Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Ο Ερντογάν κατέστρεψε την τουρκική πολεμική αεροπορία

Δημοσιεύτηκε στις

Σχεδόν αδύνατο να προμηθευτεί η τουρκική πολεμική αεροπορία το νέο F-16 – Αποδυνάμωση της αποτρεπτικής δύναμης της Τουρκίας

του Haluk Özdalga

Στα οκτώ χρόνια από το 2013, η τουρκική λίρα έχει χάσει το 81% της αξίας της έναντι ενός καλαθιού νομισμάτων που σχηματίζεται από το ίσο βάρος του δολαρίου ΗΠΑ και του ευρώ.

Αυτό οδήγησε στη φτωχοποίηση του κόσμου, αφού 81 από κάθε 100 TL που ήταν στην τσέπη του κόσμου εξατμίστηκαν και του έμειναν μόνο 19 TL.

Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο με τόσο απαξιωμένο νόμισμα. Δεν μπόρεσα να βρω χειρότερο παράδειγμα στη μακρά λίστα της Κεντρικής Τράπεζας.

Ακόμη και τα νομίσματα χωρών που έχουν βιώσει βαρείς πολέμους και αυστηρές οικονομικές κυρώσεις όπως η Ρωσία, η Ουκρανία και το Ιράν δεν έχουν χάσει τόσο μεγάλη αξία. Τα νομίσματα σχεδόν όλων των χωρών του κόσμου ανατιμήθηκαν έναντι της TL.

Εάν το εθνικό νόμισμα έχει χάσει το 81% της αξίας του μέσα σε οκτώ χρόνια, είναι δυνατόν να μιλάμε πια για την οικονομία σε αυτή τη χώρα;

Στην Τουρκία συζητούνται ανοησίες του τύπου «το συμφέρον είναι η αιτία, ο πληθωρισμός είναι το αποτέλεσμα», όχι τα οικονομικά ζητήματα για τα οποία μιλάει ο κόσμος. Τέτοιες παράλογες ιδεολογικές εμμονές κυβερνούν πλέον την οικονομία.

Εξαιτίας αυτών των σκουπιδιών, οι άνθρωποι φτωχαίνουν κάθε χρόνο χωρίς εξαίρεση τα τελευταία οκτώ χρόνια. Το κατά κεφαλήν εισόδημα σε δολάρια μειώνεται κάθε χρόνο, με περισσότερο από το ένα τρίτο του εισοδήματος και του πλούτου να εξατμίζεται. Η πραγματική εξαθλίωση είναι βαθύτερη και είναι γύρω στο 40%.

Την ίδια περίοδο, δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που να έχει γίνει τόσο φτωχή.

Το αν η οικονομία είναι καλή ή κακή εξαρτάται από την ικανότητα διαχείρισης. Η οικονομία δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Για παράδειγμα, δεν είναι σαν σεισμός, πλημμύρα, κατολίσθηση. Είναι ένα εντελώς ανθρώπινο πράγμα.

Δεν αρκεί πλέον να λέμε ότι το ΑΚΡ απέτυχε και κακοδιαχειρίστηκε.

Το AKP είναι η πιο ανίκανη κυβέρνηση στον κόσμο.

Αυτό το βλέπουμε όχι μόνο στην οικονομία, αλλά σε κάθε τομέα. Δεν έχουν απομείνει ανεξάρτητοι θεσμοί. Δεν υπάρχει διαφάνεια και υπευθυνότητα. Η διαφθορά και ο πλουτισμός είναι ανεξέλεγκτη. Η εκπαίδευση έχει φύγει.

Η μορφωμένη νεολαία και το κεφάλαιο φεύγουν από την Τουρκία.

Το κράτος δικαίου και η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης κατέρρευσαν. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του World Justice Project, το κράτος δικαίου στην Τουρκία βρίσκεται στον πάτο και βρίσκεται στην 5η κατηγορία. Η Τουρκία βρίσκεται πλέον στην ίδια κατηγορία με χώρες όπως το Κονγκό, το Σουδάν, το Ιράν, το Μπαγκλαντές, η Μιανμάρ και η Καμπότζη.

Στις πρώτες εκλογές που θα γίνουν, το ΑΚΡ πιθανότατα θα χάσει και η Τουρκία θα βγει από αυτήν την κατάσταση.

Είναι δυνατό να αποκατασταθεί βήμα-βήμα η ζημιά που έκανε το AKP. Ο πλούτος και η ευημερία, το κράτος δικαίου και η δικαστική ανεξαρτησία μπορούν να οικοδομηθούν γρήγορα.

Υπάρχει όμως η πιθανότητα η ανίκανη κυβέρνηση του AKP να προκαλέσει σταδιακά μόνιμη ζημιά στην Τουρκία. Γιατί κακοδιαχειρίζονται και τα θέματα που αφορούν την ασφάλεια της χώρας.

Λόγω αλλεπάλληλων λαθών, η Τουρκία έχει περιέλθει σε μια άνευ προηγουμένου απομόνωση στην περιοχή της και στις σχέσεις με τη Δύση.

Εν τω μεταξύ, το AKP, με έναν αδέξιο τρόπο, προσπάθησε να επωφεληθεί παίζοντας μεταξύ της Αμερικής και της Ρωσίας.

Έχω τονίσει ξανά και ξανά ότι είναι πολύ επικίνδυνο παιχνίδι για ένα μεσαίο κράτος να προσπαθεί να βγάλει κέρδος στρέφοντας δύο μεγάλα κράτη το ένα εναντίον του άλλου. Είναι σχεδόν αναπόφευκτο ότι το μεσαίο κράτος κάποια στιγμή θα συμπιεστεί μεταξύ των δύο μεγάλων κρατών.

Το AKP έχει φέρει τώρα την Τουρκία σε αυτό το σημείο.

Στο τέλος αυτού του παιχνιδιού, η Τουρκία μπορεί εύκολα να πεταχτεί έξω από το ΝΑΤΟ.

Ένας αυξανόμενος αριθμός σχολιαστών στο εσωτερικό και στο εξωτερικό άρχισαν πρόσφατα να γράφουν ακριβώς αυτά.

Τώρα ο χώρος που έχει να κινηθεί το AKP στην εξωτερική πολιτική έχει στενέψει. Αγόρασε τους S-400 αλλά δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει, τους κρατούν στην αποθήκη. Τα F-35 δεν ήρθαν, η Τουρκία αποκλείστηκε από το πρόγραμμα.

Έχω γράψει πολλές φορές από την αρχή ότι δεν γίνεται να αγοράσεις και τα F-35 και τα S-400 ταυτόχρονα.

Ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν έλεγε εκείνες τις μέρες, «Αργά ή γρήγορα, θα πάρουμε και τα F-35 και τα S-400». Τελικά αυτό δεν έγινε.

Το Ισραήλ, η Ελλάδα, η Αίγυπτος και τα ΗΑΕ ανανεώνουν και ενισχύουν συνεχώς τους στόλους μαχητικών αεροσκαφών τους. Αγοράζουν πολεμικά αεροσκάφη 5ης γενιάς όπως τα F-35 ή πολεμικά αεροσκάφη 4,5 γενιάς όπως το γαλλικό Rafale.

Οι χώρες της περιοχής που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του AKP συνάπτουν συμμαχίες και συνεργασίες μεταξύ τους. Η Ελλάδα τράβηξε επίσης στο πλευρό της Αμερική και Γαλλία με νέες αμυντικές συμφωνίες.

Η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή αλλάζει έναντι της Τουρκίας.

Η κυβέρνηση του AKP, που δεν μπόρεσε να πάρει το F-35 5ης γενιάς, ζήτησε τώρα από τις ΗΠΑ 40 νέα αεροσκάφη από τα F-16 4ης γενιάς και 80 πακέτα αναβάθμισης των υπαρχόντων F-16.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι σχεδόν αδύνατο για τις Ηνωμένες Πολιτείες να ικανοποιήσουν αυτό το αίτημα για τα F-16.

Η κυβέρνηση του AKP έχει βάλει την Τουρκία σε πολύ επικίνδυνα νερά.

Η ηγέτης του Καλού Κόμματος, Meral Akşener, δήλωσε πολλές φορές τις τελευταίες ημέρες ότι “το AKP έχει καταστεί πρόβλημα εθνικής ασφάλειας”.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν θέματα στο μυαλό της Akşener που έχουμε αναφέρει εδώ;

* * *

Οι πωλήσεις F-16 στην Τουρκία πρέπει να εγκριθούν από το Κογκρέσο στην Ουάσιγκτον. Η πώληση είναι ενάντια στις κυρώσεις που ονομάζονται CAATSA.

Οι άνεμοι που κάποτε έπνεαν υπέρ της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον, έχουν μετατραπεί σε θύελλες. Η συντριπτική πλειοψηφία των δύο κομμάτων στο Κογκρέσο είναι σθεναρά κατά της Τουρκίας. Σε πρόσφατη επιστολή προς τον Πρόεδρο Μπάιντεν, 11 μέλη του Κογκρέσου περιέγραψαν την Τουρκία ως «μέλος του ΝΑΤΟ που ενεργεί σαν εχθρός».

Υπάρχει σχεδόν μηδενική πιθανότητα το Κογκρέσο να παρακάμψει τις κυρώσεις της CAATSA και να ανοίξει το δρόμο για την πώληση των νέων F-16.

Εάν το Κογκρέσο δεν συμφωνήσει, ο Πρόεδρος Μπάιντεν μπορεί να εγκρίνει την πώληση εκτελώντας μια «Εξαιρετική Δράση» (Προεδρική Παραίτηση).

Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, η οποία είναι γεμάτη από μέλη που αντιτίθενται σθεναρά στην Τουρκία, έχει την εξουσία να εμποδίσει την πώληση. Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ρόμπερτ Μενέντεζ έκανε πρόσφατα μια δήλωση ότι «αν υπάρχουν οι S-400, δεν θα γίνουν πωλήσεις όπλων στην Τουρκία».

Είναι πολύ απίθανο να έρθει τελικά το πράσινο φως από την Ουάσιγκτον.

Μετά από μια τετ-α-τετ συνάντηση με τον Πούτιν στο Σότσι στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε ότι η δεύτερη παρτίδα S-400, πολεμικά αεροσκάφη και προηγμένα στρατιωτικά συστήματα θα μπορούσαν να αγοραστούν από τη Ρωσία. Ήταν ξεκάθαρο ότι αυτή η δήλωση ήταν ένα μήνυμα που στάλθηκε στην Ουάσιγκτον στο πλαίσιο του παιχνιδιού να κάνει ο Ερντογάν για να φέρει αντιμέτωπες την Αμερική με τη Ρωσία.

Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου προχώρησε περαιτέρω το θέμα και είπε ότι εάν η προσφορά των F-16 απορριφθεί, «θα μπουν στο παιχνίδι επιλογές όπως τα Su-35 και Su-57 από τη Ρωσία».

Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν εκπρόσωποι του AKP, οι δηλώσεις αυτές δεν αυξάνουν την πιθανότητα πώλησης F-16, αντίθετα τη μειώνουν. Η αμερικανική κυβέρνηση μάλλον δεν θα προτιμούσε να δοθεί η εντύπωση ότι μια τέτοια απόφαση ελήφθη υπό τις απειλές της Άγκυρας.

Αν δει κανείς τα πράγματα από το παράθυρο της Ουάσιγκτον, δεν υπάρχει λόγος να ληφθεί μια άμεση απόφαση.

Βλέπουν ότι το ΑΚΡ θα χάσει πιθανότατα στις πρώτες εκλογές που θα γίνουν. Άρα, αυτό που θέλουν είναι να μην δημιουργθεί σοβαρή ρήξη στις σχέσεις με την Τουρκία, μέχρι να έλθει η επόμενη κυβέρνηση της Άγκυρας.

Στη συνάντησή του με τον Ερντογάν στη Ρώμη, ο Μπάιντεν ενήργησε με αυτόν τον τρόπο, δεν είχε ιδιαίτερα θετική ή αρνητική στάση. Μίλησε μεσοβέζικα, , δείχνοντας ότι περιμένη την μετά Ερντογάν εποχή.

Στην πραγματικότητα, και από τη σκοπιά του ΑΚΡ έστι βλέπουν τα πράγματα. Φαίνεται ότι για το ΑΚΡ ο καταλληλότερος τρόπος είναι να πάμε σιγά σιγά μέχρι τις εκλογές.

Το να τεθούν σε λειτουργία οι S-400 ή η προμήθεια άλλων προηγμένων στρατιωτικών συστημάτων από τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένου του δεύτερου πακέτου S-400, θα μπορούσε να προκαλέσει νέες κυρώσεις των ΗΠΑ που θα πλήξουν σκληρά την οικονομία. Η κυβέρνηση του AKP δεν έχει τη δύναμη να τα αντιμετωπίσει όλα αυτά.

Στο μεταξύ, η ακύρωση των S-400 με μια φόρμουλα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή απώλεια κύρους στο εσωτερικό και αντιδράσεις από τη Ρωσία, ειδικά στη Συρία.

Όμως η πολιτική του να παίζεις μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων, μεταξύ της Αμερικής και της Ρωσίας, έχει ένα σαφές αποτέλεσμα. Η Τουρκία σ’ αυτό το παιχνίδι έχει χάσει και η αποτρεπτική της δύναμη εξασθενεί μέρα με τη μέρα.

Σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές, το αίτημα για τα F-16 είναι μια κίνηση τακτικής. Είναι αδύνατο για το AKP να μην ξέρει ότι η Αμερική θα πει όχι. Έκανε αυτό το αίτημα να διακόψει τους δεσμούς με το ΝΑΤΟ και να ξεκινήσει εκτεταμένη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία.

Η εικασία μου είναι ότι το AKP θα τραβήξει το σχοινί με διάφορους χειρισμούς, αν μπορέσει να παραμείνει στην εξουσία, και πριν σπάσει το σχοινί με τις ΗΠΑ θα πετάξει τους S-400 στα σκουπίδια μετά τις εκλογές.

Αλλά όποιο βήμα και να κάνει το ΑΚΡ από εδώ και πέρα ​​σ’ αυτό το παιχνίδι που ξεκίνησε με λάθος υπολογισμούς, η Τουρκία θα συνεχίσει να χάνει.

Η Τουρκία θα χάσει πολλά αν θέσει σε λειτουργία τους S-400.

Αν πετάξει στα σκουπίδια τους S-400, η ​​Τουρκία θα χάσει και πάλι.

Η Τουρκία εισέρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την αεροπορία της. Τα επόμενα 10-15 χρόνια θα είναι δύσκολα.

Η Τουρκία, η οποία έχει αποκλειστεί από το πρόγραμμα F-35, που είναι αναμφισβήτητα το πιο εξελιγμένο στρατιωτικό αεροσκάφος στον κόσμο, δεν είναι πλέον ξεκάθαρο πότε και πώς θα αποκτήσει το αεροσκάφος 5ης γενιάς.

Οι πολιτικοί του AKP κάνουν συχνά εύκολες δηλώσεις ότι «η Τουρκία δεν είναι χωρίς εναλλακτικές». Αλλά δεν είναι σαφές ποια είναι η εναλλακτική.

Η Τουρκία προσπαθεί να κατασκευάσει το δικό της αεροσκάφος 5ης γενιάς TF-X. Ο αναπληρωτής Πρόεδρος της Δημοκρατίας Fuat Oktay ανακοίνωσε ότι η πτήση με το πρώτο πρωτότυπο θα γίνει το 2026 και το πρώτο αεροσκάφος θα παραδοθεί στην τουρκική πολεμική αεροπορία το 2031.

Αλλά το πρόβλημα του κινητήρα δεν έχει επιλυθεί ακόμα. Το TF-X θα κάνει την πρώτη πρωτότυπη πτήση με τον κινητήρα των F-16 4ης γενιάς.

Η πρόβλεψή μου είναι ότι η παράδοση του πρώτου TF-X είναι δυνατή μεταξύ 2035 και 2040 το νωρίτερο. Μάλλον θα είναι και κάτω από τα πρότυπα 5ης γενιάς.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι άλλες χώρες θα θέσουν σε λειτουργία τα δικά τους αεροσκάφη 6ης γενιάς μεταξύ 2035 και 2040.

Εάν η Τουρκία είχε αγοράσει τα F-35, δεν θα είχε πρόβλημα ασφαλείας εάν τα TF-X που θα παρήγαγε ήταν σύμφωνα με τα πρότυπα 5ης γενιάς.

Επίσης, όσο περισσότερο πολεμά η Τουρκία με τη Δύση, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να παράγει δικά της αεροσκάφη.

Αυτή είναι η κατάσταση όπου το ανίκανο AKP έχει φέρει την ασφάλεια της Τουρκίας.

Πηγή: ahvalnews.com

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις9 λεπτά πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Αναλύσεις39 λεπτά πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...

Γενικά θέματα2 ώρες πριν

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...

Δημοφιλή