Γενικά θέματα
Το δολάριο καταβροχθίζει το ευρώ
Όπως ανακοίνωσαν ο Πρόεδρος Μπάιντεν και οι εκθέσεις εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, η Κίνα θεωρήθηκε ως ο μεγαλύτερος εχθρός
By Michael Hudson and posted with the author’s permission, Views April
[O συντάκτης του κατωτέρω άρθρου είναι εξέχουσα διεθνώς προσωπικότητα της οικονομικής επιστήμης. Διετέλεσε καθηγητής τεσσάρων πανεπιστημίων στις ΗΠΑ και της οικονομικής σχολής του Βερολίνου, σύμβουλος των κυβερνήσεων ΗΠΑ, Μεξικού, Καναδά και Λετονίας και συγγραφέας δέκα τουλάχιστον βιβλίων μεταφρασμένων στα Ιαπωνικά, Κινεζικά, Γερμανικά Ισπανικά και Ρώσικα, για την πολιτική της διεθνούς χρηματοπιστωτικής εξουσίας, την ιστορία της οικονομικής σκέψης, την οικονομική στρατηγική της αμερικανικής αυτοκρατορίας , κ.α. Χαίρει βαθιάς διεθνούς εκτιμήσεως για την διεισδυτικότητα, διαύγεια, ανεξαρτησία και εντιμότητα στην ανάδειξη, απεικόνιση και πρόβλεψη της εξελισσόμενης οικονομικής πραγματικότητας που τον διακρίνει.
Ο Μάϊκλ Χιούστον πρώτος και μόνος κατήγγειλε τον οικονομικό στραγγαλισμό της χώρας μας για την σωτηρία του Ευρώ, από την γερμανική ηγεσία της ΕΕ, με την συνέργεια του ΔΝΤ και την συνενοχή ελλαδικών πολιτικών υποκειμένων.]
Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού
Είναι πλέον σαφές ότι η σημερινή κλιμάκωση του Νέου Ψυχρού Πολέμου που είχε προγραμματιστεί πριν από ένα χρόνο, με σοβαρή στρατηγική που σχετίζεται με το σχέδιο της Αμερικής να ματαιώσει τον (αγωγό ρωσικού αερίου) Nord Stream 2, ως μέρος του στόχου να εμποδίσει τη Δυτική Ευρώπη («ΝΑΤΟ») να επιδιώξει ευημερία μέσω του αμοιβαίου εμπορίου και των επενδύσεων με την Κίνα και τη Ρωσία.
Όπως ανακοίνωσαν ο Πρόεδρος Μπάιντεν και οι εκθέσεις εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, η Κίνα θεωρήθηκε ως ο μεγαλύτερος εχθρός. Παρά τον χρήσιμο ρόλο της Κίνας στο να επιτρέψει στην εταιρική Αμερική να μειώσει τους μισθούς της εργασίας με την αποβιομηχάνιση της αμερικανικής οικονομίας υπέρ της κινεζικής εκβιομηχάνισης, η ανάπτυξη της Κίνας αναγνωρίστηκε ως ο απόλυτος τρόμος: Ευημερία μέσω του σοσιαλισμού. Η σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση θεωρούνταν πάντα ο μεγάλος εχθρός της οικονομίας των εισοδηματιών (κερδοσκόπων, ραντιέρηδων) που έχει καταλάβει τα περισσότερα έθνη από τότε που τελείωσε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, και ειδικά από τη δεκαετία του 1980. Το αποτέλεσμα σήμερα είναι μια σύγκρουση οικονομικών συστημάτων – σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση εναντίον νεοφιλελεύθερου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.
Αυτό καθιστά τον Νέο Ψυχρό Πόλεμο κατά της Κίνας μια σιωπηρή εναρκτήρια πράξη αυτού που απειλεί να είναι ένας μακροχρόνιος Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η στρατηγική των ΗΠΑ είναι να απομακρύνουν τους πιο πιθανούς οικονομικούς συμμάχους της Κίνας, ειδικά τη Ρωσία, την Κεντρική Ασία, τη Νότια Ασία και την Ανατολική Ασία. Το ερώτημα ήταν, από πού να ξεκινήσει η χάραξη και η απομόνωση.
Η Ρωσία θεωρήθηκε ότι παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ευκαιρία για να ξεκινήσει την απομόνωση, τόσο από την Κίνα όσο και από την Ευρωζώνη του ΝΑΤΟ. Μια σειρά όλο και πιο αυστηρών – και ελπίζεται θανατηφόρων – κυρώσεων κατά της Ρωσίας συντάχθηκε για να εμποδίσει το ΝΑΤΟ να συναλλάσσεται μαζί της. Το μόνο που χρειαζόταν για να ανάψει ο γεωπολιτικός σεισμός ήταν ένα casus belli.
Αυτό κανονίστηκε αρκετά εύκολα. Ο κλιμακούμενος Νέος Ψυχρός Πόλεμος θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει στην Εγγύς Ανατολή – λόγω της αντίστασης στην αρπαγή ιρακινών πετρελαιοπηγών από την Αμερική, ή κατά του Ιράν και των χωρών που το βοηθούν να επιβιώσει οικονομικά, ή στην Ανατολική Αφρική. Σχέδια για πραξικοπήματα, έγχρωμες επαναστάσεις και αλλαγή καθεστώτος έχουν καταρτιστεί για όλες αυτές τις περιοχές, και ο αφρικανικός στρατός της Αμερικής έχει δημιουργηθεί ιδιαίτερα γρήγορα τον τελευταίο χρόνο ή δύο. Αλλά η Ουκρανία έχει υποστεί έναν εμφύλιο πόλεμο που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ εδώ και οκτώ χρόνια, από το πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014, και προσέφερε την ευκαιρία για τη μεγαλύτερη πρώτη νίκη σε αυτή την αντιπαράθεση εναντίον της Κίνας, της Ρωσίας και των συμμάχων τους.
Έτσι, οι ρωσόφωνες περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ βομβαρδίστηκαν με αυξανόμενη ένταση, και όταν η Ρωσία απέφυγε να απαντήσει, σύμφωνα με πληροφορίες, καταρτίστηκαν σχέδια για μια μεγάλη αναμέτρηση που θα ξεκινούσε στα τέλη Φεβρουαρίου – αρχίζοντας από μια αιφνιδιαστική δυτική ουκρανική επίθεση που διοργανώθηκε από συμβούλους των ΗΠΑ και οπλίστηκε από το ΝΑΤΟ.
Η προληπτική υπεράσπιση των δύο ανατολικών ουκρανικών επαρχιών από τη Ρωσία και η επακόλουθη στρατιωτική καταστροφή του ουκρανικού στρατού, του ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας τους τελευταίους δύο μήνες χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για να αρχίσει να επιβάλλεται το πρόγραμμα κυρώσεων που σχεδίαζαν οι ΗΠΑ και το οποίο βλέπουμε να εκτυλίσσεται σήμερα. Η Δυτική Ευρώπη ακολούθησε ορμητική. Αντί να αγοράσει ρωσικό αέριο, πετρέλαιο και σιτηρά τροφίμων, θα τα αγοράσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τις σοβαρά αυξημένες εισαγωγές όπλων.
Η μελλοντική πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ/δολαρίου
Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να εξετάσουμε πώς αυτό ενδέχεται να επηρεάσει το ισοζύγιο πληρωμών της Δυτικής Ευρώπης και, επομένως, τη συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου.
Το ευρωπαϊκό εμπόριο και οι επενδύσεις πριν από τον πόλεμο για την επιβολή κυρώσεων προανήγγελλαν μιαν αυξανόμενη αμοιβαία ευημερία μεταξύ της Γερμανίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία και την Κίνα . Η Ρωσία παρείχε άφθονη ενέργεια σε ανταγωνιστική τιμή, και αυτή η ενέργεια επρόκειτο να κάνει ένα κβαντικό άλμα με τον Αγωγό Nord Stream 2. Η Ευρώπη επρόκειτο να κερδίσει το συνάλλαγμα για να πληρώσει για αυτό το αυξανόμενο εμπόριο εισαγωγών με ένα συνδυασμό εξαγωγών περισσότερων βιομηχανικών κατασκευών στη Ρωσία και επενδύσεων κεφαλαίου για την ανάπτυξη της ρωσικής οικονομίας, π.χ. από γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και χρηματοοικονομικές επενδύσεις. Αυτό το διμερές εμπόριο και επενδύσεις έχει πλέον σταματήσει – και θα παραμείνει σταματημένο για πολλά, πολλά χρόνια, δεδομένης της κατάσχεσης από το ΝΑΤΟ των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ρωσίας που διατηρούνται σε ευρώ και βρετανικές στερλίνες, και της ευρωπαϊκής ρωσοφοβίας που παροξύνεται από τα αμερικανικά μέσα προπαγάνδας.
Στη θέση του ρωσικού αερίου , οι χώρες του ΝΑΤΟ θα αγοράσουν αμερικανικό σχιστολιθικό υγραέριο (ΥΦΑ)– αλλά θα πρέπει να δαπανήσουν δισεκατομμύρια δολάρια για την οικοδόμηση επαρκούς λιμενικής χωρητικότητας, η οποία μπορεί να διαρκέσει μέχρι ίσως το 2024. (Καλή τύχη μέχρι τότε.) Η έλλειψη ενέργειας θα αυξήσει κατακόρυφα την τιμή του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Οι χώρες του ΝΑΤΟ θα εντείνουν παράλληλα τις αγορές όπλων από το στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα των ΗΠΑ. Η σχεδόν πανικόβλητη αγορά θα αυξήσει και την τιμή των όπλων. Και οι τιμές των τροφίμων θα αυξηθούν επίσης ως αποτέλεσμα των απελπιστικών ελλείψεων σιτηρών που προκύπτουν από την παύση των εισαγωγών από τη Ρωσία και την Ουκρανία, αφενός, και την έλλειψη λιπάσματος αμμωνίας από φυσικό αέριο.
Και οι τρεις αυτές εμπορικές δυναμικές θα ενισχύσουν το δολάριο έναντι του ευρώ. Το ερώτημα είναι, πώς θα εξισορροπήσει η Ευρώπη τις διεθνείς πληρωμές της με τις Ηνωμένες Πολιτείες; Τι έχει να εξάγει που η αμερικανική οικονομία θα δεχτεί, καθώς τα δικά της συμφέροντα προστατευτισμού αποκτούν επιρροή, τώρα που το παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο πεθαίνει γρήγορα;
Η απάντηση είναι, όχι πολλά. Τι θα κάνει λοιπόν η Ευρώπη;
Θα μπορούσα να κάνω μια μετριοπαθή πρόταση. Τώρα που η Ευρώπη έχει σχεδόν πάψει να είναι ένα πολιτικά ανεξάρτητο κράτος, αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με τον Παναμά και τη Λιβερία – υπεράκτια τραπεζικά κέντρα “σημαίας ευκαιρίας” που δεν είναι πραγματικά “κράτη” επειδή δεν εκδίδουν το δικό τους νόμισμα, αλλά χρησιμοποιούν το αμερικανικό δολάριο.
Δεδομένου ότι η ευρωζώνη δημιουργήθηκε με νομισματικές χειροπέδες που περιορίζουν την ικανότητά της να δημιουργεί χρήματα πέρα από το όριο του 3 τοις εκατό του ΑΕΠ για να δαπανήσει στην οικονομία, γιατί να μην σηκώσει απλώς λευκή σημαία και να υιοθετήσει το αμερικανικό δολάριο, όπως ο Ισημερινός, η Σομαλία και τα νησιά Τερκς και Κάικος; Αυτό θα έδινε στους ξένους επενδυτές ασφάλεια έναντι της υποτίμησης του νομίσματος στις αυξανόμενες εμπορικές συναλλαγές τους με την Ευρώπη και τη χρηματοδότηση των εξαγωγών της.
Για την Ευρώπη, η εναλλακτική λύση είναι να εκραγεί το κόστος του εξωτερικού χρέους του δολαρίου που ανέλαβε για τη χρηματοδότηση του διευρυνόμενου εμπορικού ελλείμματος με τις Ηνωμένες Πολιτείες για πετρέλαιο, όπλα και τρόφιμα. Το κόστος σε ευρώ θα είναι ακόμη μεγαλύτερο καθώς το νόμισμα πέφτει έναντι του δολαρίου. Τα επιτόκια θα αυξηθούν, επιβραδύνοντας τις επενδύσεις και καθιστώντας την Ευρώπη ακόμη πιο εξαρτημένη από τις εισαγωγές. Η ευρωζώνη θα μετατραπεί σε οικονομική νεκρή ζώνη.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό είναι η ντοπαρισμένη με στεροειδή ηγεμονία του δολαρίου – τουλάχιστον έναντι της Ευρώπης. Η ήπειρος θα γινόταν μια κάπως μεγαλύτερη εκδοχή του Πουέρτο Ρίκο.
Το δολάριο έναντι των παγκόσμιων νομισμάτων του Νότου
Η πλήρης εκδοχή του Νέου Ψυχρού Πολέμου που προκλήθηκε από τον «Πόλεμο της Ουκρανίας» κινδυνεύει να μετατραπεί σε εναρκτήριο σάλο του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου και είναι πιθανό να διαρκέσει τουλάχιστον μια δεκαετία, ίσως και δύο, καθώς οι ΗΠΑ επεκτείνουν τον αγώνα μεταξύ νεοφιλελευθερισμού και σοσιαλισμού για να συμπεριλάβουν μια παγκόσμια σύγκρουση. Εκτός από την οικονομική κατάκτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ, οι στρατηγοί της επιδιώκουν να κλειδώσουν τις χώρες της Αφρικής, της Νότιας Αμερικής και της Ασίας σύμφωνα με αυτό που έχει προγραμματιστεί για την Ευρώπη.
Η απότομη άνοδος των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων θα πλήξει σκληρά τις οικονομίες με έλλειμμα τροφίμων και έλλειμμα πετρελαίου – την ίδια στιγμή που τα χρέη τους σε ξένο δολάριο προς τους ομολογιούχους και τις τράπεζες γίνονται συντριπτικά και η συναλλαγματική ισοτιμία του δολαρίου αυξάνεται έναντι του νομίσματός τους. Πολλές χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής – ειδικά η Βόρεια Αφρική – αντιμετωπίζουν μια επιλογή μεταξύ της πείνας, της μείωσης της χρήσης βενζίνης και ηλεκτρικής ενέργειας ή του δανεισμού των δολαρίων για να καλύψουν την εξάρτησή τους από το εμπόριο σε σχήμα ΗΠΑ.
Έχει γίνει λόγος για ζητήματα του ΔΝΤ για νέα SDRs για τη χρηματοδότηση των αυξανόμενων ελλειμμάτων εμπορίου και πληρωμών. Αλλά τέτοια πίστωση έρχεται πάντα με δεσμεύσεις που συνδέονται. Το ΔΝΤ έχει τη δική του πολιτική επιβολής κυρώσεων σε χώρες που δεν υπακούουν στην πολιτική των ΗΠΑ. Το πρώτο αίτημα των ΗΠΑ θα είναι αυτές οι χώρες να μποϊκοτάρουν τη Ρωσία, την Κίνα και την αναδυόμενη συμμαχία τους για το εμπόριο και το νόμισμα. «Γιατί να σας δώσουμε SDRs ή να σας παραδώσουμε νέα δάνεια σε δολάρια, εάν πρόκειται απλά να τα ξοδέψετε στη Ρωσία, την Κίνα και άλλες χώρες που έχουμε δηλώσει ότι είναι εχθροί», θα ρωτήσουν οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ.
Τουλάχιστον, αυτό είναι το σχέδιο. Δεν θα με εξέπληττε να δω κάποια αφρικανική χώρα να γίνεται η «επόμενη Ουκρανία» με τα αμερικανικά στρατεύματα μεσολάβησης (εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι υποστηρικτές και μισθοφόροι ) να αγωνίζονται ενάντια στους στρατούς και τους πληθυσμούς των χωρών που επιδιώκουν να τραφούν με σιτηρά από ρωσικά αγροκτήματα και να τροφοδοτούν τις οικονομίες τους με πετρέλαιο ή φυσικό αέριο από ρωσικά φρέατα – για να μην μιλήσουμε για συμμετοχή στην Πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας που ήταν, εξάλλου, το έναυσμα για την έναρξη του νέου πολέμου της Αμερικής για την παγκόσμια νεοφιλελεύθερη ηγεμονία.
Η παγκόσμια οικονομία φλέγεται και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προετοιμαστεί για μια στρατιωτική απάντηση και οπλοφορία του δικού τους εμπορίου πετρελαίου και γεωργικών εξαγωγών, εμπορίου όπλων και απαιτήσεων από τις χώρες να επιλέξουν σε ποια πλευρά του Νέου Σιδηρού Παραπετάσματος επιθυμούν να ενταχθούν.
Αλλά τι συνέπειες θα έχει αυτό για την Ευρώπη; Τα ελληνικά εργατικά συνδικάτα ήδη διαδηλώνουν κατά των κυρώσεων που επιβάλλονται. Και στην Ουγγαρία, ο πρωθυπουργός Βίκτωρ Ορμπάν μόλις κέρδισε τις εκλογές για αυτό που είναι βασικά μια αντιευρωπαϊκή και αντιαμερικανική κοσμοθεωρία, ξεκινώντας με την πληρωμή ρωσικού αερίου σε ρούβλια. Πόσες άλλες χώρες θα σπάσουν τις τάξεις – και πόσο καιρό θα πάρει;
Τι σημαίνει αυτό για τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου που συμπιέζονται – όχι μόνο ως «παράπλευρες απώλειες» στις βαθιές ελλείψεις και την αύξηση των τιμών για την ενέργεια και τα τρόφιμα, αλλά ως ο στόχος της στρατηγικής των ΗΠΑ, καθώς εγκαινιάζει τη μεγάλη διάσπαση της παγκόσμιας οικονομίας στα δύο; Η Ινδία έχει ήδη πει στους αμερικανούς διπλωμάτες ότι η οικονομία της είναι φυσικά συνδεδεμένη με εκείνη της Ρωσίας και της Κίνας. Το Πακιστάν βρίσκει την ίδια λογική επιταγή.
Από το πλεονεκτικό σημείο των ΗΠΑ, το μόνο που χρειάζεται να απαντηθεί είναι, «Τι θα κάνουν οι τοπικοί πολιτικοί και οι ολιγαρχίες πελατών που ανταμείβουμε για την παράδοση των χωρών τους;»
Από τα στάδια σχεδιασμού του, οι διπλωματικοί στρατηγοί των ΗΠΑ έβλεπαν τον επικείμενο Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο ως πόλεμο οικονομικών συστημάτων. Ποια πλευρά θα επιλέξουν οι χώρες: Το δικό τους οικονομικό συμφέρον και κοινωνική συνοχή, ή υποταγή στους τοπικούς πολιτικούς ηγέτες που εγκαθίστανται από τις ΗΠΑ με παρεμβάσεις, όπως με τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια που η υφυπουργός Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ καυχήθηκε ότι επένδυσε στα νεοναζιστικά κόμματα της Ουκρανίας πριν από οκτώ χρόνια για να ξεκινήσει τις μάχες που ξέσπασαν στον σημερινό πόλεμο;
Μπροστά σε όλη αυτή την πολιτική ανάμειξη και την προπαγάνδα των Μ Μ Ε, πόσο καιρό θα πάρει στον υπόλοιπο κόσμο να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει ένας παγκόσμιος πόλεμος σε εξέλιξη, με τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο στον ορίζοντα; Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι μέχρι να καταλάβει ο κόσμος τι συμβαίνει, το παγκόσμιο ρήγμα θα έχει ήδη επιτρέψει στη Ρωσία, την Κίνα και την Ευρασία να δημιουργήσουν μια πραγματική μη νεοφιλελεύθερη Νέα Παγκόσμια Τάξη που δεν χρειάζεται χώρες του ΝΑΤΟ και η οποία έχει χάσει την εμπιστοσύνη και την ελπίδα για αμοιβαία οικονομικά οφέλη μαζί τους. Το στρατιωτικό πεδίο μάχης θα γεμίσει με οικονομικά πτώματα.
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...
Καλεντερίδης: Η Ουκρανία στο έλεος του «διακόπτη» – Το μάθημα για την ελληνική άμυνα
Οι περιορισμοί στις δορυφορικές υπηρεσίες, η πίεση του Τραμπ στον Ζελένσκι και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική παραγωγή στο επίκεντρο...
Ποιος είναι σκληρότερος; Η Προεκλογική μάχη Νετανιάχου – Άιζενκοτ
Ο Γκάντι Άιζενκοτ, κορυφαίος Ισραηλινός πολιτικός που ελπίζει να ανατρέψει τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στις εκλογές στα τέλη αυτού του...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας