Διεθνή
Forbes: Η τεράστια περιουσία του Βασιλιά Κάρολου Γ’
Αλλά εξακολουθεί να είναι ωραίο να είσαι ο βασιλιάς
Των Giacomo Tognini & Carlie Porterfield
Όταν είσαι μέλος του Οίκου του Ουίνδσορ, το να ασχοληθείς με την οικογενειακή επιχείρηση μπορεί να συνοδεύεται από μια ζωή γεμάτη κύρος και προνόμια, αλλά δεν φέρνει πάντα μεγάλο πλούτο. Ακόμη και τα μέλη της Εταιρείας -όπως είναι γνωστοί οι υψηλόβαθμοι βασιλείς από τις ημέρες του βασιλιά Γεωργίου ΣΤ’ – συχνά εξαρτώνται από τους μεγαλύτερους για επιδόματα, δώρα και άλλες “γαλαζοαίματες” παροχές.
Αλλά εξακολουθεί να είναι ωραίο να είσαι ο βασιλιάς.
Αφού εκπαιδεύτηκε για τη θέση αυτή για πάνω από 70 χρόνια, ο βασιλιάς Κάρλος Γ’ κληρονόμησε μεγάλες εκτάσεις γης, βασιλικά κτήματα, σπάνια κοσμήματα, πίνακες ζωγραφικής και άλλη περιουσιακά στοιχεί -κάποια από αυτά χρονολογούνται αιώνες πίσω- από τη μητέρα του, τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β’. Επίσης, τώρα επιβλέπει ένα χαρτοφυλάκιο ύψους 42 δισ. δολαρίων που φυλάσσονται σε καταπίστευμα για το Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένων δισ. σε επενδύσεις και άλλα πλούσια παλάτια, λαμπερά κοσμήματα και ανεκτίμητης αξίας έργα τέχνης που στην πραγματικότητα δεν θα του ανήκουν ποτέ.
Η διαθήκη της Αυτού Μεγαλειότητας αναμένεται να σφραγιστεί για τουλάχιστον 90 χρόνια, οπότε η ακριβής κατανομή των περιουσιακών της στοιχείων δεν θα είναι γνωστή για αρκετές γενιές. Αλλά ως ο μεγαλύτερος γιος της, ο Κάρολος κληρονόμησε τα ιδιωτικά κτήματα της βασίλισσας -το πολυαγαπημένο της κάστρο στο Balmoral της Σκωτίας, όπου πέθανε, καθώς και το Sandringham στην ανατολική Αγγλία, όπου βρίσκεται η φάρμα καθαρόαιμων αλόγων γνωστή ως Royal Studs. Ο βασιλιάς Κάρολος αναμένεται επίσης να κληρονομήσει την τεράστια ιδιωτική συλλογή της από κοσμήματα, έργα τέχνης, σπάνια γραμματόσημα και τυχόν προσωπικές επενδύσεις. Συνολικά, το Forbes εκτιμά ότι αυτά τα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία ανέρχονται σε 500 εκατ. δολάρια. Και ο Κάρολος δεν θα χρειαστεί να πληρώσει ούτε ένα σελίνι για φόρο κληρονομιάς, χάρη σε μια συμφωνία του 1993 με τη βρετανική κυβέρνηση που απαλλάσσει τις μεταβιβάσεις περιουσίας από τον έναν ηγεμόνα στον άλλο.
Ο 73χρονος νέος Βασιλιάς αναλαμβάνει τον θρόνο έχοντας και ο ίδιος μεγάλη προσωπική περιουσία, κυρίως μέσω του προσοδοφόρου ετήσιου εισοδήματός του από το Δουκάτο της Κορνουάλης, το οποίο του απέφερε φέτος 27 εκατ. δολάρια και το οποίο θα κληρονομήσει τώρα ο μεγαλύτερος γιος του, ο πρίγκιπας Ουίλιαμ. Ως πρίγκιπας της Ουαλίας, ο Κάρλος ξεκίνησε διάφορα εγχειρήματα για την προστασία του περιβάλλοντος και την προώθηση της βιολογικής γεωργίας. Μέσω του Φιλανθρωπικού του Ιδρύματος (Charitable Foundation – το οποίο επίσης κληρονομεί ο Ουίλιαμ), ο Κάρολος είχε στην ιδιοκτησία του το μεγαλύτερο brand βιολογικών τροφίμων στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και ένα καταφύγιο στη φύση και ένα κέντρο χειροτεχνίας στην Τρανσυλβανία.
Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ θα αποκτήσει τώρα στην Κορνουάλη ένα συγκρότημα με καθαρά περιουσιακά στοιχεία ύψους 1,2 δισ. δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων του γηπέδου κρίκετ στο Λονδίνο, της πρώην κατοικίας του Καρόλου στο Highgrove House και των νήσων Σίλι, αλλά ο νέος Βασιλιάς δεν θα μείνει ακριβώς χωρίς προνομιούχα ακίνητη περιουσία.
Ως νέος μονάρχης, ο Κάρολος αναλαμβάνει την ιδιοκτησία ιδρυμάτων που διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία αξίας περίπου 42 δισ. δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων από τα πιο διάσημα βασιλικά παλάτια του κόσμου. Αυτά τα περιουσιακά στοιχεία -τα οποία περιλαμβάνουν τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, το κάστρο του Ουίνδσορ και τον Πύργο του Λονδίνου- δεν ανήκουν απευθείας στον Βασιλιά, αλλά αντιθέτως ανήκουν στον μονάρχη, στο όνομα του Στέμματος για τη διάρκεια της βασιλείας του. Διατηρούνται επίσης σε “καταπίστευμα” για τους διαδόχους του και το έθνος, που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα δεν μπορούν να πωληθούν.
Σε αντίθεση με τα διάφορα κτήματα, για τα οποία υποβάλλονται ετήσιες εκθέσεις, τα παλάτια και τα κοσμήματα θεωρούνται ανεκτίμητα. Ποια είναι η αξία τους λοιπόν; Το Forbes κατέβαλε μια… βασιλική προσπάθεια για τον υπολογισμό.
Τι κατέχει το Στέμμα
Το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο που κατέχει ο Βασιλιάς Κάρολος είναι το Crown Estate, ένα χαρτοφυλάκιο ακινήτων με καθαρά περιουσιακά στοιχεία ύψους 17,5 δισ. δολαρίων. Τα ακίνητα αυτά περιλαμβάνουν την Regent Street, τον κυριότερο εμπορικό δρόμο του Λονδίνου, τον ιππόδρομο Ascot Racecourse, (αγαπημένο της Βασίλισσας) και σχεδόν ολόκληρο τον θαλάσσιο βυθό του Ηνωμένου Βασιλείου. Όλα τα καθαρά κέρδη του Crown Estate -361 εκατ. δολάρια για το έτος χρήσης του 2021- πηγαίνουν στο βρετανικό Υπουργείο Οικονομικών. Όμως και η βασιλική οικογένεια λαμβάνει μερίδιο. Συγκεκριμένα, λαμβάνει ένα επίδομα από το Υπουργείο Οικονομικών, γνωστό ως “Sovereigh Grant”, ίσο με το 25% του καθαρού κέρδους για το οικονομικό έτος δύο προηγούμενων ετών. Το 2022, το Sovereign Grant ανήλθε σε 99,6 εκατ. δολάρια, με βάση τα καθαρά κέρδη του Crown Estate κατά το έτος χρήσης 2019 – 2020.
Ωστόσο, αυτό το τεράστιο ποσό δεν πηγαίνει απευθείας στον Κάρολο. Ένα ποσοστό 10% του καθαρού κέρδους -39,8 δισ. δολάρια για το 2022- προορίζεται για τη συντήρηση του Μπάκιγχαμ και ένα επιπλέον 15% χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση ετήσιων ταξιδιών της βασιλικής οικογένειας, των επίσημων εκδηλώσεων και τη μισθοδοσία. Και αυτοί οι λογαριασμοί αυξάνονται γρήγορα.
Το πιο ακριβό βασιλικό ταξίδι τον τελευταίο χρόνο, για παράδειγμα, ήταν η εννιαήμερη επίσκεψη του πρίγκιπα Ουίλιαμ και της Κέιτ στο Μπελίζ, τη Τζαμάικα και τις Μπαχάμες τον Μάρτιο, το οποίο κόστισε περίπου 260.000 δολάρια, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού πριν από το ταξίδι.
Το Sovereign Grant δεν αποτελεί τη μοναδική πηγή εισοδήματος του Καρόλου. Ως Βασιλιάς, αποκτά επίσης τον έλεγχο του Δουκάτου του Λάνκαστερ, μιας ιδιωτικής ιδιοκτησίας με καθαρά περιουσιακά στοιχεία ύψους 753 εκατ. δολαρίων που ανήκει σε καταπίστευμα στον μονάρχη. Τα καθαρά έσοδα του Δουκάτου πηγαίνουν απευθείας στον βασιλιά ως αποζημίωση, ονόματι Privy Purse, η οποία καλύπτει οποιεσδήποτε άλλες επίσημες δαπάνες. (Το 2022, το ποσό ανήλθε σε 24 εκατ. δολάρια προ φόρων.) Σε αντίθεση με το Sovereign Grant, το οποίο είναι αφορολόγητο, η βασίλισσα συμφώνησε το 1993 να πληρώνει εθελοντικά φόρο εισοδήματος για το τμήμα του Privy Purse που δεν χρησιμοποιείται για επίσημους σκοπούς και ο Κάρολος συμφώνησε να διατηρήσει την ίδια πολιτική.
Εκτός από το Crown Estate και το Δουκάτο του Λάνκαστερ, ο Κάρολος κατέχει επίσης το Crown Estate Scotland, ένα χαρτοφυλάκιο με καθαρά περιουσιακά στοιχεία αξίας περίπου 570 εκατ. δολαρίων, που περιλαμβάνει τον θαλάσσιο βυθό της Σκωτίας, αγροτικά κτήματα και τα δικαιώματα αλιείας άγριου σολομού και εξόρυξης χρυσού και ασημιού στη Σκωτία.
Οι υπόλοιπες ιδιοκτησίες του Στέμματος -τουλάχιστον εννέα πρώην και νυν βασιλικές κατοικίες και η Βασιλική Συλλογή, η οποία περιλαμβάνει τα κοσμήματα του Στέμματος- είναι πιο δύσκολο να αποτιμηθούν, επειδή δεν θα έφταναν ποτέ στην ελεύθερη αγορά και δεν υποβάλλονται ετήσιες εκθέσεις για αυτά.
Τα κοσμήματα του Στέμματος αποτελούν ίσως το πια αναγνωρισμένα περιουσιακά στοιχεία που συνδέονται με τη βρετανική βασιλική οικογένεια. Ως μέρος της βασιλικής συλλογής, “φυλάσσονται από τον μονάρχη σε καταπίστευμα για το έθνος”. Το Royal Institution of Chartered Surveyors εκτίμησε την αξία τους σε 4 δισ. δολάρια το 2019, χρησιμοποιώντας ως μέτρο σύγκρισης την πώληση των γαλλικών κοσμημάτων του Στέμματος το 1887 και την πώληση των κοσμημάτων της πριγκίπισσας Μαργαρίτας το 2006.
Η συνολική αξία της Βασιλικής Συλλογής, η οποία περιλαμβάνει έργα των Ρέμπραντ, Βερμέερ, Καραβάτζιο και Λεονάρντο Ντα Βίντσι, είναι αναμφισβήτητα πολύ υψηλότερη. Σύμφωνα με έκθεση του 2017 της Brand Finance, μιας εταιρείας αποτίμησης brands με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, η αξία της Βασιλικής Συλλογής -συμπεριλαμβανομένων των κοσμημάτων του Στέμματος- εκτιμάται σε 12,7 δισ. δολάρια.
Υπάρχουν επίσης τουλάχιστον εννέα παλάτια, κάστρα και κατοικίες που ανήκουν στον βασιλιά σε καταπίστευμα ή “κατά το δικαίωμα του Στέμματος”. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Lenka Dušková Munter, ειδικού στις πωλήσεις ιστορικών ακινήτων στο τσεχικό κτηματομεσιτικό γραφείο Luxent, και του Colby Short, συνιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου του κτηματομεσιτικού ιστότοπου GetAgent.co.uk, η συνολική εκτιμώμενη αξία αυτών των ακινήτων ανέρχεται σε 9,5 δισ. δολάρια.
Το πολυτιμότερο ακίνητο της συλλογής είναι φυσικά η επίσημη κατοικία του Βασιλιά στο Λονδίνο, το παλάτι του Μπάκιγχαμ, η αξία του οποίου εκτιμάται σε 4,9 δισ. δολάρια. Ακόμη, υπάρχει το Clarence House, η επίσημη κατοικία του Καρόλου στο Λονδίνο όταν ήταν πρίγκιπας της Ουαλίας, που εκτιμάται στα 72 δισ. δολάρια. Η αξία των Balmoral και Sandringham, τα οποία ανήκουν πλέον προσωπικά στον Βασιλιά αφού τα κληρονόμησε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ, εκτιμάται στα 118 εκατ. δολάρια και 73 εκατ. δολάρια αντίστοιχα.
Τα περισσότερα από τα περιουσιακά στοιχεία δεν μπορούν να πουληθούν, Αλλά επιλέγοντας το όνομα Κάρολος ως βασιλικό του όνομα, ο νέος Βασιλιάς θα ήταν φρόνιμο να θυμάται τι συνέβη στα περιουσιακά στοιχεία του βασιλιά Καρόλου Α’, αφού αποκεφαλίστηκε το 1649.
Μετά το θάνατο του Καρόλου Α’ κατά τη διάρκεια του Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου, τα περιουσιακά του στοιχεία βγήκαν αμέσως σε πλειστηριασμό – το παλάτι του Ρίτσμοντ στο Λονδίνο φέρεται να πουλήθηκε για 13.000 λίρες (ή περίπου 1,8 εκατ. δολάρια με σημερινούς όρους) πριν τελικά κατεδαφιστεί. Το κοινοβούλιο πούλησε επίσης τη συλλογή έργων τέχνης του Καρόλου Α΄, που εκείνη την εποχή θεωρούνταν μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Η εκτιμώμενη αξία των 35.000 λιρών μόνο για τους πίνακες -περίπου 5 εκατ. δολάρια προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό – είναι ένα μικρό μονάχα ποσοστό των 450 εκατ. δολαρίων που καταβλήθηκαν σε δημοπρασία για ένα μόνο από αυτά τα έργα, τον Salvator Mundi του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, όταν έγινε ο ακριβότερος πίνακας που πουλήθηκε ποτέ το 2017.
Κατά πάσα πιθανότητα η βασιλεία του Καρόλου Γ’ θα κυλήσει λίγο πιο ομαλά από τον συνονόματό του. Ο νέος βασιλιάς έχει μεγάλη υποστήριξη μετά τον θάνατο της μητέρας του. Μια δημοσκόπηση της YouGov για τους Times του Λονδίνου που δημοσιεύθηκε την Τρίτη έδειξε ότι το ποσοστό αποδοχής του έχει αυξηθεί στο 63% από τον Μάιο, όταν μόνο το 32% των ερωτηθέντων πίστευε ότι θα κάνει καλή δουλειά ως μονάρχης.
“Η βασίλισσα είχε προφανώς μεγάλη εκτίμηση παγκοσμίως και στο Ηνωμένο Βασίλειο”, είπε ο David Haigh, διευθύνων σύμβουλος της Brand Finance. “Έκανε εξαιρετικά καλή δουλειά. Και ο κόσμος δεν ξέρει αν ο πρίγκιπας Κάρολος θα θα ακολουθήσει το παράδειγμά της”.
Τα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία του Βασιλιά Καρόλου
Ως νέος βασιλιάς, ο Κάρολος κληρονομεί την προσωπική περιουσία της Βασίλισσας, η οποία εκτιμάται από το Forbes στα 500 εκατ. δολάρια. Σε αυτήν περιλαμβάνεται το Balmoral και το Sandringham, η Βασιλική Φιλοτελική Συλλογή – η οποία περιλαμβάνει “την καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη συλλογή γραμματοσήμων της Βρετανίας και της βρετανικής Κοινοπολιτείας στον κόσμο” – προσωπικές επενδύσεις, άλογα, κοσμήματα και έργα τέχνης που κληρονόμησε η Μεγαλειότητά της από τη μητέρα της το 2002. Ο πιο περίφημος πίνακας της εν λόγω συλλογής λέγεται ότι είναι το έργο ονόματι “Μελέτη των βράχων” του Claude Monet, η αξία του οποίου φέρεται να αγγίζει τα 17,3 εκατ. δολάρια. Και αν υποθέσουμε ότι ο αείμνηστος πατέρας του Καρόλου, πρίγκιπας Φίλιππος, είχε έναν έξυπνο δικηγόρο για τον φόρο κληρονομιάς, ο Δούκας του Εδιμβούργου θα κληροδοτούσε τη δική του συλλογή έργων τέχνης -η οποία εκτιμάται σε 2,3 εκατ. δολάρια από τον αείμνηστο βασιλικό σχολιαστή και δημοσιογράφο David McClure – στη Βασίλισσα κατά τον θάνατό του τον Απρίλιο του 2021 για να αποφύγει την καταβολή φόρου κληρονομιάς. Εάν το έκανε, τα περιουσιακά αυτά στοιχεία πιθανότατα θα περνούσαν επίσης αφορολόγητα στον Κάρολο.
Υπάρχει επίσης μια τεράστια συλλογή αυτοκινήτων, ρολογιών και άλλων πολυτελών αντικειμένων που κατέχει ο Βασιλιάς και η βασιλική οικογένεια. Την Κυριακή, την πρώτη πλήρη ημέρα της βασιλείας του, ο Βασιλιάς Κάρολος εμφανίστηκε για να χαιρετήσει τα πλήθη στο παλάτι του Μπάκιγχαμ φορώντας ένα χρυσό ρολόι Parmigiani Fleurier Toric Chronograph 18 καρατίων, το οποίο έχει στην κατοχή του από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όπως ανέφερε στο Forbes η ελβετική εταιρεία. Η Parmigiani Fleurier δεν παράγει πλέον το Toric Chronograph, αλλά ένα παρόμοιο μοντέλο πουλήθηκε στον οίκο Christie’s για 8.125 δολάρια το 2019.
Το αυτοκίνητο που επέλεξε ο Βασιλιάς για την εμφάνισή του στο Λονδίνο ήταν η Rolls Royce Phantom VI της μητέρας του, την οποία της είχε χαρίσει το 1977. Ενώ το αυτοκίνητο δεν πωλείται, ένα παρόμοιο μοντέλο του 1976 μπορεί να αγοραστεί για 225.000 δολάρια. Ο Κάρολος κληρονομεί επίσης την Bentley State Limousine, η οποία σχεδιάστηκε αρχικά για το Χρυσό Ιωβηλαίο της Βασίλισσας το 2002, δηλαδή για την επέτειο των 50 χρόνων από την άνοδό της στον θρόνο.
Στα 64 χρόνια της θητείας του ως πρίγκιπας της Ουαλίας, ο Κάρολος έμαθε επίσης πώς να χτίζει τη δική του τεράστια περιουσία. Εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από το εισόδημα του Δουκάτου της Κορνουάλης, το οποίο αυξήθηκε επί των ημερών του σε καθαρή αξία ύψους 1,2 δισ. δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων των σχεδόν 400 εκατ. δολαρίων σε εμπορικά ακίνητα και περισσότερων από 52.000 σε εκτάρια γης, δηλαδή περίπου το ένα τρίτο του μεγέθους Μείζονας Περιοχή του Λονδίνου. Μεταξύ 2011 και 2022, η καθαρή περιουσία της Κορνουάλης αυξήθηκε κατά 51%.
Τα κέρδη από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία εξασφάλιζαν στον Κάρολο αρκετό εισόδημα για να είναι ανεξάρτητος από το Sovereign Grant. Κατά το έτος χρήσης που έληξε στις 31 Μαρτίου 2022, ο τότε πρίγκιπας της Ουαλίας κέρδισε περίπου 26,6 εκατ. δολάρια (προ φόρων) από το Δουκάτο της Κορνουάλης, σε σύγκριση με 1,2 εκατ. δολάρια από το Sovereign Grant.
Αυτό το πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο βρίσκεται τώρα στα χέρια του πρίγκιπα Ουίλιαμ, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως πρίγκιπας της Ουαλίας. Με την Κορνουάλη, ο Ουίλιαμ δεν θα χρειάζεται πλέον να ζητάει από τον πατέρα του μερίδιο από τα εισοδήματά του. Ο πρίγκιπας Χάρι, από την άλλη πλευρά, προχωρά με τις δικές του επιχειρηματικές δράσεις μαζί με τη σύζυγό του, Μέγκαν Μαρκλ. Τον Δεκέμβριο του 2020, το ζευγάρι υπέγραψε τριετή podcasting συμφωνία με το Spotify, η αξία της οποίας εκτιμάται μεταξύ 15 και 18 εκατ. δολαρίων. Το ζευγάρι έχει επίσης μια σειρά στο Apple TV+ για την ψυχική υγεία, την οποία ο Χάρι παράγει μαζί με την Όπρα Γουίνφρεϊ έναντι άγνωστου ποσού, καθώς και μια πενταετή συμφωνία με το Netflix ύψους 100 εκατ. δολαρίων, η οποία υπεγράφη τον Σεπτέμβριο του 2020.
Εξάλλου, η αποχώρηση από τη βασιλική οικογένεια δεν είναι συνήθως μια έξυπνη οικονομική κίνηση. Όταν ο θείος της βασίλισσας Ελισάβετ, ο βασιλιάς Εδουάρδος Η΄, παραιτήθηκε το 1936 για να παντρευτεί τη δυο φορές διαζευγμένη Γουάλις Σίμπσον, αποκόπηκε από το Civil List, τη βασιλική χρηματοδοτική ροή που σήμερα είναι γνωστή ως Sovereign Grant. Αντ’ αυτού, διαπραγματεύτηκε μια συμφωνία με τον αδελφό του, τον βασιλιά Γεώργιο ΣΤ’, για να λαμβάνει 25.000 λίρες ετησίως (1,4 εκατ. δολάρια προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό.) Παρ’ όλα αυτά, κατά τη στιγμή του θανάτου του το 1972, ο Δούκας του Ουίνδσορ (όπως έγινε γνωστός) άφησε πίσω του μια περιουσία αξίας σχεδόν 2,5 εκατ. δολαρίων -17,7 εκατ. δολάρια σήμερα- συμπεριλαμβανομένης μιας βίλας στο Παρίσι.
Τα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία του Καρόλου πριν γίνει βασιλιάς είναι πολύ περισσότερα. Έχει επίσης υποστεί έλεγχο για τις επενδύσεις που έκανε μέσω του Δουκάτου της Κορνουάλης. Το 2017, η έρευνα Paradise Papers της Διεθνούς Κοινοπραξίας Ερευνητών Δημοσιογράφων αποκάλυψε ότι το Δουκάτο της Κορνουάλης είχε επενδύσει εκατομμύρια λίρες σε υπεράκτια κεφάλαια και εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης μιας επιχείρησης που ήταν εγγεγραμμένη στις Βερμούδες και την οποία διηύθυνε ο Hugh van Cutsem, ένας παλιός φίλος από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ τη δεκαετία του 1960. Εκείνη την εποχή, το Δουκάτο ανέφερε ότι ο Κάρολος δεν είχε καμία “άμεση ανάμειξη στις επενδυτικές αποφάσεις”.
Ως βασιλιάς, ο Κάρολος κατέχει τώρα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 500 εκατ. δολαρίων, ενώ άλλα 42 δισ. δολάρια διατηρούνται σε καταπίστευμα. Παρά τον προφανώς πολυτελή τρόπο ζωής με πρόσβαση σε πολλαπλά κάστρα, σε πλούσια γκάμα αυτοκινήτων, ιδιωτικά αεροπλάνα και μια αρκετά μεγάλη συλλογή από τιάρες και άλλα κοσμήματα, υπάρχουν δύο πράγματα που ο βασιλιάς Κάρολος Γ’ μοιράζεται με κάθε κοινό θνητό. Τον θάνατο και (κάποιους) φόρους.
Πηγή: Forbes
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου...
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας,...
Ενεργειακή σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο – Στο επίκεντρο Ελλάδα, Τουρκία και GSI
Στη νέα εκπομπή «Direct News», ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναλύει το παρασκήνιο γύρω από τον Κάθετο Διάδρομο και το Great Sea...
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Γρίβας: Έρχεται ελληνοτουρκική κλιμάκωση
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών Κωνσταντίνος Γρίβας προχωρά σε μια αιχμηρή ανάλυση για τη θέση της Ελλάδας μέσα...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας