Πολιτική
Ο εθνομηδενισμός θέλει την Ελλάδα «ψωροκώσταινα»
Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα. Με την ελληνογαλλική συμφωνία ανατρέπονται οι ισορροπίες σε Αιγαίο και Μεσόγειο υπέρ της Ελλάδας
Ανακοίνωση του Κινήματος Άρδην
Η ελληνογαλλική αμυντική σύμπραξη αποτελεί μια ιστορικών διαστάσεων συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών. Ο αντίκτυπός της δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα –ή και στη Γαλλία– αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν άπτεται μόνον των πεδίων της Άμυνας και της Διπλωματίας, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί μια δυναμική που όχι μόνον μεταβάλλει τη θέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη αλλά και πιέζει ώστε να αλλάξει ο ίδιος ο χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για την Ελλάδα, η συμφωνία δεν συνεπάγεται μόνο μια σωστή επιλογή σε ό,τι αφορά στα εξοπλιστικά προγράμματα του Πολεμικού μας Ναυτικού, ούτε μόνον θωρακίζει έτι περαιτέρω διπλωματικά αλλά και στρατιωτικά τη χώρα μας στον αγώνα της να αποτρέψει τον επιθετικό επεκτατισμό της Τουρκίας.
Την ίδια στιγμή, σπρώχνει την Ελλάδα να γυρίσει σελίδα από τη δεκαετία της μνημονιακής της καταβύθισης: Η ελληνογαλλική συμφωνία αξιοποιεί την ιδιαίτερη γεωπολιτική αξία της Ελλάδας ως χώρας «πρώτης γραμμής» στα νευραλγικά για την ευρωπαϊκή αυτοτέλεια γεωπολιτικά πεδία της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Η σύναψή της, κατά συνέπεια, συμβάλλει στην αλλαγή του ρόλου της χώρας μας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι πλέον ο χρεοκοπημένος εταίρος της δεκαετίας του 2010-2020 που ζητάει διαρκώς ελάφρυνση των προγραμμάτων οικονομικής επιστασίας, αλλά μια από τις δύο χώρες που, πρώτες στην Ευρώπη, κάνουν πράξη το αίτημα για μια αυτοτελή εξωτερική πολιτική της Ευρώπης η οποία και διασφαλίζει, μέσα από τη συνεργασία, και τα εθνοκρατικά συμφέροντα των συνιστώντων μερών. Παράλληλα, προσφέρει σημαντικούς και ίσως πρωτοφανέρωτους βαθμούς αυτονομίας στην Ελλάδα καθώς σπάει, μετά από 70 ή 75 χρόνια, τη μονομερή εξάρτηση από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Γενικότερα, με τη συμφωνία αυτή δημιουργείται, για πρώτη φορά ίσως στον βραχύ και περιπετειώδη βίο της Ε.Ε., μια δυναμική για τη μετατόπιση από την Ευρώπη των λογιστών, των τεχνοκρατών και των τραπεζιτών, που με περισσό ζήλο προπαγάνδιζε το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε, στην Ευρώπη των ιστορικών της αξιών – ανθρωποκεντρισμός, δημοκρατία, κράτος δικαίου. Πίσω από τις διπλωματικές διατυπώσεις της, η συμφωνία είναι μια συμφωνία αποτροπής της επεκτατικής, θεοκρατικής εκδοχής του ισλάμ: Της κρατικής του εκδοχής η οποία εκφράζεται κυρίαρχα από τον νεο οθωμανισμό του Ταγίπ Ερντογάν και το όραμά του για την ανάδειξη της Τουρκίας ως υπερδύναμης-ηγεμόνα των όπου γης ισλαμιστών και της τζιχαντιστικής εκδοχής, που αποτελείται από έναν αστερισμό οργανώσεων και μισθοφόρων (Ισλαμικό Χαλιφάτο, Μπόκο-Χαράμ κ.ά.) και ευθύνεται για πολλές από τις σκληρότερες γενοκτονίες που διαπράττονται σήμερα στον πλανήτη, με τον διωγμό των χριστιανικών πληθυσμών αλλά και κάθε αλλόδοξου από τη Μέση Ανατολή ή την Κεντρική Αφρική.
Η πολιτική ατζέντα αλλάζει εξωγενώς – οι δυνάμεις της εκμηδενιστικής αδράνειας αντιδρούν
Για όλους τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, η Ελληνογαλλική Συμφωνία αποτελεί αναμφίβολα μια πρώτης τάξεως επιτυχία της Ελλάδας. Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι η επιτυχία αυτή δεν προέκυψε από την εσωτερική δυναμική του πολιτικού συστήματος. Η κυβέρνηση σπρώχτηκε σε αυτήν την επιλογή, αφού πρώτα αμφιταλαντευόταν επί διετία λόγω του βέτο που έθεταν σε αυτήν Αμερικανοί και Γερμανοί. Η επιλογή της δυστυχώς δεν είναι προϊόν της ιδεολογίας και του προγράμματός της: Θυμούνται όλοι πως ξεκίνησε τη θητεία της με διακηρύξεις που απηχούσαν τον α-εθνικό υπερφιλελευθερισμό της παγκοσμιοποίησης. Την ίδια στιγμή ήταν σαφές πως οι εξαρτήσεις όλων των κομμάτων εξουσίας από τη μερκελική Γερμανία και τις ΗΠΑ είχαν γίνει, ελέω της μεγάλης αποσταθεροποίησης που δοκίμασε η χώρα κατά τη «δεκαετία των μνημονίων», απείρως ισχυρότερες.
Ωστόσο, ούτε η ιδεολογία ούτε η ισχυρή πολιτική αδράνεια της προηγούμενης δεκαετίας αποφάσισαν για τις εξελίξεις. Αποφάσισαν η επιθετικότητα της νεο-οθωμανικής Τουρκίας και άλλες εξαιρετικά βαρύνουσες διεθνείς εξελίξεις: Η ταχύρρυθμη αποδυνάμωση των ΗΠΑ, που πλέον δεν μπορούν να είναι παρούσες σε ολόκληρο τον πλανήτη, και αναδιπλώνονται προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον εκρηκτικό συνδυασμό του κινεζικού ανταγωνισμού και της βαθιάς εσωτερικής κοινωνικής και πολιτισμικής τους κρίσης· η σημαντική ήττα που εισέπραξε ο μερκελισμός έπειτα από 16 χρόνια αδιαμφισβήτητης πολιτικής κυριαρχίας στη Γερμανία.
Έτσι, βρισκόμαστε μπροστά στο εξής παράδοξο: η εξωτερική δυναμική ανατοποθετεί την Ελλάδα στην διεθνή σκηνή, την ίδια στιγμή που η εγχώρια πολιτική ζωή φαίνεται να πελαγοδρομεί σε πολιτικά σχήματα και αντιπαραθέσεις του χθες.
Ισχυρότερη απόδειξη γι’ αυτό είναι η απόρριψη της συμφωνίας εκ μέρους των εθνομηδενιστικών δυνάμεων, κατ’ εξοχήν της παγκοσμιοποιητικής Αριστεράς, αλλά όχι μόνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, κατ’ αρχάς, θα δηλώσει ότι θα καταψηφίσει μια συμφωνία εθνικής επιβίωσης συλλέγοντας, μέσα στον πανικό του, κάθε είδους ευκαιριακό επιχείρημα: Από το «βούτυρο αντί για κανόνια», που καταγγέλλει μια υποτιθέμενη συμφωνία «κούρσας εξοπλισμών», ενώ στην πραγματικότητα μιλάμε για μια συμφωνία που συνάπτεται 200 χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση προκειμένου να θωρακίσει τη χώρα από την ίδια απειλή του εξ Ανατολών επεκτατισμού· μέχρι το «τι δουλειά έχουμε στο… Σαχέλ», που αποκρύπτει σκανδαλωδώς ότι εκεί διαπράττεται ίσως η σφοδρότερη γενοκτονία αλλά και η πιο εκτεταμένη αποσταθεροποίηση της εποχής μας. Την οποία δεν αντιμάχεται μόνον η Γαλλία και η ΕΕ, που έχει εκφράσει πολλές φορές τη συμπαράσταση της στη Γαλλία (με τη συμμετοχή του ίδιου του Τσίπρα, το 2018 για τελευταία φορά), αλλά και μια πλειάδα αφρικανικών κρατών, στο πλαίσιο ενός συνασπισμού που πασχίζει ώστε να μην καταρρεύσει η Κεντρική Αφρική, εξέλιξη που θα δημιουργούσε και στην Ευρώπη σοβαρότατο πρόβλημα μαζικής και ανεξέλεγκτης μετανάστευσης. Μια αντιπολίτευση που όταν βρισκόταν στην κυβέρνηση διατηρούσε δυνάμεις στο Αφγανιστάν μέχρι την αποχώρηση των ΗΠΑ. Που καταγγέλλει τη συμφωνία ότι δεν καλύπτει ξεκάθαρα την Ελλάδα, ενώ έχει υπογράψει την μειοδοτική συμφωνία των Πρεσπών.
Όμως σημασία δεν έχει μόνον το τι λέει προς τα έξω ο εθνομηδενισμός αλλά και τι υπερασπίζεται στην πραγματικότητα: Μήπως την αποδοχή της μεταβολής της χώρας σε τουρκικό προτεκτοράτο, παράλληλα με τη διαιώνιση της θέσης της Ελλάδας στον ρόλο του πιο οικονομικά αδύναμου και επιτηρούμενου εταίρου της Ευρώπης; Μιας χώρας εσαεί δεμένης στο αμερικανικό και το γερμανικό άρμα; Μιας πολιτικής που σιωπά και σκύβει ενώπιον του ισλαμοφασισμού, αντί να ορθώσει το ανάστημά της, σε συνεργασία όχι μόνον με ευρωπαϊκές δυνάμεις αλλά και με άλλες χώρες του μουσουλμανικού και αραβικού κόσμου (όπως κατ’ εξοχήν είναι η Αίγυπτος) οι οποίες θέλουν να αποφύγουν ένα μέλλον σκοταδισμού;
Με την απόρριψη της ελληνογαλλικής συμφωνίας, λοιπόν, ο εθνομηδενισμός εκτίθεται σαν αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, μηδενισμός. Και τοποθετείται όχι μόνον ενάντια στην εθνική επιβίωση, αλλά και στη συνάντηση με αξίες ευρύτερες, οικουμενικές: Μπροστά στην αλλεργία τους για την πατρίδα, λοιπόν, οι δυνάμεις αυτές αποδεικνύουν ταυτόχρονα ότι το επιχείρημά τους περί διεθνισμού ήταν ψεύτικο και εργαλειακό, το χρησιμοποιούσαν για την αποδόμηση της αξίας του έθνους, και δεν έχει ως αφετηρία του μια αυθεντική αγωνία για το τι συμβαίνει σήμερα ή το τι θα συμβεί αύριο στο διεθνές επίπεδο.
Η προβοκάτσια της ναζιστικής δεξιάς
Δεν είναι, όμως, μόνο οι εθνομηδενιστές που αντέδρασαν στη σύναψη της ελληνογαλλικής συμφωνίας, και στη νέα περίοδο που αυτή εγκαινιάζει, αλλά και η ναζιστική δεξιά. Η οποία, μη τολμώντας να πει τίποτα για την ταμπακιέρα, αισθανόμενη άσχημα που οι εξελίξεις την διαψεύδουν, μεθόδευσε αρχικώς τη μεταβολή του φόβου πολλών συμπατριωτών σε αντιεμβολιαστική υστερία και την όξυνση των εμφυλιοπολεμικών συγκρούσεων στα σχολεία και τις διαδηλώσεις.
Τα γεγονότα στα Τεχνικά Λύκεια της Θεσσαλονίκης, ή την Ηλιούπολη, στα οποία, λόγω «αποστασίας» όλων των συνιστωσών της παγκοσμιοποιητικής Αριστεράς από το λαϊκό σώμα, οι ναζιστές κέρδιζαν διαρκώς έδαφος, δεν είναι τίποτε άλλο από τη δική τους απάντηση στις εξελίξεις που σηματοδοτεί η ελληνογαλλική συμφωνία. Επιδιώκουν λοιπόν, μέσω αυτών, να μεταβάλουν την εθνική ατζέντα, να επαναφέρουν βίαια τις εμφυλιοπολεμικές συγκρούσεις στο επίκεντρό της.
Υπονομεύουν έτσι και αυτοί από τη σκοπιά τους τη μεγάλη πολιτική αλλαγή που εγκυμονεί μέσα στη χώρα η αντιπαράθεση με τον νεο-οθωμανικό επεκτατισμό, όπως και η συμφωνία με τη Γαλλία, και προτάσσουν ένα εμφυλιακό μέλλον. Ποιόν συμφέρει αυτή η παλινδρόμηση; Ποιόν συμφέρει η αντιεμβολιαστική προπαγάνδα και ο διχασμός που τροφοδοτεί, η οποία αναδεικνύεται προνομιακά από τους ναζί; Μα βέβαια την επεκτατική Τουρκία, και μαζί της κάθε μεγάλη δύναμη που θέλει την ανεξαρτησία της Ελλάδας αποδυναμωμένη από εσωτερικές συγκρούσεις. Και, παράλληλα, συμφέρει τους εθνομηδενιστές, γιατί τους παρέχει απλόχερα το ψευδο-αντιφασιστικό άλλοθι ώστε να μεταθέσουν τη συζήτηση από τα μεγάλα ζητήματα που θα κρίνουν την κατάσταση της Ελλάδας στα χρόνια που έρχονται. Και οι εμφυλιοπολεμικές κορώνες του Μπογδάνου ήρθαν στην κατάλληλη στιγμή για να τους ενισχύσουν.
Ο δημοκρατικός πατριωτισμός, θεματοφύλακας της ενδογενούς ανανέωσης
Η συγκεκριμένη συγκυρία, όπως την περιγράψαμε, απαιτεί εγρήγορση και όχι εφησυχασμό. Η μεγάλη αντίφαση ανάμεσα στην ιδεολογία και την πρακτική της κυβέρνησης μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκαλέσει την αναθεώρηση των επιλογών της. Ο εθνομηδενισμός εξ άλλου δεν εκφράζεται μόνον δια της κομματικής αντιπολίτευσης, είναι συστημικός και επίμονα προωθείται από πρεσβείες, Ιδρύματα, ΜΚΟ και ΜΜΕ.Εν τούτοις, η αποτροπή της μεταναστευτικής κρίσης που πήγε να προκαλέσει η Τουρκία στον Έβρο, η απάντηση στις στρατιωτικές προκλήσεις της στο Αιγαίο, εσχάτως η συμφωνία με τη Γαλλία αποτελούν την αρχή ενός αγώνα εναντίον του τουρκικού επεκτατισμού, και όχι το τέλος του, και θα πρέπει να οδηγήσουν και σε μια προσαρμογή της κυρίαρχης ιδεολογίας των ελίτ στην πραγματικότητα της χώρας και του ίδιου του λαού. Δεν μπορεί, την ώρα που συγκρουόμαστε με τον τουρκικό επεκτατισμό σε έναν αγώνα ζωής ή θανάτου, «ιστορικοί» όπως η Μαρία Ευθυμίου ή ο Αριστείδης Χατζής να συκοφαντούν τον Κολοκοτρώνη και τον Καποδίστρια με τις ευλογίες των συστημικών ΜΜΕ. Η πολιτική αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού απαιτεί και την ιδεολογική ήττα του εθνομηδενισμού για να μπορεί η πρώτη να έχει συνέχεια και διάρκεια.
Παράλληλα με αυτή τη διαπίστωση, όμως, η πανδημία, η κρίση της παγκοσμιοποίησης, η περιβαλλοντική κρίση, η πολιτιστική παρακμή, καθώς και η μετάβαση σε έναν ψηφιακό κόσμο, που συχνά αντί να εξυπηρετεί υποτάσσει τον πραγματικό κόσμο, θέτουν καινούργια, υπαρξιακά ζητήματα και για την ελληνική κοινωνία. Πώς θα ανασυγκροτηθούμε δημογραφικάκαι θα περιορίσουμε την ανεξέλεγκτη, μαζική μετανάστευση ώστε να μην «λιβανοποιηθεί» η Ελλάδα; Πώς θα ανορθώσουμε την Παιδεία, ώστε να σώσουμε την κοινωνία από το αξιακό της τέλμα και να αποτρέψουμε την περαιτέρω μορφωτική περιθωριοποίηση του λαϊκού σώματος; Πώς θα ενισχύσουμε τον παραγωγικό ιστό της χώρας, ώστε να πάψει η καταβύθιση των μεσαίων και των κατώτερων στρωμάτων. (Εδώ μπορούμε να εντοπίσομε μιαν έλλειψη της συμφωνίας με τη Γαλλία, που δεν προβλέπει τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή της Ελλάδας στην παραγωγή/κατασκευή των οπλικών συστημάτων και πλοίων που θα αγοράσουμε. Προτάσσεται ως επιχείρημα η διάλυση των ελληνικών ναυπηγείων. Ας δούμε όμως τι θα γίνει με τις κορβέτες όπου υπόσχονται ελληνική συμμετοχή.) Τι θα κάνουμε με την εθνική πολιτική για την ενέργεια, καθώς το ενεργειακό ζήτημα απειλεί σήμερα όχι μόνο να αποδυναμώσει, από την κερκόπορτα, την εθνική μας αυτοδυναμία αλλά και να βυθίσει την κοινωνία στο φάσμα της ακρίβειας και της ανέχειας; Πώς θα τα καταφέρουμε ώστε η περιβαλλοντική πολιτική να μην μετακυλήσει το βάρος της οικολογικής μετάβασης στην κοινωνική πλειοψηφία, πλήττοντάς την για άλλη μια φορά; Τι θα αντιπροτείνουμε απέναντι σε μια «πολιτική των ταυτοτήτων» και σε μια ασυγκράτητη ψηφιοποίηση, που απειλεί να υποκαταστήσει όλες τις θετικές ποιότητες του ιστορικού ανθρώπου με μια καταναλωτική μηχανή;
Ο πολιτικός κόσμος, έτσι όπως υπάρχει και λειτουργεί στην Ελλάδα, βρίσκεται δυστυχώς πολύ πίσω από όλα αυτά τα διλήμματα που η ίδια η εποχή μας θέτει. Το ρεύμα του Δημοκρατικού Πατριωτισμού είναι όμως εδώ, και με αφετηρία την αντίσταση επιβίωσης του ελληνισμού στον τουρκικό επεκτατισμό, αναπτύσσει μια ιδεολογική και εν τέλει πολιτική ατζέντα που επιδιώκει να φέρει σε συνάφεια την πολιτική ζωή με τις αγωνίες του σήμερα. Παλεύει έτσι ώστε η ανανέωση που προκαλείται από εξωγενείς παράγοντες να γίνει επιτέλους ενδογενής, και καλεί όλες τις υγιείς δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας να γυρίσουν σελίδα, μακριά από μια ιστορική εποχή που καταδίκασε τον ελληνισμό σε ελεύθερη πτώση, καθώς και από τις δυνάμεις που θέλουν να μας εγκλωβίσουν εντός της.-
GEOPOLITICO
Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό
Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε η ΕΡΤ δείχνει συναλλαγή σε χώρο κλειστού βενζινάδικου, με τα ψάρια να προέρχονται, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, από φορτηγό που είχε φτάσει από την Τουρκία.
Νέες διαστάσεις παίρνουν οι κινητοποιήσεις των αλιέων στη Θεσσαλονίκη, καθώς την ώρα που μεγάλο μέρος του κλάδου συνεχίζει την απεργία και ζητά μέτρα στήριξης, ορισμένοι επαγγελματίες φέρονται να επέλεξαν να κινηθούν διαφορετικά.
Σύμφωνα με βίντεο-ντοκουμέντο που έφερε στη δημοσιότητα η ΕΡΤ, αλιεύματα άλλαξαν χέρια εκτός ιχθυόσκαλας, λόγω της απεργιακής κινητοποίησης.
Η συναλλαγή φέρεται να πραγματοποιήθηκε σε κλειστό βενζινάδικο, όπου κατέληξαν επαγγελματίες προκειμένου να προμηθευτούν ψάρια.
Το στοιχείο που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη συζήτηση είναι ότι τα αλιεύματα, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, προέρχονταν από ένα από τα φορτηγά που είχαν φτάσει από την Τουρκία.
Απεργία και αγοραπωλησίες εκτός ιχθυόσκαλας
Οι κινητοποιήσεις των αλιέων έχουν ήδη προκαλέσει προβλήματα στην τροφοδοσία και στη λειτουργία της αγοράς, με εμπόρους να στηρίζουν τις διαμαρτυρίες.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η εικόνα αλιέων να προμηθεύονται ψάρια εκτός του κανονικού χώρου διακίνησης δημιουργεί ένταση στον κλάδο, καθώς εκλαμβάνεται ως κίνηση που υπονομεύει την κοινή απεργιακή γραμμή.
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή οι ίδιοι οι επαγγελματίες της αλιείας περιγράφουν εδώ και ημέρες μια κατάσταση οικονομικής ασφυξίας.
«Χρεοκοπήσαμε»
Στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης συμμετείχαν περισσότερα από 150 αλιευτικά σκάφη, με τους επαγγελματίες να προειδοποιούν ακόμη και για κινητοποιήσεις διαρκείας.
Βασικό αίτημα αποτελεί η αντιμετώπιση του υψηλού κόστους των καυσίμων, το οποίο έχει εκτοξεύσει τα λειτουργικά έξοδα.
Ο πρόεδρος των Παράκτιων Αλιέων Νέας Κρήνης Καλαμαριάς, Δημήτρης Τσιπούρας, περιέγραψε με χαρακτηριστικό τρόπο την κατάσταση:
«Χρεοκοπήσαν οι ψαράδες. Να το καταλάβουν καλά».
Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Μηχανοτρατών Νέας Μηχανιώνας και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιοκτητών Μέσης Αλιείας, Κώστας Νταουλτζής, ανέφερε ότι οι ημερήσιες ανάγκες ενός αλιευτικού σκάφους μπορεί να φτάσουν από 1.000 μέχρι και 3.000 λίτρα πετρελαίου.
Δεμένα τα σκάφη, αλλά ψάρια στην αγορά
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αντιφατική.
Από τη μία, μηχανότρατες και αλιευτικά παραμένουν δεμένα, με τους επαγγελματίες να καταγγέλλουν ότι το κόστος έχει καταστήσει τη δουλειά τους μη βιώσιμη.
Από την άλλη, το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε εμφανίζει αλιεύματα να διακινούνται εκτός ιχθυόσκαλας και μάλιστα από εισαγωγή που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, έφτασε από την Τουρκία.
Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να προκαλέσει νέα συζήτηση στο εσωτερικό του κλάδου, την ώρα που οι αλιείς επιχειρούν μέσω των κινητοποιήσεων να αυξήσουν την πίεση για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.
Πολιτική
Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας
Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.
Έντονη κινητικότητα και διεργασίες σημειώνονται γύρω από το καθεστώς της Μονής Σινά εν όψει του διπλωματικού αγώνα για συμφωνία μεταξύ Μονής και αιγυπτιακού κράτους προτού εκπνεύσει η διορία της 24ης Οκτωβρίου, οπότε θα δημοσιευτεί η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου.
Στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Το ζήτημα αναμένεται να φτάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ολομέλεια που ξεκινά σήμερα στο Στρασβούργο, μετά τις πρόσφατες πρωτοβουλίες του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη.
Ο Έλληνας ευρωβουλευτής και μέλος των Επιτροπών Προϋπολογισμού και Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθηγητής Νικόλας Φαραντούρης επισκέφθηκε την Αίγυπτο και την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά από τις 24 έως τις 27 Σεπτεμβρίου κατόπιν πρόσκλησης της Σιναϊτικής Κοινότητας και των αιγυπτιακών αρχών.
Σκοπός της επίσκεψής του ήταν η ενημέρωση για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί γύρω από το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής, η υποστήριξη της μοναστικής κοινότητας και η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να συμβάλει σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.
«Η Σιναϊτική αδελφότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρή αβεβαιότητα ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής και των περιουσιακών της στοιχείων, μετά από την περσινή δικαστική απόφαση αιγυπτιακού δικαστηρίου που άνοιξε θέμα ιδιοκτησίας των ακινήτων της Μονής», δήλωσε ο Νικόλας Φαραντούρης μέσα από τη Μονή, τονίζοντας ότι «πρόκειται για μια ζωντανή μοναστική κοινότητα με αδιάλειπτη παρουσία 1.600 ετών και μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO».
Η συνάντηση με τη Γιασμίν Μούσα στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου
Κατά την επιστροφή του στο Κάιρο, την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, ο κ. Φαραντούρης επισκέφθηκε το αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, σε συνέχεια και της συνάντησης που είχε στις Βρυξέλλες με τον Πρέσβη της Αιγύπτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κ. Ahmed Abu Zeid. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στις εξελίξεις γύρω από τη Μονή και στις δυνατότητες επίλυσης των εκκρεμοτήτων, με αξιοποίηση και της ευρωπαϊκής διάστασης του ζητήματος.
Σύμφωνα με αποκλειστικές δηλώσεις του στο «Βήμα», ο ευρωβουλευτής υπογράμμισε στις επαφές του ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η Ελλάδα, επιθυμούν μια σταθερή και στρατηγική σχέση με την Αίγυπτο, η οποία είναι κρίσιμος εταίρος στην Ανατολική Μεσόγειο. Συναντώντας τη Γιασμίν Μούσα, ανώτατη νομικό σύμβουλο του Γραφείου του Αιγύπτιου Υπουργού Εξωτερικών και επιφορτισμένη με τον «φάκελο Σινά», ο ευρωβουλευτής τόνισε την ευρωπαϊκή διάσταση του θέματος, επιμένοντας στη διασφάλιση της θρησκευτικής ελευθερίας, της ιστορικής και θεσμικής συνέχειας της Μονής, αλλά και της απρόσκοπτης παρουσίας της Σιναϊτικής Κοινότητας «με αναλλοίωτο το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής».
Σύμφωνα με πληροφορίες, η νομικός σύμβουλος Γιασμίν Μούσα έφερε ως επιχειρήματα για τη μη απόδοση κυριότητας στη Μονή του Σινά τη φερόμενη αιγυπτιακή ανάγκη να μην μπορούν να εξαχθούν κειμήλια της Μονής στο εξωτερικό, καθώς και να μην μπορούν να μεταπωληθούν ακίνητα της Μονής. Ο ευρωβουλευτής Φαραντούρης από τη μεριά του επέμεινε στη διατήρηση της κυριότητας από τη Μονή με τη διευθέτηση παρόμοιων ζητημάτων από ειδικές ρήτρες στο πλαίσιο μιας διπλωματικής λύσης του ζητήματος. Ο Νικόλας Φαραντούρης αξιοποίησε την ιδιότητά του ως μέλους της επιτροπής Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για να τονίσει τη σύνδεση οποιασδήποτε εκταμίευσης προς την Αίγυπτο, όπως αυτή των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, που είχε προηγηθεί το 2025, με τον σεβασμό εκ μέρους της Αιγύπτου των θρησκευτικών ελευθεριών, αλλά και του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής.
«Το Σινά είναι ήπια ισχύς της χώρας μας»
Ο ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης ανέπτυξε στο «Βήμα» τους λόγους της δραστηριοποίησής του: «Είναι ένα προσωπικό ενδιαφέρον αλλά και μία θεσμική υποχρέωση. Ανατρέχω πίσω στα παιδικά μου χρόνια, στις διηγήσεις του πατέρα μου, στις αφηγήσεις των οικείων. Μεγαλώνοντας, άρχισα να συνειδητοποιώ πόσο σημαντική είναι η παρουσία αυτών των πόλων λατρείας για τον ελληνισμό, για το γένος μας και αργότερα ως πανεπιστημιακός πλέον του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών σπουδών άρχισα επίσης να αξιολογώ τη λεγόμενη ήπια ισχύ της χώρας μας, του νέου ελλαδικού κράτους.
Είμαστε φορείς μιας μακραίωνης πνευματικής, πολιτιστικής και ιστορικής, οικουμενικής παρουσίας σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και έχουμε μία υποχρέωση να συνεχίσουμε, “κρατώντας ακόμα μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές παλάμες”, κατά τον ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη, αυτό το ανέσπερο φως του ελληνισμού. Άρα βρισκόμαστε εδώ όχι μόνο ως μια πνευματική αναφορά λατρευτική, αλλά και ως μια θεσμική υποχρέωση για ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και κρίσιμης γεωπολιτικής σημασίας».
«Ας προσπαθήσουμε ο καθένας από το μετερίζι του να στηρίξουμε»
«Βρέθηκα, λοιπόν, εδώ στο Θεοβάδιστο όρος», συνεχίζει ο ευρωβουλευτής Φαραντούρης, «για να στηρίξω, για να ακούσω, όχι για να υποκαταστήσω, ούτε με οποιοδήποτε τρόπο να εμπλακώ στα “interna corporis” της Συναϊτικής κοινότητας. Με απόλυτο σεβασμό στους πατέρες που ασκούνται στο θεοβάδιστο όρος και με συναίσθηση ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία φέρει ένα μεγάλο ιστορικό βάρος. Και ταυτόχρονα να στείλω ένα μεγάλο, ηχηρό, κρυστάλλινο μήνυμα ότι η Μονή Σινά είναι μία ανεκτίμητη κιβωτός της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, του οικουμενικού πολιτισμού, αλλά και για μας κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι ρίζες μας.
Και ταυτόχρονα να τονίσω ότι σε μία δύσκολη συγκυρία για τα εθνικά μας θέματα, η ήπια ισχύς που απολαμβάνει και απολάμβανε το έθνος μας ανά τους αιώνες σχετίζεται με την υπερχιλιετή, μακραίωνη παρουσία τέτοιου είδους αναφορών στην άκρη της γης: Τα παλαίφατα πατριαρχεία μας, οι ελληνορθόδοξες κοινότητες, η οικειότητα που απολαμβάνουμε λόγω της παρουσίας τους με τους λαούς της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Ασίας, των Βαλκανίων. Μια οικειότητα που ξεπερνάει τα στενά πλαίσια του μεσογειακού ταμπεραμέντου και σχετίζεται με την ιστορική ανάμνηση των πολιτιστικών, θρησκευτικών επιρροών ανά τους αιώνες. Ας μην την ξεχάσουμε, ας μην τη σβήσουμε, ας προσπαθήσουμε ο καθένας από το μετερίζι του να τη στηρίξουμε».
«Μια αποκαλυπτική συγκλονιστική εμπειρία ζωής»
Ρωτήσαμε τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη πώς ήταν η επαφή του με τους μοναχούς: «Διακριτική, αλλά αποκαλυπτική, ολιγόλογη, αλλά πλούσια Πνεύματος Αγίου. “Το μεν κατά λόγον ελλιπές, το δε κατά διάνοιαν πλήρες”. Οι μοναχοί ασκούνται, τα ιστορικά συμβεβηκότα είναι δευτερεύοντα στο νου τους και στην άσκησή τους. Εμείς οι λαϊκοί έχουμε όμως μία υποχρέωση να τους προστατεύσουμε στην άσκησή τους και αν μπορούμε διακριτικά να τους διευκολύνουμε. Αν όχι να απέχουμε. Γιατί πολλές φορές δυσχεραίνουμε και εμείς ακόμα οι απέξω, οι θεσμικοί, οι πολιτικοί, οι “παράγοντες” εντός εισαγωγικών, τον βίο και την πολιτεία τους. Δεν θα ήθελα να είμαι και εγώ ένας από τους παράγοντες που με τις παρεμβάσεις τους το τελευταίο καιρό οδήγησαν τη Mονή σε αδιέξοδα.
Οι μοναχοί φέρουν την ατομική αλλά και τη συλλογική εμπειρία αιώνων. Η επιρροή της μονής ανά τους αιώνες είναι κολοσσιαία στις συνειδήσεις, στον παγκόσμιο πολιτισμό, στις σκέψεις, στη φιλοσοφία. Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι συνεχιστές αυτής της παράδοσης, ο καθένας με τον τρόπο του, αλλά και όλοι μαζί ως κοινότητα. Το να ζήσεις κάποιες μέρες μέσα σε αυτή την κοινότητα είναι υψίστη τιμή και ταυτόχρονα ευθύνη. Είναι όμως και μια αποκαλυπτική, συγκλονιστική εμπειρία που θα με συνοδεύει σε όλη μου τη ζωή. Οι λειτουργίες, η κατανυκτική ατμόσφαιρα στο ναό, η απλότητα, η φιλοξενία, περίσσεψαν τα χαμόγελα και οι ανοιχτές αγκαλιές. Άνθρωποι που ζουν μακριά από τον κόσμο, αλλά αγαπούν τον κόσμο. Ζουν με εγκράτεια αλλά και δοτικότητα. Συνάντησα μία στιβαρή μοναστική κοινότητα, η οποία ζητά την ηρεμία της, ζητά την ειρήνη και προσεύχεται για μας».
Η επιστολή στην UNESCO
Υπενθυμίζεται ότι ο Νικόλας Φαραντούρης είχε πριν ένα χρόνο, στις 2/9/2025, αποστείλει επιστολή προς το Εκτελεστικό Συμβούλιο της UNESCO, εκφράζοντας σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την αμφισβήτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Ι.Μονής Αγ. Αικατερίνης Σινά απ’ τις Αιγυπτιακές Αρχές.
Η επιστολή καλούσε το Συμβούλιο της UNESCO να εξετάσει το θέμα τονίζοντας ότι «η ηγεσία του Οργανισμού οφείλει να παραμείνει πιστή στην καθολική αποστολή της: την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την προώθηση της δικαιοσύνης».
«Χωρίς κατοχυρωμένη ιδιοκτησία γης και κτιρίων, η Αγία Αικατερίνη κινδυνεύει να μετατραπεί από σε ζώσα μοναστική κοινότητα, σε άδειο τουριστικό περίβλημα», τόνιζε χαρακτηριστικά στην επιστολή.
Σήμερα ένα χρόνο μετά, το ζήτημα παραμένει σε εκκρεμότητα. «Καλώ την ελληνική κυβέρνηση, τον πολιτικό κόσμο της χώρας, τους συναδέλφους μου ευρωβουλευτές από τις 27 χώρες της ΕΕ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να ενώσουμε δυνάμεις, με σεβασμό στη φιλία και τη στρατηγική σχέση με την Αίγυπτο, για την υπεράσπιση των θρησκευτικών ελευθεριών και της ιστορικής συνέχειας της Μονής», δήλωσε κατά τη μετάβασή του στις Βρυξέλλες ο ευρωβουλευτής, ενώ το ζήτημα αναμένεται να απασχολήσει την Ολομέλεια που ξεκινά τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου στο Στρασβούργο.
GEOPOLITICO
Παρέμβαση Φαραντούρη για τις σημερινές Τουρκικές απειλές για το καλώδιο
Γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές απειλές σχετικά με την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές απειλές σχετικά με την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Κατά τη σημερινή ενημέρωση τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, ο εκπρόσωπος τύπου του τουρκικού Υπουργείου, ανέφερε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα πόντισης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας, φωτογραφίζοντας το Great Sea Interconnector (GSI), επικαλούμενος τις παράνομες και ανίσχυρες συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε η Τουρκία με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.
«Οι εν λόγω συμφωνίες παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου και τις αρχές της καλής γειτονίας, την ίδια ώρα που η Επιτροπή υποστηρίζει σθεναρά το έργο GSI, όπως έχει υπογραμμίσει και ο Επίτροπος Jørgensen απαντώντας σε γραπτή ερώτησή μου ως έργου κοινού ενδιαφέροντος που χρηματοδοτείται με 657 εκ. ευρώ στο πλαίσιο του μηχανισμού Συνδέοντας την Ευρώπη», σημειώνει στην γραπτή ερώτησή του ο Νικόλας Φαραντούρης.
🚨 Κατέθεσα γραπτή ερώτηση στην Κομισιόν για τις σημερινές απαράδεκτες τουρκικές #απειλές σχετικά με την υλοποίηση του Great Sea Interconnector (#GSI).
❗️Κατά τη σημερινή ενημέρωση τύπου του 🇹🇷 Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, ο εκπρόσωπος τύπου του Τουρκικού Υπουργείου, ανέφερε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα πόντισης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας, συμπεριλαμβανομένου του Great Sea Interconnector (GSI), επικαλούμενος τις παράνομες και ανίσχυρες συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών που υπέγραψε η Τουρκία με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.
➡️ Δεδομένου ότι οι εν λόγω συμφωνίες παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου και τις αρχές της καλής γειτονίας και λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή υποστηρίζει σθεναρά το έργο GSI, όπως έχει υπογραμμίσει και ο Επίτροπος Jørgensen απαντώντας σε ερώτησή μου, ως έργου κοινού ενδιαφέροντος (ΕΚΕ) που χρηματοδοτείται με 657 εκ. ευρώ στο πλαίσιο του μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη», ΕΡΩΤΩ η Επιτροπή:
1) Πώς σκοπεύει να αντιδράσει στις νέες τουρκικές προκλήσεις κατ’ επίκληση των παράνομων και ανίσχυρων συμφωνιών της Τουρκίας με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη;
2) Πώς θα υπερασπιστεί και προστατεύσει τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και την υλοποίηση του Great Sea Interconnector;
— Νικόλας Φαραντούρης / Nikolas Farantouris (@NFarantouris) October 1, 2026
Ενόψει τούτων ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ ζητά από την Επιτροπή να τοποθετηθεί:
α) Πώς σκοπεύει να αντιδράσει στις νέες τουρκικές προκλήσεις κατ’ επίκληση των παράνομων και ανίσχυρων συμφωνιών της Τουρκίας με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.
β) Πώς θα υπερασπιστεί και προστατεύσει τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και την υλοποίηση του Great Sea Interconnector.
Σε δηλώσεις του απ’ τις Βρυξέλλες ο Νικόλας Φαραντούρης κάνει λόγο «για κλιμάκωση των προκλήσεων για ένα ευρωπαϊκό πρότζεκτ» και μάλιστα ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Κύπρου, την ενεργειακή απομόνωση της οποίας επιδιώκει να άρει η ηλεκτρική διασύνδεσή της».
«Μαζί με Κομισιόν, καλούμε την Κυβέρνηση να προβεί σε αντίδραση άμεσα, αυστηρά, θεσμικά και επίσημα προς την Τουρκία, και σε ενέργειες διεθνοποίησης των απειλών, τόσο στις Βρυξέλλες στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όσο και προς τη διεθνή κοινότητα», καταλήγει ο Έλληνας ευρωβουλευτής.
Δείτε αναλυτικά τις δηλώσεις:
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας