Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Κώστας Γρίβας: Τουρκικός υβριδικός πόλεμος κατά της Ελλάδας

Δημοσιεύτηκε στις

Το επεισόδιο με το Nautical Geo κρίκος του υβριδικού πολέμου κατά της Ελλάδας

Κώστας Γρίβας

Η παρενόχληση που υπέστη το ερευνητικό σκάφος Nautical Geo από τουρκικά πολεμικά, μόλις δέκα ναυτικά μίλια έξω από τις ακτές της Κρήτης, αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο σε μια σειρά τουρκικών επιθετικών ενεργειών εναντίον της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Για να αντιμετωπίσουμε αυτήν τη συστηματική και επίμονη τουρκική επίθεση, θα πρέπει να την αναγνώσουμε στις πραγματικές της διαστάσεις.

Στην πραγματικότητα λοιπόν, η Τουρκία εφαρμόζει εναντίον της Ελλάδας μια καινοφανή μορφή υβριδικού πολέμου, ολοκληρωτικού χαρακτήρα, μοναδική στο σύγχρονο διεθνές σύστημα. Ως γνωστόν, ο υβριδικός πόλεμος βρίσκεται στον γκρίζο χώρο μεταξύ ειρήνης και πολέμου και συνήθως αντιμετωπίζεται ως κάτι κατώτερο του “κανονικού” πολέμου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιφέρει στρατηγικά αποτελέσματα. Όμως, αυτό δεν είναι ακριβές.

Ο υβριδικός πόλεμος βρίσκεται κάτω από το κατώφλι του “κανονικού” πολέμου όσον αφορά τη μορφή, όχι όμως υποχρεωτικά όσον αφορά τις στοχεύσεις του. Μπορεί να είναι και υπερκείμενος αυτού, αποσκοπώντας σε στρατηγικά αποτελέσματα τέτοιας έκτασης και μεγεθών που πολύ δύσκολα μπορούν να επιτευχθούν από συμβατικές πολεμικές αναμετρήσεις στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον.

Πράγματι, στον σημερινό κόσμο δύσκολα μπορούν να προκύψουν πολεμικές αναμετρήσεις τέτοιας έντασης, διάρκειας και έκτασης που να αποσκοπούν σε συντριπτική ήττα του αντιπάλου, σε πλήρη ή σχεδόν πλήρη καθυπόταξή του, ή έστω σε μείζονες γεωπολιτικές αλλαγές. Προκύπτει, λοιπόν, ένα είδος υβριδικού “υπερπολέμου” (hyperwar), που αποσκοπεί να καλύψει το κενό αυτό και να λειτουργήσει ουσιαστικά ως ένα “ήπιο” υποκατάστατο του ολοκληρωτικού πολέμου στις σημερινές συνθήκες.

Κατάργηση του Διεθνούς Δικαίου
Ένα τέτοιο είδος πολέμου φαίνεται πως ασκεί και η Τουρκία κατά της Ελλάδας εδώ και καιρό, με τελευταίο επεισόδιο αυτό της παρενόχλησης έξω από την Κρήτη. Συγκεκριμένα, η Τουρκία, δια “λελογισμένης” στρατιωτικής πίεσης, προσπαθεί να επιβάλλει στην Ελλάδα, αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη, να αποδεχθούν ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και δεν μπορούν να έχουν χωρικά ύδατα μεγαλύτερα των έξι ναυτικών μιλίων.

Σε αντίθεση, λοιπόν, με ό,τι έχει επιβληθεί στην ελληνική κοινή γνώμη από ένα πανίσχυρο μιντιακό και πανεπιστημιακό κατεστημένο, δεν έχουμε να “μοιράσουμε” κάτι με την Τουρκία. Η Άγκυρα δεν υποστηρίζει ότι η Ελλάδα έχει μικρότερη ΑΟΖ από αυτήν που εμείς θεωρούμε πως έχει. Υποστηρίζει ότι τα ελληνικά νησιά, όλα τα ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένης και της Κρήτης, δεν έχουν καθόλου ΑΟΖ και καθόλου υφαλοκρηπίδα.

Αυτό σημαίνει ότι προσπαθεί να επιβάλλει την άποψη ότι τα ελληνικά νησιά δεν υπάρχουν από νομικής άποψης, ότι είναι ανύπαρκτα! Γιατί δεν μπορεί με καμιά ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου, όσο αυθαίρετη και ακραία να είναι, να υποστηρίξει (ή να αποδεχθεί) κανείς ότι τα ελληνικά νησιά έχουν μηδενική ΑΟΖ και να παραμένουν νησιά με τη νομική έννοια του όρου (juridical islands).

Η επιδίωξη της Τουρκίας είναι τόσο ακραία που κάνει τις αξιώσεις της Κίνας στη Νότιο Σινική Θάλασσα να φαντάζουν σαν υπόδειγμα καλής γειτονίας και σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου! Για την ακρίβεια, ο γράφων δεν γνωρίζει καμιά περίπτωση στην παγκόσμια ιστορία, τουλάχιστον μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που έστω να προσεγγίζει τις αξιώσεις της Άγκυρας. Εδώ, βέβαια, μπορεί να πει κανείς ότι από την στιγμή που οι αξιώσεις αυτές είναι παντελώς παράλογες, απλά τις αγνοείς και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Τι επιδιώκει η Τουρκία
Όμως, δεν είναι έτσι. Και δεν είναι γιατί η ίδια η Ελλάδα έχει θέσει τις βάσεις για να έχουν οι αξιώσεις αυτές μια κάποια ρεαλιστική βάση. Και η βάση αυτή είναι η άρνηση της χώρας μας, εδώ και πολλά χρόνια, να κάνει το αυτονόητο: να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Και δεν το κάνει λόγω τουρκικής απειλής. Κι αυτή η αξίωση είναι παντελώς παράλογη. Το Διεθνές Δίκαιο είναι καταλυτικά ξεκάθαρο και δεν αφήνει περιθώρια εναλλακτικών θεωρήσεων για το θέμα των χωρικών υδάτων των ελληνικών νησιών, ενώ τόσο η διεθνής πρακτική αλλά και η διεθνή νομολογία είναι αμείλικτες.

Η Ελλάδα πρέπει να είναι η μόνη (ή σχεδόν η μόνη) χώρα στον πλανήτη που δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, ενώ όλες οι περιπτώσεις που πήγαν στα διεθνή δικαστήρια κατέληξαν να αποδώσουν χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων ακόμη και σε ακατοίκητα νησιά. Όταν, όμως, σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο, δεν ασκείς ένα θεμελιώδες κυριαρχικό δικαίωμά σου, τη στιγμή μάλιστα που η διεθνής πρακτική τείνει να το μετατρέψει από δικαίωμα σε υποχρέωση, τότε, εμμέσως πλην σαφώς, τοποθετείς τον εαυτό σου εκτός διεθνούς νομιμότητας και εκτός διεθνούς κοινότητας.

Ακόμη χειρότερα, δίνεις πάτημα στον γείτονά σου να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο των αξιώσεών του που είναι η ανυπαρξία ΑΟΖ. Για να γίνουν ακόμη χειρότερα τα πράγματα, η Τουρκία, δια του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος του Αιγαίου ως προέκταση του εδάφους της. Και μέσα σε αυτήν την προέκταση βρίσκονται ελληνικά νησιά, των οποίων αρνείται τη νομική υπόσταση.

Άρα, η Τουρκία αντιμετωπίζει όλα τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου σαν ανύπαρκτα! Και επειδή μια χώρα αποτελεί μια ολότητα, δεν έχεις την πολυτέλεια να είσαι ανύπαρκτη σε ένα σημείο και υπαρκτή στα υπόλοιπα. Με άλλα λόγια, η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλει στην Ελλάδα να πάψει να λειτουργεί ως μια ισότιμη με τις άλλες κρατική οντότητα μέσα στο διεθνές σύστημα. Επιχειρεί να την θέσει εκτός Διεθνούς Δικαίου και να την τοποθετήσει ως εξαρτώμενο μέγεθος κάτω από την Τουρκία. Δηλαδή, να την ωθήσει σε αυτοκατάργηση!

«Έχει κάποιο δίκιο»…
Η Τουρκία, λοιπόν, στοχεύει στην εξάλειψη της Ελλάδας δια της υβριδικής αυτής μεθοδολογίας της και όχι απλώς στην επίτευξη κάποιων περιορισμένων σκοπών. Και όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, στον μηχανισμό που χρησιμοποιεί περιλαμβάνεται και ένα μειοψηφικό αριθμητικά, πλην όμως ισχυρό απάρτιο του ελληνικού συστήματος εξουσίας. Το πιο ακραίο κομμάτι αυτής της μερίδας του ελληνικού συστήματος εξουσίας προσπαθεί (οφείλουμε να ομολογήσουμε με αρκετή επιτυχία) να πείσει την κοινή γνώμη, αλλά και τον υπόλοιπο μηχανισμό εξουσίας, ότι η Τουρκία «έχει και αυτή κάποιο δίκιο», ότι «δεν μπορούμε να θέλουμε το Αιγαίο δικό μας» και πως αυτή είναι μια μαξιμαλιστική θέση!

Η Αθήνα παρακαλάει τους Αμερικανούς να τους παραχωρήσει βάσεις!
Το πιο επικίνδυνο, όμως, κομμάτι είναι το “μετριοπαθές”. Αυτό υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να κάνουμε κινήσεις που «θα ρίχνουν λάδι στη φωτιά», κυρίως να μην επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα δώδεκα μίλια. Δηλαδή, ουσιαστικά να συνεχίσουμε να παίζουμε το παιχνίδι της Άγκυρας με προοπτική, υποτίθεται, να ξεκινήσουμε διάλογο μαζί της για να βρούμε κάποια “συμβιβαστική” λύση. Αυτό μπορεί να ακούγεται λογικό, αλλά στην πραγματικότητα είναι η επιτομή του ανορθολογισμού.

Πολύ απλά, δεν μπορείς να ξεκινήσεις διάλογο-διαπραγμάτευση με κάποιον που αμφισβητεί την ύπαρξή σου, ώστε να “συμβιβαστείς”. Δεν μπορείς να συζητάς για το πόσο υπάρχεις. Είναι προφανές ότι αν αρχίσεις να συζητάς τέτοια θέματα, ή ακόμη και να συζητάς για το αν θα διαπραγματευτείς τέτοια θέματα, αυτομάτως έχεις πάψει να λειτουργείς ως κανονική χώρα. Έχεις αφεθεί στο έλεος του αντιπάλου του για το πόσο υπόσταση θα σου αναγνωρίσει. Άρα, έχεις χάσει εκ των προτέρων. Και δεν έχεις χάσει σε κάποια τακτική αντιπαράθεση, αλλά έχεις χάσει στρατηγικά.

Επέκταση των χωρικών υδάτων
Η Τουρκία προσπαθεί δια αυτής της σύνθετης υβριδικής μεθόδου να επιτύχει κέρδη που δεν θα μπορούσε να επιτύχει με πολεμική αναμέτρηση μεγάλης κλίμακας, ακόμη και αν αυτή κατέληγε σε συντριπτική ήττα της Ελλάδας. Το πρωτοφανές είναι ότι ο εν Ελλάδι ιδεολογικός-πολιτικός μηχανισμός προσπαθεί να μεταλλάξει τις παράλογες (εκτός Διεθνούς Δικαίου) τουρκικές αξιώσεις σε λογικοφανή “σημεία προς διαπραγμάτευση”!

Εν κατακλείδι, λοιπόν, δεν αντιμετωπίζουμε κάποιες “προκλήσεις”, ούτε απλώς κάποιες “επιθετικές ενέργειες”,από πλευράς Τουρκίας, αλλά έναν συντονισμένο, διαρκή και συστηματικό καμουφλαρισμένο ολοκληρωτικό πόλεμο. Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο το καλύτερο. Τότε, ίσως κάνουμε και το αυτονόητο, όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο.

Δηλαδή, να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, ώστε να θέσουμε ένα φράγμα απέναντι στις τουρκικές αξιώσεις, αλλά και μια αρχική βάση έδρασης για έναν πραγματικά ρεαλιστικό διάλογο με την Άγκυρα, ο οποίος θα επιδιώκει να επιτύχει μια βιώσιμη ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των δύο κρατών, αν πράγματι υπάρχει η ελάχιστη πιθανότητα να θέλουν κάτι τέτοιο οι τουρκικές ηγεσίες.

slpress.gr     tourkikanea
.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή