Διεθνή
Δαιδαλώδες κύκλωμα – Πακιστάν, ISI, D Company και ο παγκόσμιος εγκληματικός ιστός της
Ένα περίπλοκο δίκτυο συνεργασίας μεταξύ τρομοκρατικών ομάδων, τοπικών φυλετικών αρχόντων, λαθρέμπορων και διεφθαρμένων πολιτικών έχει εμφανιστεί στη Νότια Ασία για να διαφοροποιήσει και να αποκρύψει τα έσοδα που παράγονται από το παράνομο εμπόριο. Αντί να αγωνίζονται να βρουν δωρητές για να ανταποκριθούν στους σκοπούς τους, τα περισσότερα σύνολα έχουν αρχίσει να λειτουργούν με τη μορφή μιας υποδομής μαφίας. Αυτοί οι οργανισμοί ή ομάδες έχουν καταφύγει σε καινοτόμους τρόπους για να αποκρύψουν τις παράνομες επιχειρήσεις τους και τα οικονομικά τους κέρδη μέσω επενδύσεων σε διάφορες επιχειρήσεις όπως ακίνητα, μεταφορές, ναυτιλιακές ή κατασκευαστικές εταιρείες, για να αναφέρουμε μερικές.
Η συμβολή των υβριδικών οργανώσεων εγκλήματος-τρομοκρατίας οδήγησε σε περαιτέρω επέκταση του εμπορίου χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Αυτές οι οργανώσεις χρηματοδοτούν τρομοκρατικές επιχειρήσεις μέσω των εγκληματικών τους δραστηριοτήτων. Η D Company με έδρα το Πακιστάν και το δίκτυο Haqqani είναι τα καλύτερα παραδείγματα αυτών των οργανώσεων. Τα περισσότερα από αυτά τα εγκληματικά συνδικάτα ευδοκιμούν μέσω εκβιασμών, βίας, απαγωγών, ακόμη και δολοφονιών, ενώ επαναδρομολογούν κεφάλαια μέσω επίσημων καναλιών, όπως φιλανθρωπικές οργανώσεις ή νόμιμες επιχειρηματικές επιχειρήσεις.
Είναι σαφές ότι οι περισσότερες υποθέσεις ξεπλύματος βρώμικου χρήματος έχουν την προέλευσή τους στη συγκαλυμμένη υποστήριξη που παρέχεται στους Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν, ειδικά στη δεκαετία του ’80. Τα άτυπα κανάλια πηγάζουν από την αμοιβαία κατανόηση για την υποστήριξη της υπόθεσης των Μουτζαχεντίν, η οποία δεν περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή τώρα, αλλά επεκτείνεται σε ένα παγκόσμιο δίκτυο για την τζιχάντ.
Καθώς κανείς ανιχνεύει ορισμένα σημαντικά χρονοδιαγράμματα της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας από το Πακιστάν κατά της Ινδίας και τη συνακόλουθη άρνηση των δραστηριοτήτων του, είναι σημαντικό να αναφέρουμε την εμφάνιση ιδρυμάτων όπως η Bank of Credit and Commerce International (BCCI). Για αρκετά χρόνια, η Διυπηρεσιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (ISI) του Πακιστάν φέρεται να διοχέτευε χρήματα στους Μουτζαχεντίν με τη βοήθεια του BCCI.
Το επιχειρηματικό μοντέλο BCCI
Η BCCI ιδρύθηκε από τον Αγά Χασάν Αμπέντι, έναν Πακιστανό επιχειρηματία. Πρωταρχικός σκοπός της οργάνωσης ήταν φαινομενικά η χρηματοδότηση ένοπλων ομάδων στο εξωτερικό. Σύμφωνα με διάφορες αναφορές, η BCCI ήταν επίσης υπεύθυνη για τη μεταφορά κεφαλαίων και όπλων στη συμφωνία όπλων Ιράν-Κόντρα. Εγγεγραμμένος στο Λουξεμβούργο και δραστηριοποιείται στο Καράτσι και το Λονδίνο, ο οργανισμός δημιούργησε ένα επιχειρηματικό δίκτυο, το οποίο περιελάμβανε όλες τις επιχειρήσεις ζωτικής σημασίας για το εμπόριο ναρκωτικών. Αυτό σήμαινε, αποστολή όλων των παράνομων εμπορευμάτων μέσω των δικών τους σκαφών, ασφάλιση των εμπορευμάτων μέσω των δικών τους τραπεζών και συνδεδεμένων εταιρειών, παροχή ασφάλειας κατά τη μεταφορά των εμπορευμάτων και δωροδοκία των αξιωματούχων σε όλα τα συνοριακά σημεία καθ’ οδόν.
Η BCCI όχι μόνο έλεγχε το λιμάνι του Καράτσι και τις τελωνειακές λειτουργίες του, αλλά προμήθευε όπλα, κεφάλαια και απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης στους Μουτζαχεντίν. Ήταν κατανοητό ότι το BCCI είχε δημιουργήσει χρηματοδότηση για την ISI για να μεταφέρει ναρκωτικά στη Δύση και να βοηθήσει κρυφά τους Μουτζαχεντίν στη διακίνηση ναρκωτικών τους επίσης. Μέχρι τότε, είχε δημιουργηθεί μια υποδομή ροής χρημάτων μεταξύ των τρομοκρατικών οργανώσεων, των εταιρειών του εμπρός και του χρηματοπιστωτικού κλάδου για να ανταποκριθούν στον ιδιοτελή σκοπό τους.
Σύμφωνα με την NARCO-Insecurity Inc., ένα βιβλίο που εκδόθηκε από το Defense Education and Enhancement Program (DEEP) του ΝΑΤΟ «για να αναλύσει την ανάπτυξη της βιομηχανίας ναρκωτικών που προέρχεται από το Αφγανιστάν καθώς και το Πακιστάν και τη σχέση που έχει δημιουργηθεί μεταξύ της διακίνησης ναρκωτικών και της τρομοκρατίας /εξτρεμισμός», από τη δεκαετία του 1970 έως τη δεκαετία του 1980 η BCCI είχε δημιουργήσει μια προσέγγιση quid pro quo με όλους τους πελάτες της. Θα παρείχε δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις στους πλούσιους πελάτες της με αντάλλαγμα την πρόσβαση στις παγκόσμιες αγορές. Στους πελάτες τους περιλαμβανόταν ένας Σαουδάραβας χρηματοδότης που έλαβε δάνειο 500 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από την BCCI και σε αντάλλαγμα του ανατέθηκε να αγοράσει έναν έλεγχο συμμετοχής για λογαριασμό της BCCI σε δύο αμερικανικές τράπεζες. Αυτό ήταν μια ξεκάθαρη παραβίαση των διεθνών τραπεζικών κανονισμών.
Πολύ σύντομα, η οργάνωση έγινε διάσημη για την παροχή δανείων χωρίς εξασφαλίσεις σε πλούσιους επενδυτές στη Μέση Ανατολή.
Ο αείμνηστος ισχυρός άνδρας του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν, ένας άλλος πελάτης της BCCI, μπόρεσε να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες τους για να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων του από το πετρέλαιο σε επενδύσεις παγκοσμίως. Αυτό περιλάμβανε επίσης τη λαθραία χρηματοδότηση πολιτικά ασταθών έργων, όπως το πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν τη δεκαετία του ’80, όταν ο πρώην πρόεδρος του Πακιστάν, Γκουλάμ Ισάκ Καν, υπηρετούσε ως υπουργός Οικονομικών του Πακιστάν.
Το επιχειρηματικό μοντέλο της BCCI διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στο άνοιγμα του δρόμου για άλλα ιδρύματα που εξέλιξαν και μιμήθηκαν παρόμοιες προσεγγίσεις όσον αφορά τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.
D Λειτουργίες της εταιρείας
Στην περίπτωση των υβριδικών οργανώσεων τρομοκρατικού εγκλήματος, η D Company ακολούθησε επίσης ένα μοντέλο «μαφίας», όπως φαίνεται στην περίπτωση του BCCI. Το μοντέλο D Company μεταφέρθηκε μέσω αθλητικών στημένων αγώνων, εκβιασμών επιχειρήσεων, ακόμη και δολοφονιών, χρησιμοποιώντας εγκληματικές δραστηριότητες.
Γιος ενός αστυφύλακα, ο Dawood Ibrahim ξεκίνησε το εγχείρημά του στη Βομβάη με λαθρεμπόριο χρυσού και ανεβαίνοντας σε τάξεις στον εγκληματικό κόσμο μέσω των άθλιων δραστηριοτήτων του. Οι δραστηριότητές του επεκτάθηκαν στη διακίνηση ναρκωτικών και η ιδιοκτησία πολλών ναυτιλιακών και μεταφορών τον διευκόλυνε στο λαθρεμπόριο ηρωίνης από το Πακιστάν στην Ινδία μέσω των συνόρων Wagah-Attari τη δεκαετία του 1980. Τα λαθραία ναρκωτικά ήταν συνήθως κρυμμένα στις αποστολές φρούτων, που έφταναν στην Ινδία ή σε σάκους από γιούτα που έφταναν σε θαλάσσια λιμάνια στη Μαχαράστρα και στο Γκουτζαράτ.
Με τις επιχειρήσεις του να έρχονται στο φως, ο Dawood κατέφυγε στο Ντουμπάι. Το Ντουμπάι παρείχε μια προσοδοφόρα ευκαιρία να μετατρέψει μια συμμορία του δρόμου σε παγκόσμιο συνδικάτο εγκληματικότητας λόγω των πολιτικών του που είναι «φιλικές προς τις επιχειρήσεις». Ο Dawood κατάφερε να βρει ένα κάλυμμα για τις διεθνείς του δραστηριότητες λαθρεμπορίου, καθώς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έγιναν το επίκεντρο των δραστηριοτήτων της D Company για κάποιο διάστημα, σύμφωνα με την NARCO-Insecurity Inc.
Η D Company απέδειξε ότι δεν λειτουργούσε απλώς ως εγκληματικό συνδικάτο, αλλά ήταν επίσης μια οργάνωση που υποστήριζε και διέπραττε τρομοκρατικές ενέργειες. Υπό την ηγεσία του Dawood, ο αδερφός του Anees και ο δεύτερος στη διοίκηση Tiger Memon, D Company ήταν υπεύθυνος για τους βομβαρδισμούς στη Βομβάη το 1993. Μέσω των διαδρομών λαθρεμπορίου της D Company, παρασχέθηκαν όπλα, πυρομαχικά και ασφαλής διέλευση στους επιχειρηματίες αναμένεται να πραγματοποιήσει την τρομοκρατική επίθεση. Ο Javed Patel, ένας άλλος πράκτορας της D Company, ενορχήστρωσε μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων με αυτοκίνητα με στόχο το Χρηματιστήριο της Βομβάης, το κτήριο Air India, τον κινηματογράφο Plaza και άλλες περιοχές με μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού.
Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη, ο Dawood αναζήτησε προστασία από την πακιστανική ISI, σύμφωνα με δημόσια έγγραφα του ΝΑΤΟ. Η ISI είναι γνωστό ότι υποστηρίζει διάφορες οντότητες, οργανώσεις τρομοκρατίας ή ρακέτες που θα ωφελούσαν την καλά διατυπωμένη στρατηγική τους «Gazwa-i- Hind» (αιμορραγώντας την Ινδία με χιλιάδες περικοπές) κατά της Ινδίας και που θα τους επιτρέψει επίσης να ασκήσουν την επιρροή τους στη Νότια Ασία περιφέρειες με κάθε δυνατό μέσο.
Αυτός είναι επίσης ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Dawood αποδείχθηκε αποτελεσματικός για το πρακτορείο. Προκειμένου να είναι απαραίτητος για την ISI, αναμενόταν να χρηματοδοτεί τρομοκρατικές οργανώσεις που χρηματοδοτούνται από την ISI, ενώ σε αντάλλαγμα λάμβανε προστασία από την υπηρεσία. Αυτή η συμφωνία εξυπηρετούσε δύο σκοπούς, πρώτον παρείχε ένα μέτωπο για τις συναλλαγές της ISI με τρομοκρατικές στολές και, δεύτερον, για τη μεταφορά των κεφαλαίων που απαιτούνται για την υποστήριξη των εξαρτημάτων κρυφά.
Επιχειρήσεις κατά της Ινδίας
Από τότε που ο Dawood μετακόμισε στο Καράτσι, το συνδικάτο της D Company έχει επεκταθεί απίστευτα. Λέγεται ότι έχει επενδύσει πάνω από 28 δισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία μόνο στο Καράτσι και έχει διαφοροποιήσει τις επιχειρήσεις του σε πολλές χώρες όπως η Ινδία, το Μαρόκο, το Ηνωμένο Βασίλειο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ελβετία, το Χονγκ Κονγκ, η Ταϊλάνδη, η Σρι Λάνκα, η Ιταλία και η Γαλλία. Πολλά από τα περιουσιακά του στοιχεία λειτουργούν νόμιμα και χρησιμεύουν ως κάλυμμα για το παράνομο εμπόριο του.
Για χρόνια, η ISI αρνιόταν την παρουσία του Dawoods στο Πακιστάν. Ωστόσο, η παρουσία του Dawoods στο Καράτσι επιβεβαιώθηκε μέσω ενός επίσημου πακιστανικού κυβερνητικού εγγράφου (SRO), που δηλώνει την εντολή δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων, ταξιδιωτική απαγόρευση και εμπάργκο όπλων στις επιχειρήσεις του Dawood.
Από το 2016, η ISI δρα επιθετικά και κρυφά σε δραστηριότητες για την αποσταθεροποίηση της Ινδίας. Υπήρξαν πολλά πακιστανικά κελιά ύπνου ενεργά στην Ινδία, λόγω των συνεργασιών της D Company στην Ινδία. Η μεταφορά όπλων και η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας γίνονται πιο εμφανείς μέσω των καναλιών χαβαλά. Σύμφωνα με τις αστυνομικές αρχές, πολλά εξαρτήματα που έχουν εκπαιδευτεί από το ISI αναλαμβάνουν να εκτελέσουν αποστολές αναγνώρισης κατά της Ινδίας.
Πρόσφατα, το χέρι της D Company-ISI αποκαλύφθηκε μέσω διαφόρων καταστολών που διεξήγαγαν οι ινδικές αρχές ασφαλείας σε μονάδες τρομοκρατίας που ανακαλύφθηκαν στο Δελχί και στη γειτονική περιοχή της Εθνικής Πρωτεύουσας.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2022, ένας φερόμενος πράκτορας της ISI Λαλ Μοχάμεντ πυροβολήθηκε στο Νεπάλ. Παρέδωσε πλαστό ινδικό νόμισμα από το Νεπάλ, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές στην Ινδία, δήλωσαν οι ινδικές αρχές. Ο Lal παρείχε υλικοτεχνική υποστήριξη στην ISI και είχε δεσμούς με τον Dawood Ibrahim και την D Company του.
Εκτός από τις τρομοκρατικές δραστηριότητες της ίδιας της D Company, η οργάνωση έχει διατηρήσει σχέσεις με άλλες τρομοκρατικές ομάδες και μάλιστα έχει κάνει δωρεές σε αυτές μέσω των μπροστινών εταιρειών της.
Το 1991, ο Dawood έκανε ρυθμίσεις μέσω των Ταλιμπάν για να συναντηθεί με την Αλ Κάιντα για μια συνεργασία για τα ναρκωτικά στην Ανατολική Αφρική. Η Αλ Κάιντα πλήρωσε τον Ιμπραήμ για να έχει πρόσβαση στα ναρκωτικά της στην Ανατολική Αφρική. Η Anees Ibrahim από την άλλη εξασφάλισε τις επενδύσεις της Αλ Κάιντα αγοράζοντας μεγάλα μερίδια ναυτιλιακών βιομηχανιών στην Ανατολική Αφρική και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τα χρήματα για τα ναρκωτικά της Αλ Κάιντα ξεπλύθηκαν επίσης από το Αφγανιστάν μέσω της εταιρείας D.
Παγκόσμιοι εκβιασμοί
Όπως το δίκτυο Haqqani, η D Company βασίζεται επίσης σε εκβιασμούς για έσοδα. Καθιερώνεται σύστημα ελέγχου στις περιοχές όπου λειτουργούν αυτοί οι οργανισμοί. Ορισμένο μέρος των κεφαλαίων που λαμβάνονται από διάφορα έργα υποδομής ή εγχειρήματα αναμένεται να καταβάλει ένα μέρος των κεφαλαίων τους στην D Company. Αυτό χρησιμεύει ως ισοδύναμο φόρου ή διοδίων, για να δραστηριοποιηθεί στις περιοχές όπου κυριαρχεί το συνδικάτο της D Company. Αυτό έχει δημιουργήσει μια κατάσταση όπου διάφορα έργα που προσπαθούν να μειώσουν την επιρροή τέτοιων υβριδικών δικτύων εγκλήματος-τρομοκρατίας αναγκάζονται επίσης να τα χρηματοδοτήσουν, αποκαλύπτουν έγκυρα έγγραφα. Αυτή η στρατηγική χρησιμοποιείται για να επωφεληθούν και από το εμπόριο ναρκωτικών. Οι λαθρέμποροι αναμένεται επίσης να πληρώσουν για προστασία για τη μεταφορά των εμπορευμάτων τους στον τομέα Dawood.
Σε μία από τις υποθέσεις που αφορούσαν δραστηριότητες εκβιασμού της D Companys, ο αδελφός του Dawoods, Anees, έστειλε μισθωμένο μυ για να εκβιάσει 13.600 USD από έναν ξενοδόχο στο Ντουμπάι. Έχοντας λάβει τα χρήματα, ο Anees κατέφυγε στην Ινδία για να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση. Ωστόσο, ο ίδιος ξενοδόχος συνέχισε να απειλείται από τους άνδρες της Anees, οι οποίοι ζητούσαν τώρα 68.000 USD. Αργότερα το 2018, ο Jabir Moti, ένας σημαντικός υπολοχαγός της D Company συνελήφθη για την ίδια κατηγορία.
Πρόσφατα, πέντε από τους πράκτορες της D Company συνελήφθησαν από το Κύτταρο Καταπολέμησης του Εγκλήματος στη Βομβάη σε άλλη υπόθεση εκβιασμού. Το περιστατικό αποκαλύφθηκε, μήνες μετά τη σύλληψη του στενού βοηθού του Dawood, Salim Fruit. Ο Σαλίμ κατηγορήθηκε ότι απέσπασε 62 λχ. Rs και διατηρούσε επίσης δεσμούς με την Chota Shakeel, μια γνωστή φιγούρα του υποκόσμου, και έναν άλλο εγκληματία Riyaz Bhati. Ο Salim Fruit είναι ο κουνιάδος του Shakeel που συνελήφθη από την Εθνική Υπηρεσία Ερευνών της Ινδίας (NIA) τον Αύγουστο του 2022.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2022, ο Riyaz Bhati συνελήφθη επίσης σε υπόθεση εκβιασμού. Εκτός από τους κολλητούς που απασχολούνται για εκβιασμό και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες, ο Dawood έχει αρκετούς πράκτορες που κάνουν επενδύσεις για λογαριασμό του παγκοσμίως. Ένας γνωστός πράκτορας της D Company είναι ο Rasheed Saeed, ο οποίος αναφέρθηκε ότι διαχειριζόταν τα έσοδα που προέρχονταν στην εταιρεία υπό τον Chhota Shakeel. Το προφίλ του εξωφύλλου του Saeed ήταν ο διευθύνων σύμβουλος μιας εταιρείας εκδηλώσεων με έδρα τη Βομβάη, η οποία είναι γνωστή για τη φιλοξενία διαφημιστικών εκδηλώσεων για ταινίες Bollywood. Ο Tiger Memon συνεχίζει να είναι συνεργάτης σε μια εταιρεία που ασχολείται με τις εξαγωγές χάλυβα.
Ο Umar Farooq Zahoor, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος ενός μεγάλου ομίλου, ήταν επίσης γνωστός ότι διαχειριζόταν επενδύσεις της Dawoods σε διάφορες αφρικανικές χώρες. Προκειμένου να αποστασιοποιηθεί η σύνδεσή του με την D Company, είναι εύλογο ότι ο Zahoor επένδυσε χρήματα του Dawoods στον όμιλο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, λόγω της πολυπλοκότητας των άτυπων και επίσημων καναλιών που χρησιμοποιούνται, τέτοιες συναλλαγές και δραστηριότητες παραμένουν απροσδιόριστες, θέτοντας μια πρόκληση που πρέπει να εντοπιστεί.
Οι τρομοκράτες και οι εγκληματικές οργανώσεις συχνά έλκονται από μη ελεγχόμενα συστήματα εμβασμάτων, λόγω των οποίων η χαβαάλα και τα κρυπτονομίσματα κάνουν ελκυστικές επιλογές για τη διατήρηση της ανωνυμίας. Εάν τα κανάλια για τέτοια συστήματα ρυθμιστούν ή μειωθούν, μπορεί κανείς να περιμένει ότι οι τρομοκρατικές οργανώσεις θα αναλάβουν μεγαλύτερους κινδύνους, εκθέτοντας έτσι τους εαυτούς τους σε δίωξη.
Υπάρχει επείγουσα παγκόσμια απαίτηση να περιοριστεί η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας για να περιοριστούν οι τρομοκρατικές δραστηριότητες στην περιοχή της Νότιας Ασίας, μέσω της αμοιβαίας κατανόησης και της συλλογικής ευθύνης μεταξύ των εθνών. Αλλά αυτό φαίνεται μεγάλη τάξη.
ΠΗΓΗ: directus.gr
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

