΝΑΤΟ

Η Θάτσερ προσπαθεί να καθησυχάσει τον Γκορμπατσόφ για το ΝΑΤΟ και να απαντήσει στις αιτιάσεις του ότι η Βρετανία θέτει εμπόδια στον πυρηνικό αφοπλισμό. Του εξηγεί λοιπόν τον χαρακτήρα της Ατλαντικής Συμμαχίας:

“Πρέπει να πω ευθύς αμέσως ότι θέλουμε επιτυχία στις διαπραγματεύσεις για τον αφοπλισμό. Εμείς προσχωρούμε σε ένα αμυντικό δόγμα για όλους τους τύπους όπλων, πυρηνικά και συμβατικά.

”Οι χώρες του ΝΑΤΟ έχουν δεσμευτεί σε ένα πράγμα – η συμμαχία είναι και θα παραμείνει αμυντική, ποτέ τα όπλα του ΝΑΤΟ δεν θα χρησιμοποιηθούν εκτός της περίπτωσης άμυνας σε μια επίθεση. Θέλουμε να εμποδίσουμε οποιονδήποτε πόλεμο, χρειαζόμαστε ειρήνη για να κάνουμε τα πράγματα που χρειαζόμαστε να κάνουμε στην κοινωνία μας”.

Οι πάντες βέβαια είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν την αξία αυτών των διαβεβαιώσεων στη συνέχεια, μεταξύ άλλων στη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη, το Μάλι και αλλού.

Αφγανιστάν

Το 1987 η Θάτσερ παραπονιόταν στον Γκορμπατσόφ ότι διατηρούσε στρατεύματα κατοχής στο Αφγανιστάν, μια ακόμα απόδειξη του επιθετικού χαρακτήρα της Σοβιετικής Ένωσης. Στην “άμυνα” τρόπον τινά, ο Γκορμπατσώφ απαντούσε επικαλούμενος τις δυτικές επεμβάσεις και την κατάσταση στο ίδιο το Αφγανιστάν:

Γκορμπατσόφ: “Εσείς βοηθάτε να βομβαρδισθεί μια χώρα, που είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Όσο για το Αφγανιστάν, η κυβέρνησή του μας ζήτησε έντεκα φορές να στείλουμε τα στρατεύματά μας, σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και τη διμερή συμφωνία που έχουμε. Ασφαλώς το Αφγανιστάν είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για μας. Υφιστάμεθα απώλειες εκεί αλλά δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε όλα και να φύγουμε, γιατί αυτό θα οδηγήσει σε σφαγή και όλη η χώρα θα βουτηχτεί στο αίμα.

”Πριν από λίγες μέρες, ένας Αφγανός ηγέτης των ανταρτών μίλησε στο Λονδίνο. Είπε ανοιχτά ότι θα εξοντώσει φυσικά όποιον συνδέεται με οποιονδήποτε τρόπο με την κυβέρνηση. Ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας ‘Εγγκαρ, που ήταν εκεί, του ευχήθηκε καλή επιτυχία. Αν αυτή είναι η θέση σας, τότε τα πράγματα θα οδηγηθούν σε εντελώς άλλη κατεύθυνση. Γνωρίζουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν μια πολιτική λύση και περιορίζουν το Πακιστάν από το να την πετύχει. Εμείς από την πλευρά μας θέλουμε μια τέτοια πολιτική ρύθμιση, θέλουμε να δούμε το Αφγανιστάν ουδέτερο και αδέσμευτο. Για μας δεν είναι μια πλατφόρμα, αλλά μια χώρα που θέλουμε να βοηθήσουμε”.

Θάτσερ: “Είναι πολύ κακό που αναμιχθήκατε στο Αφγανιστάν. Κοστίζει πολύ στο κύρος σας στα μάτια των αδέσμευτων μουσουλμανικών χωρών. Οι Αμερικανοί δεν ήταν ποτέ στην περιοχή, επομένως δεν υπήρχε ανταγωνισμός με σας. Παρατηρήσαμε ότι μόλις μπήκατε στο Αφγανιστάν αλλάξατε ένα καθεστώς με ένα άλλο και στη συνέχεια με ένα τρίτο”.

Γκορμπατσόφ: “Νομίζετε στα αλήθεια ότι είναι τόσο εύκολο για μας να αλλάξουμε την κυβέρνηση στο Αφγανιστάν;”

Θάτσερ: “Το Αφγανιστάν είναι μια κατεχόμενη χώρα. Αν η χώρα μου ήταν κατεχόμενη θα ήμουν αντάρτισσα και θα αγωνιζόμουν για την ελευθερία της. Θέλω να σας θυμίσω ακόμα μια φορά το παράδειγμα της Ροδεσίας, όπου μπορέσαμε να σταματήσουμε ειρηνικά την αιματοχυσία και πετύχαμε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους μέσω γενικών εκλογών. (Σημ. Συν. Η περιγραφή της Θάτσερ για τη Ροδεσία, το σημερινό Ζιμπάμπουε δηλαδή, είναι εξόχως ελλειπτική. Η Βρετανία στήριξε επί πολλά χρόνια την προσπάθεια των λευκών εποίκων που κυβερνούσαν την αποικία της και ως αντάλλαγμα της αναγνώρισης των δικαιωμάτων του πληθυσμού επέβαλε τη διατήρηση στα χέρια των λευκών του μεγαλύτερου μέρους της γης).

”Δεν ξέρω τι θα κάνετε με το Αφγανιστάν, αλλά εμείς υποστηρίζουμε τη δημιουργία ενός ουδέτερου και αδέσμευτου Αφγανιστάν. Θυμάμαι ότι το 1980 ο Carrington σας απηύθυνε μια παρόμοια πρόταση. Σε κάποιο βαθμό ήταν παρόμοια με την ιδέα της αυστριακής ανεξαρτησίας”.

Γκορμπατσόφ: “Ναι, το θυμάμαι. Και εμείς είμαστε υπέρ ενός ουδέτερου και αδέσμευτου Αφγανιστάν. Ας επιδιώξουμε μια πολιτική ρύθμιση”.

Θάτσερ: “Μα υπάρχουν δυνάμεις κατοχής στο Αφγανιστάν”.

Γκορμπατσόφ: “Μα είστε υπέρ της αιματοχυσίας που θα μπορούσε να συμβεί σε αυτή τη χώρα;”

Θάτσερ: “Είμαι υπέρ της αντικατάστασης της κατοχής με εκλογές. Το Αφγανιστάν δεν είναι μια εύκολη χώρα. Είχαμε μεγάλα προβλήματα εκεί στον καιρό μας. Είναι ένας περήφανος λαός που ψάχνουν τον δικό τους δρόμο. Θέλουν να διατηρήσουν την ιστορία τους, τα έθιμά τους και τις παραδόσεις τους. Θέλουν να λύσουν οι ίδιοι τα προβλήματά τους. Δεν θα υπήρχε θέμα εκεί αν δεν βρίσκονταν τα στρατεύματά σας”.

Γκορμπατσόφ: “Είπατε ότι το κύρος μας στον αναπτυσσόμενο κόσμο μειώθηκε γιατί στείλαμε στρατεύματα στο Αφγανιστάν. Αλλά ακριβώς τώρα, καθώς επίκειται η διαδικασία μιας πολιτικής ρύθμισης στο Αφγανιστάν, δεχόμαστε πολλά παράπονα διαφορετικού τύπου. Μας λένε ότι αν απλώς φύγουμε από το Αφγανιστάν, το κύρος μας στον αναπτυσσόμενο κόσμο θα μειωθεί. Αν το κάνουμε αυτό, ο καπιταλισμός θα νοιώσει ελεύθερος να τσακίσει οποιαδήποτε αναπτυσσόμενη χώρα, οπουδήποτε, όπως του αρέσει. Μην νομίζετε ότι είστε οι μόνοι που τα καταλαβαίνετε όλα και εμείς δεν βλέπουμε τίποτα”.

Οι παραπάνω διάλογοι και αναφορές είναι από τα πρακτικά της συνάντησης και των δύο συνεδριάσεων του Πολιτικού Γραφείου που βρίσκονται στο αρχείο του Ιδρύματος Γκορμπατσόφ.
.

Σχετικά θέματα

Κριστιάν

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά

Δημοσιεύτηκε

6 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.

Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις

Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.

Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα

Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.

Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία

Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.

ethnos.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

36 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!