Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Μέ τήν ἐπαίσχυντη ἀνθελληνική Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, παραχωρήσατε ὄνομα, ἐθνότητα καί γλώσσα στό Σλαβικό Κράτος τῶν Σκοπίων

Δημοσιεύτηκε στις

Ἀρχιμανδρίτης Παῦλος Ντανᾶς

Ἱεροκῆρυξ

Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας

Ἀνοιχτή Ἐπιστολή

Πρός

Τόν Πρόεδρο τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολίτευσεως

κ. Ἀλέξη Τσίπρα

«Προδότη τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος»

Κουμουνδούρου, Πλατεία Ελευθερίας 1, ΑΘΗΝΑ

Κύριε Πρόεδρε,

Μέ ἀνείπωτη ὀδύνη, πικρία καί ἱερή ὀργή πληροφορηθήκαμε ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ὅτι ἐσεῖς μαζί μέ τόν Σκοπιανό ὁμόλογό σας Ζόραφ Ζάεφ παραλάβατε τό φετινό Βραβεῖο Εἰρήνης Βεστφαλίας, γιά τή «διπλωματική σας δεξιοτεχνία» μέ τή Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν καί τή συμβολή σας στή σταθερότητα στήν περιοχή τῶν Βαλκανίων. Ὁ Πρόεδρος τῆς Οἰκονομικῆς Ἑταιρείας Ράινχαρντ Τζίνκαν γιά τή Βεστφαλία, αἰτιολογεῖ τήν ἀπονομή…

λέγοντας: «Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας καί ὁ Ζόραφ Ζάεφ μέ τή Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, ἡ ὁποία ἔλυσε μιά διαμάχη δεκαετιῶν γύρω ἀπό τήν ὀνομασία, δημιούργησαν ἕνα ἔργο διπλωματικῆς δεξιοτεχνίας καί συνέβαλαν καθοριστικά στή σταθερότητα ὁλόκληρης τῆς περιοχῆς τῶν Βαλκανίων».

Εἶναι φοβερό, ἐνῶ μέ τήν ἐπαίσχυντη ἀνθελληνική Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν στίς 25-01-2019 παραχωρήσατε ὄνομα, ἐθνότητα καί γλώσσα στό Σλαβικό Κράτος τῶν Σκοπίων, παρουσιάζεστε στή φωτογραφία μέ τόν πρόεδρο Ζόραφ Ζάεφ χαμογελαστός κρατώντας στά χέρια σας τό τίμημα τῆς προδοσίας. Ντροπή σας!

Βάλτε τό χέρι στήν καρδιά σας καί ἀπαντήστε στόν ἑαυτό σας. Σεβάστηκαν οἱ Σκοπιανοί τήν ὅποια «Συμφωνία» κάνατε μαζί τους; Ἤ ἀπό τότε περισσότερο ἀποθρασύνθηκαν;

           Εὐτυχῶς, πού ἦρθε τό Βέτο ἀπό τή Βουλγαρία, ἡ ὁποία, ὅπως ἀνακοίνωσε, ἀναγκάσθηκε νά ἀναβάλει τήν ὑποστήριξη γιά τήν ἔναρξη διαπραγματεύσεων προσχώρησης τῶν Σκοπίων στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση στή Συνεδρίαση τοῦ Συμβουλίου Γενικῶν Ὑποθέσεων στίς 22 Ἰουλίου 2021, γιατί ἡ πλειοψηφία τῶν κατοίκων τοῦ κρατιδίου ἔχει βουλγαρικές ρίζες, ἐνῶ τά Σκόπια ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἐθνική του ὑπόσταση δέν εἶναι ὑπό διαπραγμάτευση.

Εἶστε ἀνάξιος νά λέγεστε Ἕλληνας. Ἀρνηθήκατε τή μακραίωνη Ἑλληνική ἱστορία τῆς Πατρίδος μας, μολύνατε τά τίμια καί αἱματοβαμμένα χώματα τῆς Μακεδονίας. Εἶστε ἀπό τούς προσκυνημένους στή Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ἐγκολπωθήκατε τίς διεθνιστικές ἰδέες, ἀνοίξατε τά σύνορα στούς λαθρομετανάστες.

Ἐμεῖς, ἐκεῖνο τό ὁποῖο ἔχουμε νά κάνουμε ὡς Ἕλληνες εἶναι νά κοιτάξουμε τό Ἐθνικό μας συμφέρον καί νά ἀναζητήσουμε τρόπους ἀκυρώσεως τῆς «Συμφωνίας», μέσῳ τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καί ἰδιαίτερα τῆς Συμβάσεως τῆς Βιέννης 1969.

Μή λησμονεῖτε, ὅτι ὁ Γεώργιος Κασιμάτης, καθηγητής Συνταγματικοῦ Δικαίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἔχει ξεκαθαρίσει τά πράγματα καί λέγει: «Ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν εἶναι ἄκυρη νομικά καί κατά τό Διεθνές Δίκαιο καί κατά τό Σύνταγμά μας».

Ὁ ἀείμνηστος Μίκης Θεοδωράκης, ἄν καί μᾶς στενοχώρησε πού δέν ἤθελε νά τοποθετηθεῖ ὁ Σταυρός καί τό Καντήλι στόν τάφο του, στήν ἱστορική ὁμιλία του στό Συλλαλητήριο στό Σύνταγμα στίς 4 Φεβρουαρίου 2018 εἶχε πεῖ μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς: «Ἐγώ δέν ντρέπομαι ὅπως οἱ ἐθνομηδενιστές πού μᾶς κυβερνοῦν νά παραμείνω πιστός στίς ἱερές σκιές τῶν προγόνων μας πού μᾶς δίδαξαν τήν ἀγάπη καί τή θυσία γιά τό Ἔθνος καί τήν Πατρίδα-μιά Πατρίδα πού σέβεται καί ἀγαπᾶ ὅλες τίς Πατρίδες τοῦ κόσμου- να εἶμαι πατριώτης διεθνιστής καί συνάμα νά περιφρονῶ καί νά μάχομαι τό φασισμό σέ ὅλες τίς μορφές καί προπάντων στήν πιό πονηρή καί ἀπατηλή καί ἐπικίνδυνη μορφή, τήν «ἀριστερίστικη».

Καί συνεχίζει:  «…Δέν μᾶς επιτρέπεται νά συμφωνήσουμε μέ αὐτή τήν παραχάραξη τῆς ἱστορίας, γιατί τότε γινόμαστε συνένοχοι μέ τίς δυνάμεις πού στοχεύουν ἀνοιχτά κατά τῆς ἐδαφικῆς μας ἀκεραιότητας!

Τότε τί μπορεῖ νά γίνει; Νομίζω ὅτι θά πρέπει νά παραδεχτοῦμε τά λάθη καί τίς εὐθύνες μας ἀπέναντι στόν γειτονικό μας λαό.

Ἡ μόνη λύση, κατά τήν ἄποψή μου, εἶναι νά ἀφήσουμε τούς Σκοπιανούς νά πιστεύουν στόν ἐθνικό τους μύθο καί παράλληλα ἐμεῖς νά παραμένουμε πάντα πιστοί καί ἀνένδοτοι στήν Ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας.

Καί νά μήν συμφωνήσουμε ποτέ ὅτι ὑπάρχει μιά ἄλλη νόθα Μακεδονία, γιατί  ἄν τό κάνουμε, εἶναι σάν νά θέλουμε νά βγάλουμε ἐμεῖς τά μάτια μας μέ τά ἴδια μας τά χέρια».

Λυπᾶμαι ἐπίσης, καί γιά τήν ὑποκριτική συμπεριφορά τοῦ χριστιανομάχου καί ἐθνομηδενιστή Πρωθυπουργοῦ κ. Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος κορόϊδεψε τόν Ἑλληνικό λαό καί ἀφοῦ κάποιοι βουλευτές του ἔκαναν «τούς Μακεδονομάχους» γιά νά κερδίσουν ψήφους, τώρα θέλει ὄχι μόνο νά τιμήσει τή «Συμφωνία» τῶν Πρεσπῶν, ἀλλά καί νά κυρώσει τά τρία μνημόνια Ἑλλάδος-Σκοπίων πού ἀπορρέουν ἀπό αύτή. Ἄς τολμήσει ὅμως, νά φέρει τό θέμα στή Βουλή καί θά ἔχει ἀκριβῶς τήν ἴδια τύχη με σᾶς.

Προδώσατε τήν πίστη, διότι χωρίς συστολή διακηρύττετε ὅτι εἶστε ἄθεος. Ἀθεΐα δέ εἶναι ἡ ἄρνηση τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ στή ζωή καί τήν καθημερινή πράξη. Άπό τίς διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες πού ὁδηγοῦν στήν ἀθεΐα κυριώτερη εἶναι ὁ ὑλισμός, πού δέχεται μόνο τήν ὕπαρξη τῆς ὕλης, ἐνῶ οἱ σύγχρονες μορφές ἀθεΐας – στρατευμένος ἀθεϊσμός (μαρξιστικά καθεστώτα) καί πρακτική ἀθεΐα τοῦ εὐδαιμονιστικοῦ ὑλισμοῦ, προσπαθοῦν νά ἀποτινάξουν ὁτιδήποτε ἱερό καί ὅσιο στήν Πατρίδα μας.

Κάποτε πῆγε στόν Ἅγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς ἕνας νεαρός πού ἰσχυριζόταν ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός. Ὁ Ἅγιος μέ πολλή σοφία τοῦ εἶπε: «Παιδί μου, γιά νά εἶσαι εἰλικρινής μέ τόν ἑαυτό σου, πές ὅτι δέν ἔχεις τό Θεό μέσα σου».

Καί ὁ ἀείμνηστος ἀρχιμανδρίτης Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος τονίζει: Τό «δέν ὑπάρχει Θεός» λένε ἄνθρωποι φαῦλοι καί ἀνήθικοι. Οὔτε βρέθηκε οὔτε θά βρεθεῖ ἄνθρωπος ἠθικός, ἐγκρατής, ἐνάρετος πού νά λέει τόσο εὔκολα «δέν ὑπάρχει Θεός».

Τό ὀξύμωρο εἶναι, ὅτι, ἐνῶ λέτε ὅτι εἶστε ἄθεος, παρευρίσκεστε στίς διάφορες ἐκκλησιαστικές ἀκολουθίες. Θεωρῶ, ὅτι εἶστε πολύ μπερδεμένος, ἐκτός κι ἄν συμφωνεῖτε μέ τό λόγιο τοῦ Ἔθνους μας Κωνσταντίνο Οἰκονόμου ἐξ Οἰκονόμων, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ὅτι ἡ πολιτική εἶναι μιά «πόρνη». Φυσικό εἶναι λοιπόν, νά προσπαθεῖτε νά καταπολεμᾶτε κάθε γεγονός πού ἔχει σχέση μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη καί ζωή, ἀφοῦ ἀνήκετε στό στρατευμένο ἀθεϊσμό. Ἄς γνωρίζετε ὅμως, ὅτι ὁ Χριστός ὅταν παρουσιάστηκε στόν Ἀπόστολο Παῦλο τοῦ εἶπε τά ἑξῆς: «Σαούλ Σαούλ, τί μέ διώκεις; σκληρόν σοι πρός κέντρα λακτίζειν» (Πραξεις 26,14). Καί ἡ ἑρμηνεία: Σαούλ, Σαούλ, γιατί μέ καταδιώκεις; Εἶναι σκληρό γιά σένα νά κλωτσᾶς πάνω στά σιδερένια καρφιά τῶν βουκέντρων. Καί ὁ ἱερός Χρυσόστομος ἑρμηνεύει: «Εἶναι ὀδυνηρό γιά σένα νά κλωτσᾶς μυτερά καρφιά, δέν χαλᾶς τή μύτη τῶν καρφιῶν, ἀλλά τά πόδια ματώνεις, άφοῦ καί τά κύματα δέν διαλύουν τό βράχο, ἀλλά αὐτά γίνονταν ἀφρός. Τίποτε δέν εἶναι πιό δυνατό άπό τήν Ἐκκλησία, ἄνθρωπε. Ἄν πολεμᾶς ἕναν ἄνθρωπο ἤ θά νικηθεῖς ἤ θά τόν νικήσεις. Ἄν ὅμως πολεμᾶς τήν Ἐκκλησία, εἶναι ἀδύνατο νά νικήσεις. Ὁ Θεός στερέωσε τήν Ἐκκλησία. Ποιός τολμᾶ νά τήν κλονίσει; Δέν γνωρίζεις τή δύναμή της»; (Λόγος ἱ. Χρυσοστόμου πρίν τήν ἐξορία, Ε.Π.Ε. 52, 428-429).

ü Μήν ξεχνᾶτε, ὅτι ἡ ὀρθόδοξη πίστη ἀναφέρεται στήν ὀρθή καί αὐθεντική χριστιανική διδαχή ὅπως τή δίδαξε ὁ Κύριος, οἱ Ἀπόστολοι καί τήν ἐξέφρασαν οἱ ἅγιοι Πατέρες στήν Ἐκκλησία καί οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι.

ü Μήν ξεχνᾶτε,  ὅτι ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέ περιόδους ὄχι μόνο εἰρήνης, ἀλλά καί κρίσεων ἐθνικῶν γίνεται πόλος ἕλξεως καί κιβωτός διάσωσης τῆς ἐθνικῆς συνείδησης, τῆς γλώσσας, τῆς παράδοσης καί τῶν ἄλλων ἀξιῶν (Τουρκοκρατία κ.λ.π.). Οἱ ἅγιοι Νεομάρτυρες – οἱ ἥρωες τοῦ Γένους μας – εἶχαν ὡς σύνθημα στή ζωή τους τά λόγια τοῦ Περίανδρου: «Θνῆσκε  ὑπέρ Πατρίδος», γιά τή Πατρίδα πρόθυμα τό αἷμα σου νά δίνεις. Εἶναι γλυκός καί ἔνδοξος ὁ θάνατος γιά τήν Πατρίδα.

Ὁ Θεός ὅρισε γιά τά Ἔθνη «τάς ὁροθεσίας», τά σύνορα τῆς κατοικίας τῶν Ἐθνῶν (Πραξ. 17,26). Ἐσεῖς, ὡς «ἀνοιχτόμυαλος» καί «προοδευτικός», εἶστε ὑπέρ τῶν ἀνοικτῶν συνόρων. Ἡ Ἐκκλησία καταδικάζει τό σωβινισμό, τό φανατισμό καί τό ρατσισμό, δέχεται μόνο τό γνήσιο πατριωτικό αἴσθημα.

Τό οἰκτρό τέλος τῶν προδοτῶν τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος.

  • Μιμηθήκατε τόν Ἰούδα. Δέν ὑπάρχει πιό τραγικό πρόσωπο στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας ἀπό τόν Ἰούδα ὁ ὁποῖος πρόδωσε τό Θεάνθρωπο Κύριο, τόν Λυτρωτή τοῦ  Γένους τῶν ἀνθρώπων. Φάνηκε ἀγνώμων καί πονηρός. Ἀπώθησε τήν οἰκειότητα τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ γιά τά τριάκοντα ἀργύρια. Μέ τόν ἐγωϊσμό του ἀρνήθηκε τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ καί ἔγινε δοῦλος τῶν ἐχθρῶν τοῦ Κυρίου. Ἡ ἀναίδειά του καί ἡ ἀμετανοησία του τόν ὤθησαν νά βουτήξει στό ἴδιο πινάκιο μέ τόν Κύριο. Συνεργάστηκε μέ τόν διάβολο καί τούς πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ. Ὁ οἰκτρός θάνατός του μαρτυρεῖ τό τραγικό σφάλμα του, ὅπως ἀναφέρεται στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων γι’ αὐτόν «…καί πρηνής γενόμενος ἐλάκησε μέσος, καί ἐξεχύθη πάντα τά σπλάχνα αὐτοῦ» (Πράξεις 1,18). Καί ὅταν αὐτοκτόνησε, ἔπεσε ἀπό ἐκεῖ πού κρεμάστηκε, μέ τό πρόσωπο κατά γῆς καί ἔπαθε διάρρηξη καί χύθησαν ἔξω ὅλα τά σπλάχνα του.
  • Μιμηθήκατε τόν Ἐφιάλτη, ὁ ὁποῖος παρουσιάστηκε στόν Ξέρξη καί τοῦ ὑπέδειξε τή στενή διάβαση πού ἔβγαινε ἀπό τό ὄρος Καλλίδρομο στά στενά τῶν Θερμοπυλῶν. Ὁδήγησε τό ἐπίλεκτο περσικό σῶμα τῶν «Άθανάτων» (20.000 χιλιάδες στρατιῶτες) μέσα ἀπό μιά ἀτραπό μέ τό ὄνομα Ἀνοπαία στά νῶτα τῶν Ἑλλήνων, πού ὑπερασπίζονταν τά στενά τῶν Θερμοπυλῶν. Ὅταν  ὕστερα ἀπό χρόνια γύρισε στήν πατρίδα του, στήν Ἀντικύρη τῆς Φθιώτιδας δολοφονήθηκε ἀπό ἕναν Τραχίνιο, τόν Άθηνάδη, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μέ τόν Ἡρόδοτο τόν ἀναγνώρισε.
  • Μιμηθήκατε τόν Πήλιο Γούση, ὁ ὁποῖος ἦταν Σουλιώτης πολεμιστής καί ἔμεινε στήν ἱστορία ὡς προδότης τοῦ Σουλίου. Κατά τήν 3η ἐκστρατεία τοῦ Ἀλή Πασά κατά τῶν Σουλιωτῶν (1803), ὑπέδειξε στούς Τουρκαλβανούς πού έπιχειροῦσαν τόν ἀποκλεισμό τῶν Σουλιωτῶν ἕνα ἰδιαίτερο ἀφύλακτο μονοπάτι πού ὁδηγοῦσε στό Κούγκι. Σύμφωνα μέ ἐρευνητές, ὁ Γούσης σκοτώθηκε στήν ἀνατίναξη τοῦ Κουγκίου.
  • Μιμηθήκατε τό Νενέκο, τόν ὁπλαρχηγό τῆς Ἐπαρχίας Πατρῶν κατά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Κατά τήν ἐκστρατεία τοῦ Ἰμπραήμ Πασά τό 1825, δελεάστηκε ἀπό ὑλικά ἀνταλλάγματα καί μετατράπηκε σέ συνειδητό προδότη τῆς Ἐπανάστασης. Τό γεγονός αὐτό ἐξόργισε τόν Κολοκοτρώνη καί ὁρκίσθηκε στό Μεγάλο Θεό τῶν Ἑλλήνων καί εἶπε ὅτι ἐπιθυμεῖ τό φόνο τοῦ Νενέκου, καί ἄν τόν εὕρισκε μέ τά ἴδια του τά χέρια θά τόν φόνευε, πράγμα πολύ παράξενο καί πρωτάκουστο ἀπό τό στόμα τοῦ ἀνεξίκακου Κολοκοτρώνη. Ἡ ἐκτέλεση τοῦ Νενέκου, ἔγινε τελικά τό 1828, ἀπό τόν Ἀθανάσιο Σαγιά.
  • Μιμηθήκατε τό Γεώργιο Τσολάκογλου, πού ἦταν Ἕλληνας στρατιωτικός καί πολιτικός, διορισμένος πρωθυπουργός κατά τήν περίοδο κατοχῆς τῆς Χώρας 1941–1942 ἀπό τίς δυνάμεις τοῦ Άξονα. Μετά τήν ἐπίθεση τῶν Γερμανῶν κατά τῆς Ἑλλάδος 6 Ἀπριλίου 1941, τή βαθειά στή συνέχεια διείσδυση αὐτῶν πρός τή Θεσσαλονίκη στίς 9 Ἀπριλίου 1941 καί τήν ὑποχώρηση τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἀπό τά μέτωπα τῆς Βορείου Ἠπείρου, ὁ Τσολάκογλου καί ὁρισμένοι ἄλλοι ἀνώτεροι ἀξιωματικοί τοῦ στρατοῦ ἔλαβαν τήν ἀπόφαση, ἄνευ ἐγγράφων τῆς προϊσταμένης τους ἀρχῆς, γιά συνθηκολόγηση κρίνοντας ἐκεῖνοι ὅτι κάθε ἀντίσταση πρός τούς κατακτητές θά ἦταν μάταιη. Κατ’αὐτόν τόν τρόπο, στίς 20 Ἀπριλίου 1941 ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ὑπέγραψαν Πρωτόκολλο ἀνακωχῆς. Τήν ἑπομένη ἡμέρα 21 Ἀπριλίου στή Λάρισα, ὁ Τσολάκογλου «ὑπό τό κράτος βίας» ὑπέγραψε ὡς διοικητής τῆς Ἑλληνικῆς Στρατιᾶς Ἠπείρου καί Μακεδονίας τήν ἄνευ ὅρων παράδοση τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ στούς Γερμανούς. Μετά τήν ἀπελευθέρωση συνελήφθη καί φυλακίσθηκε στίς Φυλακές Ἀβέρωφ. Γιά τή συνεργασία του μέ τίς Κατοχικές δυνάμεις, παραπέμφθηκε σέ Εἰδικό Δικαστήριο κατηγορούμενος γιά παράνομο συνθηκολόγηση πού εἶχε προβεῖ μέ τόν ἐχθρό, καθώς καί γιά τήν ἐθνική ἀναξιότητα, γιά τή συνεργασία του μέ τίς Κατοχικές Δυνάμεις, ἀναλαμβάνοντας πρωθυπουργός τῆς χώρας. Καταδικάσθηκε σέ θάνατο, ἐνῶ μετά ἀπό αἴτημά του γιά τή μετατροπή τῆς ποινῆς σέ ἰσόβια δεσμά γιά τίς πολλές ὑπηρεσίες του πρός τή Χώρα ὡς στρατιωτικός, τό Συμβούλιο Χαρίτων μετέτρεψε τήν ποινή σέ ἰσόβια κάθειρξη, ἔχοντας ὅμως προσβληθεῖ ἀπό λευχαιμία, πέθανε στίς 22 Μαΐου 1948 στερημένος σύνταξης καί πάμφτωχος.

Δυστυχῶς, καί σεῖς στιγματίσατε τό ὄνομά σας καί ταυτιστήκατε μέ τούς προδότες τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος, ὅταν παραλάβατε τό Βραβεῖο πού συνοδευόταν μέ τό ποσό τῶν 36.000 ευρώ, τό ὁποῖο παραχωρήσατε γιά ἔρευνα καί διδασκαλία σέ Πανεπιστημιακά τμήματα τῆς Χώρας. Ὁ Ἰούδας ἀφοῦ μεταμελήθηκε πέταξε τά τριάκοντα ἀργύρια καί ὁμολόγησε: «Ἥμαρτον παραδούς αἷμα ἀθῶον» (Ματθ. 27, 4), ἐνῶ ἐσεῖς κάνατε καί ἐλεημοσύνη(!). Ὦ τῆς φιλανθρωπίας σας(!).

Ἐπιβεβαιώνεται ἐδῶ ὁ λόγος τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, «θάνατος ἁμαρτωλῶν πονηρός, καί οἱ μισοῦντες τόν δίκαιον πλημμελήσουσι» ( Ψαλ. 33, 22).

Τά πρότυπά μας

Ὁ Διδάσκαλος τοῦ Γένους Γεώργιος Γεννάδιος σέ κήρυγμά του τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς τό 1826 εἶπε καί τά παρακάτω πύρινα λόγια: «Ἀδελφοί, ἡ Πατρίς καταστρέφεται, ὁ ἀγών ματαιοῦται, ἡ ἐλευθερία ἐκπνέει. Ἀπαιτεῖται σύντονος βοήθεια…», ἀδειάζει τό πουγγί του καί συνεχίζει, «ὀβολόν ἄλλον οὐκ ἔχω εἰ μή τόν ἑαυτόν μου καί  ἰδού τόν πουλῶ. Τίς θέλει διδάσκαλον διά τά τέκνα του διά τρία ἔτη; Ἄς καταβάλει ἐδῶ τό τίμημα διά τήν Πατρίδα».

Ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δηλώνει: «…Καί ἐμεῖς θά ἀναστήσουμε μιά Πατρίδα πού θά ἔχει κεφάλι τό Χριστό καί ὄχι ἀνθρώπους».

Ὁ Γρηγόριος Δικαῖος Παπαφλέσσας ἐνεθάρρυνε τούς Ἕλληνες μέ τά φλογερά λόγια: «Ἕλληνες, ποτέ μήν ξεχνᾶτε τό χρέος σας σέ Θεό καί Πατρίδα. Σ’αὐτά τά δύο σᾶς ξορκίζω ἤ νά νικήσουμε ἤ νά πεθάνουμε κάτω ἀπό τή Σημαία τοῦ Χριστοῦ».

Ὁ Μᾶρκος Μπότσαρης ἐρωτηθείς: «Ποιά πράγματα καί μέσα κάμνουσι τόν ἄνθρωπο εὐτυχή»; Ἀπαντᾶ: «Παιδεία, θεοφοβία καί εὐπορία».

Ἡ Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα δήλωσε στούς προκρίτους καί τούς δημογέροντες: «Ἔχασα τό σύζυγό μου. Εὐλογητός ὁ Θεός! Ὁ πρεσβύτερος υἱός μου ἔπεσε μέ τά ὅπλα ἀνά χεῖρας. Εὐλογητός ὁ Θεός! Ὁ δεύτερος υἱός μου, δεκατεσσάρων ἐτῶν μάχεται μετά τῶν Ἑλλήνων καί πιθανῶς νά βρεῖ ἔνδοξον θάνατον. Εὐλογητός ὁ Θεός! Ὑπό τήν σημαία τοῦ Σταυροῦ θά ρεύσει ἐπίσης τό αἷμα μου. Εὐλογητός ὁ Θεός! Θά νικήσουμεν ἤ θά παύσουμεν μέν νά ζοῦμε, ἀλλά θά ἔχομε τήν παρήγορον ἰδέαν, ὅτι στόν κόσμο δέν ἀφήσαμε πίσω μας δούλους τούς  Ἕλληνες».

 

Κύριε Ἀλέξη Τσίπρα,

Κάποτε ἐπισκεφθήκατε τό Ἅγιον  Ὄρος καί προσκυνήσατε τήν θαυματουργό εἰκόνα τῆς Παναγίας τοῦ  «Ἄξιον Ἐστί», καί εἴπατε στούς σωματοφύλακές σας νά σᾶς ἀφήσουν μόνο. Εὐχηθήκαμε τότε νά αἰσθανθεῖτε κατάνυξη καί συντριβή καρδίας καί νά ζητήσετε συγγνώμη ἀπό τό Χριστό τήν Παναγία καί τούς Ἁγίους μας, ἀλλά δέν συνετισθήκατε μέχρι σήμερα.

Μέ ἐκτίμηση καί θερμές εὐχές γιά καλή μετάνοια

Ἀρχιμανδρίτης

Παῦλος Ντανᾶς

Ἱεροκῆρυξ

Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας

 

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2021/10/blog-post_238.html?m=0&fbclid=IwAR3-9FJijv3UlNBREIPxlv1887rCHanQgP5xIQCvDwjQytrS7VqsjywNLs4

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις17 λεπτά πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Απόψεις32 λεπτά πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις47 λεπτά πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα2 ώρες πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Δημοφιλή