Πολιτική
Η Τουρκία και τα νησιά του Αρχιπελάγους του Αιγαίου
ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΙΙ
Ιωάννης Γ. Βιδάκης & Γεώργιος Χ. Μπάλτος[1]
Χάρτης 1: Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Πηγή: truestory.gr
Λίγο πριν την εκπνοή του 2021, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου έθεσε και πάλι ζήτημα κυριαρχίας στα ελληνικά νησιά του αρχιπελάγους του Αιγαίου. Μάλιστα ο Τσαβούσογλου αναφέρθηκε στην πρόσφατη επιστολή της Τουρκίας προς τον ΟΗΕ, στην οποία η Άγκυρα δήλωνε μονομερώς ότι: «εάν η Ελλάδα παραβιάσει το καθεστώς αυτών των αποστρατιωτικοποιημένων νησιών και δεν υποχωρήσει, θα συζητηθεί η κυριαρχία αυτών των νησιών», [Πηγή: skai.gr].
Με την ευκαιρία αυτή, το παρόν κείμενο αναφέρεται στην πρώτη προσπάθεια των (τότε) Οθωμανών [Νεό-Τουρκων] για την επιστροφή των ελληνικών νησιών στην επικράτειά τους: αναφερόμαστε λίγο μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περίοδο, κατά την οποία οι εμπόλεμες Μεγάλες Δυνάμεις αναζητούσαν κράτη είτε για συμμάχους, είτε την ουδετερότητά τους, υποσχόμενες διάφορα ανταλλάγματα και εδαφικές παραχωρήσεις.
*
Αναλυτικότερα η Συνθήκη του Βουκουρεστίου συνομολογήθηκε στις 28 Ιουλίου (π.ημ.) / 10 Αυγούστου (ν.ημ.) του 1913 στο Βουκουρέστι, μεταξύ της Ελλάδας, Ρουμανίας, Σερβίας, και Μαυροβουνίου αφενός και της Βουλγαρίας αφετέρου. Με τη συνθήκη ειρήνης δόθηκε τέλος στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, μετά την βουλγαρική ήττα. Αν και οι Οθωμανοί είχαν συμμετάσχει, δεν εκπροσωπούνται στη συνθήκη. Αντ’ αυτού, οι διμερείς συνθήκες αργότερα συνάφθηκαν με την Βουλγαρία (Συνθήκη Κωνσταντινούπολης) και την Ελλάδα (Συνθήκη Αθηνών).
Νωρίτερα στις 19/30 Μαΐου 1913, είχε υπογραφεί η Συνθήκη Λονδίνου σύμφωνα με την οποία όλα τα εδάφη δυτικά της “γραμμής Αίνου – Μηδείας”, εκτός Αλβανίας, παραχωρούνται στους νικητές και ορισμένα εδάφη της Θράκης στους Οθωμανούς. Η Ρωσία πρότεινε συγκεκριμένη λύση για τα νησιά του Αιγαίου: αυτά στην είσοδο του Ελλησπόντου να αποδοθούν στην Τουρκία και τα υπόλοιπα στην Ελλάδα. Οι μη-μεσογειακές Δυνάμεις δεν ήταν όλες σύμφωνες να διατηρήσουν οι Έλληνες τα νησιά. Βρετανία, Γαλλία και Αυστρία δεν είχαν αντίρρηση, είχε όμως η Γερμανία: αν και η πολιτική του Κάιζερ ήταν γενικά φιλελληνική, στο ζήτημα των νήσων υποστήριξε τους Οθωμανούς. Στα Στενά ό Κάιζερ ήθελε ισχυρή την Τουρκία.[2] Η Κρήτη με τη Συνθήκη Λονδίνου είχε παραχωρηθεί από τους Οθωμανούς στους νικητές του Α’ Βαλκανικού Πολέμου. Με τη συνθήκη Βουκουρεστίου η Βουλγαρία και η Σερβία παραιτήθηκαν από κάθε αξίωση επί της Κρήτης.
Κατά την διάρκεια της συνδιάσκεψης στο Βουκουρέστι, η θέση των Μεγάλων Δυνάμεων ήταν η ακόλουθη: πρώτη η Γερμανία αλλά και η Γαλλία υποστήριξαν θερμά τις ελληνικές θέσεις – μάλιστα σε βαθμό που η δεύτερη να περιέλθει σε διπλωματική ψυχρότητα με την Ρωσία. Η τελευταία υποστήριξε θερμά όλα τα αιτήματα της Βουλγαρίας, όπως την παραχώρηση της Καβάλας. Η Αυστροουγγαρία υποστήριξε επίσης την Βουλγαρία. Η Αυστροουγγαρία είχε βλέψεις προς την χερσόνησο του Αίμου και εποφθαλμιούσε την Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα την δήλωση του αυτοκράτορα: «Η Αυστρία και η Γερμανία δεν μπορούν να δεχθούν τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, ως οριστικό διακανονισμό του Βαλκανικού Ζητήματος. Μόνο ένας γενικός πόλεμος θα δώσει την αρμόζουσα λύση»[3]. Η Βρετανία και η Ιταλία δεν εναντιώθηκαν, ούτε και στήριξαν τα ελληνικά αιτήματα. Αξίζει να σημειωθεί η διπλωματική στάση του Λονδίνου όπως δηλώθηκε από τον πρέσβη της: οποιαδήποτε κι αν είναι η απόφαση της Συνδιάσκεψης του Βουκουρεστίου, η αγγλική Κυβέρνηση επιφυλάσσει στον εαυτόν της το δικαίωμα της αναθεώρησής της, προς υπεράσπιση των βρετανικών συμφερόντων. Επειδή δεν συνέπραξαν οι πρέσβεις της Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας, αναγκάσθηκε ο Άγγλος πρέσβης ν΄ αποσύρει την παραπάνω δήλωσή του.
Η Συνθήκη των Αθηνών μεταξύ Οθωμανών και Ελλάδας, στις 14 Νοεμβρίου 1913, τερμάτισε επίσημα τις εχθροπραξίες μεταξύ τους. Εφόσον η Δυτική Θράκη παρέμενε υπό βουλγαρικό έλεγχο (θα παραχωρούνταν στην Ελλάδα με τη Συνθήκη του Νεϊγί του 1919 ), η Ελλάδα δεν μοιραζόταν πλέον χερσαία σύνορα με τους Οθωμανούς. Το σημαντικότερο ζήτημα που παρέμεινε άλυτο ήταν η τύχη των νησιών του Βορείου Αιγαίου, (Λέσβος, Χίος, Λήμνος, Ίμβρος και Τένεδος), τα οποία απελευθερώθηκαν από την Ελλάδα. Το ζήτημα αφέθηκε στην διαιτησία των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες τον Φεβρουάριο του 1914 αναγνώρισαν την ελληνική κυριαρχία, εκτός από την Ίμβρο και την Τένεδο[4]. Οι εντάσεις με τους Οθωμανούς παρέμειναν σε υψηλά επίπεδα, εξαιτίας των διωγμών των Ελλήνων της Ανατολής και έναν ανταγωνισμό ναυτικών εξοπλισμών το καλοκαίρι του 1914, καθώς οι Οθωμανοί αρνούμενοι να αποδεχθούν την παραχώρηση των νήσων στην Ελλάδα, προετοιμάζονταν για μια νέα σύγκρουση. Η κατάσταση μεταβλήθηκε μόνο με το ξέσπασμα του Α’ ΠΠ.
Χάρτης 2: Χερσόνησος του Αίμου μετά: 1) τη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου (1913) και 2) τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913)

Πηγή: wikimedia.org
Η νέα ακραία εθνικιστική κυβέρνηση των Οθωμανών συγκροτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1914 υπό τους: Ενβέρ πασά, Ταλαάτ μπέη, Τζεμάλ πασά, Τζαβίτ μπέη. Η επιδίωξη των φιλελεύθερων για διαμόρφωση μιας κοινής οθωμανικής ταυτότητας, ανεξάρτητα από εθνοτική καταγωγή και θρησκευτική πίστη, αντικαταστάθηκε από την βίαιη κατασκευή ενός καινοφανούς τουρκικού έθνους. Οι ηγέτες της Οθωμανικού σουλτανάτου, μετά τις απώλειες της Ιταλο-Τουρκικής σύρραξης και των Βαλκανικών πολέμων, αν και είχαν υπογράψει από 02-08-1914 μυστική συνθήκη με την Γερμανία, προέβαιναν σε δηλώσεις προς τους Συμμάχους [Εγκάρδια Συνεννόηση – Αντάντ], περί τήρησης αυστηρής ουδετερότητας εκ μέρους τους, στον Μεγάλο Πόλεμο που είχε ξεσπάσει.
Στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος αντιλαμβανόμενος ότι η χώρα ήταν ευάλωτη σε μια επίθεση Βουλγαρο-Οθωμανική, απομονωμένη, χωρίς συμμάχους, [η Σερβία ήταν απασχολημένη έναντι της Αυστρο-Ουγγαρίας], επεδίωξε από νωρίς την προσέγγιση με την Εγκάρδια Συνεννόηση (Αντάντ). Επανέλαβε την προσπάθειά του όταν πληροφορήθηκε τη σύνδεση με συνθήκη Γερμανίας, Βουλγαρίας, Τουρκίας. Ωστόσο αυτές δεν έγιναν αποδεκτές, για διαφορετικούς λόγους από την κάθε μία Μεγάλη Συμμαχική Δύναμη[5].
Οι Νεό-Τουρκοι αποθρασυνθέντες από την ευπιστία με την οποία οι εκπρόσωποι των Δυνάμεων της Αντάντ εδέχοντο τις διαβεβαιώσεις τους περί ουδετερότητας, παρά τα αυταπόδεικτα γεγονότα, έφθασαν στο σημείο να προτείνουν διάφορα, μεταξύ των οποίων να τους επιστραφούν και τα ελληνικά νησιά Λέσβος, Χίος, Σάμος, όχι για να συμμαχήσουν, αλλά για να παραμείνουν ουδέτεροι. Τον Αύγουστο του 1914, ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σαζόνοφ κάλεσε Βρετανία και Γαλλία να διαπραγματευθούν από κοινού με τους Νεό-Τουρκους και με την Βουλγαρία, επιδιώκοντας κατ΄ αρχήν την ουδετερότητά τους.
Ωστόσο είναι βέβαιο ότι η Βρετανία επιζητούσε να καθυστερήσει την είσοδο των Οθωμανών στη σύγκρουση, στο πλευρό της Γερμανίας και ταυτόχρονα από κοινού με την Γαλλία, να αποφύγουν την κάθοδο των Ρώσων στα Στενά και την κατάληψη από αυτούς της Κωνσταντινούπολης. Δηλαδή να μην αποδυναμωθεί το ανατολικό μέτωπο από τη Μόσχα, σε βάρος του δυτικού μετώπου. Οι Ρώσοι στόχευαν να στραφεί όλος ο σερβικός στρατός εναντίον της Αυστρο-Ουγγαρίας, να συμμαχήσουν με την Βουλγαρία και να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη και τα Στενά.
Το τελευταίο ενδεχόμενο τρομοκρατούσε τους Οθωμανούς: εάν δεν συνέτριβαν την ρωσική δύναμη στον Εύξεινο Πόντο, η Ρωσία θα τους κατέστρεφε. Η Γερμανία τους προσέφερε συμμαχία που θα διατηρούσε την ακεραιότητα της αυτοκρατορίας τους. Με συγκεχυμένες σκέψεις και υπολογισμούς υπερέβαλαν την γερμανική έναντι της ρωσικής δύναμης. ’Έτσι οδηγήθηκαν να υπογράψουν, στις 2 Αυγούστου 1914, συμμαχία με την Γερμανία εναντίον της Ρωσίας και να επιτρέψουν σε δύο γερμανικά καταδρομικά, το «Γκαίμπεν» και το «Μπρεσλάου», να καταφύγουν στην Θάλασσα τού Μαρμαρά. Από εκεί προστάτευαν την Κωνσταντινούπολη έναντι των Ρώσων[6]. Οι μοιραίες αυτές αποφάσεις και η συνεπαγόμενη είσοδος της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή σύρραξη συμπαρέσυρε και την τύχη της Αυτοκρατορίας των Σουλτάνων.
Τα στραμμένα προς τόν Εύξεινο Πόντο κανόνια των γερμανικών καταδρομικών αναστάτωσαν τον Τσάρο. Χωρίς αργοπορία ο ΥΠΕΞ Σαζόνωφ, υπέβαλε στην Τουρκία εξωφρενικές προτάσεις με αντάλλαγμα την ουδετερότητά της: εγγύηση για την εδαφική της ακεραιότητα, ελληνικά και βουλγαρικά εδάφη στα παράλια του Αιγαίου, παραχωρήσεις στους γερμανικούς σιδηροδρόμους, κατάργηση των διομολογήσεων. Οι εταίροι της Ρωσίας, Βρετανία και Γαλλία, αιφνιδιάστηκαν με τις προσφορές αυτές. Εντούτοις οι Τούρκοι παρασυρόμενοι από την ρωσική ήττα από τους Γερμανούς στη μάχη του Τάννεμπεργκ [26-30/08/1914], έκλεισαν τα Στενά στις 26 Σεπτεμβρίου. Η κατάσταση που δημιουργήθηκε ήταν εκρηκτική για την Ρωσία: αδυνατούσε να εφοδιαστεί από τους συμμάχους της με πολεμικό υλικό, ούτε μπορούσε να στείλει το σιτάρι της στις αγορές της Δυτικής Ευρώπης. Στα τέλη Οκτωβρίου το θωρηκτό «Γκαίμπεν» βομβάρδισε την Οδησσό και το καταδρομικό «Μπρεσλάου» αποθήκες πετρελαίου στο Νοβοροσίσκ, στον Εύξεινο Πόντο. Την 1η Νοεμβρίου η Αντάντ κήρυξε τον πόλεμο κατά της Τουρκίας, ενώ βρετανικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στον Περσικό Κόλπο. Με την είσοδο των Νεό-Τουρκων στον πόλεμο, τρία νέα μέτωπα δημιουργήθηκαν: Καλλίπολη, Καύκασος, Μεσοποταμία.
**
Πολύ αργότερα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έκθεση της βρετανικής πρεσβείας στην Άγκυρα προς το Foreign Office, αναφέρει ως γεγονός ότι οι Γερμανοί προσέφεραν γειτονικά εδάφη στην Άγκυρα και συγκεκριμένα το Χαλέπι της Συρίας και ορισμένα ελληνικά νησιά (FO 371/R2363/486/44). O G.L. Clutton, σχολίαζε στις 22/6/1942: «Πιθανότατα, οι Τούρκοι έχουν εδαφικές φιλοδοξίες για τα νησιά του Αιγαίου …» (FO 371R/4087/24/44). Ο φον Πάπεν, είχε εισηγηθεί στον Γερμανό ΥΠΕΞ Ρίμπεντροπ, από το 1941, να ικανοποιήσουν τις τουρκικές αξιώσεις στην Β. Συρία, ενώ και οι απόψεις του Ρίμπεντροπ για απόδοση στην Τουρκία ελληνικών νησιών και τμήματος της Βουλγαρίας, είναι καταγεγραμμένες στα γερμανικά αρχεία. Σε μνημόνιο που συνέταξε ο Clutton στις 9/9/1942, παραθέτει τις τουρκικές βλέψεις στην Υπερκαυκασία, στα τουρκοϊρανικά σύνορα, στη Μοσούλη, στην Βουλγαρία και στα Δωδεκάνησα. Ειδικά για το Καστελλόριζο, ο φον Πάπεν έγραφε στον τότε Υφυπουργό Εξωτερικών Ερνστ φον Βαϊτζέκερ, ότι βρίσκεται σε απόσταση 3 ν.μ. από τις τουρκικές ακτές. Επέμενε ότι δεν ήταν απαραίτητο για την ασφάλεια της συμμαχικής Ιταλίας και ότι η συνεχιζόμενη κατοχή του νησιού από τους Ιταλούς, «αποτελούσε ύβρη και πρόκληση στην τουρκική κυριαρχία» (!).
Ο Θάνος Βερέμης, γράφει στην εισαγωγή του «Επιτήδειου Ουδέτερου» τα εξής ,στηριζόμενος βέβαια σε όσα αποκαλύπτει ο F. Weber στο βιβλίο του: Αν η Τουρκία δεν ήταν διατεθειμένη να πολεμήσει για τα “γαλάζια μάτια της Πολωνίας”, όπως το έθεσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ Σαράτσογλου, επιζητούσε από Γερμανούς και Βρετανούς τα Δωδεκάνησα, την Κύπρο, εντολή στην Αλβανία, εδαφικές ρυθμίσεις σε βάρος της Βουλγαρίας, έλεγχο του λιμένα της Θεσσαλονίκης, κ.ά. Ο Σαράτσογλου ζητούσε από τους Γερμανούς την ανάθεση της φύλαξης Χίου, Σάμου και Λέσβου, εδαφών της Συρίας, Ιράκ και εντολή στη Συρία, το Ιράκ και την Αίγυπτο. Απαιτήσεις δηλαδή που ισοδυναμούσαν με αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι γερμανικές ήττες στην Β. Αφρική και την ΕΣΣΔ το φθινόπωρο του 1942, άρχισαν να γέρνουν την πλάστιγγα προς την συμμαχική πλευρά. Η Τουρκία δεν μπορούσε πλέον να ισχυριστεί ότι εμποδίζει την κάθοδο των Γερμανών στη Μ. Ανατολή, ενώ ταυτόχρονα η ισχυρή πλέον ΕΣΣΔ, την φόβιζε περισσότερο από ποτέ[7].
Μετά την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η Τουρκία αναθάρρησε για την μεταμοντέρνα αναβίωση του Οθωμανικού σουλτανάτου, οριοθετώντας πρόσφατα τα κατά τον Ρ. Τ. Ερντογάν “σύνορα της καρδιάς”, τα οποία ωστόσο δεν σέβονται ιστορικά δικαιώματα και διεθνή δίκαια άλλων λαών[8]. Η ιστορία και η γεωγραφική θέση της χώρας μας, δύναται να δώσουν αποτελεσματικές απαντήσεις στις προκλήσεις της γείτονος.[9]

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ – ΠΗΓΕΣ – ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
[1] O Ιωάννης Βιδάκης (αξωματικός οικονομικού σώματος ΠΝ ε.α.), κατέχει διδακτορικό τίτλο σπουδών, από το Τμήμα Ναυτιλίας & Επιχειρηματικών Υπηρεσιών, του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην Χίο [email: johnvidos2000@yahoo.gr]
Ο Γεώργιος Μπάλτος είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, στη Σχολή Επιστημών της Διοίκησης.
[2] https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/deltiokms/article/viewFile/2616/2381
[3] https://www.kathimerini.gr/world/813751/pros-tin-ekstrateia-tis-kallipolis/
[4] Η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία, με αντάλλαγμα την παραχώρηση στην Ελλάδα των νησιών του Αιγαίου: η Βόρεια Ήπειρος δημιουργήθηκε πριν από περίπου έναν αιώνα μετά την διχοτόμηση της Ηπείρου από της Μεγάλες Δυνάμεις. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί […] Πηγή: https://www.mixanitouxronou.gr/pos-i-voreia-ipeiros-parachorithike-stin-alvania-me-antallagma-ta-nisia-toy-aigaioy-poses-fores-o-ellinikos-stratos-tin-apeleytherose-deite-to-odoiporiko-sta-xechasmena-choria-vinteo/…
[5] Πασσάς Ιωάννης Δ., (1935). «Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ», τ. Α΄, ανατύπωση 2008, Αθήνα, εκδ. ΤΑΛΩΣ Φ.
[6] Θα ακολουθήσει ιδιαίτερο άρθρο για την διαφυγή αυτών των δύο γερμανικών πλοίων.
[7] https://www.protothema.gr/stories/article/941734/o-epitideios-oudeteros-i-tourkia-ston-v-pagosmio-polemo/
[8] Μπάλτος Γεώργιος & Βιδάκης Ιωάννης, (2020). «Ο ΕΧΘΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΑΣ – Νεοοθωμανισμός διαχρονικά σημαίνει Εκτουρκισμός», Αθήνα, εκδ. Ινφογνώμων
[9] Βιδάκης Ιωάννης & Μπάλτος Γεώργιος, (2020). «Καιρός για στρατηγικές αναβαθμίσεις όχι μόνο στο “software” (εξοπλισμοί) αλλά και στο “hardware” (υποδομές) της εθνικής ασφάλειας της χώρας», Μια εξαιρετική μελέτη για την αναβάθμιση του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και της Εθνικής Ασφάλειας της Χώρας, 11/08/2020, https://geopolitico.gr/2020/08/mia-exairetiki-meleti-gia-tin-anavathmisi-tou-ellinikou-polemikou-naftikou-kai-tis-ethnikis-asfaleias-tis-choras/
Βιδάκης Ιωάννης, Δημήτριος Γεωργαντάς, Γεώργιος Βλάχος, (2020). «Εξοπλιστικά Προγράμματα: Μία εν Δυνάμει Ιστορική Καινοτομία», 3 Σεπτεμβρίου 2020, https://geopolitico.gr/2020/09/exoplistika-programmata-mia-en-dynamei-istoriki-kainotomia/
Πολιτική
Ευρωκοινοβούλιο: Σφοδρές καταγγελίες κατά της Τουρκίας για Αιγαίο, Κύπρο και «Γαλάζια Πατρίδα» – Στο επίκεντρο ο GSI
Στο επίκεντρο της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βρέθηκαν στις 8 Οκτωβρίου οι τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, το casus belli, η συνεχιζόμενη κατοχή κυπριακού εδάφους και οι παρεμβάσεις της Άγκυρας σε ευρωπαϊκά ενεργειακά έργα. Έλληνες, Κύπριοι και άλλοι Ευρωπαίοι ευρωβουλευτές ζήτησαν ουσιαστικότερη αντιμετώπιση της τουρκικής πολιτικής, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επανέλαβε την αλληλεγγύη της προς την Ελλάδα και την Κύπρο, επιμένοντας παράλληλα στη σημασία του διαλόγου με την Τουρκία.
Με έντονες τοποθετήσεις και ευθείες επικρίσεις προς την Άγκυρα διεξήχθη την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026 στο Στρασβούργο η συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την κλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας 2026/2908(RSP), με αντικείμενο τις πρόσφατες τουρκικές προκλήσεις και τις επιπτώσεις τους στην περιφερειακή ασφάλεια.
Στις παρεμβάσεις καταγράφηκαν ανησυχίες για το τουρκικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», την αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τις παραβιάσεις στον αέρα και στη θάλασσα, καθώς και την παρεμπόδιση ενεργειακών σχεδίων ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος.
Μαυρίδης: Η πολιτική κατευνασμού δεν αποδίδει
Ο Κύπριος ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης άσκησε έντονη κριτική στην ευρωπαϊκή αντιμετώπιση της Τουρκίας.
Υποστήριξε ότι οι ήπιες διατυπώσεις και η λεγόμενη θετική ατζέντα δεν έχουν αποτρέψει την τουρκική πολιτική αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου.
Ο ίδιος έθεσε ζήτημα διαφορετικής μεταχείρισης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, ζητώντας εξηγήσεις για την απουσία ανάλογων οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων απέναντι στην Άγκυρα.
Φουρλάς: 520 αεροπορικές και 23 θαλάσσιες παραβιάσεις
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρέμβαση του Κύπριου ευρωβουλευτή Λουκά Φουρλά.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, η Κυπριακή Δημοκρατία κατέγραψε μέσα σε διάστημα τριών μηνών 520 αεροπορικές και 23 θαλάσσιες παραβιάσεις από την Τουρκία.
Ο Φουρλάς κατηγόρησε την Άγκυρα ότι αμφισβητεί δικαιώματα κρατών-μελών, διατηρεί την απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας και παρεμβαίνει σε ευρωπαϊκά ενεργειακά έργα.
Οι συγκεκριμένοι αριθμοί αποτελούν στοιχεία που επικαλέστηκε ο ευρωβουλευτής κατά την παρέμβασή του.
Ο GSI στο επίκεντρο των αντιπαραθέσεων
Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση κατέλαβε ο Great Sea Interconnector, το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.
Ευρωβουλευτές αναφέρθηκαν στις τουρκικές παρεμβάσεις που εμποδίζουν την ομαλή εξέλιξη του έργου, τονίζοντας ότι αφορά την ενεργειακή ασφάλεια κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η συζήτηση αποκτά πρόσθετη βαρύτητα μετά τη δημόσια υποστήριξη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο προς την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση θα περιοριστεί στην πολιτική στήριξη ή θα αναπτύξει πιο συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την προστασία των στρατηγικών υποδομών της.
Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τοποθετήθηκε ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος Ραφαέλε Φίτο.
Ο Φίτο υπογράμμισε την υποχρέωση της Τουρκίας να σέβεται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα των κρατών-μελών σύμφωνα με το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου της Θάλασσας.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη αποκλιμάκωσης και επίλυσης διαφορών μέσω διαλόγου, στη βάση των αρχών καλής γειτονίας και του πνεύματος της Διακήρυξης των Αθηνών του 2023.
Για το Κυπριακό επανέλαβε την υποστήριξη της ΕΕ σε συνολική λύση εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών.
Η τοποθέτηση ανέδειξε τη διπλή προσέγγιση των Βρυξελλών: αλληλεγγύη προς την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά ταυτόχρονα διατήρηση της συνεργασίας με την Τουρκία σε ζητήματα ευρύτερου ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος.
Από τις δηλώσεις στις αποφάσεις
Η συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο ανέδειξε διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις ως προς την αντιμετώπιση της Άγκυρας.
Ορισμένοι ευρωβουλευτές ζήτησαν κυρώσεις και αυστηρότερη ευρωπαϊκή πολιτική, ενώ άλλες παρεμβάσεις προέκριναν τη διπλωματική επίλυση των διαφορών.
Προς το παρόν, η συγκεκριμένη διαδικασία δεν συνιστά απόφαση επιβολής κυρώσεων.
Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, η πραγματική σημασία των παρεμβάσεων θα κριθεί από το κατά πόσον θα ακολουθήσουν συγκεκριμένες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, ιδίως στο πεδίο της ενεργειακής ασφάλειας, του Δικαίου της Θάλασσας και της προστασίας κυριαρχικών δικαιωμάτων
GEOPOLITICO
Σάλος στις ΗΠΑ με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ! Η πρώτη αντίδραση Τραμπ για τα 100.000 δολάρια και οι σοβαρές καταγγελίες
Διαστάσεις αποκτά στην Ουάσιγκτον η υπόθεση που αφορά την Αμερικανίδα πρέσβη στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Wall Street Journal για αίτημα καταβολής 100.000 δολαρίων από δωρητή των Ρεπουμπλικανών. Ο Ντόναλντ Τραμπ τοποθετήθηκε για πρώτη φορά δημοσίως, αποφεύγοντας να υπερασπιστεί επί της ουσίας την πρέσβη, ενώ οι Δημοκρατικοί ζητούν την παράδοση οικονομικών στοιχείων και προσωπικής αλληλογραφίας. Η υπόθεση ανακύπτει σε μια περίοδο ενισχυμένης ελληνοαμερικανικής συνεργασίας, λίγες ημέρες μετά την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Στο επίκεντρο της αμερικανικής πολιτικής επικαιρότητας βρίσκεται η πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, καθώς οι αποκαλύψεις για τις οικονομικές της συναλλαγές πριν από την επικύρωση του διορισμού της προκαλούν πολιτικές αντιδράσεις στην Ουάσιγκτον.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κλήθηκε την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου να σχολιάσει τις καταγγελίες, κατά τη διάρκεια συνομιλίας του με δημοσιογράφους έξω από τον Λευκό Οίκο, λίγο πριν αναχωρήσει για πολιτική συγκέντρωση των Ρεπουμπλικανών στην Αλαμπάμα.
Η απάντησή του ήταν σύντομη και προσεκτική.
«Μόλις το άκουσα κι εγώ, πολύ δυσάρεστο», ανέφερε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, προσθέτοντας ότι δεν γνώριζε αρκετές λεπτομέρειες για την υπόθεση, αλλά ότι η Γκίλφοϊλ ήταν πάντοτε πολύ ευγενική.
Η τοποθέτηση του Τραμπ παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς δεν συνοδεύτηκε από σαφή υπεράσπιση της Αμερικανίδας πρέσβεως απέναντι στις συγκεκριμένες καταγγελίες. Ταυτόχρονα, όμως, ο πρόεδρος δεν διατύπωσε κατηγορία εναντίον της ούτε προανήγγειλε κάποια ενέργεια σε βάρος της.
Reporter: “Are you concerned about some of these reports about Kimberly Guilfoyle, your ambassador to Greece?”
President Trump: “I just heard about it. It’s too bad. I mean, I don’t know. She’s an ambassador. I just heard a little bit about it. I don’t know too much. But she was always very nice.
NOTE: U.S. Ambassador to Greece Kimberly Guilfoyle is facing pay-to-play allegations after the Wall Street Journal reported she asked Trump donor Eric Deters to wire $100,000 to her American Express account days before her 2025 Senate confirmation hearing, in exchange for access and help with his tax and legal affairs.
— RedWave Press (@RedWavePress) October 9, 2026
Η αποκάλυψη της Wall Street Journal για τα 100.000 δολάρια
Η υπόθεση άρχισε να λαμβάνει δημοσιότητα μετά το ρεπορτάζ της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal, που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ φέρεται να είχε ζητήσει από τον Έρικ Ντέτερς, δωρητή του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, να καταβάλει 100.000 δολάρια για την αποπληρωμή οφειλής της προς την American Express.
Το περιστατικό φέρεται να σημειώθηκε πριν από την ακρόασή της στη Γερουσία, στο πλαίσιο της διαδικασίας επικύρωσης του διορισμού της ως πρέσβεως των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το περιεχόμενο ηλεκτρονικών μηνυμάτων που φέρονται να ανταλλάχθηκαν μεταξύ των εμπλεκομένων.
Σύμφωνα με το The Hill, σε μήνυμα της 3ης Ιουλίου 2025 μέσω της εφαρμογής Signal, η Γκίλφοϊλ φέρεται να εξηγούσε ότι η μεταφορά χρημάτων απευθείας στην American Express δεν θα αποτυπωνόταν στα σχετικά έγγραφα.
Η αναφορά αυτή δημιουργεί ερωτήματα για τη φύση της συναλλαγής και τις προθέσεις των εμπλεκομένων.
Πρέπει, πάντως, να υπογραμμιστεί ότι πρόκειται για ισχυρισμούς δημοσιογραφικών ερευνών. Δεν συνιστούν από μόνοι τους δικαστική διαπίστωση παράνομης συμπεριφοράς.
Στο μικροσκόπιο των Δημοκρατικών η Αμερικανίδα πρέσβης
Η υπόθεση απέκτησε και θεσμική διάσταση, καθώς οι Δημοκρατικοί της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων ζήτησαν στοιχεία για τις οικονομικές συναλλαγές της Γκίλφοϊλ.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του ΣΚΑΪ στις 9 Οκτωβρίου, ο Δημοκρατικός βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία, ανώτερο μέλος της επιτροπής, απέστειλε επιστολή ζητώντας την παράδοση οικονομικών εγγράφων και σχετικής αλληλογραφίας.
Το αίτημα αφορά, μεταξύ άλλων, επικοινωνίες με αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ.
Ως προθεσμία για την υποβολή των στοιχείων ορίστηκε η 22α Οκτωβρίου 2026.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δείχνει ότι οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να διερευνήσουν κατά πόσον υπήρξαν οικονομικές συναλλαγές συνδεδεμένες με υποσχέσεις πολιτικής επιρροής ή πρόσβασης.
Η διερεύνηση, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με απόδειξη ενοχής.
Ο παράγοντας Μάρκο Ρούμπιο και η επίσκεψη στην Αθήνα
Το θέμα έχει πρόσθετο διπλωματικό ενδιαφέρον, καθώς ήρθε στην επιφάνεια σχεδόν ταυτόχρονα με τη σημαντική επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα.
Στις 3 Οκτωβρίου, πριν από την επίσκεψη, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας είχε εκφραστεί θετικά για την παρουσία της Γκίλφοϊλ στην Αθήνα.
Ο Ρούμπιο είχε χαρακτηρίσει την πρέσβη ιδιαίτερα αποτελεσματική στην προώθηση της αμερικανικής πολιτικής, αναφερόμενος ειδικά στην ενεργειακή συνεργασία και στον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο.
Είχε επίσης υπογραμμίσει ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο πρόεδρος Τραμπ εκτιμούσαν το έργο της.
Οι δηλώσεις αυτές αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπό το φως των μεταγενέστερων αποκαλύψεων.
Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών αντιμετώπισε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με την υπόθεση, στις οποίες, σύμφωνα με το δημοσίευμα του ΣΚΑΪ, αντέδρασε με έντονη δυσαρέσκεια.
Το γεγονός ότι η υπόθεση απασχολεί την αμερικανική πολιτική ηγεσία δεν σημαίνει αυτομάτως ότι αμφισβητείται ο διπλωματικός ρόλος της πρέσβεως. Δημιουργεί, ωστόσο, ένα νέο επικοινωνιακό και πολιτικό δεδομένο.
Τι σημαίνει η υπόθεση για την Ελλάδα
Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ βρίσκεται στην Αθήνα σε μία περίοδο κατά την οποία οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις έχουν αποκτήσει αυξημένη γεωπολιτική σημασία.
Η συνεργασία των δύο χωρών στην άμυνα, στην ενέργεια, στις επενδύσεις και στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί βασικό άξονα της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή.
Η πρόσφατη επίσκεψη Ρούμπιο και ο έκτος Στρατηγικός Διάλογος Ελλάδας–ΗΠΑ ανέδειξαν αυτή τη συνεργασία.
Η υπόθεση Γκίλφοϊλ αφορά πρωτίστως το αμερικανικό πολιτικό και θεσμικό σύστημα.
Δεν υπάρχουν, με βάση τα δημοσιευμένα στοιχεία, αποδείξεις ότι επηρεάζει τις διμερείς συμφωνίες ή τη συνέχεια της στρατηγικής συνεργασίας Αθήνας και Ουάσιγκτον.
Ωστόσο, υπάρχουν τρία κρίσιμα ζητήματα που θα καθορίσουν τη συνέχεια.
Το πρώτο είναι εάν η Γκίλφοϊλ θα δώσει δημόσιες εξηγήσεις για τις αναφερόμενες οικονομικές συναλλαγές.
Το δεύτερο αφορά τα στοιχεία που θα προκύψουν από την κοινοβουλευτική διερεύνηση των Δημοκρατικών.
Και το τρίτο είναι η στάση που θα επιλέξουν να τηρήσουν ο Λευκός Οίκος και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εφόσον προκύψουν νέες αποκαλύψεις.
Προς το παρόν, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να κρατήσει αποστάσεις από την ουσία της υπόθεσης, επικαλούμενος περιορισμένη ενημέρωση.
Αυτή είναι η σημαντικότερη πολιτική διάσταση της πρώτης αντίδρασής του.
Η Γκίλφοϊλ δεν βρίσκεται αντιμέτωπη μόνο με ένα αρνητικό δημοσίευμα, αλλά και με αίτημα κοινοβουλευτικής διερεύνησης στις ΗΠΑ. Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν η υπόθεση θα παραμείνει στο επίπεδο των δημοσιογραφικών αποκαλύψεων ή θα αποκτήσει σοβαρότερες θεσμικές συνέπειες.
Πολιτική
Στην Ελλάδα συνελήφθη καταζητούμενος για το σκάνδαλο στον Δήμο Κωνσταντινούπολης – Η Τουρκία ζητά την έκδοσή του
Νέα εξέλιξη στην πολύκροτη δικαστική υπόθεση που αφορά τον Μητροπολιτικό Δήμο Κωνσταντινούπολης και συνδέεται με τον Εκρέμ Ιμάμογλου. Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, ο επιχειρηματίας Μουράτ Γκιουλιμπραΐμογλου (Murat Gülibrahimoğlu), ο οποίος καταζητούνταν από τις τουρκικές αρχές, συνελήφθη στην Ελλάδα στις 2 Οκτωβρίου 2026. Η Άγκυρα έχει κινήσει τις διαδικασίες για την έκδοσή του, ζητώντας προσωρινή κράτηση διάρκειας έως 40 ημερών, προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαβίβαση του σχετικού δικαστικού φακέλου.
Στις ελληνικές δικαστικές αρχές μεταφέρεται πλέον ένα ακόμη επεισόδιο της ευρύτερης δικαστικής υπόθεσης που αφορά τον Μητροπολιτικό Δήμο Κωνσταντινούπολης (İBB), με επίκεντρο τον επιχειρηματία Μουράτ Γκιουλιμπραΐμογλου, ο οποίος περιλαμβάνεται στους κατηγορουμένους της έρευνας για φερόμενες οικονομικές παρατυπίες.
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στον τουρκικό Τύπο την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, ο καταζητούμενος εντοπίστηκε στην Ελλάδα στις 2 Οκτωβρίου και τέθηκε υπό κράτηση.
Η υπόθεσή του σχετίζεται με την ευρύτερη δικαστική διαδικασία που έχει αναπτυχθεί γύρω από τη διοίκηση του Δήμου Κωνσταντινούπολης, στο πλαίσιο της οποίας έχουν απαγγελθεί κατηγορίες σε μεγάλο αριθμό προσώπων.
Το δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης αποφάσισε να ζητήσει από την Ελλάδα την έκδοση του επιχειρηματία, ενεργοποιώντας τις διαδικασίες διεθνούς δικαστικής συνεργασίας.
Αίτημα έκδοσης από το 33ο Κακουργιοδικείο Κωνσταντινούπολης
Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, το 33ο Κακουργιοδικείο Κωνσταντινούπολης αποφάσισε να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης του Γκιουλιμπραΐμογλου στην Τουρκία.
Μετά τη σχετική απόφαση, η Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Σχέσεων και Υποθέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης του τουρκικού υπουργείου Δικαιοσύνης απέστειλε έγγραφα στα υπουργεία Εσωτερικών και Εξωτερικών της χώρας.
Σκοπός είναι να προωθηθεί επίσημο αίτημα προς τις αρμόδιες ελληνικές αρχές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που μεταδίδονται από την Τουρκία, σε βάρος του επιχειρηματία εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης για αδικήματα που περιλαμβάνουν τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και την απόκρυψη της παράνομης προέλευσης περιουσιακών στοιχείων.
Ο ίδιος φέρεται να εμπλέκεται σε οικονομικές δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας για τον Μητροπολιτικό Δήμο Κωνσταντινούπολης.
Πρόκειται για κατηγορίες που αποδίδονται από τις τουρκικές διωκτικές αρχές και δεν συνιστούν αποδεδειγμένη ενοχή.
Προσωρινή κράτηση 40 ημερών ζητά η Άγκυρα
Κεντρικό στοιχείο της διαδικασίας αποτελεί το τουρκικό αίτημα για προσωρινή κράτηση του Γκιουλιμπραΐμογλου για χρονικό διάστημα έως 40 ημερών.
Η τουρκική πλευρά επικαλείται το άρθρο 16, παράγραφος 4, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης.
Η συγκεκριμένη διαδικασία επιτρέπει, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, την προσωρινή κράτηση καταζητούμενου πριν από την παραλαβή του πλήρους φακέλου έκδοσης.
Στόχος είναι να εξασφαλιστεί η παρουσία του προσώπου έως την ολοκλήρωση των αναγκαίων διατυπώσεων.
Η Σύμβαση προβλέπει ότι η προσωρινή κράτηση μπορεί να παύσει εάν δεν υποβληθεί το αίτημα έκδοσης και τα απαιτούμενα έγγραφα εντός των σχετικών χρονικών ορίων, ενώ σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να υπερβεί τις 40 ημέρες μόνο βάσει της συγκεκριμένης διάταξης.
Η υποβολή αιτήματος προσωρινής κράτησης δεν ισοδυναμεί με έγκριση της έκδοσης.
Η τελική κρίση θα γίνει με βάση την εφαρμοστέα νομοθεσία και τις προβλεπόμενες δικαστικές διαδικασίες στην Ελλάδα.
Έγγραφα μέσω διπλωματικών διαύλων και Ιντερπόλ
Οι τουρκικές αρχές προχωρούν παράλληλα στη συγκέντρωση και μετάφραση των εγγράφων που απαιτούνται για την υποβολή του αιτήματος έκδοσης.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο φάκελος προβλέπεται να διαβιβαστεί στις ελληνικές αρχές μέσω διπλωματικών διαύλων, με αξιοποίηση και της Ιντερπόλ.
Η σχετική διαδικασία περιλαμβάνει την αποστολή των δικαστικών αποφάσεων, των στοιχείων ταυτοποίησης και των πληροφοριών που τεκμηριώνουν το αίτημα της Τουρκίας.
Στη συνέχεια, η ελληνική Δικαιοσύνη θα εξετάσει εάν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις έκδοσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η διάκριση μεταξύ του εντάλματος σύλληψης που έχει εκδοθεί στην Τουρκία και της απόφασης των ελληνικών δικαστικών αρχών επί του αιτήματος.
Η ύπαρξη του πρώτου δεν συνεπάγεται αυτόματη αποδοχή του δεύτερου.
Ποιος είναι ο Μουράτ Γκιουλιμπραΐμογλου
Ο Μουράτ Γκιουλιμπραΐμογλου είναι επιχειρηματίας που εμφανίζεται μεταξύ των κατηγορουμένων της υπόθεσης του Μητροπολιτικού Δήμου Κωνσταντινούπολης.
Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων TRT Haber και άλλα δημοσιεύματα, οι εισαγγελικές αρχές τον συνδέουν με υποθέσεις διαχείρισης χώρων απόθεσης προϊόντων εκσκαφών στην περιοχή Τζεμπετζί (Cebeci) της Κωνσταντινούπολης.
Οι τουρκικές διωκτικές αρχές υποστηρίζουν ότι μέσω των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων προέκυψαν μεγάλης κλίμακας παράνομα οικονομικά οφέλη.
Σε ορισμένα τουρκικά δημοσιεύματα αναφέρονται ισχυρισμοί για οικονομικές παρατυπίες που φθάνουν συνολικά τα 180 δισ. τουρκικές λίρες.
Οι ισχυρισμοί αυτοί αποτελούν μέρος του κατηγορητηρίου και δεν έχει αποδειχθεί δικαστικά ότι τα συγκεκριμένα ποσά συνιστούν παράνομο όφελος του επιχειρηματία.
Σύμφωνα με το Habertürk, ο Γκιουλιμπραΐμογλου βρισκόταν εκτός Τουρκίας από τον Μάρτιο του 2025 και καταζητούνταν επί περίπου ενάμιση χρόνο.
Η σύνδεση με την υπόθεση Εκρέμ Ιμάμογλου
Η εξέλιξη αποκτά πρόσθετη πολιτική σημασία επειδή αφορά τη μεγάλη δικαστική έρευνα γύρω από τη διοίκηση του Μητροπολιτικού Δήμου Κωνσταντινούπολης, υπόθεση με την οποία συνδέεται και ο Εκρέμ Ιμάμογλου.
Ο πρώην δήμαρχος Κωνσταντινούπολης αποτελεί μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της τουρκικής αντιπολίτευσης και βασικό πολιτικό αντίπαλο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η δικαστική του περιπέτεια έχει αποτελέσει πεδίο έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.
Οι κυβερνητικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι διαδικασίες αφορούν ποινικές υποθέσεις και διεξάγονται από τη Δικαιοσύνη.
Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, έχει κατ’ επανάληψη καταγγείλει πολιτική σκοπιμότητα στην αντιμετώπιση του Ιμάμογλου και συνεργατών του.
Υπό αυτό το πρίσμα, η σύλληψη και η ενδεχόμενη έκδοση ενός προσώπου που περιλαμβάνεται στη συγκεκριμένη δικογραφία αναμένεται να συγκεντρώσει σημαντικό ενδιαφέρον στην Τουρκία.
Η ελληνική Δικαιοσύνη θα κρίνει το αίτημα
Από ελληνικής πλευράς, το βασικό ζήτημα αφορά την εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων και των εγγυήσεων που διέπουν τις διαδικασίες έκδοσης.
Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι συμβαλλόμενα κράτη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης, η οποία προβλέπει μηχανισμούς συνεργασίας για την παράδοση προσώπων που καταζητούνται για ποινικά αδικήματα.
Παράλληλα, η εξέταση ενός αιτήματος έκδοσης περιλαμβάνει την αξιολόγηση των προβλεπόμενων νομικών προϋποθέσεων και τυχόν λόγων άρνησης.
Σε υποθέσεις με πιθανές πολιτικές προεκτάσεις, ιδιαίτερη σημασία μπορεί να αποκτήσουν ζητήματα όπως ο χαρακτήρας των αποδιδόμενων πράξεων και οι εγγυήσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Δεν προκύπτει, πάντως, από τις διαθέσιμες πληροφορίες ότι ο Γκιουλιμπραΐμογλου έχει ήδη προβάλει συγκεκριμένους ισχυρισμούς ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων ή ότι έχει ληφθεί οριστική απόφαση για την έκδοσή του.
Το επόμενο βήμα
Η σύλληψη του Μουράτ Γκιουλιμπραΐμογλου στην Ελλάδα, όπως αναφέρεται από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, δημιουργεί ένα νέο πεδίο δικαστικής συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.
Η Τουρκία επιδιώκει την ταχεία ολοκλήρωση της διαδικασίας, ενώ η ελληνική πλευρά καλείται να εξετάσει τον φάκελο με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Το κρίσιμο επόμενο βήμα είναι η επίσημη διαβίβαση του πλήρους αιτήματος έκδοσης και η απόφαση των αρμόδιων ελληνικών δικαστικών αρχών.
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη δημοσιότητα λόγω της σύνδεσής της με τις έρευνες για τον Δήμο Κωνσταντινούπολης και τον Εκρέμ Ιμάμογλου, χωρίς αυτό να προδικάζει τη δικαστική της κατάληξη στην Ελλάδα.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας