Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο Εμμανουήλ Παπάς και η Επανάσταση στη Χαλκιδική

Δημοσιεύτηκε στις

«Οπλιστείτε και ταχύνατε προς αφανισμό του ασεβούς τυράννου μας για την αγάπη του γένους και της πίστεως ημών» Εμμανουήλ Παπάς

Γράφουν: Υποναύαρχος (Ο) Δημήτριος Γεωργαντάς ΠΝ ε.α.

Ιωάννα – Θεοδοσία Γεωργαντά, Φοιτήτρια

Εισαγωγή

Η επανάσταση του 1821 κατεύθυνε στην αναγέννηση του Έθνους και στη δημιουργία του ελληνικού κράτους, μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς. Στη διάρκεια του αιματηρού αγώνα του ’21 έγιναν τραγικά γεγονότα. Γεγονότα που συγκλόνισαν το Πανελλήνιο και άγγιξαν τις καρδιές της κοινής γνώμης του εξωτερικού. Αποτέλεσμα ήταν να αναπτυχθεί ρεύμα φιλελληνισμού και να μεταστραφεί η πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων υπέρ της Ελλάδος. Χαρακτηριστικά γεγονότα ήταν: οι σφαγές της Χίου, η καταστροφή των Ψαρών, ο απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’, η πολιορκία – έξοδος του Μεσολογγίου, η καταστροφή της Κασσάνδρας, κ.α..

Θα πρέπει να δοθεί η απαραίτητη αξία και σημασία στον «Αρχηγό και Υπερασπιστή της Μακεδονίας», Εμμανουήλ Παπά. Μία οικογένεια που θα μπορούσε να ζήσει ήσυχα και ευτυχισμένα, τα θυσίασε όλα στο βωμό της ελευθερίας. Ο Εμμανουήλ Παπάς, γιος ιερέα, γεννήθηκε στη Δοβίτσα Σερρών (σημερινό Εμμανουήλ Παππάς) το έτος 1773 και το 1819 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Το 1793 (σε ηλικία 20 ετών) παντρεύτηκε τη σύζυγό του Φαίδρα και απέκτησαν έντεκα παιδιά, οκτώ (8) αγόρια και τρία (3) κορίτσια.

Από τα παιδιά του Εμμανουήλ Παπά έπεσαν για την πατρίδα: ο Αθανασάκης (25-8-1794) αποκεφαλίστηκε στη Χαλκίδα το 1826, ο Γιαννάκος (29-9-1798) έπεσε στο Μανιάκι το 1825 στο πλευρό  του Παπαφλέσσα, ο Νικολάκης (7-3-1803) έπεσε ως καπετάνιος στο πλευρό του Γεωργίου Καραϊσκάκη στο Καματερό Αττικής και ο Αναστασάκος (13-6-1796) έλαβε μέρος στη Μολδοβλαχία στο πλευρό του Αλέξανδρου Υψηλάντη και μετέπειτα στη έξοδο του Μεσολογγίου. Τα υπόλοιπα παιδιά του ήταν: Νεραντζή (13-4-1801), Γεώργης (25-8-1807), Μιχαήλος (24-5-1805), Ελένη (19-5-1809), Αλέξανδρος (23-10-1811), Ευφροσύνη (23-10-1813) και Κωστάκης (26-8-1816).

Η Χαλκιδική στον Αγώνα του ‘21

Κάθε περιοχή της ελληνικής γης έχει να παρουσιάσει το δικό της Μεσολόγγι και τα δικά της Ψαρά. Στη διάρκεια του Αγώνα του ‘21 συνέβησαν τραγικά γεγονότα, που δεν πήραν τόση μεγάλη δημοσιότητα. Δεν υπάρχει γωνιά της ελληνικής γης, που να μην συνεισέφερε στον Αγώνα. Ανάμεσα σε αυτές είναι και η Μακεδονία και ειδικότερα η Κασσάνδρα, η οποία με τις θυσίες της συνέδραμε αποτελεσματικά στην θεμελίωση της επανάστασης και την επιτυχία της. Η επανάσταση στη Μακεδονία έχει να προβάλλει γεγονότα εξαιρετικής σημασίας και τραγικότητας: η εξέγερση στη Χαλκιδική, η επανάσταση στον Όλυμπο, στα Πιέρια, το Βέρμιο, το ολοκαύτωμα της Νάουσας, οι σφαγές στη Θεσσαλονίκη, η καταστροφή της Κασσάνδρας, κ.α.

Η Μακεδονία συμπεριλαμβάνονταν ως σημαντικότατος χώρος εξέγερσης στα στρατηγικά σχέδια της Φιλικής Εταιρείας. Θεωρείτο ότι η Χαλκιδική εξαιτίας της γεωστρατηγικής της θέσης, του συμπαγούς ελληνικού πληθυσμού, της ύπαρξης του Αγίου Όρους, της γειτνίασης με τη Θεσσαλονίκη αποτελούσε στρατηγικό σημείο για την επιτυχία των σχεδίων της Επανάστασης. Από τους πρώτους χρόνους της Τουρκοκρατίας, η χερσόνησος της Χαλκιδικής απομονωμένη από τον ορεινό όγκο του Χολομώντα (1.165 μέτρα), αποτέλεσε καταφύγιο των καταδιωγμένων κατοίκων των πεδιάδων. Δέχθηκε μεγάλο ρεύμα προσφύγων με συνέπεια να αυξηθεί ο πληθυσμός της και να διατηρήσει την ελληνικότητά της, τις εκκλησίες, κ.α. Σε αυτό βοήθησε και το Άγιο Όρος, η προνομιακή κοινότητα των Μαντεμοχωρίων, τα Χασικοχώρια, η ομοσπονδία των χωριών της Κασσάνδρας και η πλεονεκτική θέση της χερσονήσου, που κατέληγε σε τρεις μικρότερες χερσονήσους, προσφέροντας ασφαλή καταφύγια.

Επιστολή Αλέξανδρου Υψηλάντη στον Εμμανουήλ Παπά

Η εξέγερση στη Χαλκιδική ξεκίνησε με την έλευση στο Άγιο Όρος, τέλη Μαρτίου 1821, του Σερραίου μεγαλέμπορα και Φιλικού, Εμμανουήλ Παπά. Ο Παπάς υλοποίησε τη διαταγή του Αλέξανδρου Υψηλάντη να ξεσηκώσει σε επανάσταση τη Μακεδονία. Προμηθεύτηκε μεγάλη ποσότητα οπλισμού και πολεμοφοδίων και με το καράβι «Καλομοίρα» του καπετάν Χατζή – Αντώνη (1775-1822) και της Δόμνας Βισβίζη (1785-1850) από την Αίνο, κατέπλευσε στο Άγιο Όρος, το οποίο θεώρησε ως το πιο κατάλληλο ορμητήριο για την επανάσταση στη Μακεδονία. Οδηγήθηκε στη Μονή Εσφιγμένου, της οποίας  ο ηγούμενος  ήταν φίλος του και ένθερμος Φιλικός. Στο Άγιο Όρος συγκλήθηκε γενική συνέλευση με τους προϊσταμένους των Μονών. Συζητήθηκαν θέματα οικονομικών αναγκών και σχεδιασμού – υλοποίησης των πολεμικών επιχειρήσεων. Ζητήθηκε από τα Ψαρά και τα άλλα ναυτικά νησιά η συνδρομή πολεμικών πλοίων για την περιπολία στις ακτές του Αγίου Όρους, ώστε να προστατευτούν από αποβάσεις των Τούρκων. Οι Ψαριανοί έστειλαν άμεσα δύο καράβια, μεταξύ των οποίων και την «Καλομοίρα» του Χατζή – Αντώνη και της Δόμνας Βισβίζη, η οποία (Καλομοίρα) τον είχε μεταφέρει στο Άγιο Όρος για την έναρξη της Επανάστασης. Ταυτόχρονα οργάνωσαν τη στρατολόγηση των μοναχών και την αποστολή τους στη μεγάλη Βίγλα, σημείο που έλεγχε την περίφημη διώρυγα του Ξέρξη, τον Πρόβλακα.

