Γενικά θέματα
Η CIA παίρνει την εκδίκησή της
Μετά την αποτυχία της να προβλέψει τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου είδε το γόητρό της να αμαυρώνεται
Είκοσι χρόνια μετά οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες επιστρέφουν στις επιτυχίες: οι πράκτορές της «είδαν» την εισβολή του Πούτιν προτού γίνει και σκότωσαν τον αρχηγό της Αλ Κάιντα
Mετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και την αποτυχία της να τις προβλέψει ή να τις εμποδίσει η CIA είδε το γόητρό της να αμαυρώνεται. Χρειάστηκε να περάσουν δύο δεκαετίες για να αρχίσει να το αποκαθιστά. Πριν από λίγους μήνες προειδοποίησε επίμονα για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, για τις πολεμικές προθέσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Και πριν από λίγες ημέρες πέτυχε κάτι που προσπαθούσε πολύ καιρό: την εξουδετέρωση του αρχηγού της Αλ Κάιντα, Αϊμάν αλ Ζαχράουι, διαδόχου του Οσάμα μπιν Λάντεν. Η δολοφονία του έγινε με πύραυλο χωρίς γόμωση, εξοπλισμένου με λεπίδες – δεν υπήρξε έκρηξη ούτε κάποια παράπλευρη απώλεια. Πρόκειται για την «εκδίκηση της CIA», που δείχνει ότι έχει αλλάξει πορεία και «επιστρέφει στις επιτυχίες», γράφει το «Nouvel Observateur» σε αφιέρωμά του στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.
Η «Εταιρεία» – όπως τη μετονόμασε ο μυθιστοριογράφος Ρόμπερτ Λίτελ – πρόσφατα ενίσχυσε την εικόνα της αποκαλύπτοντας στον κόσμο την απόφαση του Βλαντίμιρ Πούτιν να εισβάλει στην Ουκρανία, πολύ προτού ξεκινήσουν τα ρωσικά στρατεύματα για τα ουκρανικά σύνορα. Και αυτό χάρη σε έναν κατάσκοπο που βρισκόταν μέσα στο Κρεμλίνο, στον στενό κύκλο του Πούτιν.
«Η ταυτότητα αυτού του πληροφοριοδότη, η ύπαρξη του οποίου δεν αμφισβητείται, είναι το καλύτερα προστατευμένο μυστικό στον πλανήτη» εκμυστηρεύεται γάλλος αξιωματούχος της αντικατασκοπείας που προσθέτει: «Η CIA τού χρωστάει τόσο πολλά! Χάρη σε αυτόν, η αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών – η οποία γιορτάζει φέτος την 75η επέτειό της – ανέκτησε την αξιοπιστία της σε λίγους μήνες και αποκατέστησε την καταστροφική εικόνα που είχε δημιουργήσει τα προηγούμενα χρόνια».
Μέχρι πρόσφατα αυτό δεν φαινόταν δυνατόν, καθώς η CIA έπεφτε από το ένα λάθος στο άλλο – για πρώτη φορά είχε συσσωρεύσει τόσες αποτυχίες από το 1947 που δημιουργήθηκε με στόχο «να καταπολεμήσει τον κομμουνιστικό επεκτατισμό». Από τη δεκαετία του 1960 πήρε μέρος σε πολλές ανατροπές κυβερνήσεων και υποστήριξε πραξικοπήματα, ιδιαίτερα στη Λατινική Αμερική.
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, το 1991, ορισμένοι ζήτησαν τη διάλυσή της. Κανένας δεν μπορούσε να περιγράψει με ακρίβεια την αποστολή της μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 τής έδωσαν λόγο ύπαρξης: τη μάχη ενάντια στους τζιχαντιστές. Ωστόσο, σε αυτόν τον μυστικό πόλεμο για τον οποίο δεν ήταν προετοιμασμένη, παραστράτησε για άλλη μια φορά. Ο κατάλογος των λαθών της τα τελευταία είκοσι χρόνια είναι ατελείωτος: ψέματα για την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, βασανιστήρια κρατουμένων σε μυστικές φυλακές ανά τον κόσμο, μεγάλης κλίμακας υποκλοπές επικοινωνιών και στοιχείων αμερικανών πολιτών που αποκάλυψε ο Εντουαρντ Σνόουντεν. Τόσο πολλές μέθοδοι αντίθετες με τις αξίες που υποτίθεται ότι καλούνταν να υπερασπιστεί.
Η εμμονή της να αποτρέψει μια άλλη 11η Σεπτεμβρίου, γράφει ο Βισέν Ζαβέρ στο γαλλικό περιοδικό, «την τύφλωσε εντελώς για τις εξελίξεις στον κόσμο. Δεν είδε τις εξεγέρσεις της Αραβικής Ανοιξης να έρχονται το 2011. Αυτά τα φιάσκο αμαύρωσαν την εικόνα της σε τέτοιον βαθμό που ο Ντόναλντ Τραμπ χλεύασε δημόσια τα στελέχη της, μιλώντας ειρωνικά στα τέλη του 2019 για την «κακή διαχείριση» και την «έλλειψή ευφυΐας τους»».
Μετά την εισβολή στην Ουκρανία οι επικριτές σιώπησαν, συνεχίζει ο γάλλος δημοσιογράφος. Στις αρχές του 2022, λίγο πριν από την έναρξη της επίθεσης, η CIA «ήταν καλύτερα ενημερωμένη για τις προθέσεις του Πούτιν από τα αφεντικά των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Μια σκηνή τα λέει όλα. Στις 21 Φεβρουαρίου, τρεις ημέρες προτού ξεκινήσει η μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση στην Ευρώπη από το 1945, ο Βλαντίμιρ Πούτιν συγκάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του: ενώπιον δεκάδων εκατομμυρίων τηλεθεατών, ρώτησε έναν προς έναν τους επικεφαλής των στρατιωτικών μονάδων και των υπηρεσιών πληροφοριών για το τι πρέπει να γίνει στην Ουκρανία. Ο διευθυντής του SVR, των μυστικών υπηρεσιών, Σεργκέι Ναρούσκιν, τα έχασε και δέχθηκε την επίπληξη του ρώσου προέδρου. Η CIA όμως γνώριζε. Και μάλιστα αρκετές ημέρες νωρίτερα».
Τρεις εβδομάδες πριν από την επίθεση οι δημοσιογράφοι κλήθηκαν σε μια σπάνια ενημέρωση στα κεντρικά γραφεία της CIA. Οι αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών τούς έδειξαν δορυφορικές φωτογραφίες της ρωσικής στρατιωτικής ανάπτυξης στα σύνορα της Ουκρανίας και περιέγραψαν το σενάριο της εισβολής, αυτό ακριβώς που προσπάθησε να εφαρμόσει ο Πούτιν.
Εφτασαν στο σημείο να δώσουν ημερομηνία έναρξης των επιχειρήσεων: θα ήταν μια πολύ κρύα ημέρα, για να μην κολλήσουν τα τανκς, αμέσως μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου που ολοκληρώνονταν την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου.
Χάρη στον κατάσκοπο στον στενό κύκλο του Πούτιν αλλά και την NSA (Εθνική Υπηρεσίας Ασφαλείας) και το NRO (Εθνικό Γραφείο Αναγνωρίσεων), δηλαδή την υπηρεσία που ελέγχει τους κατασκοπευτικούς δορυφόρους, η CIA προέβλεψε σωστά.
Τις ώρες πριν από την εισβολή ήταν σε θέση να παρέχει στον Λευκό Οίκο πληροφορίες σπάνιας ακρίβειας. Το βράδυ της 23ης Φεβρουαρίου η Μόσχα εξακολουθεί να ορκίζεται ότι οι αμερικανικές προβλέψεις δεν αποτελούν παρά χειραγώγηση. Ωστόσο ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας, Αντονι Μπλίνκεν, βεβαιώνει ότι αυτή η «μεγάλη επίθεση» θα γίνει «πριν από το τέλος της νύχτας». Η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», όπως την αποκαλεί το Κρεμλίνο, ξεκίνησε λίγες ώρες αργότερα, την παγωμένη αυγή της 23ης προς την 24η Φεβρουαρίου, τέσσερις ημέρες μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων στην Κίνα.
Εκείνη την περίοδο στην Ευρώπη τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Από τον Νοέμβριο του 2021 απεσταλμένοι της CIA περιοδεύουν στις πρωτεύουσες της Γηραιάς Ηπείρου για να εξηγήσουν ότι ετοιμάζεται εισβολή στην Ουκρανία. Συναντώνται με τις ιταλικές, γερμανικές, βρετανικές και γαλλικές μυστικές υπηρεσίες. Μαζί τους, οι Αμερικανοί σχηματίζουν μια άτυπη ομάδα – γνωστή ως «Πέντε» – που συνεδριάζει τακτικά.
Ωστόσο οι πληροφορίες που έδωσε ο κατάσκοπος στο Κρεμλίνο δεν τους παρουσιάζονται. Τις μοιράζονται μόνο με τους αγγλοσάξονες συμμάχους, τους μοναδικούς που θεωρούν πραγματικά αξιόπιστους: Αυστραλία, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο. Ελλιπώς ενημερωμένες, οι Αρχές στο Παρίσι, στο Βερολίνο και στη Ρώμη ήταν επιφυλακτικές για τις βεβαιότητες που διατύπωσαν οι αμερικανοί απεσταλμένοι. Πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί ερμηνεύουν υπερβολικά ορισμένα γεγονότα, ότι ο Πούτιν μπλοφάρει, ότι δεν θα τολμήσει να περάσει τα σύνορα.
«Οι Αμερικανοί είπαν ότι οι Ρώσοι επρόκειτο να επιτεθούν, είχαν δίκιο» παραδέχθηκε αργότερα ο αρχηγός του επιτελείου των γαλλικών στρατευμάτων Τιερί Μπουργκάρντ, στην εφημερίδα «Le Monde». «Οι υπηρεσίες μας μάλλον θεώρησαν ότι η κατάκτηση της Ουκρανίας θα είχε τερατώδες κόστος και ότι οι Ρώσοι είχαν άλλες επιλογές» για να ρίξουν το καθεστώς του Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Το λάθος θα κοστίσει τη θέση του στον στρατηγό Ερίκ Βιντό, επικεφαλής της Διεύθυνσης Στρατιωτικών Πληροφοριών της Γαλλίας, ο οποίος απολύθηκε τρεις εβδομάδες αργότερα.
Αυτή η γκάφα εξηγείται σε μεγάλο βαθμό από τα ψέματα στο παρελθόν της CIA. Ιδιαίτερα εκείνα που ειπώθηκαν για να δικαιολογήσουν την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Αυτά τα παραπλανητικά ψέματα που ανακοινώθηκαν πριν από 20 χρόνια από μια αλαζονική αμερικανική διοίκηση έχουν αφήσει βαθιά ίχνη στους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών. Ολοι οι Ευρωπαίοι θυμούνται την παρέμβαση του υπουργού Εξωτερικών του Τζορτζ Μπους, Κόλιν Πάουελ, ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, τον Φεβρουάριο του 2003.
Ο διάσημος στρατηγός τεσσάρων αστέρων παρουσίασε στον κόσμο την «αδιαμφισβήτητη απόδειξη» της CIA για την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ. Ο τότε διευθυντής της CIA Τζορτζ Τένετ καθόταν ακριβώς πίσω του, ως εγγύηση. Ωστόσο ο Πάουελ ξεγελάστηκε και μαζί του όλοι οι άλλοι. Ολα τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στον κόσμο από τον στρατηγό, όλα, θα αποδειχθούν πλαστά. 
Στα χρόνια των κυβερνοκατασκόπων
Στον νέο ψηφιακό κόσμο η CIA πρέπει να ανακαλύψει έναν νέο τρόπο λειτουργίας, λέει ο διευθυντής της Γουίλιαμ Μπερνς.
Το 2014, κινέζοι κυβερνοκατάσκοποι εισέβαλαν σε υπολογιστές της αμερικανικής διοίκησης και βρήκαν ονόματα, δακτυλικά αποτυπώματα ή προηγούμενες εργασίες 22 εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων. Διασταυρώνοντας αυτά τα δεδομένα, μπόρεσαν να ταυτοποιήσουν πολλούς αξιωματικούς της CIA. Ολοι οι πράκτορες των ΗΠΑ που στάθμευαν στην Κίνα ανακλήθηκαν επειγόντως. Αφού κοινοποιήθηκαν αυτά τα αρχεία στους Ρώσους, η CIA έπρεπε να ανακαλέσει και τους πράκτορές της στη Μόσχα.
Πιο πρόσφατα, ένα ολόκληρο δίκτυο πληροφοριοδοτών αποκαλύφθηκε. Σύμφωνα με τους «New York Times», η CIA έστειλε ένα άκρως απόρρητο τηλεγράφημα τον Οκτώβριο του 2021 σε όλους τους σταθμούς της ανά τον κόσμο, ενημερώνοντας ότι ένας μεγάλος αριθμός πηγών είχε συλληφθεί ή ακόμα και εκτελεστεί στην Κίνα, στο Ιράν και στη Ρωσία. Πώς εντοπίστηκαν; Πιθανώς χάρη στη μαζική εγκατάσταση συστημάτων απομακρυσμένης αναγνώρισης (αναγνώριση προσώπου, φωνής, ματιών κ.λπ.). Η διάδοση των βιομετρικών τεχνικών καθιστά πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη, την προστασία των κατασκόπων.
Για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση, η CIA διαθέτει πλέον τμήμα ψηφιακής καινοτομίας. Ωστόσο, σύμφωνα με τους περισσότερους ειδικούς, ο εκσυγχρονισμός είναι πολύ αργός, ιδιαίτερα όσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη. Ο Μπερνς αποκάλυψε ότι το 1/3 των υπαλλήλων της υπηρεσίας εργάζεται πλέον στον κυβερνοχώρο. Αλλά οι καλύτεροι στον χώρο έλκονται περισσότερο από τον ιδιωτικό τομέα και είναι απρόθυμοι να ενταχθούν σε έναν οργανισμό που συχνά θεωρείται παλιομοδίτικος ή κακός.
Για να τους προσελκύσει, η Εταιρεία μετέδωσε, το 2020, το πρώτο τηλεοπτικό σποτ της ιστορίας της. Και τον περασμένο Μάρτιο εγκαινίασε ένα υπερσύγχρονο γυμναστήριο 4.000 τετραγωνικών μέτρων. Θα είναι αρκετό αυτό για να προσελκύσει τους κατασκόπους του αύριο;
Γουίλιαμ Μπερνς, ο νέος αρχηγός
Η αναδιάρθρωση της CIA είχε ανάγκη και έναν νέο αρχηγό. Ο 66χρονος διπλωμάτης Γουίλιαμ Μπερνς, ο οποίος είχε διατελέσει υφυπουργός Εξωτερικών από το 2011 έως το 2014, ορίστηκε στο τιμόνι της υπηρεσίας πέρσι τον Μάρτιο. Τον εκτιμά τόσο πολύ το κατεστημένο της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας που τον ενέκρινε ομόφωνα. Ο Μπιλ Μπερνς, ο οποίος μιλάει άπταιστα ρωσικά, ήταν πρεσβευτής στη Μόσχα από το 2005 έως το 2008, περίοδο κατά την οποία συναντήθηκε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν πολλές φορές. Στο βιβλίο του 2019 «The Back Channel», όπου αφηγείται τα σημαντικότερα σημεία της καριέρας του, περιγράφει τον ρώσο ηγέτη ως «έναν πολύ εύφλεκτο συνδυασμό φιλοδοξίας και ανασφάλειας». Τρία χρόνια πριν από την εισβολή στην Ουκρανία, ο Μπερνς προσθέτει, σχεδόν προφητικά: «Με τα χρόνια, η όρεξή του για ρίσκο αυξήθηκε, καθώς η δύναμή του ενισχύθηκε και ο κύκλος των συμβούλων του συρρικνώθηκε».
Στις αρχές Νοεμβρίου 2021, όταν έγινε σαφές ότι ο Πούτιν ετοίμαζε στρατιωτική επέμβαση, ο Τζο Μπάιντεν έστειλε τον Μπερνς στη Μόσχα για να μιλήσει με τον ρώσο ηγέτη. Μακριά από μικρόφωνα και κάμερες, το αφεντικό της CIA τον άφησε να καταλάβει ότι γνώριζε κάθε λεπτομέρεια του σχεδίου του για την εισβολή στην Ουκρανία. Και τον προειδοποίησε για τις οικονομικές κυρώσεις που θα προκαλούσαν. Μάταια.
Ο διπλωμάτης, ο οποίος μιλάει επίσης τέλεια αραβικά και γαλλικά, είναι ο άνθρωπος των μυστικών αποστολών. Το 2003, μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν, έπεισε τον συνταγματάρχη Καντάφι να εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Ηταν επίσης αυτός που έθεσε τα θεμέλια για την πυρηνική συμφωνία του Ιράν του 2015. Μετά την εκλογή του Μπάιντεν, ορισμένοι αποκαλούν τον Γουίλιαμ Μπερνς σκιώδη υπουργό Εξωτερικών. Είναι εκείνος που στέλνει ο αμερικανός πρόεδρος στις επικίνδυνες αποστολές. Μετά τη Μόσχα, ο Μπάιντεν τον έστειλε στο Ριάντ τον Μάιο για να συναντήσει τον ισχυρό άνδρα του σαουδαραβικού βασιλείου, τον διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν («MBS»), με στόχο να προετοιμάσει την επίσκεψη του Μπάιντεν στη Σαουδική Αραβία.
Ο Μπερνς επιμένει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη να μεταμορφωθεί ριζικά ένας οργανισμός που απασχολεί περισσότερους από 20.000 ανθρώπους παγκοσμίως (ο ακριβής αριθμός είναι απόρρητος). Διότι, λέει, «η Αμερική περνά μια από αυτές τις στιγμές στρατηγικής μετάβασης που συμβαίνουν μόνο δύο ή τρεις φορές τον αιώνα». Οι εμμονές του; Η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης και, πάνω απ’ όλα, η άνοδος της δύναμης του Σι Τζινπίνγκ στην Κίνα. Παρά τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό του Πούτιν, η Κίνα παραμένει για εκείνον η μεγαλύτερη γεωπολιτική πρόκληση και θεωρεί πιθανή την εισβολή της στην Ταϊβάν.
Έντυπη έκδοση «ΤΑ ΝΕΑ»
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;
Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας