Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Το ”Κέρας” της Αφρικής κινδυνεύει να εκραγεί

Δημοσιεύτηκε στις

Γιατί πρέπει να ενδιαφέρει την Ευρώπη η κατάσταση που επικρατεί και οι εξελίξεις στο Κέρας της Αφρικής

Map of countries making up the Horn of Africa [8]. | Download Scientific  Diagram

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου από την huffingtonpost.gr

Το Κέρας της Αφρικής είναι μια από τις πιο στρατηγικές περιοχές της Αφρικανικής ηπείρου. Από την θάλασσα, αυτή η τεράστια περιοχή έχει θέα στον Κόλπο του Άντεν και την Ερυθρά Θάλασσα.Όλα τα πετρελαιοφόρα και τα φορτηγά πλοία περνούν από εδώ για να φτάσουν στη Διώρυγα του Σουέζ. Στο εσωτερικό της Αφρικής ωστόσο, η περιοχή ήταν ανέκαθεν ένα ρυθμιστικό σημείο μεταξύ της Βόρειας Αφρικής και της περιοχής των Μεγάλων Λιμνών.

Χώρες όπως η Αιθιοπία, η Σομαλία, η Ερυθραία, το Τζιμπουτί και το Σουδάν έχουν θεμελιώδη σημασία για την ηπειρωτική ισορροπία. Για το λόγο αυτό, η συνεχιζόμενη αποσταθεροποίηση είναι αυτή τη στιγμή ανησυχητική.

Από τον πόλεμο στην επαρχία Τιγκράϊ  (Tigray) της Αιθιοπίας, περνώντας από το πρόσφατο πραξικόπημα στο Σουδάν, το Κέρας της Αφρικής κινδυνεύει να πέσει σε μια σπείρα με απρόβλεπτες συνέπειες. Από το Σουδάν μέχρι την Αιθιοπία, το Κέρας της Αφρικής είναι όλο και πιο ασταθές. 

 Μεταξύ 2018 και 2019, η πολιτική πορεία της περιοχής της Κεντροανατολικής Αφρικής φαινόταν προορισμένη να κινηθεί προς μια ορισμένη σταθερότητα. Στην πραγματικότητα, τον Σεπτέμβριο του 2018 η Ερυθραία και η Αιθιοπία υπέγραψαν ειρήνη στη Σαουδική Αραβία ικανή να τερματίσει μια σύγκρουση δεκαετιών. Τον Απρίλιο του 2019, ωστόσο, ένα πραξικόπημα στο Σουδάν ανέτρεψε τον Ομάρ Αλ Μπασίρ, εγκαινιάζοντας μια περίοδο δημοκρατικής μετάβασης που χειροκροτήθηκε από τη διεθνή κοινότητα. Σήμερα η κατάσταση φαίνεται εντελώς διαφορετική.

Στην Αιθιοπία υπάρχει ένας νέος πόλεμος, εσωτερικός αυτή τη φορά, ενώ στο Σουδάν ένα νέο πραξικόπημα έδειξε την αποτυχία της μετάβασης. Υπάρχει ένα κοινό νήμα μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων και είναι αυτό της αστάθειας.

Η σύγκρουση που προέκυψε στην Αιθιοπία, για παράδειγμα, υποτίθεται ότι ήταν μια «απλή» αναμέτρηση μεταξύ της κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Abiy Ahmed Ali (Άμπιι Αχμέτ Άλι) και του Tplf, του εθνοτικού- Απελέυθερωτικού κόμματος των Τιγκράϊ, ενάντια στην εξουσία στην Αντίς Αμπέμπα. 

Ας θυμηθούμε τι συμβαίνει στην Αιθιοπία. Μόλις δύο χρόνια μετά το τέλος της σύγκρουσης μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας, το Κέρας της Αφρικής επέστρεψε στο να είναι, την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου, ένα θέατρο συγκρούσεων.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο πρωθυπουργός της Αιθιοπίας Άμπιι Αχμέτ Άλι επέβαλε στρατιωτική επέμβαση στις βόρειες περιοχές του Τιγκράϊ, μια περιοχή που συνορεύει με την Ερυθραία. Η απόφαση ελήφθη μετά από μια διελκυστίνδα μεταξύ του Αιθίοπα πρωθυπουργού και του Κόμματος Απελευθέρωσης Τιγκράϊ -Tigray (Tplf).

Στόχος του Άμπιι Αχμέτ Άλι είναι να τινάξει στον αέρα το τρέχον συνταγματικό σύστημα που βασίζεται στον εθνοτικό φεντεραλισμό, επειδή θεωρείται κίνδυνος για την εθνική ενότητα, και να το αντικαταστήσει με ένα συγκεντρωτικό κράτος υπό την ηγεσία της πρωτεύουσας Αντίς Αμπέμπα. Θέλει λοιπόν να δημιουργήσει ένα είδος «αιθιοπισμού», βασισμένο στην αμχαρική γλώσσα (αμπχάρι) και στη χριστιανική-Ορθόδοξη θρησκεία.

Ένοπλος μέλος του 
Ένοπλος μέλος του  TPLF

Από την πλευρά του, το Tplf-Κόμμα Απελευθέρωσης του Τιγκράι,  θέλει να διατηρήσει το υπάρχον συνταγματικό πλαίσιο. Ο Πρωθυπουργός από την πλευρά του, υπολογίζει στην υποστήριξη όλων των άλλων περιοχών της Αιθιοπίας για να πετύχει τον στόχο του. Το TPLF, το οποίο εκπροσωπεί τον πληθυσμό της επαρχίας Τιγκράϊ, και την εθνότητα των Τιγκράϊ μια μειονότητα στο εθνοτικό σύνολο της Αιθιοπίας, ωστόσο πολύ οργανωμένο αφού το κόμμα από το 1991 και μετά έχει μεγάλο ρόλο στην πολιτική σκηνή της αφρικανικής χώρας. 

Ο πρωθυπουργός Άμπιι έστειλε ομοσπονδιακά στρατεύματα στο Τιγκράι όπου το TPLF είχε κερδίσει τις τοπικές εκλογές, με σκοπό να καταλάβει την περιοχή και να διαλύσει την προσπάθεια σχηματισμού μιας Κυβέρνησης στο Τιγκράϊ. Ξεκινώντας τον Νοέμβριο του 2020, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ήταν πράγματι επιτυχία για τον Abiy κατά τα πρώτα στάδια.

Η εικόνα, όμως, πλέον αντιστρέφεται. Οι Τιγκράϊ εφαρμόζουν αντάρτικες τακτικές που είναι αποτέλεσμα της γνώσης τους για την περιοχή. Και οι ομοσπονδιακοί στρατιώτες μπήκαν σε μπελάδες. Το Tplf έλαβε επίσης την υποστήριξη των εθνοτικών πολιτοφυλακών του Oromo και ο πόλεμος ξεπέρασε τα σύνορα του Tigray. (1)

Σήμερα η σύγκρουση δεν είναι τόσο μακριά από την πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα, ολόκληρες περιοχές έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο των κυβερνητικών δυνάμεων. Το πιο σοβαρό φάντασμα που αναστατώνει την Αιθιοπία είναι αυτό της ”βαλκανοποίησης”. Μια διαίρεση στη μεγαλύτερη χώρα στο Κέρας της Αφρικής ικανή να τροφοδοτήσει μια ισχυρή αστάθεια σε ολόκληρη την περιοχή. 

 Το Σουδάν βρίσκεται αμέσως βόρεια της Αιθιοπίας και μέρος της επικράτειάς του συνορεύει με το Τιγκράι. Χιλιάδες πρόσφυγες και εκτοπισμένοι συγκλίνουν εδώ καθημερινά και η ανθρωπιστική κατάσταση βρίσκεται στα πρόθυρα της καταστροφής.

Με το πραξικόπημα στο Χαρτούμ, ο ισχυρός κίνδυνος είναι οι δύο χώρες να οδεύουν ταυτόχρονα προς μια περίοδο βαθιάς ανασφάλειας. Όλα αυτά σε μια εποχή που υπήρχαν ήδη έντονες προστριβές λόγω του έργου του φράγματος ”της Αναγέννησης”, που επιθυμούσε έντονα η Αντίς Αμπέμπα, ικανό να αλλάξει το μέγεθος της ροής του Νείλου προς το ίδιο το Σουδάν και κυρίως προς την Αίγυπτο. 

Πρόσφυγες από το
Πρόσφυγες από το Τιγκράι

Το Σουδάν είναι ένας ιδιαίτερος κόμβος για το μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ευρώπη: ”είναι μια σημαντική βάση για όλα τα μεταναστευτικά κινήματα που κατευθύνονται από το Κέρας της Αφρικής στη Μεσόγειο. Είναι εδώ που χιλιάδες μετανάστες φτάνουν κάθε χρόνο από την Ερυθραία ή τη Σομαλία με στόχο να φτάσουν στις ευρωπαϊκές ακτές το συντομότερο δυνατό.

Το Σουδάν για την Ανατολική Αφρική έχει την ίδια λειτουργία με τον Νίγηρα για τη Δυτική Αφρική: μια τέλεια γέφυρα προς τη Λιβύη. Το Χαρτούμ είναι ένα νευρικό κέντρο όπου δρουν διάφορες εγκληματικές οργανώσεις με επικεφαλής διακινητές ανθρώπων. Ομάδες καλά ριζωμένες στην επικράτεια και δύσκολο να εξαρθρωθούν, ικανές να εκμεταλλευτούν τη μακάβρια επιχείρηση που παράγεται στο δέρμα χιλιάδων ανθρώπων που προσελκύονται από τη δυνατότητα να διασχίσουν τη Μεσόγειο. Στη συνέχεια, αρκετοί μεταναστευτικοί διάδρομοι διακλαδίζονται από το Χαρτούμ, ειδικά προς τη Λιβύη. Από εδώ ξεκινάνε για την Ιταλία”. (άρθρο των Mauro Indelicato, Sofia Dinolfo στο Insideover, 20 Νοέμβρη 2020) 

 Η Δύση σε άμυνα 

Εν ολίγοις, το Κέρας της Αφρικής θα μπορούσε να βιώσει μια έντονη φάση πολέμων και συγκρούσεων, όπου καμία από τις χώρες που εμπλέκονται δεν θα είναι σε θέση να ελέγξει την κατάσταση. Η Αιθιοπία αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες, το Σουδάν σήμερα αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο αίνιγμα, η γειτονική Ερυθραία με τη σειρά της συντρίβεται από τη μερική διεθνή απομόνωση και την επίμονη σοβαρή οικονομική δυσπραγία.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο φόβος είναι να δούμε ολόκληρη την περιοχή να καλύπτεται από συγκρούσεις και εντάσεις. Μια πραγματικότητα σίγουρα όχι επιθυμητή ούτε από τη Δύση. Τα συμφέροντα που διακυβεύονται στο Κέρας της Αφρικής είναι τέτοια που θέτουν σε εγρήγορση τη διεθνή διπλωματία. Ξεκινώντας από την ευρωπαϊκή.

Είναι επίσης αλήθεια ότι η Γηραιά Ήπειρος, στα χρόνια της σύγκρουσης μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας, κρατούσε πάντα χαμηλό προφίλ. Αλλά είναι εξίσου αλήθεια ότι σήμερα οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η εξάπλωση μιας πυρκαγιάς στην περιοχή είναι πολύ μεγάλοι.

Η Ευρώπη θα μπορούσε να δει αύξηση των μεταναστευτικών ροών και ”φαινομένων” που σχετίζονται με την τρομοκρατία. Όπως ακριβώς θα μπορούσαν να αμφισβητηθούν οι επενδύσεις και οι οικονομικές σχέσεις που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Για να μην αναφέρουμε την εγγύτητα του Κέρατος της Αφρικής με το Σαχέλ και τη Λιβύη.

Ωστόσο, προς το παρόν η Δύση φαίνεται να θέλει να μείνει παρατηρητής. Η Ρωσία και η Τουρκία από την πλευρά τους, πολύ απασχολημένες σε γειτονικές περιοχές, θα μπορούσαν (για άλλη μια φορά) να είναι ευχαριστημένες.

*** 

(1) Κατά την επίσκεψη μου στο  Adigrat, στην επαρχία Tigrai,to 2015,συνάντησα άλλο κλίμα από την υπόλοιπη Αιθιοπία, μια ψυχρότητα. Στο δρόμο ”μου την λένε” ντόπιοι δύο φορές, άραγε ως λευκό; Πρώτη μου φορά στην Αιθιοπία… από το βιβλίο μου “Αιθιοπία (Αβησσυνία). Ένα μικρό Βυζάντιο στο Κέρας της Αφρικής”, Γόρδιος, 2016)

.
Πηγή: Άρδην-Ρήξη

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή23 λεπτά πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις53 λεπτά πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom2 ώρες πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους

Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...

Δημοφιλή