Διεθνή
Δύο νέα ντοκουμέντα για τον ολέθριο ρόλο του Χ. Κίσινγκερ στην Κυπριακή τραγωδία
Ο Κίσινγκερ ήταν χειρότερος και από τους Τούρκους
Νίκος Μελέτης
Δυο αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Στειτ Ντιπάρτμεντ,που παρουσιάζει σήμερα το Liberal.gr έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενες αποκαλύψεις για τον ολέθριο και συχνά φιλοτουρκικό ρόλο που διαδραμάτισε ο τότε Αμερικανός Υπουργός εξωτερικών Χ.Κίσινγκερ στην τραγωδία της Κύπρου.
Στο πρώτο ντοκουμέντο με ημερομηνία 10 Αυγούστου 1974 , τρεις ημέρες πριν από τον Β΄Αττίλα καταγράφεται το περιεχόμενο της τηλεφωνικής επικοινωνίας που ειχε ο ΥΠΕΞ Χ.Κίσινγκερ με τον Αμερικανό πρόεδρο Φορντ.
Στο κείμενο αυτό ο Χ.Κισινγκερ, ενώ δείχνει να έχει αντιληφθεί τον κίνδυνο η Τουρκία να επιχειρήσει να καταλάβει ακόμη μεγαλύτερο μέρος της Κύπρου, αρκείται να καθησυχάσει τον Αμερικανό πρόεδρο ότι έχει μιλήσει με τον «μαθητή του, Ετσεβίτ» και του είπε ότι «δεν θα μπορούσαμε – πραγματικά στις πρώτες 48 ώρες της θητείας σας – να είμαστε πολύ χαλαροί όσον αφορά τη μονομερή στρατιωτική δράση» και ότι ετοιμάζει επιστολή προς τον Ετσεβίτ. Και επιβεβαιώνει στον πρόεδρο Φορντ ότι πράγματι η επιστολή «θα μπορέσει αρχικά να καθυστερήσει την οποιαδήποτε στρατιωτική δράση και, δεύτερον, ίσως οδηγήσει σε κάποια τροποποίηση των απαιτήσεων τους» (της Τουρκίας).
Ο Χ. Κίσινγκερ μάλιστα χαρακτηρίζει ως την «πιο ηλίθια πρόταση που έχει ακούσει» την πρόθεση των Βρετανών να στηρίξουν τους ΄Ελληνες και να «απειλούν ακόμη και με στρατιωτική δράση εναντίον της Τουρκίας», θεωρώντας ότι οι ΗΠΑ θα είναι αυτές που θα κληθούν να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά, κάτι που ήθελε να αποφύγει η Ουάσιγκτον. Έτσι έκλεισε κάθε συζήτηση για την εξέταση του ενδεχόμενου άσκησης και στρατιωτικής πίεσης στην Τουρκία ώστε να μην προχωρήσει στην ολοκλήρωση του σχεδίου της με την Δευτερη Εισβολή.
Στο δεύτερο ντοκουμέντο, ο Χ.Κίσινγκερ σε ευρεία σύσκεψη που έγινε στην Ουάσιγκτον στις 27 Αυγούστου του 1974 με εκπροσώπους της βρετανικής κυβέρνησης και επικεφαλής τον αναπληρωτή ΥΦΥΠΕΞ της Βρετανίας sir John Killick με απροκάλυπτο τρόπο αποδοκιμάζει την πρόταση που ειχε κατατεθεί από τον Τούρκο εκπρόσωπο Ullman στο Λονδινο ότι η Τουρκία «θα ήταν ικανοποιημένη με το 28% του εδάφους του νησιού» θεωρώντας ότι πρέπει να απαιτήσει περισσότερα και στην συνέχεια να κατέβουν.
«Νομίζω ότι είναι ηλίθιο που ο Ulman το είπε δημοσίως αυτή τη στιγμή» λέει ο Χ. Κίσινγκερ.
Ο τότε Αμερικανός ΥΠΕΞ στην συζήτηση η οποία εγινε δεν κρύβει την αγωνία του στο ενδεχόμενο να στραφεί η Τουρκία στην Σοβιετική ΄Ενωση, ούτε όμως και την απέχθεια του για την Ελλάδα.
Κάνοντας «αυτοκριτική» για την κατάρρευση των συνομιλιών της Γενεύης που μεσολάβησαν μεταξύ του πρώτου και δεύτερου Αττίλα ο Κίσινγκερ παραδέχεται ότι δεν «κατάλαβε» ότι δεν έπεσαν πολλές προτάσεις στο τραπέζι που θα μπορούσαν να σταματήσουν την τουρκική επίθεση ομολογώντας όμως ότι το « βασικό συστατικό, ακόμα και αν ήταν ηθικά λάθος, ήταν να πιέσει τους Έλληνες να κάνουν κάποιες παραχωρήσεις..». Σπεύδοντας να διευκρινίσει ότι δεν είναι …ανθέλληνας, ο τοτε πανίσχυρος Αμερικανός ΥΠΕΞ εκφράζει την εκτίμηση του ότι το «πραγματικό πρόβλημα είναι η συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης», μια δήλωση αποκαλυπτική του πως η αμερικανική εξωτερική πολιτική αντιμετώπιζε την εισβολή και κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία ..
Ακολουθεί το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της τηλεφωνικής επικοινωνίας Φορντ-Κίσινγκερ και εκτενή αποσπάσματα της επίσημης καταγραφής της Σύσκεψης στο Στειτ Ντιπάρτμεντ της 27ης Αυγούστου 1974
Transcript of Telephone Conversation Between President Ford and Secretary of State Kissinger 1
Washington, August 10, 1974, 3:40 p.m.
Φ:Ναι, Χένρυ.
Κ:Κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη που σας ενοχλώ.
Φ:Δεν πειράζει.
Κ: έχουμε κάποιες εξελίξεις στην Κύπρο. Μέχρι να μάθω πώς θέλετε να το χειριστείτε, σκέφτηκα να τσεκάρω μαζί σας κάποιες από αυτές τις ενέργειες. Γνωρίζετε ότι οι Έλληνες και οι Τούρκοι συναντιούνται υπο τη βρετανική Προεδρία στη Γενεύη και έχουμε έναν βοηθό Υπουργό εξωτερικών εκεί για να είναι γενικά υποβοηθητικός.
Φ: Ο Σίσκο;
Κ: Όχι. Αρτ Χάρτμαν. Ο Βρετανός υπουργός εκπροσωπεί μια κυβέρνηση που θα πρέπει να παει στις εκλογές, έτσι ώστε να αναζητούν μια γρήγορη επιτυχία και είναι λίγο σαν ταύρος σε ένα μαγαζί με πορσελάνες. Ο Κάλαχαν δεν είναι πολύ έμπειρος. Οι Τούρκοι θέλουν ένα γρήγορο αποτέλεσμα που θα οδηγήσει σε διχοτόμηση του νησιού σε Ελληνικό και Τουρκικό μέρος,με ένα είδος γενικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η οποία ωστόσο θα είναι πολύ αδύναμη. Έχουν περίπου το 15% του νησιού και θέλουν 30%. Μπορεί να προσπαθήσουν να το αρπάξουν. Μίλησα με τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας. ήταν μαθητής μου και του είπα ότι δεν θα μπορούσαμε — πραγματικά στις πρώτες 48 ώρες της θητείας σας — να είμαστε πολύ χαλαροί όσον αφορά τη μονομερή στρατιωτική δράση.
Φ: σίγουρα δεν μπορούμε.
Κ: αν συμβεί αυτό, ίσως χρειαστεί να διαχωρίσουμε από αυτό που προσπαθήσαμε να αποφύγουμε. Ο κίνδυνος μας στην Τουρκία και ο λόγος που πρέπει να ελιχθούμε προσεκτικά. Μπορεί να γίνουν πολύ εθνικιστές και οι Ρώσοι προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν, αλλά δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να δράσουν μονομερώς. Γράφω ένα γράμμα στον Ecevit. υποσχέθηκε να περιμενει για 24 ώρες. Γράφω στον Ecevit για λογαριασμό μου, περιγράφοντας πού βλέπω να βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις . Οι Τούρκοι προτείνουν δύο τομείς — έναν Τούρκικό και έναν Ελληνικό. Νομίζω ότι τους Έλληνες μπορούμε να τους πιέσουμε σε μια θέση όπου θα είναι πρόθυμοι να δεχτούν δύο ή τρεις αυτόνομες τουρκικές περιοχές, αλλά όχι μία γειτονική περιοχή. Με αυτό θα αποφευχθεί η μεταφορά πληθυσμού.
Φ:Σωστά.
Κ: αυτό θα μας έδινε την ευκαιρία να καθυστερήσουμε τις στρατιωτικές ενέργειες αρκετά για να εργασθούμε σε επίπεδο Υπουργού Εξωτερικών για να δούμε αν μπορούμε να βρούμε έναν συμβιβασμό.
Φ: πιστεύετε ότι η επιστολή προς τον Ecevit θα μπορέσει αρχικα να καθυστερήσει την οποιαδήποτε στρατιωτική δράση και, δεύτερον, ίσως οδηγήσει σε κάποια τροποποίηση των απαιτήσεων τους.
Κ: Σωστά. Οι Βρετανοί είναι όλοι έξω και στηρίζουν τους Έλληνες αυτή τη στιγμή και απειλούν ακόμη και στρατιωτική δράση εναντίον των Τούρκων, κατι που είναι ένα από τα πιο ηλίθια πραγματα που εχω ακούσει.. Το μόνο που έχουν εκεί στην Κύπρο είναι μερικά Fantom και 1.000 άνδρες. Είναι καθαρά πολιτικό θέμα. Δεν μπορούσαν να το σταματήσουν . Θέλουν να ξεκινήσουν μια κρίση και τότε θα πρέπει να την επιλύσουμε εμεις και αυτοί θα έρχονταν να την πιστωθούν ..
Φ:Γιατί δεν προχωράτε; Θα είμαι εδώ στην Ουάσιγκτον όλο το Σαββατοκύριακο. Μου φαίνεται λογικό και βασίζομαι στην καλή σου κρίση.
Κ:Σωστά, κύριε Πρόεδρε. Αν συμβεί κάτι, θα σου τηλεφωνήσω. Δεν θα σας ενοχλήσω με κάθε τακτική κίνηση.
Φ: Την γενική ιδέα, εγκρίνω.
Κ: πρέπει να παρουμε μια θέση μεταξύ της βρετανικής και της Ελληνικής θέσης και της τουρκικής, ώστε να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τις τουρκικές απαιτήσεις αλλά να μην αφήσουμε τους Τούρκους να ισχυρίζονται ότι εμείς τους εμποδίσαμε και ταυτόχρονα να είμαστε σκληροί έναντι των μονομερών τουρκικών στρατιωτικών κινήσεων.
Φ: Και ηρέμησε τους Βρετανούς φίλους μας λίγο.
Κ:Ναι. Θα δώσουμε μήνυμα στον Κάλαχαν.
Φ:Μου ακούγεται λογικό.
K: όταν φτάσουμε σε τακτικές πρωινές ενημερώσεις θα το έχω ρυθμίσει για να σας δώσω μια ενημέρωση, ώστε να σας πούμε τι περιμένουμε για εκείνη την ημέρα. Δεν θα έχετε τόσο βραχυπρόθεσμα ερωτήματα. Ωστόσο, μπορεί να έρχονται από καιρό σε καιρό. Θα προχωρήσω σε αυτή τη βάση. Σ ‘ ευχαριστώ, Χένρυ.
Memorandum of Conversation1
Washington, August 27, 1974, 11:30 a.m.
SUBJECT
Cyprus
PARTICIPANTS
Sir John Killick, Deputy Under Secretary, British Foreign Office
Mr. Richard Sykes, British Chargé d’Affaires
Mr. Michael Alexander, Private Secretary to the British Foreign Secretary
Mr. James Cornish, British Embassy
The Secretary
The Deputy Secretary
Ambassador Buffum, Assistant Secretary, IO
Mr. Wells Stabler, Acting Assistant Secretary for European Affairs
Mr. Lawrence Eagleburger, Executive Assistant to the Secretary
Ambassador William Crawford, Nicosia
Ambassador Jack Kubisch, Athens
Killick: Σας φέρνω τις καλύτερες ευχές από τον Υπουργό Εξωτερικών Callaghan και την εκτίμησή του που συμφωνήσατε να μας δεχθείτε.
Kissinger: Σας ευχαριστώ. Είναι αυτονόητο ότι θα χαρούμε να σας δούμε.
Killick: Η επίσκεψή μας εδώ είναι στην πραγματικότητα μια απάντηση στο τελευταίο μήνυμα που στείλατε το Σαββατοκύριακο στον Callaghan. Είναι εξω ,στην εξοχή για διακοπές ,για ξεκούραση. Δεν επιθυμεί να επιστρέψει στο φόρουμ της Γενεύης αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει καμία βάση γι ‘αυτό.
Kissinger: Φαίνεται ότι είμαι τo προβλημα των διαπραγματεύσεών σας και αναρωτιέμαι πώς έφτασα εκεί.
Killick: Ο Callaghan θέλει να κοιτάξει λίγο τα επόμενα βήματα και δεν του αρέσει αυτό που βλέπει μπροστά. Θα ήθελε να συζητήσει μαζί σας σε μεγαλύτερο βάθος, αλλά αυτό δεν είναι εφικτό αυτή τη στιγμή. Αυτός λοιπόν μας ζήτησε να έρθουμε να έχουμε μια ανταλλαγή απόψεων μαζί σας, επειδή αυτό είναι μάλλον καλύτερο από τις τηλεφωνικές κλήσεις και τα διπλωματικά τηλεγραφήματα. Έχω εδώ ένα πλήρες φύλλο σημειώσεων που θα ήθελα να κανω ανασκόπηση εάν συμφωνείτε. Μπορώ να προχωρήσω;
Kissinger: Ναι, προχωρήστε, και όταν τελειώσετε, θα σας πω τις σκέψεις μου. Πού είναι ο Buffum;
Eagleburger: Δεν ήξερα ότι τον θέλατε. Θα τον πάρω.
Killick: Όταν ο Joe Sisco ήρθε τον Ιούλιο, υπήρχαν κάποιες συνομιλίες με εμάς που οραματίζονταν μια λύση πακέτου για την Κύπρο. Στο χαρτί ταυτοποιήσαμε την Λύση ως διπεριφερειακή (biregional) ομοσπονδία.
Kissinger: Το ερώτημα φαίνεται να είναι εάν η περιοχή μπορεί να εξαχθεί από τους Έλληνες, από εσάς ή από τους Τούρκους.
Killick: Υπάρχει ήδη de facto μετακίνηση του πληθυσμού και πρέπει να υπάρξει κάποια μορφή εκούσιας παραίτησης εγγύησης όσον αφορά εμάς. Θα μπορούσα να προσθέσω ότι όλες οι πλευρές ήταν απογοητευμένες με την αποτυχία μας να χρησιμοποιήσουμε στρατιωτική δύναμη προς το συμφέρον τους.
Kissinger: Οι Τούρκοι δεν ήταν δυσαρεστημένοι που δεν χρησιμοποιήσατε τη δύναμη.
Killick: Αυτό είναι παρελθόν και όλα είναι πολύ θεωρητικά. Κανείς δεν μπορεί να επιβάλει μια λύση και τίποτα που επιβάλλεται δεν θα ήταν λύση.
Kissinger: Εννοείτε ότι οι Έλληνες δεν θα δεχτούν; Πώς με φέρατε στη γραμμή πυρός σε αυτό το θέμα;
Killick: Δεν εχουμε την συναίσθηση ότι υπήρξε οποιαδήποτε πράξη από την πλευρά μας που έφερε αυτό το αποτέλεσμα.
Kissinger: Λοιπόν, δεν έχει σημασία γιατί οι πράξεις μας θα είναι οι ίδιες σε κάθε περίπτωση. Οι Έλληνες έχουν διαρρεύσει αυτά που τους είπαμε για τη σοβιετική πρόταση.
Killick: Η ελληνική επιμονή ότι η επιστροφή στη γραμμή 9 Αυγούστου είναι μια προϋπόθεση για την επανάληψη των διαπραγματεύσεων είναι αδύνατη. Η εκτίμησή μας είναι ότι η κυβέρνηση στην Αθήνα είναι αδύναμη και διαιρεμένη. Δεν πιστεύουμε ότι η ελληνική Νότα για την απόρριψη της πρότασής μας πρέπει να εκληφθεί τόσο τραγικά. Στην πραγματικότητα, μερικές από τις παρατηρήσεις που καναμε είναι εκείνες που ο Κληρίδης θα έβρισκε αποδεκτές.
Kissinger: Λάβαμε το κείμενο της ελληνικής απόρριψης;
Stabler: Ναι, το πήραμε – από τους Βρετανούς.
Kissinger: Λοιπόν, δεν το είδα, αλλά είδα την σύνοψη. Δεν είμαι επικριτικός , απλά ήθελα να μάθω αν το λάβαμε.
Killick: Τα ακόλουθα είναι τα σημεία στα οποία θα έπρεπε να γίνουν κινήσεις από τους τούρκους: (1) μια λογική προσαρμογή στο έδαφος που κατέχουν τώρα οι Τούρκοι, (2) όχι μόνο μια μείωση των τουρκικών δυνάμεων αλλά και η δέσμευση για συνολική απόσυρση. και (3) η επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους, δεδομένου ότι θα ήταν δύσκολο να γίνει αποδεκτή η βίαιη μετακίνηση του πληθυσμού. Αν μπορούσαμε να πάρουμε κάτι από τους Τούρκους σύμφωνα με αυτές τις γραμμές, θα ήταν χρήσιμο. Παρεμπιπτόντως, ο Τούρκος απεσταλμένος, Ullman, ανέφερε χθες στο Λονδίνο ότι οι Τούρκοι θα είναι ικανοποιημένοι με το 28% της επικράτειας.
Kissinger: Νομίζω ότι είναι ηλίθιο που ο Ulman το είπε δημοσίως αυτή τη στιγμή.
Cornish: Μόλις μίλησα με το Λονδίνο και είπαν ότι ο Ulman έχει υπαναχωρήσει από αυτό το ποσοστό.
Kissinger: Καλώς, είναι καλύτερο να ξεκινούν από το 35 % και στη συνέχεια να κατέβουν.
Cornish: Φαίνεται ότι ο Ulman μιλά τώρα για την ανάγκη να έχει ένα ορισμένο ποσοστό για να αντιστοιχεί σε τουρκικές εκτάσεις στην Κύπρο, και στη συνέχεια ένα επιπλέον ποσοστό για λόγους ασφαλείας.
Killick: Πρέπει να αποσπάσουμε κινήσεις από τους Τούρκους σ εαυτό και θα θυμάστε ότι στην επιστολή σας προς τον Callaghan, αναφέρατε ότι αν είναι να χρησιμοποιήσετε την επιρροή σας στους Τούρκους για να λάβετε κάποιες παραχωρήσεις, θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων. Αναφέρατε επίσης την άποψή σας ότι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι μπορεί να στηριχθεί στη φιλική υποστήριξη όλων μας, αλλά ότι πρέπει να πάρει ενεργό ρόλο στις διαπραγματεύσεις.
Kissinger: Η στάση των Ελλήνων προς το ΝΑΤΟ και προς τις βάσεις μας είναι εντελώς μη ρεαλιστική και δεν έχει νόημα.
Killick: Εάν η Τουρκία πρέπει να κάνει κάποια παραχώρηση ως αποτέλεσμα της διπλωματίας των ΗΠΑ, θα ήταν καλό στην προσπάθεια σας για την αντιμετώπιση του αντιαμερικανικού αισθήματος στην Ελλάδα. Ίσως υπάρχει κάποια σοβιετική πίεση που ασκειται στην Ελλάδα , αλλά είναι δύσκολο να διαβάσει κανείς τη σοβιετική στάση.
Kissinger: Οι Σοβιετικοί δεν κινούνται έντονα και δεν έχουν λάβει μέτρα στα τουρκικά ή τα ελληνικά σύνορα. Κάνουν αρκετά για να τονώσουν την αριστερά στην Ελλάδα. Κάθε τρεις μέρες, ο Dobrynin έρχεται να προτείνει μια κοινή αμερικανική-σοβιετική εγγύηση. Όταν ρώτησα τον κ. Dobrynin ποια είναι η άποψή του σχετικά με την πρόταση αυτή, είπε ότι είχε προειδοποιήσει τη Μόσχα ότι θα τους τρέξουμε με αυτή την πρόταση. Ζήτησα τώρα από τον Dobrynin να μου φέρει σοβιετικές ιδέες για το ποια μπορει να είναι η Λυση.. Τι, στην πραγματικότητα, μπορούν να κάνουν οι Σοβιετικοί; Εάν οι Σοβιετικοί υποστηρίξουν μια διζωνική λύση, τότε θα μπορούσαν να το παρουσιάσουν στην Αθήνα. Σε κάθε περίπτωση, θα αντιταχθούμε σε οποιαδήποτε κοινή εγγύηση στην Κύπρο.
(Ο κ. Buffum μπαίνει στο δωμάτιο.)
……….
Killick: Υπάρχουν πολλά δύσκολα σημεία όπως η μετακίνηση των Ελλήνων από τις τουρκικές ζώνες και η εγκατάσταση ορισμένων τούρκων προερχομένων από την Τουρκία στις πρώην ελληνικές ζώνες. Από την πλευρά της Ελλάδας, υπάρχουν στοιχεία στρατιωτικής ετοιμότητας στην Κρήτη και πριν από μερικές ημέρες ο Καραμανλής είπε στον Πρέσβη ότι πέρα από μια περίοδο δεκαπέντε ημερών θα δυσκολευόταν να ελέγξει την κατάσταση.
Kissinger: Θα δεχτούν οι Τούρκοι την διχοτόμηση;
Killick: Οι Τούρκοι λένε ότι δεν την δέχονται, αλλά δεν το αποκλείουμε.
……………..
Killick: Οι τουρκικοί στόχοι στην Κύπρο πρέπει να είναι αντίθετοι προς τους Σοβιετικούς. Επομένως, θα πρέπει να είστε σε θέση να ασκήσετε την επιρροή σας στους Τούρκους αφού η Τουρκία δεν θα κινηθεί προς τα Σοβιέτ. Η κατάσταση στην Αθήνα θα ήταν διαφορετική.
Kissinger: Οι Τούρκοι μπορούσαν είτε να στραφούν στη Σοβιετική Ένωση είτε στον εθνικισμό του Καντάφι. Αν και δεν θα μπορούσαν να στραφούν στους Σοβιετικούς σε αυτή την κρίση, αν ήταν ταπεινωμένοι, θα μπορούσαν να πάνε προς αυτή την κατεύθυνση σε δύο ή τρία χρόνια. Οι σπόροι για αυτό θα μπορούσαν να σπαρθούν τώρα.
Killick: Η πιθανότητα τουρκικής ταπείνωσης είναι πράγματι μικρή. Η Τουρκία το έχει κάνει.
Kissinger: Το αποτέλεσμα θα εξακολουθήσει να είναι ότι η θέση των Ελλήνων στην Κύπρο θα είναι πολύ χειρότερη από ό, τι ήταν στις 15 Ιουλίου. Κατηγορώ τον εαυτο μου σε κάποιο βαθμό για αυτό που συνέβη στον δεύτερο γύρο στη Γενεύη. Δεν καταλαβαίνω και κανείς δεν μπόρεσε να μου εξηγήσει γιατί κανένας δεν υπέβαλε προτάσεις. Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η τουρκική επίθεση θα ήταν να πλημμυρίσει το τραπέζι με προτάσεις. Το βασικό συστατικό, ακόμα και αν ήταν ηθικά λάθος, ήταν να πιέσει τους Έλληνες να κάνουν κάποιες παραχωρήσεις. Όσο περισσότερο οι Έλληνες ήταν εξοργισμένοι από τους Τούρκους, τόσο περισσότερο οι πλάτες τους είχαν σκληρυνει και περισσότερες δικαιολογίες υπήρχαν για τους Τούρκους να επιτεθούν. Είμαι απρόθυμος για τις ΗΠΑ να τεθούν στη θέση που ήταν εκείνη την εποχή. Τίποτα δεν θα μπορούσε πιθανώς να είχε σταματήσει τους Τούρκους στη Γενεύη. Αναρωτιέμαι τι συνέβη με την πρόταση που έγινε σχετικά με τις ζώνες ασφαλείας σε ορισμένες περιοχές πέντε χιλιομέτρων και σε άλλες περιοχές οκτώ χιλιομέτρων. Αυτό φαίνεται να έχει εξαφανιστεί και δεν προβλήθηκε ποτέ. Δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα σε καμία περίπτωση. Η ανησυχία μου τώρα είναι ότι το αποτέλεσμα είναι τέτοιο ώστε να μην αναγκάσει τους Έλληνες να χορεύουν στους δρόμους. Οι Τούρκοι έχουν κερδίσει και οι Έλληνες έχουν χάσει, αλλά στις διαπραγματεύσεις οι Έλληνες θα πρέπει να κερδίσουν κάτι και οι Τούρκοι θα πρέπει να χάσουν κάτι.
……
Killick: Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις για το τι μπορεί να επιτύχει μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν θέλουμε να το επιδείξουμε δημόσια.
Alexander: Πρέπει να φανουμε ότι καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια να μετατοπίσουμε το έδαφος υπέρ των Ελλήνων για να προχωρήσουμε σε μια διαπραγμάτευση.
Kissinger: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να ασκηθούν σοβαρές πιέσεις στην Άγκυρα και οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να το κάνουν. Συμφωνώ ως προς το βέλτιστο αποτέλεσμα, αλλά ανησυχώ γι α το πως θα φτασουμε εκει.. Οι Τούρκοι δεν αντιδρούν στις δημόσιες πιέσεις. Έχουμε δημιουργήσει σημαντικό κεφάλαιο με τους Τούρκους και πρέπει να αποφασίσουμε πώς να το αξιοποιησουμε. Είναι αυτή η σωστη σιτγμη και το σωστό πλαίσιο για τις ΗΠΑ να κάνουν μια τεράστια προσπάθεια; Έχουμε έναν σταθερό κανόνα – δεν ενεργούμε υπό πίεση. Μέχρι να σταματήσουν οι Έλληνες να στρεφοτναι εναντιον μας , δεν θα κάνουμε τίποτα για να τους βοηθήσουμε. Αλλά δεν είμαστε Ανθέλληνες… Δεν έχει νόημα να σταματήσουμε την παροχή βοήθειας στην Τουρκία, καθώς δεν θα ωφελησει σε τιποτα και αν έπρεπε να την σταματήσουμε για κάποιο χρονικό διάστημα, θα ήταν εξαιρετικά περίπλοκο να το ξαναρχίσουμε.
Killick: Μπορώ να ρωτήσω αν το Κογκρέσο θα σας πιέσει σχετικά με την βοήθεια στην Τουρκία;
Kissinger: Αυτό είναι δυνατό. Νομίζω ότι το σενάριο που πρότεινε ο Callaghan θα έπρεπε να παίξει κάποια στιγμή και θα προτιμούσαμε να το κάνει το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ανησυχία μας είναι ότι ο χρόνος δεν είναι ακόμα ο σωστός για μια τελικη προσπάθεια .
Buffum: Τι μπορούμε να δώσουμε με τους Τούρκους εκτός από τα πολλά πράγματα που έχουμε ήδη κάνει μαζί τους; Ο Υπουργός (Κίσινγκερ) έχει στείλει πολλά μηνύματα.
Kissinger: Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ευελιξίας στην τουρκική θέση και κανείς δεν μπορεί να υποσχεθεί την ελληνική ευελιξία. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης.
…….
Kissinger: Είναι επιθυμητό το Ηνωμένο Βασίλειο να καταβάλει προσπάθεια και είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε σημαντική υποστήριξη. Αλλά ο παράγοντας χρόνου θα δημιουργούσε ένα αδιέξοδο. Υπό τις καλύτερες συνθήκες, ο διαμεσολαβητής θα χρειαστεί αρκετές εβδομάδες για να πάρει μια ανασα. Αν εν τω μεταξύ ανακοινωθούν οι εκλογές, αυτό θα δημιουργούσε πίεση.
Alexander: Η συνέπεια είναιτοτε ότι νομίζετε ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα μεχρι την 3η Οκτωβρίου.
Kissinger: Μπορείτε να στείλετε τον Hattersley γύρω για να δείτε τι ευελιξία υπάρχει. Αυτό θα μπορούσαμε να το στηρίξουμε. Ωστόσο, αν πρόκειται για μια προσπάθεια ζωής ή θανάτου , τότε θα ριζοσπαστικοποιηθεί η κατάσταση. Είναι σωστό να στέλνουμε τον Hattersley σε μια διερευνητική αποστολή για να κρατήσουμε τους Τούρκους στο παιχνίδι και να κρατήσουμε τα ελληνικά χέρια, αλλά μια προσπάθεια ζωης ή θανατου θα είναι πολύ δύσκολη. Οι Τούρκοι θα ήταν οι αποδιοπομπαιοι τραγοι . Η διακοπή της βοήθειας δεν θα είναι μόνο κακή, αλλά δεν θα προωθήσει τις διαπραγματεύσεις. Οι Τούρκοι δεν θα αποσύρουν τότε τις δυνάμεις τους για πολύ καιρό και δεν θα μπορούμε να παράσχουμε βοήθεια για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα χρειαστούν και άλλες ρυθμίσεις.
…………
Alexander: Κύριε Γραμματέα, πώς νομίζετε ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί εάν αναλάβουμε την πρωτοβουλία μας για κάποιο χρονικό διάστημα;
Kissinger : Οι Έλληνες πρέπει να μάθουν δύο πράγματα: δεν μπορούν να μας κλωτσήσουν και δεν θα ασκήσουμε πίεση. Οι Έλληνες μπορεί να προτιμούν το status quo σε οποιαδήποτε ενέργεια από την πλευρά τους για να νομιμοποιήσουν την εδαφική αλλαγή. Έχουμε καταβάλει πολλές προσπάθειες με τον Καραμανλή και τον Μαύρο για να αρχίσουμε ένα διάλογο. Κάθε φορά, οι Έλληνες μας χτυπούν στα δόντια(Kicked us in the teeth). Οι Έλληνες δεν πρότειναν ποτέ κάτι για το οποίο θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι. Η τελευταία απάντηση του Καραμανλή ήταν παράλογη. Είπε ότι οι Τούρκοι θα πρέπει να επιστρέψουν στη γραμμή της 9ης Αυγούστου ,διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν διαπραγματεύσεις. Δεν πιστεύουμε ότι οι Έλληνες είναι ακόμα πρόθυμοι και δεν υπάρχει καμία βάση για τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ μέχρι να είναι έτοιμοι οι Έλληνες. Η διευθέτηση θα πρέπει να βασίζεται σε μερική απόσυρση από τις παρούσες περιοχές και κάτι στους πρόσφυγες. Η ερώτηση απόσυρσης στρατευμάτων θα είναι πολύ δύσκολη. Πώς θα μπει σε αυτό με τους Έλληνες;
…..Οι Έλληνες θα πουν ότι μας έδωσαν άλλη μια ευκαιρία να δείξουμε την υποστήριξή μας χρησιμοποιώντας το Ηνωμένο Βασίλειο ως εκπροσώπους. Τότε θα είμαστε σε πολύ λάθος θέση και αυτό πριν προετοιμάσουμε τη θέση των Τούρκων. Δεν έχω καμία ιδέα για τα στοιχεία της ευελιξίας στην ελληνική θέση. Το ερώτημα είναι πώς να φέρνουμε τα Μέρη μαζί και θέλουμε το Ηνωμένο Βασίλειο να το κάνει αυτό. Η ισχυρή μου προτίμηση είναι οι ΗΠΑ να μην το κάνουν. Βασικά, νομίζω ότι η ιδέα σας για έναν απεσταλμένο είναι περίπου δύο εβδομάδες πρόωρο. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι Έλληνες κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά η εγχώρια δομή στην Ελλάδα σήμερα είναι τέτοια που οι Η.Π.Α. εξακολουθούν να είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος. Ο στρατός κατηγορεί εμάς ,η Αριστερά δεν χρειάζεται τίποτα – κέρδισε σχεδόν το 1967. Ο στρατός καταστρέφεται ως αντίβαρο και ριζοσπαστικοποιείται. Ο Καραμανλής βρίσκεται σε επικίνδυνη ζώνη και σε κάποιο σημείο θα οδηγηθεί για να παράγει κάτι. Σίγουρα δεν θέλει να κάνει τίποτα για τον Παπανδρέου. Ο Καραμανλής μπορεί να είναι πιο λογικός αργότερα.
Θα μιλήσω με τον Πρόεδρο για την πρότασή σας. Συμφωνώ με την ιδέα σας. Πρέπει να πάει έτσι. Η λύση είναι ρεαλιστική και πρέπει να περάσει μέσω της Άγκυρας. Δεν είμαι σίγουρος σε ποια στιγμή πρόκειται να γίνει όταν το Ηνωμένο Βασίλειο εγκαινιάσει την πρωτοβουλία του σε μια περίοδο που θεωρούμε ελαφρώς πρόωρη και σε μια κατάσταση κατά την οποία δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε πολύ καλά. Δεν είχαμε μια λογική επικοινωνία από τον Καραμανλή και οι Έλληνες δεν μας έδωσαν τίποτα για να μπορέσουμε να πάρουμε μια λαβή. Δεν είχα αντίληψη πριν από τη Γενεύη Β ‘τι ήθελε ο Καραμανλής. Ανησυχώ για τις βρετανικές εκλογές…».
liberal.gr
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
