Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Πατριωτικό καθήκον; Παρλαπίπες !

Δημοσιεύτηκε στις

Zero Hedge, Dec 25, 2021 –
Authored by David Stockman via The Brownstone Institute,

[Ο Ντέιβιντ Στόκμαν, πρώην επιτυχής επιχειρηματίας και πολιτικός, διετέλεσε ρεπουμπλικανός βουλευτής του Μίτσιγκαν και οικονομικός επιτελής της κυβέρνησης του Προέδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν. Η αρθρογραφία του, κυρίως επί των σοβαρών οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών προβλημάτων των ΗΠΑ, απολαμβάνει διεθνούς προσοχής και σεβασμού.] 

Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

O Tραχύς καβαλάρης Teddy πρέπει να στριφογυρίζει στον τάφο του καθώς κοιτάζει κάτω σε αυτούς που ποζάρουν στο δωμάτιο Roosevelt. Για όνομα του Θεού, κάθε ένα από αυτά τα όντα είναι διπλό- εμβολιασμένο και εντελώς ενισχυμένο. Και έχουν εκδώσει εντολές να αναγκάσουν περισσότερους από 130 εκατομμύρια συμπατριώτες τους – σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται- για να τους αποτρέψουν από το να γίνουν φορείς ασθενειών και δολοφόνοι των γειτόνων τους.

Ωστόσο, αν το Εμβόλιο είναι στην πραγματικότητα ένα εμπόδιο εξάπλωσης, γιατί κάθονται εκεί με τις μάσκες τους; Ποια είναι η ανάγκη προστασίας του Μπάιντεν από τον Φάουτσι όταν ο άγιος γιατρός είναι οπλισμένος μέχρι τα δόντια με εμβολισμένα αντισώματα; Και γιατί ο Μπάιντεν είναι γεμάτος με το ιατρικό ισοδύναμο του Εξαρτάται όταν έχει ήδη την προστασία πρόληψης ατυχημάτων του Εμβολίου;

 Δηλαδή, εάν δεν λειτουργεί για να σταματήσει η εξάπλωση, το όφελος είναι μόνο ιδιωτικό και όχι δημόσιο και ως εκ τούτου δεν υπάρχει κανένας γήινος λόγος για την επίθεσή του ενάντια στη βούληση εκατομμυρίων πολιτών που φοβούνται ότι οι κίνδυνοι υπερτερούν του οφέλους. Και αν σταματήσει την εξάπλωση –παρά τις πρόδηλες αποδείξεις περί του αντιθέτου– γιατί όλη  αυτή η επίδειξη αρετής με τη μάσκα προσώπου  σε ζωντανή τηλεόραση;

Εν ολίγοις, αυτή η “φωτογραφία” αξίζει χίλιες λέξεις. Είναι μια ζωντανή απεικόνιση για το τι το πολύ ανώμαλο έχει συμβεί από τις αρχές Μαρτίου του 2020. Συγκεκριμένα, το κατηγόρημα ότι ένα μέγεθος ταιριάζει σε όλους τους μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου –καραντίνες, εγκλεισμούς, αποστασιοποίηση, μάσκα, εμβολιασμούς–  και πρέπει να χρησιμοποιείται προληπτικά και αμείλικτα από τους βραχίονες του κράτους, προκειμένου να σταματήσει η εξάπλωση ενός  αερομεταφερόμενου ιού που δεν μπορεί να επισημανθεί και δεν μπορεί να ανασχεθεί.

Πράγματι, το τελευταίο επιχείρημα για υποχρεωτικό εμβολιασμό -ότι δεν αποτρέπει τη μετάδοση και τη μόλυνση, αλλά απλώς μια σοβαρή πορεία της νόσου- καθιστά την εικόνα εντελώς παράλογη. Τι φοβούνται αυτές οι γάτες τότε;

Η πραγματική λοίμωξη που εξαπλώθηκε στον κόσμο – ειδικά μεταξύ των δυτικών εθνών που συγχαίρουν θορυβωδώς τους εαυτούς τους ως πρότυπο φιλελεύθερης δημοκρατίας που πρέπει να μιμηθούν τα πιο καθυστερημένα έθνη που κατοικούν στις υποτιθέμενες σκοτεινές γωνιές του πλανήτη – είναι ένα ξέσπασμα επιδημίας στατιστικολόγου αυταρχισμού.

Δηλαδή, ένας ιός, σίγουρα όχι της μαύρης πανώλης του τύπου που έχει βασανίσει την ανθρωπότητα επί αιώνες, έχει γίνει μια καθολική δικαιολογία για τη χονδρική ακύρωση των πολιτικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας όπως ποτέ πριν – ακόμη και σε περιόδους παγκόσμιου πολέμου.

Πάρτε την αξιοθρήνητη περίπτωση της Βρετανίας. Κυβερνάται από ένα Συντηρητικό Κόμμα που είναι προδοτικό για τον σκοπό της ελευθερίας και καθοδηγείται από έναν ανυπόφορο Ντόναλντ Τραμπ που θέλει να είναι αυτός που έχει επιτεθεί στην ουσία της φιλελεύθερης δημοκρατίας σε τόσο σαρωτικό βαθμό που οι πιο αυταρχικοί προκάτοχοί του (δηλαδή ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, μεταξύ άλλων) μόλις και μετά βίας τον ονειρεύτηκαν και ο ίδιος ο Ντόναλντ δεν μπορούσε να ελπίσει.

Ο Μπόζο (παρατσούκλι του ΄Αγγλου πρωθυπουργού)  στην πραγματικότητα, αυτή τη στιγμή επιστρατεύει όλα τα εργαλεία του αυταρχισμού της δημόσιας υγείας ως απάντηση σε αυτό που ισοδυναμεί με μια χειμερινή γρίπη μεταξύ του βρετανικού πληθυσμού.

Και αυτή η τελευταία διαπίστωση δεν είναι συζητήσιμη. Όχι όταν συγκρίνετε τα μέγιστα δεδομένα του Ιανουαρίου, όταν ουσιαστικά κανείς δεν εμβολιάστηκε σε σύγκριση με το 80% των ενήλικων Βρετανών σήμερα, με τους μέσους όρους των 7 ημερών να κυλούν μέχρι την περασμένη εβδομάδα. Έτσι

  • Το ποσοστό των κρουσμάτων την περασμένη εβδομάδα ήταν 1.138 ανά εκατομμύριο ή 30% υψηλότερο από τα 875 ανά εκατομμύριο που καταγράφηκαν στις κορυφές του Ιανουαρίου του 2021, αλλά…
  • Το ποσοστό θνησιμότητας την περασμένη εβδομάδα, 1,64 ανά εκατομμύριο, μειώθηκε κατά 91% σε σύγκριση με το ποσοστό των 18,21 στην κορύφωση του Ιανουαρίου του 2021.

Φυσικά, κρυφοκοιτάζεις κάτω από το κάλυμμα  και αυτό που βλέπεις είναι τα ίδια και τα ίδια, τα γνωστά. Όχι μόνο η παραλλαγή Όμικρον είναι πολύ πιο μεταδοτική αλλά συνολικά λιγότερο θανατηφόρα από προηγούμενες παραλλαγές -για τους εγγενείς λόγους που οι λογικοί ιολόγοι και οι επιδημιολόγοι εξήγησαν χίλιάκις- αλλά η προπαγανδιστική δράση της  κρατικής περιπολίας ιών φαίνεται να είναι ακόμη πιο μολυσματική.

Δηλαδή, καθώς η κυβέρνηση, το BBC, ο Guardian και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν ανακατέψει για άλλη μια φορά το φλιτζάνι του φόβου, το ποσοστό των  «τεστ»  στη Βρετανία έχει επίσης εκτοξευθεί στα ύψη και τώρα είναι πολύ περισσότερο από το διπλάσιο από το ποσοστό του περασμένου Ιανουαρίου στην προηγούμενη χειμερινή περίοδο αιχμής. Έτσι:

Δυστυχώς, ο μηχανισμός δημόσιας υγείας έχει προκαλέσει τόσο αποτελεσματικά το άθροισμα φόβου μεταξύ του πληθυσμού που το ποσοστό θετικότητας έχει μειωθεί δραματικά. Σε σύγκριση με ποσοστό 10,8% τον Ιανουάριο του 2021, το τρέχον ποσοστό είναι μόλις 6,0%.

Προφανώς, αυτό που συμβαίνει είναι ότι όλο και περισσότεροι α-συμπτωματικοί και απολύτως υγιείς άνθρωποι προστρέχουν στα τεστ με την τυμπανοκρουσία, με αποτέλεσμα η αύξηση των  τεστ να έχει προκαλέσει το προβλέψιμο κύμα νέων «κρουσμάτων» και νέων μέτρων προπαγάνδας και ελέγχου από την περίπολο του κρατικού ιού.Και να θυμάστε, παιδιά, η Βρετανία φέρεται να κυβερνάται από «συντηρητικούς», πράγμα που μας οδηγεί σε αυτό που έρχεται κάτω από το αυλάκι από τον «κοιμισμένο Τζο» (Μπάϊντεν) και τους κρυπτό-σοσιαλιστές που πραγματικά κουνούν τα χείλη του.

Όπως μάθαμε, ετοιμάζονται να ξεκινήσουν έναν τεράστιο νέο γύρο δωρεάν πραγμάτων – αυτή τη φορά με τη μορφή 500 εκατομμυρίων κιτ τεστ κατ’ οίκον, που θα ταχυδρομηθούν στους Αμερικανούς ακριβώς όπως τόσα πολλά αναξιόπιστα ψηφοδέλτια ταχυδρομείου, πράγμα που σημαίνει ότι σίγουρα έχουμε έρθει σε πλήρη κύκλο: Μέχρι τον Μάρτιο του 2020 υπό το προηγούμενο καθεστώς ιδιωτικής ιατρικής πρακτικής, που βασίζεται σε δοκιμές και θεραπείες προσαρμοσμένες σε ασθενείς που βασίζονται σε γιατρούς, θα έχουμε τώρα το ισοδύναμο ενός καθεστώτος τεστ ενός μεγέθους, το οποίο θα παραδίδεται από το κυβερνητικό ταχυδρομείο!

Όπως συμβαίνει, ωστόσο, η Αμερική έχει ήδη κάνει σχεδόν 800 εκατομμύρια τεστ, αλλά έχει μερικά από τα χειρότερα στατιστικά στοιχεία θνησιμότητας  από Covid στον δυτικό κόσμο. Έτσι, είμαστε σε πλήρη αδυναμία  για να κατανοήσουμε πώς περισσότερες κυβερνητικές  «εξετάσεις» θα επιτύχουν κάτι εποικοδομητικό.

Από την άλλη πρέπει να γνωρίζετε ότι παρά τον πανικό στη Νέα Υόρκη και σε άλλες εστίες της ορθοδοξίας της Γαλάζιας Πολιτείας, το αμερικανικό κοινό δεν πανικοβάλλεται αρκετά για να κρατήσει την περίπολο του ιού σε λειτουργία. Από τα τελευταία δεδομένα 7 ημερών, το ποσοστό  των τεστ στις  ΗΠΑ είναι 3.380 ανά εκατομμύριο).

Τώρα, αυτό είναι στην πραγματικότητα κάτω από 40% από το ποσοστό των 5.670 ανά εκατομμύριο στην κορυφή του Ιανουαρίου του 2021 και, ακόμη περισσότερο, είναι μόλις το 18% του ποσοστού των 18.810 που δημοσιεύεται τώρα μεταξύ του ημι-υστερικού πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου.

Είναι βέβαιο ότι, ακόμη και με το πιο μέτριο ποσοστό τεστ στις ΗΠΑ, το ποσοστό θετικότητας μειώθηκε από 13,3% κατά τη διάρκεια της κορύφωσης του περασμένου Ιανουαρίου σε μόλις 10,8% επί του παρόντος. Ως εκ τούτου, για να συντηρηθεί η απάτη, οι ΗΠΑ χρειάζονται πολύ περισσότερα τεστ – ειδικά στις κόκκινες  (Ρεπουμπλικανικές) πολιτείες – προκειμένου να εξασφαλίσουν πολύ περισσότερες περιπτώσεις. Θετικότητας. Ως έχει, το ποσοστό κρουσμάτων της περασμένης εβδομάδας στις ΗΠΑ, 365 ανά εκατομμύριο, μειώθηκε κατά 52% από το μέγιστο ποσοστό του Ιανουαρίου των 757ανά εκατομμύριο.

Όσο για τη Νότια Αφρική, η οποία μας έφερε αυτόν τον τελευταίο Κυκλώνα Covid , λέει βασικά στους αυταρχικούς της Αμερικής στην κυβέρνηση και την Karens στους δρόμους “Ω, απλά σκάστε και καθίστε!”

Εδώ είναι τα τρέχοντα δεδομένα της Νότιας Αφρικής και υπενθυμίζουν για άλλη μια φορά ότι οι τηλε-υποβολείς του Μπάιντεν δεν έχουν ιδέα για ποιο πράγμα μιλάνε. Μεταξύ 11 Νοεμβρίου και 19 Δεκεμβρίου, το ποσοστό των κρουσμάτων στη Νότια Αφρική αυξήθηκε από λιγότερο από 5 ανά εκατομμύριο σε 388 ανά εκατομμύριο ή κατά 85%. Δηλαδή, ήταν ένα σφάλμα στρογγυλής τραπέζης πριν και παραμένει τώρα.

Στο τέλος της ημέρας, φυσικά, δεν υπάρχει δικαιολογία για εντολές για οτιδήποτε – από τους εγκλεισμούς μέχρι τη χρήση μάσκας και τον εμβολιασμό – επειδή απλά ο Covid δεν είναι η Μαύρη Πανούκλα.

Μετά από 22 μήνες καταμέτρησης κάθε θανάτου στην Αμερική με την πιο αυθαίρετη σύνδεση με τον ιό Covid – ακόμη και με μεταθανάτια  τεστ  θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων – το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας για τον πληθυσμό κάτω των 50 ετών είναι περίπου 500 ανά εκατομμύριο – ο ίδιος αριθμός όπως και για τα τροχαία ατυχήματα και άλλους ακούσιους τραυματισμούς. Δηλαδή, για τα 211 εκατομμύρια Αμερικανών που δεν διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο ( το ανοσοποιητικό σύστημα έθεσε σε κίνδυνο τον ηλικιωμένο πληθυσμό), ο κίνδυνος Covid είναι ο ίδιος με τους κινδύνους που ενυπάρχουν στην καθημερινή σύγχρονη ζωή με τους οποίους έχουμε μάθει εδώ και πολύ καιρό να ζούμε.

Εναλλακτικά, για τον πληθυσμό κάτω των 65 ετών, το ποσοστό επιβίωσης για τα περίπου 110 εκατομμύρια Αμερικανούς, στο σύνολο αυτών που προσβλήθηκαν από τον ιό από την πρώτην ημέρα (τον Φεβρουάριο 2020) επιβίωσε από την μόλυνση το 99.87% ! Και αν πάρετε τον νεότερο υγιή πληθυσμό χωρίς σημαντικές υποκείμενες νοσηρότητες, ο κίνδυνος θανάτου από τον Covid είναι σχεδόν μηδενικός.

Έτσι, εδώ είμαστε με μια άλλη δημόσια υστερία, που τροφοδοτείται από μια άλλη ομιλία από τον Λευκό Οίκο, υποσχόμενη μιαν ακόμη κινητοποίηση του μηχανισμού δημόσιας υγείας του κράτους, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του νόμου παραγωγής αμυντικού εξοπλισμού, για την παραγωγή εκατοντάδων εκατομμυρίων – όχι, δισεκατομμύρια πριν από την ψήφισή του – συσκευών ιδιωτικού τεστ, που μόνο την υστερία θα τροφοδοτήσουν.

Αυτό είναι αρκετά τρομακτικό. Και ακόμα περισσότερο είναι η νέα επίθεση του Μπάιντεν στους 60 εκατομμύρια «ακάθαρτους Αμερικανούς» –συντριπτικά στις νεότερες, χαμηλού κινδύνου ηλικίες– που άσκησαν τη συνταγματική τους ελευθερία και επέλεξαν να μην δεχθούν το τρύπημα του εμβολιασμού:

Ο Μπάιντεν δοκίμασε ψυχολογικό στρατήγημα  όταν περιέγραψε πώς το κύμα των όμικρων θα επηρεάσει τους εμβολιασμένους έναντι των ανεμβολίαστων, εκδίδοντας μια τρομερή προειδοποίηση σε 60 εκατομμύρια ανεμβολίαστους Αμερικανούς.

«Πόσο θα πρέπει να ανησυχείτε για το όμικρον, το οποίο είναι τώρα η κυρίαρχη παραλλαγή σε αυτή τη χώρα και συνέβη τόσο γρήγορα. Η απάντηση είναι απλή: Εάν δεν έχετε εμβολιαστεί πλήρως, έχετε καλό λόγο να ανησυχείτε…… Το Omicron είναι σοβαρή, δυνητικά θανατηφόρα επιχείρηση για ανεμβολίαστους ανθρώπους», δήλωσε ο Μπάιντεν

Συγγνώμη, Τζο. Αλλά δεν είναι δική σας δουλειά τι επέλεξαν να κάνουν οι άνθρωποι για ένα εμβόλιο που δεν σταματά τη μετάδοση και τη μόλυνση από αυτή την τελευταία μετάλλαξη. Και σίγουρα δεν είναι το “πατριωτικό καθήκον” των Αμερικανών που πιστεύουν ότι οι κίνδυνοι δεν αξίζουν τα οφέλη για να πάρουν τα λόγια σας τοις μετρητοίς.

Με λίγα λόγια, βρισκόμαστε στη μέση του μεγαλύτερου και πιο γεμάτου κινδύνους πειράματος όλων των εποχών, ξεκινώντας από την προσπάθεια να ανακατασκευάσουμε πλήρως όλα τα πρότυπα της φυσιολογικής αλληλεπίδρασης, το κλείσιμο τεράστιων θεσμών με το σκεπτικό ότι δεν είναι απαραίτητοι και τώρα τελειώνουμε με περισσότερες από 11 δισεκατομμύρια  εμβόλια που έχουν ήδη χορηγηθεί σε όλο τον κόσμο.

Το ιδιωτικό όφελος του εμβολιασμού για τους ηλικιωμένους ισχύει, αλλά αντί έστω να αναγνωρίσουν και την ταχέως εξασθενουμένη σχέση οφέλους-ζημίας του εμβολίου για μεγάλο μέρος του πληθυσμού – κυρίως τα παιδιά – οι αθέατες δυνάμεις έσυραν έξω ένα νυσταλέο γέροντα μπροστά στα μικρόφωνα για να αναρριπίσει την δημόσια υστερία.

Το μόνο πραγματικό πατριωτικό καθήκον υπό αυτές τις συνθήκες, φυσικά, είναι να υιοθετήσουμε τα λόγια του άλλου Τζο από τη Δυτική Βιρτζίνια και να βροντοφωνάξουμε «Είμαι  Αντίθετος» στις εντολές του …..Τζο Μπάιντεν.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ και εξετάζει τη σύγκρουση συμφερόντων γύρω από το LNG και τον Κάθετο Διάδρομο.

Δημοσιεύτηκε

στις

Τις εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, τον ανταγωνισμό για τη διακίνηση φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και την ενίσχυση της συνεργασίας με την Ινδία ανέδειξε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκε η ανάγκη η Αθήνα να προχωρήσει τους ενεργειακούς και αμυντικούς σχεδιασμούς της, απέναντι στην προσπάθεια της Άγκυρας να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο.

Κεντρικό θέμα αποτέλεσε η πληροφορία που μετέφερε ο παρουσιαστής για την υποβολή αιτήματος από τη Nexans προς τις ελληνικές αρχές, προκειμένου να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, ακολουθεί η εξέταση του αιτήματος από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή, η εισήγηση προς τον υπουργό Εξωτερικών και, μετά την έγκριση, η προώθησή του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την έκδοση της σχετικής αναγγελίας. Ο ίδιος τοποθέτησε τις πιθανές εξελίξεις στα τέλη Οκτωβρίου ή στις αρχές Νοεμβρίου, επικαλούμενος πληροφορίες από πηγές του.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε επίσης ότι, βάσει της ενημέρωσης που διαθέτει, δεν έχει υποβληθεί αντίστοιχο αίτημα αδειοδότησης προς την Τουρκία. Περιέγραψε ως διαφορετικό ζήτημα την ενημέρωση των χωρών της περιοχής για τις εργασίες και κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, χωρίς να αφήσει περιθώριο επιβολής τουρκικών απαιτήσεων.

Η ενεργειακή σύγκρουση πίσω από τη διπλωματία

Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στην αναφερόμενη απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και στον τρόπο με τον οποίο την παρουσίασαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Ο παρουσιαστής μετέφερε δημοσιεύματα της Hürriyet και του Haber Global, επισημαίνοντας ότι επιχειρούν να συνδέσουν την εξέλιξη με ενδεχόμενη υποβάθμιση της Ελλάδας και αλλαγή των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αυτή αποτελεί τουρκική ανάγνωση και δεν αποδεικνύει από μόνη της μεταστροφή της αμερικανικής πολιτικής.

Στη δική του ανάλυση, το ουσιαστικό διακύβευμα βρίσκεται στον ανταγωνισμό για το LNG και στις υποδομές μεταφοράς φυσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή αγορά. Συνέδεσε τον ελληνικό Κάθετο Διάδρομο με τις κινήσεις της τουρκικής BOTAŞ και τις συνεργασίες της με αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες, εκτιμώντας ότι η Άγκυρα επιδιώκει μεγαλύτερο μερίδιο στη διακίνηση και εμπορία αερίου.

Η Τουρκία, όπως ανέφερε, επιχειρεί να αξιοποιήσει αγωγούς, εγκαταστάσεις LNG, αποθηκευτικούς χώρους και διασυνδέσεις, ώστε να εξελιχθεί σε περιφερειακό κέντρο αναδιανομής ενέργειας. Κατά τον ίδιο, αυτή η επιδίωξη δημιουργεί ανταγωνιστικές πιέσεις προς τους ελληνικούς σχεδιασμούς.

Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για το ενδεχόμενο παρατεταμένης μεταβατικής περιόδου στην αμερικανική πρεσβεία. Αντιπαρέβαλε την πολιτική πρόσβαση που αποδίδει στον Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα με την ανάγκη η Αθήνα να διαθέτει συνομιλητή με εμπειρία και επιρροή στην Ουάσιγκτον.

Στο πλαίσιο της συζήτησης για πιθανή διαδοχή, αναφέρθηκε στα ονόματα των Γκας Μπιλιράκη, Τζον Κατσιματίδη και Τζον Τζορτζ, παρουσιάζοντάς τα ως ονόματα που ακούγονται και εκφράζοντας προτίμηση για τον Μπιλιράκη.

Ελλάδα, Κύπρος και Ινδία: Από τις επαφές στη βιομηχανική συνεργασία

Ξεχωριστή θέση είχε η προσέγγιση Ελλάδας–Ινδίας, με αφορμή τις επαφές του Ινδού αξιωματούχου Ρατζές Κουμάρ Σινγκ στην Αθήνα, έπειτα από την παρουσία του στην Κύπρο.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε στη συνάντηση με τον Θανάση Δαβάκη και στην επίσκεψη στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, δίνοντας έμφαση στις συζητήσεις για την αμυντική βιομηχανία και την ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών. Εκτίμησε ότι η συνεργασία μπορεί να αποκτήσει συγκεκριμένο τεχνολογικό και βιομηχανικό περιεχόμενο, ακόμη και μέσα από συμπαραγωγές οπλικών συστημάτων.

Για την κυπριακή διάσταση, στάθηκε στην επίσκεψη του Ινδού αξιωματούχου στην Πράσινη Γραμμή και στην προβολή εικόνων από τη διχοτομημένη Λευκωσία σε ινδικά μέσα. Κατά την εκτίμησή του, η ανάδειξη των συνεπειών της τουρκικής εισβολής έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.

Συνέδεσε, επίσης, τις αμυντικές επαφές με τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, τον IMEC. Υποστήριξε ότι το Νέο Δελχί αντιμετωπίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως κρίσιμους εταίρους για την πρόσβασή του στην ευρωπαϊκή αγορά, μέσα από ένα πλέγμα λιμενικών, εμπορικών και στρατηγικών συνεργασιών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη Θεσσαλονίκη, την οποία παρουσίασε ως λιμάνι που διεκδικεί σημαντικό ρόλο στη μεταφορά ινδικών εμπορευμάτων προς τα Βαλκάνια. Τόνισε, πάντως, ότι ένας τέτοιος σχεδιασμός προϋποθέτει αναβάθμιση των υποδομών και αξιόπιστη εμπορευματική σιδηροδρομική σύνδεση.

Τριβές ανάμεσα σε Άγκυρα και Μπακού

Η εκπομπή εξέτασε ακόμη τις εντάσεις που, σύμφωνα με τον παρουσιαστή, καταγράφονται στις σχέσεις Τουρκίας–Αζερμπαϊτζάν, με αφορμή το ζήτημα της μαντίλας στα σχολεία.

Ο ίδιος περιέγραψε αντιδράσεις από τουρκικούς κυβερνητικούς κύκλους και απαντήσεις από την αζερική πλευρά, η οποία επικαλείται τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους και απορρίπτει παρεμβάσεις στα εσωτερικά της. Εκτίμησε ότι η αντιπαράθεση αναδεικνύει όρια στην τουρκική επιρροή επί του Μπακού.

Ταυτόχρονα, απέρριψε τις αναφορές περί πραξικοπήματος και καθόδου στρατού στους δρόμους, αναφέροντας ότι σχετικά βίντεο που κυκλοφόρησαν ήταν προϊόντα τεχνητής νοημοσύνης. Οι τριβές που περιέγραψε παρουσιάστηκαν ως ένδειξη πίεσης στη σχέση των δύο χωρών, χωρίς να τεκμηριώνουν από μόνες τους οριστική στρατηγική ρήξη.

Ο Καπετανίδης στην Israel Hayom και η αμυντική σχέση με το Ισραήλ

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στο άρθρο του αρχισυντάκτη του Geopolitico.gr, Χρήστου Κωνσταντινίδη, στην Israel Hayom, με αναφορά στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και στην ιστορία του Νίκου Καπετανίδη.

Ανέδειξε τη σημασία της παρουσίασης σε ισραηλινό μέσο της δράσης του Πόντιου δημοσιογράφου, ο οποίος κατέγραφε τις διώξεις και τις σφαγές και οδηγήθηκε στην αγχόνη από το κεμαλικό καθεστώς. Αναφέρθηκε επίσης στην παρουσία του Τοπάλ Οσμάν στο άρθρο και στη σύνδεσή του με τη βία σε βάρος ελληνικών και αρμενικών πληθυσμών.

Στη συνέχεια παρουσίασε βασικά σημεία ανάλυσης του Σάι Γκαλ για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ, δίνοντας έμφαση στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα αποκτά ευρύτερο στρατηγικό και βιομηχανικό ρόλο, πέρα από την αγορά εξοπλισμών.

Χρήστος Κωνσταντινίδης: Η Τουρκία αρνείται να λογοδοτήσει για τα δικά της εγκλήματα

Λιβύη και «Γαλάζια Πατρίδα»

Στο κλείσιμο, ο παρουσιαστής εξέφρασε ανησυχία για τις εξελίξεις στη Λιβύη και το ενδεχόμενο περαιτέρω κινήσεων γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Κάλεσε την Αθήνα να αξιοποιήσει τη διπλωματική της επιρροή και τον ρόλο της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τέλος, μετέφερε πληροφορίες για χρονική μετάθεση του τουρκικού νομοσχεδίου περί «Γαλάζιας Πατρίδας», συνδέοντάς την με την αναμονή των ελληνικών αποφάσεων για τον GSI. Κατά την εκτίμησή του, η αναβολή αποτελεί τακτικό χειρισμό της Άγκυρας, η οποία παρακολουθεί τις επόμενες κινήσεις της Αθήνας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που θα συνδέει πολιτισμό, παραγωγή, υποδομές και αποτροπή βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Την απόσταση ανάμεσα στους επαίνους για τον ελληνικό πολιτισμό και στην έμπρακτη υποστήριξη των ελληνικών θέσεων ανέδειξαν ο Σταύρος Καλεντερίδης και η Μάγδα Αθανασιάδου στην εκπομπή της 14ης Οκτωβρίου. Με αφετηρία την ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, η συζήτηση επεκτάθηκε στον ανταγωνισμό για τους εμπορικούς και ενεργειακούς διαδρόμους και στον κίνδυνο η Ελλάδα να περιοριστεί σε έναν δευτερεύοντα μεταφορικό ρόλο στον IMEC.

Η Αθανασιάδου, εκπαιδευτικός και υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, υποστήριξε ότι η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί συντελεστή εθνικής ισχύος. Η αξιοποίησή της, όμως, προϋποθέτει ένα κράτος που μπορεί να τη συνδέσει με συγκεκριμένες πολιτικές, παραγωγική οικονομία και υπεράσπιση της κυριαρχίας του.

Η ελληνική κληρονομιά ως εργαλείο πολιτικής

Αναλύοντας την ομιλία Ρούμπιο, η προσκεκλημένη επισήμανε ότι η επίκληση της αρχαίας Ελλάδας από ξένες δυνάμεις υπηρετεί συχνά σύγχρονες πολιτικές επιδιώξεις. Στη δική της ανάγνωση, ο Αμερικανός υπουργός αξιοποίησε έννοιες όπως η δημοκρατία, η αριστεία, η φιλοπατρία και η θυσία, συνδέοντάς τες με τον διεθνή ρόλο των ΗΠΑ.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της αριστείας στην αρχαία ελληνική πόλη. Όπως εξήγησε, οι ξεχωριστές ικανότητες ενός ανθρώπου αποκτούσαν αξία μέσα από την υπηρεσία προς την κοινότητα. Η διάκριση αυτή, κατά την ίδια, είναι απαραίτητη για να κατανοηθεί το περιεχόμενο των αρχαιοελληνικών αναφορών και να αποφεύγεται η προσαρμογή τους στις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες.

Ο Καλεντερίδης συνέδεσε τη συζήτηση με τη χρήση του όρου «αριστεία» στην ελληνική πολιτική ζωή, ασκώντας έντονη κριτική στην κυβέρνηση για την απόσταση που, όπως υποστήριξε, χωρίζει τη σχετική ρητορική από την πραγματικότητα.

Η κριτική για Κύπρο και ελληνοτουρκικά

Το βασικό σημείο της κριτικής της Αθανασιάδου ήταν ότι οι αναφορές στην εθνική ταυτότητα και στην υπεράσπιση των συμφερόντων των κρατών δεν συνοδεύτηκαν, κατά την εκτίμησή της, από αντίστοιχες σαφείς τοποθετήσεις υπέρ των ελληνικών θέσεων.

Η ίδια χαρακτήρισε τις απαντήσεις Ρούμπιο στα ελληνοτουρκικά ως τήρηση ίσων αποστάσεων και επέκρινε την απουσία σαφούς αναφοράς στη στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο και στα θαλάσσια δικαιώματα των νησιών. Υποστήριξε ότι η γενική προτροπή για αποφυγή σύγκρουσης αφήνει εκτός συζήτησης ήδη συντελεσμένες παραβιάσεις και τις συνέπειές τους.

Ο Καλεντερίδης συμφώνησε με αυτή την αποτίμηση, τονίζοντας την αντίφαση που εντοπίζει ανάμεσα στην αξιοποίηση του ελληνικού πολιτιστικού συμβολισμού και στην αντιμετώπιση των ελληνικών ζητημάτων κυριαρχίας.

Η Αθανασιάδου έστρεψε, πάντως, το βάρος στην ελληνική ευθύνη. Η στάση των ξένων δυνάμεων πρέπει να οδηγεί τη χώρα σε καλύτερη οργάνωση της δικής της στρατηγικής. Η ιστορική κληρονομιά, όπως σημείωσε, οφείλει να λειτουργεί ως οδηγός για το παρόν και το μέλλον, αποφεύγοντας την προγονοπληξία και την αυτάρκεια των επαίνων.

IMEC: Το κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος σχεδιάζει

Στο δεύτερο μεγάλο σκέλος της εκπομπής, οι δύο συνομιλητές συζήτησαν τον διάδρομο διασύνδεσης Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης και τη θέση που μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα.

Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για αναλύσεις και σχεδιασμούς που, όπως ανέφερε, αναδεικνύουν την Ιταλία και την Τεργέστη, παραμερίζοντας την ελληνική διαδρομή. Συνέδεσε αυτόν τον κίνδυνο με την κατάσταση του ελληνικού σιδηροδρόμου, επιρρίπτοντας βαριές πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση για τις ελλείψεις του δικτύου και την τραγωδία των Τεμπών.

Η Αθανασιάδου επικεντρώθηκε στο περιεχόμενο της ελληνικής συμμετοχής. Με βάση τις αναλύσεις που επικαλέστηκε, ο IMEC αφορά ένα σύνθετο σύστημα μεταφορών, τεχνολογίας, ψηφιακών υποδομών και ασφάλειας. Συνεπώς, το ζητούμενο για μια χώρα είναι να έχει λόγο στις υπηρεσίες, στα πρότυπα και στις τεχνολογικές συνεργασίες που θα καθορίζουν τη λειτουργία του.

«Αν γίνουμε το γαϊδουράκι του IMEC», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον κίνδυνο μιας συμμετοχής περιορισμένης στη μεταφορά φορτίων. Στην ανάλυσή της, η γεωγραφική θέση χρειάζεται υποδομές, τεχνογνωσία και δυνατότητα προστασίας τους για να αποδώσει ουσιαστικό στρατηγικό όφελος.

Οι επιφυλάξεις για τα σενάρια γύρω από την Γκίλφοϊλ

Η συζήτηση επεκτάθηκε στον Κάθετο Διάδρομο και στα σενάρια που ο Καλεντερίδης συνέδεσε με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και ανταγωνιστικά συμφέροντα στην περιοχή.

Η Αθανασιάδου διατύπωσε ρητή επιφύλαξη ως προς την εξαγωγή συμπερασμάτων για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις. Επισήμανε ότι δεν διαθέτει πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων και ότι ούτε τα δημοσιεύματα που συζητούν τέτοια ενδεχόμενα επιτρέπουν βεβαιότητες. Έθεσε ως ουσιαστικό ερώτημα το πώς δρα η ίδια η Ελλάδα μέσα σε αυτόν τον ανταγωνισμό.

Πολιτισμός, παραγωγή και αποτροπή

Επικαλούμενη τη σκέψη του Παναγιώτη Κονδύλη, η προσκεκλημένη υποστήριξε ότι η οικονομία, η πολιτική και η στρατιωτική ισχύς συνδέονται στενά. Έδωσε έμφαση στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην αμυντική βιομηχανία, στην έρευνα και στην καινοτομία, καθώς και στην ανάγκη ενός κράτους ικανού να αποτρέπει τον πόλεμο.

Παράλληλα, ανέδειξε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, τη συνεργασία με την ομογένεια, τα θερινά σχολεία και τις πανεπιστημιακές ανταλλαγές ως πεδία άσκησης πολιτιστικής πολιτικής. Ο Καλεντερίδης μετέφερε σχετικές εμπειρίες από τη Βοστόνη, περιγράφοντας ενδιαφέρον ακαδημαϊκών για συνεργασίες στην Ελλάδα και εμπόδια στην υλοποίησή τους.

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στη Θεσσαλονίκη και στις δυνατότητές της ως βαλκανικού κέντρου εκπαίδευσης και συνεργασίας. Η Αθανασιάδου συνέδεσε αυτές τις προοπτικές με τη λειτουργία των μεταφορικών υποδομών και την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων. Η θέση που διατύπωσε ήταν σαφής: ο πολιτισμός αποτελεί οργανικό μέρος της εθνικής στρατηγικής και χρειάζεται θεσμούς, ανθρώπους και υποδομές για να μετατραπεί σε ισχύ.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και τα ναρκωτικά μέχρι τον χρυσό, τους πολύτιμους λίθους και τα όπλα, τα δίκτυα λαθρεμπορίου στις παραμεθόριες περιοχές Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν φέρονται να λειτουργούν με την ανοχή ή και τη συμμετοχή παραγόντων των κρατικών μηχανισμών. Η παράνομη οικονομία δεν αποτελεί απλώς εγκληματική δραστηριότητα, αλλά μηχανισμό επιβίωσης, πολιτικής επιρροής και ελέγχου ολόκληρων περιοχών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια διαφορετική διάσταση του λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν αναδεικνύει ο αναλυτής πληροφοριών και ειδικός σε ζητήματα αντιτρομοκρατίας Ajmal Sohail, σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2026 στο EurAsia Review.

Με τίτλο «Why Powerful Interests Continue To Protect Smuggling Networks Across Iran, Pakistan, And Afghanistan», ο Sohail υποστηρίζει ότι το λαθρεμπόριο στην περιοχή δεν επιβιώνει μόνο εξαιτίας της αδυναμίας των κρατών να ελέγξουν τα σύνορά τους. Αντιθέτως, σύμφωνα με την ανάλυσή του, έχει εξελιχθεί σε μια παραοικονομία που εξυπηρετεί οικονομικά, πολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα ισχυρών παραγόντων.

Το σημαντικότερο στοιχείο της προσέγγισής του είναι ότι αμφισβητεί την παραδοσιακή αντίληψη σύμφωνα με την οποία τα κράτη επιθυμούν να καταπολεμήσουν το λαθρεμπόριο, αλλά δεν διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα.

Όπως υποστηρίζει, σε αρκετές περιπτώσεις τμήματα της κρατικής διοίκησης, των τελωνειακών υπηρεσιών και των μηχανισμών ασφαλείας αποκομίζουν οφέλη από τη διατήρηση αυτής της κατάστασης.

Βαλουχιστάν: Η καρδιά μιας τεράστιας παράνομης οικονομίας

Στο επίκεντρο βρίσκεται το Βαλουχιστάν, η εκτεταμένη περιοχή που συνδέει γεωγραφικά το Πακιστάν με το Ιράν και το Αφγανιστάν.

Πρόκειται για έναν χώρο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας, ο οποίος χαρακτηρίζεται από οικονομική υπανάπτυξη, περιορισμένη κρατική παρουσία, εθνοτικές και φυλετικές αντιπαραθέσεις και μακροχρόνια δράση ένοπλων οργανώσεων.

Σύμφωνα με το EurAsia Review, μέσα σε αυτό το περιβάλλον έχουν δημιουργηθεί δίκτυα που διακινούν καύσιμα, ναρκωτικά, όπλα, ξυλεία, πολύτιμους λίθους, χρυσό, μάρμαρο και άλλα εμπορεύματα.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο Bahramcha, στην αφγανική επαρχία Χελμάντ, καθώς και στον διάδρομο Shin Nari, στην περιοχή Arghistan του Αφγανιστάν. Τα συγκεκριμένα σημεία περιγράφονται ως σημαντικοί κόμβοι που συνδέουν τοπικούς διακινητές με μεγαλύτερα περιφερειακά και διεθνή εμπορικά δίκτυα.

Η ιδιαιτερότητα αυτών των κυκλωμάτων είναι η δυνατότητά τους να προσαρμόζονται στις επιχειρήσεις καταστολής.

Όταν οι αρχές ενισχύουν τους ελέγχους στο λαθρεμπόριο καυσίμων, οι διακινητές μπορούν να στραφούν σε άλλες πηγές κέρδους, όπως οι πολύτιμοι λίθοι ή τα μεταλλεύματα. Όταν αυξάνεται η πίεση στη διακίνηση ναρκωτικών, ενισχύεται η δραστηριότητα σε διαφορετικούς τομείς του παράνομου εμπορίου.

Αυτή η διαφοροποίηση, επισημαίνει ο αναλυτής, καθιστά τα δίκτυα εξαιρετικά ανθεκτικά.

Οι καταγγελίες για εμπλοκή στρατιωτικών και υπηρεσιών ασφαλείας

Το πλέον αιχμηρό σημείο του δημοσιεύματος αφορά τον ρόλο κρατικών παραγόντων στην προστασία του λαθρεμπορίου.

Ο Sohail υποστηρίζει ότι η διακίνηση μεγάλων φορτίων καυσίμων, ξυλείας, χρυσού και άλλων εμπορευμάτων μέσα από αυστηρά επιτηρούμενες παραμεθόριες ζώνες δύσκολα θα μπορούσε να πραγματοποιείται σε τέτοια κλίμακα χωρίς κάποιο επίπεδο θεσμικής ανοχής.

Κατά την εκτίμησή του, τμήματα τοπικών διοικήσεων, συνοριακών δυνάμεων, τελωνείων, υπηρεσιών πληροφοριών και παραγόντων που συνδέονται με στρατιωτικούς μηχανισμούς ενδέχεται να αποκομίζουν οφέλη από τη συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα.

Οι μηχανισμοί που περιγράφει περιλαμβάνουν τη διαφθορά, την επιλεκτική εφαρμογή της νομοθεσίας, την άτυπη φορολόγηση παράνομων φορτίων και την πολιτική προστασία συγκεκριμένων δικτύων.

Ιδιαίτερα στο πακιστανικό Βαλουχιστάν, ο αναλυτής υποστηρίζει ότι ορισμένοι παράγοντες ασφαλείας μπορεί να αντιμετωπίζουν το λαθρεμπόριο όχι μόνο ως πηγή οικονομικού κέρδους, αλλά και ως εργαλείο διαχείρισης των σχέσεων με τοπικές φυλές και ομάδες επιρροής.

Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται μια αντίφαση: ενώ επισήμως το πακιστανικό κράτος χαρακτηρίζει το λαθρεμπόριο απειλή για την εθνική ασφάλεια, ορισμένοι παράγοντες φέρονται να θεωρούν ότι η παράνομη οικονομία συμβάλλει στη διατήρηση τοπικών ισορροπιών.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο αποτελεί ανάλυση γνώμης και δεν παραθέτει συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις ή ονομαστικά στοιχεία αξιωματούχων που να αποδεικνύουν κάθε επιμέρους ισχυρισμό περί εμπλοκής κρατικών υπηρεσιών.

Γιατί οι επιχειρήσεις καταστολής δεν έχουν μόνιμο αποτέλεσμα

Σύμφωνα με τον Sohail, η διατήρηση αυτών των συμφερόντων εξηγεί γιατί πολλές επιχειρήσεις κατά του λαθρεμπορίου αποδεικνύονται προσωρινές.

Οι αρχές ανακοινώνουν συλλήψεις, κατασχέσεις και εντατικοποίηση των συνοριακών ελέγχων, ωστόσο οι υποδομές και οι σχέσεις που επιτρέπουν στο παράνομο εμπόριο να λειτουργεί συχνά παραμένουν άθικτες.

Οι διακινητές αλλάζουν διαδρομές, χρησιμοποιούν νέους μεσάζοντες και μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε γειτονικές περιοχές.

Κατά τον αναλυτή, αυτό το φαινόμενο μπορεί να υποδηλώνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο πραγματικός στόχος δεν είναι η πλήρης εξάλειψη του λαθρεμπορίου, αλλά ο έλεγχος και η ρύθμισή του από όσους διαθέτουν ισχύ στο τοπικό σύστημα.

Ιρανικά καύσιμα, χρυσός και πολύτιμοι λίθοι

Σημαντικό οικονομικό σκέλος της παράνομης δραστηριότητας αποτελεί η διακίνηση ιρανικών καυσίμων προς το Πακιστάν.

Η διαφορά στις τιμές και οι ιδιαίτερες συνθήκες της περιφερειακής αγοράς δημιουργούν κίνητρα για τη μεταφορά καυσίμων εκτός των νόμιμων εμπορικών μηχανισμών.

Ο Sohail επισημαίνει ότι η δραστηριότητα αυτή υπονομεύει την επίσημη αγορά ενέργειας του Πακιστάν, ενώ δημιουργεί σημαντικά έσοδα για τα δίκτυα των διακινητών.

Παράλληλα, ο χρυσός και οι πολύτιμοι λίθοι προσφέρουν δυνατότητες αποθήκευσης πλούτου και μεταφοράς αξίας έξω από το τραπεζικό σύστημα.

Αυτή η πρακτική έχει ιδιαίτερη σημασία για οικονομικούς παράγοντες που επιδιώκουν να παρακάμψουν χρηματοπιστωτικούς περιορισμούς ή κυρώσεις.

Το παράνομο εμπόριο ξυλείας, μαρμάρου και όνυχα συμπληρώνει την εικόνα μιας οικονομίας που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό εκτός των επίσημων φορολογικών και ρυθμιστικών μηχανισμών.

Η σύνδεση του λαθρεμπορίου με τις ένοπλες οργανώσεις

Η ανάλυση προχωρά πέρα από το οικονομικό επίπεδο και εξετάζει τις επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια.

Οι ίδιοι διάδρομοι που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων μπορούν να αξιοποιηθούν για τη διακίνηση όπλων, χρημάτων και προσώπων που σχετίζονται με ένοπλες ή εξτρεμιστικές οργανώσεις.

Σύμφωνα με τον Sohail, τα εγκληματικά κυκλώματα και οι βίαιοι μη κρατικοί δρώντες δεν λειτουργούν πάντοτε ανεξάρτητα μεταξύ τους.

Μπορούν να χρησιμοποιούν κοινές υποδομές μεταφορών, άτυπα χρηματοπιστωτικά συστήματα, μεσάζοντες και διεφθαρμένους κρατικούς παράγοντες.

Αυτό σημαίνει ότι η παράνομη οικονομία μπορεί να δημιουργεί ένα περιβάλλον από το οποίο επωφελούνται οργανώσεις που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της περιοχής.

Δεν συνεπάγεται, πάντως, ότι κάθε διακινητής ή κάθε τοπική κοινότητα που εξαρτάται από το άτυπο εμπόριο συνδέεται με την τρομοκρατία. Η ανάλυση αναδεικνύει κυρίως την ύπαρξη κοινών διαδρομών και μηχανισμών που μπορούν να αξιοποιηθούν από διαφορετικούς παράνομους δρώντες.

Το μεγάλο παράδοξο: Το λαθρεμπόριο ως μέσο επιβίωσης

Μία από τις σημαντικότερες επισημάνσεις του άρθρου αφορά την κοινωνική διάσταση του φαινομένου.

Σε πολλές παραμεθόριες περιοχές, η επίσημη οικονομία δεν μπορεί να προσφέρει επαρκείς θέσεις εργασίας ή σταθερά εισοδήματα.

Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες οικογένειες εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από το διασυνοριακό εμπόριο, τις μεταφορές, τις αποθήκες, τις υπηρεσίες προστασίας και τα άτυπα χρηματοπιστωτικά δίκτυα.

Η ξαφνική εξάλειψη αυτών των δραστηριοτήτων, χωρίς τη δημιουργία νόμιμων οικονομικών εναλλακτικών, θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές κοινωνικές αντιδράσεις.

Κατά τον Sohail, αυτή η εξάρτηση αποτελεί ακόμη έναν λόγο για τον οποίο κρατικοί και τοπικοί παράγοντες αποφεύγουν την πλήρη σύγκρουση με το παράνομο οικονομικό σύστημα.

Μία εκτεταμένη καταστολή θα μπορούσε να στερήσει το εισόδημα από ολόκληρες κοινότητες και να ενισχύσει τις δυνατότητες στρατολόγησης εγκληματικών ή ένοπλων οργανώσεων.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα σύνορα, αλλά η διακυβέρνηση

Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι το λαθρεμπόριο στη μεθόριο Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με περισσότερες περιπολίες, συνοριακούς φράχτες και συλλήψεις.

Ο αναλυτής θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία πραγματικών μηχανισμών λογοδοσίας, την αντιμετώπιση των σχέσεων διαφθοράς και πολιτικής προστασίας, καθώς και την ανάπτυξη νόμιμων οικονομικών δραστηριοτήτων στις παραμεθόριες περιοχές.

Η γεωπολιτική σημασία αυτής της προσέγγισης είναι ιδιαίτερη.

Σε μια περιοχή όπου συνυπάρχουν μακροχρόνιες συγκρούσεις, αδύναμοι διοικητικοί μηχανισμοί, ισχυρές τοπικές δομές εξουσίας και διεθνή οικονομικά συμφέροντα, το λαθρεμπόριο μπορεί να λειτουργεί ως παράλληλο σύστημα διακυβέρνησης.

Δεν αποτελεί απλώς μια παρανομία που διαπράττεται εναντίον του κράτους. Σύμφωνα με τον Sohail, σε ορισμένες περιπτώσεις συντηρείται ακριβώς επειδή εξυπηρετεί συμφέροντα ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στους μηχανισμούς κρατικής εξουσίας.

Το κεντρικό ερώτημα που θέτει το δημοσίευμα δεν είναι γιατί οι κυβερνήσεις αδυνατούν να σταματήσουν τα κυκλώματα, αλλά ποιοι ωφελούνται από τη διατήρησή τους.

Και όσο οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που τα προστατεύουν παραμένουν αναλλοίωτες, το τρίγωνο Ιράν–Πακιστάν–Αφγανιστάν θα εξακολουθεί, κατά την εκτίμηση του αναλυτή, να αποτελεί χώρο όπου το οργανωμένο έγκλημα, η τοπική εξουσία και οι ανάγκες επιβίωσης των πληθυσμών διαπλέκονται.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή