Γενικά θέματα
Το φάντασμα της Αμμοχώστου
Ένα πικρό οδοιπορικό στην Αμμόχωστο
Σε πεντασέλιδο ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο γνωστό γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, στις 14 Αυγούστου 2021, ο δημοσιογράφος Timofey Neshitov και ο φωτογράφος, Julien Busch, με την γνωστή Βαρωσιώτισα Τασούλα Χατζητοφή, υπό κάλυψη, καταγράφουν τις προσπάθειές της να μεταβεί στο σπίτι της στην κατεχόμενη πόλη της Αμμοχώστου. Για τέσσερις ημέρες ακολουθούν τα βήματά της και διατυπώνουν στο ρεπορτάζ πώς οι Τούρκοι παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Κυπρίων και ειδικά το αναφαίρετο δικαίωμα της να πάει στο σπίτι της και να προσευχηθεί στην εκκλησία της ενορίας της.
Ο Γερμανός δημοσιογράφος περιγράφει με γλαφυρό ύφος και λεπτομέρειες τις προσπάθειες της Τασούλας Χατζητοφή με αποκορύφωμα την 20ή Ιουλίου, όταν προσπάθησε να συναντήσει προσωπικά τον Τούρκο Πρόεδρο, Ερντογάν, στο νέο τζαμί στην οδό Δημοκρατίας, στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Στα 15 της χρόνια η Τασούλα Χατζητοφή αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι της στην Κύπρο. 47 χρόνια μετά τον πόλεμο η Τουρκία της επιτρέπει τώρα να επιστρέψει στα εδάφη αυτά. Θα μπορέσει να βρει ξανά την πατρίδα της;
Του Timofey Neshitov
Μια μέρα στα μέσα Ιουλίου μια γυναίκα με καφέ καλοκαιρινό φόρεμα περνά δύο οδοφράγματα και φτάνει στην Αμμόχωστο, μια πόλη στα ανατολικά παράλια της Κύπρου. Βγαίνει από το ενοικιαζόμενο όχημά της και στέκεται σε ένα κιγκλίδωμα, το τρίτο και τελευταίο οδόφραγμα. Οι αστυνομικοί πίνουν τουρκικό καφέ και περιεργάζονται τον χρυσό σταυρό που φοράει η γυναίκα στον λαιμό. Η γυναίκα ρίχνει το βλέμμα στον άδειο δρόμο πίσω τους.
Βλέπει προσόψεις σπιτιών οι οποίες έχασαν το χρώμα τους από τον θαλασσινό αέρα, παράθυρα μέσα από τα οποία φύτρωσαν δέντρα.
Έχει περάσει πολύς καιρός, 47 χρόνια, από την τελευταία φορά που ήρθε στην Αμμόχωστο. Εδώ μεγάλωσε, στην περιοχή Βαρώσι. Μέχρι πριν από λίγους μήνες το Βαρώσι αποτελούσε στρατιωτική απαγορευμένη ζώνη, την οποία επιτηρούσαν Τούρκοι στρατιώτες. Είναι μια πόλη φάντασμα.
«Δεν είμαι φάντασμα», λέει η κυρία στο συρματόπλεγμα. «Θέλω να επιστρέψω, επιτέλους, στο σπίτι μου.»
Η Τασούλα Γεωργίου Χατζητοφή είναι 62 ετών. Θυμάται το κουτάκι παπουτσιών, στο οποίο όταν ήταν κοριτσάκι φύλασσε κάτω από το κρεβάτι της τους μεταξοσκώληκές της. Προτιμούσε πάντα να ταΐζει τις κάμπιες απ’ το να πηγαίνει στην εκκλησία. Οι κάμπιες έτρωγαν μουρόφυλλα, ενώ από το μετάξι έφτιαχναν σεντόνια και τραπεζομάντηλα, την προίκα της. Έμεναν σε ένα μικρό σπίτι κοντά στη θάλασσα, οδός Εσπερίδων 41. Η μητέρα της Τασούλας έραβε ρούχα, ο πατέρας της οδηγούσε φορτηγά. Ήθελαν να καλοπαντρευτεί η Τασούλα. Η Τασούλα ήθελε να σπουδάσει στο εξωτερικό και να ταξιδέψει ανά τον κόσμο.
Η Αμμόχωστος εκείνη την περίοδο αποτελούσε έναν δημοφιλή προορισμό στον κόσμο. Η Μπριζίτ Μπαρντό ερχόταν εδώ για μπάνιο σε μία από τις μακρύτερες παραλίες της Ευρώπης. Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον ανέβαιναν από το ξενοδοχείο Argolis τη λεωφόρο Κένεντι. Ο Πολ Νιούμαν γύρισε στην Αμμόχωστο την ταινία «Exodus», τον καλύτερο καφέ τον έβρισκες στο Boccaccio και την καλύτερη μουσική για καυτές βραδιές χορού στο Perroquet. Ο κόσμος αποκαλούσε αυτό το μέρος το Λας Βέγκας της Μεσογείου.
Η Τασούλα Χατζητοφή μάθαινε ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς στο πολιτιστικό κέντρο πίσω από την καφετέρια Edelweiss, διάβαζε βιβλία στη δημοτική βιβλιοθήκη δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Νικόλαου. Όταν πήγαινε εκδρομές μάζευε από τη γη ριζάρι, ένα ψηλό, τραχύ βότανο με το οποίο η μητέρα της έβαφε πασχαλινά αυγά.
Η 20ή Ιουλίου 1974 ήταν Σάββατο.
Η Τασούλα Χατζητοφή θυμάται τις σειρήνες το χάραμα και το πρόσωπο του Τούρκου πιλότου στο πιλοτήριο μιας και πετούσε τόσο χαμηλά πάνω από το σπίτι της. Πρόλαβε μάλιστα να τη χαιρετήσει, μετά πέταξε πάλι προς τη θάλασσα. Την επόμενη μέρα το πρωί έπεσαν βόμβες ναπάλμ στην Αμμόχωστο.
Η μητέρα τους έκρυψε την Τασούλα και την αδερφή της στο υπόγειο, ξεβίδωσε μια πρίζα και έδειξε πώς μπορείς να προκαλέσεις βραχυκύκλωμα. Δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να τις πιάσει Τούρκος στρατιώτης ζωντανές. Η Τασούλα ήταν 15 χρονών.
Αυτό το πρωινό του Ιούλη του 2021 διστάζει για λίγο μπροστά από το τουρνικέ του οδοφράγματος. Οι ασύρματοι κροταλίζουν, είναι εννιά η ώρα το πρωί με 38 βαθμούς υπό σκιά. Ήρθε εδώ επειδή οι Τούρκοι άνοιξαν ξανά το Βαρώσι. Όσον αφορά τα σχέδιά τους σε σχέση με αυτήν τη λωρίδα γης, αυτό είναι κάτι που ακόμα δεν έχουν ανακοινώσει οι Τούρκοι.
Η Τασούλα Χατζητοφή μένει στη Χάγη με τον σύζυγό της, διευθυντή στη Shell, σε ένα οικόπεδο 3500 τετραγωνικών μέτρων δίπλα από το βασιλικό παλάτι. Θα μείνει στην Αμμόχωστο για τέσσερις μέρες. Στο διάστημα αυτό θα κοιμηθεί ελάχιστα και θα μιλήσει πολύ με ανθρώπους σαν κι αυτήν που έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους. Θα πραγματοποιήσει νοερές συνομιλίες με αυτούς που θεωρεί υπαίτιους για τη μη εύρεση λύσης του Κυπριακού: με πολιτικούς στην Άγκυρα, την Αθήνα, τη Λευκωσία την Ουάσινγκτον. Θέλει να προετοιμαστεί με τον τρόπο της για την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Θα έρθει στην Αμμόχωστο τρεις μέρες μετά την άφιξή της.
Θα προσπαθήσει, όμως, κυρίως να φτάσει στο οικογενειακό της σπίτι. Είχε μόλις τρία δωμάτια, με ασοβάτιστους τοίχους και κότες στην αυλή. Εκείνο το πρωί πριν από 47 χρόνια, τη 14η Αυγούστου, όταν ο τουρκικός στρατός έστειλε κι άλλες μονάδες στο νησί, άφησαν τα φλιτζάνια τους στο τραπέζι της κουζίνας και επιβιβάστηκαν στο φορτηγό του πατέρα της.
1Η ΗΜΕΡΑ
Η Τασούλα Χατζητοφή περπατάει μόλις λίγα μέτρα. Ο δρόμος στον οποίο στέκεται ασφαλτοστρώθηκε πρόσφατα, πίσω από το οδόφραγμα βρίσκεται ένα περίπτερο. Έχει καφέ και πατατάκια και μπορεί κανείς να ενοικιάσει ποδήλατα mountain. Κοιτάει το περίπτερο αυτό λες και είναι μετεωρίτης. Τα πόδια της τρέμουν.
Ένα λεωφορείο έρχεται από την κατεύθυνση στην οποία είναι το σπίτι που έμενε παιδί, σταματά μπροστά από το περίπτερο για να επιτρέψει στους ανθρώπους να βγουν. Γυναίκες με μαντίλες, παιδιά με σωσίβια. Ο οδηγός φοράει προστατευτική μάσκα στο πηγούνι, θα συνεχίσει αμέσως τη διαδρομή του, λέει, δέκα τουρκικές λίρες.
Οδηγά πολύ γρήγορα για τα γούστα της. Η Τασούλα γυρνάει το κεφάλι δεξιά κι αριστερά κι ανοιγοκλείνει το στόμα της. Φοίνικες, ακακίες και μπουκαμβίλιες περνάνε μπροστά της και καλύπτουν τα ονόματα των καταστημάτων και των δρόμων. Μυρίζει δάφνη και πικροδάφνη. Όταν το λεωφορείο στρίβει δεξιά στη διασταύρωση χειροκροτεί. Αναγνωρίζει εννιά κόκκινα γράμματα: Edelweiss.
Το λεωφορείο στρίβει στην οδό Απόστολου Ανδρέα, επιταχύνει στη λεωφόρο Κένεντι, περνά μπροστά από έναν τουρκικό στρατώνα. Σταματά μπροστά από ένα περίπτερο με θέα τη θάλασσα. Τερματικός σταθμός, πλαστικές καρέκλες, τουρκικός καφές, ένα αστυνομικός με γυαλιά ηλίου.
«Πού είναι οι δρόμοι», ρωτά η κυρία Χατζητοφή. Δεν είναι σαφές σε ποιον ακριβώς απευθύνεται. Από τη λεωφόρο Κένεντι, από τον πεζόδρομο της Αμμοχώστου, ξεκινούσαν παλιά δρόμοι. Η Τασούλα Χατζητοφή βλέπει μόνο δέντρα και απαγορευτικές ταινίες.
Πίσω από την πλαστική καρέκλα στην οποία κάθεται ο αστυνομικός ξεκινά ένας δρόμος ο οποίος έχει χορταριάσει αλλά περπατιέται. «Σε ποιο ύψος βρισκόμαστε;» ρωτά τον αστυνομικό. «Το σπίτι μου βρίσκεται στον οδό Εσπερίδων.»
Ο αστυνομικός σηκώνει τους ώμους.
«Σας παρακαλώ», λέει η Τασούλα, «πρέπει να κατεβώ από εδώ, 100 μέτρα μόνο και μετά μπαίνω δεξιά.»
Ο αστυνομικός δείχνει την κόκκινη προειδοποιητική πινακίδα στον θάμνο ιβίσκου: «Προσοχή! Είναι επικίνδυνο να παρεκκλίνετε από τους σηματοδοτημένους δρόμους!»
Η περιοχή έχει μεν ανοίξει επίσημα, στην πραγματικότητα, όμως, το μεγαλύτερο της μέρος αποτελεί ακόμα στρατιωτική ζώνη. Ο αστυνομικός της μιλάει για φίδια, για σκεπές που μπορεί να γκρεμιστούν.
«Πίσω από εσάς υπήρχε μια παγωταρία», λέει η Τασούλα.
«Πηγαίνετε στην παραλία», απαντά αυτός.
Γυρνάει από την άλλη, κοιτάει τη θάλασσα. Δεν χάνει τον αστυνομικό από τα μάτια της. Κάποια στιγμή αυτός σηκώνεται, πάει πίσω από το περίπτερο, θέλει να τεντώσει λίγο τα πόδια του.
Το όνομα της Αμμοχώστου προέρχεται από τα Αρχαία Ελληνικά και σημαίνει «χωμένη στην άμμο». Κατά τον 7ο αιώνα κρύβονταν εδώ οι Έλληνες ψαράδες από τους Άραβες ληστές. Τον 16ο αιώνα κατέφτασε εδώ ο οθωμανικός στρατός. Τούρκοι έποικοι έδιωξαν τους Έλληνες από την Αμμόχωστο, τους παραχώρησαν μια λωρίδα γης νότια του τείχους της πόλης και την ονόμασαν Βαρώσι. Προάστια, γκέτο.
Στο πέρας τον αιώνων το Βαρώσι αναπτύχθηκε στη πιο ζωντανή συνοικία της Αμμοχώστου. Εδώ μεγάλωναν τα περισσότερα οπορωφόρα δέντρα, ζούσαν οι καλύτεροι αγγειοπλάστες και οι πλουσιότεροι επιχειρηματίες.
Όταν γεννήθηκε εδώ η Τασούλα Χατζητοφή, την 23η Φεβρουαρίου του 1959, η Κύπρος ήταν στο κατώφλι ενός εμφυλίου. Αποτελούσε αγγλική αποικία στην οποία η ελληνική και τουρκική ένοπλες ομάδες αναλάμβαναν ολοένα και περισσότερο τα ηνία.
Τέσσερις ημέρες πριν από τη γέννηση της Χατζητοφή υπογράφτηκε στο Λονδίνο μια συμφωνία με την οποία οι Βρετανοί παραχωρούσαν στην Κύπρο την ανεξαρτησία της. «Μια τρομερή συμφωνία», λέει η Τασούλα Χατζητοφή: 30% των βουλευτικών εδρών ορίστηκαν τότε για τους Τ/κύπριους, παρόλο που οι Τ/κ δεν αποτελούσαν ούτε καν το 19% του πληθυσμού.
Οι ελληνοκύπριοι εθνικιστές που επιθυμούσαν την Ένωση του νησιού στην Ελλάδα ανέτρεψαν το 1974 τον πρόεδρό τους. Η Τουρκία έστειλε τον στρατό της. Μέσα σε μερικές εβδομάδες είχε καταλάβει σχεδόν το 40% του νησιού. Την ημέρα που η οικογένεια της Τασούλας Χατζητοφή διέφευγε αυτού του στρατού, η ελληνική εθνοφρουρά σκότωσε 126 Τούρκους στα περίχωρα της Αμμοχώστου. Το νεαρότερο θύμα ήταν 16 ημερών, το γηραιότερο 95 ετών.
Προτού προλάβει η Χατζητοφή να απομακρυνθεί δέκα μέτρα από το περίπτερο στη λεωφόρο Κένεντι, της φωνάζει ο αστυνομικός να επιστρέψει. «Σε παρακαλώ», της λέει, «σύντομα θα τα ανοίξουμε όλα εδώ. Θα έρθω τότε από το σπίτι σου να πιούμε καφέ, εντάξει;»
Κι αυτή απαντάει: «Έλα τώρα μαζί μου.»
Δείχνει την οροφή του ξενοδοχείου La Paloma. «Κάμερες παντού.»
Στην παραλία κάνουν μπάνιο έφηβοι Τούρκοι. Ο πρόεδρος Ερντογάν, διάβασε η Χατζητοφή στην εφημερίδα, ανακοίνωσε πριν από την επίσκεψή του στην Αμμόχωστο ότι έχει «καλά νέα».
Τι θα μπορούσε να αποτελέσει καλό νέο για την Αμμόχωστο;
Μετά το 1974 η Τουρκία έφερε στην Κύπρο δεκάδες χιλιάδες εποίκους από την Ανατολία και τους έδωσε οικόπεδα και σπίτια στο βόρειο μέρος. Το Βαρώσι, το καλύτερο τμήμα του νησιού, οι Τούρκοι το περιέφραξαν με συρματόπλεγμα.
Έξι τετραγωνικά χιλιόμετρα, 105 ξενοδοχεία, 4649 κατοικίες, 21 τραπεζικά υποκαταστήματα, 14 θέατρα, δέκα σινεμά, 14 εκκλησίες, 380 εργοτάξια.
Τα κτίρια που κάποτε ήταν τα σπίτια 36 000 ανθρώπων έπεφταν τώρα ακριβώς μέσα στη νεκρή ζώνη του ΟΗΕ.
Το Βαρώσι έγινε το μπαλάκι σε έναν μεγάλο αγώνα δρόμου: η Τουρκία σχεδίαζε να εγκαθιδρύσει ένα δικό της κράτος στη Βόρεια Κύπρο. Αν οι παγκόσμιες δυνάμεις αναγνώριζαν αυτό το κράτος, η Τουρκία δήλωνε έτοιμη να επιστρέψει το Βαρώσι στους κατοίκους της.
Η Τασούλα Χατζητοφή θυμάται τις φήμες της εποχής: το αργότερο μετά από έναν χρόνο θα μπορούσαν να επιστρέψουν, ίσως και μετά από δύο. Έμεναν σε ένα κατάλυμα στη Λεμεσό, μια πόλη στα νότια παράλια.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ασχολήθηκε με την Κύπρο. Το ψήφισμα 353 ακολούθησε το ψήφισμα 354, έπειτα τα ψηφίσματα 355, 357, 358, 359, 360, 361, 364, 365, 367, 370, 383, 391, 401, 410, 414, 422, 430, 440, 443, 451, 458, 472, 482, 486, 495, 510, 526, 534. Τον Νοέμβριο του 1983 το σπίτι της Τασούλας Χατζητοφή στην Αμμόχωστο ήταν άδειο για σχεδόν δέκα χρόνια ενώ οι Τούρκοι ανακήρυξαν την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου. Κανένα κράτος πέρα από την Τουρκία δεν την αναγνώρισε. Το συρματόπλεγμα γύρω από το Βαρώσι έμεινε όπως ήταν.
Μπροστά από το περίπτερο περνούν λιμουζίνες, άντρες με γραβάτες βγαίνουν από αυτές, πάνε στην παραλία.
«Κατάγεστε από την Τουρκία;», ρωτάει η κυρία Χατζητοφή.
«Όχι», απαντά ένας από τους άντρες και ανάβει ένα τσιγάρο, «είμαστε μια αποστολή από το Αζερμπαϊτζάν.»
«Κατάγομαι από την Αμμόχωστο, πέντε λεπτά από εδώ.»
«Ωραία, ωραία.»
«Τίποτα δεν είναι ωραίο. Δεν μου επιτρέπουν να δω το σπίτι μου.»
«Είναι πλέον η χώρα όλων μας», λέει ο άντρας. «Είναι και το δικό μου σπίτι, είμαστε τμήμα του μεγάλου τουρκικού κόσμου. Να είστε ευγνώμων που σας επέτρεψαν να μπείτε εδώ.»
Η Τασούλα Χατζητοφή επιστρέφει στο περίπτερο, μπροστά από τον αστυνομικό στέκεται ένας άντρας με πράσινη βερμούδα, δείχνει τα πόδια του.
«Βλέπετε; Ανατρίχιασα!»
«Παρόλα αυτά δεν μου επιτρέπεται», απαντά ο αστυνομικός.
«Μόνο 30 μέτρα από εδώ, οδός Εφέσου 18α, σας παρακαλώ, ακριβώς πίσω από το δέντρο.»
«Θα χάσω τη δουλειά μου.»
«Μόνο μια φωτογραφία, σας παρακαλώ. Δεν επέτρεψαν στον παππού μου να πάει, πέθανε. Δεν επέτρεψαν στον πατέρα μου να πάει, πέθανε. Εγώ είμαι 55 χρονών».
Ο αστυνομικός κοιτάει το έδαφος. Η Τασούλα Χατζητοφή και ο άντρας αλλάζουν αριθμούς. Ονομάζεται Δημήτρης και εργάζεται ως υπάλληλος γραφείου σε μια βρετανική στρατιωτική βάση στην Κύπρο. Αγόρασε ένα διαμέρισμα σε μια γειτονική περιοχή για να βλέπει από το μπαλκόνι του την Αμμόχωστο.
Ο σταυρός που φοράει η Χατζητοφή στον λαιμό ανήκε στον πατέρα της. Όταν έφευγε από την Κύπρο, ο πατέρας της της έδωσε στο αεροδρόμιο ένα χαρτονόμισμα των πέντε σελινιών, το οποίο έγραφε: «Καλό ταξίδι, αγοροκόριτσο μου – 14 Νοεμβρίου 1976 – Μην κάνεις τίποτα που θα ντροπιάσει την οικογένειά σου.»
Πριν από οχτώ χρόνια αποφάσισαν να ταξιδέψουν στην Αμμόχωστο, ο πατέρας της ήθελε να δει ξανά την πόλη.
Δεν υπήρχε ακόμα το οδόφραγμα με το τουρνικέ, αλλά μπορούσε κανείς να πλησιάσει το νερό. Περπάτησαν στην παραλία στην τουρκική μεριά κι έφτασαν στο συρματόπλεγμα με τον φρουρό. Μπήκε στο νερό μέχρι την κοιλιά, μέχρι που άκουσε τις φωνές Τούρκων στρατιωτών.
Τον Ιούλιο του 2021 περπατά μόνη της σε αυτήν την παραλία και λέει: «Έθαψα έναν πρόσφυγα.» Ο πατέρας της πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια.
Μπροστά από το συρματόπλεγμα πιάνει κουβέντα με δύο άντρες που φορούν βρεγμένα μαγιό. Είναι οικοδόμοι, λένε, από την Ανατολική Ανατολία. «Κι εσείς τι κάνετε εδώ;» ρωτά ο ένας, «διακοπές;»
«Ας πούμε, ναι», απαντά εκείνη.
Οι εργάτες της προτείνουν μια παραλία πιο βόρεια, όπου σύμφωνα με τους ίδιους η άμμος είναι ακόμα πιο λεπτή.
Στη βεράντα του παραλιακού εστιατορίου Devran κάθεται ένας άντρας με πυκνά φρύδια και τρώει ψάρι.
«Σταύρο;», ρωτά η Τασούλα Χατζητοφή. Τον άντρα αυτόν τον γνωρίζουν στο νησί. Ήταν υπουργός στη Λευκωσία, υποψήφιος στις τελευταίες προεδρικές εκλογές στον ελληνικό Νότο και έλαβε το 44% των ψήφων. «Σταύρο, έρχεται ο Ερντογάν, πώς μπορείς και κάθεσαι εδώ στους Τούρκους και τρως ψάρι;»
«Πώς είναι αντιπατριωτικό αυτό, Τασούλα;»
2Η ΗΜΕΡΑ
Τη δεκαετία του 1990 η Τασούλα Χατζητοφή εμφανιζόταν συχνά στις εφημερίδες. Ο πρόεδρος της Κύπρου ήταν ο νονός στη βάφτιση του γιου της στο Ρότερνταμ και ο Αρχιεπίσκοπος βάφτισε την κόρη της. Ήταν το κορίτσι από την Αμμόχωστο που πήγε στην Ευρώπη, σπούδασε πληροφορική και ίδρυσε την κατάλληλη στιγμή την κατάλληλη επιχείρηση: εκπαίδευε συνεργάτες διεθνών ομίλων επιχειρήσεων στη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο πρώτος της πελάτης ήταν η RoyalDutchShell, έβγαλε το πρώτο της εκατομμύριο όταν ήταν 29. Λίγο καιρό αργότερα δειπνούσε με τη βασίλισσα Βεατρίκη, φορούσε ρούχα σχεδιαστών∙ αλλά δεν ξέχασε το νησί της.
Μετά το 1974 στο βόρειο τμήμα της Κύπρου λεηλατήθηκαν εκατοντάδες εκκλησίες. Η Τασούλα Χατζητοφή αποφάσισε να εντοπίσει εικόνες και μωσαϊκά στη μαύρη αγορά και να τα επιστρέψει στην Κύπρο. Διαπραγματευόταν με κλέφτες έργων τέχνης στις Κάτω Χώρες, έστελνε επιστολές σε αστυνομικούς στη Γερμανία, πλήρωνε δικηγόρους στην Ιαπωνία. Έγραψε κι ένα βιβλίο σχετικά με αυτό: «The Icon Hunter», «Η κυνηγός εικόνων». Ονόμασε τη ΜΚΟ της Walk of Truth, Ο δρόμος της αλήθειας.
Το πολύ 1% των κλεμμένων θησαυρών επιστράφηκε στην Κύπρο, λέει η ίδια, αλλά αυτό δεν απασχολεί κανέναν πέρα από τους Ελληνοκύπριους. Το τουρκικό κράτος δεν θα διωχθεί ποτέ δικαστικά για τη μεγαλύτερη πολιτισμική λεηλασία στην ιστορία του νησιού. Η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ.
Η ΕΕ και ο ΟΗΕ υποστηρίζουν στην Κύπρο μια επιτροπή πολιτισμικής κληρονομίας, στην οποία συνεργάζονται Έλληνες και Τούρκοι και ανακαινίζουν εκκλησίες, τζαμιά, υδραγωγεία, εδώ και χρόνια και το μοναστήρι του Απόστολου Ανδρέα στα βορειοανατολικά. Ο Απόστολος Ανδρέας είναι πολύ σημαντικός για την Τασούλα Χατζητοφή, αφού ο αδερφός της ονομάζεται Ανδρέας, ο γιος της ονομάζεται Ανδρέας και η μητέρα της είπε ότι το 1974 ο Απόστολος Ανδρέας τους προστάτεψε από τις τουρκικές βόμβες.
Σήμερα λέει η κυρία Χατζητοφή: «Γιατί αναστηλώνετε το μοναστήρι του Απόστολου Αντρέα αφού δεν μπορώ να προσευχηθώ εκεί χωρίς την άδειά τους;»
Μια άλλη ελληνοτουρκική επιτροπή στην Κύπρο ανοίγει μαζικούς τάφους από την εποχή του εμφυλίου. Από το 2006 ταυτοποιήθηκαν 722 Έλληνες και 284 Τούρκοι. 788 Έλληνες και 208 Τούρκοι αγνοούνται ακόμη.
Η Τασούλα Χατζητοφή λέει: «Όλοι οι Τούρκοι που ήρθαν μετά το 1974 είναι παράνομοι μετανάστες.»
Αυτήν τη μέρα, τη δεύτερη της μέρα στην πόλη φάντασμα, η Χατζητοφή φοράει ένα λευκό μεταξωτό φόρεμα με λουλούδια. Απέναντι από το αρωματοπωλείο Élysée συναντά τον Δημήτρη, τον άντρα από τον οδό Εφέσου 18α. Θέλουν να το ξαναπροσπαθήσουν, ίσως τώρα στη διασταύρωσή τους να βρίσκεται ένας άλλος αστυνομικός.
Μπροστά από την τράπεζα Barclays στην οδό Δημοκρατίας κάθεται ένα Τούρκος φρουρός σε μια ξύλινη καλύβα. Η Τασούλα Χατζητοφή του μιλάει:
«Από πού είστε;»
«Από τη Μερσίνη στα βόρεια παράλια της Τουρκίας.»
«Πότε ήρθατε εδώ;»
«Το 1975. Ήρθε ολόκληρο το χωριό μας.»
«Όμως, γιατί ήρθατε;»
«Πού να ξέρω εγώ; Ήμουν 8.»
Ο φρουρός της περιγράφει τη δουλειά του: η βάρδια του διαρκεί 24 ώρες, φέρνει ο ίδιος το φαγητό του, τη νύχτα δεν επιτρέπεται να κοιμηθεί. Εδώ και 19 χρόνια κάθεται σε αυτήν τη διασταύρωση.
«Δεν φοβάστε τα φαντάσματα;», τον ρωτάει.
«Μέχρι πριν από δέκα χρόνια δεν είχαμε ρεύμα, μόνο κεριά. Πριν από εφτά χρόνια εξαφανίστηκε ένας συνάδελφος, τον βρήκαμε τρεις μέρες αργότερα. Είχε πέσει στο κτίριο στον θερινό κινηματογράφο.
Η Τασούλα και ο Δημήτρης περπατούν με κατεύθυνση τη θάλασσα και θυμούνται τις φωνές του 1974: τους πωλητές καλαμποκιού μπροστά από τον κινηματογράφο του Χατζηχαμπή, τους καστανάδες στο σχολικό πάρκο, τους οπαδούς της Ανόρθωσης Αμμοχώστου. Του περιγράφει πώς μάζευε σαλιγκάρια στις καλαμιές στην άκρη του δρόμου.
Στο ξενοδοχείο Golden Mariana ο αέρας κλείνει με κρότο ένα παράθυρο, το παράθυρο ανοίγει και πάλι. Στην οδό Μιαούλη, η οποία είναι παράλληλη της Εσπερίδων, η Τασούλα Χατζητοφή ρίχνει το βλέμμα προς τον τουρκικό στρατώνα, έπειτα σηκώνει το φόρεμά της και περνάει πάνω από το διαχωριστικό.
Σκύβει κι αρχίζει να τρέχει. Τα σανδάλια της μπερδεύονται στο γρασίδι, περνά πάνω από κλαδιά, πάνω από πέτρες, υπολείμματα συρματοπλέγματος, αποφεύγει μια σαύρα, πηδάει στην άκρη όταν μια κουκουβάγια πετάγεται από τη λόχμη. Προσπερνάει δύο πινακίδες με βέλη, οι οποίες από αντίθετες κατευθύνσεις δείχνουν το SteakhouseAngus. Εκεί που υποθέτει πως είναι το σπίτι της ανυψώνεται ένα τοίχος από καλαμιές.
Στέκεται στις μύτες των δαχτύλων της με δάκρυα στα μάτια, στον θάμνο πίσω της βρίσκεται μια πόρτα. Μια τριώροφη κατοικία.
Στο κλιμακοστάσιο απαθανατίστηκαν τούρκοι στρατιώτες: ο Cengiz από το Lüleburgaz, τον Απρίλιο του 1975, ο Ejder από το Μπουρντούρ, τον Ιανουάριο του 1980. Η Τασούλα Χατζητοφή κρατάει το στρίφωμα του φορέματός της και με τις δύο γροθιές της και διασχίζει τα δωμάτια του πρώτου ορόφου. Υπολείμματα παρκέ, παιδικά παπούτσια, ένας νιπτήρας χωρίς βρύση. Χωρίς έπιπλα, χωρίς τηλεόραση. Σκαρφαλώνει στην ταράτσα. Εκεί χαμογελά.
Από εδώ φαίνεται το καμπαναριού του Τιμίου Σταυρού. Είναι η εκκλησία της, βρίσκεται στην αρχή της οδού Εσπερίδων.
Η πόρτα είναι καρφωμένη. Η Τασούλα Χατζητοφή βγάζει το κεφάλι της από την τρύπα όπου παλαιότερα υπήρχε ένα τζάμι παραθύρου. Βλέπει το παγκάκι στο οποίο καθόταν παιδί, το εικονοστάσιο στο οποίο προσευχόταν. Από το εικονοστάσιο λείπουν οι εικόνες. Η Τασούλα Χατζητοφή ταρακουνά την πόρτα. Έπειτα κοκαλώνει.
Ακούει τη μηχανή ενός αυτοκινήτου που κοντοζυγώνει, ο οδηγός ανεβάζει ταχύτητα. Ρίχνεται στην πέτρινη πλάκα μπροστά από την εκκλησία και παραμένει εκεί ξαπλωμένη με τα χέρια στο πρόσωπο. Το αυτοκίνητο αφήνει πίσω του ένα σύννεφο σκόνης.
Η Τασούλα Χατζητοφή ισιώνει το φόρεμά της και πάει προς το σπίτι, Εσπερίδων 41. Μετρά τα σπίτια: αριθμός 13, αριθμός 15, 17. Στον αριθμό 27 ακούει και πάλι ένα αυτοκίνητο. Αυτήν τη φορά δεν κρύβεται.
Ο οδηγός είναι ένας νέος στρατιώτης με ιδρωμένα χακί ρούχα.
«Κατουριόμουν», λέει η Τασούλα Χατζητοφή. «Γιατί δεν έχετε τουαλέτες στην Κένεντι;»
Ο στρατιώτης κοκκινίζει, καλεί τον διοικητή του.
3Η ΗΜΕΡΑ
Λίγο πριν τη γέννηση της Χατζητοφή ο πατέρας της ενεπλάκη σε έναν καυγά σε μια μπυραρία στην Αμμόχωστο. Τον βοήθησε ένας αγρότης που καλλιεργεί ροδιές, ο οποίος έγινε έπειτα ο νονός της. Ο άντρας αυτός μένει σε ένα ελληνικό μέρος γειτονικά της Αμμοχώστου, προσεύχεται για την Τασούλα Χατζητοφή εδώ και 62 χρόνια. Σήμερα θα συναντηθεί ολόκληρη η οικογένειά του.
Ο Ερντογάν έχει φτάσει στο νησί. Ο Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος αποκαλεί τη Μεσόγειο μια «τουρκική κλειστή λίμνη», το περασμένο φθινόπωρο άνοιξε την παραλία της Αμμοχώστου και έσπευσε κατευθείαν υποδειγματικά να πάει για πικνίκ μπροστά από το ξενοδοχείο Argolis. Σήμερα θα αποκαλύψει τι σκοπεύει να κάνει με την Αμμόχωστο.
Η Τασούλα Χατζητοφή το απόγευμα αυτό φέρνει μαζί της στον νονό της δύο κινηματογραφιστές, γυρνάνε ένα ντοκιμαντέρ για τη Χατζητοφή. Κάθεται στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση.
Η ελληνοκυπριακή κρατική τηλεόραση δείχνει σε επανάληψη ένα επεισόδιο του τοκ σόου «Happy Hour». Η τουρκική τηλεόραση δείχνει πώς κόβουμε το μοσχάρι. Αύριο είναι η Γιορτή της Θυσίας η οποία φέτος συμπίπτει με την επέτειο της εισβολής του 1974. Στην Τουρκία η ημέρα της εισβολής ονομάζεται η «Γιορτή της Ειρήνης και της Ελευθερίας».
Η Χατζητοφή περιγράφει στον νονό της το συμβάν με τον νεαρό στρατιώτη που την τσάκωσε στην οδό Εσπερίδων. Την πήγε με το αυτοκίνητο στο οδόφραγμα και όταν την αποχαιρέτησε της είπε ότι του μένει μόνο μισός χρόνος στο νησί. Ο Τούρκος αστυνομικός που έψαξε την τσάντα της, την προειδοποίησε να μην κάνει άλλη χαζομάρα. Έπειτα της είπε ότι τη λυπάται, την καταλαβαίνει, ότι κι αυτός είναι πρόσφυγας κι έχει πάει ήδη πέντε φορές στη Λεμεσό και δεν μπορεί να σταματήσει να βλέπει το χέρσο χωράφι στο οποίο το 1974 ήταν το πατρικό του σπίτι.
Αυτό το απόγευμα μυρίζει λιβάνι και φύλλα ελιάς, ο νονός της Χατζητοφή της κάνει δώρο μία εικόνα. Είναι ο Απόστολος Αντρέας. Τη βάζει μπροστά στην πιατέλα με το καπνιστίρι.
Δεν θέλει να περιμένει άλλο τον Ερντογάν να εμφανιστεί στην τηλεόραση, θέλει να δείξει στην Κάτια την Αμμόχωστο. Η Κάτια είναι η κόρη του νονού της, ήταν οχτώ χρονών όταν η οικογένειά της αναγκάστηκε να φύγει. Η Κάτια βάζει στα πράγματά της ένα κίτρινο, καρό, παιδικό φορεματάκι που κουμπώνει στο στήθος. Είναι το φόρεμα που φορούσε όταν διέφευγαν.
4Η ΗΜΕΡΑ
Μεταξύ του 2ου και του 3ου οδοφράγματος η Τασούλα Χατζητοφή βλέπει ένα πλήθος αστυνομικών. Την προηγούμενη μέρα ο Ερντογάν μίλησε ενώπιον του τουρκικού κοινοβουλίου στη Λευκωσία, αλλά δεν είπε ούτε λέξη για την Αμμόχωστο. Προφανώς, ανέβαλε το μήνυμά του για σήμερα, την επέτειο της εισβολής.
Θέλει να μιλήσει του Ερντογάν μετά την εμφάνισή του στην Αμμόχωστο και να τον ρωτήσει αν θα ήταν πρόθυμος να προσευχηθεί μαζί της στην εκκλησία της. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, θέλει να του στείλει ένα γραπτό μήνυμα.
Από τον πρόσοψη του παλιού της καλλιτεχνικού σχολείου, του Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου, κρέμονται τουρκικές σημαίες. Η Τασούλα Χατζητοφή κάθεται πάνω σε μια πέτρα και βάζει ένα αντίτυπο του βιβλίου της, «Η Κυνηγός Εικόνων», στο γόνατό της. Στο εξώφυλλο εμφανίζεται μια ασπρόμαυρη φωτογραφία της, η οποία λήφθηκε σε έναν διαγωνισμό ποίησης σε αυτό το σχολείο. Στη φωτογραφία είναι περίπου 12 χρονών, είναι η μοναδική παιδική φωτογραφία που έχει, όλες τις υπόλοιπες τις είχαν αφήσει πίσω τους στο σπίτι στην οδό Εσπερίδων.
Ψάχνει για ώρα να βρει τις σωστές λέξεις για τον πρόεδρο Ερντογάν. Πρέπει να καταλάβει τι θέλει να του πει.
Τον Ιούλιο του 1989 μια πρόσφυγας από τη βόρεια Κύπρο προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Απαιτούσε από την Τουρκία αποζημίωση για το σπίτι της. Εφτά χρόνια αργότερα οι δικαστές του Στρασβούργου όρισαν πως πρέπει να της καταβληθούν σχεδόν ένα εκατομμύριο αμερικανικά δολάρια. Η υπόθεση αυτή πυροδότησε ένα κύμα αγωγών, το δικαστήριο όρισε ότι όλα τα υπόλοιπα παράπονα θα πρέπει να διευθετηθούν επί τόπου, στη βόρεια Κύπρο.
Η Χατζητοφή δεν κινήθηκε ποτέ νομικά. «Είναι», λέει, «λες και στέλνεις ένα θύμα βιασμού στον βιαστή του.»
Στους πελάτες της επιχείρησής της συγκαταλέγονται η Europol, η Eurojust, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία που στο μεταξύ διαλύθηκε. «Από πού κι ως πού θα έπρεπε εγώ από όλον τον κόσμο», λέει η Χατζητοφή, «να κινηθώ νομικά σε ένα κράτος, το οποίο δεν αναγνωρίζει κανένας άλλος;»
Ούτε στο Στρασβούργο κινήθηκε ποτέ νομικά. Είπε ότι δεν θέλει χρήματα για το σπίτι της, παρά μόνο να κηδευτεί στο νεκροταφείο πίσω από την εκκλησία της και τα παιδιά της να μην λάβουν το πιστοποιητικό ταφής στα τουρκικά.
Ανοίγει το βιβλίο της και το υπογράφει για τον «Αγαπητό κύριο Ερντογάν»:
Θα προσευχηθώ για εσάς ώστε να πάρετε τη σωστή απόφαση και να σταματήσετε να μας πονάτε. Προσπαθήστε να σώσετε την ψυχή σας, επειδή τα φαντάσματα της Αμμοχώστου θα σας καταδιώξουν. Τα δάκρυά μας δεν χωράνε σε κανένα τζαμί. Κανένα τζαμί δεν θα είναι αρκετά μεγάλο για να σώσει την ψυχή σας. Δώστε μου μία ώρα χρόνο, όπου θέλετε πάνω στον πλανήτη. Ας μιλήσουμε για την αλήθεια, την ειρήνη και τη συμφιλίωση. Εγκάρδια, Τασούλα Χατζητοφή, ένα φάντασμα από την Αμμόχωστο.
Κλείνει ξανά το βιβλίο, στον κήπο μπροστά της κελαρύζει ένα σιντριβάνι, πριν από δύο μέρες δεν ήταν ακόμα εδώ. Στην είσοδο βρίσκεται μια τεταμένη κόκκινη ταινία, δίπλα περιμένει ένας άντρας με κουστούμι, κρατάει ένα ψαλίδι στο χέρι. Η Τασούλα Χατζητοφή βλέπει λιμουζίνες, ανεβαίνουν την οδό Δημοκρατίας. Τρέχει από πίσω τους. Πίσω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου βλέπει κι άλλες τουρκικές σημαίες.
Στην εσωτερική αυλή πίσω από τα ερείπια ενός τείχους εγκαινιάζεται ένα μικρό τζαμί. Η Τασούλα Χατζητοφή πλησιάζει έναν αστυνομικό και τον ρωτά: «Είναι εδώ ο Ερντογάν;»
Ο υπάλληλος κροταλίζει τη γλώσσα του, «όχι».
Η Χατζητοφή κοιτάει τα παπούτσια μπροστά από την είσοδο του τζαμιού, ακούει τον τουρκικό εθνικό ύμνο, γυρνάει από την άλλη και φεύγει.
Κοντοστέκεται μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, δίπλα από μια υπηρεσιακή λιμουζίνα. Βγάζει την εικόνα του Απόστολου Αντρέα. Από τα ηχεία ακούγονται ευχές για τη Γιορτή της Θυσίας, η Τασούλα Χατζητοφή γονατίζει και σφίγγει την εικόνα της και με τα δύο της χέρια. Προσεύχεται για πέντε λεπτά.
Ύστερα πάει στο οδόφραγμα. Ο αστυνομικός που την είχε προειδοποιήσει για τις χαζομάρες κρατάει το κινητό του μπροστά από το πρόσωπο. Ακούει τον Ερντογάν.
Ο Ερντογάν βρίσκεται στη Λευκωσία, σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από την Αμμόχωστο, η ομιλία του αναμεταδίδεται ζωντανά. Ο πρόεδρος απαγγέλει ένα ποίημα: «Εκεί όπου παλιά χτυπούσαν τον τουρκικό λαό αλυσοδεμένο, εκεί όπου έσφαζαν τον τουρκικό λαό, ανεμίζουν σήμερα τουρκικές σημαίες, είμαστε ελεύθεροι.»
Έπειτα λέει ο Ερντογάν ότι θα ανοίξουν πλήρως το Βαρώσι. «Δεν θέλουμε να πάρουμε την περιουσία κανενός», λέει, θα φροντίσουν να μπορεί ο κόσμος να εισέρχεται στην πόλη χωρίς να κινδυνεύει. Αρχικά θα απελευθερώσουν μια έκταση που αντιστοιχεί στο 3%, με το πέρας του χρόνου το Βαρώσι θα γίνει ένα «σύμβολο της ειρήνης και της ευημερίας».
Ο Ερντογάν δεν λέει ποιος θα ζει εδώ στο μέλλον, ποιος θα κυβερνήσει την πόλη, σε ποιο 3% της έκτασης αναφέρεται.
Ο αστυνομικός στο οδόφραγμα γελά και λέει, «όλα θα πάνε καλά, Τασούλα». Τον αγκαλιάζει και του δίνει το βιβλίο που υπέγραψε για τον Ερντογάν. «Μπορείς να φροντίσεις να φτάσει σε αυτόν;»
Σε έναν λόφο βόρεια της Λεμεσού, μιάμιση ώρα οδικώς από την Αμμόχωστο, κάθεται η μητέρα της Τασούλας Χατζητοφή σε μια πολυθρόνα με στήριγμα για τα πόδια και ατενίζει μια πισίνα. Είναι 92 ετών. Μια φιλιππινέζα φροντίστρια της προσφέρει ένα πιάτο με δύο καθαρισμένα μάνγκο.
«Είδες το σπίτι μας;»
«Όχι, μαμά, αλλά ήμουν με τον Απόστολο Αντρέα στην δρόμο μας.»
«Θα προσευχηθώ σε αυτόν να μας λυτρώσει, επιτέλους, από τους Τούρκους.»
Ο δικηγόρος της Τασούλας Χατζητοφή στην Αθήνα εξετάζει κατά πόσο θα μπορούσε να είχε καλή έκβαση μια αγωγή προσωπικά κατά του Ερντογάν.
Για το φθινόπωρο η Χατζητοφή προγραμματίζει μια πορεία στην Αμμόχωστο. Εκατοντάδες πρόσφυγες θα μεταμφιεστούν σε φαντάσματα και θα πάνε στα σπίτια τους.
-Όσοι Αμμοχωστιανοί και όχι μόνο ενδιαφέρονται να δουν δεκάδες αποκλειστικές φωτογραφίες της κατεχόμενης πόλης της Αμμοχώστου, που τράβηξε ο φωτογράφος του γερμανικού περιοδικού, μπορούν να ανοίξουν τον πιο κάτω σύνδεσμο, αφού προηγουμένως αγοράσουν για ένα ευρώ το ρεπορτάζ.
Φιλελεύθερος
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας