Αυτό το άρθρο ακολουθεί

 « Γιατί μια Γιάλτα Β’;», 15 Ιουνίου 2021.
 « Μπάιντεν-Πουτίν, μια Γιάλτα Β’ παρά ένα νέο Βερολίνο», 22 Ιουνίου 2021.
 « Η πολιτική αρχιτεκτονική της νέας Μέσης Ανατολής», 7 Σεπτεμβρίου 2021.

Οι συνέπειες των συμφωνιών της Γενεύης – γνωστές ως «Yalta 2» (16 Ιουνίου 2021) – για τη διευρυμένη Μέση Ανατολή πρόκειται να κάνουν ένα νέο βήμα: οι ξένες δυνάμεις που καταλαμβάνουν τμήματα της Συρίας βρίσκονται στα πρόθυρα αποχώρησης. Μετά από 12 χρόνια σφαγών, ο πόλεμος εναντίον της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας τερματίζεται.

Ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ επισκέφθηκε το Κρεμλίνο. Τίποτα δεν δημοσιεύτηκε από τη συνέντευξή του με τον Ρώσο ομόλογό του. Ωστόσο, φαίνεται ότι η Μόσχα θα επιβλέπει τόσο τη Συρία όσο και τον Λίβανο μετά τις νομοθετικές εκλογές του Λιβάνου τον Μάιο 2022. Εάν η Ουάσιγκτον δεν τηρήσει τον λόγο της, η Συρία θα μπορούσε να γίνει δεκτή στον Οργανισμό Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), τη στρατιωτική συμμαχία γύρω από τη Ρωσία. Σε μια τέτοια περίπτωση, η υποστήριξη της Μόσχας προς τη Δαμασκό θα αυξηθεί δραματικά καθώς η Συρία από φίλη θα γίνει σύμμαχος. Οποιαδήποτε επίθεση στην ασφάλειά της θα ήταν επίθεση κατά της Ρωσίας.

Οι Naftali Benett και Yair Lapid προσπαθούν να κανονικοποίησουν τη χώρα τους

ΙΣΡΑΗΛ

Τις τελευταίες εβδομάδες, οι «αντάρτες» της Νταράα (στα νότια της χώρας) έχουν καταθέσει τα όπλα. Το είχαν ήδη κάνει σε έναν Ρώσο στρατηγό, στη συνέχεια κινητοποιήθηκαν ξανά εναντίον της Δαμασκού κατόπιν αιτήματος της Σαουδικής Αραβίας. Τελικά παραδόθηκαν αφού το Ισραήλ απέσυρε τη στρατιωτική του υποστήριξη.

Πρόκειται για ένα σημαντικό γεγονός που σηματοδοτεί την εξέλιξη του καθεστώτος του Τελ Αβίβ. Μετά την παραίτηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, το Ισραήλ απελευθερώνεται από την αποικιακή ιδεολογία του Ζέεβ Γιάμποτινσκι και προσπαθεί να γίνει κράτος όπως τα άλλα. Η κυβέρνηση του Naftali Bennett (παρά τη ρητορική της) και του Yair Lapid συμφώνησαν να σταματήσουν να υποστηρίζουν ένοπλες ομάδες στη Συρία. Ωστόσο, αυτό δεν την εμποδίζει να συνεχίσει τον μυστικό της πόλεμο εναντίον του Ιράν σε λιβανέζικα και συριακά εδάφη. Ειδικά αν το Τελ Αβίβ αποδεχτεί πολλές παραχωρήσεις, παραμένει σταθερό στην κατοχή των Υψωμάτων του Γκολάν, τα οποία προσάρτησε παράνομα σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Σχολιάζοντας την επίσκεψη του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Μόσχα, ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ δήλωσε στο Russia Today στα αραβικά ότι η Ρωσία σκοπεύει να απελευθερώσει όλη τη Συρία από όλες τις ξένες δυνάμεις εκεί. Οδεύουμε προς την επιστροφή του Γκολάν με αντάλλαγμα την αποχώρηση του Ιράν από τη Συρία.

Η Ιορδανία, η οποία δεν εμπλάκηκε ποτέ κατά της Συρία, αλλά άφησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σαουδική Αραβία να χρησιμοποιήσουν το έδαφός της για να πολεμήσουν τη Δαμασκό, φαίνεται ανακουφισμένη.

Οι αντάρτες της Νταράα, προτρέχοντας τη συνέχεια των γεγονότων, αρνήθηκαν να πάνε στην Ιντλίμπ (στα βόρεια της χώρας). Προτίμησαν να καταθέσουν τα όπλα χωρίς αντάλαγμα.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν μπορεί να εγκαταλείψει την Ιντλίμπ χωρίς να εγκαταλείψει την εκπλήρωση του εθνικού όρκου του 1920

Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η απόσυρση των αμερικανικών και τουρκικών στρατευμάτων από το βόρειο τμήμα της χώρας, η παράδοση των Κούρδων μισθοφόρων και η φυγή των τζιχαντιστών που συγκεντρώθηκαν στην Ιντλίμπ. Εδώ είναι το πρόβλημα: η Τουρκία αρνείται να φύγει· για εκείνη, η Ιντλίμπ είναι μια περιοχή που διεκδικεί από του «Εθνικού Όρκου» του 1920 [1]. Η Άγκυρα είχε χαιρετίσει αυτήν την κατοχή ως ένα βήμα προς την αποκατάσταση του οθωμανικού μεγαλείου. Η απόσυρσή της θα σήμαινε όχι μόνο την απώλεια αυτού του εδάφους, αλλά την αποτυχία του νεοοθωμανικού της ονείρου.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξύπνησε, κατά την ομιλία του στην 76η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, την απειλή της υποστήριξής του στην ταταρική τρομοκρατία. Το 2015, η Τουρκία και η Ουκρανία δημιούργησαν επίσημα μια Διεθνή Ισλαμική Ταξιαρχία ενάντια στην επανένωση της Κριμαίας με τη Ρωσία [2]. Τρεις μήνες αργότερα, ο τουρκικός στρατός κατέρριψε ένα ρωσικό Σουχόι προκαλώντας σοβαρή πολιτική κρίση. Αλλά αυτό το επεισόδιο ήταν βραχύβιο. Η αντιρωσική τρομοκρατική επιλογή εγκαταλείφθηκε το 2016 και ο πρόεδρος Ερντογάν ζήτησε συγγνώμη για αυτό το «περιστατικό».

Διαταράσσοντας τη σκακιέρα, η CIA επιχείρησε να δολοφονήσει τον πρόεδρο Ερντογάν. Η επιχείρηση απέτυχε και μετατράπηκε σε αυτοσχέδιο πραξικόπημα, το οποίο επίσης απέτυχε. Προς έκπληξη όλων, η Άγκυρα στράφηκε τότε προς τη Μόσχα και υπέγραψε διαδοχικά μια συμφωνία για τον αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream και τελικά για την αγορά των αντιπυραυλικών συστημάτων S-400.

Σήμερα η Άγκυρα βρίσκεται σε δύσκολη θέση στο βαθμό που στέκεται ταυτόχρονα εναντίον της Μόσχας και της Ουάσινγκτον. Η απειλή της να επανενεργοποιήσει την ταταρική τρομοκρατία είναι αξιόπιστη στο βαθμό που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πριν γίνει πρόεδρος, ήταν σημαντικός παράγοντας στους πολέμους στο Αφγανιστάν και την Τσετσενία. Έφερε την υποστήριξη του Millî Görüş στον Gulbuddin Hekmatyar στο Αφγανιστάν, στη συνέχεια πρόσφερε μια βάση οπισθοφυλακής στους τρομοκράτες του Dokou Oumarov για το Εμιράτο της Ιχκερίας τους (Τσετσενία).

Είναι προφανώς απίθανο η Ρωσία να ενδώσει στον τουρκικό εκβιασμό αυτή τη φορά, ενώ δεν το έκανε το 2015. Η Μόσχα δεν είναι οι Βρυξέλλες που αισχρά πλήρωσαν 5 δισεκατομμύρια δολάρια για τον εκβιασμό των μεταναστεύσεων. Όπως και να έχει, ακόμα κι αν η τουρκική απειλή δεν θα ολοκληρωθεί, το γεγονός ότι εκδηλώνεται αυξάνει τις τιμές. Ο πρόεδρος Ερντογάν δεν σκοπεύει να υποχωρήσει χωρίς ισχυρή αποζημίωση.

Η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ και τη Συρία θα αφήσει τους Κούρδους μισθοφόρους απροστάτευτους όπως ακριβώς η αποχώρηση των αμερικανικών στρατών από το Αφγανιστάν άφησε τους ντόπιους συνεργάτες της CIA στην τύχη τους. Λαμβάνοντας υπόψη τα εγκλήματα που διέπραξαν, ιδιαίτερα εναντίον των χριστιανών Αράβων, ένας πανικός αρχίζει να τους κερδίζει. Ορισμένοι βρίσκονται ήδη σε διαπραγματεύσεις με τη Δαμασκό.

Η μυστική συνάντηση των αρχηγών επιτελείου των ΗΠΑ και της Ρωσίας, στρατηγών Mark A. Milley και Valery Gerasimov, στις 21 Σεπτεμβρίου στο Ελσίνκι, ασχολήθηκε – μεταξύ άλλων – με το συριακό ζήτημα. Δεν είναι γνωστό τι αποφάσισαν οι δύο άνδρες, αλλά ο στρατηγός Μάιλι είναι ισχυρός υποστηρικτής του Τζο Μπάιντεν και δεν αναμένεται να σαμποτάρει τις δεσμεύσεις του.

Ο Αγιατολάδες Αλί Χαμενεΐ και ο Εμπραχίμ Ράσι δεν αντιλαμβάνονται ένα Ιράν που θα κυβερνούταν από κοσμικούς

ΤΟ ΙΡΑΝ

Το Ιράν, το οποίο επιβλήθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ ως οικονομική δύναμη και υπό την ηγεσία του στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί ως στρατιωτική δύναμη, βρίσκεται στα πρόθυρα ενσωμάτωσης του στη συναυλία των εθνών.

Εάν οι επίσημες διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό του καθεστώς έχουν διακοπεί, οι μυστικές επαφές πολλαπλασιάζονται.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν στο εξής να σχετικοποιήσουν τις ιρανικές πυρηνικές έρευνες αρκεί να είναι ειρηνικές. Τον τελευταίο χρόνο του πολέμου που επιβλήθηκε από το Ιράκ στο Ιράν του Ρουχολάχ Χομεϊνί, η Τεχεράνη απαγόρευσε στον εαυτό της να κατασκευάσει την ατομική βόμβα· ένα έργο που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία είχαν αναπτύξει με τον Σάχη Ρεζά Παχλέβι. Το Ιράν δεν είχε άρει την απαγόρευση παρά μόνο μετά τη δολοφονία του στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Δεν υπάρχει τίποτα που να υποδηλώνει ότι η Τεχεράνη επέστρεψε έκτοτε σε αυτό το σχέδιο.

Το γεγονός ότι η Ουάσινγκτον και το Λονδίνο αποκάλυψαν το πυρηνικό τους Σύμφωνο με την Αυστραλία σημαίνει ότι αυτοί οι δύο Μεγάλοι δεν θα μπορούν πλέον να κατηγορούν το Ιράν για διάδοση των πυρηνικών όπλων.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης εγκαταλείψαν τη πολιτική διαίρεσης του μουσουλμανικού κόσμου σε σουνίτες και Σιίτες. Γίνονται σοβαρές επαφές μεταξύ των εχθρικών αδελφών που είχαν γίνει η Σαουδική Αραβία και το Ιράν. Η πιο πρόσφατη είναι μια μυστική συνάντηση μεταξύ των αρχηγών των μυστικών υπηρεσιών των δύο χωρών στις 23 Σεπτεμβρίου στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης.

Η Τεχεράνη αναμένεται να εγκαταλείψει ορισμένες από τις στρατιωτικές της ενέργειες και να επικεντρωθεί στην υπεράσπιση των σιιτικών κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο (συμπεριλαμβανομένης της Λατινικής Αμερικής). Οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούσαν επομένως να εγκαταλείψουν τη Συρία και να αφήσουν περισσότερα περιθώρια στη λιβανέζικη Χεζμπολάχ.

Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία συνεχίζει να απασχολεί Βρετανούς υπάλληλους περισσότερο από ένα χρόνο μετά το Brexit

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Σε διπλωματικό επίπεδο, οι πρεσβείες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δαμασκό άνοιξαν σχεδόν όλες (αλλά όχι η γαλλική). Φαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει οικονομικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται από ένα παλιό ψήφισμα του ΟΗΕ. Σε κάθε περίπτωση, οι Βρυξέλλες διαθέτουν πιστώσεις 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση της συριακής υποδομής. Περιέργως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία συνεχίζει να απασχολεί 6.000 Βρετανούς κοινοτικούς υπαλλήλους περισσότερο από ένα χρόνο μετά το Brexit, εκπροσωπείται στη Συρία από την αγγλική ΜΚΟ Oxfam (η οποία είχε υποστηρίξει την τρομοκρατική ομάδα των Λευκών Κρανών). Ούτως ή άλλως, η ΕΕ παραμένει επίσημα στη θέση που δήλωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζέφρι Φέλτμαν όταν ήταν επικεφαλής του ΟΗΕ πριν από τέσσερα χρόνια: ούτε ένα σεντ για την ανοικοδόμηση της Συρίας όσο δεν πέφτει το «καθεστώς» [3]

Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι εάν ο Λίβανος θα τεθεί υπό ρωσικοσυριακή διοίκηση ξανά ή όχι. Η απάντηση θα καθορίσει την εμπλοκή των Κινέζων στην περιοχή.

Προς το παρόν, οι τρεις πρόεδροι του Λιβάνου (της Δημοκρατίας, της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου) είναι συμβατοί με τη διοίκηση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Ωστόσο, ο τελευταίος, ο οποίος είχε κατηγορηθεί άδικα ότι προκάλεσε τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου, Ραφίκ Χαρίρι, και του οποίου τα στρατεύματα είχαν αποδοκιμαστεί από το πλήθος στη Βηρυτό, δεν φαίνεται να θέλει να παίξει αυτόν τον ρόλο. Ωστόσο, αυτή θα ήταν η πιο σοφή λύση.

Η ανακοίνωση μιας πιθανής υποψηφιότητας για την προεδρία του Λιβανικού Κοινοβουλίου του Διευθυντή Γενικής Ασφάλειας, στρατηγού Αμπάς Ιμπραήμ, ερμηνεύεται ως η είσοδος στην δράση ενός ανθρώπου που γνωρίζει τον πολιτισμό της Μεγάλης Συρίας. Μέχρι τις συμφωνίες Sykes-Picot-Sazonov του 1915, που σχεδίαζαν τη δημιουργία του Ισραήλ, της Ιορδανίας, του Λιβάνου, της Συρίας και της Κύπρου, αυτά τα πέντε κράτη σχημάτιζαν την ίδια οθωμανική επαρχία.

Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ και ο υπουργός Εξωτερικών του Γουάνγκ Λι

Η ΚΙΝΑ

Σε περίπτωση συριακής κηδεμονίας για τον χρεοκοπημένο Λίβανο, η Κίνα θα επέμβει για την ανοικοδόμηση της αφετηρίας του αρχαίου δρόμου του μεταξιού. Κατά την Αρχαιότητα και τον Μεσαίωνα, συνέδεε την τότε κινεζική πρωτεύουσα Σιάν, με τη Μεσόγειο μέσω της Παλμύρας και της Δαμασκού. Το Πεκίνο σχεδιάζει να κατασκευάσει χερσαίες και σιδηροδρομικές υποδομές καθώς και τηλεπικοινωνιακές υποδομές. Θα ήταν μια πολύ σημαντική νίκη για τους προέδρους Βλαντιμίρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ, στο μέτρο που ο πόλεμος εναντίον της Συρίας αποσκοπούσε ρητά στην αποτροπή αυτού του έργου.

Θα ήταν εκπληκτικό εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ανάγκασαν το Ισραήλ να ακυρώσει όλες τις συμβάσεις του με το Πεκίνο, επιτρέψουν στη Ρωσία να εγκαταστήσει την Κίνα στη Συρία χωρίς κανένα αντίτιμο.

Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Νατζίμπ Μικάτι και ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν

Η ΓΑΛΛΙΑ

Η Γαλλία, η οποία ήταν η αποικιοκρατική δύναμη του Λιβάνου και της Συρίας, δεν σκοπεύει να εκδιωχθεί. Τον περασμένο μήνα, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν συμμετείχε στη σύνοδο της Βαγδάτης, υπό το άγρυπνο βλέμμα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών.

Η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έπαιξαν κεντρικό ρόλο στο διορισμό του Νατζίμπ Μικάτι ως νέου ισχυρού άνδρα της λιβανέζικης σουνιτικής κοινότητας και κατά συνέπεια ως νέου πρωθυπουργού (η λειτουργία αυτή προορίζεται για έναν Σουνίτη). Οι Δυτικοί ευνόησαν αυτόν που είναι στο εξής, σύμφωνα με το Forbes, ο πλουσιότερος άνθρωπος στη χώρα, όπως ήταν ο Ραφίκ Χαρίρι. Για να το πετύχουν, απέκλισαν την οικογένεια Χαρίρι βασισμένη στη Σαουδική Αραβία. Η περιουσία του Σαάντ Χαρίρι (ο γιος, ο οποίος ήταν επίσης πρωθυπουργός) κατασχέθηκε με δικαστική απόφαση. Η επιχείρηση θα πρέπει σύντομα να συνεχιστεί με την κατάσχεση της περιουσίας του στον Λίβανο. Ο Νατζίμπ Μικάτι, ο οποίος δεν είναι πιο τίμιος από εκείνον, εξαρτάται από την Ουάσινγκτον και το Παρίσι στο βαθμό που η περιουσία του διασκορπίζεται σε κράτη που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Δύσης. Είναι, όσο τον Χάριρι, το σύμβολο της χρήσης του Λιβάνου ως πειρατικού κράτους στο δυτικό οικονομικό σύστημα. Δεν προσυπογράφει κανέναν από τους δυτικούς κανόνες, αλλά χρησιμοποιείται για όλες τις μυστικές συναλλαγές της Δύσης, ειδικά για ναρκωτικά και τηλεπικοινωνίες. Σε αυτό τον τομέα, ο Λίβανος είναι συγκρίσιμος με το Ισραήλ, ακόμη και αν το αυτοαποκαλούμενο «εβραϊκό κράτος» έχει ειδικευτεί σε κρυφές συναλλαγές διαμαντιών και όπλων (συμπεριλαμβανομένων των λογισμικών). Και στις δύο περιπτώσεις, τα κέρδη των ηγεμόνων δεν ωφελούν τον πληθυσμό.

Η υποστήριξη που έδωσε η Γαλλία στον Νατζίμπ Μικάτι αποσκοπεί στο να αποτρέψει τον Λίβανο από το να γίνει πραγματικό Έθνος και όχι πλέον ένα άθροισμα κοινοτήτων.

Συνεπώς, το Παρίσι θα κάνει ό, τι είναι δυνατόν για να διασφαλίσει ότι η επόμενη Βουλή θα εκλεγεί σύμφωνα με τους πονηρούς κανόνες που ίσχυαν μέχρι σήμερα. Ο Λίβανος είναι η μόνη χώρα στον κόσμο όπου η πλειοψηφία των βουλευτών περνά από πατέρα σε γιο. Για να διασφαλίσει ότι δεν θα υιοθετείται δημοκρατικός κανόνας, η Γαλλία σκοπεύει να αναπτύξει τα στρατεύματά της και να διασφαλίσει τα εκλογικά κέντρα κατά τις εκλογές του Μαΐου 2022. Αρνούμενη την προέλευση των προβλημάτων, ευνοεί τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις παρά τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις.

Ο πρόεδρος Μακρόν δέχτηκε τον πρωθυπουργό του Λιβάνου Νατζίμπ Μικάτι στις 24 Σεπτεμβρίου. Μόλις διορίστηκε, ο τελευταίος έσπευσε στο μέγαρο των Ηλυσίων, παραβιάζοντας τον ιερό κανόνα ότι ένας νέος πρωθυπουργός του Λιβάνου δεν πρέπει να πάει στην πρώην αποικιακή δύναμη χωρίς να συναντήσει πρώτα τους κύριους Άραβες ομολόγους του.

Μόλις σταθεροποιηθεί το πολιτικό τοπίο, θα μπορεί να αρχίσει η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στο Ισραήλ, τον Λίβανο και τη Συρία. Είναι πράγματι αναγκαίο να οριοθετηθούν τα θαλάσσια σύνορα που είχαν οριοθετηθεί αόριστα από τις συμφωνίες Sykes-Picot, αλλά ποτέ δεν καθορίστηκαν με ακρίβεια.

Τιερί Μεϊσάν
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)
.
[1] “Misak-ı Milli Kararları”, Voltaire İletişim Ağı , 28 Ocak 1920.
[2] « L’Ukraine et la Turquie créent une Brigade internationale islamique contre la Russie », par Thierry Meyssan, Télévision nationale syrienne , Réseau Voltaire, 12 août 2015.
[3] “Parameters and Principles of UN assistance in Syria”, by Jeffrey D. Feltman, Voltaire Network, 15 October 2017.
.