Στις 17 Μαΐου 1821 έλαβαν χώρα οι πρώτες συγκεντρώσεις Ελλήνων επαναστατών και Τούρκων στον Πολύγυρο, με αποτέλεσμα τα τρομερά αντίποινα των Τούρκων σε Θεσσαλονίκη, που πυροδότησαν τη γενίκευση της επανάστασης στη Χαλκιδική. Ο Εμμανουήλ Παπάς παρέσυρε με τον ενθουσιασμό του τους μοναχούς. Η γενική συνέλευση των προϊσταμένων των Μονών στις Καρυές, όρισε τον Εμμανουήλ Παπά «Αρχηγό και Υπερασπιστή της Μακεδονίας», κηρύσσοντας την επανάσταση, τέλη Μαΐου 1821.

Άγαλμα του Καπετάν Χάψα, στα Βασιλικά Χαλκιδικής

Τα νέα για την επανάσταση στη Μολδοβλαχία, την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα και τώρα, στη Χαλκιδική, επηρέασαν τους κατοίκους της Κασσάνδρας, οι οποίοι, και αυτοί, σε δημόσια συνέλευση αποφάσισαν την κήρυξη της επανάστασης. Το παράδειγμά τους ακολούθησαν και τα χωριά της Σιθωνίας. Στον ξεσηκωμό της Κασσάνδρας και της Σιθωνίας είχαν σημαντική επίδραση και τα Ψαριανά πολεμικά πλοία που έπλεαν στις ακτές της Χαλκιδικής. Με την μέριμνα του Εμμανουήλ Παπά συστάθηκαν επιτροπές από λαϊκούς και κληρικούς με καθήκοντα διοικητικά, οικονομικά και δικαστικά. Στρατηγικά ερείσματα του Εμμανουήλ Παπά για την εξάπλωση και διατήρηση της επανάστασης στην Χαλκιδική ήταν ο ξεσηκωμός της Κασσάνδρας και του Αγίου Όρους, αφού ήταν δυνατόν να οχυρωθούν και να διατηρηθούν με τη συνδρομή του στόλου, καθώς και να αποτελούν σημαντικά ορμητήρια και άσυλα.

Η επανάσταση στη Χαλκιδική προχωρούσε αργά και χωρίς επιχειρησιακό σχεδιασμό. Ο οπλισμός δεν ήταν επαρκής για όλους. Παρόλα αυτά, οι επαναστάτες επέτυχαν αρκετές νίκες. Τα επαναστατικά σώματα αποτελούνταν από τους Μαντεμοχωρίτες και μοναχούς με ηγέτη τον Εμμανουήλ Παπά και τους Κασσανδρινούς και Χασικοχωρίτες με ηγέτη τον καπετάν Χάψα. Ο Εμμανουήλ Παπάς απώθησε τους Τούρκους από την Ιερισσό προς τον Σταυρό και τη Ρεντίνα, ενώ ο Χάψας καταδίωξε τους Τούρκους μέχρι απόσταση τριών χιλιομέτρων απόσταση από τη Θεσσαλονίκη.

Τον Ιούνιο του 1821, πλήθη τρομοκρατημένων Τούρκων χωρικών εγκατέλειψαν τα πυρπολημένα χωριά τους και κατασκήνωσαν έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης. Οι Τούρκοι της Θεσσαλονίκης με ηγέτη τον Αχμέτ μπέη των Γιαννιτσών στις 4 Ιουνίου με 6.000 πεζούς και 500 ιππείς επιτίθενται στις Σέδες εναντίον του Χάψα. Ο Χάψας μπροστά στην υπερβολική ένοπλη δύναμη των Τούρκων οπισθοχωρεί στα Βασιλικά, όπου σε ανηλεή μάχη σκοτώνεται. Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τα Βασιλικά, τον Πολύγυρο, τα Μαντεμοχώρια και τα άλλα χωριά της Χαλκιδικής.

Η Κασσάνδρα και το Άγιο Όρος συνεχίζουν τον Αγώνα

Ο Εμμανουήλ Παπάς ξεσηκώνει το Άγιο Όρος

Η άμεση τουρκική απειλή και η έλλειψη πολεμοφοδίων υποχρεώνουν τους επαναστάτες να καταφύγουν στις χερσονήσους Κασσάνδρας, Σιθωνίας και Αγίου Όρους, ακολουθούμενοι από χιλιάδες γυναικόπαιδα. Η επανάσταση πλέον στη Χαλκιδική περιορίζεται στις χερσονήσους του Αγίου Όρους και της Κασσάνδρας, που μπορούν να γίνουν απόρθητες με τις κατάλληλες οχυρωματικές ενέργειες των επαναστατών. Στο Άγιο Όρος οι επαναστάτες οχυρώνονται στον Πρόβλακα, ενώ στη Κασσάνδρα τοποθετούν την άμυνά τους στη σημερινή Ν. Ποτίδαια, το πιο στενό τμήμα του Ισθμού. Στις 27 Ιουνίου, ο Αχμέτ μπέης αρχίζει τις επιθέσεις του εναντίον του ελληνικού στρατοπέδου, αλλά αποκρούεται. Την ίδια στιγμή, οι επαναστάτες ενισχύονται με 400 πολεμιστές από τον Όλυμπο και με 200 υπό τον καπετάν Διαμαντή Νικολάου.

Η μάχη στον Αγίο Μάμα

Στις 26 Ιουλίου ο Γιουσούφ μπέης της Θεσσαλονίκης αντικαθιστά τον Αχμέτ μπέη στην αρχηγία των τουρκικών στρατευμάτων. Οι συγκρούσεις συνεχίζονται με τους επαναστάτες να επιτυγχάνουν μία σημαντική απόβαση στον Άγιο Μάμα. Παρόλα αυτά, το ηθικό φρόνημα των ανδρών των ελληνικών στρατευμάτων αρχίζει να πέφτει. Η έλλειψη τροφίμων, πολεμοφοδίων, χρημάτων και η απογοήτευση, κυρίως των μοναχών, μετά τις πρώτες ατυχίες, δημιουργούν απαισιοδοξία και αποθάρρυνση. Η κατάσταση χειροτέρευε. Οι οπλαρχηγοί του Ολύμπου εγκατέλειψαν το ελληνικό στρατόπεδο. Το γεγονός αυτό μαζί με τις ελλείψεις τροφίμων – πολεμοφοδίων, συνέτειναν στην αγανάκτηση και αδιαφορία των αγωνιστών, με συνέπεια τη δημιουργία αποσύνθεσης στο ελληνικό στρατόπεδο.

Στο τουρκικό στρατόπεδο η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη. Όμως, καθημερινά συνεχώς πλησίαζαν τις ελληνικές αμυντικές θέσεις. Ο Εμμανουήλ Παπάς στην προσπάθεια αντιπερισπασμού έρχεται σε συνεννόηση με τους οπλαρχηγούς του Ολύμπου και Πιερίας να χτυπήσουν τους Τούρκους. Αυτοί όμως δηλώνουν ότι είναι μεν πρόθυμοι, αλλά απαιτούνταν τρόφιμα και πολεμοφόδια. Τα οποία δυστυχώς δεν μπορούσαν να εξοικονομηθούν και το επιχειρησιακό σχέδιο δεν υλοποιήθηκε.

Σε αντίθεση με την Πελοπόννησο, όπου η επανάσταση αναπτύσσεται με ευοίωνες προοπτικές, όπως η Άλωση της Τριπολιτσάς, η επανάσταση στη Μακεδονία διαφαίνεται απελπιστική. Επιπλέον, ένα γεγονός χειροτέρευσε την ήδη άσχημη πολεμική κατάσταση των επαναστατών. Διοικητής των στρατευμάτων και Πασάς Θεσσαλονίκης αναλαμβάνει ο ικανότατος βεζίρης Μεχμέτ Εμίν, ο επονομαζόμενος για την σκληρότητά του Εμπού Λουμπούτ (lobut=ρόπαλο, ροπαλοφόρος) και ο οποίος διατάσσεται από την Υψηλή Πύλη να καταπνίξει την επανάσταση στο Άγιο Όρος και την Κασσάνδρα.

Ο Μεχμέτ Εμίν με 3.000 άνδρες, περί τα μέσα Οκτωβρίου, επιτίθεται κατά της Κασσάνδρας, που την υπερασπίζονταν μόνο 430 αγωνιστές. Ταυτόχρονα του αποστέλλονται και 20 πολεμικά καράβια για υποστήριξη των πολεμικών επιχειρήσεών του από θάλασσα. Παρόλα αυτά, οι προσπάθειές του να καταστείλει τους επαναστάτες βαίνουν ανεπιτυχείς. Τμήμα 600 ανδρών του εξολοθρεύεται, ενώ ένα καράβι του αιχμαλωτίζεται. Οι επιτυχίες αυτές ενθουσίασαν τους ολιγάριθμους επαναστάτες.

Η Ερήμωση της Κασσάνδρας

Παρά τις πρώτες αποτυχίες του, ο Μεχμέτ Εμίν Πασάς, αυξάνει τις δυνάμεις του, επιμένει, σχεδιάζει και οργανώνει γενική επίθεση. Πριν την τελική επίθεση ζητάει από τους επαναστάτες να παραδοθούν, υποσχόμενος γενική αμνηστία. Οι αγωνιστές όμως αρνούνται απαντώντας του: «Μολών λαβέ». Στις 14 Νοεμβρίου 1821, ο Μεχμέτ Εμίν Πασάς ενεργεί γενική επίθεση. Ξημερώματα, οι Τούρκοι ορμούν κατά συρροή εναντίον των υπερασπιστών. Ο Τούρκος Πασάς, βλέποντας το αδύνατο δυτικό άκρο της τάφρου των αμυνομένων, που υπερασπίζονται μόνο 100 άνδρες υπό τον Κασσανδρινό Γιαννιό, επιτέθηκε με όλες του τις δυνάμεις στη συγκεκριμένη αμυντική θέση.

Το δυτικό άκρο της τάφρου ήταν ρηχό και οι εχθρικές δυνάμεις το προσπέλασαν εύκολα και βρέθηκαν στα νώτα των μαχητών. Η μάχη πλέον είχε κριθεί, και οι Τούρκοι σπάζουν τις γραμμές των επαναστατών. Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν είναι φοβερές! Οι Τούρκοι επιδίδονται σε σφαγές και λεηλασίες. Οι κάτοικοι των χωριών προσπαθούν με τα υπάρχοντα ελληνικά πλωτά μέσα στις ακτές, να διαφύγουν στις Βόρειες Σποράδες, Εύβοια, Πήλιο, Ύδρα, Αίγινα και αλλού. Ενώ τα γυναικόπαιδα προσπαθούσαν να επιβιβαστούν στα λίγα πλωτά μέσα, οι αγωνιστές μάχονταν απελπισμένα εναντίον των Τούρκων και οι καπετάνιοι των ελληνικών πλοίων αγωνίζονταν να σώσουν όσο περισσότερο κόσμο μπορούσαν.

Η μεγαλύτερη σφαγή έγινε στην παραλία «Σωλήνα». Οι Τούρκοι ήθελαν να εκδικηθούν το χωριό Παζαράκια (σημερινό Κρυοπηγή), γιατί από εδώ κατάγονταν οι σημαντικότεροι καπετάνιοι του Χαλκιδιώτικου Αγώνα (Χάψας, Κρήτος, Καρατάσος, κ.α.). Κατά την παράδοση οι Τούρκοι εδώ συγκέντρωσαν τους αιχμαλώτους Κασσανδρινούς και τους πούλησαν ως σκλάβους. Γι’  αυτό το χωριό αργότερα ονομάστηκε «Παζαράκια», για να θυμίζει την απάνθρωπη πράξη των Τούρκων.

Η Κασσάνδρα υπέκυψε! Οι Τούρκοι έκαψαν σπίτια και περιουσίες, βασάνισαν, έσφαξαν και αιχμαλώτισαν. Η Κασσάνδρα για μήνες κάπνιζε από τις πυρπολήσεις των βάρβαρων Τούρκων. Δεν έχει η ιστορία καταγράψει τον ακριβή αριθμό των θυμάτων στην Κασσάνδρα, καθώς και αυτών που σύρθηκαν στην αιχμαλωσία και στο εξισλαμισμό. Η Κασσάνδρα ερημώθηκε! Η καταστροφή της Κασσάνδρας παραλληλίζεται με την καταστροφή των Ψαρών και τις σφαγές της Χίου. Δυστυχώς, δεν βρέθηκε ποιητής να γράψει ποίημα και ζωγράφος να ζωγραφίσει τον ανείπωτο πόνο και να απεικονίσει την ερήμωση. Μένει στους απογόνους να στήσουν λαμπρό μνημείο, αντάξιο της ηρωικής θυσίας τους.

Η επανάσταση στη Χαλκιδική τελείωσε με την παράδοση του Αγίου Όρους τον Ιανουάριο 1822. Επιβλήθηκαν, από την Υψηλή Πύλη, βαρύτατοι όροι στις Μονές. Απεστάλησαν ως όμηροι μοναχοί στην Κωνσταντινούπολη, εγκαταστάθηκε τουρκική φρουρά και επιβλήθηκε η καταβολή διπλάσιων των καθυστερημένων φόρων. Το τέλος της επανάστασης της Χαλκιδικής έβρισκε 78 χωριά και 59 αγιορείτικα μετόχια καταστρεμμένα. Εκκλησίες κάηκαν, μαζί και γυναικόπαιδα που κλείστηκαν μέσα για να σωθούν, από την τούρκικη θηριωδία.

Ο Χατζής και η Δόμνα Βισβίζη

Με την πτώση της Κασσάνδρας, η επανάσταση στη Χαλκιδική έσβησε. Ο αρχηγός της επανάστασης κινδυνεύοντας να συλληφθεί καταφεύγει στο Άγιο Όρος, στη Μονή Εσφιγμένου. Μαζί με κοσμικούς, μοναχούς και το αρχείο της επανάστασης, επέβη στο πλοίο των Χατζή – Αντώνη και Δόμνας Βισβίζη, σε αυτό που τον είχε φέρει στο Άγιο Όρος για την έναρξη της εξέγερσης. Η Καλομοίρα των βισβίζιδων έχει ρότα  προς την Ύδρα, στην ελεύθερη Ελλάδα. Ο Εμμανουήλ Παπάς έστεκε περίλυπος στο κατάστρωμα του πλοίου, περίλυπος για την αποτυχία του εγχειρήματος της επανάστασης στη Μακεδονία. Αντιλαμβανόμενος την ανείπωτη καταστροφή και αντικρίζοντας τους ξεριζωμένους Μακεδόνες να τους αποβιβάζει η Καλομοίρα των Βισβίζιδων στα διάφορα νησιά της ελεύθερης Ελλάδος, δεν το άντεξε! Έπαθε καρδιακή προσβολή επί του πλοίου, μπροστά στα μάτια του γιου του, Γιαννάκο. Διακομίστηκε στην Ύδρα νεκρός, όπου ετάφη με μεγάλες τιμές, την 5 Δεκεμβρίου 1821. Ήταν μόνο 48 ετών!

Οι επιχειρήσεις στην Επανάσταση στη Μακεδονία

Ένδοξη, ηρωική και θυσιαστική είναι η προσφορά του Εμμανουήλ Παπά και των αγωνιστών της Μακεδονίας και της Κασσσάνδρας, για την υπόθεση της ελευθερίας. Οι επαναστάτες στη Χαλκιδική επί έξι και περίπου μήνες απασχόλησαν μεγάλο τμήμα των οθωμανικών δυνάμεων. Έτσι, δόθηκε σημαντικός χρόνος να θεμελιωθεί η επανάσταση στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα. Σημαντικός ήταν και ο ηθικός αντίκτυπος σε όλους τους επαναστατημένους Έλληνες. Η επανάσταση στη Χαλκιδική ενέπνευσε γενιές Μακεδόνων στους μετέπειτα αγώνες για την επίτευξη της ελευθερίας.

Επίλογος

Η ελευθερία των Ελλήνων το 1821 κατακτήθηκε στα πεδία των μαχών, όπου καταγράφηκε η πραγματική ιστορία του λαού. Οι μάχες και οι ναυμαχίες, χάρη στις οποίες οι Έλληνες εξακολούθησαν την ιστορική τους πορεία, πραγματοποιήθηκε από αγωνιστές και «απλούς» πατριώτες με όραμα και πιστεύω. Κατόρθωσαν να περιορίσουν τις φιλοδοξίες τους και να προσφέρουν στις επόμενες γενιές των Ελλήνων την ελευθερία, γεγονός που αποτελεί άξιο θαυμασμού, σεβασμού και ευγνωμοσύνης. Με λίγα οικονομικά μέσα, με ενάντιες τις Μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις, αλλά ταυτόχρονα με μεγαλοφυείς στρατιωτικούς και πολιτικούς ηγέτες, υλοποιήθηκε το όνειρο της απελευθέρωσης.

Η επέτειος των 200 ετών από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων, είναι ευκαιρία για απολογισμό όσων συνέβησαν στη διαδρομή των 200 ετών. Στους Έλληνες ανήκει η υποχρέωση της θύμησης, της μνημοσύνης και της τιμής στους πρωτεργάτες της επανάστασης. όπως στον Εμμανουήλ Πασά, στους Μακεδόνες και τους Κασσανδρινούς. Ειδικότερα, για τους Κασσανδρινούς, που σήμερα, 14 Νοεμβρίου, είναι η επέτειος του ολοκαυτώματός τους.  Γιατί οι λαοί δεν χάνονται όταν αποδίδουν τιμή και ευγνωμοσύνη στους προγόνους τους, που τους πρόσφεραν την ελευθερία. Συγχρόνως, δίνεται η δυνατότητα, με βάση τον απολογισμό, για οραματισμό της μελλοντικής διαδρομής της χώρας και ο απολογισμός της μέχρι σήμερα  διαδρομής του Έθνους είναι γεμάτος από ηρωισμούς και επιτυχίες.

Δυστυχώς η Ελληνική ιστοριογραφία δεν παραχώρησε στον Εμμανουήλ Παπά τη θέση που του αρμόζει, δίπλα στους ηγέτες του Αγώνα του ’21. Η θυσία του, στην έναρξη του Αγώνα, αποστέρησε από τους Έλληνες ένα πολυτιμότατο ηγέτη, ο οποίος πιστεύεται ότι θα είχε συνεισφέρει σημαντικά, πέραν των άλλων, και στην απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Τούρκους, με την πρώτη δημιουργία του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους.

Βιβλιογραφικές και Διαδικτυακές Αναφορές

  • Αλιμπέρτη, Σωτηρία. (1933). Οι Ηρωίδες της Ελληνικής Επανάστασης, Αθήνα: Ταρουσοπούλου.
  • Βακαλόπουλος, Κ. Π. (1990). Ιστορία του Βορείου Ελληνισμού, Θεσσαλονίκη: Αδελφοί Κυριακίδη.
  • Βιογραφία Εμμανουήλ Παπά, διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: https://www.sansimera.gr, 14-11-2021.
  • Γιαννόπουλος, Νίκος. (2016). 1821. Οι μάχες των Ελλήνων για την ελευθερία, Αθήνα: Historical Quest.
  • Γκέρτσου – Σαρρή, Άννα. Μ’ ενάντιους ανέμους, Αθήνα: Πατάκη, 1η έκδοση Κέδρος 1996.
  • Επέτειος του Ολοκαυτώματος της Χερσονήσου της Κασσάνδρας. (14-11-2018), διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: www.halkidikinews.gr, 14-11-2021.
  • Η Επανάσταση στη Χαλκιδική. Ο Εμμανουήλ Παπάς. (7-4-2021), διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: www.a-pella.gr, 14-11-2021.
  • Ιστορία του ελληνικού Έθνους. (1975). Τόμοι ΙΑ’ και ΙΒ’, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.
  • Οι Ήρωες του 1821. Ο Εμμανουήλ Παπάς, διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: https://hellenic-college.gr, 14-11-2021.
  • Παπαδοπούλου, Αργυρώ. (2021). Ο Εμμανουήλ Παπάς και η Επανάσταση στη Μακεδονία, διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: www.cyprusgreececom, 14-11-2021.
  • Παπανικολάου, Στυλιανός. (23-3-2021). Οι Μακεδόνες οπλαρχηγοί και η συμμετοχή τους στην Εθνεγερσία του 1821, διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: https://www.neapolitia.gr, 14-11-2021.
  • Στούκας, Μιχάλης. (22-2-2021). Εμμανουήλ Παπάς: Ο πάμπλουτος και ανιδιοτελής ήρωας που ηγήθηκε της Επανάστασης στη Χαλκιδική το 1821, διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: www.protothema.gr/greece/article, 14-11-2021.
  • Υψώθηκε το λάβαρο του Εμμανουήλ Παπά, 200 χρόνια μετά, στην πλατεία Ελευθερίας (των Σερρών), διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: https://diktyotv.gr, 14-11-2021.
  • Φιλήμων, Ιωάννης. Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, 1859-1861, τόμος Α’.
  • Φωτιάδης, Δημήτριος. (1971). Η Επανάσταση του ‘21, 2η έκδοση, τόμος Ι’ , Αθήνα: Ν. Βότση.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO14 λεπτά πριν

Από την Τουρκία τα 60 νέα λεωφορεία των ΜΑΤ!

Ερωτήματα για την προμήθεια 60 λεωφορείων Mercedes-Benz που, σύμφωνα με δημοσίευμα, κατασκευάζονται στην Τουρκία και προορίζονται για τις ειδικές μονάδες...

Αναλύσεις28 λεπτά πριν

Καμπουρίδης: Τι συμβαίνει με Τουρκία και Αλίεφ

Η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει την επιρροή της στο Μπακού, ο παράγοντας Ισραήλ και οι επιπτώσεις στις τουρκικές επιδιώξεις...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Καλεντερίδης: «Παγίδα» η τουρκική άδεια για το καλώδιο – «Η Ελλάδα πού είναι στη Λιβύη;»

Προειδοποίηση για τους χειρισμούς στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, πρόταση για ευρωπαϊκές κυρώσεις και αιχμές για την ελληνική παρουσία στη Λιβύη...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

«Αθηναϊκή δημοκρατία»: Κακομεταχειρισμένο ένδυμα ή πρόταγμα εθνικής κυριαρχίας;

Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, η επίκληση της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας από το βήμα της...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Από Αυτοκρατορία… επαίτης των Ταλιμπάν: Το οικονομικό ναυάγιο του Ιράν

Πώς έφτασε το Ιράν στο σημείο όπου η προοπτική επενδύσεων από το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν θεωρείται επιτυχία;

Δημοφιλή