Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Η εκρηκτική επίσκεψη της Ελισάβετ στην Κύπρο το 1993 (φωτογραφίες)

Δημοσιεύτηκε στις

Η έντονη κινητοποίηση των Λεμεσιανών και η ΕΟΚΑ στο επίκεντρο των συζητήσεων

Η επίσκεψη της Βασίλισσας Ελισάβετ στην Κύπρο για τη Σύνοδο Κορυφής της Κοινοπολιτείας (Οκτώβριος 1993) μέσα από το αρχείο της Σημερινής – Η απόφαση του Δήμου Λευκωσίας να την τιμήσει με το χρυσό κλειδί της πόλης – Η έντονη κινητοποίηση των Λεμεσιανών και η ΕΟΚΑ στο επίκεντρο των συζητήσεων

«Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, το Δημοκρατικό Κόμμα και ο δήμαρχος Λέλλος Δημητριάδης αποφάσισαν ψες να επιβραβεύσουν με το «Χρυσό Κλειδί» της μοιρασμένης πόλης της Λευκωσίας τη Βασίλισσα της Αγγλίας, για τους απαγχονισμούς των ηρώων της ΕΟΚΑ». Με τον τρόπο αυτό σχολίαζε η «Σημερινή» (7 Οκτωβρίου 1993) την κατά πλειοψηφία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Λευκωσίας. Στη συζήτηση που προηγήθηκε, κατατέθηκε η πρόταση για απονομή του χρυσού κλειδιού της πόλης στη Βασίλισσα της Βρετανίας κατά την επίσκεψή της στο νησί για τη Σύνοδο Κορυφής της Κοινοπολιτείας. Την πρόταση υποστήριξαν οι δημοτικοί σύμβουλοι ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ ενώ εναντίον της τάχθηκαν οι Σύμβουλοι ΑΚΕΛ και ΕΔΕΚ. Αποχή τήρησε ένα στέλεχος του ΔΗΚΟ, ενώ η εκλεγμένη με τον ΔΗΣΥ Βέρα Σαμψών απουσίαζε από τη συνεδρία.

Η απόφαση προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων. Μια σκιαγράφηση της ατμόσφαιρας που επικρατούσε επιχειρούμε μέσα από τις σελίδες της «Σημερινής».

«Αν καταθέσει το στεφάνι της, τότε μπορείτε να της παραδώσετε και το κλειδί»

Στο πρωτοσέλιδο της 8ης Οκτωβρίου 1993 σημειωνόταν ότι η Βασίλισσα της Βρετανίας όφειλε να μιμηθεί το παράδειγμα των Γερμανών και των Ιαπώνων, εκφράζοντας απολογίες εκ μέρους της χώρας της για όσα διαπράχθηκαν στην Κύπρο. Παράλληλα, εκφραζόταν η προτροπή για μετάβασή της στα Φυλακισμένα Μνήματα για κατάθεση στεφάνων στους τάφους των ηρώων της ΕΟΚΑ, «επειδή ο απαγχονισμός τους έγινε με τη δική της συγκατάθεση».

a vas kypros 1993.jpg

Στο ίδιο φύλλο καταγραφόταν η άποψη αναγνωστών της εφημερίδας: «Δώστε στη Βασίλισσα ένα εκμαγείο της αγχόνης για να συνειδητοποιήσει τα εγκλήματα της χώρας της σε βάρος μας». Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και η ανακοίνωση των Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ, όπου σημειωνόταν πως «όσοι επισκέπτονται τον τόπο μας και σέβονται το λαό μας οδεύουν στα Φυλακισμένα Μνήματα για απότιση φόρου τιμής στους νεκρούς του απελευθερωτικού μας αγώνα. Εκεί πρέπει να οδεύσει και η Αυτής Μεγαλειότητα αν όντως τιμά το λαό της χώρας που θα επισκεφθεί. Αν καταθέσει το στεφάνι της και στην έξοδο, τότε, ναι, μπορείτε να της παραδώσετε και το χρυσό κλειδί της Λευκωσίας. Τότε μόνο». Στην ίδια ανακοίνωση εκφραζόταν διαμαρτυρία για την παράδοση του κλειδιού της κυπριακής πρωτεύουσας «γιατί στα όρια της Λευκωσίας βρίσκονται και κάποια Μνήματα Φυλακισμένα των αγωνιστών που η αποικιακή Κυβέρνηση καταδίκασε σε θάνατο γιατί αγωνίζονταν για τη λευτεριά της πατρίδας τους».

Ως χώρο απόδοσης τιμών της Βασίλισσας υποδεικνύει τα Φυλακισμένα Μνήματα και η ΝΕΔΥΣΥ Παλιομετόχου, η οποία διαχώρισε τη θέση της από την απόφαση του ΔΗΣΥ: «Στο χώρο που βρίσκονται τα Φυλακισμένα Μνήματα θα πρέπει να τιμηθεί η Βασίλισσα. Να γίνει η τελετή κάτω από τη σκιά της αγχόνης, η θέα της οποίας φέρνει στον νου τους λατρευτούς μας ήρωες που μαρτύρησαν περήφανα».

Στη «Σημερινή» φιλοξενήθηκαν δηλώσεις των αδελφών των Ανδρέα Ζάκου και Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Η αδελφή του Ζάκου, Αστέρω Ζάκου Ζαχαρίου, «χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει τους λυγμούς της», εξέφρασε την πικρία της διότι «το χέρι που θα παραλάβει το χρυσό κλειδί υπόγραψε και τη θανατική καταδίκη του αδελφού μου και τόσων παλικαριών». Και η αδελφή η αδελφή του Παλληκαρίδη, Μαρούλα Βρυωνίδου, χρησιμοποίησε συμβολικά τον χώρο ταφής αγωνιστών της ΕΟΚΑ: «Ας της δώσουν το κλειδί, αλλά εισηγούμαι να της δώσουν και ένα άλλο κλειδί. Αυτό των Φυλακισμένων Μνημάτων. Να της το δώσουν εκεί στα Φυλακισμένα Μνήματα, μπρος στην αγχόνη. Λυπάμαι γιατί υπάρχουν πολιτικά κόμματα που δε σεβάστηκαν τη μνήμη των ηρώων μας».

Στις 11 Οκτωβρίου, μάλιστα, στην Πλατεία Ελευθερίας διεξήχθη διαμαρτυρία από συγγενείς ηρώων της ΕΟΚΑ, με φόντο σκηνικό από συμβολική αναπαράσταση των απαγχονισμών.

b vas kypros 1993.jpg
c vas kypros 1993.jpg

Στην ίδια εκδήλωση η Αυγή Παναγίδη, κόρη του ήρωα Ανδρέα Παναγίδη, δήλωσε: «Αισθάνομαι πικραμένη και ταυτόχρονα προδομένη. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι φθάσαμε στο σημείο να επιβραβεύουμε τη βασίλισσα της Αγγλίας. Η ενέργεια αυτή διαγράφει τον αγώνα και τη θυσία των ηρώων του 55-59. Αυτά τα παιδιά έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία και η βασίλισσα της Αγγλίας ήταν αυτή που υπέγραψε τη θανατική καταδίκη τους».

Αντιδράσεις πολιτών

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αντιδράσεις πολιτών, τις οποίες προέβαλε η «Σημερινή» της 8ης Οκτωβρίου 1993». Για παράδειγμα, αναφέρεται η περίπτωση του Σίμου Χριστοφίδη που άρχισε απεργία πείνας με πινακίδες που έγραφαν «Αίσχος στον Λέλλο για το χρυσό κλειδί στη δολοφόνο του αγώνα της ΕΟΚΑ». Ο ηθοποιός Κωστάκης Κωνσταντίνου σχολίασε σκωπτικά: «Επειδή έγινε συνήθεια να δίνει ο Δήμος Λευκωσίας το κλειδί της πόλης σ’ όποιον την επισκέπτεται, το έδωσε και στο Μητσοτάκη και στον Παπανδρέου, εισηγούμαι να το δώσει και στον Ντεμιρέλ αν επισκεφτεί την κατεχόμενη Λευκωσία. Διερωτώμαι αν η Βασίλισσα θα επισκεφτεί και τα Φυλακισμένα Μνήματα.

Την 11η Οκτωβρίου, η Δέσπω Πηλαβάκη από τη Λεμεσό εγκαλούσε μέσω της εφημερίδας τον Δήμαρχο Λευκωσίας για την απόφασή του, καθώς μάλιστα υπήρξε δικηγόρος του Ευαγόρα Παλληκαρίδη: «Κύριε δήμαρχε της μοιρασμένης Λευκωσίας μας. Ο πελάτης σου, το δεκαοκτάχρονο παλικάρι, απαγχονίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές από τους Άγγλους αποικιοκράτες κατόπιν εντολής και υπογραφής της Ελισάβετ. […] Με τι θράσος αλήθεια, έρχεστε σήμερα να δώσετε το κλειδί της πόλης σε μια δολοφόνο; Τρίζουν τα κόκκαλα των ηρώων μας κύριε Λέλλο».

Την ίδια μέρα, ο Χριστοφής Γιαννακός έκανε λόγο για «ντροπή και εξευτελισμό», καθώς η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκωσίας «αποτελεί κραυγαλέα περιφρόνηση και ύβριν προς τους ηρωικούς αγωνιστές του απελευθερωτικού αγώνα του 55-59, ιδιαίτερα σ’ αυτούς που οδηγήθηκαν προς την αγχόνην και θυσιάστηκαν με τη συγκατάθεση και την υπογραφή της Αυτής Μεγαλειότητος που θα τιμηθεί σε τελετή που απαίσιος απόηχός της θα φθάσει έως τα Φυλακισμένα Μνήματα των ηρώων».

16-23 Oktwvriou 1993e.jpg

Η διαφορετική στάση του ΔΗΣΥ – Αρχιεπισκόπου

Επικαλούμενος την «εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Κύπρου» επιχείρησε ο ΔΗΣΥ να δικαιολογήσει την απόφασή του. «Ο Δημοκρατικός Συναγερμός πιστεύει ότι άπαξ και το θέμα ετέθη από το Δήμαρχο Λευκωσίας, πράγμα για το οποίο θα έπρεπε να είχε συμβουλευθεί προκαταβολικά τις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων, θα ήταν επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα η οποιαδήποτε τυχόν απορριπτική θέση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το κόμμα μας αντιπαρέρχεται το ιστορικό παρελθόν, το ρόλο της βρετανικής πολιτικής στα δεινά μας και ότι δεν κατανοεί τις αντιδράσεις».

Από την πλευρά του, το ΔΗΚΟ υποστήριξε ότι κάθε αντίθετη απόφαση θα ήταν λανθασμένη και ίσως προκαλούσε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα. «Πρέπει επιπλέον να τονιστεί πως μια διαφορετική απόφαση θ’ αντικρίζετο πιθανότατα ως προσβολή και για τις χώρες – μέλη, στις οποίες η Κύπρος ανέκαθεν προσβλέπει για στήριξη των θέσεών της στο Κυπριακό από τα διεθνή βήματα», προστίθεται στην ανακοίνωση του κόμματος.

Διαφορετική στάση από τους αντιδρώντες τήρησε και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, ο οποίος εξήγησε πως, αν η Βρετανίδα μονάρχης επισκεπτόταν την κυπριακή πρωτεύουσα, θα έπρεπε να της δοθεί το κλειδί της πόλης όπως επιβάλλει «η ευγένεια της φιλοξενίας». Σημείωσε, ωστόσο, ότι «θα έχει καλύτερο αποτέλεσμα αν η επίδοση του κλειδιού συνοδευθεί με τα λόγια ότι προσφέρεται σ’ αυτήν το κλειδί μιας διχοτομημένης από την εισβολή της Τουρκίας πόλεως». Ο ίδιος σχολίασε και τις αντιδράσεις σχετικά με την καταδίκη αγωνιστών της ΕΟΚΑ: «Διαφωνούμε, επομένως, με την άποψη ότι δεν έπρεπε να δοθεί το κλειδί στη Βασίλισσα με τη δικαιολογία ότι αυτή υπέγραφε τις καταδίκες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Ως γνωστό η Βασίλισσα εκτελεί εισηγήσεις των εκάστοτε Κυβερνήσεων και επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα υπεύθυνη».

Σάτιρα κατά Λέλλου: «Μην πάθεις όπως τον μίστερ Μπιν»

Πέραν των επιθέσεων, αντικείμενο σάτιρας κατέστη ο Λέλλος Δημητριάδης. Στο φύλλο της 8ης Οκτωβρίου 1993, σε λεζάντα φωτογραφίας του Δημάρχου Λευκωσίας σχολιαζόταν η δυναμική του τελευταίου, που παρουσιαζόταν βέβαιος για την έγκριση της πρότασής του.

1993-10-08e.jpg

Την ίδια μέρα, στη στήλη «Λογο-Παίγνια», ο Λέλλος Δημητριάδης προτρεπόταν να βιαστεί να μάθει να κάνει υποκλίσεις. «Μην πάθεις όπως τον ανεκδιήγητο εκείνο μίστερ Μπιν της τηλεόρασης, που σε ένα από τα κωμικά του στιγμιότυπα πήγε να κάνει υπόκλιση μπροστά στη Βασίλισσα και την κουτούλησε στο κεφάλι».

1993-10-10b.jpg

Σε άλλο σατιρικό σχόλιο, με τίτλο «Της Αλισαββούς το (χρυσό) κάγκελο», ο Λέλλος Δημητριάδης χαρακτηρίζεται ως «ιππότης του αποχετευτικού», ενώ εκφραζόταν η απορία «τι να το κάνει το κλειδί το γραΐδιο; Κάνα παξιμαδάκι βουτηγμένο σε τσάι, χάθηκε;»

Σημειώνεται, πάντως, ότι στη στήλη «Αντι-Πολιτικά» της 20ης Οκτωβρίου 1993 εκφραζόταν η άποψη ότι η κίνηση του Λέλλου Δημητριάδη και του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκωσίας άξιζαν να τιμηθούν από τους πολίτες, καθώς «κατάφεραν μέσα σε μια νύκτα να μας θυμίσουν τόσο έντονα τον αγώνα των παιδιών της ΕΟΚΑ ’55-’59, όσο δεν κατάφερε καμιά άλλη εκδήλωση στη μνήμη τους μέχρι τώρα… Με την απόφασή του να τιμήσουν τη Βασίλισσα κατάφεραν να γεμίσει η Λευκωσία με τα ονόματα όλων των αγωνιστών του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα…»

Αντιδράσεις για παράδοση του κλειδιού της Λεμεσού

Στις 10 Οκτωβρίου 1993 η «Σημερινή» ενημέρωνε για το ενδεχόμενο να δοθεί στη Βασίλισσα Ελισάβετ και το κλειδί της Λεμεσού. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε το «Περιοδικό» (16-23 Οκτωβρίου 1993), η ιδέα για να τιμηθεί η Βασίλισσα με χρυσό κλειδί ξεκίνησε από τη Λεμεσό και στη συνέχεια υιοθετήθηκε από τη Λευκωσία. ««Κι αυτό γιατί ήταν από την αρχή προγραμματισμένο να επισκεφθεί η Ελισάβετ το Κάστρο Λεμεσού. Η επίσκεψη στην Πύλη Αμμοχώστου προστέθηκε αργότερα και φαίνεται ότι έδωσε την ιδέα στον Δήμαρχο κ. Δημητριάδη να ακολουθήσει το παράδειγμα του κ. Χατζηπαύλου».

d vas kypros 1993.jpg

Η απόφαση θα κρινόταν τελικά από την ψήφο του Δημάρχου της πόλης, Αντώνη Χατζηπαύλου. Σημειώνεται δε, ότι σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, στο επίσημο πρόγραμμα της Βασίλισσας είχε περιληφθεί επίσκεψη στο κάστρο της Λεμεσού, όπου θα γινόταν η παράδοση του κλειδιού. Η απόφαση, δηλαδή, είχε θεωρηθεί προειλημμένη. Στο ίδιο δημοσίευμα παρατίθεται και η εισήγηση του Δημοτικού Συμβούλου του ΔΗΣΥ, Γλαύκου Ψυλλάκη, όπως η Βρετανίδα τιμηθεί με αρχαίο αμφορέα «κάτι που θα αποδεικνύει την ελληνική ιστορία του νησιού».

e vas kypros 1993.jpg
f vas kypros 1993.jpg

Η προοπτική απόδοσης τιμών και από τον Δήμο Λεμεσού, κινητοποίησε τους πολίτες. Όπως φαίνεται από φωτογραφία που δημοσιεύθηκε στη «Σημερινή» της 13ης Οκτωβρίου 1993, πολίτης μπήκε με την ελληνική σημαία στη συνεδρία του Συμβουλίου «για να υπενθυμίσει σε μερικούς ότι αυτός ο τόπος δεν ξεχνά τι υπέφερε και υποφέρει από τη βρετανική αθλιότητα και υπουλότητα».

Μαζί δημοσιεύεται και η φωτογραφία επτάχρονου παιδιού που, κρατώντας την ελληνική σημαία, στάθηκε έξω από το οίκημα του Δήμου. Τις ίδιες μέρες, ο μαθητόκοσμος της πόλης οργάνωσε μαζικές διαδηλώσεις. Ένα από τα συνθήματα των κινητοποιήσεων ήταν: «Όχι κλειδιά στους δολοφόνους». Σύμφωνα με τη «Σημερινή» (14 Οκτωβρίου 1993), «στη διαδήλωση που διακρινόταν για τον παλμό της, οι μαθητές πορεύθηκαν έξω από την επαρχιακή διοίκηση όπου έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο, τραγούδησαν θούρια της ΕΟΚΑ και κραύγασαν συνθήματα όπως “Η Κύπρος είναι ελληνική”».

g vas kypros 1993.jpg

Στις 16 Οκτωβρίου δημοσιεύθηκε ψήφισμα μαθητών του Λανιτείου, στο οποίο σημειώνεται ότι «ο μαθητόκοσμος της Λεμεσού φωνάζει μαζικά ενάντια στην απόφαση του Δήμου Λευκωσίας για παράδοση του κλειδιού της πόλης στη Βασίλισσα Ελισάβετ. Όμως η σκέψη για υιοθέτηση του παραδείγματος αυτού και από το Δήμο της δικής μας πόλης, έχει δημιουργήσει ένα πολύ πιο έντονο κλίμα διαμαρτυρίας. Θέλουμε να τονίσουμε ότι αυτή σας η σκέψη αντιτάσσεται στις διαπαιδαγωγικές αρχές περί αρετών και αξιών, που μας πρόσφερε η Παιδείας μας».

h vas kypros 1993.jpg

Στις 18 Οκτωβρίου 1993, η «Σημερινή» ανακοίνωνε: «Η Λεμεσός λέγει οριστικά, όχι κλειδί στη Βασίλισσα». Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι ΔΗΣΥ της πόλης είχαν αποφασίσει να ταχθούν εναντίον της απονομής του κλειδιού της Λεμεσού τη Βρετανίδα Μονάρχη, βάσει και της αρνητικής προδιάθεσης «της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοτών Λεμεσού». Η απόφαση του Δήμου λήφθηκε «παρά τους βρετανικούς εκβιασμούς» και τις πιέσεις του Δημάρχου της Πόλης και του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως έγραφε η «Σημερινή» της 20ης Οκτωβρίου 1993.

Οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη διάρκεια της επίσκεψης

Στις παραμονές της επίσκεψης, οι ηγέτες των πολιτικών κομμάτων διατύπωσαν έκκληση προς τον κυπριακό λαό για αποφυγή ζημιογόνων ενεργειών. Στην κοινή ανακοίνωσή τους οι αρχηγοί ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ σημείωναν ότι κατανοούσαν τις αυθόρμητες αντιδράσεις, ωστόσο εισηγούνταν τη διατήρηση της τάξης και της ομαλότητας προκειμένου να περάσουν τα ορθά μηνύματα και να αναβαθμιστεί το ενδιαφέρον για το Κυπριακό.

1993-10-19.jpg

Παρά τις προτροπές, όμως, οι αντιδράσεις δεν έλειψαν. Εκ προοιμίου οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών γνωστοποιούσαν την απόφασή τους όπως, την ώρα της παράδοσης του κλειδιού της πόλης, «οι αγωνιστές, μαζί με όσους νιώθουν τα ίδια μ’ αυτούς συναισθήματα, θα πορευθούν στα Φυλακισμένα Μνήματα, να τελέσουν τρισάγιο στους τάφους των εκεί κοιμωμένων ηρωομαρτύρων της ΕΟΚΑ και να καταθέσουν εκεί, μαζί με τα δαφνοστέφανα και της ψυχής τους τα μύρα».

i vas kypros 1993.jpg

Επιπλέον, οργανωμένα σύνολα γυναικών αποφάσισαν τον σχηματισμό ανθρώπινης αλυσίδας από τη Λεμεσό μέχρι τη Λευκωσία. Στήριξη στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία εξέφρασαν διάφορα σωματεία, οργανώσεις και φορείς (όπως η ΠΟΕΔ, οι Χριστιανικοί Σύνδεσμοι Γυναικών Ιεράς Αρχιεπισκοπής, το σωματείο «Ελεύθερο Μόρφου», ο Δήμος Λευκονοίκου κ.ά.).

Στη διάρκεια της παρουσίας της Βασίλισσας στο νησί παρατηρήθηκαν και συλλήψεις πολιτών. Έξι μέλη της Οικολογικής Κίνησης (πέντε άντρες και μία γυναίκα) συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση για τη συμμετοχή τους σε εκδήλωση διαμαρτυρίας για την άφιξη της Βασίλισσας Ελισάβετ. Τρεις από τους άντρες είχαν ντύσει το μνημείο της Ελευθερίας (κοντά στην Πύλη Αμμοχώστου, στη Λευκωσία) με μαύρο πανί και αλυσοδέθηκαν επί τόπου. Η Αστυνομία διενήργησε έφοδο και συνέλαβε τους διαμαρτυρόμενους, ενέργεια που προκάλεσε αντιδράσεις από διάφορους χώρους (ΕΔΕΚ, Ομοσπονδία Περιβαλλοντικών και Οικολογικών Οργανώσεων Κύπρου, Οικολογική Κίνηση Κύπρου, Φίλοι του Ακάμα).

Άλλη εκδήλωση διαμαρτυρίας αφορούσε στην απεργία πείνας του εκδότη Χρ. Ανδρέου στην Πλατεία Ελευθερίας. Ο ίδιος δήλωσε στο «Περιοδικό» (30 Οκτωβρίου – 5 Νοεμβρίου 1993): «Προσπάθησα να περισώσω την αξιοπρέπειά μας, την ιστορία από τους ανιστόρητους, τη μνήμη από του την αμνησία, το σέβας από τους ασεβείς και το συναίσθημα από τους αναίσθητους». Σύμφωνα με το δημοσίευμα του «Περιοδικού», ο Χρ. Ανδρέου «επισήμανε ότι ο κ. Λ. Δημητριάδης έδωσε το χρυσό κλειδί στη Βασίλισσα με το ίδιο χέρι με το οποίο ως δικηγόρος, στις 13 Μαρτίου 1957, υπέγραφε την αίτηση χάριτος προς τη Βασίλισσα για τον ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη».

30 Oktwvriou - 5 Noemvriou 1993e.jpg
Από το βιβλίο υπογραφών του Χρ. Ανδρέου, που διατηρούσε στη διάρκεια απεργίας πείνας

Από τις πιο χαρακτηριστικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ήταν οι αντιδράσεις του ασκούμενου γιατρού Χάρη Αριστείδου, στη Λεμεσό. Ο τελευταίος αρχικά είχε ανέβει στον εξώστη του Δημαρχείου Λεμεσού διαμαρτυρόμενος για την πιθανή απόδοση τιμών στη Βρετανίδα Βασίλισσα. Κατόπιν τούτου, συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο εξέδωσε διάταγμα τριήμερης κράτησης εναντίον του με τις κατηγορίες της παράνομης επέμβασης στο Δημοτικό Μέγαρο, της δημόσιας εξύβρισης Αστυνομικού και της απρεπούς συμπεριφοράς.

1993-10-20b.jpg

Στη διάρκεια της μετακίνησής του ως κρατουμένου (αφού είχε ζητήσει να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Λεμεσού) και ενώ έφερε χειροπέδες στους καρπούς, όρμησε κατά του οχήματος που θα χρησιμοποιείτο για μεταφορά της Βασίλισσας Ελισάβετ και προκάλεσε ζημιές στον ανεμοθώρακά του. Το αυτοκίνητο βρισκόταν σταθμευμένο στο προαύλιο του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Λεμεσού.

Ο ίδιος δήλωσε για την ενέργειά του («Περιοδικό», 30 Οκτωβρίου – 5 Νοεμβρίου 1993): «Το αυτοκίνητο το είδα σαν ένα σύμβολο. Για να φτάσω σ’ αυτό το αυτοκίνητο, πέρασα από άλλα πεντέξι αυτοκίνητα τα Αστυνομίας. Δεν συνηθίζω να προξενώ ζημιές οπουδήποτε, εξ ου και δεν το θεωρώ κακόβουλη ζημιά αλλά καλόβουλη ζημιά. […] πιστεύω ότι μ’ αυτή μου την πράξη έγινε αιτία να μαθευτεί ότι αρκετά μας κοροϊδεύουν οι Άγγλοι».

Πηγή: Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.

Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.

Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.

Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.

Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.

Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.

Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.

Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.

Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.

Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.

Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.

Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.

Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος

Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.

Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.

Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.

Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο

Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.

Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.

Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.

Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.

Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.

Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας

Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.

Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.

Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.

Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.

Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.

Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.

Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.

Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.

Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.

Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.

Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.

Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.

Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό

Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.

Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.

Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.

Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.

Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια

Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.

Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.

Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.

Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.

Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας

Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.

Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;

Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.

Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.

Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.

Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.

Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις

Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.

Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.

Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια

Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.

Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.

Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν

Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.

Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.

Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας

Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.

Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.

Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.

Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.

Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ

Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.

Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.

Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου

Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...

Διεθνή3 ώρες πριν

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή6 ώρες πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

Δημοφιλή